Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

Αμφίπολη: Πώς το κεφάλι της Σφίγγας δείχνει Μέγα Αλέξανδρο

Το μαρμάρινο κεφάλι της ανατολικής Σφίγγας, που βρέθηκε 14 μέτρα από την είσοδο του ταφικού μνημείου της Αμφίπολης, πυροδότησε ξανά τα σενάρια που θέλουν τον Μακεδόνα στρατηλάτη να έχει ενταφιαστεί εκεί.
Οι Σφίγγες της Αμφίπολης είναι άκρως εντυπωσιακές ακόμα και ακέφαλες, οι αρχαιολόγοι είχαν την τύχη να ανακαλύψουν την Τρίτη (21/10/2014) το κεφάλι της ανατολικής Σφίγγας-φρουρού του τάφου και να ενώσουν το παζλ.
Έχοντας παρατηρήσει όμως το κεφάλι της Σφίγγας της Αμφίπολης, συνειρμικά στο νου έρχονται οι Σφίγγες στο Σεραπείο της Μέμφιδος, νότια του Καΐρου, καθώς παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες.
Το Σεραπείο της Μέμφιδος, ωστόσο έχει κάτι το ιδιαίτερο, εκεί σύμφωνα με τις εκτιμήσεις πολλών επιστημόνων βρίσκεται ένα κενοτάφιο προς τιμήν του Μεγάλου Αλέξανδρου.
111 482 355
Την επισήμανση για τις ομοιότητες μεταξύ των Σφιγγών της Αμφίπολης και αυτών του Σεραπείου είχε κάνει -προτού καν βρεθεί η κεφαλή της μιας εκ των δύο- και ο Άντριου Τσαγκ, γνωστός αιγυπτιολόγος, από τις αρχές Σεπτεμβρίου.
Μάλιστα, την Τετάρτη (22/10/2014) επανέλαβε την επισήμανσή του αυτή μιλώντας στον Alpha, εκφράζοντας παράλληλα την εκτίμησή του ότι στο Σεραπείο της Μέμφιδος ήταν ο πρώτος τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ότι είναι πιθανόν να συνδέονται οι δύο τάφοι.
Οι Λόιερ και Πικάρντ το 1955 σε βιβλίο τους για τα ελληνικά γλυπτά υποστηρίζουν ότι οι Σφίγγες της Μέμφιδος χρονολογούνται στην εποχή του Πτολεμαίου Α', ενώ η Ντόροθι Τόμπσον το 1998, στο βιβλίο της «Memphis: Under the Ptolemies», ανέφερε ότι τα γλυπτά σχηματίζουν ένα ημικύκλιο και φυλούν την είσοδο του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Σημειώνεται ότι στο Σεραπείο της Αιγύπτου λέγεται ότι είχε αρχικά ταφεί η σορός του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον Πτολεμαίο.
Ο αποκεφαλισμός των Σφιγγών ήταν μέρος νεκρικής τελετουργίας;
upl54469de858a13
Ήδη τα πρώτα ευρήματα του τρίτου θαλάμου, δηλαδή το κεφάλι της Σφίγγας και οι λίθοι με επίχρισμα που βρέθηκαν και ίσως να αποτελούσαν και το δάπεδο του θαλάμου, ήρθαν να προσθέσουν και νέα ερωτήματα,.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ για τα ευρήματα σχετικά με το δάπεδο: «Όπως προκύπτει από την συγκεκριμένη τομή, εδώ υπήρχε δάπεδο από πωρόλιθους, που έφεραν λευκό επίχρισμα. Εκατέρωθεν του κατωφλίου εντοπίστηκαν, κατά χώραν, οι πωρόλιθοι του δαπέδου. Στην ανατολική πλευρά της τομής το δάπεδο φαίνεται ότι έχει υποστεί καθίζηση, ενώ δυτικότερα το δάπεδο είναι κατεστραμμένο και οι λίθοι του πεσμένοι στο εσωτερικό της τομής», φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι σαφές και ξεκάθαρο.
Πλέον φαίνεται ότι το δάπεδο είναι αναστατωμένο και ανακατεμένο και μέσα σε όλα αυτά, βρέθηκε και το κεφάλι από τη Σφίγγα.
Ποια δύναμη είναι όμως αυτή που μετέφερε το κεφάλι της Σφίγγας, ύψους 0,60 μέτρα και βάρους 80 κιλών;
Όπως αναφέρει το xronometro.com, να σκεφτούμε μόνο ότι το κεφάλι αυτό που ήταν ένθετο στην Σφίγγα επάνω από την πύλη, κάποιος το κατέβασε και το μετέφερε στο εσωτερικό του τάφου και μάλιστα πίσω από την μαρμάρινη θύρα που προσδιορίζει ουσιαστικά την απαρχή του κύριου ταφικού μνημείου. Ότι έχει προηγηθεί, ανάμεσα στην πύλη με τις Σφίγγες και την μαρμάρινη θύρα του τρίτου θαλάμου, είναι απλά ένας διάδρομος, μετά την μαρμάρινη θύρα είναι τα σπουδαία, τα οποία δύσκολα θα αποκαλυφθούν.
Αν δεν είναι μέρος κάποια νεκρικής τελετουργίας ο αποκεφαλισμός των Σφιγγών, τι άλλο μπορεί να είναι; Η περίπτωση της τυμβωρυχίας δεν κερδίζει, μιας και η πρακτική των εισβολέων ήταν να μαζεύουν ότι πολύτιμο μέταλλο υπήρχε μέσα στον τάφο και να φεύγουν, δεν είχαν κανένα λόγο να μεταφέρουν μαρμάρινα γλυπτά και μάλιστα προς το εσωτερικό του τάφου...
Το σύμβολο του Μεγάλου Αλέξανδρου στο κεφάλι της Σφίγγας
7
Το σήμα κατατεθέν της βασιλικής δυναστείας των Τημενιδών φαίνεται να βρίσκεται στο καπέλο του κεφαλιού της Σφίγγας που βρέθηκε στον τάφο της Αμφίπολης.
Οι βασιλικοί ρόδακες με μια δεύτερη ματιά φαίνεται πως βρίσκονται στο κεφάλι της Σφίγγας και συγκεκριμένα στο καπέλο.
Ο ρόδακας έχει βρεθεί τόσο στο τάφο του Φιλίππου στις Αιγές όσο και σε αναπαραστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά την ύστερη εποχή.
Σημειώνεται ότι οι ρόδακες κάτω από το επιστύλιο στο δεύτερο θάλαμο δείχνουν τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο.
Περνώντας λοιπόν κάτω από τους οκτάφυλλους ρόδακες του επιστυλίου και ανάμεσα από τις Καρυάτιδες εισέρχεται κανείς στο δεύτερο θάλαμο όπου κυριαρχεί το εντυπωσιακό ψηφιδωτό δάπεδο της Αρπαγής της Περσεφόνης.
Η Αρπαγή της Περσεφόνης όπως ήταν πριν υποστεί φθορές
1908437 385840934899974 3594761476974758376 n b1
Μία εντυπωσιακή έγχρωμη αναπαράσταση του ψηφιδωτού που απεικονίζει την αρπαγή της Περσεφόνης στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης δημιούργησε ο ζωγράφος Γεράσιμος Γερολυμάτος.
Θυμίζουμε ότι ο Γερολυμάτος είχε πρόσφατα αποδώσει σχεδιαστικά τόσο τις Καρυάτιδες όσο και την πύλη που βρίσκεται στην είσοδο του μνημείου, διασταυρώνοντας στοιχεία για τις διαστάσεις των ευρημάτων. Ο ίδιος περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει το χώρο και ακολουθεί τη σκέψη του αρχιτέκτονα.
Όπως αναφέρει ο ίδιος σε ανάρτησή του στο Facebook:
«Λίγο πριν ολοκληρώσω, κατά δύναμη, τη μεταφορά του ψηφιδωτού των 4,5 μ. που βλέπετε, σε υπό κλίμακα διάσταση 10 εκ, στο σημείο που του αναλογεί στην έγχρωμη αναπαράσταση που ζωγραφίζω και η οποία είναι έτοιμη κατά ένα 80%, θα κάνω μια παύση, για να γράψω τα εξής.
Πρόκειται για ένα πραγματικό αριστούργημα της αρχαίας τέχνης! Η τέχνη του ψηφιδωτού, ανήκει αναμφίβολα στις εικαστικές τέχνες και μάλιστα πρέπει να θεωρείται είδος-κλάδος της ζωγραφικής, φορητής ή μνημειακής. Η διαφοροποίηση όμως από την ζωγραφική καθορίζεται από τα διαφορετικά υλικά που χρησιμοποιούν. Αυτό που ο ζωγράφος μπορεί εύκολα να αποδώσει με λεπτομέρεια (έκφραση, κίνηση, πλαστικότητα) μέσω των χρωμάτων, για τον ψηφιδοθέτη είναι πιο δύσκολο, καθώς τον περιορίζει το άκαμπτο και σκληρό υλικό των ορυκτών-πετρών που χρησιμοποιεί. Για αυτό και τα ψηφιδωτά, πολύ συχνά, διατηρούν μια συμπαγή μεγαλοπρέπεια, καθώς αποδίδουν με αδρές γραμμές και με αυτόνομα χρωματικά στοιχεία που αλληλοσυμπληρώνονται από το μάτι (πάντα πίστευα ότι ο "πουαντιγισμός" έλκει την αφετηρία του από τη λογική της ανασύνθεσης των ψηφίδων, απλά οι Σερά και Σινιάκ τις έκαναν πινελιές) την "γενικότητα" μιας σύνθεσης».

Πηγή
 

0 comments :

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *