Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ποιος Μαδούρο; Εμείς έχουμε Τσίπρα!



Να υποθέσει κανείς, ότι ο Τσίπρας μάλλον δεν θα προτρέψει ξανά τον κόσμο “καλύτερα, για την υγεία σας, να μην διαβάζετε εφημερίδες...”.

Αφού “κατάπιε” και τον ΔΟΛ (με εκβιασμούς, απειλές, ύποπτες μεθοδεύσεις, βγάζοντας στην σέντρα τον αμφιλεγόμενο εκδότη του-αλλά οι εφημερίδες, δεν είναι μόνο οι εκδότες τους...) και τον μετατρέπει σε... θυγατρική της “Αυγής”, τώρα πια θα μπορεί να “παίζει”, ελπίζει, δυνατά στον χώρο της έντυπης ενημέρωσης. Εντάξει, η απόπειρα ασφυκτικού ελέγχου του τηλεοπτικού τοπίου δια του κ. Παπά, δεν ευοδώθηκε (υπάρχουν ακόμη δικαστές στην Ελλάδα...), αλλά η επίτευξη του στόχου της καθεστικοποίησης της χώρας, έχει κι' άλλα μονοπάτια. Να' ναι καλά οι αυταρχικοί ιδεοληπτικοί νόες που μας έλαχαν...

Ο βίος και η πολιτεία του νεόκοπου μέχρι χθες αφεντικού του ΔΟΛ, ίσως προσφέρεται για βορά στο κοινό. Δεν  έθεσαν υπό τον έλεγχό τους με νομότυπες ασχημίες ενοχλητικές γι' αυτούς εφημερίδες (δεν είναι, δα, και Μαδούροι...), δεν κατάφεραν πλήγμα κατά της ενημέρωσης- απλώς... εξουδετέρωσαν τον διαπλεκόμενο αφεντικό, και έστησαν μια δική τους, νέας κοπής, διαπλοκή! Αριστερή, όμως, με ηθικό πλεονέκτημα....

Βρίσκουν λογικοφανή επιχειρήματα (η πολιτεία του ιδιοκτήτη του ΔΟΛ, η σωρευμένη κυβερνητική αναποτελεσματικότητα των προηγούμενων κυβερνήσεων, οι εμμονές του Σόϊμπλε κ.λ.π.) για ν' αποδιώχνουν επικοινωνιακά τις δικές τους εγκληματικές ευθύνες για το κατάντημα της χώρας και τ' αδιανόητα που επιχειρούν. Δυο χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας, δυο χρόνια που επιδείνωσαν δραματικά την κατάστασή μας, και αυτοί ακόμη και σήμερα αντί ν' απολογούνται, να ζητούν συγγνώμην, να προσπαθούν να προσγειωθούν στην πραγματικότητα, έχουν ως μόνιμο αφήγημα το απαράδεκτο “μα και... οι άλλοι βασάνιζαν τους νέγρους!”

Μόνιμη και ξεδιάντροπη έγνοια τους, το πως δεν θα εγκαταλείψουν την εξουσία (που στο θολωμένο τους μυαλό θεωρούν ως... τον νικηφόρο τρίτο γύρο του Εμφύλιου!), δεν διστάζουν και δεν θα διστάσουν προ ουδενός. Κι' αν το αντίτιμο για την παραμονή τους στην εξουσία (ή έστω στο πολιτικό παιγνίδι, με τον έναν ή τον άλλο παραπληρωματικό τρόπο, ως αναγκαίο “παρών”) είναι η ουσιαστική κατάρρευση της χώρας, ακόμη και εκτός Ευρώπης και με δραχμή, δεν έχουν κανένα ενδοιασμό. Όπως το πληγωμένο θηρίο, που ξέρει ότι ψυχορραγεί, είναι επικίνδυνοι, πρόθυμοι και ικανοί για όλα...

Δεν τους ενδιαφέρει η ανάταξη της χώρας, η επάνοδός της σε μια κανονικότητα οικονομική και θεσμική. Νοιάζονται μόνο για την εξυπηρέτηση μια συγκεκριμένης εκλογικής πελατείας (εδώ που έφθασαν...), που θα τους μείνει πιστή και θα τους επιτρέψει να έχουν λόγο στο πολιτικό γίγνεσθαι. Και μ' αυτό ως στόχο, δεν πολυαπασχολούνται για την απαξίωση και παρακμή του παραγωγικού τμήματος της κοινωνίας, που εξατμίζεται με τις “λαϊκές” πολιτικές τους. Η λουμπενοποίηση της κοινωνία, ή εξίσωση επί τα χείρω, δεν τους φοβίζει-αντίθετα την επιδιώκουν συνειδητά, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα ελέγχουν τις μάζες πιο εύκολα.

Τις εκλογές, κάθε άλλο παρά τις θέλουν-ιδεοληπτικοί είναι, όχι ηλίθιοι! Θα καταφύγουν, όμως, σ' αυτές όταν δεν θα μπορούν, λόγω πεπραγμένων, να τις αποφύγουν. Και προετοιμάζονται γι' αυτές, στήνουν εναλλακτικά σκηνικά για την “ηρωική” προκήρυξή τους. Ξέρουν ότι η αποχώρηση του ΔΝΤ (την οποία και θέλουν!) από το πρόγραμμα, συνεπάγεται νέο μνημόνιο και μέτρα πολλαπλασίως δυσμενέστερα από αυτά που σήμερα λόγω “φιλολαϊκού” πρόσημου αρνούνται να πάρουν, κι' ας τα έχουν συνομολογήσει. Ο Φλαμπουράρης, το ξεφούρνισε: “μην αποκλείεται δημοψήφισμα...”. Και τις κάλπες θα τις στήσουν με το δίλημμα “ τον Τσίπρα τον λαϊκό αγωνιστή, ή τον Μητσοτάκη, τον λακέ του Σόϊμπλε;”

Ξαναφέρνουν στο προσκήνιο (με δολώματα προς το ΠΑΣΟΚ...) θέμα να ξανάρθει η απλή αναλογική στη Βουλή, να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία και να ισχύσει από τις αμέσως επόμενες εκλογές, όχι τις μεθεπόμενες, που ισχύει σήμερα. Ποντάρει ο ΣΥΡΙΖΑ στην αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, λόγω κατακερματισμού των δυνάμεων με την αναλογική και στην... ανάδειξη του σε ρυθμιστή εξελίξεων. Και πάντως  στην μη πολιτική εξαέρωση του. Το ότι η “απλή”, σημαίνει μόνιμη ακυβερνησία, σε τέτοιες φουρτουνιασμένες συνθήκες μάλιστα, αφήνει τον κ. Τσίπρα παγερά αδιάφορο. Αυτός, να... “χωθεί” και να επιβιώσει πολιτικά (και εσωκομματικά...) θέλει.

Μοίρασε ευρώπουλα στην εκλογική του πελατεία (με περιτύλιγμα... “13ης σύνταξης) που τώρα καλούνται οι πάντες να πληρώσουν με πρόσθετα μέτρα και περικοπές, μονιμοποιεί 10.000 συμβασιούχους ( ο Πρόεδρος Πάκης, θα του έμαθε τα κόλπα...), ψηφαλάκια με πολλαπλασιαστή είναι αυτά, γενικά προετοιμάζεται καλού-κακού για τις εκλογές, μπας και τους σκάσουν.

Πολύ θα ήθελε με κάποιο... νομοσχέδιο “τύπου Παπά”, να τις απαγορεύσει για  τα καλά, αλλά κομμάτι δύσκολο. Παίζει, λοιπόν, με ότι χαρτιά έχει, των οικιών ημών εμπιμπραμένων...



0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου