Εγώ, εγώ φταίω!

Του Γιώργου Μπόσκου

Δε μπορώ να αναπνεύσω. Πνίγομαι στη μιζέρια αυτής της χώρας. Κατάθλιψη, ανασφάλεια, φόβος – τα συναισθήματα τριγύρω. Πότε θα ξεσπάσω; Πότε θα ξεσηκωθώ;
Τα έχω με όλους! Τους πολιτικούς που εξαπάτησαν, τους δημοσιογράφους που τρομοκράτησαν, τους πολεοδόμους που τα άρπαξαν, αλλά πιο πολύ τα έχω με εμάς τους ίδιους!
 
Που ποτέ δε σηκωθήκαμε από τον καναπέ. Που ποτέ δε βγάλαμε το φίδι από την τρύπα. Που δε διεκδικήσαμε καλύτερο μέλλον για τους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό.
 
Τα έχω με εσάς που κλειδώσατε τις πόρτες και νομίζατε ότι τι κακό δε θα χτυπήσει και τη δική σας. Που όχι μόνο βολευτήκατε, αλλά νομιμοποιήσατε τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής επί χρόνια.
 
Τα έχω με όλους όσοι δεν ένωσαν μέσα τους «Καζαντζακικό» χρέος!
 
Με εκείνους που δε δίδαξαν στα παιδιά τον Ελύτη και το και το Σεφέρη. Που δεν άκουσαν τις μουσικές του Χατζιδάκι και τα λόγια του Καστοριάδη.
 
Τα έχω με εκείνους που δεν τόλμησαν να ερωτευτούν και να αγαπήσουν. Με εκείνους που αποκοιμήθηκαν και δε δημιούργησαν με ένστικτο και πάθος!
 
Με εκείνους που δεν πίστεψαν στο ρομαντισμό και τη φαντασία!
 
Ποιος φταίει; Εσύ; Αυτός; Ή ο άλλος;
 
Εγώ, εγώ φταίω!
 
Γιατί σιωπούσα! Γιατί ποτέ δεν έκανα την επανάσταση μέσα μου!


Πηγή