Είμαστε όλοι Κύπριοι!

Το "όχι" της Κύπρου στην επιδρομή του επιθετικού ευρωπαϊκού κεφαλαίου και του ακραίου γερμανικού εθνικισμού, της Μέρκελ και του Σόιμπλε, είναι πολλαπλώς διδακτικό. Η Ιστορία έχει πολλά παραδείγματα μικρών χωρών που έχουν ορθώσει το ανάστημά τους απέναντι σε πανίσχυρους επιβουλείς. Η στάση του κυπριακού λαού, που εξανάγκασε και τον μερκελιστή πρόεδρο Αναστασιάδη να υποχωρήσει, είναι ένα σύγχρονο παράδειγμα αντίστασης. Όχι ηρωικό ξέσπασμα, γιατί απ' αυτά έχει πολλά η κυπριακή Ιστορία. Αλλά πράξη αντίστασης, με σχέδιο για να αντιμετωπιστεί η κρίση προς όφελος της χώρας και του λαού.
Αυτή την κρίσιμη ώρα, όλοι αισθανόμαστε Κύπριοι. Αντιλαμβανόμαστε ότι η υπόθεση που έχουν αναλάβει δεν αφορά μόνο τις τράπεζές τους, ούτε μόνο τη χώρα τους. Η γερμανική επιδίωξη είναι να υποταχθούν στο Βερολίνο ο ευρωπαϊκός Νότος και η Ευρωζώνη. Να μετατραπεί η Ε.Ε. σε περίγυρο της Γερμανίας. Ήδη οι τράπεζες του ευρωπαϊκού Νότου αποστραγγίζονται από τις καταθέσεις, οι οποίες δεν σταματούν ούτε στο Παρίσι, αλλά μεταναστεύουν προς τη Γερμανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο του Σόιμπλε και του ΔΝΤ είναι μέχρι το 2018 να συρρικνωθεί το κυπριακό τραπεζικό σύστημα στο επίπεδο του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει την απομάκρυνση των ρωσικών κεφαλαίων.

«Όταν έκλαψε η Μέρκελ»

Του Κώστα Βαξεβάνη
Μετά το σοκ, ξεκίνησε η παραγωγή και αναπαραγωγή επιχειρημάτων. «Άλλα μεγέθη στην Κύπρο», «αυτοί έχουν πλάτη τους Ρώσους», «η Κύπρος ψάχνει τώρα πλάνο Β». Από το πρωί της Τρίτης η Αγία Κυβερνητική Τριάδα γνώριζε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην Κύπρο, αλλά δεν φανταζόταν ότι θα προκύψει μέσα από το κυπριακό ΟΧΙ, τόσο μεγάλη σύνδεση με την ελληνική πραγματικότητα. Οι Ελλαδίτες έγιναν «όλοι Κύπριοι», μέσα από μια διαδικασία που ξεκίνησε ως πολιτική για να καταλήξει ψυχολογική. Πήραν το αίμα τους πίσω από τις συμπεριφορές υποτέλειες και φόβου. Ανακάλυψαν πως υπάρχουν και άλλες φάτσες πολιτικών, που ανεβαίνουν στο βήμα της (Κυπριακής) Βουλής, λένε ό,τι έχουν να πουν, περιγράφουν το εθνικό συμφέρον και καταψηφίζουν. Έφτανε να παρακολουθήσεις 10 λεπτά την συζήτηση στην Κυπριακή Βουλή για να καταλάβεις τι σημαίνει Βενιζέλος, Σαμαράς, Στουρνάρας.
Η ελληνική κυβέρνηση ζει δραματικές στιγμές, οι οποίες είναι αποτέλεσμα της στάσης της.

Ιδού η Κύπρος, ιδού και το πήδημα

Σκέψη πρώτη: Επιτέλους βρέθηκε ένας λαός, μια Βουλή, ένα δημοκρατικό κράτος να πει όχι στον εκβιασμό της πολιτικής Βέρμαχτ που θέλει να ελέγξει την Ευρώπη. Και να τολμήσει αυτό το όχι όταν η τιμωρία για το τόλμημα είχε από τα πριν καθοριστεί και ανακοινωθεί από τους κυρίαρχους: Θα σας τσακίσουμε, θα σας οδηγήσουμε σε πλήρη καταστροφή και άτακτη χρεοκοπία.
Σκέψη δεύτερη: Για ποια Ευρώπη, ποια αλληλεγγύη, ποιο ανθρωπισμό μιλάμε; Μπροστά στα μάτια μας εξελίσσεται η κτηνωδία σε όλο της το μεγαλείο. Εκατομμύρια άνθρωποι καταστρέφονται στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο και εκείνοι που τους καταστρέφουν δεν ενδιαφέρονται παρά να διαμοιράσουν τα ιμάτιά τους. Και μια μικρή χώρα, η Κύπρος, με τις γνωστές εθνικές δυσκολίες, αντί να βρει υποστήριξη στην... ευρωπαϊκή οικογένεια (εδώ γελάνε, ή κατεβάζουν

Βαθύ(;) Ράιχ(;)

                                                                Mε τι έχουμε να κάνουμε;

Με μερσεντές ή τανκς; Ή μήπως σήμερα μερσεντές και τανκς είναι το ίδιο; Κι όταν λέμε «σήμερα», από πότε αυτό το «σήμερα» γεννήθηκε και μεγαλώνει;
Εργαζόμουν, στη δεκαετία του 1990, στα «Νέα» όταν η Γερμανία, στο πλαίσιο ενός πολυμελούς ακόμα Διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρωτοστατούσε στη διαδικασία για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Υπήρξαν λίγοι τότε στην Ελλάδα κι ακόμα λιγότεροι στην Ευρώπη που μίλησαν για τον «τρίτο πειρασμό» της Γερμανίας. Φυσικά θεωρήθηκαν γραφικοί.

Κι όμως το αδιανόητο συνέβη! Μετά τις μερσεντές που οι Γερμανοί έστελναν στη Γιουγκοσλαβία επί εικοσαετίαν, της έστειλαν εν τέλει και τα ΝΑΤΟϊκά τανκς - το αδιανόητο, ο πόλεμος σε ευρωπαϊκό έδαφος είχε επισυμβεί.
Η Γερμανία προσεταιρίσθηκε αμέσως την Κροατία και τη Σλοβενία, υποστήριξε την καταλυτική (για όλη την Ευρώπη) στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στη Βοσνία (και κατόπιν στο Κοσσυφοπέδιο) και άφησε την υπόλοιπη δυτική Ευρώπη να κοιμάται τον ύπνο του ηλιθίου στο «πολυπολιτισμικό» Σεράγεβο -τρίχες πολυπολιτισμικό- κι από εκεί εξεδιώχθησαν οι «άλλοι», εν προκειμένω οι Σέρβοι.

Μοιραίοι Έλληνες

Ο φοβερότερος λαός όλων είναι οι Έλληνες. Γνωρίζει αυτός ο λαός ποιος είναι ο καλός και ποιος είναι ο κακός. Αυτό το ελάττωμα ίσως να είναι και το μοναδικό που μας συνδέει γενεαλογικά με τους Αρχαίους Έλληνες. Ξέρουν ποιος είναι ο ικανός και ποιος ο ανίκανος. Έχουν συνείδηση για το ποιος τους λέει αλήθειες και για το ποιος ψεύδεται. Επιλέγει όμως να ζει και να κυβερνάται από όλα τα αρνητικά, να δίνει αξία εν ζωή σε ότι δεν έχει αξία ούτε ως υπόσταση, αλλά να δίνει την ψήφο του (που δεν έχει ουσιαστική σημασία) σε αυτόν που τον κάνει «εθνικά» υπερήφανο.

Σαμαράς και Σία και Λευκωσία

Του Κώστα Βαξεβάνη
Χρειάστηκε μόλις ένα 48ωρο, για να ανατραπεί η επιχειρηματολογία τριών χρόνων. Σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία, η Ελλάδα, πιεσμένη από τις συνθήκες και κυρίως από τους δανειστές, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό από το να δεχθεί δυσβάστακτα μέτρα και σκληρούς όρους. Από τον Παπακωνσταντίνου ως τον Στουρνάρα και από τον Παπανδρέου ως τον Σαμαρά και Σία (σε αυτό το Σία συμπεριλαμβάνεται ο ευέλικτος μπαλαντέρ των χονδροειδών ψεμάτων του συστήματος, Βενιζέλος) η Ελλάδα εμφανίζεται να μην μπορεί να κουνηθεί. Καμιά διαπραγμάτευση, κανένα περιθώριο. Όλοι αυτοί που επέμεναν πως αυτοί οι ίδιοι οι όροι της δικής τους αγοράς επιτρέπουν την διαπραγμάτευση μέσα από την επίκληση της πιθανότητας κατάρρευσης, εμφανίζονταν ως επικίνδυνοι λαϊκιστές.

Αναστασιάδης και ευρωληστές τρώνε λεφτά στην Κύπρο

Του Γιώργου Δελαστίκ                                              

Αδίστακτος πολιτικός «ληστής», μπροστά στον οποίον ωχριούν ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ο καταδικασθείς Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, αποδεικνύεται ο δεξιός Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ομοϊδεάτης του Ελληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και υποστηριζόμενος από αυτόν.

 Δύο μόλις εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, προχώρησε ανενδοίαστα στην κατάσχεση σχεδόν του 10% των χρημάτων που είχαν καταθέσει στις κυπριακές τράπεζες όλοι οι Κύπριοι και οι ξένοι που ήταν τόσο ανόητοι ώστε να διατηρούν ακόμη και τώρα καταθέσεις έστω και ενός ευρώ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου! Από τη στιγμή που οι Γερμανοί επικυρίαρχοι της Ευρώπης με διαρκείς δημόσιες δηλώσεις τους μιλούσαν για «κούρεμα» των καταθέσεων στην Κύπρο -δηλαδή για επικείμενη αρπαγή τμήματος των χρημάτων των καταθετών- μόνο ένας τρελός ή

Η ανατομία μιας αποσταθεροποίησης

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Το Eurogroup, με την πρόσφατη απόφασή του για την Κύπρο, απεδείχθη άλλη μια φορά όχι μόνο ανίκανο να δημιουργήσει αναχώματα στο διάβα της ευρωζωνικής Κρίσης, αλλά και ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο να υπηρετεί τις αγριότερες των διαθέσεών της. Η ιδέα και μόνο ότι σκέφτηκαν να διαφυλάξουν τη σταθερότητα στην Ιταλία ή την Ισπανία, παραβιάζοντας σε μια άλλη ελλειμματική χώρα της Ευρωζώνης το συμβόλαιο κράτους-καταθετών (για δημόσια διασφάλιση των καταθέσεων έως τις 100 χιλιάδες ευρώ, ένα όριο που εισήχθη για να αποφευχθούν οι επιδρομές πανικόβλητων καταθετών στις τράπεζες) αποτελεί ύβρη απέναντι στον κοινό νου. Ακόμα κι αν την τελευταία στιγμή πάρουν πίσω την αρχική τους απόφαση, να κατασχέσουν μέρος ακόμα και των μικρών καταθέσεων, η ζημιά έχει γίνει. Καθώς η απόφαση αυτή θα «κυνηγά» την Ευρώπη και τους ηγέτες της για καιρό πολύ, αξίζει η ανατομία της.

Αττίλας Γ'

Η κατοχή αλλά και ο εποικισμός της μισής Κύπρου, είχαν κάποιοι την εντύπωση, ότι θα μπορούσε να αναιρεθεί από την οικονομική ανάπτυξη και την συνακόλουθη ευμάρεια. Ακόμα περισσότερο, κάποιοι πίστευαν ότι η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα συνέτεινε στη λύση του χαίνοντος προβλήματος, και επειδή η Τουρκία θα εναρμονιζόταν με τα προαπαιτούμενα της ευρωπαϊκής της προοπτικής, και επειδή οι Τουρκοκύπριοι θα επεδίωκαν κ αυτοί με τη σειρά τους να απολαύσουν το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Ασταθής η γερμανοκρατία

Του Γ. Δελαστίκ

Κατακλυσμιαίους ρυθμούς έχει πάρει η διάδοση στην ελληνική αγορά της πεποίθησης ότι αυτή η μνημονιακή πολιτική που ασκεί η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ οδηγεί σε τραγικό οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Οι αυταπάτες διαλύονται. Οι επιχειρηματίες που νόμισαν ότι με το μνημόνιο οι Γερμανοί θα έβαζαν τουλάχιστον μια τάξη στη χώρα και θα έβγαζαν από τη μέση τους «αεριτζήδες», έχουν απογοητευτεί πλήρως. Ναι μεν αρκετοί τυχάρπαστοι ανταγωνιστές τους εξαφανίστηκαν, αλλά ταυτόχρονα η μείωση της αγοραστικής δυνατότητας των Ελλήνων λόγω της δραματικής μείωσης των μισθών τους, των συντάξεων και εν γένει των εισοδημάτων τους είναι τόσο δραστική, ώστε δεν μπορούν να επιβιώσουν ούτε καν οι σοβαρότερες των επιχειρήσεων που τηρούν τις υποχρεώσεις τους.
Ρευστό δεν υπάρχει πουθενά στην αγορά. Κανένας δεν πληρώνει κανέναν. Οι επιχειρηματίες ρίχνουν ο ένας τον άλλον - και αναφερόμαστε σε αυτούς που ήταν συνεπείς μέχρι τώρα, όχι στους απατεώνες. Δάνεια δεν δίνει καμία τράπεζα σχεδόν σε κανέναν. Ξέφτισε η αυταπάτη και το κυβερνητικό παραμύθι ότι δήθεν με τις δανειακές δόσεις για την ανακεφαλαιοποίηση οι τράπεζες θα έριχναν χρήμα για να κινηθεί η αγορά.

ΤΑΙΠΕΔ: Ο πωλών πληρώνει - Σκανδαλώδες σχέδιο για πώληση και επαναμίσθωση 28 δημοσίων κτιρίων σε ιδιώτες

Προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός του ΤΑΙΠΕΔ για την πώληση και επαναμίσθωση από το ελληνικό Δημόσιο των 28 κτιρίων που στεγάζουν αυτή τη στιγμή κρατικούς φορείς και υπηρεσίες. Τουλάχιστον τριάντα εκατομμύρια ευρώ το χρόνο θα δαπανά το ελληνικό δημόσιο για ακίνητα που μέχρι τώρα του ανήκαν. Με σκανδαλώδη τρόπο η μνημονιακή κυβέρνηση προχωρά στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Μέρος του συνολικού σχεδίου εκποίησης, αποτελεί και η πώληση και επαναμίσθωση (sale and lease back) 28 δημόσιων κτιρίων από το ΤΑΙΠΕΔ. Παρά τις διακηρύξεις των ιθυνόντων ότι με την πώληση θα αυξηθούν τα δημόσια έσοδα, στην περίπτωση των 28 ακινήτων που θα πουληθούν μέχρι τις 19 Απριλίου, το ελληνικό δημόσιο θα επανεκμισθώσει τα ακίνητα (για τα οποία μέχρι τώρα δεν πλήρωνε τίποτα) προσφέροντας καθαρά και άκοπα κέρδη στους «επενδυτές», καθώς η συναλλαγή προβλέπει την  εκμίσθωση από τους αγοραστές πίσω στις δημόσιες υπηρεσίες που στεγάζονται στα κτίρια αυτά αντί εγγυημένου ετησίου μισθώματος 30 εκ. ευρώ (!).

Και οι Κύπριοι τα έφαγαν με τον Πάγκαλο ??????

Στην Κύπρο βλέπουμε το ίδιο έργο, το ίδιο “μοτίβο” του νεοφιλελευθερισμού.

Τα έφαγαν κι οι Κύπριοι με τον Πάγκαλο;

Μα η Κύπρος ήταν παράδεισος Ευρωπαϊκής off-shore και με Φυσικό Ορυκτό Πλούτο ή μήπως ακριβώς αυτό είναι και το “πρόβλημα” της για τα Volture Funds.

Και οι Κύπριοι είχαν μαϊμού συντάξεις;

Και οι Κύπριοι είχαν ελεύθερους επαγγελματίες;

Και οι Κύπριοι είχαν το ΠΑΜΕ να κλείνει τους δρόμους;

Και οι Κύπριοι ¨διασύρθηκαν στο εξωτερικό¨ από τους ταξιτζήδες;

Κύπρος, το νέο πειραματόζωο, του Στέλιο Κούλογλου

Αυτό θα πει θεραπεία-σοκ. Οχι αυτά τα ξενέρωτα της Ελλάδας ή της Πορτογαλίας, όπου χρειάστηκαν 2-3 μνημόνια και άλλα τόσα μεσοπρόθεσμα,χώρια τα χαράτσια και οι έκτακτες εισφορές, μέχρι να μαζευτούν τα χρήματα για να εξοφληθούν οι ξένοι τραπεζίτες και οι δανειστές. Εδώ έχουμε μια και μόνο, κίνηση, αλλά αποτελεσματική: μπουκάρεις στις τράπεζες και παίρνεις κατευθείαν τα λεφτά των καταθετών. Το 6,7% όσων έχουν καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ και το 9.9%(ούτε 10% δηλαδή) όσων έχουν πάνω από 100.000 ευρώ.

Τώρα γιατί επειδή δύο τράπεζες της Κύπρου βρέθηκαν εκτεθειμένες(στα ελληνικά ομόλογα) πρέπει να την πληρώσουν όλοι οι καταθέτες-Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι και δη Ρώσσοι στην συγκεκριμμένη περίπτωση- σε όλες τις τράπεζες της χώρας, αυτό μόνο ο Σόιμπλε και οι υποτακτικοί του στο eurogroup το ξέρουν. Ακόμη και ο economist βγήκε χθες από τα ρούχα του. “Δεν υπάρχει καμία ηθικό έρεισμα για να την πληρώνουν οι Κύπριες χήρες( μικροκαταθέτες) αλλά να μην αγγίζονται οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών και όσοι επένδυσαν σε κρατικά ομόλογα, όπως φαίνεται να συμβαίνει εδώ,” σχολίαζε το βρετανικό περιοδικό στο άρθρο του για την “άδικη, κοντόφθαλμη και αυτοκαταστροφική” συμφωνία.

Κίτρινες μπίζνες

 Του Θανάση Καρτερού

Για ποιο λόγο άραγε ένας έγκριτος δημοσιογράφος να υπερασπίζεται συστηματικά την -τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, για να είμαστε καλοπροαίρετοι- επένδυση στις Σκουριές;

Τι λόγους έχει να επικρίνει τον Τσίπρα, επειδή διαχωρίζει τις πειρατικές από τις επωφελείς επενδύσεις;
Να δικαιώνει κατά κάποιο τρόπο συλλήβδην την πειρατεία, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια για τέτοιο διαχωρισμό;
Και να εγκαλεί τον Σκουρλέτη γιατί είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση θα ακυρώσει την καναδική μπίζνα στη Χαλκιδική;
 Εντάξει, θα πεις. Δημοκρατία έχουμε και οι απόψεις ευτυχώς διακινούνται ελεύθερα - όταν μάλιστα στρέφονται κατά της Αριστεράς βγάζουν και φτερά, που λέει ο λόγος. Πώς όμως από τη λογική αμφισβήτηση κάποιων θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ φτάνει ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος σε κίτρινα ερωτήματα και... καλοπροαίρετες απαντήσεις; Μήπως, ρωτάει δημοσίως, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αποθαρρύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα; Δεν θέλω να το πιστέψω, με τόσα εκατομμύρια ανέργους, απαντά ο ίδιος. Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κόκκινες μπίζνες και παιγνίδια διαπλοκής;

ΣΥΡΙΖΑ: Αποθέωση εγκληματικής πολιτικής η απόφαση για Κύπρο

«Αποθέωση της εγκληματικής πολιτικής των μνημονίων και της λιτότητας» χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ την απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο. «Δείχνει την κατεύθυνση στην οποία κινούνται οι υποστηρικτές της παντοδυναμίας των αγορών και του κεφαλαίου,  που με τις πολιτικές τους φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού», υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ διερωτάται τι στάση κράτησε στο Eurogroup η ελληνική κυβέρνηση και αν συμφώνησε με το κούρεμα των κυπριακών καταθέσεων. «Η περίπτωση της Κύπρου μας δείχνει ξεκάθαρα το πώς οι φιλικές στα μνημόνια κυβερνήσεις, όπως αυτή του ομοϊδεάτη του κ. Σαμαρά, Προέδρου της Κύπρου κ. Αναστασιάδη,  υποτάσσουν άλλη μια χώρα στο κλαμπ των αδιέξοδων μνημονίων, τα οποία όχι μόνο δεν απαντούν με κοινωνικά δίκαιο τρόπο στο ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους, αλλά αποδομούν συνολικά την Ευρώπη», καταλήγει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τι ήθελε η αλεπού του ΣΥΡΙΖΑ στο παζάρι του Ψυχάρη;

Ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να εξαχθούν  από τις τελευταίες κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα. Η επίσκεψή του στη Θράκη, ύστερα από την παλιότερη επίσκεψη στα αγροτικά μπλόκα, αλλά και η επίσκεψή του...

στην Ήπειρο, δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στη "δουλειά κάτω στον κόσμο" και μάλιστα ενείνει την προσπάθειά του προς την κατεύθυνση αυτή. "Εκεί στις κινητοποιήσεις ανθρώπων και φορέων θα κριθεί τόσο η τύχη του μνημονίου, όσο και η δική μας", είναι η άποψη που επικρατεί στην Κουμουνδούρου.

Ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση – συζήτηση με τον Γ. Δραγασάκη

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης σας καλεί στην ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση – συζήτηση

που διοργανώνει

Την Παρασκευή 29 – 3 – 2013, ώρα 19:30

Στο Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα (Κλειτάρχου & Αριστείδου)

Θέμα:

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ γα την εξοδο από την οικονομική κρίση

Εισηγητής: Γιάννης Δραγασάκης (Βουλευτής, Αντιπρόεδρος Βουλής)

Σταματάμε την καταστροφή
Οργανώνουμε την ανατροπή                  http://syrizapallinis.wordpress.com/

Οι διαδρομές του μαύρου χρήματος, η φοροδιαφυγή και οι ευθύνες της ΤτΕ

Του Στάθη ΔΙΟΜΗΔΗ

Εδώ και αρκετά χρόνια οι εκάστοτε κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ μάς βομβαρδίζουν για την τεράστια φοροδιαφυγή που υπάρχει στη χώρα και τη διακίνηση υπέρογκων ποσών μαύρου χρήματος. Πέρα όμως από την αδυναμία(;), την ανικανότητα(;) ή την επιλογή των εκάστοτε κυβερνώντων να μην ασχοληθούν σοβαρά με τη φοροδιαφυγή και τις διαδρομές του μαύρου χρήματος, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που αποσιωπάται εσκεμμένα. Και τι ακριβώς είναι το μαύρο χρήμα; Είναι χρήματα από αδήλωτα εισοδήματα, από λαθρεμπόριο, από κακουργηματικές ή εγκληματικές ενέργειες, από μίζες, από «αγορά» αποφάσεων σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης και των εξουσιών κ.τ.λ.
Είναι γεγονός ότι η φοροδιαφυγή και η διακίνηση μαύρου χρήματος κάνουν πάρτι στην Ελλάδα και όχι μόνο. Όμως ποιο είναι το βασικό εργαλείο διακίνησης όλου αυτού του πακτωλού χρημάτων; Οι τράπεζες. Η συντριπτική πλειοψηφία του παράνομου χρήματος περνά μέσα από το τραπεζικό σύστημα. Και όμως, παρά τα όσα βαρύγδουπα έχουμε ακούσει από τις κυβερνήσεις περί πάταξης τέτοιων φαινομένων, πουθενά στην ατζέντα δεν υπάρχει ο έλεγχος μέσω των τραπεζών.

Τσίπρας κατά της λιτότητας από το Λονδίνο

 

Την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για μία συμφωνία στα πρότυπα της αντίστοιχης του Λονδίνου το 1953, η οποία έδωσε τότε το έναυσμα ανάπτυξης της γερμανικής οικονομίας, διατύπωσε απόψε στη βρετανική πρωτεύουσα ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συμμετείχε σε εκδήλωση του London School of Economics and Political Science για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.
Στην ομιλία του, ανάμεσα σε άλλα, τόνισε την ανάγκη για ένα «κούρεμα» του χρέους, ένα ευρωπαϊκό αναπτυξιακό σχέδιο Μάρσαλ και μία χρηματοδότηση η οποία θα συνδέεται με την παραγωγή και τους ρυθμούς ανάπτυξης.

«Στα παιδικά όνειρα δεν γίνονται περικοπές»

 

Του Μίλτου Σακελλάρη


 «Εχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα» είπε κάποτε ο Νίκος Καζαντζάκης. Στον δρόμο της σκέψης του σπουδαίου Κρητικού λογοτέχνη, οι γονείς, μαθητές και καθηγητές του 2ου και 11ου Δημοτικού Σχολείου Νέου Ηρακλείου αποφάσισαν να δημιουργήσουν τον δικό τους «παράδεισο». Οι τοίχοι του σχολείου ήταν από το 1999 -που επλήγησαν από τον μεγάλο σεισμό- μουντοί και άχρωμοι. Το γεγονός αυτό επηρέαζε τόσο τους μαθητές όσο και τους δασκάλους.

Προσοχή στο κενό μεταξύ ακροδεξιού και μπούφου

Του Κώστα Βαξεβάνη

Αν πιστέψουμε τις διαρροές από το Μαξίμου, ο Αντώνης Σαμαράς είναι έξαλλος με την κίνηση του Μανώλη Κεφαλογιάννη, να μην ψηφίσει υπέρ της άρσης ασυλίας του Κασιδιάρη. Ο Γραμματέας της ΝΔ, δεν ψήφισε να αρθεί η ασυλία του Κασιδιάρη ο οποίος χτύπησε μια γυναίκα, την Λιάνα Κανέλη, μπροστά στις κάμερες. Δηλαδή ούτε το ηθικό σύστημα του Κεφαλογιάννη, ούτε το πολιτικό του, ούτε και αυτές οι κρητικές παραδόσεις, στάθηκαν ικανές να τον αποτρέψουν απ’ το να ψηφίσει να μην δικαστεί ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής. Να μην αποδοθεί δηλαδή Δικαιοσύνη.
Προσωπικά δεν πιστεύω αυτές τις διαρροές οι οποίες προσπαθούν να εμφανίσουν τον πρωθυπουργό να πληγώνεται, να μην ανέχεται, να είναι σχεδόν θύμα σε αυτό το άστοχο παιχνίδι που έπαιξαν τα στελέχη του. Για να το πω διαφορετικά, έχει λίγη σημασία αν ο κ. Σαμαράς προσπαθεί να πιστέψουμε, επειδή ίσως πιστεύει και ο ίδιος, πως έχει στο κόμμα του μπούφους. Και για να προλάβω μηνύσεις εύθικτων που καταπίνουν πολιτικές

κωλότοπος

η Παναγία των κουκουλοφόρων δια χειρός Γ. Λαουτάρη ( http://www.flickr.com/photos/laoulaou/5473745350/in/set-72157626127142676/lightbox/ )

Τις τελευταίες μέρες περιφέρομαι στους δρόμους και απ’ το στόμα κρέμεται αυτό ακριβώς το «κωλότοπος» που λέει ο δύτης. Απόγνωση, θλίψη, μιζέρια όλα σε ένα κι όλα μαζί στη εξώπορτα περιμένουν βράδυ πρωί μήπως τους ξεφύγω καθώς φεύγω για τη δουλειά. Στο τραπέζι της κουζίνας δεν έχω πια το κουράγιο να υποστηρίξω ότι οι μετανάστες δεν πρέπει να πεθάνουν. Αυτό μόνο. Δεν μιλάμε για δικαιώματα, νομιμοποίηση, πολιτικό αίτημα. Δεν έχω καν τη δύναμη να ψελλίσω «κρίμα οι άνθρωποι να πεθάνουν».
Ταυτόχρονα, αν θέλω να είμαι ειλικρινής, πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι αρκετά άθλιος τύπος, ώστε να με τρομάζουν εξίσου ο κίνδυνος να πεθάνουν οι απεργοί πείνας, με τους Παπαχρήστους και τις Ακριβοπούλου αυτού του κόσμου, που γράφουν και μιλούν, χρησιμοποιώντας αντί για λέξεις,