Η κατοχή αλλά και ο εποικισμός της μισής Κύπρου, είχαν κάποιοι την εντύπωση, ότι θα μπορούσε να αναιρεθεί από την οικονομική ανάπτυξη και την συνακόλουθη ευμάρεια. Ακόμα περισσότερο, κάποιοι πίστευαν ότι η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα συνέτεινε στη λύση του χαίνοντος προβλήματος, και επειδή η Τουρκία θα εναρμονιζόταν με τα προαπαιτούμενα της ευρωπαϊκής της προοπτικής, και επειδή οι Τουρκοκύπριοι θα επεδίωκαν κ αυτοί με τη σειρά τους να απολαύσουν το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Τι λόγους έχει να επικρίνει τον Τσίπρα, επειδή διαχωρίζει τις πειρατικές από τις επωφελείς επενδύσεις;
Να δικαιώνει κατά κάποιο τρόπο συλλήβδην την πειρατεία,
υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια για τέτοιο
διαχωρισμό;
Και να εγκαλεί τον Σκουρλέτη γιατί είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση θα ακυρώσει την καναδική μπίζνα στη Χαλκιδική;
Εντάξει, θα πεις. Δημοκρατία έχουμε και οι απόψεις ευτυχώς
διακινούνται ελεύθερα - όταν μάλιστα στρέφονται κατά της Αριστεράς
βγάζουν και φτερά, που λέει ο λόγος. Πώς όμως από τη λογική αμφισβήτηση
κάποιων θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ φτάνει ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος σε
κίτρινα ερωτήματα και... καλοπροαίρετες απαντήσεις; Μήπως, ρωτάει
δημοσίως, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αποθαρρύνει την επιχειρηματική
δραστηριότητα; Δεν θέλω να το πιστέψω, με τόσα εκατομμύρια ανέργους,
απαντά ο ίδιος. Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κόκκινες μπίζνες και παιγνίδια
διαπλοκής;




