Δεύτερη προδοσία της Κύπρου από Βγενόπουλο, Σάλα, Σαμαρά

Κύπριοι βουλευτές καταγγέλλουν «ληστεία» από τους Έλληνες τραπεζίτες

Ευθείες βολές εναντίον των επιχειρηματιών που ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας, εξαπολύουν κύπριοι βουλευτές. Μιλώντας στον κυπριακό Astra 92.8, ο Νίκος Παπαδόπουλος έκανε λόγο για κλοπή των κυπριακών τραπεζών και κατήγγειλε ότι «ο Βγενόπουλος και οι φίλοι του θα διατηρήσουν 100% τις καταθέσεις τους, ενώ διαγράφονται τα δάνεια τους που ανέρχονται σε εκατομμύρια».
Ο Παπαδόπουλος διερωτήθηκε επίσης αν «η Λαϊκή θα συνεχίσει την δικαστική διαδικασία που κίνησε εναντίον του Προέδρου της Πειραιώς Μιχάλη Σάλλα, ο οποίος κατηγορείται για παρέμβαση στην αγορά με στόχο τον αθέμιτο πλουτισμό».

Ο Δαβίδ, ο Γολιάθ και το τέλος του ευρώ. Του Στέλιου Κούλογλου

Έτσι γίνεται σε όλους τους πολέμους. Βρίσκεται πάντα μια χώρα, μια πόλη, ένα χωριό, που χωρίς να έχει καθόλου υπολογίσει τον συσχετισμό των δυνάμεων ή να έχει καταστρώσει εναλλακτικό σχέδιο διαφυγής, δεν ακολουθεί τις επιταγές των ισχυρών και ρίχνει μια ουκέταρ Ακολουθεί η συντριβή της, που αποκτά συμβολική αξία για όλες τις εμπόλεμες πλευρές. ΟΙ νικητές την χρησιμοποιούν για παραδειγματισμό των υπόλοιπων. Και οι τελευταίοι μαθαίνουν από τα λάθη της, ώστε να μην τα επαναλάβουν.

Στον ακήρυχτο οικονομικό πόλεμο που ζούμε, είναι η μικρή Κύπρος που κλήθηκε να παίξει το ρόλο του Δαβίδ κόντρα στον Γολιάθ, και θα το πληρώσει πολύ ακριβά: είναι προφανές ότι η νέα συμφωνία είναι χειρότερη από την πρώτη, επιταχύνοντας την πορεία προς την οικονομική καταστροφή, που θα ερχόταν -αργότερα αλλά αναπόφευκτα- και με την απορριφθείσα από το κυπριακό Κοινοβούλιο, πρώτη απόφαση. Πρόκειται για την συντριβή του οικονομικού μοντέλου πάνω στο οποίο κτίστηκε η κυπριακή ευημερία της τελευταίας δεκαπενταετίας. Είναι αυτό που κυνικά δήλωνε την προηγούμενη εβδομάδα ο Σουηδός υπουργός Οικονομικών: “ στην Κύπρο έχουν μόνο έναν χρηματοπιστωτικό τομέα και παραλίες. Τώρα που ο χρηματοπιστωτικός τομέας βρίσκεται σε πορεία κλεισίματος, δεν θα έχουν παρά μόνο τις παραλίες".

Ντούτσε Ντοϋτσε Μπάνκ

  

Έπεσε η Κύπρος; Έπεσε!
Πρόλαβε πριν να πέσει να πει «όχι»; Πρόλαβε! Κι αυτό δεν συνιστά μόνον μια παρακαταθήκη, ευγενική ίσως, αλλά απλώς παρακαταθήκη, συνιστά μια νάρκη για τη γερμανική πολιτική, έτσι όπως την ακολουθεί (αλλά και την παρακολουθεί) το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η Κύπρος θα δυστυχήσει. Έλαβε τη χειρότερη δυνατή «λύση» απ΄τους εταίρους της. Δεν τινάζεται μόνον η οικονομία της στον αέρα με το ένα της μισό, το τραπεζικό σύστημα, να υφίσταται βίαιο και ακαριαίο θάνατο, αλλά – και κυρίως αυτό – η Κύπρος μπαίνει σε Μνημόνιο, δηλαδήσε καθεστώς κατοχής. Μιας ακόμα κατοχής. Προσέτι, η Κύπρος αφοπλίζεται προκειμένου να αντέξει τα μέτρα που θα της ζητηθούν – τις απομένουν οι παραλίες.

Η κρίση απειλεί το ευρώ

Ξανά και ξανά επανέρχεται το ερώτημα: θα επιβιώσει τελικά το ευρώ; Η αρχική βεβαιότητα ότι τίποτα δεν μπορεί να διαλύσει την Ευρωζώνη γίνεται όλο και πιο ομιχλώδης, κάθε φορά που μια καινούργια χώρα βυθίζεται στη δυστυχία εξαιτίας της υπαγωγής της σε καθεστώς μνημονιακής πολιτικής υπεράσπισης του ενιαίου νομίσματος. Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, αλλά και Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος. Δίπλα τους και οι χώρες που συνήθως ξεχνάμε να αναφέρουμε, γιατί υποφέρουν χωρίς να μιλούν δυνατά, καθώς συγκαταλέγονται στα συντρίμμια του αλήστου μνήμης «υπαρκτού σοσιαλισμού»: Σλοβενία, Εσθονία, Σλοβακία. Οι λαοί τους δυστυχούν σιωπηλά. Ολο και μακραίνει η ουρά των κρατών που υποχρεώ-νονται να υποστούν τα βασανιστήρια του «ευρω-καθαρτηρίου» κατ' απαίτηση των Γερμανών. Οι 9 από τις 17 χώρες της Ευρω-ζώνης βρίσκονται ήδη στην κατάσταση αυτή.

Είναι ο καπιταλισμός, ανόητε…

Σε αντίθεση με τις φυσικές, στις κοινωνικές επιστήμες δεν έχουμε την πολυτέλεια των πειραμάτων: αν θεωρούμε ότι κάτι επιδρά αιτιωδώς στην εκδήλωση ενός φαινομένου, δεν είναι δυνατόν να αποδείξουμε τον ισχυρισμό μας «οργανώνοντας» ένα πείραμα. Με εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, κάτι τέτοιο και ανέφικτο είναι (: ως όντα με ελεύθερη βούληση, οι άνθρωποι αντιδρούν ακυρωτικά σε ό,τι διατείνεται πως μπορεί νομοτελειακά να προδικάσει τη συμπεριφορά τους) και προσκρούει σε βασικές αρχές της επιστημονικής ηθικής (: σε αντίθεση με τις πρακτικές της αρπακτικής ευρωγραφειοκρατίας του νεοφιλελεύθερου εσμού, οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν νοείται να εκλαμβάνονται ως πειραματόζωα). Ολα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δεν αποτρέπουν τον νου από το επιστημονικά  καταστατικό αίτημα της τεκμηριωμένης επεξήγησης. Πειράματα δεν γίνονται (και δεν πρέπει να γίνονται), όμως η πραγματικότητα - δυστυχώς ή ευτυχώς - μας εφοδιάζει με άφθονο υλικό που επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων περί των αιτών που διέπουν τα κρίσιμα κοινωνικά φαινόμενα. Με τρόπο δραματικό, τέτοιο ακριβώς υλικό εισφέρει και η περίπτωση της Κύπρου. Υπό ποία έννοια; Με ποιον τρόπο;

Ελεύθεροι κατακτημένοι. Tου Αλκίνοου Ιωαννίδη

Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.
Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων.

ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ : Παραδίδουν την Κύπρο στους δανειστές

«Την ώρα που ο κυπριακός λαός χρειάζεται την έμπρακτη αλληλεγγύη της χώρας μας, η τρικομματική κυβέρνηση μένει σταθερά προσηλωμένη στην στρατηγική του μερκελισμού που επιδιώκει να δέσει άλλη μια χώρα στα δεσμά της τρόικας και της λιτότητας» αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή για τις εξελίξεις στην Κύπρο και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης.

«Ομολογουμένως, συνιστά  μέγιστο θράσος, όταν δεν έχουν ποτέ διανοηθεί  να ψελλίσουν το παραμικρό ΟΧΙ και να διαπραγματευτούν επί της ουσίας, να επαναλαμβάνουν ακόμα και σήμερα τη λογική του μνημονιακού μονόδρομου που τόσα δεινά έχει φέρει στη χώρα. Είναι προκλητικό να μιλάνε για εθνικά υπερήφανη στάση αυτοί που παραδίδουν την Κύπρο στους δανειστές, που  την εγκατέλειψαν και συνέβαλαν στον εκβιασμό του κυπριακού λαού, που παρακαλούν ακόμη και τώρα να καμθεί η παραμικρή στάση αντίστασης των κυπρίων. Ντροπή τους.

Η αγορά των θυμωμένων

 Του Θανάση Καρτερού

Δεν είναι λίγοι και εδώ στην Ελλάδα που αναρωτιούνται: Πώς οι Κύπριοι τόλμησαν τέτοιο σάλτο μορτάλε; Πώς επέλεξαν ένα όχι με τόσο ρίσκο από την υπακοή, που θα τους κόστιζε μεν ακριβά, αλλά θα τους κρατούσε στη σιγουριά της ΟΝΕ; Πώς τα έβαλαν με την ισχυρή Γερμανία χωρίς να υπολογίσουν ότι οι ισχυροί είναι αδίστακτοι και γίνονται πιο αδίστακτοι μπροστά στην αμφισβήτηση της ισχύος τους; Πώς εν τέλει αποφάσισαν να ξεβολευτούν αντί να επιλέξουν μια στάση «σκάσε και κολύμπα», αφού μάλιστα τη μεγάλη ζημιά την είχαν πάθει άμα τη ανακοινώσει της φονικής απόφασης του Eurogroup;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι -οικονομικοί, πολιτικοί, κοινωνικοί- πίσω από το τόλμημα. Δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία όμως επίσης για το ότι μαζί με όλα τα απολύτως λογικά, που έχουν εντοπιστεί και αναλυθεί σε χιλιάδες παραλλαγές και σε μας και σε όλο τον κόσμο, η κυπριακή στάση έχει να κάνει και με κάτι που

Το κυπριακό "ΟΧΙ”, γιατί δεν θα χρεοκοπήσει η Κύπρος, κι ένα υστερόγραφο…

Το «ΟΧΙ» της κυπριακής βουλής τείνει να μετατρέψει την Κύπρο από «Κούβα της Μεσογείου», όπως κάποτε λεγόταν σε «Ισλανδία της Μεσογείου». Υπό όρους δε, μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά όχι μόνο για την Κύπρο αλλά για το σύνολο της ευρωζώνης.

Τα έντρομα ελληνικά ΜΜΕ και οι παράγοντες της τρικομματικής κυβέρνησης μας εξηγούν πόσο διαφορετικά και μικρότερα είναι τα μεγέθη της κυπριακής οικονομίας από αυτά της ελληνικής και των υπολοίπων κρατών της Ευρωζώνης. Έχουν απόλυτο δίκιο. “Ξεχνούν” όμως επίσης ότι και οι διαπραγματευτικές δυνατότητες στη βάση του συστημικού κινδύνου είναι εξίσου μικρότερες από πλευράς Κύπρου.

Πάντα στη βάση κάθε διαπραγμάτευσης με την όποια χώρα ευρίσκετο ο κίνδυνος του ντόμινο από τη συστημική επίδραση της άτακτης στάσης πληρωμών ενός κράτους- μέλους του ευρώ ή της εξόδου από το ευρώ. Η διαδικασία δε των διαπραγματεύσεων ήταν πανομοιότυπη: η

Κύπρος: Μία νέα ευρωπαϊκή στρατηγική;

 

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ

* Η αύξηση του χρέους αφορά όλη την Ευρώπη, καθώς αυξάνουν τα διακρατικά δάνεια και οι ανάγκες του ESM είναι μεγαλύτερες από τις υπάρχουσες δυνατότητες παρέμβασής του

Η απόφαση του Εurogroup για "κούρεμα" των καταθέσεων στην Κύπρο έχει ανοίξει έναν κύκλο συζητήσεων για τα αίτια αυτής της απόφασης, η οποία προφανώς αυξάνει τους συστημικούς κινδύνους για τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και κατ' επέκταση και για τους όρους βιωσιμότητας του κοινού νομίσματος.
Ένα μεγάλο μέρος των εξηγήσεων έχει ανιχνεύσει προφανή (ή και όχι προφανή) γεωπολιτικά συμφέροντα που αφορούν από τους δρόμους της ενέργειας μέχρι τη θέση της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, δεδομένα τα οποία στήνουν έναν καμβά κατανόησης, για παράδειγμα, του γιατί η Ρωσία αποκλείστηκε από τις διαδικασίες απόφασης.

Λύσσαξαν οι δοσίλογοι

Του Γ. Δελαστίκ *

Απύθμενο είναι το μίσος όλων των φερέφωνων της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» των κατάπτυστων Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη εναντίον της Κύπρου, από τη στιγμή που η κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων απέρριψε με 36 ψήφους κατά και 19 αποχές την καταλήστευση μέρους όλων των καταθέσεων στις τράπεζες της Κύπρου, την οποία αποφάσισε να επιβάλει η Γερμανία μέσω του Γιούρογκρουπ.

Αφού απέτυχε η προσπάθεια εξαγοράς δύο - τριών βουλευτών για να εξασφαλιστεί η πλειοψηφία των 29 ψήφων στο 56μελές κυπριακό κοινοβούλιο, τα απεχθή κόμματα του ακροδεξιού ΔΗΣΥ του προέδρου Αναστασιάδη και του απίστευτα καιροσκοπικού κεντροδεξιού ΔΗΚΟ προχώρησαν σε θεαματική «πολιτική κωλοτούμπα».

Η Κύπρος δεν είναι μόνη

  Όχι σε μνημόνια, λιτότητα και αυταρχισμό

  Ναι στον κοινό αγώνα των λαών της Ευρώπης για την ανατροπή

Στέκι Αλληλεγγύης στην Παλλήνη - Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

"Όταν ο διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή"

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Ας δούμε κατ' αρχάς τα στοιχεία:
Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, προέδρου του Γιούρογκρουπ, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος...
Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας...
Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays, HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεταλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
Στη Γερμανία, μια μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας...
Στη Γαλλία, μια μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας...

Ξέχνα το χαράτσι και ζήσε σαν τον Λάτση

Η Τρόικα ζητάει να διατηρηθεί το χαράτσι και το 2013, και η κυβέρνηση σκέφτεται να μην της φέρει αντίρρηση γιατί το έχει παρακάνει με την αντίσταση που φέρνει στην Τρόικα και δεν είναι σωστό να φέρεται με αυτόν τον τρόπο σε ανθρώπους που θέλουν το καλό μας.
Φυσικά, το χαράτσι για τα ακίνητα δεν θα καταργηθεί ποτέ αλλά θα συνεχιστεί και το 2014 και το 2015 και μέχρι να τα τινάξουμε όλοι αλλά θα αλλάξει όνομα και μπορεί να μην το πληρώνουμε μέσω της ΔΕΗ αλλά μέσω του λογαριασμού νερού ή κάποιου άλλου λογαριασμού.

Κερί στον άνεμο. Ασβηστο.

 Οι εξελίξεις προλαβαίνουν τις αράδες.
Πέμπτη, 21 Μαρτίου ώρα 5.35 ανακοινώνεται έκτακτη σύγκληση του Γιούρογκρουπ.
Απ’ τη Μόσχα δεν υπάρχουν ακόμα νεώτερα. Στα δημοσιογραφικά γραφεία φθάνουν «διαρροές», απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν έγιναν, η «σύσκεψη» έχει μείνει
απ’ το μεσημέρι «μετέωρη», εν αναμονή εξελίξεων. Οι συνάδελφοι ρωτάμε ο ένας τον άλλον, «τι λες; θα την κάνουν γυριστή οι Κύπριοι;» - οι γνώμες διχάζονται, όμως η πρώτη δημοσιογραφική ύλη που θα αχρήστευε τις εικασίες, δεν υπάρχει ακόμα. Το ρεπορτάζ τρέχει, στα τηλέφωνα, στα «σπασμένα τηλέφωνα», ένα ταμ-ταμ τεθλασμένο, άλλοτε μαύρος ο καπνός, άλλοτε άσπρος, αλλά η φωτιά εξακολουθεί να καίει. Οι Κύπριοι επιμένουν. Δεν συζητούν το κούρεμα. Η Βουλή επιμένει. Ναι, αλλά θα επιμείνει και η Ενωση. Οι Ρώσοι έχουν βρει ευκαιρία, ζητάνε «τη μάνα τους και τον πατέρα τους», άλλωστε έχουν δεσμεύσεις με τους Γερμανούς - τα ενεργειακά, φυσικό αέριο, οι αγωγοί. Κοιτάζω έξω απ’ το παράθυρο, γλυκό υποκίτρινο φως εσπερινό∙ βαρύς ουρανός, χαλάει πάλι ο καιρός, κάνω τάιμ άουτ για καφέ, ανάβω τσιγάρο κι ακούω τη βροντώδη σιωπή Σαμαρά. Μεγάλη σιωπή. Εκκωφαντική. Από χθες. Και σήμερα ήδη βραδυάζει...

Η Κύπρος έχει λύσεις, πολιτικό ηγέτη δεν έχει

Του Γιώργου Δελαστίκ

Υπερήφανους έκανε όλους τους Ελληνες η κυπριακή Βουλή. Το νέο «Οχι» που είπε στους Γερμανούς πέρασε ήδη στις κορυφαίες στιγμές του ελληνισμού και συγκλόνισε συθέμελα την Ευρωζώνη. Φάρος ελπίδας αντίστασης για όλους τους λαούς της Ευρώπης και ιδίως για εκείνους που οι γερμανόδουλες κυβερνήσεις τους τους έχουν παραδώσει στον ανηλεή ζυγό του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας. Αφρίζουν από λύσσα εναντίον της Κύπρου, της ασήμαντης «κουκίδας», όπως την αποκάλεσε περιφρονητικά ο Β. Σόιμπλε.

Δεν ξέρουν πού να κρυφτούν από την ντροπή τους οι Ελληνες κυβερνητικοί βουλευτές που υπερψηφίζουν αγεληδόν τα κάθε είδους μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους τους, γνωρίζοντας ότι η κατακραυγή του λαού τους περιμένει, αν τολμήσουν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους. Οι παρ' ημίν «γερμανοτσολιάδες» εύχονται ενδομύχως να χρεοκοπήσει και να καταστραφεί παντελώς η κυπριακή οικονομία, να βυθιστεί στη δυστυχία ο κυπριακός λαός, νομίζοντας ότι τότε θα «δικαιωθεί» η εθελόδουλη και «σώφρων» δική τους πολιτική στάση.

Το ευρώ γίνεται θηλιά που πνίγει τα κράτη της ΕΕ, του Γιώργου Δελαστίκ

 Σαρώθηκε τελικά στην κυπριακή Βουλή η επονείδιστη συμφωνία του προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη με τους Γερμανούς στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ για την πρωτοφανή σε καιρό ειρήνης κατάσχεση από την κυβέρνηση μέρους των καταθέσεων στην Κύπρο.

Η οργισμένη αντίδραση του κυπριακού λαού που έκανε περήφανους τους Ελληνες και η αδυναμία εξαγοράς δύο - τριών από τους 56 Κύπριους βουλευτές, η οποία πρέπει να κάνει τους Ελληνες βουλευτές να ντρέπονται ακόμη πιο πολύ για τη δική τους δουλόφρονα στάση έναντι των μνημονίων, κατέστησαν αδύνατον τον σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπέρ της επαίσχυντης ληστείας εις βάρος των καταθετών

Το «νέο» Κυπριακό και η αριστερά, του Θέμη Τζήμα

 Το «όχι» της κυπριακής Βουλής στην απόφαση του Eurogroup και στο δεύτερο «σχέδιο Αναστασιάδη» που ετέθη σε ψηφοφορία μπορεί να αποδειχτεί απόφαση με πολύ μεγαλύτερες πολιτικές από ό,τι οικονομικές συνέπειες. Η συζήτηση για τα μεγέθη τη κυπριακής οικονομίας οδηγεί στο προφανές συμπέρασμα ότι η Κύπρος θα μπορούσε να «διασωθεί» με μηδαμινό κόστος για τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Ωστόσο, το σχέδιο που προωθήθηκε από το Eurogroup και έγινε αποδεκτό από την κυπριακή κυβέρνηση φιλοδοξούσε να στείλει καθαρά πολιτικά μηνύματα. Πρώτον, ότι η γερμανική κυβέρνηση πλέον έχει άμεσα λόγο ως προς τη συσχέτιση τραπεζικού τομέα κάθε κράτους και ΑΕΠ.

Είμαστε όλοι Κύπριοι!

Το "όχι" της Κύπρου στην επιδρομή του επιθετικού ευρωπαϊκού κεφαλαίου και του ακραίου γερμανικού εθνικισμού, της Μέρκελ και του Σόιμπλε, είναι πολλαπλώς διδακτικό. Η Ιστορία έχει πολλά παραδείγματα μικρών χωρών που έχουν ορθώσει το ανάστημά τους απέναντι σε πανίσχυρους επιβουλείς. Η στάση του κυπριακού λαού, που εξανάγκασε και τον μερκελιστή πρόεδρο Αναστασιάδη να υποχωρήσει, είναι ένα σύγχρονο παράδειγμα αντίστασης. Όχι ηρωικό ξέσπασμα, γιατί απ' αυτά έχει πολλά η κυπριακή Ιστορία. Αλλά πράξη αντίστασης, με σχέδιο για να αντιμετωπιστεί η κρίση προς όφελος της χώρας και του λαού.
Αυτή την κρίσιμη ώρα, όλοι αισθανόμαστε Κύπριοι. Αντιλαμβανόμαστε ότι η υπόθεση που έχουν αναλάβει δεν αφορά μόνο τις τράπεζές τους, ούτε μόνο τη χώρα τους. Η γερμανική επιδίωξη είναι να υποταχθούν στο Βερολίνο ο ευρωπαϊκός Νότος και η Ευρωζώνη. Να μετατραπεί η Ε.Ε. σε περίγυρο της Γερμανίας. Ήδη οι τράπεζες του ευρωπαϊκού Νότου αποστραγγίζονται από τις καταθέσεις, οι οποίες δεν σταματούν ούτε στο Παρίσι, αλλά μεταναστεύουν προς τη Γερμανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο του Σόιμπλε και του ΔΝΤ είναι μέχρι το 2018 να συρρικνωθεί το κυπριακό τραπεζικό σύστημα στο επίπεδο του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει την απομάκρυνση των ρωσικών κεφαλαίων.

«Όταν έκλαψε η Μέρκελ»

Του Κώστα Βαξεβάνη
Μετά το σοκ, ξεκίνησε η παραγωγή και αναπαραγωγή επιχειρημάτων. «Άλλα μεγέθη στην Κύπρο», «αυτοί έχουν πλάτη τους Ρώσους», «η Κύπρος ψάχνει τώρα πλάνο Β». Από το πρωί της Τρίτης η Αγία Κυβερνητική Τριάδα γνώριζε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην Κύπρο, αλλά δεν φανταζόταν ότι θα προκύψει μέσα από το κυπριακό ΟΧΙ, τόσο μεγάλη σύνδεση με την ελληνική πραγματικότητα. Οι Ελλαδίτες έγιναν «όλοι Κύπριοι», μέσα από μια διαδικασία που ξεκίνησε ως πολιτική για να καταλήξει ψυχολογική. Πήραν το αίμα τους πίσω από τις συμπεριφορές υποτέλειες και φόβου. Ανακάλυψαν πως υπάρχουν και άλλες φάτσες πολιτικών, που ανεβαίνουν στο βήμα της (Κυπριακής) Βουλής, λένε ό,τι έχουν να πουν, περιγράφουν το εθνικό συμφέρον και καταψηφίζουν. Έφτανε να παρακολουθήσεις 10 λεπτά την συζήτηση στην Κυπριακή Βουλή για να καταλάβεις τι σημαίνει Βενιζέλος, Σαμαράς, Στουρνάρας.
Η ελληνική κυβέρνηση ζει δραματικές στιγμές, οι οποίες είναι αποτέλεσμα της στάσης της.

Ιδού η Κύπρος, ιδού και το πήδημα

Σκέψη πρώτη: Επιτέλους βρέθηκε ένας λαός, μια Βουλή, ένα δημοκρατικό κράτος να πει όχι στον εκβιασμό της πολιτικής Βέρμαχτ που θέλει να ελέγξει την Ευρώπη. Και να τολμήσει αυτό το όχι όταν η τιμωρία για το τόλμημα είχε από τα πριν καθοριστεί και ανακοινωθεί από τους κυρίαρχους: Θα σας τσακίσουμε, θα σας οδηγήσουμε σε πλήρη καταστροφή και άτακτη χρεοκοπία.
Σκέψη δεύτερη: Για ποια Ευρώπη, ποια αλληλεγγύη, ποιο ανθρωπισμό μιλάμε; Μπροστά στα μάτια μας εξελίσσεται η κτηνωδία σε όλο της το μεγαλείο. Εκατομμύρια άνθρωποι καταστρέφονται στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο και εκείνοι που τους καταστρέφουν δεν ενδιαφέρονται παρά να διαμοιράσουν τα ιμάτιά τους. Και μια μικρή χώρα, η Κύπρος, με τις γνωστές εθνικές δυσκολίες, αντί να βρει υποστήριξη στην... ευρωπαϊκή οικογένεια (εδώ γελάνε, ή κατεβάζουν