Τσίπρας χωρίς... ΣΥΡΙΖΑ;

Η εξίσωση είναι πολύπλοκη: Από τη μια οι αποχωρήσεις βουλευτών και στελεχών για την «Λαϊκή Ενότητα», από την άλλη η άγρια σύγκρουση με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, παράλληλα με τη δημόσια κριτική που ασκεί ο Γ. Βαρουφάκης και με φόντο την αποστασιοποίηση συντρόφων που δεν αντέχουν τη διάσπαση. 

Η παραίτηση του γραμματέα της ΚΕ Τάσου Κορωνάκη δημιούργησε βαρύ κλίμα στην Κουμουνδούρου ακριβώς επειδή αθροίζεται με τη δήλωση της Ηρώς Διώτη ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφια, όπως μια μέρα πριν είχε ανακοινώσει ο βουλευτής Λασιθίου Κ. Δερμιτζάκης, ενώ επιφυλάξεις φαίνεται πως έχουν και οι υπουργοί Θ. Δρίτσας και Τ. Χριστοδουλοπούλου. 

Έχει τη σημασία του το γεγονός ότι Κορωνάκης, Διώτη, Δρίτσας, Χριστοδουλοπούλου είναι μέλη της «Κίνησης των 53» η οποία βρισκόταν κοντά στην ηγεσία ασκώντας κριτική κατά περίπτωση και τώρα, μετά την αποχώρηση της Αριστερής Πλατφόρμας, φαίνεται ότι εξελίσσεται σε νέο πόλο εσωκομματικής αντιπολίτευσης. 

Σε κάθε περίπτωση, εκφράζεται έντονη απογοήτευση από την κομματική βάση για τη διάσπαση, για όσα προηγήθηκαν και όσα ακολουθούν, και, παρόλο που δεν αμφισβητείται ο Α. Τσίπρας, διαμορφώνεται μια κατάσταση κατά την οποία ο ίδιος γίνεται ο απόλυτος πρωταγωνιστής της προεκλογικής προσπάθειας. Μέρα με τη μέρα επιβεβαιώνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε βαθιά κρίση και δεν μπορεί να ακολουθήσει σε μια μάχη για γερό στομάχι, όπως είναι η προεκλογική. 

Το δίλημμα 

Μιλώντας χθες στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας εξήγησε ότι τα ερωτήματα στα οποία θα κληθούν να απαντήσουν οι πολίτες είναι τέσσερα: 

Σωστό ή λάθος ότι έγινε τόσο σκληρή και τόσο πολύμηνη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές; 

Έπρεπε ή όχι να γίνει τελικά συμφωνία στο νέο τριετές πρόγραμμα για να διασφαλιστεί η χρηματοδότηση της χώρας; 

Μπορούσε άλλος να πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα με δεδομένους τους συσχετισμούς στην ευρωζώνη; 

Ποιος μπορεί να καταφέρει το καλύτερο δυνατό για τη χώρα αποτέλεσμα στη διαπραγμάτευση για το χρέος στο τέλος του έτους;

Είναι προφανές από τη φύση των ερωτημάτων ότι η προσωπικότητα του πρωθυπουργού είναι το δυνατό χαρτί της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ λόγω της υψηλής του δημοτικότητας: 

Αυτός που προσπάθησε όσο κανένας άλλος πρωθυπουργός, αυτός που έδειξε εθνική υπευθυνότητα και έκανε τον αναγκαίο συμβιβασμό αγνοώντας το πολιτικό κόστος, αυτός που έφερε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα γιατί διεκδίκησε μέχρι την τελευταία στιγμή με πάθος ό,τι ήταν δυνατό να κερδηθεί. 

«Θα τα καταφέρουμε» είναι ένα από τα βασικά συνθήματα της προεκλογικής εκστρατείας που θα ξεκινήσει τις επόμενες μέρες και το μήνυμα δείχνει τη διάθεση του Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών ακριβώς επειδή πάλεψε στο όνομα του λαού και κανενός άλλου. 

Ο ορίζοντας

Οι επόμενες προγραμματισμένες εκλογές (ευρωεκλογές/αυτοδιοικητικές) είναι το 2019 και αυτό σημαίνει ότι η επόμενη κυβέρνηση θα έχει μπροστά της καθαρή τετραετία. «Καθαρή λύση, καθαρή εντολή» είναι μια φράση που χρησιμοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος τόνισε στην Πολιτική Γραμματεία ότι η εκλογική μάχη δεν πρέπει να μετατραπεί σε έναν εμφύλιο της Αριστεράς. Αυτό, όμως, δύσκολα αποφεύγεται με βάση όσα έχουν ήδη συμβεί. 

Τα επόμενα βήματα είναι η επεξεργασία ενός επικαιροποιημένου προγράμματος που θα λαμβάνει υπόψιν το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους πιστωτές, οι περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και η προσπάθεια διεύρυνσης του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ ώστε να υπερβεί τα όρια του κομματικού. 

Ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε μιλώντας στην Πολιτική Γραμματεία ότι στόχος εκλογικός είναι η καθαρή εντολή τετραετίας, ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τις «συστημικές δυνάμεις του παλιού πολιτικού συστήματος», μια έκφραση που δεν είχε χρησιμοποιήσει ξανά μέχρι τώρα. 

Οι λίστες 

Γίνεται ακόμη συζήτηση για την κάλυψη των κενών στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Αναζητείται μια φόρμουλα συνεννόησης με τους βουλευτές που ψήφισαν «παρών» στο τρίτο μνημόνιο, θα είναι υποψήφιοι οι περισσότεροι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί (Κατρούγκαλος, Νικολούδης, Σπίρτζης, Μάρδας…), ενώ ανοιχτό είναι το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του Φώτη Κουβέλη (ακούγεται η Α’ Αθήνας λόγω αποχώρησης της Ζωής Κωνσταντοπούλου), της Μαρίας Γιαννακάκη (ΔΗΜΑΡ) και του Μάρκου Μπόλαρη. 

Πηγή

Φεύγουν από το Ποτάμι και στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ

Ξεραίνεται σιγά-σιγά και το «Ποτάμι», καθώς το συνονθύλευμα ιδεών και απόψεων δεν μπόρεσε να «ποτίσει» τις καρδιές και τα μυαλά ούτε των ίδιων των στελεχών του.
Εξάλλου οι καιροί απαιτούν ξεκάθαρη τοποθέτηση και όχι αριβισμούς.
Ούτε ένα ούτε δύο αλλά οχτώ πρώην στελέχη του Ποταμιού τάσσονται με επιστολή τους στο πλευρό της κυβέρνησης.
Στο ίδιο κείμενο που δημοσιεύουν σε γνωστή ιστοσελίδα καταγγέλλουν την «καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας εις βάρος του ελληνικού λαού, η αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου είναι βασική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας».
Η επιστολή καταγγελία τους έχει ως εξής:
«Στις εκλογές της 25ης Γενάρη, οι Έλληνες πολίτες έδωσαν με την ψήφο τους την εντολή για την εφαρμογή του προγράμματος του πολιτικού σχηματισμού που πλειοψήφησε σε αυτές. Με διαφοροποιημένο ενδεχομένως ύφος και -όπως είχε προεκλογικά ανακοινωθεί- διαφοροποιημένη στόχευση διαπραγμάτευσης σε σχέση με την απερχόμενη κυβέρνηση.

Έδωσαν εντολή απαλλαγής από την λιτότητα, ριζικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς του κράτους, πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαπλοκής, η οποία διασπαθίζει επί δεκαετίες το δημόσιο χρήμα.

Έδωσαν εντολή αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην χώρα, της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμών, της κοινωνικής συνοχής, και μια εντολή για μια πιο πετυχημένη αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η οποία μαστίζει την πατρίδα μας.

Η νέα κυβέρνηση ξεκινάει την εφαρμογή της πολιτικής που εξήγγειλε προεκλογικά, σε μία στιγμή που αναμένονται πολλά από αυτή, τόσο από εμάς τους Έλληνες πολίτες όσο και από τη διεθνή κοινότητα.

Η παραμονή δύο μόνο πολιτικών κομμάτων στην εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια, δύο κομμάτων που στο τέλος έπεισαν τους πάντες ότι οι πολιτικές τους συγκλίνουν σε όλους σχεδόν τους τομείς, είχε σαν αποτέλεσμα έναν κρατικό μηχανισμό προσαρμοσμένο στον παλιό τρόπο διακυβέρνησης.

Τόσο κατά την προεκλογική περίοδο αλλά και σήμερα, κέντρα εξουσίας συνδεδεμένα με συγκεκριμένα επιχειρηματικά , εθνικά και άλλα συμφέροντα εκτελούν μία ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον κάθε προσπάθειας εφαρμογής οποιασδήποτε εναλλακτικής πολιτικής σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς.

Είναι φανερό, ότι πρόθεση τους είναι να μην προχωρήσει η νέα κυβέρνηση στην εκτέλεση του προγράμματος της, τιμωρώντας τους Έλληνες ψηφοφόρους και τρομοκρατώντας τόσο αυτούς όσο και τους πολίτες άλλων χωρών.

Μέχρι εδώ τα πράγματα ήταν αναμενόμενα.

Αυτό που ξεπερνάει όμως τα όρια είναι η ανελέητη, δημόσια επίθεση στην οποία επιδίδονται πολιτικοί σχηματισμοί και ΜΜΕ της Ελλάδας κατά της νέας κυβέρνησης, από την πρώτη μέρα της εκλογής της, προκαταλαμβάνοντας την αποτυχία σε κάθε τι που ανακοινώνεται.

Ειδικότερα, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τα κοινωνικά μέσα, αφήνουν κάποιους «λαγούς» να εκφράζονται ακραία υπέρ των αντιπάλων της χώρας μας, ακόμα και κατά τη διάρκεια μίας διαπραγμάτευσης, τορπιλίζοντας την ορμή της ομάδας που αγωνίζεται.

Όταν ο όποιος αντίπαλος πληροφορείται ότι στην απέναντι πλευρά δεν υπάρχει ομόνοια και αλληλεγγύη, οι απαιτήσεις του μεγιστοποιούνται, όπως θα ήταν αναμενόμενο.

Πιο σημαντικό από το τι θα κάνουν οι άλλοι, είναι τι θα κάνουμε ΕΜΕΙΣ για τη λύση των τεράστιων προβλημάτων . Και πρέπει να αρχίσουμε σταματώντας τη φαγωμάρα μεταξύ μας εν μέσω «μάχης».

Οι διαρκείς δημόσιες τοποθετήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης εναντίον όλων των κινήσεων της νέας κυβέρνησης, είναι άραγε προς όφελος της χώρας μας ή για τη δημιουργία εντυπώσεων και καλλιέργεια κλίματος ρήξης στο εσωτερικό της χώρας; Eξυπηρετούν το συμφέρον της Ελλάδας αυτή την καίρια στιγμή των διαπραγματεύσεων ή όχι;

Προεκλογικά, υπήρξαν σειρά από προτροπές των κομμάτων για την ανάγκη συνεννόησης του πολιτικού κόσμου σε θέματα καίριας εθνικής σημασίας. Είναι η στιγμή που η ειλικρίνεια των προεκλογικών προτροπών μένει να αποδειχτεί έμπρακτα!

Κατά τη διάρκεια μιας σύνθετης διαπραγμάτευσης, είναι αναγκαίο να γίνουν πολλοί ελιγμοί και δεν έχει νόημα να ελέγχεται ο διαπραγματευτής για κάθε έναν από αυτούς. Κάποιοι πρέπει να γίνουν για λόγους μη προφανείς και σε κάθε περίπτωση ίσως και όχι δημόσια.

Πρέπει ως χώρα να δούμε πώς μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη και να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές. Ειρωνείες και άσκοπες επιθέσεις δεν ωφελούν σε τίποτε. Για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα πρέπει σε αυτή την ανηφόρα να κάνουμε όλοι μαζί ορθοπεταλιά, με ομόνοια και κοινή υπεύθυνη στάση.

Ας στηρίξουμε την εθνική προσπάθεια για ευνοϊκότερες ρυθμίσεις, αλλά ταυτόχρονα ας απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να μη διακινδυνεύσει τα πολιτικά επιτεύγματα των τελευταίων 40 ετών.

Απέναντι σε όλη αυτή την ενορχηστρωμένη επίθεση, σε μια κυβέρνηση η οποία δείχνει να σέβεται τους πολίτες που την εξέλεξαν, και δεν κάνει κάτι άλλο από το να επαναλαμβάνει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δείχνοντας την πρόθεση να τις τηρήσει, εμείς παίρνουμε την ανθρώπινη και σύμφωνη με την στοιχειώδη αίσθηση δικαίου απόφαση να δηλώσουμε τη στήριξή μας σ’ αυτή την διαφορετική πολιτική και οικονομική πρόταση.

Καταγγέλλουμε δε το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται εις βάρος του Ελληνικού Λαού, και δηλώνουμε το παρών ως απλοί πολίτες στην μεγάλη προσπάθεια που φαίνεται να καταβάλει η νέα Κυβέρνηση, με την ελπίδα να επιστρέψουν οι αξίες της Δημοκρατίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, και της αξιοπρέπειας στη χώρα μας.

Υπενθυμίζουμε τέλος , ότι η αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου είναι βασική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας καθώς επίσης ότι η διαπραγμάτευση γίνεται για λογαριασμό όλων των Ελλήνων.

Α. Βανταράκης, Αν.Καθηγητής Παν.Πατρών
Δ. Δουράκης, Εκπαιδευτικός
Α. Κάτσικα, Ψυχοθεραπεύτρια
Δ. Κουρέτας, Καθηγητής Παν. Θεσσαλίας
Κ. κωστόπουλος, Ιστορικός
Κ. Λουλάκης, Ιδ. Υπάλληλος
Α. Ραμαντάς, Εκπαιδευτικός
Π. Σαμαράς, Μηχανολόγος-Αεροναυπηγός»

Πηγή

Τσίπρας: «Η εκλογική μάχη δεν πρέπει μετατραπεί σε εμφύλιο της Αριστεράς»

Πως η επερχόμενη εκλογική μάχη δεν πρέπει να μετατραπεί σε έναν εμφύλιο της Αριστεράς αλλά και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετεκλογικά με τις «συστημικές δυνάμεις του παλιού πολιτικού συστήματος» ανέφερε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας κατά την ομιλία του στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος.

Με την οξεία αντιπαράθεση μεταξύ της νεοσυσταθείσας κοινοβουλευτικής ομάδας «Λαϊκή Ενότητα» του Παναγιώτη Λαφαζάνη και 24 ακόμα βουλευτών της Αριστερής Πλατφόρμας με τον «κυβερνών» ΣΥΡΙΖΑ να έχει ήδη ξεκινήσει, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι εκλογική μάχη δεν πρέπει να γίνει εμφύλιος της Αριστεράς, στέλνοντας ουσιαστικά ένα μήνυμα στο μέτωπο Λαφαζάνη, να ρίξει τους τόνους.

Όπως υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας, «θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να προβάλλει το αριστερό ριζοσπαστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης σε αντιπαράθεση με τη νεοφιλελεύθερη δόμηση της Ευρώπης, αλλά και με το εγχώριο συστημικό μπλοκ».

Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός διευκρίνισε πως στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι «καθαρή εντολή τετραετίας»  ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τις «συστημικές δυνάμεις του παλιού πολιτικού συστήματος».

Μεταξύ άλλων, στη σημερινή του εισήγηση στο διευρυμένο όργανο της Πολιτικής Γραμματείας, ο κ. Τσίπρας σκιαγράφησε τις πρώτες κατευθυντήριες γραμμές της προεκλογικής δουλειάς για τον ΣΥΡΙΖΑ».

Όπως τόνισε, υπάρχει αναγκαιότητα οργανωτικής ανασύνταξης του κόμματος και εξωστρεφούς δράσης αλλά και «συνάντησής μας με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ».

Σε αυτό το πλαίσιο, πρότεινε τη συγκρότηση ενός πανελλαδικού σώματος, αποτελούμενο από τα μέλη της ΚΕ, των μελών νομαρχιακών επιτροπών και βουλευτών, όπου και θα αποφασιστεί το εκλογικό πρόγραμμα.

«Στόχος μας είναι να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου, για την υλοποίηση ενός προγράμματος προοδευτικών αλλαγών, για τον σταδιακό απεγκλωβισμό της χώρας από την επιτροπεία και τα μνημόνια».

Τέλος, ο πρωθυπουργός διευκρίνισε ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ στις επικείμενες εκλογές είναι ο ελληνικός λαός να κρίνει «αν σωστά παλέψαμε στη σκληρή διαπραγμάτευση τους τελευταίους μήνες. Αν σωστά στο τέλος επιλέξαμε να μην οδηγήσουμε τη χώρα σε μια μαζική οικονομική καταστροφή. Αν υπάρχει κάποιος άλλος που θα μπορούσε στις δεδομένες συνθήκες και συσχετισμούς να φέρει μια καλύτερη συμφωνία».

«Και εν τέλει ποιος μπορεί να καταφέρει το καλύτερο δυνατό για τη χώρα αποτέλεσμα στη διαπραγμάτευση για το χρέος στο τέλος του έτους».

Πηγή

Αυτή είναι ολόκληρη η επιστολή παραίτησης Κορωνάκη

Με μια επιστολή που αφήνει σαφείς αιχμές τόσο εναντίον του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα όσο και κατά της Λαϊκής Ενότητας του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο Τάσος Κορωνάκης εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν σήμερα Δευτέρα στην παραίτησή του  από τη θέση του Γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο Τ. Κορωνάκης εκτιμά, μεταξύ άλλων, ότι «η απόφαση για εκλογές χωρίς καμία ουσιαστική εσωκομματική διαδικασία αγνόησε την τελευταία απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής», ενώ αναφερόμενος στην Αριστερή Πλατφόρμα υπογραμμίζει ότι «σημαντική ευθύνη για τις αρνητικές εξελίξεις φέρουν και οι δυνάμεις της που προχώρησαν σαν έτοιμοι από καιρό σε αυτή τη σύγκρουση, πολλές φορές με ανοίκειες για το χώρο μας συμπεριφορές, οριστικοποιώντας τελικά τη διάσπαση».

Ολόκληρη η επιστολή του Τάσου Κορωνάκη έχει ως εξής:

«Το τελευταίο διάστημα έχω εκφράσει τις διαφωνίες μου στα όργανα τόσο για τη γραμμή με την οποία κινούμαστε όσο και για την υποτίμηση της λειτουργίας του κόμματος.

Πάλεψα με κάθε τρόπο στo πλαίσιο του ρόλου μου για την ενότητα του κόμματος, πιστεύοντας όχι σε μια ενότητα κενή περιεχομένου, αλλά στην ενότητα που για πολλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν όλα αυτά τα χρόνια στον πυρήνα του πολιτικού μας σχεδίου, ως όρος για την αλλαγή των συσχετισμών. Δυστυχώς, ζήσαμε για άλλη μια φορά την πόλωση των βεβαιοτήτων και μάλιστα σε μια στιγμή που νέα στρατηγικά ερωτήματα μας καλούσαν να απαντήσουμε, με αποτέλεσμα μια σοβαρή διάσπαση που φέρνει την απογοήτευση και την αποστράτευση καθώς και την αναζωπύρωση ενός αλληλοσπαραγμού.

Μετά την πρωτοφανή μάχη που αναμφισβήτητα δώσαμε στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης και τις σημαντικές παρακαταθήκες που δημιουργήσαμε, αλλά και με την πρωτόγνωρη εμπειρία της επτάμηνης διακυβέρνησης, αυτό που χρειαζόμασταν ήταν μια σοβαρή διαδικασία αποτίμησης, αυτοκριτικής και εκπόνησης ενός νέου σχεδίου στρατηγικού επανακαθορισμού.

Από την πρώτη στιγμή, προσπάθησα να πείσω πως ο μόνος τρόπος για να συζητήσουμε τα νέα δεδομένα μετά τον πρωτοφανή και απολύτως πραγματικό εκβιασμό και την ήττα της διαπραγματευτικής μας τακτικής καθώς και βασικών υποθέσεων του σχεδίου μας ήταν η προσφυγή στα μέλη του κόμματος. Χρειαζόμαστε σοβαρή συζήτηση στο εσωτερικό μας αλλά και μέσα στην κοινωνία καθώς και με όλες τις δυνάμεις στην Ευρώπη που στάθηκαν αλληλέγγυες στον αγώνα μας.

Πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω πως η σοβαρή συζήτηση, η γόνιμη αυτοκριτική στα λάθη και τις ελλείψεις της προηγούμενης περιόδου, που βαρύνουν όλη την ηγεσία και εμένα ακόμα πιο πολυ, η εκπόνηση ενός νέου σοβαρού και ριζοσπαστικού σχεδίου απεμπλοκής από τα μνημόνια και τους εκβιασμούς, ενός νέου σχεδίου για την αλλαγή των συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσω μιας πλατιάς συμμαχίας ενάντια στην λιτότητα και την εσωτερική υποτίμηση και υπεράσπισης της δημοκρατίας, ενός σχεδίου δημοκρατικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής οργάνωσης που θα αξιοποιεί γνώσεις και ικανότητες κάνοντας την κοινωνία συμμέτοχη της μάχης, η διεκδίκηση ενός διαφορετικού μοντέλου διακυβέρνησης καθώς και ενός νέου ρόλου του κόμματος, ήταν και είναι ο μοναδικός τρόπος για την υπέρβαση της κρίσης και της συσπείρωσης και ανασυγκρότηση του κόμματος.

Η απόφαση για εκλογές χωρίς καμία ουσιαστική εσωκομματική διαδικασία αγνόησε την τελευταία απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, συνεχίζοντας την υποτίμηση του κόμματος και στερώντας τη δυνατότητα για στοιχειώδη συζήτηση στις οργανώσεις. Η επίσπευση των εκλογών σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του διαγγέλματος του συντρόφου πρωθυπουργού δημιουργούν  την εντύπωση της αποδοχής του μνημονίου και της άρσης της λαϊκής κυριαρχίας όχι ως αποτελέσματος ενός στυγνού εκβιασμού που μπορεί να επανέλθει, αλλά ως ενός νέου δεδομένου με το οποίο αναγκαζόμαστε να συμπορευτούμε. Χωρίς μια συλλογική δημοκρατική διαδικασία που θα έβαζε σε προτεραιότητα ένα ριζοσπαστικό σχέδιο απεγκλωβισμού και θα κρατούσε ενωμένο στην μεγάλη πλειοψηφία του έστω το κόμμα, κινδυνεύουμε η προηγούμενη ήττα της διαπραγματευτικής μας τακτικής να μεταβληθεί σε στρατηγική ήττα για την Αριστερά.

Πέρα από τις ευθύνες όλων μας, σημαντική ευθύνη για τις αρνητικές εξελίξεις φέρουν και οι δυνάμεις της Αριστερής Πλατφόρμας που προχώρησαν σαν έτοιμοι από καιρό σε αυτή τη σύγκρουση, πολλές φορές με ανοίκειες για το χώρο μας συμπεριφορές, οριστικοποιώντας τελικά τη διάσπαση. Η ανέξοδη ρητορεία και η προβολή του νομίσματος ως διαφορετικό πολιτικό σχέδιο ούτε να πείσουν, ούτε να εμπνεύσουν μπορούν και σίγουρα δεν φτάνουν για να απαντήσουν στα ερωτήματα που η ίδια η πραγματικότητα μας έθεσε όλους αυτούς τους μήνες.

Δυστυχώς, έχω φτάσει στο οδυνηρό σημείο όπου αδυνατώ να ανταποκριθώ στον ρόλο μου ως γραμματέας της ΚΕ, αναλαμβάνοντας πλήρως τις ευθύνες μου για την μέχρι σήμερα πορεία.

Με απέραντη αγάπη και συντροφικότητα για την τιμή που μου κάνατε αναγκάζομαι να παραιτηθώ από την θέση του γραμματέα παραμένοντας στον ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί με κόπο και αγωνία χτίσαμε, προσδοκώντας στις συλλογικές εκείνες διαδικασίες που θα μπορέσουν δημοκρατικά να επανακαθορίσουν την πορεία μας.

Η τελευταία μου πολιτική πράξη, ως γραμματέας, είναι η έκκληση προς όλους και όλες να υπερασπιστούν το αριστερό ήθος, τη συλλογικότητα και τη συντροφικότητα, απορρίπτοντας την ανθρωποφαγία, αλλά και την ιδιώτευση. Με αλληλεγγύη πρέπει να συνεχίσουμε ενεργοί στον αγώνα για δικαιοσύνη, δημοκρατία και αξιοπρέπεια.

24/8/2015

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ»

Πηγή

Τι Συμβαίνει στην Κίνα;

Το «κινεζικό ‘29» απειλεί την παγκόσμια οικονομία εν μέσω γεωπολιτικών προκλήσεων στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας.

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

 Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα ετοιμαζόμαστε για τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και το τρίτο μνημόνιο, στη διεθνή ειδησεογραφία κυριαρχεί η «Μαύρη Δευτέρα» των κινεζικών χρηματιστηρίων και των ευρύτερων επιπτώσεων τους στα διεθνή χρηματιστήρια, τις αναδυόμενες αγορές και τις αγορές εμπορευμάτων(πετρέλαιο). Τι ακριβώς συμβαίνει στην Κίνα και τι αυτό σημαίνει για την παγκόσμια οικονομία κα κατ’ επέκταση την Ελλάδα;

 Την Δευτέρα(24/08) το κινεζικό χρηματιστήριο υποχώρησε 8,5%, καταγράφοντας την μεγαλύτερη ημερήσια πτώση από το 2007-την εβδομάδα 17/8-21/08 το κινεζικό χρηματιστήριο υποχώρησε 11%.

 Η «Μαύρη Δευτέρα» έχει στην πραγματικότητα ξεκινήσει από τον Ιούλιο, όταν άρχισαν οι πρώτες μεγάλες πτώσεις των κινεζικών χρηματιστηρίων, οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Πεκίνου να αντιστρέψει το κλίμα, με την τονωτική ένεση άνω του ενός τρισ. δολαρίων και την υποτίμηση του γουάν. 

 H Κίνα χρησίμευσε ως «ατμομηχανή» της παγκόσμιας οικονομίας μετά την κατάρρευση της Lehman Brothersτο 2008. Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης αντιστάθμισαν τις επιπτώσεις της ύφεσης που ακολούθησε για τις περισσότερες αναπτυγμένες οικονομίες, ενώ οι κρουνοί ρευστότητας από την αμερικανική Fed και άλλες κεντρικές τράπεζες με την περιβόητη πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης(αγοράς ομολόγων που ισοδυναμούσε έμμεσα με τύπωμα χρήματος) διοχετεύτηκαν στην κινεζική αγορά μετοχών και ακινήτων, καθώς το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα αναζητούσε διέξοδο…

 Οι ρυθμοί ανάπτυξης της Κίνας ξεπερνούσαν το 10%. Το 2007 η κινεζική οικονομία αναπτυσσόταν κατά 14,2%. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η κυβέρνηση του Πεκίνου προσπαθούσε μέσω συνεχών τονωτικών ενέσεων να κρατήσει την ανάπτυξη πάνω από το 7%, όριο που θεωρείται το ελάχιστο για να μπορέσει η κινεζική οικονομία να συνεχίσει να υπόσχεται υψηλές αποδόσεις στη διεθνή της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας. Επισήμως η κινεζική οικονομία συνέχισε να αναπτύσσεται το πρώτο εξάμηνο φέτος κατά 7%. Εκφράζονται ωστόσο φόβοι ότι η ανάπτυξη έχει ήδη περιοριστεί στο 5% με 6% ίσως και χαμηλότερα.

 Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση της Κίνας χρησιμοποιούσε ως τονωτική ένεση για την οικονομία τις επενδύσεις σε έργα υποδομής, αποφεύγοντας να ανοίξει τους κρουνούς του τραπεζικού δανεισμού όπως έκανε το 2008. Το πακέτο στήριξης που ανακοίνωσε η Κίνα το 2008- 4 τρισ. γουάν(586 δισ. δολάρια) προκειμένου να αποτρέψει τα κύματα ύφεσης που έφερνε η διεθνής χρηματοπιστωτική ασφυξία, οδήγησε σε τετραπλασιασμό του κινεζικού χρέους από 7 τρισ. δολάρια το 2007 σε 28 τρισ. δολάρια στα μέσα του 2014, ποσό που ισοδυναμεί με 282% του ΑΕΠ. Το μεγαλύτερο μέρος, 125% του ΑΕΠ, είναι χρέος των επιχειρήσεων με τη μορφή εταιρικών ομολόγων.

  Άρχισε η κατηφόρα...

 

 Μία σειρά από οικονομικούς δείκτες που ανακοινώθηκαν τις τελευταίες ημέρες αντικατοπτρίζουν την κατηφόρα την οποία έχει πάρει η κινεζική οικονομία με αποτέλεσμα από τον Ιούλιο και μετά να πολλαπλασιάζονται οι βουτιές στα χρηματιστήρια. Οι πωλήσεις smartphones φέτος στην Κίνα, την μεγαλύτερη κατασκευάστρια στον κόσμο, άρχισαν να μειώνονται για πρώτη φορά, σύμφωνα με τα στοιχεία των εταιρειών έρευνας IDC καιGartner.

Οι πωλήσεις αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 3,4% τον Ιούνιο σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι, καταγράφοντας την πρώτη μείωση από τις αρχές του 2013. Εκεί που παρατηρείται η μεγαλύτερη κάμψη είναι στον τεράστιο βιομηχανικό και κατασκευαστικό κλάδο, οι οποίοι είναι οι ατμομηχανές της κινεζικής οικονομίας. Η κάμψη μάλιστα στους κλάδους αυτούς είναι η αιτία της μεγάλης πτώσης στις τιμές στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, κυρίως του πετρελαίου, καθώς η Κίνα είναι ένας από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας και πρώτων υλών στον κόσμο.

 Πίσω από τις τάσεις υποχώρησης της κινεζικής οικονομίας, βρίσκεται ο θεμελιώδης νόμος του καπιταλισμού,  η μείωση της κερδοφορίας και η αδυναμία του χρηματοπιστωτικού συστήματος να συνεχίσει να συντηρεί τη φούσκα στην αγορά ακινήτων και μετοχών.

 Η αύξηση στην κερδοφορία της βιομηχανίας στην Κίνα, παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις τα τελευταία χρόνια, επηρεαζόμενη και από το γενικότερο κλίμα στην παγκόσμια οικονομία.

 Το 2007 η κερδοφορία αυξήθηκε κατά 39%, το 2008 και 2009 όμως με την πτώση της διεθνούς ζήτησης λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η κερδοφορία μειώθηκε σε 12,5% και 13% αντίστοιχα. Το 2010 αυξήθηκε 53,5%, για να περιοριστεί στο 16% την επόμενη χρονιά. Το 2012 η αύξηση της κερδοφορίας ήταν μικρότερη του 1% και το 2013 ήταν 10,5%. Το 2014, η κερδοφορία είχε αρνητική ανάπτυξη.

 Η μείωση της κερδοφορίας είχε αποτέλεσμα να μειώνονται οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου. Για παράδειγμα το 2007 τα αποθέματα σε μηχανήματα κλπ. παρουσίαζαν αύξηση 21%, το 2013 όμως, με βάση τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, η αύξηση περιορίστηκε σε 11%.

  Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης είχαν δημιουργήσει μία χρηματιστηριακή φούσκα, στην οποία επένδυε τόσο η διεθνής των αγορών αναζητώντας υψηλές αποδόσεις, εκμεταλλευόμενη τις συνθήκες φθηνής διεθνώς ρευστότητας λόγω των μηδενικών επιτοκίων και των πακέτων ποσοτικής χαλάρωσης των κεντρικών τραπεζών, όσο και  ανερχόμενη κινεζική μεσαία τάξη που έβλεπε το χρηματιστήριο ως μέσο εξασφάλισης ενός καλύτερου ατομικού μέλλοντος(θυμηθείτε την Ελλάδα στα τέλη του ’90).

 Στο απόγειο της χρηματιστηριακής φούσκας, οι τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο της Σενζέν, ήταν 60 φορές πάνω από τα κέρδη, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με τα επίπεδα στα τέλη του 2014. Τον Ιούνιο οι κινεζικές αρχές περιόρισαν τα περιθώρια δανεισμού πυροδοτώντας την απαρχή της τρέχουσας χρηματιστηριακής κατρακύλας.

 Η Υποτίμηση

 Πρόσφατα η κινεζική κυβέρνηση επιχειρώντας να αντιστρέψει το κλίμα, προχώρησε σε υποτίμηση της ελεγχόμενης ισοτιμίας του γουάν, κατά 2%, προκειμένου να τονώσει την ανταγωνιστικότητά της. Η κίνηση αυτή θεωρήθηκε προοίμιο στην κατεύθυνση της πλήρους απελευθέρωσης του γουάν, εξέλιξη που θεωρείται προϋπόθεση για την εκπλήρωση  της στρατηγικής του Πεκίνου για μεγαλύτερη διεθνοποίηση του νομίσματος, με απώτερο στόχο να συμπεριληφθεί στο καλάθι νομισμάτων του ΔΝΤ-γνωστό ως ειδικά τραβηχτικά δικαιώματα-και αμφισβήτησης της ηγεμονίας του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές.

 Η υποτίμηση, η οποία συνεχίστηκε με πτώση του γουάν στις διεθνείς χρηματαγορές, ήταν η μεγαλύτερη μεταβολή στην ισοτιμία του κινεζικού νομίσματος από το 2005 που η Κίνα εγκατέλειψε την πρόσδεση με το δολάριο και προχώρησε σε ελεγχόμενη διακύμανση του νομίσματός της. Για να κατανοήσουμε τη σημασία της κίνησης αυτής αρκεί να αναφέρουμε ότι πριν την υποτίμηση η μεγαλύτερη διακύμανση του γουάν για φέτος έφθανε στο 0,16%.

 Η υποτίμηση εκδηλώθηκε υπό το φως των ανησυχητικών μακροοικονομικών δεδομένων. Οι κινεζικές εξαγωγές μειώθηκαν τον Ιούλιο κατά 8,3%, ενώ οι εισαγωγές μειώθηκαν επίσης τον ίδιο μήνα κατά 8,1% σε σχέση με πέρυσι, έχοντας επίσης μειωθεί τον Ιούνιο 6,1%. Με την υποτίμηση η Κίνα ελπίζει να τονώσει τις εξαγωγές της και να αποτρέψει την οικονομική επιδείνωση.

 Οι διεθνείς εξελίξεις έχουν επηρεάσει την κινεζική οικονομία. Η παραγωγή στην Ευρώπη δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2007, με το ίδιο το ΔΝΤ να προειδοποιεί σε πρόσφατη έκθεσή του ότι η παγκόσμια οικονομία δεν πρόκειται να επιστρέψει στα προ του 2008 επίπεδα. Οι κινεζικές εξαγωγές προς την Ευρώπη έχουν μειωθεί κατά 12% σε σχέση με πέρυσι, ενώ κατά 10% έχουν μειωθεί και οι εξαγωγές προς την Ιαπωνία.

 Το «κινεζικό ‘29»-270 δισ. ευρώ χάθηκαν από την αξία των ευρωπαϊκών μετοχών μόνο μέχρι το μέσον της συνεδρίασης την Δευτέρα, σε 1 τρισ. δολάρια ανέρχονται οι απώλειες από τις αρχές Αυγούστου- είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Κίνα από τις απαρχές της οικονομικής φιλελευθεροποίησης στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

 Συμπίπτει επίσης με εντεινόμενες γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή: Την ένταση στις σχέσεις Πεκίνου-Τόκιο για την αμφισβητούμενη κυριότητα στα νησιά Σενκάκου/Ντιαγοού, την εντεινόμενη κινεζική στρατιωτική παρουσία  στη θαλάσσια περιοχή της Νότιας Κίνας και την αναζωπύρωση της έντασης στην κορεατική χερσόνησο με τη Βόρεια Κορέα να διατηρεί στενές σχέσεις με την κυβέρνηση του Πεκίνου.

Ακόμη και αν καταφέρει η κυβέρνηση της Κίνας με τις παρεμβάσεις της να αντιστρέψει για λίγο το κλίμα στην κινεζική χρηματοπιστωτική αγορά, ένα νέο κεφάλαιο φαίνεται να ανοίγει στη συστημική κρίση που πυροδότησε η κατάρρευση της Lehman Bothers το 2008.

 Σε αντίθεση όμως με τότε, «οι κεντρικές τράπεζες διαθέτουν ελάχιστα πυρομαχικά  αυτή την στιγμή για να αντιμετωπίσουν μια ακόμα παγκόσμια ύφεση», όπως έγραψε και στο Twitter ο γνωστός μεγιστάνας Ρούπερτ Μέρντοχ.

Πηγές:

http://www.ft.com/intl/cms/s/0/1ea8c24a-4267-11e5-9abe-5b335da3a90e.html#axzz3jkSRzp93

https://www.jacobinmag.com/2015/08/china-currency-depreciation-comminist-party-yuan-renminbi/

http://www.wsws.org/en/articles/2015/08/12/pers-a12.html

https://www.stratfor.com/weekly/chinas-crisis-price-change?utm_source=freelist-f&utm_medium=email&utm_term=Gweekly&utm_campaign=20150818&utm_content=readmoretext&mc_cid=d5d074175b&mc_eid=1285de2df8

http://www.telegraph.co.uk/finance/china-business/11725236/The-really-worrying-financial-crisis-is-happening-in-China-not-Greece.html

Αναστέλλει το Δουβλίνο ΙΙ για τους Σύρους πρόσφυγες η Γερμανία

«Το Ομοσπονδιακό γραφείο μετανάστευσης και προσφύγων της Γερμανίας, εκδίδοντας νέες οδηγίες, αναστέλλει τις διαδικασίες που προβλέπει ο Ευρωπαϊκός κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ για τους πρόσφυγες που προέρχονται από τη Συρία», αναφέρει η διαδικτυακή πλατφόρμα πληροφόρησης ασύλου Asylum Information Database (aida).

Ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ, καθορίζει ως χώρα υπεύθυνη για να δώσει άσυλο στον αιτούντα πρόσφυγα, την ευρωπαϊκή χώρα στην οποία θα εισέλθει την πρώτη φορά. Ωστόσο, με τη χρήση της 'ρήτρας κυριαρχίας'  ένα Κράτος - Μέλος μπορεί να αναλάβει οικειοθελώς την ευθύνη για τη διεκπεραίωση αιτήσεων ασύλου.

Έτσι, «σύμφωνα με τις οδηγίες της 21ης  Αυγούστου του 2015, οι διαδικασίες του Δουβλίνου ΙΙ που είχαν ήδη ξεκινήσει για τους Σύρους πρόσφυγες, πρόκειται να ακυρωθούν ώστε η Γερμανία να αποτελέσει το Κράτος - Μέλος που θα είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία των αιτήσεων τους. Συνεπακόλουθα, οι επαναπροωθήσεις που έχουν ήδη εκτελεσθεί, αναμένεται να ανακληθούν. Οι νέες αιτήσεις Σύρων αιτούντων άσυλο θα περνούν άμεσα τις καθιερωμένες διαδικασίες ασύλου παρακάμπτοντας τις διαδικασίες της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ».

Η Γερμανία, που αποτελεί πλέον τον κυριότερο προορισμό των αιτούντων άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει ήδη από τον Ιανουάριο εγγράψει στους σχετικούς καταλόγους 44.417 αιτήσεις, και σύμφωνα με τον υπουργό  Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ, υπολογίζεται «πλέον ότι έως και 800.000 αιτούντες άσυλο θα φθάσουν στη Γερμανία μέσα στο 2015».

Τον Ιούλιο υπέβαλαν αίτηση χορήγησης ασύλου περίπου 38.000 άνθρωποι και μόνο μέσα στις πρώτες 17 ημέρες του Αυγούστου έχουν ήδη υποβληθεί ακόμη 50.000. 

«Είναι ντροπή, αρκετές χώρες της ΕΕ να μην δέχονται κανέναν πρόσφυγα, ή να δέχονται μόνο ένα μικρό αριθμό. Πρόκειται για πρόκληση που αφορά όλη την Ευρώπη. Είναι απαραίτητο όλοι να βοηθήσουν και να αναλάβουν δράση», υπογραμμίζει ο κ. ντε Μεζιέρ.

Πηγή: Asylum Information Database (aida)

Ασιατικό «τσουνάμι» στις διεθνείς αγορές - Στο -10,54% έκλεισε το Χρηματιστήριο Αθηνών

Με σοβαρές απώλειες τερμάτισαν τις σημερινές συνεδριάσεις τους τα ασιατικά χρηματιστήρια, όπου σημειώθηκαν εκτεταμένες ρευστοποιήσεις μετοχικών τίτλων, καθώς συνεχίζεται το κραχ στις οικονομίες της Άπω Ανατολής.

Με μεγάλη πτώση 4,61% έκλεισε το χρηματιστήριο του Τόκιο, για πέμπτη συνεχή ημέρα, λόγω των ανησυχιών για την παγκόσμια οικονομική κατάσταση γενικά και για την κατάσταση της κινεζικής οικονομίας ειδικότερα.

Ενώ το χρηματιστήριο της Σανγκάης κατέγραφε πτώση σχεδόν 8,5% στα μέσα της συνεδρίασής του, ο βασικός δείκτης Nikkei υποχώρησε κατά 4,61%, σημειώνοντας απώλειες 895,15 μονάδων για να κλείσει στις 18,540.68 μονάδες.

Ο Nikkei έχει υποχωρήσει συνολικά κατά 10% καταγράφοντας απώλειες 2.079 μονάδων στις τελευταίες πέντε συνεδριάσεις.

Επενδυτικοί κύκλοι χαρακτήρισαν τη σημερινή ημέρα ως μια ακόμη «Μαύρη Δευτέρα» για τις διεθνείς χρηματαγορές, αφού οι συνέπειες των σημαντικών απωλειών που κατέγραψαν οι ασιατικοί δείκτες ήταν κάτι παραπάνω από εμφανείς και κατά το άνοιγμα των ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων.

Στο Λονδίνο, ο δείκτης FTSE-100 ξεκίνησε με απώλειες κατά 2,62% και διαμορφώθηκε στις 6.025,27 μονάδες. Τελικά, η αγορά του Λονδίνου έκλεισε στο -4,67%, διαμορφούμενη στις 5.898,87 μονάδες

Παρόμοια εικόνα και στο Παρίσι, όπου ο δείκτης CAC 40 άνοιξε με πτώση 3,57%, με απώλειες 165,51 μονάδων, για να διαμορφωθεί στις 4.465,48 μονάδες. Στο κλείσιμο της παρισινής αγοράς, υψηλές ρευστοποιήσεις και πτώση κατά 5,35% στις 4.383,46 μονάδες.

Στη Φρανκφούρτη, ο βασικός δείκτης Dax υποχώρησε κατά 3,15% και διαμορφώθηκε στις 9.805,72 μονάδες, περνώντας εκ νέου κάτω από το όριο των 10.000 μονάδων για πρώτη φορά από τα μέσα Ιανουαρίου. Στο κλείσιμο του χρηματιστηρίου, ο Dax κατέγραψε πτώση κατά 4,70% τερματίζοντας τις συναλλαγές του στις 9.648,43 μονάδες. Ο δείκτης MDax κατέγραψε απώλειες 3,60% και διαμορφώθηκε στις 18.645,43 μονάδες.

Την ίδια ώρα, σε νέα χαμηλά έτους, στα επίπεδα των 600 μονάδων, υποχώρησε η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά, καθώς εντείνονται οι αρχικές πιέσεις, εν μέσω αρνητικού κλίματος στις διεθνείς αγορές. Στο επίκεντρο των ρευστοποιήσεων βρίσκονται οι τραπεζικές μετοχές.

«Βουτιά» σημειώνουν οι μετοχές και στο Χρηματιστήριο Αθηνών, με τις απώλειες να ξεπερνούν το 11% και τον τραπεζικό κλάδο να έχει «κλειδώσει» με απώλειες άνω του 23%.

Ειδικότερα, ο Γενικός Δείκτης έκλεισε με πτώση κατά 10,54% στις 563,54 μονάδες, ενώ ο τζίρος βρισκόταν στα 31 εκατ. ευρώ. Ο FTSE25 σημειώνει απώλειες 13,37% στις 16,99 μονάδες και ο τραπεζικός δείκτης κατέγραφε πτώση23,95% στις 160,65 μονάδες.

Ενδοσυνεδριακά κατέγραψε κατώτερη τιμή στις 603,57 μονάδες, όταν υποχωρούσε έως και 5,00%. Η αξία των συναλλαγών ανέρχεται στα 20,80 εκατ. ευρώ.

Πηγή

Κάλεσμα Γλέζου για συνάντηση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς

Για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, τις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα και το διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών μιλάει ο Μανώλης Γλέζος κάνοντας, παράλληλα, κάλεσμα για να συναντηθούν όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς.

«Δεν θα μείνω ανενεργός πολίτης κατ' αρχήν. Δεν πρόκειται να εισακούσω εκείνους που λένε "σκάσε επιτέλους, Γλέζο". Εκείνο που πρώτα από όλα κάνω, είναι μία πρόταση για τη συνάντηση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς. Θα μου πείτε, υπάρχει μεγάλη απόσταση απόψεων, σωστό. Ναι. Πάμε σε εκλογές για να ξεκαθαριστεί το τοπίο από πλευράς στόχων, προθέσεων και προορισμών του τόπου. Όλοι βέβαια, θα υψώσουμε τη σημαία ότι πάμε να σώσουμε τον τόπο. Το θέμα είναι να κρίνει ο λαός από την ιστορία του καθενός, ποιος αυτά που λέει θα τα κάνει πράξη. Με αφορμή, όμως, αυτό, θα ήθελα να απευθύνω μία έκκληση για αποφυγή χαρακτηρισμών και ύβρεων. Όχι μόνο δεν συνάδει σε έναν διάλογο, σημαίνει κι έλλειψη επιχειρημάτων» δήλωσε στον ραδιοσταθμό Βήμα FM ο Μανώλης Γλέζος.

Αναφορικά με τον Αλέξη Τσίπρα σημείωσε ότι το θέμα δεν είναι προσωπικό, αλλά επισήμανε ότι «Κρίνονται, βέβαια, τα πρόσωπα αναμφισβήτητα, άλλα πάνω από όλα κρίνονται πολιτικές, κατά τη δική μου γνώμη».

Στη συνέχεια, πάντως, το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς άσκησε σφοδρή κριτική προς το κόμμα και την κυβέρνηση δηλώνοντας «Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε την ιστορία της Ελλάδας, την ιστορία της Αριστεράς, την ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ. Πέρα από το ότι δεν εφάρμοσε ούτε αυτά που εξήγγειλε προεκλογικά και αμέσως, όταν ανέλαβε την εξουσία. Την ώρα που αγοράζεις ψωμί και το τρως, προσθέτεις αξία στο ψωμί; Είναι εντελώς αδιανόητο ο ΦΠΑ στο ψωμί. Αλλά το σύστημα της εξουσίας, όταν φορολογεί τους πολίτες, δεν σκέφτεται τίποτα και προβαίνει και σε αυτές τις ανοησίες». 

«Δέχομαι, εφόσον είμαστε στην ευρωπαϊκή ζώνη και όλα τα κράτη εφαρμόζουν τον ΦΠΑ, να τον εφαρμόζουν. Με ποιο δικαίωμα, όμως, μπορούν τα άλλα κράτη στα τρόφιμα να έχουν, όπως η Μάλτα, 0%, άλλες χώρες 3% κι εμείς να μην έχουμε δικαίωμα να πούμε π.χ. στις βρεφικές, στις νηπιακές τροφές, μηδέν συντελεστής; Στα τρόφιμα, στο γάλα των παιδιών, μηδέν. Στα φάρμακα μηδέν, στο ψωμί που τρώμε και στο λάδι, μηδέν. Από εκεί και πέρα, ας βάλουμε στα καλλυντικά 33,43%, για να υπάρξει το ισοδύναμο των εσόδων» πρόσθεσε.

Ο Μανώλης Γλέζος εκτίμησε ότι δεν υπάρχει περιθώριο για μετεκλογικές συνεργασίες «εκτός αν αναιρέσει και κάνει αυτοκριτική η κυβέρνηση Μαξίμου, για όσα έκανε. Εγώ έχω μία ευπιστία στους ανθρώπους αποδεδειγμένη, την έχω πληρώσει βέβαια. Αν πρόκειται να σωθεί η χώρα, γιατί όχι; Να την ξαναπληρώσω».

Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «Η Ευρώπη είναι ελληνικό δημιούργημα και δεν θα το χαρίσουμε στους άλλους. Το συμπέρασμα είναι ότι δεν θα δεχτούμε ποτέ ότι η Ελλάδα θα βγει από την Ευρωζώνη», ενώ, σημειώνει ότι «Υπάρχει το ευρώ, υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν χαρίζουμε- το έχω δηλώσει και στην Ευρωβουλή- την Ευρώπη στους άλλους, είναι δημιούργημα όχι μονάχα λεκτικά, μορφολογικά, αλλά και νοηματικά».

Ο Μανώλης Γλέζος δήλωσε για την Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι δεν έχει δει κανέναν να της απαντάει με ουσιαστικά επιχειρήματα και πρόσθεσε ότι «Εγώ είπα να αποφεύγουμε τους χαρακτηρισμούς. Και όλοι μας, και εγώ ο ίδιος, μπορεί να πέσω σε τέτοιο λάθος. Και πρέπει να το αναγνωρίσω. Εγώ πιστεύω, εάν το είπε αυτό η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρέπει να το αναγνωρίσει ότι ήταν … - επειδή χρησιμοποιεί συνήθως και όρους από τη νομική της επιστήμη και μπορεί να βρει τη δυνατότητα να το αναιρέσει.

Για τις απόψεις του σχετικά με την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε: «Αυτά που είπα, δεν ζητάω να τα αποδεχτεί κανένας. Ζητάω να τα αντικρούσει και στην προσπάθεια να βρει επιχειρήματα να τα αντικρούσει, θα βρεθεί η αλήθεια. Αυτό μάς έχει διδάξει ο Σόλωνας. Δεν θα καταργήσουμε την ιστορία μας. Εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, εμπιστοσύνη στην ιστορία μας, εμπιστοσύνη στον ελληνικό λαό, ο οποίος πέρασε από πάρα πολύ δύσκολες στιγμές και κατάφερε παρά τα πάμπολλα χρόνια σκλαβιάς να αρθρωθεί και να υπάρξει. Η Ελλάδα ως πνεύμα, ως ιδέα, ως πολιτισμός, δεν πρόκειται να χαθεί ούτε αυτή την ώρα. Το πολύ-πολύ, εάν πάνε όλα στραβά, να πάμε σαράντα χρόνια πίσω, αλλά γιατί να πάμε σαράντα χρόνια πίσω;».

Πηγή

Νικολούδης: Τα δάνεια της ΑΤΕ, το μεγαλύτερο σκάνδαλο

«Τα στοιχεία των προσώπων (φυσικών και νομικών), στα οποία έχουν δοθεί τα επίμαχα 1.300 δάνεια της ΑΤΕ, είναι επακριβώς και πλήρως προσδιορισμένα» και ο «πλήρης κατάλογος των ως άνω προσώπων, έχει διαβιβαστεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές Αθηνών», σύμφωνα με τον υπουργό Επικρατείας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, Παναγιώτη Νικολούδη.

Ο υπουργός, στο έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή, απαντώντας σε σχετική ερώτηση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, Λεωνίδα Γρηγοράκου, Ιωάννη Δριβελέγκα και Βασίλη Κεγκέρογλου, επισημαίνει ότι «το έργο της ανάκτησης των ποσών των ελεγχόμενης νομιμότητας δανείων ανήκει πλέον στον εκκαθαριστή της ΑΤΕ (αστική διαδικασία) και στις δικαστικές αρχές στις οποίες η υπόθεση έχει ήδη παραπεμφθεί (ποινική διαδικασία)».

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζητούσαν να ενημερωθούν σε ποια πρόσωπα δόθηκαν τα 1.300 δάνεια της ΑΤΕ, ποιο είναι το συνολικό κεφάλαιο των δανείων και ποιες οι υποθήκες αυτών των δανείων.

Ο υπουργός διευκρινίζει πως τα 1.300 δάνεια «είναι στην κακή ΑΤΕ». Απαντώντας στο ερώτημα «σε ποιες ενέργειες προτίθεται το υπουργείο να προβεί σε συνεργασία με άλλα υπουργεία ώστε να εισπράξει τα εν λόγω δάνεια με δεδομένο ότι τα δάνεια της κακής αγροτικής έχουν μεταφερθεί στις ΔΟΥ», ο Π. Νικολούδης επισημαίνει πως, από τη στιγμή που η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές, δεν υπάρχουν περιθώρια παρέμβασης του υπουργού Επικρατείας.

«Το μεγαλύτερο πολιτικό-οικονομικό σκάνδαλο»

Τονίζει όμως ότι «είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να επιστραφούν τα ληφθέντα και μη επιστραφέντα, παρά τις όποιες δυσκολίες διερεύνησης μιας υπόθεσης, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο οικονομικό-πολιτικό σκάνδαλο από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους».

Σύμφωνα με τον υπουργό Επικρατείας, το ποσό των μη επιστραφέντων «δανείων» ανέρχεται σε 4.927.505.094,30 ευρώ. Ωστόσο, το ποσό των δεσμεύσεων-εισπράξεων δεν έχει προσδιοριστεί, αφού οι σχετικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Στο ερώτημα των βουλευτών, αν οι υπόλοιπες κρατικές τράπεζες έχουν ελεγχθεί ή πρόκειται να ελεγχθούν, ο κ. Νικολούδης απαντά ότι για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο υπάρχει, ήδη, σε εξέλιξη ποινική διαδικασία, ενώ για την Εμπορική Τράπεζα (σ.σ. είχε συμπεριληφθεί στην ερώτηση των βουλευτών) δεν υπάρχει κάτι σχετικό, εξ όσων γνωρίζει.

Ο νόμος για την καταπολέμηση της διαφθοράς

Όσον αφορά  τον Ν. 3932/2011 για την ίδρυση της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου της Περιουσιακής Κατάστασης, στην οποία οι βουλευτές έκαναν αναφορά στην ερώτησή τους, ο Π. Νικολούδης αναφέρει πως ο νόμος αποτέλεσε πολύτιμο όπλο στην αντιμετώπιση του οικονομικού εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της φοροδιαφυγής, όσο και των εγκλημάτων διαφθοράς.

Επίσης, συνετέλεσε αποφασιστικά στο να φύγει η χώρα μας από τη «γκρίζα ζώνη», στην οποία είχε τεθεί από τη FATF όλο το διάστημα από το 2007 μέχρι τον Ιούνιο του 2011, να αποφύγει την τοποθέτησή της στη «μαύρη λίστα» μη συμμορφούμενων χωρών, κάτι το οποίο θα είχε ανυπολόγιστα δυσμενείς συνέπειες για την οικονομία της.

Πλήρης εναρμόνιση με τη FATF

Συνεπώς βοήθησε στο να χαρακτηρίζεται, πλέον, η Ελλάδα πλήρως εναρμονισμένη με τα απαιτούμενα της FATF και μάλιστα για ορισμένα στοιχεία, χώρα-πρότυπο. Επίσης, σημειώνει ότι τα 660 εκατομμύρια ευρώ που η ανεξάρτητη «Αρχή» δέσμευσε, αποτελούν εγκληματικό προϊόν του οποίου επιχειρήθηκε «ξέπλυμα», και δεν θα πρέπει να συναρτώνται με το ποσό του νόμιμου-πλην αφορολόγητου χρήματος («μαύρη αγορά») που υπολογίζεται από διαφόρους, συνήθως κατά τρόπο αυθαίρετο.

Πηγή

Die Zeit: Η Γερμανία θα δεχτεί κούρεμα του ελληνικού χρέους

Μπορεί το Βερολίνο να θέλει να αποφύγει ένα κούρεμα του χρέους της Ελλάδας, αλλά τελικά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αναγκαστεί να το δεχτεί, σύμφωνα με την Die Zeit.

Η γερμανική εφημερίδα γράφει πως προκειμένου να μην φανεί ότι ξεπερνά για άλλη μια φορά τις κόκκινες γραμμές της σε ό,τι αφορά την κρίση στην Ελλάδα η κυβέρνηση της Μέρκελ καταφεύγει σε παιχνίδια με τις λέξεις.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε επιστολή του προς τους Γερμανούς βουλευτές επισημαίνει ότι «ενδέχεται να γίνει λόγος για μια περαιτέρω ελάφρυνση των όρων αποπληρωμής» των δανείων που έχει λάβει η Ελλάδα, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι δεν πρόκειται «για κούρεμα», σημειώνει η Zeit.

«Η γερμανική κυβέρνηση εξετάζει μέτρα που οικονομοτεχνικά θα έχουν τις ίδιες συνέπειες με ένα κούρεμα του χρέους της Ελλάδας, τα οποία όμως θα αποφύγει να ονομάσει “κούρεμα”, διαβάζουμε.

Η Zeit εξηγεί πως στην περίπτωση της Ελλάδας η γερμανική κυβέρνηση έχει βρεθεί σε μια πολύ δύσκολη θέση:

«Από τη μία το ΔΝΤ έχει θέσει ως προϋπόθεση για την περαιτέρω συμμετοχή του στο πρόγραμμα βοήθειας της Ελλάδας την ελάφρυνση του χρέους της. Και από την άλλη η ίδια η Μέρκελ έχει υποσχεθεί στους Γερμανούς βουλευτές ότι το ΔΝΤ θα συνεχίσει να συμμετέχει στο πρόγραμμα βοήθειας».

Συνεχίζει υποστηρίζοντας: «Αν η γερμανική κυβέρνηση υποχωρήσει και δεχθεί μια απομείωση του ελληνικού χρέους, φοβάται ότι στο εσωτερικό της χώρας θα την κατηγορήσουν ότι δεν τηρεί τον λόγο της. Αλλά και αν δεν υποχωρήσει και κατά συνέπεια αποχωρήσει το ΔΝΤ κινδυνεύει να αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα».

«Γι’ αυτό γίνεται λόγος για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους μέσω της παράτασης του χρόνου αποπληρωμής του, ώστε η γερμανική κυβέρνηση να συνεχίσει να μπορεί να ισχυρίζεται ότι οι πιστωτές της Ελλάδας θα λάβουν το σύνολο των χρημάτων που έδωσαν στην Αθήνα».

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, πρόκειται για αυταπάτη, καθώς η τρέχουσα αξία του συνόλου των μελλοντικών πληρωμών θα μειωθεί.

«Δηλαδή, κάποια στιγμή η επιτρεπτή ελάφρυνση του ελληνικού χρέους θα μετατραπεί στο απαγορευμένο κούρεμα, όμως το πότε δεν μπορεί κανείς να το πει», τονίζεται στο δημοσίευμα.

Αυτή τη στιγμή ο χρόνος αποπληρωμής των δανείων που έχει λάβει η Ελλάδα ξεπερνά τα 30 χρόνια, ενώ συζητείται αυτός να διπλασιαστεί και να φτάσει τα 60 χρόνια. Κάτι τέτοιο θα ικανοποιούσε το ΔΝΤ, όταν συζητήσει για το θέμα το φθινόπωρο, καταλήγει η Zeit.

Πηγή

Ποιός φταίει ή ποιός μπορεί;

Του Κώστα Βαξεβάνη

Χρειάστηκε μια νύχτα για να μετατραπεί η “κουλτούρα της διαφορετικότητας” και η “δημοκρατική πολυσυλλεκτικότητα” της Αριστεράς, σε αντιπαράθεση με βαριές κατηγορίες και κανιβαλισμό. Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις, που ούτε αυτές κρατούν τους τύπους για παλιούς συναγωνιστές και ανθρώπους της Αριστεράς, ψιθυρίζονται κατηγορίες που τρομάζουν: “τέτοιος ήταν πάντα”, “πρόκειται για δικτατορικές αντιλήψεις”, “αθλιότητες Τσίπρα”, “δεν είναι πολιτική είναι ψυχική διαστροφή”.

Η ζωή έχει ένα σκληρό τρόπο να λύνει προβλήματα που παραβλέφθηκαν ή που παραχώθηκαν και πασπαλίστηκαν από την υποκρισία, που τα υποκείμενά της δεν τα κοίταξαν κατάματα για να τα επιλύσουν τότε που έπρεπε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον ζει αυτή την βίαιη επίλυση μιας και δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ τα προβλήματα στο εσωτερικό του. Το πρόβλημα φαντάζει ως μια ιδεολογική σύγκρουση ανθρώπων που πια διαφωνούν μεταξύ τους σε βασικά θέματα αλλά δεν είναι αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε ένα μικρό κόμμα που φιλοξένησε κάτω από το μανδύα του ριζοσπαστισμού  απόψεις που δεν είχαν καμιά σύνδεση ή συνοχή μεταξύ τους. Η κάθε πονεμένη πλην όμως μη βιώσιμη κοινωνικά άποψη, μπορούσε να στεγαστεί μαζί με το φορέα της στον πολυσυλλεκτικό ΣΥΡΙΖΑ. Όλο αυτό παρήγαγε ένα ελπιδοφόρο φαντασιακό όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια γκρούπα μακριά από την εξουσία και ετερόφωτη από την ιστορία της Αριστεράς με τις μεγάλες νίκες αλλά την ακόμη πιο μεγάλη ήττα.

Δεν υπήρχε ποτέ στο ΣΥΡΙΖΑ ενιαία ιδεολογική αντίληψη. Απλώς συστέγαση ιδεολόγων με πολιτικούς ατυχήσαντες, μεγάλων και ιστορικών πνευμάτων με ανθρώπους που έβλεπαν την πολιτική ως επάγγελμα, μπαρουτοκαπνισμένων της κοινωνίας με άκαπνους της μπουρδολογίας.

Η μεγάλη ιδέα της οραματικής και σύγχρονης Αριστεράς, πάλευε κάθε μέρα στο ΣΥΡΙΖΑ με την εικόνα κάτι γραφικών τύπων με κόκκινα μαντηλάκια και τσιτάτα που αποστήθιζαν. Η ανάγκη για μια Αριστερά ανάχωμα στην καθημερινή νεοφιλελεύθερη ισοπέδωση, ανταγωνιζόταν την Αριστερά των ευαγγελίων και των εικονισμάτων. Προσωπικότητες που αντιλαμβάνονταν την σύγχρονη Αριστερά ως στοιχείο προόδου και πάλης ενάντια στη διαφθορά, είχαν καθημερινό εσωκομματικό αντίπαλο την κομματική γραφειοκρατία και την επετηρίδα των πολιτικών σχημάτων.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμη ένα κόμμα του 3%, αυτά όλα δεν απασχολούσαν κανένα. Όταν εξαιτίας των μνημονίων ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε σε κόμμα εξουσίας, οι αντιθέσεις παραμερίστηκαν στο όνομα του μεγάλου και ευεργετικού σκοπού. Μπορεί σήμερα να είναι το νέο μνημόνιο που χωρίζει, αλλά στην πραγματικότητα η εξουσία θα δρούσε έτσι κι αλλιώς διαλυτικά για το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίζοντάς τον σε αυτούς που μπορούν ή δεν μπορούν, σε αυτούς που καταλαβαίνουν ή που δεν καταλαβαίνουν και σε άλλες πολλές κατηγορίες.

Οι επικλήσεις στην ενότητα της Αριστεράς είναι ένα απλό προσκύνημα στο μαυσωλείο της ιστορίας που την αδίκησε στο πέρασμα των δεκαετιών.
Η Ελληνική Αριστερά και ίσως και η Ευρωπαική, αυτή τη στιγμή προσδιορίζεται με τρόπο που δεν φανταζόταν. Δυστυχώς αυτός ο προσδιορισμός περνά μέσα από τον κανιβαλισμό της προσωπικής αντιπαράθεσης, όπως συμβαίνει πάντα στα κλειστά συστήματα που αντιλαμβάνονται την ιδεολογία ως θρησκευτικό σύστημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δε διαλύεται, στην  πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ ενωμένος σε μια ομοιογενή βάση. Η δίνη της εξουσίας, οι θέσεις που πρέπει να αναλυθούν μπροστά σε αυτή, αναπτύσσουν τις φυγόκεντρες δυνάμεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει τόσο σημασία ποιός φταίει. Σημασία πλέον έχει ποιός μπορεί. Και είναι αυτό ακριβώς που ενδιαφέρει την κοινωνία. Μόνο.

ΦΩΤΟ: ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, eurokinissi