Τραβάει (τελικά) ο Τσίπρας;

   

 

 γράφει ο Δημήτρης Χόνδρος

 Τραβάει (τελικά) ο Τσίπρας;

Το πραγματικό θέμα είναι αλλού. Και δε βρίσκεται στο ερώτημα «αν είναι βλάκας ο Ανδρουλάκης», αλλά στο πόσο τελικά «τραβάει ο Τσίπρας»

 

Τι συμβαίνει στην πολιτική όταν αρχίσουν τα ζόρια;

Η απάντηση είναι, αυτό που κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Βγάζει στο μεϊντάνι τα σταλινικά παπαγαλάκια του, ναι, αυτά που χωρίς ντροπή, υποστήριζαν ότι το μόνο νέφος που υπήρχε στο Τσερνομπίλ ήταν το ιμπεριαλιστικό, να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Να ελεεινολογήσουν τους πολιτικούς του αντιπάλους, να τους πουν βλάκες.

Παλιά σταλινικά κόλπα, από αυτά που παίζουν στα δάκτυλα οι αριστεροί του προηγούμενου αιώνα. Ο ίδιος παρακολουθεί τις επιθέσεις σε ρόλο βουδιστή-μοναχού, δε βρήκε ούτε μια λέξη να πει. Θα μου πείτε, τι να πει δεν ήξερε; Αδύνατο. Οι σταλινικοί αυτού του κόσμου προσέχουν με τις κινήσεις τους, να μην πάνε κόντρα στις επιθυμίες της ηγεσίας. Δε λειτουργούν τόσο αυτόνομα, όπως λένε. Τέλος πάντων, τα γέρικα σκυλιά δε μαθαίνουν νέα κόλπα. Χρησιμοποιούν αυτά που (νομίζουν πώς) ξέρουν καλά.

Το πραγματικό θέμα είναι αλλού. Και δε βρίσκεται στο ερώτημα «αν είναι βλάκας ο Ανδρουλάκης», αλλά στο πόσο τελικά «τραβάει ο Τσίπρας».

Όταν ο πρώην πρωθυπουργός επανεμφανίσθηκε στο πολιτικό σκηνικό, μας είπε με λίγα λόγια ότι έρχεται να νικήσει τον Μητσοτάκη, γιατί οι άλλοι δεν μπορούν. Ότι η ΕΛ.Α.Σ. μέσα σε δύο μήνες από την ίδρυσή της, κατάφερε να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση και το επόμενο διάστημα θα γίνει κυβέρνηση. Ότι είναι θέμα χρόνου η μονοψήφια(!) διαφορά να καλυφθεί και ότι οι δημοσκοπήσεις που έρχονται, θα δώσουν στο κόμμα του, πάνω από 20%.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Οι προβλέψεις στις οποίες τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ, στήριζαν την επιχειρηματολογία τους, αποδείχθηκαν ευσεβείς πόθοι. Όχι μόνο το 20% δεν ήλθε, αλλά η ΕΛ.Α.Σ. δε σταθεροποιήθηκε ούτε στο 17%. Η αποτυχημένη παρουσία του κ. Τσίπρα στη ΔΕΘ οδήγησε σε διόρθωση των ποσοστών, που πλέον έχει ταβάνι το 15%. Με 15% δεν αποτελείς το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη. Άνθρακες ο θησαυρός.

Υπάρχουν και χειρότερα; Αμέ!

Ο κ. Τσίπρας νοιώθει την ανάσα του Ν. Ανδρουλάκη. Η διαφορά τους βρίσκεται πλέον στα όρια στατιστικού λάθους. Ο επίδοξος νικητής του Μητσοτάκη δεν έχει σίγουρη τη νίκη του, ούτε έναντι του Ν. Ανδρουλάκη, «που δεν τραβάει», αλλά δεν καταθέτει και τα όπλα. Το ΠαΣοΚ αποδεικνύεται εφτάψυχο. Φτάνει αυτό για να εξηγήσει τον εκνευρισμό που υπάρχει στο στρατόπεδο της ΕΛ.Α.Σ. και την εμφάνιση, με επιθετικές διαθέσεις, προσώπων που φαντάζουν στα μάτια της κοινής γνώμης τόσο γραφικά όσο ένα ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη.

Και τώρα;

Ο Τσίπρας φαίνεται να μην έχει πολλές επιλογές και ακολουθεί την πεπατημένη. Τζάμπα πήγε το rebrading με το οποίο προσπάθησε να εμφανιστεί ως μετριοπαθής πολιτικός. Σιγα-σιγά επιστρέφει στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Στο «ή θα μας τελειώσουν ή θα τους τελειώσουμε», στο «εμείς ή αυτοί».

Φάνηκε αυτή η στροφή στον τρόπο που παρουσιάστηκε ο Άγγελος Κορωνιός. «Θα τους βάλουμε στα καλάθια», ήταν το σύνθημα του κ. Τσίπρα. Τα λέει όλα για την επιμονή του να θέτει στο εκλογικό σώμα, ποδοσφαιρικά και μπασκετικά διλήμματα. Έτσι θα πάει μέχρι τις εκλογές.

Παράλληλα, βλέποντας ότι οι επιδόσεις των νέων προσώπων, που θέλησε να βγάλει στην πρώτη γραμμή, είναι απογοητευτικές, ενισχύει το νέο του σχήμα με παλιό αίμα. Έτσι, ανακοινώθηκε η προσχώρηση στο νέο κόμμα του Κώστα Ζαχαριάδη (εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ), της Έφης Αχτιόγλου (που έχασε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ από τον Κασελλαάκη) και αναμένονται ακόμα ο Σ. Φάμελλος (πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ) και η Όλγα Γεργοβασίλη (παρ ολίγον πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ).

Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ (που λέει ο λόγος) πέθανε, αλλά είναι εδώ, έτοιμος να μας ξανακυβερνήσει.

Καλά θα πάει και αυτό.