Είναι ο καπιταλισμός, ανόητε…

Σε αντίθεση με τις φυσικές, στις κοινωνικές επιστήμες δεν έχουμε την πολυτέλεια των πειραμάτων: αν θεωρούμε ότι κάτι επιδρά αιτιωδώς στην εκδήλωση ενός φαινομένου, δεν είναι δυνατόν να αποδείξουμε τον ισχυρισμό μας «οργανώνοντας» ένα πείραμα. Με εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, κάτι τέτοιο και ανέφικτο είναι (: ως όντα με ελεύθερη βούληση, οι άνθρωποι αντιδρούν ακυρωτικά σε ό,τι διατείνεται πως μπορεί νομοτελειακά να προδικάσει τη συμπεριφορά τους) και προσκρούει σε βασικές αρχές της επιστημονικής ηθικής (: σε αντίθεση με τις πρακτικές της αρπακτικής ευρωγραφειοκρατίας του νεοφιλελεύθερου εσμού, οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν νοείται να εκλαμβάνονται ως πειραματόζωα). Ολα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δεν αποτρέπουν τον νου από το επιστημονικά  καταστατικό αίτημα της τεκμηριωμένης επεξήγησης. Πειράματα δεν γίνονται (και δεν πρέπει να γίνονται), όμως η πραγματικότητα - δυστυχώς ή ευτυχώς - μας εφοδιάζει με άφθονο υλικό που επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων περί των αιτών που διέπουν τα κρίσιμα κοινωνικά φαινόμενα. Με τρόπο δραματικό, τέτοιο ακριβώς υλικό εισφέρει και η περίπτωση της Κύπρου. Υπό ποία έννοια; Με ποιον τρόπο;

Ελεύθεροι κατακτημένοι. Tου Αλκίνοου Ιωαννίδη

Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.
Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων.

ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ : Παραδίδουν την Κύπρο στους δανειστές

«Την ώρα που ο κυπριακός λαός χρειάζεται την έμπρακτη αλληλεγγύη της χώρας μας, η τρικομματική κυβέρνηση μένει σταθερά προσηλωμένη στην στρατηγική του μερκελισμού που επιδιώκει να δέσει άλλη μια χώρα στα δεσμά της τρόικας και της λιτότητας» αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή για τις εξελίξεις στην Κύπρο και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης.

«Ομολογουμένως, συνιστά  μέγιστο θράσος, όταν δεν έχουν ποτέ διανοηθεί  να ψελλίσουν το παραμικρό ΟΧΙ και να διαπραγματευτούν επί της ουσίας, να επαναλαμβάνουν ακόμα και σήμερα τη λογική του μνημονιακού μονόδρομου που τόσα δεινά έχει φέρει στη χώρα. Είναι προκλητικό να μιλάνε για εθνικά υπερήφανη στάση αυτοί που παραδίδουν την Κύπρο στους δανειστές, που  την εγκατέλειψαν και συνέβαλαν στον εκβιασμό του κυπριακού λαού, που παρακαλούν ακόμη και τώρα να καμθεί η παραμικρή στάση αντίστασης των κυπρίων. Ντροπή τους.

Η αγορά των θυμωμένων

 Του Θανάση Καρτερού

Δεν είναι λίγοι και εδώ στην Ελλάδα που αναρωτιούνται: Πώς οι Κύπριοι τόλμησαν τέτοιο σάλτο μορτάλε; Πώς επέλεξαν ένα όχι με τόσο ρίσκο από την υπακοή, που θα τους κόστιζε μεν ακριβά, αλλά θα τους κρατούσε στη σιγουριά της ΟΝΕ; Πώς τα έβαλαν με την ισχυρή Γερμανία χωρίς να υπολογίσουν ότι οι ισχυροί είναι αδίστακτοι και γίνονται πιο αδίστακτοι μπροστά στην αμφισβήτηση της ισχύος τους; Πώς εν τέλει αποφάσισαν να ξεβολευτούν αντί να επιλέξουν μια στάση «σκάσε και κολύμπα», αφού μάλιστα τη μεγάλη ζημιά την είχαν πάθει άμα τη ανακοινώσει της φονικής απόφασης του Eurogroup;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι -οικονομικοί, πολιτικοί, κοινωνικοί- πίσω από το τόλμημα. Δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία όμως επίσης για το ότι μαζί με όλα τα απολύτως λογικά, που έχουν εντοπιστεί και αναλυθεί σε χιλιάδες παραλλαγές και σε μας και σε όλο τον κόσμο, η κυπριακή στάση έχει να κάνει και με κάτι που

Το κυπριακό "ΟΧΙ”, γιατί δεν θα χρεοκοπήσει η Κύπρος, κι ένα υστερόγραφο…

Το «ΟΧΙ» της κυπριακής βουλής τείνει να μετατρέψει την Κύπρο από «Κούβα της Μεσογείου», όπως κάποτε λεγόταν σε «Ισλανδία της Μεσογείου». Υπό όρους δε, μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά όχι μόνο για την Κύπρο αλλά για το σύνολο της ευρωζώνης.

Τα έντρομα ελληνικά ΜΜΕ και οι παράγοντες της τρικομματικής κυβέρνησης μας εξηγούν πόσο διαφορετικά και μικρότερα είναι τα μεγέθη της κυπριακής οικονομίας από αυτά της ελληνικής και των υπολοίπων κρατών της Ευρωζώνης. Έχουν απόλυτο δίκιο. “Ξεχνούν” όμως επίσης ότι και οι διαπραγματευτικές δυνατότητες στη βάση του συστημικού κινδύνου είναι εξίσου μικρότερες από πλευράς Κύπρου.

Πάντα στη βάση κάθε διαπραγμάτευσης με την όποια χώρα ευρίσκετο ο κίνδυνος του ντόμινο από τη συστημική επίδραση της άτακτης στάσης πληρωμών ενός κράτους- μέλους του ευρώ ή της εξόδου από το ευρώ. Η διαδικασία δε των διαπραγματεύσεων ήταν πανομοιότυπη: η

Κύπρος: Μία νέα ευρωπαϊκή στρατηγική;

 

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ

* Η αύξηση του χρέους αφορά όλη την Ευρώπη, καθώς αυξάνουν τα διακρατικά δάνεια και οι ανάγκες του ESM είναι μεγαλύτερες από τις υπάρχουσες δυνατότητες παρέμβασής του

Η απόφαση του Εurogroup για "κούρεμα" των καταθέσεων στην Κύπρο έχει ανοίξει έναν κύκλο συζητήσεων για τα αίτια αυτής της απόφασης, η οποία προφανώς αυξάνει τους συστημικούς κινδύνους για τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και κατ' επέκταση και για τους όρους βιωσιμότητας του κοινού νομίσματος.
Ένα μεγάλο μέρος των εξηγήσεων έχει ανιχνεύσει προφανή (ή και όχι προφανή) γεωπολιτικά συμφέροντα που αφορούν από τους δρόμους της ενέργειας μέχρι τη θέση της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, δεδομένα τα οποία στήνουν έναν καμβά κατανόησης, για παράδειγμα, του γιατί η Ρωσία αποκλείστηκε από τις διαδικασίες απόφασης.

Λύσσαξαν οι δοσίλογοι

Του Γ. Δελαστίκ *

Απύθμενο είναι το μίσος όλων των φερέφωνων της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» των κατάπτυστων Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη εναντίον της Κύπρου, από τη στιγμή που η κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων απέρριψε με 36 ψήφους κατά και 19 αποχές την καταλήστευση μέρους όλων των καταθέσεων στις τράπεζες της Κύπρου, την οποία αποφάσισε να επιβάλει η Γερμανία μέσω του Γιούρογκρουπ.

Αφού απέτυχε η προσπάθεια εξαγοράς δύο - τριών βουλευτών για να εξασφαλιστεί η πλειοψηφία των 29 ψήφων στο 56μελές κυπριακό κοινοβούλιο, τα απεχθή κόμματα του ακροδεξιού ΔΗΣΥ του προέδρου Αναστασιάδη και του απίστευτα καιροσκοπικού κεντροδεξιού ΔΗΚΟ προχώρησαν σε θεαματική «πολιτική κωλοτούμπα».

Η Κύπρος δεν είναι μόνη

  Όχι σε μνημόνια, λιτότητα και αυταρχισμό

  Ναι στον κοινό αγώνα των λαών της Ευρώπης για την ανατροπή

Στέκι Αλληλεγγύης στην Παλλήνη - Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

"Όταν ο διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή"

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Ας δούμε κατ' αρχάς τα στοιχεία:
Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, προέδρου του Γιούρογκρουπ, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος...
Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας...
Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays, HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεταλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
Στη Γερμανία, μια μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας...
Στη Γαλλία, μια μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας...

Ξέχνα το χαράτσι και ζήσε σαν τον Λάτση

Η Τρόικα ζητάει να διατηρηθεί το χαράτσι και το 2013, και η κυβέρνηση σκέφτεται να μην της φέρει αντίρρηση γιατί το έχει παρακάνει με την αντίσταση που φέρνει στην Τρόικα και δεν είναι σωστό να φέρεται με αυτόν τον τρόπο σε ανθρώπους που θέλουν το καλό μας.
Φυσικά, το χαράτσι για τα ακίνητα δεν θα καταργηθεί ποτέ αλλά θα συνεχιστεί και το 2014 και το 2015 και μέχρι να τα τινάξουμε όλοι αλλά θα αλλάξει όνομα και μπορεί να μην το πληρώνουμε μέσω της ΔΕΗ αλλά μέσω του λογαριασμού νερού ή κάποιου άλλου λογαριασμού.

Κερί στον άνεμο. Ασβηστο.

 Οι εξελίξεις προλαβαίνουν τις αράδες.
Πέμπτη, 21 Μαρτίου ώρα 5.35 ανακοινώνεται έκτακτη σύγκληση του Γιούρογκρουπ.
Απ’ τη Μόσχα δεν υπάρχουν ακόμα νεώτερα. Στα δημοσιογραφικά γραφεία φθάνουν «διαρροές», απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν έγιναν, η «σύσκεψη» έχει μείνει
απ’ το μεσημέρι «μετέωρη», εν αναμονή εξελίξεων. Οι συνάδελφοι ρωτάμε ο ένας τον άλλον, «τι λες; θα την κάνουν γυριστή οι Κύπριοι;» - οι γνώμες διχάζονται, όμως η πρώτη δημοσιογραφική ύλη που θα αχρήστευε τις εικασίες, δεν υπάρχει ακόμα. Το ρεπορτάζ τρέχει, στα τηλέφωνα, στα «σπασμένα τηλέφωνα», ένα ταμ-ταμ τεθλασμένο, άλλοτε μαύρος ο καπνός, άλλοτε άσπρος, αλλά η φωτιά εξακολουθεί να καίει. Οι Κύπριοι επιμένουν. Δεν συζητούν το κούρεμα. Η Βουλή επιμένει. Ναι, αλλά θα επιμείνει και η Ενωση. Οι Ρώσοι έχουν βρει ευκαιρία, ζητάνε «τη μάνα τους και τον πατέρα τους», άλλωστε έχουν δεσμεύσεις με τους Γερμανούς - τα ενεργειακά, φυσικό αέριο, οι αγωγοί. Κοιτάζω έξω απ’ το παράθυρο, γλυκό υποκίτρινο φως εσπερινό∙ βαρύς ουρανός, χαλάει πάλι ο καιρός, κάνω τάιμ άουτ για καφέ, ανάβω τσιγάρο κι ακούω τη βροντώδη σιωπή Σαμαρά. Μεγάλη σιωπή. Εκκωφαντική. Από χθες. Και σήμερα ήδη βραδυάζει...

Η Κύπρος έχει λύσεις, πολιτικό ηγέτη δεν έχει

Του Γιώργου Δελαστίκ

Υπερήφανους έκανε όλους τους Ελληνες η κυπριακή Βουλή. Το νέο «Οχι» που είπε στους Γερμανούς πέρασε ήδη στις κορυφαίες στιγμές του ελληνισμού και συγκλόνισε συθέμελα την Ευρωζώνη. Φάρος ελπίδας αντίστασης για όλους τους λαούς της Ευρώπης και ιδίως για εκείνους που οι γερμανόδουλες κυβερνήσεις τους τους έχουν παραδώσει στον ανηλεή ζυγό του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας. Αφρίζουν από λύσσα εναντίον της Κύπρου, της ασήμαντης «κουκίδας», όπως την αποκάλεσε περιφρονητικά ο Β. Σόιμπλε.

Δεν ξέρουν πού να κρυφτούν από την ντροπή τους οι Ελληνες κυβερνητικοί βουλευτές που υπερψηφίζουν αγεληδόν τα κάθε είδους μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους τους, γνωρίζοντας ότι η κατακραυγή του λαού τους περιμένει, αν τολμήσουν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους. Οι παρ' ημίν «γερμανοτσολιάδες» εύχονται ενδομύχως να χρεοκοπήσει και να καταστραφεί παντελώς η κυπριακή οικονομία, να βυθιστεί στη δυστυχία ο κυπριακός λαός, νομίζοντας ότι τότε θα «δικαιωθεί» η εθελόδουλη και «σώφρων» δική τους πολιτική στάση.

Το ευρώ γίνεται θηλιά που πνίγει τα κράτη της ΕΕ, του Γιώργου Δελαστίκ

 Σαρώθηκε τελικά στην κυπριακή Βουλή η επονείδιστη συμφωνία του προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη με τους Γερμανούς στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ για την πρωτοφανή σε καιρό ειρήνης κατάσχεση από την κυβέρνηση μέρους των καταθέσεων στην Κύπρο.

Η οργισμένη αντίδραση του κυπριακού λαού που έκανε περήφανους τους Ελληνες και η αδυναμία εξαγοράς δύο - τριών από τους 56 Κύπριους βουλευτές, η οποία πρέπει να κάνει τους Ελληνες βουλευτές να ντρέπονται ακόμη πιο πολύ για τη δική τους δουλόφρονα στάση έναντι των μνημονίων, κατέστησαν αδύνατον τον σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπέρ της επαίσχυντης ληστείας εις βάρος των καταθετών

Το «νέο» Κυπριακό και η αριστερά, του Θέμη Τζήμα

 Το «όχι» της κυπριακής Βουλής στην απόφαση του Eurogroup και στο δεύτερο «σχέδιο Αναστασιάδη» που ετέθη σε ψηφοφορία μπορεί να αποδειχτεί απόφαση με πολύ μεγαλύτερες πολιτικές από ό,τι οικονομικές συνέπειες. Η συζήτηση για τα μεγέθη τη κυπριακής οικονομίας οδηγεί στο προφανές συμπέρασμα ότι η Κύπρος θα μπορούσε να «διασωθεί» με μηδαμινό κόστος για τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Ωστόσο, το σχέδιο που προωθήθηκε από το Eurogroup και έγινε αποδεκτό από την κυπριακή κυβέρνηση φιλοδοξούσε να στείλει καθαρά πολιτικά μηνύματα. Πρώτον, ότι η γερμανική κυβέρνηση πλέον έχει άμεσα λόγο ως προς τη συσχέτιση τραπεζικού τομέα κάθε κράτους και ΑΕΠ.

Είμαστε όλοι Κύπριοι!

Το "όχι" της Κύπρου στην επιδρομή του επιθετικού ευρωπαϊκού κεφαλαίου και του ακραίου γερμανικού εθνικισμού, της Μέρκελ και του Σόιμπλε, είναι πολλαπλώς διδακτικό. Η Ιστορία έχει πολλά παραδείγματα μικρών χωρών που έχουν ορθώσει το ανάστημά τους απέναντι σε πανίσχυρους επιβουλείς. Η στάση του κυπριακού λαού, που εξανάγκασε και τον μερκελιστή πρόεδρο Αναστασιάδη να υποχωρήσει, είναι ένα σύγχρονο παράδειγμα αντίστασης. Όχι ηρωικό ξέσπασμα, γιατί απ' αυτά έχει πολλά η κυπριακή Ιστορία. Αλλά πράξη αντίστασης, με σχέδιο για να αντιμετωπιστεί η κρίση προς όφελος της χώρας και του λαού.
Αυτή την κρίσιμη ώρα, όλοι αισθανόμαστε Κύπριοι. Αντιλαμβανόμαστε ότι η υπόθεση που έχουν αναλάβει δεν αφορά μόνο τις τράπεζές τους, ούτε μόνο τη χώρα τους. Η γερμανική επιδίωξη είναι να υποταχθούν στο Βερολίνο ο ευρωπαϊκός Νότος και η Ευρωζώνη. Να μετατραπεί η Ε.Ε. σε περίγυρο της Γερμανίας. Ήδη οι τράπεζες του ευρωπαϊκού Νότου αποστραγγίζονται από τις καταθέσεις, οι οποίες δεν σταματούν ούτε στο Παρίσι, αλλά μεταναστεύουν προς τη Γερμανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο του Σόιμπλε και του ΔΝΤ είναι μέχρι το 2018 να συρρικνωθεί το κυπριακό τραπεζικό σύστημα στο επίπεδο του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει την απομάκρυνση των ρωσικών κεφαλαίων.

«Όταν έκλαψε η Μέρκελ»

Του Κώστα Βαξεβάνη
Μετά το σοκ, ξεκίνησε η παραγωγή και αναπαραγωγή επιχειρημάτων. «Άλλα μεγέθη στην Κύπρο», «αυτοί έχουν πλάτη τους Ρώσους», «η Κύπρος ψάχνει τώρα πλάνο Β». Από το πρωί της Τρίτης η Αγία Κυβερνητική Τριάδα γνώριζε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην Κύπρο, αλλά δεν φανταζόταν ότι θα προκύψει μέσα από το κυπριακό ΟΧΙ, τόσο μεγάλη σύνδεση με την ελληνική πραγματικότητα. Οι Ελλαδίτες έγιναν «όλοι Κύπριοι», μέσα από μια διαδικασία που ξεκίνησε ως πολιτική για να καταλήξει ψυχολογική. Πήραν το αίμα τους πίσω από τις συμπεριφορές υποτέλειες και φόβου. Ανακάλυψαν πως υπάρχουν και άλλες φάτσες πολιτικών, που ανεβαίνουν στο βήμα της (Κυπριακής) Βουλής, λένε ό,τι έχουν να πουν, περιγράφουν το εθνικό συμφέρον και καταψηφίζουν. Έφτανε να παρακολουθήσεις 10 λεπτά την συζήτηση στην Κυπριακή Βουλή για να καταλάβεις τι σημαίνει Βενιζέλος, Σαμαράς, Στουρνάρας.
Η ελληνική κυβέρνηση ζει δραματικές στιγμές, οι οποίες είναι αποτέλεσμα της στάσης της.

Ιδού η Κύπρος, ιδού και το πήδημα

Σκέψη πρώτη: Επιτέλους βρέθηκε ένας λαός, μια Βουλή, ένα δημοκρατικό κράτος να πει όχι στον εκβιασμό της πολιτικής Βέρμαχτ που θέλει να ελέγξει την Ευρώπη. Και να τολμήσει αυτό το όχι όταν η τιμωρία για το τόλμημα είχε από τα πριν καθοριστεί και ανακοινωθεί από τους κυρίαρχους: Θα σας τσακίσουμε, θα σας οδηγήσουμε σε πλήρη καταστροφή και άτακτη χρεοκοπία.
Σκέψη δεύτερη: Για ποια Ευρώπη, ποια αλληλεγγύη, ποιο ανθρωπισμό μιλάμε; Μπροστά στα μάτια μας εξελίσσεται η κτηνωδία σε όλο της το μεγαλείο. Εκατομμύρια άνθρωποι καταστρέφονται στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο και εκείνοι που τους καταστρέφουν δεν ενδιαφέρονται παρά να διαμοιράσουν τα ιμάτιά τους. Και μια μικρή χώρα, η Κύπρος, με τις γνωστές εθνικές δυσκολίες, αντί να βρει υποστήριξη στην... ευρωπαϊκή οικογένεια (εδώ γελάνε, ή κατεβάζουν

Βαθύ(;) Ράιχ(;)

                                                                Mε τι έχουμε να κάνουμε;

Με μερσεντές ή τανκς; Ή μήπως σήμερα μερσεντές και τανκς είναι το ίδιο; Κι όταν λέμε «σήμερα», από πότε αυτό το «σήμερα» γεννήθηκε και μεγαλώνει;
Εργαζόμουν, στη δεκαετία του 1990, στα «Νέα» όταν η Γερμανία, στο πλαίσιο ενός πολυμελούς ακόμα Διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρωτοστατούσε στη διαδικασία για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Υπήρξαν λίγοι τότε στην Ελλάδα κι ακόμα λιγότεροι στην Ευρώπη που μίλησαν για τον «τρίτο πειρασμό» της Γερμανίας. Φυσικά θεωρήθηκαν γραφικοί.

Κι όμως το αδιανόητο συνέβη! Μετά τις μερσεντές που οι Γερμανοί έστελναν στη Γιουγκοσλαβία επί εικοσαετίαν, της έστειλαν εν τέλει και τα ΝΑΤΟϊκά τανκς - το αδιανόητο, ο πόλεμος σε ευρωπαϊκό έδαφος είχε επισυμβεί.
Η Γερμανία προσεταιρίσθηκε αμέσως την Κροατία και τη Σλοβενία, υποστήριξε την καταλυτική (για όλη την Ευρώπη) στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στη Βοσνία (και κατόπιν στο Κοσσυφοπέδιο) και άφησε την υπόλοιπη δυτική Ευρώπη να κοιμάται τον ύπνο του ηλιθίου στο «πολυπολιτισμικό» Σεράγεβο -τρίχες πολυπολιτισμικό- κι από εκεί εξεδιώχθησαν οι «άλλοι», εν προκειμένω οι Σέρβοι.

Μοιραίοι Έλληνες

Ο φοβερότερος λαός όλων είναι οι Έλληνες. Γνωρίζει αυτός ο λαός ποιος είναι ο καλός και ποιος είναι ο κακός. Αυτό το ελάττωμα ίσως να είναι και το μοναδικό που μας συνδέει γενεαλογικά με τους Αρχαίους Έλληνες. Ξέρουν ποιος είναι ο ικανός και ποιος ο ανίκανος. Έχουν συνείδηση για το ποιος τους λέει αλήθειες και για το ποιος ψεύδεται. Επιλέγει όμως να ζει και να κυβερνάται από όλα τα αρνητικά, να δίνει αξία εν ζωή σε ότι δεν έχει αξία ούτε ως υπόσταση, αλλά να δίνει την ψήφο του (που δεν έχει ουσιαστική σημασία) σε αυτόν που τον κάνει «εθνικά» υπερήφανο.

Σαμαράς και Σία και Λευκωσία

Του Κώστα Βαξεβάνη
Χρειάστηκε μόλις ένα 48ωρο, για να ανατραπεί η επιχειρηματολογία τριών χρόνων. Σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία, η Ελλάδα, πιεσμένη από τις συνθήκες και κυρίως από τους δανειστές, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό από το να δεχθεί δυσβάστακτα μέτρα και σκληρούς όρους. Από τον Παπακωνσταντίνου ως τον Στουρνάρα και από τον Παπανδρέου ως τον Σαμαρά και Σία (σε αυτό το Σία συμπεριλαμβάνεται ο ευέλικτος μπαλαντέρ των χονδροειδών ψεμάτων του συστήματος, Βενιζέλος) η Ελλάδα εμφανίζεται να μην μπορεί να κουνηθεί. Καμιά διαπραγμάτευση, κανένα περιθώριο. Όλοι αυτοί που επέμεναν πως αυτοί οι ίδιοι οι όροι της δικής τους αγοράς επιτρέπουν την διαπραγμάτευση μέσα από την επίκληση της πιθανότητας κατάρρευσης, εμφανίζονταν ως επικίνδυνοι λαϊκιστές.

Αναστασιάδης και ευρωληστές τρώνε λεφτά στην Κύπρο

Του Γιώργου Δελαστίκ                                              

Αδίστακτος πολιτικός «ληστής», μπροστά στον οποίον ωχριούν ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ο καταδικασθείς Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, αποδεικνύεται ο δεξιός Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ομοϊδεάτης του Ελληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και υποστηριζόμενος από αυτόν.

 Δύο μόλις εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, προχώρησε ανενδοίαστα στην κατάσχεση σχεδόν του 10% των χρημάτων που είχαν καταθέσει στις κυπριακές τράπεζες όλοι οι Κύπριοι και οι ξένοι που ήταν τόσο ανόητοι ώστε να διατηρούν ακόμη και τώρα καταθέσεις έστω και ενός ευρώ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου! Από τη στιγμή που οι Γερμανοί επικυρίαρχοι της Ευρώπης με διαρκείς δημόσιες δηλώσεις τους μιλούσαν για «κούρεμα» των καταθέσεων στην Κύπρο -δηλαδή για επικείμενη αρπαγή τμήματος των χρημάτων των καταθετών- μόνο ένας τρελός ή