Το Ελληνικό... φάντασμα πάνω από τις Γερμανικές Κάλπες...!!!...

Κλιμακώνεται η δημόσια συζήτηση για το τρίτο πακέτο διάσωσης προς την Ελλάδα. Τόσο ο επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάιζελμπλουμ όσο και ο Β. Σόιμπλε έδειξαν προς την Άνοιξη του 2014 για αποφάσεις σχετικά με την Ελλάδα, με τον τελευταίο να αποκλείει πάλι, ένα νέο «κούρεμα». Την ίδια ώρα η Αγκ. Μέρκελ επιτέθηκε στο Γ. Σρέντερ, κάνοντας λόγο για προκάτοχο της που κάνει εξωπραγματικές επισημάνσεις, αλλά ο ίδιος, ενάντι σε όλες τις παρατηρήσεις, άνοιξε το δρόμο για την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ. «Δεν βρίσκεται υπό συζήτηση, ενδεχόμενο χορήγησης νέας βοήθειας προς την Ελλάδα» δήλωσε η Αυστριακή υπουργός Μ. Φέκτερ ενώ σε δημοσίευμα του το Reuters υποστηρίζει πως η 50ετής επιμήκυνση στα διακρατικά δάνεια που έλαβε η Ελλάδα και η μείωση των επιτοκίων στο ελάχιστο, είναι η καλύτερη επιλογή για να αποφύγει η Β. Ευρώπη νέο «κούρεμα».

Το σχέδιο των Ευρωπαίων

Η θέση της ΕΕ, με την οποία αναμένεται να προσέλθει στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις του φθινοπώρου με το ΔΝΤ για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού 2014 - 2016, παγιώνεται : Η Ελλάδα έχει μεν ανάγκη ενός τρίτου πακέτου στήριξης, αλλά το «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας του ελληνικού χρέους που έχουν στην κατοχή τους οι Ευρωπαίοι πιστωτές δεν συζητείται.

Αντ' αυτού αναμένεται να υπάρξει δέσμη ήπιων παρεμβάσεων στο χρέος, στη βάση της συμφωνίας του Νοεμβρίου. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δείχνουν στην κατεύθυνση της περαιτέρω, πιθανόν γενναίας, επιμήκυνσης στη διάρκεια αποπληρωμής των δανείων, νέων μειώσεων στα επιτόκια που πληρώνει η χώρα προς τους πιστωτές της αλλά και ευνοϊκούς όρους αξιοποίησης των κονδυλίων από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, με επέκταση της αύξησης του ποσοστού της συγχρηματοδότησης των έργων του ΕΣΠΑ στο 95% για μια ακόμη διετία. Ειδικά στο τελευταίο αναφέρθηκε χθες και ο Β. Σόιμπλε. Στο πακέτο των παρεμβάσεων θα μπορούσε να ενταχθεί και νέο, μικρό δάνειο γέφυρα προς τη χώρα ενώ μένει να ξεκαθαρίσει εάν και σε τι βαθμό θα ισχύσει αναδρομικά η απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ESM. Σενάρια θέλουν αδιάθετα κεφάλαια 8 δισ. από τα 50 δισ. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών να μπορούσαν να διοχετευθούν για την κάλυψη του κενού. Με τον τρόπο αυτό, η ΕΕ ευελπιστεί πως το ΔΝΤ θα πειστεί για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, η οποία είναι ο όρος που θέτει για να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την Ελλάδα, αγοράζοντας πολύτιμο χρόνο και ευελπιστώντας πως η χώρα θα ανακτήσει μερική πρόσβαση στις αγορές με ομολογιακές εκδόσεις, περιορισμένου ύψους. Εφόσον βέβαια, η Ελλάδα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα φέτος, και οριακή ανάπτυξη στο πρώτο εξάμηνο του 2014, μετά από έξι χρόνια βαθιάς ύφεσης, έλλειψης ρευστότητας στην αγορά και απουσίας επενδύσεων.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο Β. Σόιμπλε επιχείρησε να διαβεβαιώσει το εκλογικό σώμα στη Γερμανία πως δεν υπάρχουν «κρυφά σχέδια» για μετά τις γερμανικές εκλογές. Απέρριψε το ενδεχόμενο νέου «κουρέματος» στο ελληνικό χρέος, για το οποίο πιέζει το ΔΝΤ, και ανέφερε πως το ελληνικό πρόγραμμα θα πρέπει να επανεξεταστεί στα μέσα του 2014. Όπως είπε είναι ακόμη νωρίς να πει κανείς ποιο θα είναι το ύψος του επόμενου πακέτου προς την Ελλάδα ενώ υπενθύμισε τη συμφωνία του περασμένου Νοεμβρίου.

Εναλλακτικές λύσεις αντί για haircut.

Η 50ετής επιμήκυνση των δανείων που έλαβε η Ελλάδα και η μείωση των επιτοκίων στο «ελάχιστο», είναι μία επιλογή για τη Γερμανίας και τον Ευρωπαϊκό Βορρά, ώστε να αποφύγουν ένα νέο «κούρεμα», υποστηρίζει ανάλύση του Reuters. Υπογραμμίζοντας ότι το πως θα δοθεί νέα ελάφρυνση του χρέους στην Ελλάδα θα αποτελέσει «σκληρό τέστ» για το Βερολίνο, εκτιμά πως για το νέο πρόγραμμα, οι όποιες δύσκολες νύχτες διαπραγματεύσεων ακολουθήσουν «είναι απίθανο να προκαλέσουν το είδος της κρίσης που ήγειρε πρόσφατα το ενδεχόμενο διάλυσης του ευρώ». Όπως υποστηρίζει η κατάρρευση του ευρώ δεν είναι πλέον άμεσος κίνδυνος αντανακλά την σταθερότητα της πολιτικής συμφωνίας που έσωσε την Ελλάδα πριν έναν χρόνο, αν και η Ε..Ε παλεύει ακόμη από το να «αφοπλίσει» τελείως την απειλή.

Ελευθερία Αρλαπάνου
http://logoplokies.blogspot.gr/

New York Times: “Η ΕΕ στέλνει την Τράπεζα Κύπρου σε ρώσους ολιγάρχες”

Ένα βήμα πριν από την απόκτηση της Τράπεζας Κύπρου φέρονται να βρίσκονται ρώσοι ολιγάρχες, όπως επισημαίνει δημοσίευμα των New York Times.

Σύμφωνα με την εφημερίδα η πιθανότητα να καταλήξει η Τράπεζα Κύπρου σε ρωσικά χέρια είναι πλέον ορατός. Και ευθύνη γι αυτό έχουν οι ευρωπαίοι ηγέτες.

«Όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες σχεδίαζαν το σκληρό πακέτο διάσωσης της Κύπρου τον Μάρτιο, επευφημούσαν το τέλος ενός οικονομικού μοντέλου που στηρίχθηκε στο ρωσικό χρήμα. Οι πλούσιοι Ρώσοι που είχαν χρήματα στις προβληματικές τράπεζες της Κύπρου έχασαν δισεκατομμύρια. Όμως, παρά το άσχημο πλήγμα που δέχθηκαν, είναι πλέον σε θέση να πάρουν κάτι που μέχρι πρότινος είχε ξεφύγει ακόμα και από τους πιο θρασείς ολιγάρχες της Μόσχας: τον έλεγχο ενός συστημικού τραπεζικού ιδρύματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως επισημαίνουν οι New York Times, παρά τις προθέσεις της Γερμανίας, η υποχρεωτική μετατροπή καταθέσεων σε μετοχές μπορεί τελικά να βάλει τους Ρώσους ακόμη πιο βαθιά στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, και να τους δώσει τον έλεγχο, τουλάχιστον στα χαρτιά, της μεγαλύτερης και σημαντικότερης κυπριακής τράπεζας.

«Το μεγαλύτερο πακέτο μετοχών, ποσοστού περίπου 18%, πρόκειται να αποδοθεί σε καταθέτες που έχασαν χρήματα από τη Λαϊκή, ωστόσο το πιο πιθανό είναι ότι τον έλεγχο αυτού του ποσοστού θα τον αναλάβει η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Σε κάθε περίπτωση όμως, μία μεγάλη και ανοργάνωτη ομάδα καταθετών, στην πλειονότητά τους Ρώσοι, θα βρεθούν να κατέχουν ποσοστό δικαιωμάτων ψήφου που θα τους επιτρέπει να ελέγξουν την τράπεζα. Αυτό, βέβαια, όταν εκδοθούν τα αντίστοιχα πιστοποιητικά», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

«Όποιος ελέγχει την Τράπεζα Κύπρου ελέγχει το νησί», ανέφερε ο Ανδρέας Μαραγκός, δικηγόρος της Λευκωσίας που εκπροσωπεί και πολλούς Ρώσους πελάτες.

Σύμφωνα με τους NYT, εκπρόσωπος της Κομισιόν αρνήθηκε να σχολιάσει το θέμα της προοπτικής απόκτησης ελέγχου από τους Ρώσους της μεγαλύτερης τράπεζας της Κύπρου.

http://www.koutipandoras.gr/

Π.Ο.Ε - Δ.Ο.Υ (Εφοριακοί): Πρόταση για απεργία διαρκείας

Η εκτελεστική επιτροπή της πανελλήνιας ομοσπονδίας εργαζομένων στις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες (εφοριακοί) αποφάσισε σήμερα να καλέσει το σύνολο του δημοσιοϋπαλληλικού κλάδου σε προκήρυξη γενικής απεργίας διαρκείας με αίτημα την ανατροπή της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής. 

Οι εφοριακοί αντιδρούν, μεταξύ άλλων, στην τοποθέτηση σε καθεστώς διαθεσιμότητας των πρώτων 400 υπαλλήλων εφοριών (του κλάδου καθαριότητας) και τονίζουν ότι έρχονται και άλλες απολύσεις εάν δεν ανατραπεί η εφαρμοζόμενη πολιτική. 

Στο μεταξύ πραγματοποιήθηκε σήμερα έξω από το ΥΠΟΙΚ συγκέντρωση εργαζομένων στις εφορίες, με αίτημα την ακύρωση των επικείμενων απολύσεων. Στη συνάντηση των εκπροσώπων του κλάδου με την πολιτική ηγεσία, οι εφοριακοί ενημερώθηκαν για την επιμονή της κυβέρνησης στην πολιτική των απολύσεων, τον αριθμό και την κατανομή των οποίων η ίδια αποφάσισε.

Πηγή:www.capital.gr

ΕΛΒO: Όταν οι άλλοι έκαναν ανάπτυξη, στην Ελλάδα αγόραζαν πολυθρόνες…

Είναι δυνατόν ο καθένας να παριστάνει τον πρωθυπουργό και τον υπουργό σε αυτή τη χώρα; Δεν βλέπει κανείς σας πόσο πιο φτηνοί και απο τα λάχανα είναι; Δεν βλέπετε ότι επι τέσσερα χρόνια γυαλίζουν μόνο με τον μουδιασμένο τους τις πολυθρόνες των υπουργείων χωρίς να παράγουν έργο;
Δεν βλέπετε ότι παρέδωσαν χωρίς δεύτερη σκέψη την εθνική κυριαρχία και δεν σέβονται το σύνταγμα; Κάγκελα έχουν βάλει έξω απο τη Βουλή, ότι πιο ρατσιστικό θα μπορούσαν να σκεφτούν για να σωθούν απο τα εγκλήματα που συνεχίζουν να κάνουν. Πώς ρε παιδιά βάλατε στο κοινοβούλιο ότι πιο άχρηστο και αντιπαραγωγικό υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία; Μήπως δεν είναι αυτοί μλκες όπως τους λέτε αλλά είστε εσείς που τους βάλατε μέσα; Οι μισοί απο αυτούς δεν μπορούν να διαβάσουν ούτε εφημερίδα. Δεν το βλέπετε; Η Βουλή έχει γεμίσει με ανερμάτιστους και κακόηχους χλεχλέδες.
Το ΑΕΠ μειώνεται, η ύφεση αυξάνει ενώ οι βιομηχανίες που μπορούν να γίνουν παραγωγικές όπως η ΕΑΣ, η ΕΛΒΟ και η ΛΑΡΚΟ κλείνουν ή πωλούνται η μία μετά την άλλη. Ανάπτυξη χωρίς βιομηχανίες δεν γίνεται και η Ελλάδα ξεπουλάει τις υποδομές της. Το βασικό πρόβλημα σε αυτές τις εταιρείες είναι η έλλειψη και ο σχεδιασμός νέων προιόντων, η έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού, η ανυπαρξία R&D, και η παρουσία στα γρανάζια τους αριθμού μη παραγωγικών στελεχών.
Πρόσφατα στα ΜΜΕ της διαπλοκής, που πυκνά-συχνά δημιουργούν μια χαρούμενη ατμόσφαιρα σωτηρίας και αναξιοπιστίας ή εξαφάνισης για όσους μπορούν να προσφέρουν (αναφέρομαι και σε μένα αυτή τη φορά) αναδείχτηκε σαν τεχνολογικό θέμα – και πράγματι σε αυτό έχουν δίκιο – η κατασκευή και λειτουργία ενός ηλεκτρικού λεωφορείου που φορτίζεται στο δρόμο χωρίς καλώδια, μέσω γραμμών μεταφοράς που είναι κάποια εκατοστά μέσα στο έδαφός του. Η ιδέα αυτή δεν είναι νέα αλλά στην Νότια Κορέα έγινε πράξη. Δέστε με προσοχή το video που ακολουθεί.


Λεωφορεία σαν αυτό έχουν αρχίσει να κατασκευάζοναι σε 2-3 χώρες της ΕΕ. Η αγορά συνεπώς είναι μεγάλη ενώ η αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και σε ηλεκτρικά τραίνα και αλλού. Η ΕΛΒΟ έχει την εμπειρία να φτειάχνει απο χρόνια λεωφορεία και άλλα σχετικά.
Ένα τέτοιο project θα τις έδινε ζωή αλλά πώς να γίνει αυτό ευδιάκριτο, όταν στην ΕΛΒΟ διορίζονται άτομα χωρίς μεταπτυχιακό και στα ΕΑΣ γίνονται διευθυντές απόφοιτοι των σωμάτων ασφαλείας. Αυτά δεν είναι nomal και είναι αυτά που οδήγησαν και οδηγούν τη χώρα σε αποσύνθεση.

Mε τον Χατζηδάκη και τον Χρυσοχοίδη θα γίνει ανάπτυξη; Ο μεν πρώτος μοιράζει τα λεφτά του ΕΣΠΑ σε μη παραγωγικά σχήματα και σε άχρηστους δρόμους με διόδια για να περνούν transit τα προιόντα της COSCO, o δε δεύτερος θα προσλάβει μετανάστες αντί Ελλήνων με χαμηλότερα προφανώς ημερομίσθια και ηπιότερα εργατικά δικαιώματα στις εταιρείες του Εθνικού Εργολάβου.
Είναι Εθνικό έγκλημα η εκποίηση υποδομών μεγάλων διαστάσεων π.χ. Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ΔΕΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ κλπ. Μόνο πορομένοι, λαδωμένοι, Τουρκολάγνοι ή παραδομένοι θα έκαναν κάτι τέτοιο.
Αυτο το λεωφορείο της φωτογραφίας μπορούσε να φτειαχτεί στην ΕΛΒΟ και η εταιρεία να μη κλείσει. Και όποιος έχει αντίρρηση να μιλήσει σε εμένα όχι να γράψει γνώμες σε άλλα ιστολόγια που αναπαράγουν τις απόψεις μου και δεν μπορώ να απαντήσω. Εντάξει; Αυτά τα κόλπα η κυβέρνηση να τα χρησιμοποιεί σε αυτούς του επιπέδου της, δηλαδή της πίτσας και της φασολάδας…
Οι ηλεκτρικές μηχανές και οι ηλεκτρικές του μπαταρίες θα μπορούσαν να φτειάχνονται στα ΕΑΣ αντί να εισάγονται και αντί αυτά να κλείσουν ή αντί να αλλάξουν χέρια μετά απο εμφανώς προσχεδιασμένη επι χρόνια συνεχή απαξίωση και αντί πινακίου φακής.
Διόριζαν (και ακόμη διορίζουν) παντού καθαρίστριες και άσχετους ενώ έδιωχναν τους επιστήμονες που μορούσαν να αναπτύξουν ρεαλιστική και παραγωγική εφηρμοσμένη έρευνα, που να οδηγεί σε εξαγώγιμα προιόντα ή να αντικαθιστά εισαγόμενα.
Δεν ήθελαν να χρησιμοποιηθεί αυτή η έρευνα στη βιομηχανία, διότι στόχος και κρυφός στόχος ήταν πάντα η απαξίωση, το ξεπούλημα και η διάλυση της χώρας.


Το τελευταίο επίτευγμα της κυβέρνησης είναι οι επερχόμενοι αναπτυξιακοί πλειστιηριασμοί των εξοχικών κατοικιών ώστε να χτυπηθεί και ο εσωτερικός τουρισμός και οι δανειστές να πάρουν φιλέτα και να φανεί ότι προστατεύεται απο τη κυβέρνηση της Γκαγκαζιλάνδης η πρώτη κατοικία. Ο λαός στη κουταμάρα του…
Τη δυνατότητα κατασκευής τέτοιων λεωφορείων στην Ελλάδα δεν την “είδε” κανένας στα ΜΜΕ. Λογικό και αναμενόμενο, γιατί εγώδεν είμαι ο καθένας ούτε κάνω προπαγάνδα ούτε τα παίρνω με δάνεια και διαφημίσεις απο τις τράπεζες ούτε είχα ποτέ μαγαζί με πίτσες πριν με κάνουν για την εξυπνάδα μου και τον υπάκουο χαρακτήρα μου “Πρωθυπουργό της πίτσας”. Και πίτσες να έκανα πάντως, θα τις έκανα καλύτερες απο αυτόν τον “Φακό Νυχτός” απο της Αμερικής το αλώνι που κράζει σαν τρομπόνι!
Στην Ελλάδα μόνο οι πρώην πιτσαδόροι και οι καθαριστές αποπάτων σαν τον ΓΑΠ έχουν μέλλον στην πολιτική και όχι μόνον. Ο π.Τούρκογλου τουλάχιστο έγινε υπουργός Εξωτερικών με την αξία του, έκανε τον νόμο περί ευθύνης υπουργών επι Σημίτη, που έπιασε τόπο. Αθώωσε τους ενόχους απο το 2003 και μετά για τα επερχόμενα εγκλήματα, την ταχεία υπερχρέωση, τα CDS, το τραπεζομπούκωμα, την αέναη διατήρηση της χώρας σε καθεστώς χρεοκοπίας, τη γενοκτονία των Ελλήνων, την δορυφοροποίηση της χώρας στη Τουρκία, το μεταναστευτικό έγκλημα, την ολοκλήρωση της καταστροφής των ναυπηγείων Σκαραμαγκά και την μπαχατσελοποίηση του πολιτεύματος. Φοβερός συνταγματολόγος και τραπεζοκρούστης ο πρώην Τούρκογλου. Στις ΗΠΑ οι εγκληματίες κυκλοφορούν με θωρακισμένα αυτοκίνητα στην Ελλάδα άλλοι.
Στη συνέχεια, θα σας παρουσιάσω με όσο πιο απλό και ανώδυνο τρόπο μπορώ τα επιπλέον που χρειάζονται στην κατασκευή ενός τέτοιου λεωφορείου, στα οποία η ΕΛΒΟ σίγουρα θα μπορούσε τεχνολογικά να ανταπεξέλθει με μια μικρή αναδόμηση και μια σχετική επένδυση, που όμως θα έπιανε τόπο. Θα έβρισκε δουλειά και ο Εθνικός εργολάβος! Φερίτες απο τη Κίνα δεν θα χρειαζόντουσαν. Θα δούλευε και η Χαλυβουργική που διευθύνει ένας καθ. της “αρχαίας” μεταλλουργίας, για το “νέας” θέλει δρόμο…Θα δούλευε και η Αλουμίνα. Αλλά θέλουμε να φτειάχνουν οι Γερμανοί μαγνητικά αόρατα υποβρύχια με Ελληνικά υλικά και να τους κάνουμε περισσότερο ανταγωνιστικούς απο εμάς ενισχύοντας συνέχεια τη βιομηχανία τους με φτηνές πηγές υλικών.
Δεν σας βλέπω καλά Κώτσοι μου. Οι Γερμανοί θέλουν να κάνουν την Ελλάδα Κίνα με φτηνά μεροκάματα και τους Έλληνες να ζούν σαν τους μετανάστες στη χώρα τους. Δικαίωμα τους αλλά κάποιοι στην Ελλάδα δεν σταματούν να υπογράφουν (κατά τη γνώμη μου παράνομα και αντισυνταγματικά) και αυτό μας αφορά όλους.
Περιγραφή της κατασκευής του λεωφορείου




Το λεωφορείο σχεδιάστηκε στη Νότια Κορέα και η έρευνα στη βελτιστοποίηση του συνεχίζεται. Το ΟΛΕV (On-line Electric Vehicle) αναπτύχθηκε απο την ΚΑIST σαν ένα νέο ηλεκτρικό όχημα μεταφοράς, του οποίου η βασική διαφορά με άλλα ηλεκτροδοτούμενα οχήματα π.χ. αυτοκίνητα και τραίνα οφείλεται στον τρόπο τροφοδότησης του με ηλεκτρική ενέργεια.
Πρόκειται για ένα σύστημα παράλληλων αγωγών που περνούν κάτω απο το έδαφος σε βάθος 20 περίπου εκατοστών και τα οποία μπορούν να μεταφέρουν 100 kW ισχύος μέσω ενός μαγνητικού κυκλώματος με φερίτη στο λεωφορείο (picup coil) για τη κίνησή του. Αν και η αρχική ιδέα είχε κυκλοφορήσει απο το 1970 το σύστημα της ΚΑIST έχει σχεδιαστεί νεότερα.






Στη φωτογραφία αριστερά φαίνεται η θέση των αγωγών στο έδαφος και η θέση του pickup coil στο κάτω μέρος του λεωφορείου.
Σημειώστε ότι με το τρόπο αυτό τροφοδοσίας το μέγεθος της μπαταρίας του οχήματος γίνεται πολύ μικρό ενώ αυτή αποκτά και περιορισμένη χρήση.
Το σύστημα μεταφοράς ισχύος (δεύτερη φωτογραφία) αποτελείται απο ένα αντιστοφέα που μετατρέπει τα συνήθη 60 Ηz των γραμμών παραγωγής με ένα inverter σε 20 kHz στις υπόγειες γραμμές μεταφοράς. Η μαγνητική ροή που οφείλεται στο ρεύμα της τάξης των 200-300 Αmperes, που κυκλοφοράει στις γραμμές μεταφοράς (χωρίς γείωση γύρω τους) με τη βοήθεια ενός μαγνητικού device (pickup coil) δημιουργεί ένα ρεύμα ίδιας συχνότητας στην έξοδό του που με ένα σύστημα πυκνωτών και ενός regulator μετατρέπεται σε συνεχές και φυλάσσεται πρός κατανάλωση στη μπαταρία. Ολο το σύστημα ελέγχεται φυσικά από ένα control system.
Η σχεδίαση του συστήματος περιέχει κάποια μυστικά αλλά δεν είναι τρομακτικά και σίγουρα η Κορεάτικη σχεδίαση μπορεί να διαφοροποιηθεί ή να γίνει καλύτερη σε πολλά θέματα, όπως στο θέμα της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης για το οποίο οι Κορεάτες κάνουν μια αξιοσημείωτη προσπάθεια.
¨Οπως βλέπετε μέχρι στιγμής το κατασκευαστικό πρόβλημα δεν θα ήταν κάτι σημαντικό για την ΕΛΒΟ αν είχε την κατάλληλη βοήθεια και αν οι ¨Ηλιοι του Μεσονυκτίου που ξέφυγαν σαν τις πορδές απο τα αλώνια των HΠΑ έδιναν σε ένα team απο μηχανικούς τα 500 εκ. ευρώ το χρόνο που διαθέτουν για την επαναλειτουργία της ΝΕΡΙΤ (περιμένω κάποιο να κάνει επερώτηση για το κόστος της όλης προσπάθειας στη Βουλή των &’$%&$’&%$).
Ξέρετε πόσα θα έκανε ένα team απο μηχανικούς για την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων προιόντων στην ΕΛΒΟ και την ΕΑΣ και τη ΛΑΡΚΟ με αυτά τα χρήματα;
Αντί σωστών επιλογών παντού προσελάμβαναν άχρηστους και καθαρίστριες και κατέστρεψαν και το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ. Ακόμη και τώρα οργανογράμματα δεν υπάρχουν. Άρα ελπίαδα δεν υπάρχει.
Στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος ακουγόταν κάποτε ότι χρειαζόταν να προσληφθεί ένας θυρωρός και επειδή είχαν μαζευτεί πάρα πολλοί ήταν αδύνατο να τον προσλάβουν. Έτσι έκαναν μια ακόμη είσοδο, που πλέον δεν λειτουργεί…
Ενδιαφέρον έχει να δείτε και τον τρόπο κατασκευής του pickup-coil. Έχει γίνει δουλειά από τους Κορεάτες αλλά όλα αντιγράφονται και όλα μπορούν να σχεδιασθούν καλύτερα. Δεν μπορεί κανείς να βγάλει νέα προιόντα στην αγορά με Κορεάτικες πατέντες…




¨Οπως θα παρατηρήσετε, υπάρχουν δύο τρόποι σύξευξης και μεταφοράς της ενέργειας στα pickup coilς του λεωφορείου. Στον τρόπο (1) έχουμε δύο αγωγούς στο δρόμο ενώ στον τρόπο (2) έχουμε τέσσερις αγωγούς. Σε κάθε περιπτωση η γεωμετρία των picκup coilς είναι διαφορετική. Η επιλογή τους είναι ένα θέμα που δεν θα το συζητήσω.
Γενικά δεν είναι δύσκολο να σχεδιαστούν και να κατασκευαστούν. Χρειάζεται όμως θέληση, δουλειά και οργανόγραμμα.
Αυτό θα ήταν ένα project που θα έδινε ζωή στην ΕΛΒΟ αλλά και σε άλλες βιομηχανίες που ο Ήλιος του Μεσονυχτίου θέλει να ξεπουλήσει. Για τις άλλες εταιρείες θα είχα άλλα projects, όπως και για την ΕΛΒΟ. Ένα δεν αρκεί.
Αντί επιλόγου
Μάθετε να ξεχωρίζετε τους ανέντιμους απο τους έντιμους, τους τεμπέληδες απο τους εργατικούς και τους φαφλατάδες απο τους σοβαρούς. Μη δίνετε χρόνο σε ότι δεν αξίζει. Να επιλέγετε και να προωθείτε το καλύτερο χωρίς εξαιρέσεις. Να θυμάστε επίσης ότι τα λόγια δεν έχουν αξία. Μόνο οι υπογραφές και οι πράξεις μετράνε.
Tα άρθρα σαν αυτό πρέπει να αναδημοσιεύονται για να φανεί το τί λείπει απο τη χώρα και το τί δεν έγινε τόσα χρόνια. Και είναι άπειρα που δεν έχουν γίνει. Και είναι τρισεκατομμύρα αυτά που έχουν φαγωθεί και για τα οπoία η Ελληνική δικαιoσύνη δεν έχει τιμωρήσει κανένα.
Δεν μπορεί η απονομή της δικαιοσύνης να κλείνει τετραετίες και να μην απονέμεται ή για να μη απονέμεται. Οι Έλληνες δικαστές πληρώνονται πολύ ακριβά και δεν παράγουν έργο. Πσιτεύετε ότι μόνο ένα παραδικαστικό κύκλωμα υπήρξε; Εγώ όχι.

Πηγή: www.zoomblog.org/

''Σας καταστρέψαμε επειδή είμασταν... αισιόδοξοι'' λέει με θράσος το ΔΝΤ

 ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ

Εντελώς ψυχρά τα στελέχη του ΔΝΤ αναφερόμενα στον οικονομικό όλεθρο που έσπειραν στη χώρα σε συνεργασία με τη Γερμανία, παραδέχονται ότι ήταν απλά ''αισιόδοξοι'', όταν επέβαλαν τα μέτρα στραγγαλισμού της ελληνικής οικονομίας. 

Συγκεκριμένα ο κορυφαίος οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ολιβιέ Μπλανσάρ, τον περασμένο Ιανουάριο είχε “ταράξει τα νερά” όταν είχε παραδεχθεί πως το ΔΝΤ έκανε λάθος στον υπολογισμό των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών για το ελληνικό πρόγραμμα, συνεισφέροντας με τον τρόπο αυτό σημαντικά στην πρωτοφανή βύθιση της χώρας στην ύφεση.

Τώρα, ένα έγγραφο εργασίας του ΔΝΤ έρχεται να ανατρέψει τη θεωρία αυτή, αναγνωρίζοντας πως έγινε λάθος στους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, αλλά αντιτείνοντας πως οι λανθασμένες προβλέψεις του Ταμείου για την εξέλιξη του ελληνικού ΑΕΠ δεν οφείλονται σε αυτό το λάθος, παρά στην υπέρμετρη αισιοδοξία των εκτιμήσεων για ανάπτυξη στη χώρα.

Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές που υπογράφουν την έκθεση, ακόμα κι αν οι πολλαπλασιαστές είχαν υπολογιστεί πιο ρεαλιστικά, οι προβλέψεις για το ΑΕΠ της Ελλάδας δε θα ήταν πολύ πιο ακριβείς.

“Αντίθετα, μακράν ο πιο σημαντικός παράγοντας ήταν η δραματική αναθεώρηση της πιθανής ανάπτυξης, τόσο στο πραγματικό της επίπεδο, όσο και στην προβλεπόμενη ανάπτυξη. Αυτό αντανακλούσε αρκετές εξελίξεις, μεταξύ των οποίων μεγάλες αναθεωρήσεις οικονομικών στοιχείων μετά από την έναρξη του προγράμματος, πιο αδύναμη των αναμενομένων εφαρμογή του προγράμματος και οφέλη από τις μεταρρυθμίσεις, πολιτική και κοινωνική αναταραχή και άλλους παράγοντες που συνεισέφεραν στην κατά πολύ πιο αδύναμη οικονομική επίδοση για την οποία ήλπιζε το αρχικό πρόγραμμα”, σημειώνεται.

Τους 4.000 νεκρούς όμως, απο τις αυτοκτονίες λόγω των μνημονίων που προκλήθηκαν από τα μέτρα του ΔΝΤ και του Βερολίνου, δυστυχώς κανείς δεν μπορείς να τους κατηγορήσει για ''υπερβολική αισιοδοξία''.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Παπαγαλίζοντας

Δυο παπαγαλάκια – το ένα αρσενικό πράσινο και το άλλο θηλυκό μπλε – κάθονται σε μια βεράντα στο κέντρο της Αθήνας, κοιτάνε τριγύρω και στον δρόμο, τιτιβίζουν – ενίοτε κακαρίζουν – και μιλούν μεταξύ τους.

«Για δες … ένας άνθρωπος σκουρόχρωμος ψάχνει σε εκείνο το μεγάλο κουτί… Α! Και ένας άλλος ανοιχτόχρωμος ψάχνει στο άλλο, εκεί παρακάτω… Λες να είναι η ταΐστρα τους αυτή;»
«Δεν ξέρω… μου κάνει εντύπωση πάντως εκείνος ο κυριούλης απέναντι…»
«Γιατί;»
«Δεν τον έχω δει να βγαίνει από τη φωλιά του ποτέ. Πάντα εκεί μόνος κάθεται στην βεράντα»
«Αλήθεια. Μόνο εμείς τιτιβίζουμε πια. Οι άνθρωποι δεν χαχανίζουν όπως χαχάνιζαν κάποτε. Τους βλέπω εγώ. Προσπαθούν να χαμογελάσουν αλλά δεν τους βγαίνει»

«Πάντως από εδώ επάνω βλέπω καπνούς. Πάλι μαλώνουν μεταξύ τους…Δεν καταλαβαίνω γιατί καίνε τα μέρη τους και γιατί κυνηγούν σκουρόχρωμους»
«Λες να με κυνηγήσουν γιατί είμαι πράσινος;»
«Όχι. Μην ανησυχείς. Είμαι εγώ εδώ, που είμαι μπλε. Μαζί θα βρούμε την λύση για το πρόβλημά τους»
«Σαν γεράκια είναι αυτοί με τα μαύρα και άσπρα πούπουλα. Και οι κακόμοιροι σκουρόχρωμοι τι τραβάνε. Σαν τα τρωκτικά που τρέχουν να ξεφύγουν από το γεράκι…»
«Έτσι είναι όταν κάποιος έχει περισσότερη δύναμη…»
«Και οι άλλοι γιατί καίνε;»
«Ένα παπαγαλάκι μου είπε ότι θέλουν λεφτά»
«Λεφτά;»
«Ναι. Είναι κάτι που τους χρησιμοποιεί. Δεν ξέρω περισσότερα…»
«Ένας πρόγονός μου ήταν σε ένα κτήμα στην Γαλλία. Μου έλεγε για την Επανάσταση. Τότε λέει σκοτώθηκαν γιατί δεν ήθελαν κανέναν να τους χρησιμοποιεί…»

«Πιστεύω ότι δεν είναι ελεύθεροι»
«Γιατί το λες αυτό;»
«Προσπαθούν από κάτι να ξεφύγουν»
«Μπα… αλλά έχεις δίκιο. Πως να είναι ελεύθεροι αφού δεν σκέφτονται και δεν μιλάνε μεταξύ τους; Αφού δεν κάνουν ερωτήσεις, όπως εμείς;»
«Κάνεις λάθος. Δεν μπορούν να είναι ελεύθεροι»
«Γιατί;»
«Δεν είναι ελεύθεροι γιατί δεν μπορούν να πετάξουν. Δεν μπορούν να ανοίξουν τα φτερά τους και να πάνε όπου θέλουν»

Αυτά συζητούν όλη μέρα δυο παπαγαλάκια σε μια βεράντα στο κέντρο της Αθήνας – το ένα αρσενικό πράσινο και το άλλο θηλυκό μπλε – κοιτώντας γύρω και στον δρόμο, τιτιβίζοντας – ενίοτε κακαρίζοντας – και μιλώντας μεταξύ τους. Μόνο που δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι μέσα σε κλουβί…
Mister Comment via http://tvxs.gr/

Αίγυπτος: από την εξέγερση στην αντεπανάσταση;Του Στάθη Κουβελάκη

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Αίγυπτο αλλά και στην ευρύτερη περιοχή έχουν οδηγήσει πολλούς στο συμπέρασμα ότι την Αραβική Ανοιξη έχει πλέον διαδεχθεί ένας αραβικός χειμώνας. Σ' αυτούς συγκαταλέγονται βέβαια κατ' αρχάς αυτοί που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν επιφυλακτικοί ή εχθρικοί απέναντι στους λαϊκούς ξεσηκωμούς -ειδικά όταν αφορούν μουσουλμανικές χώρες- και προφήτευσαν το μοιραίο τους τέλος.

 Στα μάτια τους τα όσα συμβαίνουν είναι «φυσιολογικά», γιατί αυτοί οι λαοί (σε αντίθεση με τους «προηγμένους» Δυτικούς) δεν αξίζουν τίποτε καλύτερο από το ζυγό των δικτατοριών. Και ότι, εφ' όσον είναι έτσι, καλύτερα μια δικτατορία κάποιων, «κοσμικών» υποτίθεται, στρατιωτικών, σταθερά προσδεδεμένων στη Δύση, παρά ένα μη ελεγχόμενο θεοκρατικό καθεστώς ιρανικού τύπου.
Υπάρχουν όμως και οι υπόλοιποι, για τους οποίους οι λαϊκές εξέγερσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου υπήρξαν κοσμοϊστορικά γεγονότα και θετικές αναφορές. Ας θυμίσουμε εδώ ότι οι πρώτοι ίσως που εμπνεύστηκαν από την πλατεία Ταχρίρ δεν ήταν κάποιοι «καθυστερημένοι τριτοκοσμικοί», αλλά οι εργαζόμενοι στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, που κατέλαβαν το Καπιτώλιο της Πολιτείας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα αντεργατικά μέτρα που προωθούσε ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης. Ακολούθησαν ως γνωστόν οι Ισπανοί Αγανακτισμένοι, οι δικές μας «πλατείες» και το διεθνές κίνημα Occupy, που ξεκίνησε στην πρωτεύουσα του χρηματιστηριακού κεφαλαίου.
Σε αντίθεση με τους προηγούμενους, όλοι αυτοί παρακολουθούν τα όσα συμβαίνουν στην Αίγυπτο με οργή αλλά και αμηχανία.
Οργή, γιατί καταλαβαίνουν το αυτονόητο: ότι ο στρατός, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά τού συστήματος εξουσίας, δίνει λυσσαλέα μάχη για να μη θιγεί στο ελάχιστο η θέση του, όπως έκανε από την πρώτη στιγμή της πτώσης του Μουμπάρακ. Μόνο που τώρα κατάφερε να ανατρέψει τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο, αποσπώντας μάλιστα λαϊκή συναίνεση προς το συντελεσθέν πραξικόπημα. Εξ ου και η αμηχανία: γιατί η καταδίκη της στρατιωτικής καταστολής δεν μπορεί να οδηγήσει στην παραμικρή υποστήριξη των Αδελφών Μουσουλμάνων, μιας εξαιρετικά συντηρητικής οργάνωσης που σε τίποτε δεν υπηρέτησε τους στόχους των εξεγερμένων της Ταχρίρ για «ψωμί, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη».
Εδώ όμως βρίσκεται και η ουσία του προβλήματος: οι συνθήκες της ανατροπής του Μόρσι, ύστερα από ένα τεράστιο κύμα διαδηλώσεων, που συσπείρωσε ένα ευρύτατο φάσμα δυνάμεων -συμπεριλαμβανομένων και όσων εκτός Μουσουλμανικής Αδελφότητας συμμετείχαν στην πτώση του Μουμπάρακ-, δείχνουν ότι η κίνηση του στρατού χαίρει μεγάλης στήριξης ή τουλάχιστον ανοχής από την αιγυπτιακή κοινωνία. Για να το πούμε διαφορετικά, δεν φαίνεται να υπάρχει σήμερα στην Αίγυπτο χώρος για ένα τρίτο ρεύμα, με επαρκή αναγνωρισιμότητα και μαζικότητα, που να διαχωρίζεται τόσο από το στρατό όσο και από το θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Αυτή η αδυναμία εξηγεί την ηγεμονία του στρατού, αλλά και την ανυπαρξία οποιασδήποτε προοδευτικής προοπτικής στην αντιπαράθεση που διχάζει σήμερα την Αίγυπτο.
Αυτό θα έπρεπε να προβληματίσει όσους διεθνώς είχαν βιαστεί να αναγάγουν την πλατεία Ταχρίρ σε νέο υπόδειγμα πολιτικής δράσης. Οχι ως αφετηρία εξελίξεων και στιγμή μιας σύνθετης και αναπόφευκτα αντιφατικής διαδικασίας, αλλά ως έτοιμη λύση, μοντέλο μιας «εξέγερσης χωρίς ηγέτες», όπου τα κοινωνικά δίκτυα και η αδιαμεσολάβητη δράση είχαν υποκαταστήσει την οργάνωση και την πολιτική συγκρότηση.
Είναι πλέον εμφανές ότι όλα αυτά μικρή σχέση είχαν με την αιγυπτιακή πραγματικότητα. Η έλλειψη σταθερών και ενωτικών μορφών οργάνωσης των λαϊκών μαζών, η ανυπαρξία φορέα ικανού να εκφράσει στο πολιτικό επίπεδο τα αιτήματα της εξέγερσης για δημοκρατία και δικαιοσύνη δεν ήταν ένδειξη δύναμης και παράδειγμα προς μίμηση, αλλά, αντίθετα, αποτέλεσμα κραυγαλέας αδυναμίας, προϊόν δεκαετιών καταστολής και ήττας. Σ' αυτό το έδαφος η όξυνση των αντιθέσεων που προκάλεσαν η κίνηση των μαζών και η λυσσαλέα αντίσταση του συστήματος εξουσίας δεν μπορούσαν παρά να οδηγήσουν στο σημερινό εφιάλτη της σύγκρουσης μεταξύ δύο αντιδραστικών, αν και άνισης ισχύος, δυνάμεων.
Και όμως, όσοι νομίζουν ότι το στρατιωτικό πραξικόπημα έβαλε οριστικό τέρμα στη διαδικασία που πυροδότησε η λαϊκή εξέγερση του 2011 θα διαψευστούν. Ο αναβρασμός που γνώρισε η αιγυπτιακή κοινωνία τα δύο τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει ένα μη αντιστρεπτό ρήγμα. Η διαλεκτική των επαναστάσεων και των αντεπαναστάσεων διδάσκει ότι οι απόπειρες παλινόρθωσης είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Το φάντασμα της πλατείας Ταχρίρ συνεχίζει να πλανιέται, αλλά πλέον απαιτεί επειγόντως την πολιτική του έκφραση.
Ο Στάθης Κουβελάκης είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου
enet.gr via http://tvxs.gr/

Νόμος 510

Του Θανάση Καρτερού

Όλη η κυβερνητική προπαγάνδα βασίζεται τον τελευταίο καιρό σε δυο σταθερές. Η πρώτη είναι ότι πάμε καλά, σημειώνουμε πρόοδο, φέτος θα πετύχουμε πλεόνασμα, του χρόνου θα σταματήσει η ύφεση και τελειώνουν τα βάσανά μας. Η δεύτερη είναι ότι, ενώ οι πάντες βλέπουν αυτή την πρόοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ την υπονομεύει. Σύμφωνα με το χθεσινό κατά Σίμο ευαγγέλιο, "προσπαθεί να την εμποδίσει, να τη σταματήσει και να γυρίσει την Ελλάδα πίσω".
Στην πολιτική αυτή σιμωνία, η οποία χειροτονεί σε δεσπότη του έθνους κάθε πονηρό λογιστή του χρέους, το λιγότερο που μπορείς να καταλογίσεις στον Σίμο είναι το ψέμα που αναπαράγει. Διότι δεν το κατασκεύασε αυτός ο έρμος, ούτε ο Σαμαράς, το παραμύθι ότι βγαίνουμε όπου να 'ναι από το τούνελ, μπαίνουμε στις αγορές, έρχεται η ανάπτυξη, βγαίνουμε από την ύφεση. Το κατασκεύασαν ο Παπανδρέου κι ο Παπακωνσταντίνου κι αυτοί το κατάγγειλαν με όλη τη δύναμη της δεξιάς ψυχής τους.
Τι να κάνουν όμως τώρα, αφού υπάρχει και η συνέχεια του κράτους; Το έλεγαν οι προηγούμενοι για να στηρίξουν τις πολιτικές τους. Πώς να το απαρνηθούν αυτοί, όταν συνεχίζουν και επαυξάνουν τις ίδιες πολιτικές; Και τι να πουν; Για την ανεργία, τη φτώχεια και τη διάλυση; Μπορεί να μην είναι ο Σίμος, ούτε ο Σαμαράς, μεγάλων δυνατοτήτων, αλλά δεν είναι και ντιπ χαζοί. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να υπηρετούν τα μνημόνια α λά καρτ. Μαζί με την εξουσία, τα νεύματα της Μέρκελ και τα πνεύματα του Σόιμπλε, πάει και το παραμύθι.
Το αναπαράγουν λοιπόν. Εκεί όμως που βάζουν τη σφραγίδα τους, είναι ότι με βάση το παραμύθι εκτοξεύουν κατηγορίες εσχάτης προδοσίας στην αξιωματική αντιπολίτευση. Διότι τι είναι, παρακαλώ, ένα κόμμα το οποίο θέλει και συνειδητά επιδιώκει να εμποδίσει την πρόοδο, να γυρίσει την Ελλάδα πίσω και να μας φυλακίσει συνεπώς στα βάσανα από τα οποία ο Σαμαράς οσονούπω μας βγάζει; Βρείτε εσείς τον κατάλληλο χαρακτηρισμό.
Με τέτοια μυαλά ένας νόμος 510 τους λείπει - συνέχεια του 509 με τον οποίο περιποιήθηκαν παλιότερα όσους ήθελαν το κακό της πατρίδας. Που να προβλέπει ότι η διά λόγων ή έργων αμφισβήτηση της αλήθειας ότι πάμε καλά τιμωρείται με ποινή φιμώσεως και εις περίπτωσιν υποτροπής...
Εντάξει, εντάξει. Καλά πάμε...
http://www.avgi.gr/

Οι προστάτες των φτωχών

Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος συναντήθηκαν χτες και αποφάσισαν μερική άρση στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Σαμαράς και Βενιζέλος συμφώνησαν πως θα πρέπει να προστατευτούν οι αδύναμοι πολίτες, όπως, άλλωστε, προστατεύονται τα τελευταία χρόνια με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε πως η κυβέρνηση μελετά ένα πλαίσιο ρυθμίσεων που θα εξασφαλίζει την προστασία των αδυνάτων, οπότε οι άστεγοι δεν κινδυνεύουν να χάσουν τίποτα και θα συνεχίσουν να έχουν το δικαίωμα να κοιμούνται στον δρόμο.
Βέβαια, ο Αντώνης Σαμαράς δεν διευκρίνισε ποιοι είναι οι αδύνατοι, οπότε ετοιμαστείτε για γενική άρση στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, αφού όλοι οι Έλληνες αντιμετωπίζονται πια σαν Ωνάσηδες.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν μίλησε για τους αδύνατους γιατί είναι 200 κιλά και καταλαβαίνει πως δεν τον παίρνει.
Σαμαράς και Βενιζέλος είναι οι δυο πλουσιότεροι πολιτικοί αρχηγοί -τα έχουν βγάλει με την αξία τους- και έχουν καμιά σαρανταριά ακίνητα και οι δυο μαζί, αλλά δεν πρέπει να τα λέμε αυτά γιατί είναι λαϊκισμός, και δεν είναι λαϊκισμός οι αρχηγοί των δυο κομμάτων που διέλυσαν παρέα την Ελλάδα να παρουσιάζονται σήμερα ως σωτήρες των φτωχών.
http://pitsirikos.net/

Γιώργος Δελαστίκ: Σαμαρά ή Τσίπρα θα διαλέξει ο λαός;

Του Γ. Δελαστίκ

Ένα πράγμα έδειξε το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ – το ίδιο που θα δείξει και το Συνέδριο της ΝΔ που ακολουθεί: τόσο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και το κυβερνών κόμμα ετοιμάζονται για τις επόμενες εκλογές που κανείς δεν πιστεύει ότι θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας, τον Ιούνιο, δηλαδή, του 2016. Και όταν λέμε ετοιμάζονται, δεν εννοούμε ότι επεξεργάζονται κυβερνητικά προγράμματα. Προετοιμάζονται για να απαντήσουν στο δίλημμα, το οποίο θα κληθεί να λύσει το εκλογικό σώμα: Ποιον θέλει για πρωθυπουργό, τον Σαμαρά ή τον Τσίπρα;

Η τακτική της ΝΔ έχει ήδη διαφανεί. Με δεδομένο ότι η μνημονιακή πολιτική που ακολουθεί σε εκδοχή ίδια και χειρότερη με αυτή του Γιώργου Παπανδρέου καταβαραθρώνει την οικονομία της χώρας και εξαθλιώνει μαζικά εκατομμύρια Έλληνες, μόνο σε μία περίπτωση μπορεί να επανεκλεγεί ο Σαμαράς: αν η ΝΔ καταφέρει να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό ότι η καταστροφή θα είναι μεγαλύτερη ακόμη σε περίπτωση που γίνει πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας!

Μοναδικός σύμμαχος της ΝΔ είναι ο παράλογος, αόριστος φόβος. Χωρίς αυτό τον παρανοϊκό παράγοντα, ένα κόμμα που με την πολιτική του βύθισε στη δυστυχία μια ολόκληρη χώρα είναι εκλογικά χαμένο εκ των προτέρων. Ένας πρωθυπουργός σαν τον Αντώνη Σαμαρά, που μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου είναι οι χειρότεροι, οι πιο ολέθριοι πρωθυπουργοί που κυβέρνησαν ποτέ την Ελλάδα, χειρότεροι ακόμη κι από το λαομίσητο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, είναι κανονικά αδιανόητο να επανεκλεγεί.

Μήπως είναι καλύτερος;

Ποτέ δεν επανεκλέγει κανένας έναν ηγέτη που κατέστρεψε τη χώρα, όπως ο Σαμαράς ή ο Βενιζέλος. Μόνο σε περίπτωση αλλόφρονος πανικού μπορεί να διαπράξει τέτοιο εγκληματικό σφάλμα. Τον πανικό αυτό θα προσπαθήσουν, λοιπόν, να τον καλλιεργήσουν με όλα τα μέσα που διαθέτουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Ο Αλέξης Τσίπρας, αντιθέτως, έχει το πλεονέκτημα της ελπίδας ή έστω της αμφιβολίας «μήπως είναι καλύτερος από τον άθλιο Σαμαρά;». Μέχρι την έναρξη της εποχής του Μνημονίου και τις κοσμογονικές εκλογικές ανακατατάξεις των δύο περσινών αναμετρήσεων, η αριστερή προέλευση του νεαρού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ προσέκρουε στην προκατάληψη του εκλογικού σώματος. Σε βουλευτικές εκλογές ποτέ η Αριστερά στην Ελλάδα δεν ξεπερνούσε το 15%.

Αυτοί οι φραγμοί όμως έπεσαν. Αυτό το εμπόδιο ξεπεράστηκε, καθώς πέρσι τα κόμματα της Αριστεράς πήραν πάνω από 32% των ψήφων, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ μόλις και μετά βίας ξεπέρασε το 12% και όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ήδη βρίσκεται πολύ χαμηλότερα, σίγουρα σε μονοψήφιο ποσοστό.

Δεν υφίστανται επομένως εμπόδια στο δρόμο του Αλέξη Τσίπρα προς την πρωθυπουργία οφειλόμενα στη νοοτροπία των Ελλήνων ψηφοφόρων. Από αυτή τη σκοπιά, ο δρόμος για την πρωθυπουργία είναι ανοιχτός για τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλα είναι τα προβλήματα που πρέπει να λύσει για να μπορέσει να γίνει πρωθυπουργός.

Αριστερά και εξουσία

Όλος ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι η πρωθυπουργία είναι ενός ανδρός αρχή. Στους μη αριστερούς προκάλεσε επομένως έκπληξη η εικόνα των εργασιών του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την άρνηση των συνιστωσών να αυτοδιαλυθούν προκειμένου να διευκολύνουν των κατάληψη της εξουσίας ή τη σφοδρή αντιπαράθεση για το αν ο Τσίπρας πρέπει να εκλεγεί πρόεδρος με την ψήφο των συνέδρων απευθείας ή μέσω της Κεντρικής Επιτροπής.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά, έχει πλήρως συνειδητοποιήσει ότι μόνο αν έχει και θεσμικά κατοχυρώσει τον αδιαφιλονίκητο ηγετικό του ρόλο μπορεί να διεκδικήσει την πρωθυπουργία. Γι’ αυτό και επέβαλε στο Συνέδριο την άμεση εκλογή του, όπως και την κατάργηση των συνιστωσών, έστω και σε «εύλογο» χρονικό διάστημα.

Αριστερά και εξουσία είναι έννοιες ασυμβίβαστες στην Ελλάδα, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Τη μία και μοναδική φορά που σύσσωμη η Αριστερά συμμετείχε προ ενός τετάρτου του αιώνα στην κυβέρνηση, το 1989-1990, με τον Φλωράκη και τον Κύρκο υπό τον Μητσοτάκη στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα, κυριολεκτικά γελοιοποιήθηκε ως θλιβερή «τσόντα» και απέσπασε τη λαϊκή περιφρόνηση.

Η πρόσφατη προσκόλληση της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση Σαμαρά είναι μια ακόμη πιο κακοήθης εκδοχή του «βρώμικου ’89», αν και συνιστά ένα πολύ πιο μερικό φαινόμενο και είναι άκρως συζητήσιμο αν η ΔΗΜΑΡ μπορεί να καταταγεί στην Αριστερά.

Αριστερή κυβέρνηση; Όχι!

Αν στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχθεί πρώτο κόμμα, πράγμα που δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποκλειστεί αφ’ ης στιγμής είναι ήδη αξιωματική αντιπολίτευση από πέρσι, θα κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση είτε μόνος του, στην ελάχιστα διαγραφόμενη σήμερα ως πιθανή περίπτωση που κατακτήσει την αυτοδυναμία στη Βουλή, είτε συνεργαζόμενος με άλλα κόμματα.

Ο Αλέξης Τσίπρας προβάλλει την εκδοχή της αριστερής κυβέρνησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει συγκυβέρνηση με το ΚΚΕ. Ίσως και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αν η τελευταία κατορθώσει να μπει στη Βουλή, στόχο από τον οποίο απέχει.

Από τη στιγμή όμως που το ΚΚΕ, το οποίο έχει σίγουρα εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση με καμιά δεκαπενταριά βουλευτές, αρνείται μετά μανίας και πάθους κάθε συζήτηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο θεωρεί ως το μεγαλύτερο εχθρό του, η έννοια της αριστερής κυβέρνησης είναι κοινοβουλευτικά ανυπόστατη σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί συμμάχους για να τη συγκροτήσει.

Αριστερή κυβέρνηση είναι αδύνατον να προκύψει από συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΔΗΜΑΡ ή κάποια απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ που θα έχουν κάνει αντιμνημονιακή πολιτική κωλοτούμπα.

Χωρίς το ΚΚΕ αριστερή κυβέρνηση δεν γίνεται. Εκτός πια κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατακτήσει αυτοδυναμία, οπότε το πολιτικό σκηνικό θα είναι ανατραπεί εκ βάθρων.

  

 Αντιμνημονιακή, ναι!

«Η άρνηση του ΚΚΕ να συνεργαστεί» με τον ΣΥΡΙΖΑ για το σχηματισμό αριστερής κυβέρνησης αντικειμενικά τον εξωθεί στη συμμαχία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου, οπότε αυτομάτως ο στόχος της αριστερής κυβέρνησης υποβαθμίζεται στο επίπεδο συγκρότησης αντιμνημονιακής κυβέρνησης.

Αυτό σίγουρα απογοητεύει ή εξοργίζει τους αριστερούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι από τους οποίους ίσως και να τον εγκαταλείψουν. Είναι εξόφθαλμο ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι ΑΝΕΛ θα λειτουργήσουν ως παράγοντας εγκλωβισμού του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε συστημικό κόμμα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν θα είναι αντιμνημονιακή, κάθε άλλο. Θεωρητικά μιλώντας, οι ΑΝΕΛ έχουν τη δυνατότητα –ως συντηρητικό κόμμα που τα στελέχη και οι ψηφοφόροι του προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από τη ΝΔ και ως εκ τούτου δεν έχουν τα κόμπλεξ των αριστερών– να επιμένουν σε πιο σκληρή αντιμνημονιακή γραμμή.

Βέβαια, το αν συμβεί στην πράξη κάτι τέτοιο είναι πολύ συζητήσιμο, γιατί αν οι ΑΝΕΛ συμμετέχουν σε κυβέρνηση, πληθώρα στελεχών της ΝΔ θα την εγκαταλείψουν και θα σπεύσουν να προσχωρήσουν στους ΑΝΕΛ, νοθεύοντας αντικειμενικά την αντιμνημονιακή τους γραμμή.

Ψήφος οργής

Οι πιθανότητες να γίνει ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός είναι πάρα πολλές. Η πολιτική του Αντώνη Σαμαρά είναι ίδια και χειρότερη απ’ αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και προκαλεί αντίστοιχα συναισθήματα απέχθειας, απόγνωσης και πολιτικού μίσους.

Όλο και περισσότερα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού δείχνουν να καταλαμβάνονται από το συναίσθημα «να φύγει η χολέρα!» απέναντι στη συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Είναι εξαιρετικά πιθανό να επαναληφθεί αυτό που έγινε στις εκλογές του 1993. Τότε, δηλαδή, που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος είχε εκλεγεί πανίσχυρος το 1990 με το εκπληκτικό ποσοστό του 46,89% και πλήρη ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία, συνετρίβη από τον άρρωστο και ημιθανή Ανδρέα Παπανδρέου επειδή ο ελληνικός λαός είχε απηυδήσει με την αντιλαϊκή πολιτική του και ήθελε πάση θυσία να απαλλαγεί οπωσδήποτε απ’ αυτόν.

Το τι θα κάνει, βέβαια, ο Αλέξης Τσίπρας όταν θα έρθει στην εξουσία, το πώς, δηλαδή, θα κυβερνήσει, είναι εντελώς διαφορετική ιστορία. Ανεξαρτήτως των προθέσεων και διακηρύξεων, παραμένει αενάως σε ισχύ το ρητό «αρχή άνδρα δείκνυσι». Ποιος το φανταζόταν, άλλωστε, ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα αποδεικνυόταν ίδιος και χειρότερος του Γιώργου Παπανδρέου; Κανένας, ούτε ο χειρότερος εχθρός του. Κι όμως, αυτό επέδειξαν οι άθλιες πράξεις του ως πρωθυπουργού.

http://www.epikaira.gr/

Οι χρεωκοπημένοι επί της οθόνης

Η χθεσινή πρεμιέρα του συρρικνωμένου υποκατάστατου της ΕΡΤ της μνημονιακής Δημόσιας Τηλεόρασης (ΔΤ), επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις ότι η κυβέρνηση διέλυσε τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα για να δώσει ευρυχωρία στα ιδιωτικά κανάλια, που, σε περιόδους κρίσης, στριμώχνονται στη διεκδίκηση τηλεθέασης και (της συνεχώς ελαττούμενης) διαφημιστικής πίτας.

Κατά σύμπτωση, τις ίδιες ημέρες, τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, χρεωκοπημένα οικονομικά και αναξιόπιστα, ανασυντάσσονται ενόψει της κρίσιμης μάχης των εκλογών. Και λαμβάνουν θέση. Παθιασμένα υπέρ του καταρρέοντος μνημονιακού πολιτικού συστήματος και λυσσασμένα κατά των κοινωνικών κινητοποιήσεων και του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για επιλογή που θα επιδεινώσει τη θέση τους, καθώς θα μεγαλώσει την απόστασή τους από την κοινωνία. Κι όσο κι αν φαίνεται περίεργο, θα ενισχύσει την πολιτική εμβέλεια του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, αν και εκπροσωπεί το ανερχόμενο πλειοψηφικό λαϊκό ρεύμα, αντιμετωπίζει την εχθρότητα του κυρίαρχου μιντιακού συστήματος.

Η εικονική πραγματικότητα δεν μπορεί να υπερνικήσει την κοινωνική πραγματικότητα. Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή όπου η τηλεόραση νανούριζε ή και διέστρεφε συνειδήσεις με το απατηλό όνειρο της καταναλωτικής ευμάρειας. Τώρα η ανεργία, οι απολύσεις, η φτώχεια, η διάλυση των νοσοκομείων, η επίθεση στο δικαίωμα στη μόρφωση, ο θάνατος για ένα εισιτήριο στα τρόλεϊ συνιστούν το σίριαλ της ύφεσης. Σ' αυτό το σίριαλ υπάρχει πραγματικός πόνος και δεν υπάρχει happy end. Η μελωδία του success story δεν ακούγεται. Η θηριώδης δύναμη της τηλεόρασης υποχωρεί μπροστά στις διαψεύσεις της ζωής. Και η τηλεοπτική διαχείριση της κοινωνικής απόγνωσης καθίσταται ολοένα και περισσότερο αδύνατη. Η σκηνοθεσία του κοινωνικού πόνου αποβαίνει εις βάρος των σκηνοθετών. Όσο θα ανεβαίνουν η κοινωνική οργή και οι αγώνες, τόσο θα ευτελίζεται η αξιοπιστία των καναλιών και θα κατρακυλάει η τηλεθέαση.

Παρ' όλα αυτά, κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει τη δύναμη της πλύσης εγκεφάλου. Το μιντιακό σύστημα είναι αιμομικτικό μέρος του συστήματος εξουσίας. Λειτουργεί παράνομα και επιθετικά.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς θα εξετάσει από μηδενική βάση τις τηλεοπτικές άδειες. Δεν δεσμεύεται από αδιαφανείς πωλήσεις μέσω off shore ούτε από αγοραπωλησίες συχνοτήτων που κατέχονται παράνομα και παράνομα μεταβιβάζονται. Δεν δεσμεύεται από υπενοικιάσεις χρεωκοπημένων σταθμών με προφανή επιδίωξη τον επηρεασμό της κοινής γνώμης κατά την προεκλογική περίοδο. Η κυβέρνηση της Αριστεράς, ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητές της, θα έχει την αποκατάσταση της νομιμότητας στον ευαίσθητο ραδιοτηλεοπτικό χώρο. Θα επιβάλει ελέγχους με βάση τη νομοθεσία των Ανωνύμων Εταιρειών και θα ενισχύσει τη θέση των εργαζομένων, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας. Όχι μόνο των μεγαλοκαναλαρχών, αλλά και αυτού του κράτους.

Η αποκατάσταση της νομιμότητας στον ραδιοτηλεοπτικό χώρο είναι κεντρικό θέμα δημοκρατίας. Ας το γνωρίζουν όσοι σπεύδουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Θα χάσουν!

http://www.avgi.gr/

Βάζουν χέρι και στα καφενεία

Εντονες αντιδράσεις προκαλεί στην Ηπειρο η υποχρεωτική εισφορά στον ΟΑΕΕ των μικρών καταστημάτων

ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Του Φιλήμονα Καραμήτσου

 Μπορεί ένα καφενείο στα βουνά της Πίνδου να αντιμετωπίζεται ως μία ακόμη επιχείρηση και να υποχρεώνεται να καταβάλλει φόρους και εισφορές στα Ταμεία σαν να ήταν εγκατεστημένο στην πόλη; Οχι, βέβαια. Κι αυτό γιατί το καφενείο στο Πωγώνι ή στην Κόνιτσα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου έχει 10 πελάτες, και αν.

Το θέμα τέθηκε για ακόμη μία φορά μετά την πρόθεση να επιβληθεί εισφορά στον ΟΑΕΕ σε ασφαλισμένους του ΟΓΑ που έχουν μία μικρή επαγγελματική δραστηριότητα (καφενεία, καταστήματα κ.α.) σε οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων. Ηδη έχουν κινητοποιηθεί βουλευτές από πολλά κόμματα και δήμαρχοι παραμεθόριων δήμων ώστε να μην ισχύσει το μέτρο.

Εποστολή του περιφερειάρχη

Ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης δημοσιοποίησε έγγραφο που έστειλε στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού και στον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση, στο οποίο χαρακτηρίζει «αθλιότητα» την έκδοση της σχετικής εγκυκλίου, προσθέτοντας ότι το μόνο αποτέλεσμα που θα επιτευχθεί είναι να κλείσουν και τα μικρά καφενεία που υπάρχουν ακόμη στα χωριά, «αφού είναι αδύνατο όσοι τα λειτουργούν, προσφέροντας πραγματικό κοινωνικό έργο, να μπορέσουν να καλύψουν τα ασφάλιστρα».

«Σε κανένα σχεδόν χωριό της Ηπείρου δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει νόμιμα καφενείο (και άλλες μικρές επιχειρήσεις), που να είναι σε θέση να καταβάλλει ασφάλιστρα στον ΟΑΕΕ, τα οποία σε ημερήσια βάση υπολογίζονται σε οκτώ ευρώ, που για τα περισσότερα (ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές) αντιστοιχούν σε εισπράξεις εβδομάδας. Νομοτελειακά -ας το έχουν υπόψη τους οι επαΐοντες του υπουργείου και του ΟΑΕΕ- θα υποχρεωθούν σε κλείσιμο, με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται για τους λιγοστούς κατοίκους, τους ακόμη λιγότερους επισκέπτες τους και φυσικά για τα οικονομικά του ίδιου του ΟΑΕΕ. Αν αυτός είναι ο στόχος τους, τον έχουν ήδη πετύχει. Αν δεν είναι, ας τους συνετίσετε για να σταματήσει και να αλλάξει αυτή η τακτική», αναφέρει ο κ. Καχριμάνης.

Σχετικές δηλώσεις έχουν κάνει οι δήμαρχοι Πωγωνίου Κώστας Καψάλης και Κόνιτσας Παναγιώτης Γαργάλας, στην περιοχή των οποίων υπάρχουν πολλά μικρά ορεινά χωριά, αλλά ίδια είναι η κατάσταση σε όλη την Ηπειρο. Κι όταν λέμε μικρά χωριά, εννοούμε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς μπορεί να μένουν μόνιμα 10 με 20 κάτοικοι, συνήθως συνταξιούχοι, ενώ το καλοκαίρι αυξάνουν τον πληθυσμό τους για μερικές εβδομάδες με τους απόδημους.

Αναπόφευκτο το λουκέτο

Σε αυτά τα χωριά το καφενείο ή το παντοπωλείο παίζει έναν πιο συμβολικό ρόλο, αποτελώντας το κέντρο αναφοράς της κοινότητας. Εκεί δηλαδή αφήνει τα γράμματα ο ταχυδρόμος, εκεί θα περάσει ο γιατρός ή και ο δήμαρχος για να θέσουν οι κάτοικοι κάποιο αίτημα. Συνήθως το συντηρεί ένας συνταξιούχος ή κάποιος νεότερος που έχει κι άλλες ασχολίες και το βράδυ λειτουργεί ως τόπος συνάντησης. Υπό αυτές τις συνθήκες, όμως, δύσκολα θα περισσέψουν στον καταστηματάρχη μερικές χιλιάδες ευρώ τον χρόνο για ασφάλιση, οπότε το λουκέτο είναι αναπόφευκτο.

Οπως φαίνεται, είναι ίσως δύσκολο θεσμικά να ξεχωρίσει κανείς αυτές τις δραστηριότητες από άλλες επιχειρηματικές οι οποίες και προφανώς πρέπει να καταβάλλουν τις εισφορές τους. Ενα ζήτημα διαχείρισης όμως από τη μεριά του Ταμείου, το οποίο πρέπει να θέτει κάποια κριτήρια (όπως το πληθυσμιακό ή το είδος της επιχείρησης), δεν μπορεί να μετατρέπεται και σε απειλή για την κοινωνική ζωή των μικρών τοπικών κοινωνιών. Γιατί μέτρο όλων είναι πάντα ο άνθρωπος και όχι οι αριθμοί.

http://www.efsyn.gr/ 

Πολιτική Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ: "Μαύρο στη ΔΤ"

Σύγκρουση με την κυβέρνηση για τη διάσωση των σχολείων και των νοσοκομείων και την αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων προβλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινητοποιείται με κεντρικό σύνθημα «Να τους διώξουμε» και ορίζοντα τις κινητοποιήσεις της ΔΕΘ. Απόψε, στις 8 μμ ο Αλέξης Τσίπρας μιλά στην Κέρκυρα. Η ομιλία θα μεταδοθεί από το  www.avgi.gr

Στην ανακοίνωση αναφέρεται οτι «η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη για όσους αντισυνταγματικά και πραξικοπηματικά η κυβερνητική μνημονιακή αναλγησία απέλυσε από τον δημόσιο τομέα» και επιβεβαιώνεται η απόφαση «τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετέχουν στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελ της ψευδομεταβατικής τηλεραδιοφωνικής κυβερνητικής καρικατούρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνά το «μαύρο» στη δημοκρατία.»

Στην ανακοίνωση αναφέρεται οτι «η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη για όσους αντισυνταγματικά και πραξικοπηματικά η κυβερνητική μνημονιακή αναλγησία απέλυσε από τον δημόσιο τομέα» και επιβεβαιώνεται η απόφαση «τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετέχουν στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελ της ψευδομεταβατικής τηλεραδιοφωνικής κυβερνητικής καρικατούρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνά το «μαύρο» στη δημοκρατία.»

Καλεί όλους να συνδράμουν με όλες τους τις δυνάμεις στις πολιτικές κινητοποιήσεις της επομένης περιόδου, αρχής γενομένης από τη ΔΕΘ. "Τα κεντρικά διλήμματα της επόμενης περιόδου είναι: «μνημόνιο ή προοδευτική αλλαγή» «μνημόνιο ή δημοκρατία» , «μνημόνιο ή οικονομία των κοινωνικών αναγκών» με τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού να είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί το λαϊκό εισόδημα τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τη δημοκρατία" σημειώνει η πολιτική γραμματεία. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

1. Μέσα στο καλοκαίρι, η κυβέρνηση κατέδειξε τις προθέσεις της αναφορικά με το τι σχεδιάζει το Φθινόπωρο. Οι μέχρι πρόσφατα διαβεβαιώσεις της ότι δεν θα υπάρξουν επιπρόσθετα μνημονιακά μέτρα, καθώς και το περιβόητο success story κατέρρευσαν πολύ νωρίς, όπως ήταν και αναμενόμενο, ακολουθώντας την τύχη προηγούμενων αντίστοιχων επικοινωνιακών της προσπαθειών.

2. Η Ελλάδα που οραματίζεται η κυβέρνηση Σαμαρά είναι μια χώρα πλήρως υποταγμένη στις μνημονιακές επιταγές του μεγάλου κεφαλαίου και των δανειστών, και για τον λόγο αυτό δεν έχει να αντιπαραβάλλει καμία εναλλακτική πρόταση ανασυγκρότησης της οικονομίας και εξόδου από την κρίση, όντας άφωνη και άβουλη στα ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων. Οι συζητήσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους και την αποτυχία των διακηρυγμένων στόχων του μνημονιακού προγράμματος στην Ελλάδα, γίνονται με τη χώρα μας πλήρως απούσα. Η μοναδική διεθνής παρουσία της κυβέρνησης Σαμαρά εξαντλείται σε επαφές στο εξωτερικό, όπου πάντα επιβεβαιώνεται η ίδια τυφλή και εμμονική πίστη στην απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονίου, ενώ η τελευταία επίσκεψη στις ΗΠΑ, επισφραγίζει την βαθύτερη εξάρτηση της χώρας μας σε πολλαπλά επίπεδα. Η χώρα μας που πρέπει και μπορεί να είναι παράγων σταθερότητας και ειρήνης στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή απουσιάζει από τις διεθνείς πρωτοβουλίες για την Ειρήνη, τη συνεργασία και την αποπυρηνικοποίηση στις περιοχές αυτές, ενώ η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ και η παρουσία της βάσης της Σούδας εγκυμονούν κινδύνους εμπλοκής της και την μετατρέπουν σε ενεργούμενο γεωπολιτικών σχεδίων με βάση «ενεργειακά συμφέροντα» και μετατρέπεται σε «αναβαθμισμένο» Νατοϊκό ορμητήριο εναντίον τρίτων χωρών.

3. Τα σχέδια της κυβέρνησης για αθρόες απολύσεις στο δημόσιο τομέα και διευκόλυνση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων, κατασχέσεις σπιτιών, συνέχιση και ένταση της υπερφορολόγησης των λαϊκών στρωμάτων, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, πλήρους φίμωσης της ανεξαρτησίας της ενημέρωσης με την ίδρυση μιας νέας "δημόσιας" τηλεόρασης κομμένης και ραμμένης στα μνημονιακά μέτρα, καταδεικνύουν πλήρως το μνημονιακό πλαίσιο στο οποίο σκοπεύει να κινηθεί το επόμενο διάστημα. Η κυβέρνηση εφαρμόζοντας μια απίστευτα σκληρή αντιλαϊκή πολιτική αδιαφορεί πλήρως για τις επιπτώσεις των  μέτρων λιτότητας στην οικονομία και την κοινωνία, για τη διόγκωση της ανεργίας και για την έκδηλη αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος ακόμα και στους στόχους που το ίδιο έχει θέσει. Την ίδια στιγμή, έχουν το θράσος να παριστάνουν τους σοβαρούς μεταρρυθμιστές και να ενοχοποιούν τις απόλυτα δικαιολογημένες κοινωνικές αντιδράσεις στην πολιτική τους ως λαϊκισμό, την ώρα που οι ίδιοι γιγαντώνουν ένα καθεστώς διαπλοκής και διαφθοράς, δεμένο πισθάγκωνα τόσο από τους δανειστές, όσο και από την εγχώρια διαπλοκή και τους «ημετέρους».

4.    Η επόμενη περίοδος θα είναι πυκνή σε κοινωνικές διεργασίες και αγώνες και εκτιμούμε ότι οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ, με βάση και την απόφαση του τελευταίου του Συνεδρίου, είναι να υψώσει ασπίδα προστασίας σε όλους εκείνους και εκείνες που πλήττονται από την μνημονιακή πολιτική, αλλά και να διαμορφώσει τους όρους πολιτικής ανατροπής της κυβέρνησης και της συγκρότησης μιας κυβέρνησης της Αριστεράς η οποία αλλάξει ριζικά την πορεία της χώρας σε όφελος του λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθεί στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, στις μεγάλες μάχες ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, θα σταθεί στο πλευρό των κοινωνικών δυνάμεων που αγωνίζονται για μια ζωή με δημοκρατία και αξιοπρέπεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα υπερασπίσει το δικαίωμα του λαού στη δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία. Θα σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς, το ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό. Θα συμβάλλει ώστε ο δικός τους αγώνας να γίνει αγώνας όλου του ελληνικού λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθεί ανυποχώρητα ενάντια στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και επικοινωνιακές επιθέσεις της κυβέρνησης. Στηρίζει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ για πραγματική δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση, για το δικαίωμα τους στην εργασία. Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετέχουν στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελ της ψευδομεταβατικής τηλεραδιοφωνικής κυβερνητικής καρικατούρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνά το «μαύρο» στη δημοκρατία και επιμένει στη θέση του πως η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη για όσους αντισυνταγματικά και πραξικοπηματικά η κυβερνητική μνημονιακή αναλγησία απέλυσε από τον δημόσιο τομέα.

5. Τα κεντρικά διλήμματα της επόμενης περιόδου είναι: «μνημόνιο ή προοδευτική αλλαγή» «μνημόνιο ή δημοκρατία» , «μνημόνιο ή οικονομία των κοινωνικών αναγκών» με τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού να είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί το λαϊκό εισόδημα τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τη δημοκρατία. Η ανατροπή της κυβέρνησης αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για μια νέα πορεία της χώρας απαλλαγμένη από τα μνημόνια της λιτότητας και της φτωχοποίησης, με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, με διανομή και αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος του κεφαλαίου και των πλουσίων στρωμάτων, με ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, αύξηση της σταθερής απασχόλησης και του εργατικού εισοδήματος στήριξης του κοινωνικού κράτους και προστασίας των λαϊκών στρωμάτων.

Σήμερα το κεντρικό σύνθημα κάθε αγώνα για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, του δημόσιου πλούτου, των δικαιωμάτων στη ζωή, την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη χρειάζεται να έχει στόχο: Να τους διώξουμε. Να φύγουν κυβέρνηση, τρόικα και τα «μνημόνια» που καταστρέφουν τη ζωή μας.

6. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ αποτελεί σημαντικό σταθμό της επόμενης περιόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τα μέλη και οι φίλοι του καλούνται να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για την επιτυχία των κινητοποιήσεων και των πολιτικών μας πρωτοβουλιών. Τόσο η συμμετοχή στη διαδήλωση των συνδικάτων και των κοινωνικών φορέων, όσο και η παρουσίαση της εναλλακτικής προγραμματικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ είναι γεγονότα κεντρικής σημασίας. Στον αντίποδα μιας κυβέρνηση πλήρως απονομιμοποιημένης, πολιτικά αναξιόπιστης και επικίνδυνης, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνη η δύναμη που απαντώντας στις ανάγκες της κοινωνίας και στηριζόμενη στον ίδιο το λαό και τους αγώνες του, αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση που προσφέρει ελπίδα και προοπτική.  

http://www.avgi.gr

Ο Μιτεράν, η ενωμένη Γερμανία και ο Σημίτης…

Του Δημήτρη Χρήστου
Μήνυμα αποφασιστικότητας η πώληση του ΟΠΑΠ, δήλωσε ο κ. Στουρνάρας ποζάροντας, αμέσως μετά, με τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ κ. Σταυρίδη και τον Δημήτριο Μελισσανίδη, τέως ιδιοκτήτη σχολής οδηγών και νυν εφοπλιστή πετρελαιά, ως εκπρόσωπο της τσεχοσλοβακοελληνικής (!) κοινοπραξίας που αγόρασε μισοτιμής το 33% του ελληνικού μονοπωλίου στοιχημάτων και διαφόρων άλλων παιχνιδιών τζόγου! Τρομερά πράγματα. Αφασία, αναισθησία, ανηθικότητα, εθελοδουλία, γκανγκστερισμός, όλα ανακατεμένα. Το καρτέλ που συνέστησαν Σαμαράς – Βενιζέλος συνεχίζει ακάθεκτο. Το θέμα του ΟΠΑΠ είναι δείγμα γραφής, όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για τις παρακμάζουσες οικονομικές ελίτ της χώρας. Μάλιστα, αυτό που θα ακολουθήσει θα θυμίζει μέρες Σικάγο και ποτοαπαγόρευσης. Κόκκαλης και Μαρινάκης εναντίον Μελισσανίδη σε μια μάχη από την οποία (θυμηθείτε με) ο Κόπολα θα μπορούσε να μαζέψει τρομερό υλικό για ταινία.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ συνεχίζεται. Η Ευρωζώνη δεν θα αντέξει για πολύ με αυτές τις συνθήκες. Δεν είναι δυνατόν από τη στρατηγική και οικονομική επιλογή των συγκλίσεων στις υποδομές, ώστε ο ανταγωνισμός να γίνεται εντός ανεκτών ορίων, να έχουμε φτάσει στις ιλιγγιώδεις αποκλίσεις με χώρες να έχουν βασικό μισθό τα 250 ευρώ και άλλες χώρες να έχουν βασικό μισθό τα 1.600 ευρώ. Να υπάρχουν χώρες όπου οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η προστασία της εργασίας να είναι ιστορικοί θεσμοί και οι συμφωνίες να υπογράφονται μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων και χώρες, σαν τη δική μας, όπου οι εργαζόμενοι ρίχνονται χύμα στη ζούγκλα με τα άγρια θηρία.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ το λάθος του Μιτεράν να προτάξει το κοινό νόμισμα της πολιτικής και φορολογικής ενοποίησης ως όρο για να δώσει την έγκρισή του για την επανένωση της Γερμανίας, φοβούμενος την ισχύ του ενωμένου πλέον αντιπάλου.

Δυστυχώς, δεν ζει για να μάθει πως συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Και ήταν φυσικό, καθώς ο τελευταίος λίθος της πυραμίδας τέθηκε πρώτος και πάνω σε αυτόν, δηλαδή το κοινό νόμισμα, προχώρησαν να χτίσουν. Να χτίσουν τι; Με την εφαρμογή του κοινού νομίσματος ελάχιστοι ανησύχησαν που οι δύο μεγάλες δυνάμεις, δημιουργοί της νέας ηπειρωτικής οικονομίας, άρχισαν από κοινού να παραβιάζουν τους υποτιθέμενους απαράβατους όρους, όπως έλεγαν Σιράκ και Σρέντερ, για ταχύτατη προσαρμογή με όριο ελλείμματος 3% και όριο χρέους 60%.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ πειρασμός ήταν να χρεώσουν τις αδύναμες παραγωγικά χώρες ώστε να τις κουμαντάρουν όπως θέλουν, διότι, ως γνωστόν, όποιος ελέγχει το χρέος μιας χώρας ελέγχει τη χώρα ολόκληρη. Η Ευρώπη των λαών και της συνεργασίας είχε πάει περίπατο. Η ισχυρή Γερμανία επέτρεψε την εισβολή των τοκογλυφικών κεφαλαίων και την αδιανόητη είσοδο του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη για να κατακτήσει με το μικρότερο δυνατό οικονομικό κόστος εκτός από την οικονομική και την απόλυτη πολιτική ηγεμονία.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πλέον εύκολη επιστροφή στις αρχικές ιδρυτικές αρχές της Ένωσης. Οι αποκλίσεις είναι τόσο μεγάλες, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι κοινό ένα νόμισμα στο οποίο δεν χωράνε, στις σημερινές συνθήκες, πάνω από πέντε ή έξι οικονομίες. Για να γίνει η μεγάλη αλλαγή, απαιτούνται νέοι πολιτικοί συσχετισμοί, ανατροπές, τολμηρές κινήσεις με σχεδόν ολοκληρωτικές διαγραφές χρεών και χρηματοδοτικά αναπτυξιακά προγράμματα, ώστε να πάρουν μπροστά οι οικονομίες όλων των χωρών της Ευρωζώνης. Είναι όμως άλλο να μην μπεις στο ευρώ (όπως αποφάσισε πρόσφατα η Πολωνία) και άλλο να βγεις μόνος σου.

ΘΥΜΑΣΤΕ την αρχική ισοτιμία με το δολάριο; Την 20ή Οκτωβρίου του 2000 είχαμε τη χαμηλότερη, με το ευρώ να ισούται με 0,8225 δολάρια. Τότε όλοι προέβλεπαν ότι το πράγμα θα ισορροπήσει και θα κινείται σε ισοτιμίες γύρω στο ένα προς ένα. Τον Μάρτιο του 2008 ένα ευρώ έφτασε τα 1,5839 δολάρια! Τι σχέση είχε η ελληνική οικονομία με αυτό το νόμισμα; Ποια συγκριτικά πλεονεκτήματα να αξιοποιήσει μια οικονομία χαμηλής προστιθέμενης αξίας; Γιατί να έρθει κανείς για τουρισμό στην Ελλάδα όταν με 450 ευρώ (όσο να πάει και να έρθει μια οικογένεια με το αυτοκίνητό στην Κρήτη) πήγαινες κομπλέ (αεροπορικά εισιτήρια, διαμονή σε ξενοδοχείο 5 αστέρων, πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό) για μια βδομάδα στην Τυνησία ή την Τουρκία; Πού να τολμήσουν να βγουν στις ευρωπαϊκές αγορές οι ελληνικές εξαγωγές; Πώς να σταθεί η άλλοτε ισχυρή ελληνική κλωστοϋφαντουργία; Πώς εκμεταλλευτήκαμε τα χαμηλά επιτόκια για να επανασχεδιάσουμε την παραγωγική μας βάση;

ΡΩΤΗΣΤΕ τον κ. Σημίτη, που σπατάλησε 20 δισ. ευρώ στη φούσκα των Ολυμπιακών αγώνων, χωρίς να κερδίσει ούτε έναν τουρίστα περισσότερο από την προβολή της μεγαλομανούς χώρας, την οποία κουμαντάριζε η κλεπτοκρατία. Ρωτήστε τον πόσα χρήματα από τα έσοδα των μετοχοποιήσεων των μεγάλων ΔΕΚΟ πήγαν στην αποπληρωμή του χρέους και πόσα δαπανήθηκαν στις πελατειακές σχέσεις ώστε να εκλεγεί για δεύτερη φορά πρωθυπουργός.

ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια, αν δεν γίνουν σύντομα πολιτικές ανατροπές και συντονισμός των χωρών του Νότου, όσο κούρεμα κι αν κάνουν οι δανειστές μας, είναι τόσο βαθιά και εκτεταμένη η διάλυση του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού της χώρας, που μόνη της, χωρίς τόλμη, νέες ιδέες, εθνική ενότητα, συστράτευση και συνεργασίες, το μόνο που θα παράγεται είναι ελλείμματα και χρέη. Τα χιλιάδες καταστήματα “Αγοράζω χρυσό” τι νομίζετε ότι κάνουν, καταληστεύοντας τα ελληνικά νοικοκυριά για ένα μήνα δυνατότητας τροφής!

http://www.avgi.gr/