Όλοι στην κάλπη για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο

-Κι αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις...

Μ΄αυτή την σκέψη ο 77χρονος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας, τον Απρίλιο του 2012, έδινε τέλος στην ζωή του στην πιο κεντρική πλατεία της χώρας.

 

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Δεν μπορώ να βρω άλλον τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και πριν γίνω βάρος στο παιδί μου».

 

Όποιοι από σας εκεί έξω πιστεύουν πως ο Δημήτρης Χριστούλαςεπέλεξε, μέσα στην βουβή αξιοπρέπειά του, να βάλει τέλος στην ζωή του για να εκλεγεί ευρωβουλευτής η Μαρία Σπυράκη, δεν έχουν θέση ανάμεσά μας.

 

(Εάν είναι τόσοι πολλοί, δεν έχουμε εμείς ρόλο σ΄ αυτή εδώ τη χώρα.)

 

Δεν έχουμε ρόλο σε μια χώρα στην οποία κυριαρχούν οι συμμορίες των μαφιόζων, οι οποίοι πλέον δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα, μια και ο διεφθαρμένος κρατικός μηχανισμός επιβραβεύει τις πρακτικές τους.

 

4 χρόνια μνημόνιο και το αδηφάγο πελατειακό κράτος παραμένει, αλώβητο και αδηφάγο κτήνος, το οποίο τρέφεται από τις θυσίες 11 εκατομμυρίων για χάρη 1.000 διαπλεκόμενων οικογενειών με τις πιο φονικές από δαύτες να εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στα ΜΜΕ.

 

Είναι οι ίδιοι που δεν επιτρέπουν την παραμικρή μεταρρύθμιση στο χυδαίο δημόσιο.

 

1.000 οικογένειες της εγχώριας Καμόρα με μπροστάρηδες  βουλευτές, οι οποίοι υπερασπίζονται κάθε είδους προνόμια της Μαφίας ακόμη και τις εισφορές στα επιμελητήρια.

 

Είναι η ίδια Μαφία η οποία λεηλατεί περιουσίες Ανιάτων σε γνωστό Ίδρυμα της χώρας το οποίο έχει την υψηλή προστασία του σεσημασμένου παραδικαστικού κυκλώματος.

 

(Σύντομα οι αποκαλύψεις κι εδώ θα αναδείξουν το μέγεθος του εγχώριου παραδικαστικού βούρκου).

 

Όσοι από σας πιστεύετε ότι ο φαρμακοποιός Χριστούλας αυτοκτόνησε ώστε να μπορεί ανενόχλητος ο κάθε Πρετεντέρης να απαγορεύει τα δημοψηφίσματα στους πολίτες-την στιγμή που ο ίδιος έχει αποκαλύψει σε βιβλίο τον σκοτεινό ρόλο του στην εξαθλίωση των συμπολιτών του-είστε άξιοι της τύχης σας.

 Συνεχίστε να απλώνετε τα χέρια σας για ένα μαρούλι και να δημιουργείτε εντυπωσιακά ενσταντανέ για τα ΜΜΕ των μηντιαρχών της διαπλοκής που διάγουν βίο Ζούκερμπεργκ χάρη στα εκατοντάδες εκατομμύρια θαλασσοδάνεια που έχουν λάβει και συνεχίζουν να λαμβάνουν τα σαπάκια τους.

 

Επειδή είναι πολύ πιθανό να ζουν ανάμεσά μας τόσες ανθρώπινες ρέπλικες οι οποίες για ένα μαρούλι είναι έτοιμες να γυρίσουν και το άλλο μάγουλο στον σταυρωτή τους, το μεγάλο στοίχημα είναι να μην λείψει κανείς από την κάλπη.

 

Αυτή την φορά η αποχή από την κάλπη, ισοδυναμεί με την αποδοχή του και την συνήθεια του θανάτου. Των θανάτων του Χριστούλα, των χιλιάδων Χριστούλων...Θα πρέπει αυτές οι εκλογές να μετατραπούν σε δημοψήφισμα. Σε όλα εκείνα τα δημοψηφίσματα που μας στέρησαν τα φερέφωνα μιας ολιγαρχίας που οδηγεί την Ευρώπη, με μαθηματική ακρίβεια, στο τέλος της ιστορίας της.

 

Για μας εδώ στο Κουρδιστό Πορτοκάλι μεγαλύτερη σημασία ακόμη και από την πανωλεθρία των εκτελεστών συμβολαίων έχει η συμμετοχή του κόσμου στην κάλπη.

 

Σ΄ αυτές τις εκλογές αρκεί η συμμετοχή σου για να προκαλέσει συνέπειες που αυτή την στιγμή είναι αδύνατο να χαρτογραφηθούν...

 

Εκείνο το σημείωμα

 

Ο αυτόχειρας, στο σημείωμα που άφησε για να εξηγήσει το απονενοημένο του διάβημα, τονίζει μεταξύ άλλων, ότι τα σκληρά μέτρα λιτότητας "εκμηδένισαν κάθε ίχνος επιβίωσής του".

"Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι' αυτή.

Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου.

Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα πορέτο του Μιλάνου)" .

kourdistoportocali.com

Βρούτσης: Ναι θα κόψω εφάπαξ και επικουρικές

Ομολογία-σοκ  για επικουρικές και εφάπαξ από τον Υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση στο πλαίσιο του Άτυπου Συμβουλίου των υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ζάππειο Μέγαρο.

Ούτε λίγο ούτε πολύ ομολόγησε το μεγάλο μαχαίρι στις συντάξεις που έρχεται μετά τις εκλογές βαπτίζοντας το αναπροσαρμογές στις επικουρικές από τον Ιούλιο του 2014 καθώς και στα εφάπαξ – αναγκαίες και δίκαιες – όπως είπε χαρακτηριστικά καθώς χάρη σ’ αυτές τις αναπροσαρμογές, οι συντάξεις και τα εφάπαξ διασφαλίστηκαν για τις επόμενες γενιές και τα ταμεία στο εξής δεν πρόκειται να εμφανίσουν ελλείμματα.

Σε δηλώσεις του πριν από λίγες μέρες ο κ. Βρούτσης προέβλεψε ότι οι μειώσεις στις επικουρικές θα είναι μικρές κάτω από 5%. Η εκτίμηση επιβεβαιώνεται και από τον πίνακα με τις παρεμβάσεις δαπανών στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα όπου προϋπολογίζεται μειωμένη δαπάνη προς τα επικουρικά ταμεία τα επόμενα χρόνια  λόγω της εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία.

Αναφερόμενος επίσης στην εφαρμογή του ασφαλιστικού νόμου 3863/2010 με άξονα τη βασική σύνταξη των 360 ευρώ από το 2015, ο υπουργός Εργασίας τόνισε ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν «βίαιες προσαρμογές και αναταράξεις στις σχέσεις των συνταξιούχων με το ασφαλιστικό σύστημα».

Ο Υπουργός Εργασίας επεσήμανε, ακόμη, ότι υπάρχουν ενδείξεις αποκλιμάκωσης της ανεργίας και εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι το ποσοστό της ανεργίας θα φθάσει το 15,9% έως το 2018, από 25% το 2014, όπως προβλέπεται από το νέο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015 – 2018.

Αναφερόμενος στο θέμα των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων ο κοινοτικός επίτροπος αρμόδιος για την Απασχόληση, τις Κοινωνικές Υποθέσεις και την Κοινωνική Ένταξη, Λάζλο Άντορ, ανέφερε ότι η Επιτροπή συνιστά στα κράτη-μέλη να εξαλείψουν τις εξαιρέσεις και να αυξήσουν τα όρια ηλικίας όπου απαιτείται. Αναγνώρισε όμως ότι η προσπάθεια αυτή έχει πάρει περισσότερο χρόνο από εκείνον που είχε προβλεφθεί.

Πόσο σκλάβος αισθάνεσαι σήμερα;

Σε κατηγόρησαν για τεμπέλη.
Σε κατηγόρησαν για διεφθαρμένο.
Σε κατηγόρησαν για φοροφυγά.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Άκουσες τον γιό του χαρισματικού να σου μιλά με φόντο το Αιγαίο. Πίστεψες πως αστειευόταν, ίσως και να μην κατάλαβες και τι έλεγε. Σε είχε τυφλώσει το γαλάζιο και η αθωότητα στην ματιά του.
Σε γαλούχησαν πως ζεις στον ψωροκώσταινα της Ευρώπης.
Σε έστειλαν και σε ξανάστειλαν στην ανεργία.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Διέλυσαν τα ασφαλιστικά σου ταμεία.
Μείωσαν μέχρι εξευτελισμού τον μισθό σου.
Σου παρέδωσαν φύλλο πορείας.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Μείωσαν την σύνταξή σου.
Πλήρωσες για να μην πτωχεύσουν οι τράπεζες.
Άνοιξαν το λεξικό και όποια παράξενη λέξη έβρισκαν την ονόμασαν φόρο.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Έβαλαν κυρίους και κυρίες με παράξενα ονόματα να ελέγχουν την Κυβέρνηση.
Αποφάσισαν να ελέγχουν τι λες, πως το λες, γιατί το λες.
Κατάντησαν το Σύνταγμα κορσέ για παχουλές.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Κατηγόρησαν και εξευτέλισαν τον γείτονά σου, τον γιό σου, τον συμπολίτη σου.
Μπήκαν συνεταίροι στην δουλειά σου, στο σπίτι σου, στο μεροκάματό σου.
Κατήργησαν το τραπεζικό απόρρητο, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, το οικογενειακό άσυλο.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Ελέγχουν μήπως ανάσανες χωρίς να πληρώσεις τον φόρο που αναλογεί.
Εξευτέλισαν και ευτέλισαν το κοινοβούλιο, έκαναν πιόνια τους βουλευτές
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Σου αφαίρεσαν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα, ακόμα και αυτό της ζωής.
Υποτιμούν την εργασία, την ζωή, την αξιοπρέπειά σου.
Ξεπούλησαν και ξεπουλούν ότι με ιδρώτα έφτιαξαν οι προηγούμενες γενιές.
Δεν μίλησες, λούφαξες.

Ψήφισες Αντωνάκη και σου βγήκε Μέρκελ.
Ψήφισες Δημοκρατία και σου βγήκε Άδωνης.
Αλήθεια αισθάνεσαι καθόλου σκλάβος σήμερα; Έστω λίγο;

 
logiosermis.net 

 

Πρωτομαγιά: “Κύριοι δικαστές...”

Τίποτα δεν χαρίστηκε. Το δικαίωμα του ανθρώπου να δουλεύει για να ζει και όχι να ζει για να δουλεύει. Το 8ωρο και το δικαίωμα στην ξεκούραση και στον ελεύθερο χρόνο. Το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή, δημιουργική και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία. Οι Συλλογικές Συμβάσεις, το δικαίωμα της κοινωνικής ασφάλισης, η άδεια, η συνδικαλιστική ελευθερία στους χώρους δουλειάς.

   Τίποτα απ’ όλα όσα κατακτήθηκαν εδώ και ενάμιση αιώνα και που σήμερα ο καπιταλισμός τα παίρνει πίσω με «τόκο», δεν χαρίστηκε. Είναι ποτισμένο με αμέτρητο μόχθο, ιδρώτα και αίμα. Τίποτα δεν θα επιστραφεί από μόνο του. Ο,τι κερδήθηκε κι ό,τι χάθηκε, ό,τι κλάπηκε κι ό,τι «επιστραφεί», θα έχει πάνω του την ίδια σφραγίδα: Τη σφραγίδα της θυσίας, της αγωνίας, της ενότητας των εκατομμυρίων εργαζομένων.

   Τίποτα απ΄ όλα όσα έμειναν ανεκπλήρωτα και που σήμερα οι «δουλοκτήτες» τα παρουσιάζουν σαν «αδύνατα», δεν θα χαριστεί. Θα είναι ο καρπός μιας αδιάκοπης σποράς αγώνων. Των αγώνων ώστε το νόμιμο και το ηθικό να συμπορευτεί με το δίκιο του εργάτη. Αυτή είναι η μόνη προοπτική που πάνω της μπορεί να φυτρώσει η ελπίδα για τον λαό - εργάτη.

    Αν ο λαός παραιτηθεί από αυτή την προοπτική, τότε από την εξέγερση του Σικάγου, από τη ματωμένη Κυριακή του 1905 στη Ρωσία, από τον Μάη του ’36 και τον «Επιτάφιο» του Ρίτσου, από τον τοίχο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, θα έχουν απομείνει μόνο οι αγχόνες των εκμεταλλευτών. 

   Η Πρωτομαγιά  δεν είναι απλώς ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα υπόμνησης των δυο δρόμων: Ο ένας (σσ: «μονόδρομο» τον αποκαλούν οι μηχανοδηγοί του «οδοστρωτήρα») είναι ο δρόμος εκείνων που γυρίζουν τη ζωή του λαού δύο αιώνες πίσω. Εκείνων που αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήριο αγριανθρωπισμού για την εφαρμογή της πιο στυγνής πολιτικής που προσθέτει βάρη, πολλαπλασιάζει τα βάσανα, αφαιρεί δικαιώματα, διαιρεί την κοινωνία.

   Ο άλλος δρόμος – λένε οι μηχανοδηγοί του «οδοστρωτήρα» - «δεν υπάρχει». «Δεν είναι ρεαλιστικός». «Είναι δύσκολος». Κι όμως! Ο άλλος δρόμος, η άλλη πορεία, είναι μια πορεία απείρως «ευκολότερη» και – από άποψη αποτελεσμάτων – πρόδηλα ρεαλιστικότερη, σε αντίθεση με τον αδιέξοδο δρόμο των ανυπολόγιστων, μάταιων και αβάσταχτων θυσιών στις οποίες εξαναγκάζεται ο λαός για να βγαίνουν κερδισμένοι οι δυνάστες του. Είτε όταν υπάρχει «ανάπτυξη», είτε όταν έρχεται έρχεται η κρίση.

   Η Πρωτομαγιά είναι ένας άσβεστος φάρος που φωτίζει τη δυνατότητα, όπως την κατέγραψε ο ποιητής: Η Γη να γίνει κόκκινη από ζωή κι όχι από θάνατο. Η δυνατότητα αυτή περιγράφεται στα λόγια του Αύγουστου Σπάις. Ήταν τα λόγια με τα οποία ο Σπάις, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Σικάγου το Μάη του 1886, απευθύνθηκε στους δικαστές την ώρα που εκείνοι τον έστελναν μαζί με τους συντρόφους του στην αγχόνη:

   «Κύριοι δικαστές, αν σκέπτεστε σοβαρά ότι με τις κρεμάλες μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα, που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών προς την εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια, "πτωχοί τω πνεύματι". Σε παρόμοια περίπτωση θα μας κρεμάσετε με το δίκιο σας. Έπειτα, αυτό είναι το καλύτερο που έχετε να κάμετε.

   Κρεμάστε μας! Μα να περιμένετε το τέλος. Εάν δεν το βλέπετε, εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, κάτω σας, δίπλα σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές σας, θεριεύει μια φωτιά. Το έδαφος σαλεύει κάτω από τα πόδια σας. Βαδίζετε, κυριολεκτικά, επάνω σε μια υπόγεια φωτιά. Θέλετε να την αγνοείτε; Δε θα την αποφύγετε. Θέλετε να απαλλαγείτε, άπαξ διά παντός, από όλους τους "συνωμότες"; Απαλλαγείτε πρώτα από τα αφεντικά της βιομηχανίας, οι οποίοι δημιούργησαν την ανήθικη περιουσία τους από το κλεμμένο αντίτιμο της εργασίας που δεν πληρώθηκε. Είναι αυτό που εσείς αποκαλείτε "αύξηση του εθνικού πλούτου"!

   "Εθνικού"! Τι ειρωνεία! Τη χαρά μερικών προνομιούχων του έθνους να λέτε.

Κάνετε κάτι καλύτερο. Καταργήστε τα τρένα, τον τηλέγραφο, τα τηλέφωνα, τα βαπόρια, τον εαυτό σας! Καταργήστε πρώτα από όλα εσάς τους ίδιους! Γιατί; Γιατί εσείς, με τη συμπεριφορά σας, είστε οι πρώτοι πράκτορες της επανάστασης.

   Καταργήστε την αρπαγή και τη λεηλασία, Κύριοί μου. Αλλά, αυτή είναι η δουλειά σας. Είναι η ανήθικη αποστολή μιας εκατοντάδας ανθρώπων, οι οποίοι προτιμούν ν' απολαμβάνουν το παν, χωρίς να κάμνουν τίποτε. Από αυτήν ακριβώς την τάξη πάμε να απαλλαγούμε.

   Κοιτάξτε το οικονομικό πεδίο της μάχης. Οι εργάτες έχουν πετσοκοφτεί και εσείς, ω Χριστιανοί μου και καλοί μου και ευγενικοί αστοί, εσείς είστε οι κοινωνικοί γύπες, που τρώνε τη σάρκα των πτωμάτων. Θέλετε να κάνουμε έναν περίπατο στα στενά δρομάκια της πολιτείας αυτής, εκεί όπου περνάνε τις μέρες τους οι αληθινοί δημιουργοί του πλούτου;

Πάμε μαζί στα ανθρακωρυχεία του Χόκιγκ - Βάλεϊ; Δε θα βρούμε ανθρώπους, θα βρούμε κινούμενα πτώματα που άρχισαν να αποσυντίθενται.

   Η γενική κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής καθίσταται αναπόφευκτη αναγκαιότητα. Αρχίζει η εποχή του σοσιαλισμού και της παγκόσμιας συνεργασίας. Οι κατέχουσες τάξεις θα απαλλοτριωθούν. Εκείνοι που λένε "τούτο είναι δικό μου", θα τα δούνε όλα κοινά. Αυτό δε θα γίνει για σκοπούς σπεκουλάντικους, θα γίνει για το καλό όλων. Τούτο εδώ δεν είναι όραμα αιθέριο καθώς νομίζετε. Είναι αναγκαιότητα. Είδαμε στην ιστορία πώς ό,τι ήταν ανάγκη να γίνει, έγινε. Αυτό είναι η λογική της ζωής...

   Όποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη βιομηχανία. Μετρημένα άτομα χρησιμοποιούν προς όφελός τους τις εφευρέσεις. Ο κόσμος είναι για τους λίγους. Δεξιά και αριστερά πέφτουν οι όμοιοί τους, θύματα του πλούτου και της καλοζωίας τους. Λίγο τους ενδιαφέρει. Με τις μηχανές τους μετατρέπουν το ανθρώπινο αίμα σε βώλους χρυσαφιού.

Την ίδια την υγεία των ανήλικων. Με την πολλή εργασία, δολοφονούν τα γυναικόπαιδα. Με την ανεργία σκοτώνουν. Και αυτοί οι άνθρωποι σου λέγονται Χριστιανοί! Γνήσιοι Χριστιανοί!

   Εμείς παραβήκαμε τους νόμους σας, για να δείξουμε στο λαό σε τι αποβλέπουν όλοι σας οι θεσμοί: στο να εγκαθιδρύσουν, στη χώρα αυτή, μία ολιγαρχία, όμοια της οποίας σε κτηνωδία, δεν υπάρχει πουθενά στη Γη!

   Αν πιστεύετε ότι με το να μας κρεμάσετε θα εξουδετερώσετε το κίνημα των εργαζομένων, το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα που σέρνονται στη φτώχεια και στη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωσή τους -αν αυτή είναι η γνώμη σας- τότε κρεμάστε μας!

Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...».

email: mpog@enikos.gr

http://www.enikos.gr/

Νέα σκανδαλώδης τροπολογία για το Μέγαρο Μουσικής

Του Μάριου Αραβαντινού 

Μια ακόμη τροπολογία – δώρο στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση με άλλοθι την προσωρινή διευκόλυνση λειτουργίας του Μεγάρου μέχρι τις 31 Αυγούστου, το οποίο όφειλε, πριν ακόμη οι υπουργοί Στουρνάρας και Παναγιωτόπουλος αποφασίσουν τη διαγραφή των χρεών, περισσότερα από 200 εκατ. ευρώ.

Η νέα τροπολογία, την οποία υπογράφουν οι υπουργοί Οικονομικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Πολιτισμού και Εργασίας, κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης «Απλούστευση της αδειοδότησης για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας» και προβλέπει μεταξύ άλλων την απαλλαγή του Μεγάρου Μουσικής της Αθήνας, από την υποχρέωση προσκόμισης αποδεικτικού φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας για τα χρέη του προς το ελληνικό Δημόσιο, το ΙΚΑ ή άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς, για όλες τις πράξεις και συναλλαγές, πλην της μεταβίβασης ακινήτου ιδιοκτησίας του.

Με την ίδια ρύθμιση ορίζεται σκανδαλωδώς ότι δεν επιτρέπεται η διενέργεια κανενός συμψηφισμού σε βάρος του Μεγάρου Μουσικής που αφορά βεβαιωμένες χρηματικές απαιτήσεις του Δημοσίου ή ασφαλιστικών Οργανισμών κατά του Μεγάρου, ότι αναστέλλονται οι κατά του Μεγάρου Μουσικής, πράξεις διοικητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης καθώς και η λήψη οποιουδήποτε ασφαλιστικού ή διασφαλιστικού μέτρου, ενώ τονίζεται ότι «ειδικά για τα χρέη του Μεγάρου Μουσικής από καταπτώσεις εγγυήσεων του Δημοσίου, δεν υπολογίζονται τόκοι και πρόστιμα».

Στην τροπολογία τονίζεται ότι η προτεινόμενη ρύθμιση κρίνεται αναγκαία ενόψει μιας επικείμενης συνολικής λύσης, ενώ επισημαίνεται ότι δεν συνεπάγεται απαλλαγή του Μεγάρου Μουσικής από την υποχρέωση εκπλήρωσης των φορολογικών και ασφαλιστικών του υποχρεώσεων.

Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους πάντως, σε σχετική έκθεσή του, η οποία συμπεριλαμβάνεται στην τροπολογία κάνει λόγο για απώλεια εσόδων, η οποία προκαλείται από τις προτεινόμενες διατάξεις, ενώ δηλώνει άγνοια για το ύψος της, αφού αυτό «εξαρτάται από τον χρόνο που κάθε ποσό από κατάπτωση εγγύησης κατέστη ή θα καταστεί ληξιπρόθεσμο, το ύψος του, τον χρόνο που τελικά θα εισπραχθεί κλπ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση.

Οι σχέσεις αγάπης Δημοσίου-Μεγάρου

Η ευνοϊκή μεταχείριση του Μεγάρου Μουσικής από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, δεν προκαλεί απολύτως καμία έκπληξη. Ήδη από τον Μάρτιο του 2011 το υπουργείο Οικονομικών, με μια σκανδαλώδη διάταξή του, επιχειρούσε να αποπληρώσει δάνειο ύψους 95 εκατ. ευρώ που είχε λάβει το 2007 από την Εθνική Τράπεζα ο Χρήστος Λαμπράκης, με εγγυητή το ελληνικό Δημόσιο, το οποίο ήταν υποχρεωμένο, δεδομένου ότι το Μέγαρο βυθιζόταν στα ελλείμματα να αποπληρώσει το χρέος του.

Τις εγγυήσεις για το συγκεκριμένο δάνειο παρείχε ο τότε υφυπουργός Οικονομικών, Πέτρος Δούκας.

Την περίοδο εκείνη ακόμη και ο μετέπειτα υφυπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου Δημήτρης Κούσελας επιχειρηματολογούσε από το βήμα της Βουλής, υπέρ της ψήφισης της συγκεκριμένης διάταξης, λέγοντας, ακριβώς όπως κάνει και σήμερα η κυβέρνηση, ότι σε περίπτωση καταψήφισης το Μέγαρο Μουσικής θα κινδύνευε να κλείσει.

Τον Σεπτέμβριο του 2013, στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, αποκαλύφθηκε ότι το ελληνικό Δημόσιο συνέχισε να εγγυάται τα δάνεια του Μεγάρου Μουσικής. Τούτη τη φορά, όπως προέκυπτε από απάντηση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, σε σχετική ερώτηση δέκα βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το Δημόσιο είχε εγγυηθεί τρία δάνεια του Μεγάρου, συνολικού ύψους 245 εκατ. ευρώ.

Επρόκειτο για τρία δάνεια, ένα από την Εθνική Τράπεζα, ύψους 95 εκατ., την εξόφληση του οποίου είχε αναλάβει το ελληνικό Δημόσιο όπως διαβάσατε παραπάνω, και δύο ακόμη από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το πρώτο 78,8 εκατ. και το δεύτερο 55,4 εκατ. Από αυτά τα τρία δάνεια, το ανεξόφλητο υπόλοιπο στις 30 Ιουνίου 2013 ξεπερνούσε τα 229,2 εκατ. ευρώ.

Ο κ. Σταϊκούρας, παραδεχόταν μεταξύ των άλλων στην απάντησή του, ότι δεν είχε διενεργηθεί έλεγχος στο Μέγαρο Μουσικής από τη Γενική Διεύθυνση Δημοσιονομικών Ελέγχων με το αιτιολογικό πως δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ελεγχόμενων από αυτή φορέων για την επιλογή του δείγματος, καθόσον δεν τηρούσε τις ορισθείσες από την Επιτροπή Συντονισμού Ελέγχων προϋποθέσεις.

Υπενθυμίζεται ότι για το 2013, η συνολική κρατική επιχορήγηση για τους Οργανισμούς Μεγάρων Μουσικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών είχε διαμορφωθεί στα έξι εκατομμύρια ευρώ.

Περίπου μισό χρόνο μετά, τον Φεβρουάριο του 2014, με μια προκλητική απόφασή τους, οι υπουργοί Οικονομικών και Πολιτισμού, Γιάννης Στουρνάρας και Πάνος Παναγιωτόπουλος, αποφάσισαν να διαγράψουν τα χρέη του Μεγάρου, που προέρχονταν από τα δάνεια που δόθηκαν με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.

Κατά τη διάρκεια σύσκεψης μεταξύ των δύο υπουργών και του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγαρού Μουσικής, Ιωάννη Μάνου είχε επίσης αποφασιστεί να περάσει στην κατοχή του Δημοσίου παλαιό κτίριο του Μεγάρου και παράλληλα να επιχορηγηθούν τα έξοδά του από το Δημόσιο.

Τέλος, όπως επίσης αναφέρεται σε απάντηση του Χρήστου Σταϊκούρα, αυτή τη φορά στη βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Σταυρούλα Ξουλίδου, στις 5 του περασμένου Μαρτίου, ο υπουργός Πολιτισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος, έχει εγκρίνει για το τρέχων οικονομικό έτος, για λογαριασμό του Μεγάρου Μουσικής,  επιχορήγηση τριών εκατ. ευρώ, ενώ «δόθηκε και δυνατότητα εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Μεγάρου μέσω ειδικής χρηματοδότησης, μέχρι του ύψους που ανέρχονταν οι εν λόγω υποχρεώσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2011», όπως ανάφερε στην απάντησή του ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών. Το ποσό που χορηγήθηκε για στο Μέγαρο Μουσικής για την εξόφληση αυτών των οφειλών ήταν 2,6 εκατ. ευρώ. 

Διαβάστε την τροπολογία 

http://www.koutipandoras.gr/

Το μαλακό υπογάστριο του δικαιώματος

Του Κώστα Βαξεβάνη

Tο να υπερασπίζεσαι το δικαίωμά σου είναι κάτι μεγαλειώδες. Δεν υπερασπίζεσαι την ύπαρξή σου και την ελευθερία σου, αλλά είτε το θέλεις είτε όχι υπερασπίζεσαι μια κοινωνία να λειτουργεί με δικαιώματα. Η υπεράσπιση ακόμη και των πιο προσωπικών δικαιωμάτων είναι μια κοινωνική λειτουργία που ξεπερνά τον ιδιωτικό χώρο τον οποίο μπορεί να επιχείρησε να υπερασπίσει. Δεν υπάρχει δικαίωμα που να διεκδικεί ένας, αλλά να αφορά μόνον ένα. Με τον ίδιο τρόπο, κάθε δικαίωμα που χάνει κάποιος, αφαιρείται από την κοινωνία. Αργά ή γρήγορα θα το χάσουν κι άλλοι.

Σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, που εμφανίζεται όλο και πιο ευαίσθητος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων, εμφανίζεται ταυτόχρονα μια αντίφαση. Μια προτεραιότητα δικαιωμάτων. Όλο και συχνότερα τα δικαιώματα αποχωρίζονται από το δίκιο ή το άδικο και καταλήγουν να διεκδικούνται με βάση την επιλογή, το γούστο, ακόμη και την ιδιότυπη μόδα.

Η κοινωνία γεμίζει με ακτιβιστές που είναι έτοιμοι να προωθήσουν ένα συγκεκριμένο δικαίωμα, το οποίο είναι ταυτόχρονα έτοιμοι να αποκόψουν από κάθε άλλο. Το δικαίωμα δεν είναι η ελευθερία που σου ανήκει, αλλά γίνεται ο βαθμός της ελευθερίας που επιλέγεις, στον τομέα που επιλέγεις.

Μπορεί κάποιος να υπερασπίζεται το δικαίωμά του στη σεξουαλική του επιλογή, αλλά ταυτόχρονα να αδιαφορεί για το αν σε μια κοινωνία πεθαίνουν άνθρωποι; Πόσο ειλικρινής είναι η ζέση για τα δικαιώματα και ο ακτιβισμός, αν τον περιορίζεις στην περιοχή λίγο πάνω και λίγο κάτω από το μαλακό υπογάστριο; Ή, για να αντιστρέψω την ερώτηση, σε μια χώρα που τα κοινωνικά δικαιώματα, το δικαίωμα στη μόρφωση ή την υγεία, καταλύονται, ποιο είναι το στοιχείο που εγγυάται πως κάποιο δικαίωμα θα μείνει τελικώς όρθιο;

Ο νεοφιλελευθερισμός προσπαθεί να πείσει πως υπάρχουν επετηρίδες δικαιωμάτων. Δικαιώματα που αξίζει να προασπίζεσαι και άλλα που η υπεράσπισή τους δεν οδηγεί πουθενά. Ο κατακερματισμός των δικαιωμάτων γίνεται για να μη δημιουργείται κοινωνική συνείδηση και δράση.

Τα δικαιώματα τοποθετούνται στον ιδιωτικό χώρο, στο δωμάτιο του σπιτιού, εκεί που αναπτύσσονται αυστηρές προσωπικές ανάγκες και συμπεριφορές. Στην κρεβατοκάμαρα, στο απόρρητο του τηλεφώνου, ακόμη και στις ανθρώπινες συμπεριφορές που πρέπει να διακατέχονται από πολιτική ορθότητα και καθωσπρεπισμό.

Κάθε άλλο δικαίωμα και πολύ περισσότερο κάθε άλλη διεκδίκηση του δικαιώματος παρουσιάζεται ως γραφική απαίτηση χωρίς αντικείμενο. Σε μια κοινωνία επιλεκτικών δικαιωμάτων, απαγορεύεται να φωνάζεις και να είσαι κακότροπος στον διπλανό σου, αλλά ταυτόχρονα μπορείς να μη δίνεις σημασία στις κραυγές πόνου μιας κοινωνίας που χάνει τα βασικά της δικαιώματα με πρώτο και κύριο αυτό της επιβίωσης.

Η κοινωνία διαμορφώνεται έτσι με βάση το μοντέλο Καμίνη, ο οποίος την περίοδο των Χριστουγέννων έντυσε για αισθητικούς λόγους τους κορμούς των δέντρων με μάλλινα πουλόβερ. Κάτω από τα δέντρα βέβαια κοιμόντουσαν και πέθαιναν γυμνοί άστεγοι.

Στην απαίτηση του δικαιώματος πρέπει να υπάρχει μια συνειδησιακή απολυτότητα και όχι μια αισθητική επιλεκτική επιλογή. Ή είσαι με τα δικαιώματα ή δεν είσαι. Ή τα υπερασπίζεσαι ή όχι. Η διεκδίκηση του δικαιώματος του ευαίσθητου και προσωπικού πεδίου όχι μόνο είναι υποκριτική, αλλά δεν μπορεί να έχει κανένα αποτέλεσμα.

Δυστυχώς τα δικαιώματα είναι σαν το ντόμινο. Την ώρα που θα πέσει το ένα, έχει ξεκινήσει η διαδικασία για να πέσουν όλα. Ακόμη και αυτό που είναι κρυμμένο στην κρεβατοκάμαρα.

http://www.koutipandoras.gr/

Γλέζος προς Στουρνάρα: Ιερά και όσια είναι ο Άνθρωπος, η Ελευθερία και η Δημοκρατία

«Ιερά και όσια είναι ο Άνθρωπος, η ύπαρξή του, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Δημοκρατία, η Ελευθερία, η Ανεξαρτησία», απάντησε ο Μανώλης Γλέζος στη δήλωση Στουρνάρα πως «δεν παίζουμε με το νόμισμα, με τα ιερά και τα όσια». 

Από τη δήλωση του κ. Στουρνάρα αποκαλύπτονται «η φτωχοποίηση της κοινωνίας, η κατάρρευση του κοινωνικού ιστού και η θεοποίηση του χρήματος», σημείωσε το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς.

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε ότι «η κυνική και απόλυτη αυτή δήλωση δείχνει ότι επιστήμονες που δεν αμφιβάλουν, δεν αμφισβητούν, αλλά έχουν ως θέσφατο την άποψή τους -και μάλιστα μια τέτοια άποψη- σημαίνει ότι υπηρετούν το παλιό, το παρωχημένο, το αντιανθρώπινο, το αντιεπιστημονικό».

Ο κ. Γλέζος σημείωσε ακόμη ότι η επιστήμη προχωρά με την έρευνα και η έρευνα με την αμφισβήτηση.

«Ας καταλάβει, επιτέλους, ο υπουργός Οικονομικών ότι με αυτόν τον τρόπο δεν υπηρετεί ούτε τον Άνθρωπο, ούτε την Επιστήμη, ούτε την Οικονομία, αλλά ούτε και τη Χώρα», κατέληξε.


 
alterthess.gr

 

Το ξεπούλημα ΟΛΠ - Ύδρευσης - και ΟΣΕ επιταχύνουν Κυβέρνηση και Τρόϊκα

ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ!

Σε τροχιά επιτάχυνσης βάζει η κυβέρνηση Σαμαρά την προδιαγεγραμμένη πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και ξεπουλήματος των στρατηγικών υποδομών της Ελλάδας, μετά και τη σχετική "εντολή" που έδωσε ηΚομισιόν την περασμένη Παρασκευή (25/4), μέσω της τελευταίας "έκθεσης αξιολόγησης" της ελληνικής οικονομίας.

Στο επίκεντρο των "παζαριών" της κυβέρνησης με τις μεγάλες πολυεθνικές που εποφθαλμιούν τις εθνικής σημασίας επιχειρήσεις, βρίσκεται ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), για τον οποίο έξι επιχειρηματικά σχήματα κατέθεσαν τις αιτήσεις τους στο ΤΑΙΠΕΔ, σύμφωνα με ανακοίνωση του τελευταίου.

Ειδικότερα, οι "μνηστήρες" για το 67% του μετοχικού πακέτου του ΟΛΠ είναι οι εξής: APM Terminals B.V., Cartesian Capital Group LLC, COSCO (Hong Kong) Group Limited, International Container Terminal Services Inc, Ports America Group Holdings και Utilico Emerging Markets Limited. Στο αμέσως επόμενο διάστημα, οι σύμβουλοι αξιοποίησης θα αξιολογήσουν τις υποβληθείσες αιτήσεις και θα υποβάλουν την εισήγησή τους στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ, σχετικά με τους υποψηφίους που πληρούν τα κριτήρια συμμετοχής στην επόμενη φάση του διαγωνισμού.

Ο ΟΣΕ ΧΩΡΙΣ... ΒΑΓΟΝΙΑ - ΩΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΣΕ ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΚΑΙ ΕΕΣΣΤΥ

Εκ παραλλήλου, εντός δύο μηνών αναμένεται να κατατεθούν οι δεσμευτικές προσφορές και για τηνΤΡΑΙΝΟΣΕ και την ΕΕΣΣΤΥ (Συντήρηση Σιδηροδρομικού Τροχαίου Υλικού). Ωστόσο, αυτός δεν είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις ετοιμάζονται να βάλουν χέρι στις λειτουργίες τουαπαξιωμένου ΟΣΕ. Όπως μεταφέρουν ρεπορτάζ από τον ημερήσιο Τύπο, ο ΟΣΕ, σε εφαρμογή των πλάνων "εξυγίανσης", μεταβίβασε στο Δημόσιο το ενεργό τροχαίο υλικό του (κινητήρες, άμαξες κλπ), μένοντας ουσιαστικά χωρίς βαγόνια! Ως αντάλλαγμα, το Δημόσιο προχώρησε σε ισόποση μείωση των απαιτήσεών από τον ΟΣΕ.

Συνέπεια αυτών των απαράδεκτων μεθοδεύσεων είναι να περάσει η διαχείριση του τροχαίου υλικού που πέρασε στο Δημόσιο σε ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ, μιας και εξαιτίας της απαξίωσης, δεν υπάρχουν οιαπαιτούμενοι πόροι για τη συντήρησή του. Ταυτόχρονα και η ΓΑΙΑΟΣΕ, σταδιακά προχωρά στην πώληση των ακινήτων που κατέχει και διαχειρίζεται (σιδηροδρομικούς σταθμούς κλπ).

ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΓΕΝΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

Την Παρασκευή 20 Ιουνίου θα καταθέσουν δεσμευτικές προσφορές οι δύο κοινοπραξίες εταιρειών (Ελλάκτωρ-Suez Environnement και Αποστολόπουλος εταιρεία συμμετοχών-ΤΕΡΝΑ-Mekorot) που διεκδικούν το προς ιδιωτικοποίηση 51% της ΕΥΑΘ, γεγονός που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, με τους πολίτες να διοργανώνουν λαϊκό δημοψήφισμα, προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στηνπεραιτέρω εμπορευματοποίηση αυτού του στοιχειώδους κοινωνικού αγαθού.

http://www.iskra.gr/

ΗΛ. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΒΕΒΑΙΗ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΑΡΤΗ

Το ΠΑΣΟΚ “βλέποντας την αυξανόμενη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε μία απέλπιδα προσπάθεια να αποπροσανατολίσει την πολιτική ατζέντα”, τονίζει υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ηλίας Νικολόπουλος, απαντώντας σε δηλώσεις που έγιναν σε βάρος του από το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, που τον αποκάλεσε “τον “συνταγματολόγο” της Χρυσής Αυγής”.

Μάλιστα, ο Ηλ. Νικολόπουλος υπογραμμίζει ότι “οι πολιτικές Σαμαρά-Βενιζέλου που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια χάιδευαν το αυγό του φιδιού μέχρι αυτό να εκκολαφτεί” και δηλώνει ότι “με τέτοιες πολιτικές μεθοδεύσεις που αγγίζουν τα όρια της παράνοιας η εξαφάνισή του από τον πολιτικό χάρτη είναι ακόμη πιο βέβαιη”.

Παρατίθεται ολόκληρη η απάντηση του Ηλία Νικολόπουλου:

Ο κ. Βενιζέλος αφού κατάφερε σε χρόνο ρεκόρ να αποτελειώσει και να μετατρέψει σε πολιτικό φάντασμα – υποζύγιο του κ. Σαμαρά και της Αβερωφικής δεξιάς, το κόμμα που ίδρυσε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, έχασε πλέον κάθε έλεγχο. Απορροφημένος στο πώς θα καμουφλάρει πίσω από αλλότριους τίτλους ( ΕΛΙΑ κλπ) τα υπολείμματα του πάλε – ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, απώλεσε κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Ο φασισμός αντιμετωπίζεται πρωτίστως ιδεολογικά και με το βάθεμα της δημοκρατίας και όχι με τον παραμερισμό και την απαξίωση του Εθνικού Κοινοβουλίου που συντελέστηκε και συντελείται όλα αυτά τα χρόνια από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες παρέδωσαν «αμετάκλητα» και άνευ όρων την εθνική κυριαρχία στις Βρυξέλλες και τους «δανειστές». Οι πολιτικές Σαμαρά-Βενιζέλου που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια χάιδευαν το αυγό του φιδιού μέχρι αυτό να εκκολαφτεί. Ήταν αυτές που με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, την καταστροφή του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού και τον ξεριζωμό δεκάδων χιλιάδων νέων από τη χώρα μας έστρωναν το χαλί στο φασιστικό μόρφωμα της Χ.Α για να αναπτυχθεί. Σε κάθε περίπτωση η δημοκρατία δεν πρέπει και δε μπορεί να χρησιμοποιεί μέτρα ολοκληρωτισμού για να αντιμετωπίζει τον ίδιο τον ολοκληρωτισμό και τους πυρήνες του.

Θα υπενθυμίσω πως ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ομότεχνος συνάδελφός μου εκτός του ότι συμφωνεί με την άποψή μου ότι το Σύνταγμα δεν δίνει την δυνατότητα δικαστικής απαγόρευσης πολιτικού κόμματος, «καλύπτει» το φασιστικό αυτό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής ακόμα και για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα όποιος ανατρέξει στο βιβλίο του «Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου» στη σελίδα 449 θα διαβάσει πως: «…ακόμη και αν επιλεγεί στο μέλλον από τον αναθεωρητικό νομοθέτη η λύση της εισαγωγής του Συνταγματικού Δικαστηρίου… δεν θα πρέπει να διαθέτει αρμοδιότητες σχετικές…με τη δράση και τη λειτουργία των κομμάτων… Η λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος (ως συστήματος θεσμών, διαδικασιών, δικαιωμάτων) ή είναι ελεύθερη ή δεν υφίσταται καθόλου».

Το ΠΑΣΟΚ βλέποντας την αυξανόμενη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε μία απέλπιδα προσπάθεια να αποπροσανατολίσει την πολιτική ατζέντα. Με τέτοιες πολιτικές μεθοδεύσεις που αγγίζουν τα όρια της παράνοιας η εξαφάνισή του από τον πολιτικό χάρτη είναι ακόμη πιο βέβαιη.

Μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι”.

πηγή: avgi.gr

Γιώργος Αρμενάκης - Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης στην Δημοτική Ενότητα Ανθούσας με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Ο Γιώργος Αρμενάκης γεννήθηκε το 1962 στην Μυτιλήνη Λέσβου. 

Από το 1973 κατοικεί μόνιμα στην Ανθούσα. 

Τέλειωσε το Λύκειο Σπάτων το 1980 και σπούδασε μηχανικός Εμπορικού Ναυτικού.

Δραστηριοποιήθηκε από νεαρός στο μαζικό κίνημα μέσα από τις τάξεις της ΚΝΕ.

 Υπήρξε μέλος Δ.Σ του Εκπολιτιστικού και Επιμορφωτικού Συλλόγου Νέων Παλλήνης και αργότερα ιδρυτικό μέλος του Γ.Σ Παλλήνης (ομάδες μπάσκετ) και μέλος των 2 πρώτων του Δ.Σ. 

Ιδρυτικό μέλος του Εκπολιτιστικού και Επιμορφωτικού Συλλόγου Ανθούσας. 

Σήμερα είναι Αντιπρόεδρος του Συλλόγου και μέλος της Θεατρικής του Ομάδας. 

Ενεργό μέλος του Συνδικάτου οικοδόμων Ανατ. Αττικής.

 Επαγγελματικά δραστηριοποιείται σαν εργολάβος οικοδομών και σαν κατασκευαστής ακινήτων. Είναι παντρεμένος και πατέρας 2 παιδιών 18 και16 χρόνων.

http://pa-pallini.blogspot.gr/

Ανακοίνωση Υποστήριξης ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης, της Δημοτικής Παράταξης "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο" και του Υποψηφίου Δημάρχου Απόστολου Βολιώτη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

«ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΗΜΟ»

ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΒΟΛΙΩΤΗ

Οι Δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2014 αποτελούν κορυφαία εκλογική μάχη.  Παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, εντάσσονται  αντικειμενικά στον κεντρικό πολιτικό στόχο που πρέπει να είναι, η ανατροπή των κατεστημένων τοπικών εκπροσώπων των πολιτικών δυνάμεων που κυβέρνησαν τη χώρα με καταστροφικό τρόπο και η υλοποίηση ενός σχεδίου κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης από μία κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, από μία κυβέρνηση της Αριστεράς.

Το προηγούμενο διάστημα η Αυτοδιοίκηση, ενώ θα έπρεπε να είναι μορφή λαϊκής εξουσίας, υπέστη ακόμα πιο έντονα τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής, Περικοπές Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (πάνω από 60%), απολύσεις προσωπικού, ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών, με ταυτόχρονη μεταφορά νέων αρμοδιοτήτων μέσω του Καλλικράτη. Η ήδη ελλιπής δημοτική πρόνοια συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο, η φροντίδα στους οικονομικά ασθενέστερους εξαφανίζεται και στην θέση τους αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο, εταιρείες, ιδιώτες και τοπικά ανεξέλεγκτα συμφέροντα.

Για το λόγο αυτό, τα κόμματα της συγκυβέρνησης, φοβούμενα την αποδοκιμασία του λαού, προσπαθούν με κάθε τρόπο να δώσουν αυστηρά τοπικό χαρακτήρα στις εκλογές. Στο ίδιο μήκος κύματος, τα αυτοδιοικητικά τους στελέχη και στην περιοχή μας, προσπαθούν να κρύψουν τις κομματικές τους ταυτότητες. Προσπαθούν να εμφανιστούν ως «ανεξάρτητοι».   

Στο δήμο Παλλήνης η απερχόμενη δημοτική, απετέλεσε την πιο πιστή έκφραση του κατεστημένου φθαρμένου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος: Διοίκησε τον δήμο με ένα  κλειστό κύκλωμα εξουσίας, με  περιφρόνηση των συλλογικών οργάνων (δημοτικό συμβούλιο, τοπικά συμβούλια, φορείς), με  αυξήσεις στα τέλη και στα τροφεία των βρεφονηπιακών σταθμών, με επιβολή ακριβών συνδρομών στα πολιτιστικά-αθλητικά προγράμματα, με πλήρη αδιαφάνεια, που σε αρκετές περιπτώσεις οδήγησε σε σκάνδαλα οικονομικής διαχείρισης με τα οποία ασχολείται η δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να εμφανιστεί όψιμα ως αντιμνημονιακή, ως η δημοτική αρχή που πρωτοστατεί στην οργάνωση δράσεων αλληλεγγύης για τη στήριξη των κοινωνικά ασθενέστερων, μέσα όμως από γραφειοκρατικές και αδιαφανείς διαδικασίες, οι οποίες τελικά ακυρώνουν την προσπάθεια.

Ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε την κατάσταση και στο Δήμο  Παλλήνης

Ήρθε η ώρα να αναδείξουμε Δημοτική αρχή που θα αντιταχθεί στα σχέδια διάλυσης της αυτοδιοίκησης, θα υπερασπιστεί το δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα της, θα κατορθώσει να κινητοποιήσει τις κοινωνικές δυνάμεις Ανθούσας - Γέρακα - Παλλήνης, για την αναδιάρθρωση του Δήμου, τη δημιουργία ενός κινήματος συμμετοχής, αλληλεγγύης και προοδευτικής προοπτικής της πόλης μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τη Δημοτική Παράταξη «Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο» και τον Υποψήφιο Δήμαρχο Απόστολο Βολιώτη.

Καλεί τα μέλη και τους φίλους του σε συστράτευση για τη νικηφόρα έκβαση του αγώνα.

                                                                                          Οργάνωσης Μελών

                                                                                       ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης

http://pa-pallini.blogspot.gr/

Μαρία Λεβαντή - Υποψήφια Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης, στην Δημοτική Ενότητα Παλλήνης, με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Κόρη του Χρήστου Λεβαντή, πρώην αντιπροέδρου της κοινότητας Παλλήνης και της Ελένης το γένος Τσιρίκου, μεγάλωσε και κατοικεί στην Παλλήνη. Είναι μητέρα του Κωνσταντίνου Ντόντου.

Ως πτυχιούχος της Αρχιτεκτονικής σχολής του “Instituto Universitario di Architettura di Venezia” και μέλος του Τ.Ε.Ε. ασκεί επί 23 έτη το επάγγελμα της αρχιτέκτονος - μηχανικού με έδρα το τεχνικό της γραφείο στην Παλλήνη.

Ως τεχνικός σύμβουλος του Δήμου Παλλήνης ασχολήθηκε με αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά θέματα του Δήμου.

Το 2002 εκλέχθηκε Δημοτική Σύμβουλος Παλλήνης με το συνδυασμό του Θεόδωρου Γκοτσόπουλου προσφέροντας την εμπειρία της από θέσεις ευθύνης όπως:

• Υπεύθυνη του χωροταξικού - πολεοδομικού σχεδιασμού

• Υπεύθυνη κτιριακών έργων

• Αντιπρόεδρος του Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου

• Αντιπρόεδρος της Δημαρχιακής επιτροπής

Το 2006 επανεκλέχθηκε Δημοτική Σύμβουλος Παλλήνης με τον ίδιο συνδυασμό και διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παλλήνης για το 2009 και το 2010.

Το 2010 εκλέχθηκε Δημοτική Σύμβουλος του καλλικρατικού Δήμου Παλλήνης με το συνδυασμό του Θανάση Ζούτσου.

Από το 2013 συνεχίζει τη θητεία της ως ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Το ουσιαστικό δίλλημα των δημοτικών εκλογών δεν είναι μόνο ποιος μπορεί να διοικήσει την πόλη, αλλά, πρωτίστως, ποιος μπορεί να την αλλάξει. Με ποιο όραμα και ποια προοπτική, με ποιο σχέδιο και ποιες ιεραρχήσεις, με ποιες επιλογές και ποια πρόσωπα. Η απάντηση στο δίλλημα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα δικαιώματα στην ίδια τη ζωή μέσα στην πόλη.

Αυτά τα δικαιώματα υπερασπίσθηκα όσα χρόνια εκλέγομαι δημοτική σύμβουλος, είτε από τη θέση της Δημοτικής Αρχής, είτε από τη θέση της μειοψηφίας, έχοντας τον σχεδιασμό της προοπτικής της πόλης στην κεντρική μου οπτική.

Με συνεχή και επίπονη προσπάθεια καθ’ όλη τη διάρκεια της τετραετίας 2002-2006 συνέβαλλα σημαντικά στην ανάδειξη του πολεοδομικού σχεδιασμού σε κυρίαρχη πολιτική της Δημοτικής Αρχής η οποία απέδωσε άμεσες εγκρίσεις πολεοδομικών μελετών (Κάτω Βακαλόπουλο, Άνω Μπαλάνα), νέες εκπονήσεις πολεοδομικών μελετών, μία νέα κυκλοφοριακή μελέτη, επικαιροποιημένα κτηματολογικά υπόβαθρα και την εκπόνηση της Πράξης Εφαρμογής του Βακαλόπουλου.

Τα επόμενα σχολεία της Παλλήνης θα κτιστούν πάνω στη γη που απέδωσε στον Δήμο αυτή ακριβώς η ένταξη στο σχέδιο πόλης του Βακαλόπουλου. Οι μελέτες για το Καραούζι, το Παπαχωράφι, τη Μάριζα και τη Νέα Παλλήνη, τότε ανατέθηκαν και εκπονήθηκαν. 

Παράλληλα η διαφύλαξη κεκτημένων χρήσεων γης, όπου απειλούνταν, όπως επίσης η αποκατάσταση της ιστορικής μας κτιριακής κληρονομιάς (Αποθήκες Καμπά) είχαν τη δική τους διακριτή θέση στην προσπάθειά μου.

Στην Καλλικρατική αυτοδιοικητική πραγματικότητα η συνένωση τριών Ο.Τ.Α., των ήδη δύο μεγάλων Δήμων, Γέρακα και Παλλήνης και της Κοινότητας Ανθούσας, με παρόμοια χαρακτηριστικά, αλλά διαφορετική ιστορική πορεία ανάπτυξης, στον δεύτερο πληθυσμιακά Δήμο της Αν. Αττικής, ήταν μια πρόκληση για την τοπική αυτοδιοίκηση. Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις μου στο Δημοτικό Συμβούλιο

•  τα μεγάλα θέματα του χωροταξικού σχεδιασμού παραμένουν ανοιχτά,

•  οι μεγάλοι αδόμητοι χώροι αναμένουν αδιευκρίνιστη προοπτική,

•  τα ειδικά προβλήματα των γειτονιών χρονίζουν στο όνομα του πολιτικού κόστους,

• τα κέντρα του Δήμου στενάζουν από την οικονομική κρίση, χωρίς την μεταρρυθμιστική βούληση της Δημοτικής Αρχής να δίνει ελπίδα.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ η ψήφος μας είναι φωνή υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας. Είναι ψήφος δημοκρατίας και συμμετοχής, ανατροπής και δημιουργίας. Σήμερα κόντρα στην διάβρωση του κοινωνικού ιστού, κόντρα στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των πολιτών η ψήφος μας είναι εντολή για βιώσιμη ανάπτυξη της πόλης με οριοθετημένες χρήσεις γης και με αναπτυξιακό πρότυπο την αφαίρεση που προσθέτει και σέβεται το περιβάλλον. Που ιεραρχεί τις ανάγκες των πολιτών σε έργα με αιτιολόγηση και ανταποδοτικά κριτήρια. Που ενθαρρύνει καινοτόμες πρωτοβουλίες, ενισχύει την τοπική ανάπτυξη και στηρίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

•  Για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να αποδοθούν στους παλιούς και νέους κατοίκους νέες υποδομές εκπαίδευσης, άθλησης, πολιτισμού, κυκλοφορίας με την ολοκλήρωση των εντάξεων στο σχέδιο πόλης.

•  Για να αναβαθμίσουμε κόντρα στην ύφεση και τον μαρασμό τα ιστορικά κέντρα του Δήμου ώστε να αποτελέσουν περιβάλλον ανάπτυξης ανταγωνιστικό για τον εμπορικό κόσμο και ανθρώπινο για τους δημότες.

• ·Για να διασωθούν οι ελάχιστοι εναπομείναντες κοινόχρηστοι χώροι.

•  Για να διασφαλισθούν οι κατακτημένες κοινωφελείς χρήσεις γης.

•  Για να αναδειχθεί η ιστορική, πολιτιστική και φυσική μας κληρονομιά.

•  Για να αναδειχθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης και να ανακτήσει τη θέση, που της αξίζει στην ευρύτερη περιοχή.

Για να δούμε την πόλη ως σύνολο, στην προοπτική της και εντός της ευρύτερης περιοχής απαιτείται «Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο». 

ΜΑΡΙΑ ΛΕΒΑΝΤΗ

ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ – ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΑΛΛΗΝΗΣ