Τι στον Μπέο γίνεται;

ΤουΚώστα Βαξεβάνη

Πολιτικό μήνυμα τελικώς, δεν είναι οτιδήποτε μπορούμε να ερμηνεύσουμε ή έχει ευθεία αναγωγή στις κομματικές προσμονές, αλλά και ό,τι δεν μπορούμε να ερμηνεύουμε. Ακόμη και η σύγχυση είναι πολιτικό μήνυμα.

Πολιτικό μήνυμα είναι πως μπορεί η κοινωνία να λέει ψέματα και στον εαυτό της και στους άλλους. Αναμφίβολα υπάρχουν πολλοί που άλλο ήθελαν να ψηφίσουν, άλλο ψήφισαν και άλλο δήλωσαν στα exit polls για να καλύψουν την διαφορά και να απενεχοποιηθούν. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα που εξηγεί την αστοχία των exit polls και ίσως και αυτή των προεκλογικών γκάλοπ, αν βέβαια υποθέσουμε πως αυτά έγιναν χωρίς σκοπιμότητες. Η άρνηση πάντως μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού να απαντήσει προεκλογικά στις δημοσκοπήσεις έχει ποσοστό ευθύνης στις αστοχίες.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι πως οι πολίτες στις εκλογές αυτές επέλεξαν να δώσουν ψήφο που είχε λιγότερη πολιτική σημασία από αυτή που ήθελαν να αποδώσουν τα κόμματα. Δηλαδή τα ερωτήματα που απαντήθηκαν δεν είναι απαραίτητα τι πρέπει να γίνει με την Ελλάδα και τη διακυβέρνησή της, αλλά αυτά της κουμπαριάς, της προσωπικής σχέση και της μιντιακής προβολής.

Σε μια απλοϊκή ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος, μπορεί να πει κάποιος πως το εκλογικό σώμα, με εμφανή στοιχεία πολιτικής σχιζοφρένειας, επέλεξε σε Δήμους της χώρας, ανθρώπους που δεν έπρεπε να είναι καν στα ψηφοδέλτια αλλά στη φυλακή. Επέλεξε ακόμη με βάση το κριτήριο Ολυμπιακός-Παναθηναικός, αλλά αυτή τη φορά κυριολεκτικά. Στον καιρό των μνημονίων, ο Πειραιάς επέλεξε την πιο ανοιχτή έκφραση εφοπλιστικών και διαπλεκόμενων συμφερόντων κάνοντας ακόμη και τον υποψήφιο της ΝΔ, Βασίλη Μιχαλολιάκο, να υιοθετεί ρητορική ΚΚΕ. Εν ολίγοις τι στον Μπέο γίνεται με τους Έλληνες;

Πάρα πολύ απλά, η κοινωνία εκφράζεται όπως έχει συνηθίσει να ζει επί δεκαετίες. Μοιάζει με τον χρήστη του twitter και των social media,που είναι άνεργος, δεν έχει να φάει, αλλά δημοσιεύει φωτογραφίες από την κοσμική Μύκονο.

Σε ό,τι αφορά τα κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μια μεγάλη επιτυχία στο Δήμο της Αθήνας και την Περιφέρεια Αττικής, αφήνοντας το κυβερνών κόμμα της ΝΔ έξω από το Β’ γύρο, για πρώτη φορά μετά το 1974. Αυτό θεωρητικά μπορεί να ερμηνευτεί (τουλάχιστον από τη ΝΔ) ως αποτέλεσμα της πολυδιάσπασης των δυνάμεών της και των πολλών υποψήφιων. Είναι όμως δεδομένο, πως ο ΣΥΡΙΖΑ, εκεί που εκφράστηκε με κομματικές έστω υποψηφιότητες, που εξέφραζαν ως εικόνες τα συνθήματα της ανατροπής και της επόμενης διαφορετικής μέρας, κέρδισε. Ο Γαβριήλ Σακελαρίδης, ένας άγνωστος νεαρός που κατέβηκε όμως με σημαία Συριζα, κατάφερε να κατατροπώσει και τα μιντιακά και τα σκληρά κομματικά κατασκευάσματα, γιατί η εικόνα και ο λόγος του ήταν συμβατά με τις υποσχέσεις μιας άλλης «επόμενης μέρας». Αντιθέτως, εκεί όπου ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε τις κομματικές προσωπικότητες της παραδοσιακής εκπροσώπησης, πήγε κάτω και από τα δεδομένα εκλογικά του ποσοστά.

Η ΝΔ η οποία θέλει να αθροίζει με το ΠΑΣΟΚ τις «κυβερνητικές επιτυχίες», καταλαβαίνει πως αυτό δεν είναι και μια πραγματική εικόνα. Πόσο μάλλον όταν τα γκάλοπ για τις ευρωεκλογές δίνουν μεγάλη διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης στη ΝΔ γνωρίζουν πως η ύπαρξη πολυυποψηφιοτήτων μπορεί να ερμηνεύει θεωρητικά τις απώλειες, αλλά δείχνει και μια κατάσταση που επικρατεί. Εσωτερική αμφισβήτηση εκτός από φιλοδοξίες και διαφοροποιήσεις που δείχνουν την πορεία του κόμματος. Η ΝΔ παρουσιάζει εικόνα κατάρρευσης.

Στο ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος επικαλούμενος ή όχι τις «ιστορικές ρίζες της δημοκρατικής παράταξης», ως ΕΛΙΑ προσπαθεί να δώσει οποιαδήποτε ερμηνεία βοηθά την εικόνα της διάσωσης. Έτσι προσπαθεί να οικειοποιηθεί ποσοστά που πήραν υποψήφιοι τους οποίους στήριξε ξέροντας πως όσοι τους υποστήριξαν δεν έχουν καμιά σχέση μαζί του

Η Χρυσή Αυγή διατηρεί ισχυρή εκλογική βάση, με ή χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο, που είτε ρίχνει ψήφο διαμαρτυρίας, είτε οδηγείται στη Χρυσή Αυγή από την ίδια την ατζέντα της ΝΔ. Αν στις εκλογές του 2012,οι ξενοφοβικές και ακροδεξιές θέσεις του Σαμαρά νομιμοποιούσαν τις απόψεις της Χρυσής Αυγής, σήμερα το ίδιο έκανε η εμμονή της ΝΔ να βαφτίζει το ΣΥΡΙΖΑ εσωτερικό εχθρό.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είχαν τοπικά επιτυχίες διεμβολίζοντας με «καλές μεταγραφές» τον παραδοσιακό χώρο της ΝΔ.

Το ΚΚΕ περιορίστηκε στην παραδοσιακή τακτική της μέτρησης των εκλογικών δυνάμεων που είναι συνεπείς και πάνω από όλα επαναστατικές και αντιΣυριζιακές. Όσο για τη ΔΗΜΑΡ, επιχειρεί να εισπράξει όπως και ο Βενιζέλος κομμάτι από την επιτυχία υποψήφιων που υποστήριξε, βάζοντας όμως στο προσκήνιο μοιραία το ερώτημα «ποιές τελικώς είναι οι διαφορές με το Βενιζέλο;»

Τα πράγματα λοιπόν όπως και τα μηνύματα, ενδεχομένως να μοιάζουν σύνθετα αλλά διατηρούν μια απλότητα: στις εκλογές μετριούνται κόμματα, πολιτικές και άνθρωποι αλλά δεν κρίνονται απαραίτητα και πάντα σωστά. Άλλωστε ο Μπέος διεκδικεί τη δημαρχία Βόλου, ο Ψινάκης του Μαραθώνα και ο Γκλέτσος ίσως είναι ένας νέος ιδρυτής κόμματος.

Κώστας Βαξεβάνης

   

"Δύναμη Ζωής": Πέντε μέρες έμειναν στον Γ. Σγουρό

«Οι μάσκες έπεσαν χθες. Ο απερχόμενος περιφερειάρχης, που από χθες έπαψε να είναι "ακομμάτιστος" καθώς σύμφωνα με τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, είναι ο εκλεκτός της καταστροφικής κυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, σχολίασε την ήττα του στον α' γύρο, μέσα από τα γραφεία της Περιφέρειας Αττικής», αναφέρει ο συνδυασμός της Ρένας Δούρου, «Δύναμη Ζωής»

Όπως σημειώνει, ο Γ. Σγουρός «χρησιμοποίησε, όπως έκανε άλλωστε σε όλη την προεκλογική εκστρατεία, τον τίτλο του περιφερειάρχη για την επανεκλογή του. Αποδεικνύοντας ότι θεωρεί την περιφέρεια Αττικής ιδιωτική του περιουσία. Δεν πειράζει, πέντε μέρες του έμειναν. Από την ερχόμενη Κυριακή οι μόνοι ιδιοκτήτες της Αττικής θα είναι οι ίδιοι οι πολίτες».



http://www.avgi.gr/

Αποτελέσματα εκλογών Δήμου Παλλήνης Αυτοδιοικητικές εκλογές 2014

•  
  

Υποψήφιος	Α Ψήφοι	Α Έδρες	Α Ποσ. %	Α Σειρά	Β Ψήφοι	Β Έδρες	Β Ποσ. %	Β Σειρά
ΖΟΥΤΣΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΗΛΙΑ (ΑΝΘΟΥΣΑ-ΓΕΡΑΚΑΣ-ΠΑΛΛΗΝΗ,ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ)	9550	8	44.53%	1	0	0	0.00%	0
ΜΕΡΤΥΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΑΝΘΟΥΣΑ-ΓΕΡΑΚΑΣ-ΠΑΛΛΗΝΗ, ΠΟΛΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ)	4789	4	22.33%	2	0	0	0.00%	0
ΜΠΑΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΘΕΟΔΩΡΟΥ (ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ)	3083	2	14.38%	3	0	0	0.00%	0
ΒΟΛΙΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΗΜΟ, ΑΝΘΟΥΣΑ/ΓΕΡΑΚΑΣ/ΠΑΛΛΗΝΗ)	2603	2	12.14%	4	0	0	0.00%	0
ΓΑΒΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΑΛΛΗΝΗΣ)	1419	1	6.62%	5	0	0	0.00%	0

«Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα»: Διαβάστε τις δεσμεύσεις Καμίνη του 2010 που έμειναν γράμμα κενό

Καθένας, πόσω μάλλον όταν είναι δημόσιος άνδρας, δεν κρίνεται τόσο από αυτά που υπόσχεται όσο από αυτά που υλοποιεί. Γι’ αυτό κι ο Γιώργος Καμίνης παίρνει βαθμό κάτω του μηδενός γι’ αυτά τα τριάμισι χρόνια που ήταν τόσο τυχερός από τις συγκυρίες ώστε να είναι δήμαρχος Αθηναίων.

Διαβάστε το πρόγραμμα και τις δεσμεύσεις Καμίνη του 2010 και κρίνετε πόσα από  αυτά τα οποία «οραματίστηκε» έγιναν πράξη και πόσα έμειναν γράμμα κενό: για την «πράσινη» πόλη,  τη διαφάνεια και τον πολιτισμό.

http://wayback.archive.org/web/20101018202839/http://gkaminis.gr/program...

http://www.koutipandoras.gr/

Καταγγελία: Ο Σγουρός μονιμοποίησε και «προικοδότησε» δικά του «παιδιά» στο παρά πέντε

Σοβαρό πολιτικό και νομικό ζήτημα γεννάται για τον απερχόμενο περιφερειάρχη Αττικής, Γιάννη Σγουρό εφόσον ευσταθούν καταγγελίες αναγνώστριάς μας για μονιμοποίηση υπαλλήλων και κατάταξή τους σε υψηλά μισθολογικά κλιμάκια μία ώρα πριν την λήξη του ωραρίου της Παρασκευής και δύο ημέρες πριν τις εκλογές.

Ο Ειδικός Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ), ο οποίος υπάγεται απευθείας στην Περιφερειακή Διοίκηση Αττικής, με άλλα λόγια στον κ. Σγουρό, ανάρτησε σειρά αποφάσεων στη «Διαύγεια» με τις οποίες επιχειρείται η δημιουργία δεδικασμένου για τη νομιμοποίηση 120 ατόμων που εργάζονται με σχέση ορισμένου χρόνου στην Περιφέρεια: «παιδιά του Σγουρού», όπως καταγγέλλεται, τα οποία έχουν προσληφθεί με αδιαφανείς διαδικασίες.

Το παράθυρο για να μπεις στο Δημόσιο χωρίς ΑΣΕΠ είναι το εξής: παίρνεις μια θέση ορισμένου χρόνου, σου ανανεώνουν την σύμβαση κατά παράβαση του Προεδρικού Διατάγματος 164 για περισσότερες από τρεις φορές σε σύντομα χρονικά διαστήματα (έτσι τεκμαίρεται ότι το προσωπικό καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες) και στη συνέχεια μέσω των δικαστηρίων επιτυγχάνεται η μονιμοποίηση.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έγινε μόνο αυτό, αλλά επιχειρήθηκε επανειλημμένως να καταταγούν τα άτομα αυτά και σε υψηλά μισθολογικά κλιμάκια, το οποίο κόλλησε στο Ελεγκτικό Συνέδριο και φθάσαμε στο φαινόμενο μία ώρα πριν την λήξη του ωραρίου της Παρασκευής να ανεβαίνουν στην «Διαύγεια» οι σχετικές διαπιστωτικές πράξεις. Σημειώστε ότι υπάρχει απόφαση Δικαστηρίου η οποία διατάζει την μετατροπή των συμβάσεων 120 υπαλλήλων του ΕΔΣΝΑ από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Η απόφαση αυτή όμως δεν είναι ούτε τελεσίδικη ούτε αμετάκλητη και εις βάρος της έχει κατατεθεί έφεση.

Το www.koutipandoras.gr επιχείρησε να επικοινωνήσει με τον κ. Σγουρό, αλλά αυτό δεν κατέστη εφικτό. Όπως κι αν έχει, περιμένουμε με αδημονία την απάντησή του.

http://et.diavgeia.gov.gr/f/esdkna/ada/%CE%92%CE%99%CE%A65%CE%9F%CE%A105...

http://www.koutipandoras.gr/

Το τρομερό δίλημμα της αποχής στις εκλογές

Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

Ο Ραούλ Βανεγκέμ, πολιτικός φιλόσοφος με περγαμηνές από την ανήσυχη δεκαετία του ’60, σε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα του άρθρα, υπερασπίζεται την αποχή από τις εκλογές με το επιχείρημα ότι εκείνοι οι οποίοι συμμετέχουν είναι ανήκεστα διεφθαρμένοι και οι - ούτως ή άλλως ψεύτικες - υποσχέσεις τους μακράν απέχουν από οποιαδήποτε ριζοσπαστική αμφισβήτηση και αναδιάρθρωση της τρέχουσας πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας, επισημαίνοντας πως ο κύριος στόχος της επαναστατικής προοπτικής είναι κατάργηση του χρήματος.

Υπό το πέπλο μιας άφθαστης ουτοπίας, ή έστω της μετατεθειμένης για το αόριστο αύριο εξέλιξης της ανθρωπότητας και της κοινωνίας , συγκαλύπτεται η επείγουσα ανάγκη για τις μικρές, καθημερινές επιλογές που πρέπει να γίνονται μέχρι την επίτευξη των στόχων που οραματίζεται ένας ιδεαλιστής σαν τον Βανεγκέμ.

Ο μεγαλοϊδεατισμός, συγγενές μόρφωμα με τον ιδεαλισμό,  είναι μια υπερφίαλη εκδήλωση της ανθρώπινης φιλοδοξίας και ως εκ τούτου υποφέρει από την αναπηρία κάθε γίγαντα που στέκεται σε πήλινα πόδια.

Αξιωματικά, η ανθρώπινη κοινωνία είναι άδικη, σκληρή και πάσχει από κάθε άποψη, εξ’ ου και οι άνθρωποι θα πασχίζουν αέναα να ρυθμίζουν οτιδήποτε κρίνει ο μέσος νους ως παρεκτροπή από την ζητούμενη κανονικότητα, είτε με μέτρα εξισορρόπησης και θεσμούς ελέγχου, είτε με εξεγέρσεις.

Στην προσπάθεια του αυτή, ο συνειδητός πολίτης, και δη εκείνος που επιλέγει να ψηφίσει αντιλαμβάνεται ότι οι ευσεβείς πόθοι του Βανεγκέμ δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν ούτε σε μια μέρα, αν υποθέσουμε ότι είναι εφικτοί, αλλά και ούτε ιδιαίτερα ρεαλιστικοί μοιάζουν, αν κρίνει κανείς από το παρελθόν που έχει επιδείξει η ανθρωπότητα. Έτσι, αυτός ο συνειδητός πολίτης που επιλέγει την οδό της πραγματιστικής διαπραγμάτευσης με το όποιο καθεστώς,  ψηφίζει, δηλαδή υιοθετεί την ζωτική ψευδαίσθηση ότι έχει επιλογή να ασκήσει εξουσία άπαξ και συνταχθεί με μια πλειοψηφία ομοϊδεατών.

Οι ζωτικές ψευδαισθήσεις είναι ουσιαστικής σημασίας για την υγεία του ατομικού και συλλογικού μας φαντασιακού – χωρίς την σκέψη προσηλωμένη σε κάποια υπέρβαση δεν θα είχαμε το ψυχικό σθένος ούτε να σηκωθούμε από το κρεβάτι μας. Οποιαδήποτε πρακτική πρωτοβουλία βελτίωσης των συνθηκών της ζωής μας έχει σαν αφετηρία τις ψευδαισθήσεις πάσης φύσης. 

Όσο διεφθαρμένος και κατασκευασμένος σύμφωνα με τον εικονικό λαβύρινθο της κοινωνίας του θεάματος και να είναι ο θεσμός των εκλογών, έστω και στο φαντασιακό του λαού, ακόμα διατηρεί την συγκινησιακή του δύναμη.

Είναι πολύ εύκολο να απαξιώσει κανείς μια εκλογική διαδικασία της οποίας μετέχουν πρόσωπα που έχουν στιγματιστεί ανεπανόρθωτα ως αμετανόητοι εγκληματίες και εθνοπροδότες, μαφιόζοι του κοινού ποινικού δικαίου, λεχρίτες που ηγούνται μειοψηφικών κομμάτων  τα οποία κυβερνούν συνεπικουρούμενα από κάθε λογής τεχνητά μορφώματα διαχείρισης της λαικής αγανάκτησης.

Είναι εύκολο να περιφρονήσει αηδιασμένος κανείς όλες αυτές τις σουρεαλιστικές πατερίτσες που καθεστώτος  καθώς μεταμφιέζονται σε ποτάμια, αυγές, ελιές και οτιδήποτε άλλο γραφικό σχήμα λόγου μπορεί να συλλάβει η πεπερασμένη σκέψη των εμφανώς βουκόλων προπαγανδιστών τους.

Είναι όμως λίγο πιο δύσκολο, αλλά πιθανώς πιο χρήσιμο για το καλό όλων μας, να αδράξουμε την ευκαιρία της συναισθηματικής φόρτισης που δημιουργεί η ιδέα των εκλογών, να εμπνεύσουμε την πεποίθηση που διασπείρεται, έστω και ως ψεύτικη υπόσχεση, έστω και ως εθιμοτυπική διαδικασία, ότι με μια γραφειοκρατική επιλογή, κάποια τυχαία Κυριακή, η μοίρα αυτής της χώρας και του λαού της θα πάει προς το καλύτερο. 

Και είναι δύσκολο αλλά άξιο προσπάθειας να συντηρήσουμε το όραμα των δημοκρατικών εκλογών αφού ακόμα και η μίμηση μιας αλήθειας, έστω και ως ψευδεπίγραφη, μεταφέρει το μήνυμα, και έτσι διατηρείται ζωντανή την ζωτική ψευδαίσθηση ότι αργά αλλά σταθερά η κοινωνία οδεύει προς κάτι καλύτερο.

Το καλύτερο ούτως ή άλλως για την Ελλάδα την συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία είναι σαφές – πρέπει οπωσδήποτε να εξαφανιστούν από όλα τα κλιμάκια της εξουσίας του Ελληνικού κράτους και κατεστημένου εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν φέρει την Ελλάδα στο σημείο του να διαπραγματεύεται την τσιμεντοποίηση των αιγιαλών της χώρας ως αναπτυξιακή προοπτική, δηλαδή να απαλλαγούμε από την κάστα εκείνη που επιχειρεί τον βιασμό της ίδιας της ψυχής της χώρας και του εκμαυλισμού της προκειμένου να διαιωνιστεί η η επικερδής για το παρόν καθεστώς διάλυση της κοινωνίας, άλωση της οικονομίας και ταχεία εκποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. 

Χρησιμοποιώ το παράδειγμα του επαίσχυντου νομοσχεδίου περί αιγιαλού, που μπορεί να αποσύρθηκε προσωρινά και προεκλογικά γα «αναθεώρηση»,  αλλά δείχνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις χυδαίες και καταστροφικές προθέσεις του παρόντος καθεστώτος, ενώ ταυτόχρονα εκφράζει έναν κίνδυνο που είναι καθολικά αντιληπτός, αφού αφορά τους πάντες που έχουν περάσει έστω και μια μέρα σε μια Ελληνική παραλία και γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι η συντήρηση τους σε όσο πιο άθικτη κατάσταση γίνεται.

Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες που δεν συνειδητοποιούν ότι οι Ελληνικές παραλίες είναι ένα εθνικό πάρκο που οφείλει να παραμείνει ως έχει, αφού ήδη έχει γίνει αρκετή ζημιά.

Αδιάφοροι για την προστασία των παραλιών μπορεί να είναι εκείνοι που είναι ανίατα υπόδουλοι στο χρήμα – αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν σώζονται υπαρξιακά, ούτε μεταπείθονται, αφού η εμμονή με το κέρδος εις βάρος της φύσης και του περιβάλλοντος είναι σύμπτωμα ψυχικής νόσου και δεν επιδέχεται θεραπεία μέσω λογικού διαλόγου.

Ο αιγιαλός λοιπόν, αυτό το σίγουρα ενωτικό όραμα, και η προστασία τους από τα πολυεθνικά επενδυτικά αρπακτικά, ας γίνει το συμβολικό κίνητρο ανατροπής του καθεστώτος σε αυτές τις εκλογές.

Μην ξεχνάμε ποτέ πως η  τρομοκρατία του καθεστώτος έχει μια και μοναδική προπαγανδιστική αιχμή – την καλλιέργεια της πεποίθησης του αναπόδραστου, αυτή την διαρκώς επαναλαμβανόμενη μάντρα που προσπαθεί να μας πλύνει τον εγκέφαλο μέχρι να αποδεχτούμε οριστικά και αμετάκλητα πως δεν υπάρχει καμία άλλη λύση από την πειθήνια υποταγή στις ορέξεις του μεταλλαγμένου υπερκαπιταλισμού, με όποιο κόστος, ακόμα και την βεβήλωση της φυσικής καλλονής που αποτελεί το βασικό καύσιμο της βιομηχανίας του τουρισμού.

Η σωτηρία του Ελληνικού αιγιαλού ας εξυπηρετήσει  την επιτακτική η ανάγκη εύρεσης ενός ονείρου, μιας θετικής προοπτικής, ενός ελπιδοφόρου οράματος.

Τα υπόλοιπα αδιέξοδα -  η αγορά που παραμένει σε διαρκή πτωτική πορεία, η ανεργία που πλέον έχει ξεπεράσει το 30% στον γενικό πληθυσμό και το 50% στους κάτω των 30 χρονών, η εξαθλίωση του βιοτικού επιπέδου, οι αυτοκτονίες των χιλιάδων  απελπισμένων, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η εξάρθρωση του συστήματος υγείας, ο εξευτελισμός της παιδείας, τα ελεγχόμενα από  ολιγαρχικά συμφέροντα ΜΜΕ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι πνιγμοί μεταναστών, τα συνεχιζόμενα σκάνδαλα όπως το χάρισμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ χρέους στον εξυπηρετικό ΔΟΛ – όλα αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την πραγματικότητα και δύσκολο να αγνοηθούν. Επειδή όμως αυτά αφορούν την διαφθορά, τον εμπαιγμό, τον αποπροσανατολισμό και την συγκάλυψη, εν τέλει την συντριβή και όχι το όνειρο, δεν εμπνέουν ως κίνητρα, αντίθετα, εξοργίζουν και θλίβουν.

Η παρατεταμένη θλίψη φέρνει απόγνωση. Η Ελληνική κοινωνία έχει ήδη δει τα αποτελέσματα της απόγνωσης – αυτή οδηγεί σε αδράνεια και απάθεια, ένα είδος μαζικού κώματος επιβεβλημένου από το δόγμα του σοκ. Ίσως αυτό που χρειάζεται την παρούσα στιγμή είναι ένα θετικό κίνητρο και όχι ακόμα μια επανάληψη των δεδομένων αρνητικών της παρούσας κατάστασης. Για να αλλάξει το οτιδήποτε μικρό πρέπει να αλλάξουν οι ισορροπίες δυνάμεων. Όλοι μας ξέρουμε ποιες είναι οι παρούσες και που έχει οδηγηθεί η χώρα υποκύπτοντας σε αυτές. Είμαστε έτοιμοι να ψηφίσουμε εκείνον που αν μη τι άλλο θα επιφέρει μια αλλαγή σε αυτές τις ισορροπίες?

Υ.Γ.

Στην μακρά πλέον πορεία μου ως ο πιο αντιπαθής άνθρωπος σε αυτή τη χώρα, μια από τις φράσεις που κατά καιρούς έχω εκστομίσει είναι πως  "Η Ελλάδα δεν υπάρχει."

Αυτό το αξίωμα, ελαφρά τη καρδία, το εκστόμισα σε μια εκπομπή της Βίκυς Μιχαλονάκου, και έγινε η αιτία για να εξαγριωθούν διάφοροι μεγαλοφυείς φιλόσοφοι  - σχολιαστές του διαδικτύου που   θίγονται κατάφωρα από την αυθαιρεσία μιας αξιωματικής τοποθέτησης, προσπερνώντας  το γεγονός ότι ως εργαλείο σκέψης το αξίωμα εξ' ορισμού είναι αυθαίρετο, ενώ είναι η κριτική του προσέγγιση εκείνη που αναζητάει την όποια ορθότητα της αξιώματος.

Ψιλά γράμματα η δεοντολογία της φιλοσοφικής ορολογίας όμως. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Ελλάδα δεν υπάρχει, επειδή υπάρχουν Ελλάδες, δηλαδή για τον καθένα υφίστανται διαφορετικές προσεγγίσεις και βιώματα μιας πραγματικότητας που δεν μπορεί να είναι η ίδια για όλους, εκτός και εάν υιοθετήσουμε ολοκληρωτικές σκεπτομορφές, κάτι που προσωπικά αρνούμαι.

Η «δική μου Ελλάδα» και η «δική σου Ελλάδα», εκτός του ότι είναι διαδικασίες εξελικτικές και ατέρμονες και άρα δεν σχηματοποιούνται, ούτε παγιώνονται, όπως κάθε υγιής οργανισμός, μπορεί και να μην σμίξουν ποτέ. Ωστόσο, για να συνεχίσουν να υπάρχουν, οφείλουν να τηρήσουν την υπόσχεση των ζωτικών ψευδαισθήσεων που τις κράτησαν ζωντανές μέχρι σήμερα

http://www.koutipandoras.gr/

Μάθε που ψηφίζεις

Μέσω της ιστοσελίδας του Υπουργείου Εσωτερικών οι ψηφοφόροι μπορούν να μάθουν που ψηφίζουν.

Συμπληρώνοντας στη σχετική φόρμα το ονοματεπώνυμο (τουλάχιστον τα δύο πρώτα γράμματα), το πατρώνυμο (τουλάχιστον τα δύο πρώτα γράμματα) και την χρονολογία γέννησης μπορείτε να δείτε σε ποιο εκλογικό τμήμα ψηφίζετε.

Πατήστε εδώ για να μεταβείτε στην ιστοσελίδα

Εναλλακτικά λειτουργεί τηλεφωνικό κέντρο: 213 136 1500

Ώρες επικοινωνίας ΔΕΥΤ-ΣΑΒ: 09:00-19:00

                               ΚΥΡ: 07:00-19:00

Όχι στην αποχή, ναι στην ελπίδα

Ζαχαριάδης Κώστας

Αν μελετήσουμε τις δημοσκοπήσεις, αλλά και όσα ακούμε και βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, προκύπτει το συμπέρασμα ότι η συμμετοχή στις εκλογές θα διαμορφώσει καθοριστικά το τοπίο.

Η κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ μεταθέτοντας για τις 25 Μαΐου τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, μαζί με τις ευρωεκλογές, ενώ θα έπρεπε οι ευρωεκλογές να συμπέσουν με τον πρώτο γύρο, φαίνεται ότι επιδιώκει και ποντάρει σε υψηλό ποσοστό αποχής. Το ποσοστό της αποχής βγαίνει σίγουρα από αυτούς που απαντούν στις δημοσκοπήσεις «δεν ξέρω - δεν απαντώ» ή αρνούνται καν να κουβεντιάσουν το ζήτημα, όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά και στις παρέες.

Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Σε ποια κοινωνικά στρώματα ανήκουν; Σε ποιες ηλικιακές ομάδες; Πώς βιώνουν την κρίση; Γιατί επιλέγουν την άρνηση και την αποχή; Γιατί δεν πείθονται από κανένα πολιτικό σχέδιο, από καμιά πολιτική πρόταση; Πού μπορούμε να τους βρούμε;

Η συντριπτική πλειονότητα ανήκει σε κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί βάναυσα από τις μνημονιακές πολιτικές. Πρόκειται για πολίτες που βιώνουν την κρίση σε απόλυτο βαθμό. Που η ζωή τους υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, σε όλα τα επίπεδα. Στον τομέα της στέγης, της απασχόλησης, της περίθαλψης. Πρόκειται γι’ αυτούς που διαβλέπουν ότι ακόμα και αν η κρίση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο υποχωρήσει, το δικό τους μέλλον θα είναι ζοφερό. Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ανήκουν στα στρώματα εκείνα που έχασαν οριστικά βασικά δικαιώματα. Η οργή τους ενισχύεται από τη διαδεδομένη και δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή θεωρία του τσουβαλιάσματος όλων των πολιτικών δυνάμεων (και της Αριστεράς) ως συνυπεύθυνων για τα δεινά τους. Ενισχύεται επίσης από την ατιμωρησία, τη συνεχιζόμενη ανομία, την ουσιαστική ασυλία των πολιτικών υπευθύνων, την καταρράκωση της αντίληψης για το «κοινό περί δικαίου αίσθημα». Ιδεολογικά, μπορεί να μην ανήκουν στην Αριστερά, ελπίζουν όμως σ’ αυτήν, αλλά δεν πείθονται να μας ακολουθήσουν, επηρεασμένοι από την καταιγιστική κυβερνητική προπαγάνδα, από τις δικές μας αντιφάσεις, αλλά και από την αποπολιτικοποίηση που κυριαρχεί στις νεότερες ηλικίες. Επιλέγουν την άρνηση και την απόρριψη των πάντων, γιατί τους θεωρούν όλους λίγο-πολύ συνυπεύθυνους. Ηλικιακά βρίσκονται μεταξύ 18 και 40 ετών.

Αυτός ο κόσμος είναι παντού! Στις λίστες ανεργίας του ΟΑΕΔ, στις αιτήσεις μετανάστευσης, στα επείγοντα των δημόσιων νοσοκομείων, στις μελαγχολικές πια καφετέριες, στις μικρές αγγελίες εύρεσης εργασίας, στο σπίτι του! Συνωστίζεται στις δομές αλληλεγγύης, κάθεται στα παγκάκια των πάρκων, στις ουρές της εφορίας, της ΔΕΗ, των τραπεζών, των ασφαλιστικών ταμείων, για να κάνει διακανονισμούς που απλώς θα καθυστερήσουν την εξόντωσή του. Αυτόν τον κόσμο πρέπει να αναζητήσουμε. Να του συστηθούμε εκ νέου. Να του δείξουμε ότι η θέση του είναι στο πλευρό της σύγχρονης, ενωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς και στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ. Να ξεριζώσουμε τις αρνήσεις και τη δυσπιστία του. Αυτός ο κόσμος πρέπει πρώτα απ’ όλα να μας γνωρίσει. Αν το καταφέρουμε, είναι πιο εύκολο να τον πείσουμε να ενδιαφερθεί. Να του προβάλουμε, τότε, τις λύσεις που προτείνουμε για τα προβλήματα της κοινωνίας, να του δείξουμε πόσο απαραίτητος και μοναδικός είναι στον κοινό μας αγώνα, να τον κάνουμε να σκεφθεί ότι με την αποχή του διευκολύνει αυτούς ακριβώς που καταδικάζει και απορρίπτει.

Η πολιτική επάρκεια της ηγεσίας του κόμματος, η έγκαιρη αντιστοίχησή της με τα προτάγματα της συγκυρίας, η αρμονική συνύπαρξη ρεαλισμού και ριζοσπαστισμού στον πολιτικό μας σχεδιασμό έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στο 27%. Μην φανταστεί κανένας ότι νικήσαμε. Ο δρόμος εξακολουθεί να είναι δύσβατος και ο αντίπαλος πολύπειρος, αδίστακτος και πάνοπλος. Τα δικά μας όπλα είναι η αλήθεια, το δίκιο, η ανιδιοτέλεια, η ενότητα, ο προγραμματικός λόγος, το χαμόγελό μας. Πρέπει να τα αξιοποιήσουμε σε απόλυτο βαθμό. Η δεξαμενή της αποχής πρέπει να αδειάσει και να πλημμυρίσει με ψήφους η κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ και τα αυτοδιοικητικά σχήματα της Αριστεράς.

* Ο Κ. Ζαχαριάδης είναι βιολόγος, υποψήφιος στον Βόρειο Τομέα Αθηνών με τη Δύναμη Ζωής

http://www.avgi.gr/

Το πρώτο βήμα για την ανατροπή

Η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση των Μνημονίων ξεκινά από τις δημοτικές και τις περιφερειακές εκλογές αυτή την Κυριακή και θα ολοκληρωθεί την επόμενη με το ηχηρό μήνυμα που θα στείλουν οι ευρωεκλογές. Το σύστημα Σαμαρά καταφεύγει στην τρομοκράτηση των πολιτών βαφτίζοντας την κατάρρευση του ιδίου "αποσταθεροποίηση της χώρας", ενώ την ίδια ώρα τηρεί ένοχη σιωπή για την κρυφή συμφωνία με τον Βενιζέλο με κουμπάρο τον Μπαρόζο, προκειμένου να επιβληθούν οι μνημονιακές πολιτικές που γονάτισαν τη χώρα.

• Αλ. Τσίπρας: Ψηφίζουμε για τη ζωή μας - γράφουμε Ιστορία

Οι πολίτες απαιτούν η αλλαγή ρότας να ξεκινήσει από τους δήμους και τις Περιφέρειες, που δεινοπαθούν από τις αιματηρές περικοπές, και την επόμενη Κυριακή θα ολοκληρώσουν τη δημοκρατική ανατροπή στέλνοντας μήνυμα και στην Ευρώπη ότι πρέπει να σταματήσει η πολιτική της τιμωρητικής λιτότητας, της ανεργίας και του αυταρχισμού.

"Ψηφίζουμε για τη ζωή μας. Βάζουμε τέρμα στην καταστροφή. Στέλνουμε μήνυμα στην Ευρώπη. Γράφουμε Ιστορία" είναι το μήνυμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα προς τον ελληνικό λαό.

http://www.avgi.gr/

Οι αχρωμάτιστοι

Στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές προσέχουμε τα κάθε λογής πράσινα και μπλε κομματόσκυλα που θέλουν να υφαρπάξουν την ψήφο μας με το μανδύα του "ανεξάρτητου". 

Το παρακάτω είναι ένας πολύ απλός οδηγός για το τι πρέπει και κυρίως για το τι δεν πρέπει να κάνουμε όταν υποψήφιοι των μνημονιακών κομμάτων μας διαβεβαιώνουν ότι δεν σχετίζονται με τα κόμματα εξουσίας, ότι είναι ανεξάρτητοι από πολιτικές γραμμές, ότι αποκλειστικός τους γνώμονας είναι η αφοσίωση στο δήμο ή στην περιφέρεια, ότι η ψήφος πρέπει να έχει κριτήρια αυτοδιοικητικά και όχι αντιμνημονιακά ή τιμωρητικά προς το πολιτικό σύστημα κ.ο.κ.

Δεν μασάμε. Και κυρίως δεν χάβουμε τα παραμύθια περί "αχρωμάτιστων".

http://johnantono.blogspot.gr/

Ο μανδύας του συστήματος πρώτα ξηλώνεται από κάτω..!!

Πως τον προτιμάτε ...
έτσι..?

ή έτσι..?

Όπως και εάν τον προτιμάτε το μήνυμα είναι ένα..! ΑΛΛΗΛΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ..!

Την Κυριακή στις 18 Μάη μην ξεχάσεις ότι η ψήφος σου  στις δημοτικές αλλά και στις περιφερειακές εκλογές είναι βαθειά πολιτική πράξη..!! 

Μην ξεχασεις ότι ο μανδύας του συστήματος  πρώτα ξηλώνεται από κάτω..!! 

 Σκίτσα: JOHN ANTONO

Σταύρος Φυντικάκης Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στη Δημοτική Ενότητα Παλλήνης με το συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

 Γεννήθηκε  στα Χανιά Κρήτης.

Είναι παντρεμένος με την ποντιακής καταγωγής Πουλικίδου Ζωή και έχουν αποκτήσει μία κόρη την Ιωσηφίνα.

 ΣΠΟΥΔΕΣ

Αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Κισσάμου (Καστελλίου).
Μετά από εισαγωγικές εξετάσεις επιτυγχάνει στην Α.Β.Σ.Π όπου και φοίτησε στο Οικονομικό Τμήμα. 
Διετέλεσε Τμηματάρχης του Υπουργείου Οικονομικών όπου διακρίθηκε για το ήθος του και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. 

Διαμένει από το 1985 στην περιοχή και είναι μόνιμος κάτοικος Παλλήνης.

Στους δύσκολους μνημονιακούς  καιρούς που διανύουμε όπου ο "κοινωνικός αυτοματισμός" είναι στην ημερήσια ατζέντα της Κυβέρνησης,  δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα που αφορούν την κοινωνική αλληλεγγύη και την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Πεποίθησής του είναι ότι ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη σημερινή συγκυρία, μπορεί να αποτελέσει τον βασικό μοχλό στήριξης της χειμαζόμενης Ελληνικής κοινωνίας, από τις δυσβάκτακτες - βάρβαρες και αντιλαϊκές μνημονιακές Πολιτικές, με έναν Δήμο ανοικτό σε όλους, με συμμετοχή - διαφάνεια  - αξιοκρατία - αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη.

Στόχος του είναι να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις, για να δοθεί άμεση λύση στα χρονίζοντα προβλήματα της περιοχής, με προτεραιότητα την υλοποίηση  του αποχετευτικού δικτύου...που όλες οι προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου το παρέπεμψαν στις καλένδες.!

                              ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Από τα φοιτητικά του χρόνια δραστηριοποιήθηκε και συμμετείχε ενεργά σε όλους τους Κοινωνικούς και Πολιτικούς αγώνες της εποχής.. Έχοντας ιδιαίτερες ευαισθησίες σε θέματα περιβάλλοντος και της προστασίας του περιαστικού πράσινου και των ελεύθερων χώρων, συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κινητοποιήσεις με τους ενεργούς Πολίτες της περιοχής. (Αποχετευτικό δίκτυο - Κτήμα Καμπά - Λόφος Λεβίδη - προστασία περιαστικού πράσινου  Πεντέλης)

Από το 1990 έως το 1994 ήταν εκλεγμένος Κοινοτικός Σύμβουλος Ανθούσας.
Το  2006 ήταν Υποψήφιος Νομαρχιακός Σύμβουλος με τον Συνδυασμό «Δυναμική πορεία Αλλαγής»  
Από το 2004 έως σήμερα αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο της Περιφέρειας Αττικής.
Για δύο συνεχή χρόνια αρθρογραφούσε από την στήλη Ελεύθερο βήμα της  Εβδομαδιαίας εφημερίδας"ΑΤΤΙΚΟ ΒΗΜΑ" αναδεικνύοντας τα καυτά προβλήματα της περιοχής. Πολλά από τα άρθρα και τις επισημάνσεις που είχε διατυπώσει έχουν αποδειχθεί προφητικά..
Σύμβουλός του η κοινωνία και οι ενεργοί πολίτες.
Είναι από τα ιδρυτικά μέλη της παράταξης "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο" 

Ο νόμος του ισχυρού οδηγεί στη "φίμωση" του Διαδικτύου. Γράφει ο Αρης Χατζηστεφάνου

Φανταστείτε δύο Ι.Χ. αυτοκίνητα που μεταφέρουν δύο πολιτικούς στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις, αλλά και δύο φορτηγά που μεταφέρουν τρόφιμα από διαφορετικούς παραγωγούς σε μια κοινή αγορά. 

Η ταχύτητα με την οποία κινούνται τα δυο Ι.Χ. αλλά και τα δυο φορτηγά δεν εξαρτάται από την ιπποδύναμη των αυτοκινήτων ή από τις ικανότητες των οδηγών, αλλά από την ταχύτητα με την οποία τους επιτρέπει να κυκλοφορούν στο εθνικό δίκτυο ο εργολάβος που κατασκεύασε το δρόμο. Αν διαφωνεί με τον έναν πολιτικό, μπορεί να του επιβάλει να οδηγεί σε χαμηλότερη ταχύτητα, ενώ αν το ένα φορτηγό έχει να πληρώσει περισσότερα διόδια μπορεί να αυξήσει την ταχύτητά του. Είναι δεδομένο ότι ο πολιτικός που δεν τα πηγαίνει καλά με τον εργολάβο και ο φτωχότερος οδηγός φορτηγού θα φτάσουν με καθυστέρηση στους ψηφοφόρους και τους πελάτες αντίστοιχα, αφήνοντας στους άλλους δύο ένα τρομακτικό πλεονέκτημα. Κι όλα αυτά σε έναν αυτοκινητόδρομο ο οποίος εν πολλοίς κατασκευάστηκε με χρήματα των φορολογουμένων και η πρόσβαση σε αυτόν θα έπρεπε να αποτελεί δικαίωμα όλων των πολιτών.

Αυτό που φαίνεται όμως αδιανόητο για έναν αυτοκινητόδρομο πρόκειται να συμβεί σε μερικούς μήνες στην αμερικανική λεωφόρο των πληροφοριών και ίσως σύντομα σε ολόκληρο το internet. 

Σύμφωνα με πρόταση νόμου που επεξεργάζεται η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών των ΗΠΑ, μεγάλες εταιρείες θα μπορούν να πληρώνουν τους παρόχους internet ώστε να τους δίνουν προνομιακή πρόσβαση στα δίκτυα τους. Αυτό σημαίνει, παραδείγματος χάρη, ότι οι χρήστες του Διαδικτύου θα μπορούν να βλέπουν ευκολότερα τη σελίδα μιας μεγάλης αμερικανικής επιχείρησης ή ενός μέσου ενημέρωσης απ' ό,τι αυτή ενός μικρού ανταγωνιστή τους. Αν το YouTube πληρώσει περισσότερα χρήματα από κάποιον ανταγωνιστή του, τα δικά του βίντεο θα «κατεβαίνουν» ευκολότερα από τους χρήστες και συνεπώς θα εμφανίζονται και υψηλότερα στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης.

Μια πρώτη επίπτωση αυτής της αλλαγής, η οποία απειλεί να αλλάξει δομικά το χαρακτήρα του Διαδικτύου, είναι ότι το ποιες πληροφορίες θα φτάνουν στους «παροικούντες το internet» δεν θα εξαρτάται από την ποιότητα του περιεχομένου, αλλά από τα χρήματα που έχει πληρώσει κάποιος για να εξασφαλίσει προνομιακή πρόσβαση στα δίκτυα. Ακόμη και ένα αποκαλυπτικό βίντεο ή μια είδηση που προέρχεται από κάποια εναλλακτική πηγή ενημέρωσης μπορεί να εξαφανίζεται από τις πρώτες θέσεις, καθώς εκεί θα κυριαρχούν οι πληροφορίες των μεγάλων εταιρειών και των δικτύων ενημέρωσης που μπορούν να πληρώσουν για να προωθήσουν καλύτερα τις πληροφορίες τους.

Σε έναν κόσμο όπου τα πάντα κρίνονται από την ταχύτητα πρόσβασης σε συγκεκριμένες πληροφορίες, ένας πάροχος δεν θα χρειάζεται να εξαφανίζει ολοκληρωτικά μια πληροφορία - αρκεί να την κάνει τόσο δύσκολα προσβάσιμη, ώστε όλοι θα αναζητήσουν αλλού τις πηγές ενημέρωσής τους.

Οι νέες προτάσεις ουσιαστικά ακυρώνουν τη νομική αρχή της «ίσης πρόσβασης» που ισχύει στις ΗΠΑ και η οποία εξασφάλιζε σε όλους τους πολίτες ίδια δικαιώματα στη χρήση βασικών υπηρεσιών και υποδομών.
Η αρχή της ίσης πρόσβασης απαγόρευε σε εταιρείες να δίνουν οποιαδήποτε προνόμια σε συγκεκριμένους πελάτες που θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν, παραδείγματος χάρη, το τηλεφωνικό δίκτυο ή έναν αυτοκινητόδρομο. Προφανώς ακόμη και σε αυτές τις βασικές υποδομές η πρόσβαση κάθε ατόμου διέφερε πρακτικά ανάλογα με την ιπποδύναμη του αυτοκινήτου του, την ποιότητα του τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε κ.ο.κ. Σε καμία περίπτωση όμως η ίδια η κυβέρνηση δεν έδινε σε συγκεκριμένες εταιρείες το δικαίωμα να καθορίζουν αυτές την πρόσβαση των πολιτών στα δίκτυα και στις υποδομές.

Η δικαστική απόφαση

Τον ασκό του Αιόλου για τις ιστορικές αυτές εξελίξεις στο χώρο του Διαδικτύου άνοιξε πριν από μερικές εβδομάδες το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ακυρώνοντας νομοθεσία η οποία απαγόρευε στους μεγάλους παρόχους να διακόπτουν ή να επιβραδύνουν την ταχύτητα συγκεκριμένων συνδέσεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στο εξής όχι μόνο οι μεγάλες εταιρείες θα πληρώνουν για να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στα δίκτυα, αλλά και ότι οι πάροχοι θα μπορούν ακόμη και να «φρενάρουν» συγκεκριμένες ιστοσελίδες γιατί διαφωνούν, για διάφορους λόγους, με το περιεχόμενο τους.

Αν όμως σήμερα αυτή η «φραγή» στη μετάδοση πληροφοριών γίνεται κυρίως για εμπορικούς λόγους, ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ότι αύριο οι πάροχοι δεν θα αποφασίζουν να «φιμώνουν» ολοκληρωτικά ιστοσελίδες με καθαρά πολιτικά κριτήρια;
Ήδη η αμερικανική κυβέρνηση έχει παρέμβει στο παρελθόν στη λειτουργία υπηρεσιών του Διαδικτύου όπως το YouTube και το twitter όταν ήθελε να εξασφαλίσει ότι χρήστες από το Ιράν και άλλα αντιαμερικανικά καθεστώτα θα είχαν αδιάλειπτη πρόσβαση σε συγκεκριμένα βίντεο και πληροφορίες.

Αν και το ακριβές περιεχόμενο των νέων ρυθμίσεων δεν έχει ξεκαθαριστεί πλήρως, είναι σαφές ότι η νέα νομοθεσία, αν ψηφιστεί, θα αποτυπώνει τις τάσεις δημιουργίας μονοπωλίων στο χώρο της υψηλής τεχνολογίας και της παραγωγής περιεχομένου στο Διαδίκτυο. Παράλληλα, θα δίνει τη χαριστική βολή στους μικρότερους παίκτες της αγοράς αλλά και στη δυνατότητα της κοινωνίας των πολιτών να εκφράζεται επί ίσοις όροις στο Διαδίκτυο.

Ύστερα από τουλάχιστον δύο δεκαετίες συνεχών συγχωνεύσεων, οι παραγωγοί διαδικτυακού περιεχομένου στο internet έχουν συγκεντρωθεί σε ελάχιστες εταιρείες. Ήδη ο κολοσσός Comcast-NBC-Universal αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών και δημιουργίας περιεχομένου στον πλανήτη, ελέγχοντας τόσο τις φυσικές υποδομές των δικτύων όσο και τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που διακινείται από αυτά. Αν, μάλιστα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δώσει, όπως αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες, το «πράσινο φως» στην Comcast να εξαγοράσει την Time Warner, το 38% όλων των καλωδιακών δικτύων στις ΗΠΑ θα ελέγχεται από αυτό το νέο Γολιάθ των τηλεπικοινωνιών.

Πρόκειται, εν πολλοίς, για τις ίδιες εταιρείες που, όπως αποκάλυψε ο Έντουαρντ Σνόουντεν, βοήθησαν έμπρακτα αμερικανικές υπηρεσίες όπως η NSA να στήσουν το γιγαντιαίο δίκτυο παρακολουθήσεων όχι μόνο στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε βάθος χρόνου, πάντως, οι νέες ρυθμίσεις μπορεί να αποδειχτούν καταστροφικές ακόμη και για το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα που τις προωθεί. Η απόλυτη επικράτηση των μεγάλων εταιρειών είναι βέβαιο ότι θα εξανεμίσει κάθε καινοτομία η οποία δεν προέρχεται απευθείας από τα δικά τους τμήματα έρευνας και ανάπτυξης. Ακόμη και το ψευδεπίγραφο σύγχρονο «αμερικανικό όνειρο» της υψηλής τεχνολογίας, όπου ένας πιτσιρικάς μπορούσε να φτιάξει στο γκαράζ του σπιτιού μια εφαρμογή που θα έφερνε επανάσταση στο χώρο των υπολογιστών και του Διαδικτύου, δεν έχει κανένα μέλλον, αφού αυτή η καινοτομία θα μένει άγνωστη στο ευρύ κοινό αν δεν ελέγχεται από κάποια μεγάλη εταιρεία.

Σε τελική ανάλυση, το internet όπως το γνωρίσαμε τις δυο τελευταίες δεκαετίες, σαν ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών, θα αρχίσει να θυμίζει όλο και περισσότερο την αμερικανική καλωδιακή τηλεόραση, όπου συγκεκριμένες εταιρείες προωθούν το πρόγραμμά τους μέσα από προκαθορισμένα κανάλια.

Αρης Χατζηστεφάνου - "Επίκαιρα"


Πηγή:
Βαθύ Κόκκινο

 

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.

Σε ξέρω καλά.
Είσαι εσύ που όταν τα παιδιά στο διπλανό σπίτι γιόρταζαν με δυνατές μουσικές και γέλια, φώναζες τους μπάτσους γιατί τάραζαν τη νεκρική γαλήνη σου.
Είσαι εσύ που όταν η μπάλα των παιδιών έπεφτε στην αυλή σου δεν την έδινες ποτέ πίσω.
Είσαι εσύ που όταν βλέπεις νέους γύρω σου να φιλιούνται και να ερωτεύονται, μιλάς για "κατάντια της νεολαίας".
Είσαι εσύ που όταν οι εργάτες απεργούν, δηλώνεις υποταγή στον προιστάμενο τρίβοντας τα χέρια σου.
Είσαι εσύ που δεν πουλιέσαι μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη τιμή.

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.
Πάνω στη σιωπή σου γεννήθηκε αυτό το τέρας.
Όπου και να πάω σε βρίσκω μπροστά μου και δεν μπορώ πια ούτε να γελάσω μαζί σου, ούτε να σε λυπηθώ.
Σαράντα χρόνια νύχτα χρέωσε τα όνειρα των παιδιών η "δουλίτσα" σου και το "σπιτάκι" σου.

Γαμnμέvε νοικοκυραίε 
Είσαι εσύ που όταν οι εθελοντές που φρόντιζαν τα αδέσποτα ζώα στη πλατεία έφυγαν, έριξες τροφή με δηλητήριο για να "ησυχάσεις" από αυτά μια και καλή.
Είσαι εσύ που μέσα στο "σπιτάκι" σου χτυπάς τη γυναίκα σου και τρομοκρατείς τα παιδιά σου.
Είσαι εσύ που όταν πνιγόμασταν στους δρόμους από τα δακρυγόνα και σου χτυπήσαμε την πόρτα για βοήθεια δεν άνοιξες.
Είσαι εσύ που σύρθηκες στην ουρά στα "συσσίτια" των χρυσαυγιτών γιατί ...."ε, εντάξει μωρέ... Και τι έγινε;.. Κορόιδο τους έπιασα. Δεν θα τους ψηφίσω."

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.
Δεν θα είμαι ψύχραιμος πια μαζί σου.
Λερώνεις με τις μίζερες παντούφλες σου τα όνειρά μας.
Αντάλλαξες σαράντα χρόνια τώρα την ελπίδα μας με δυο κατσαρόλες, δυο καρέκλες και μια γαμημένη τηλεόραση.
Όπου σε βρίσκω θα σε φτύνω στα μούτρα.


Του Σταμάτη Μορφονιού


ΠΗΓΗ:
Το Κουτί της Πανδώρας