Πέντε μήνες «ταπείνωσης» και «εκβιασμών» για την Ελλάδα

«Πήγαμε στον πόλεμο πιστεύοντας ότι είχαμε τα ίδια όπλα με αυτούς. Υποτιμήσαμε τη δύναμή τους» λέει σε συνέντευξή του στη γαλλική ιστοσελίδα Mediapart ανώτερος σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης, που βρέθηκε στην «καρδιά» των διαπραγματεύσεων μεταξύ Αθήνας και θεσμών, αποκαλύπτοντας ένα διαρκές bullying και ευθείες απειλές, ακόμα και από τον Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Η αφήγησή του –αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ- παρουσιάζει μια σπάνια και πολύ ανησυχητική εικόνα της διαδικασίας που οδήγησε στο τελεσίγραφο αυτής της εβδομάδας.

Μιλώντας, με τον όρο να μη δημοσιευτεί το όνομά του, λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα, ο ανώτερος αξιωματούχος επέκρινε με σφοδρότητα τη στάση των δανειστών, αλλά επέκρινε και ορισμένες από τις αποφάσεις της Αθήνας.

Αποσπάσματα της συνέντευξης-αφήγησης, που διήρκεσε δύο ώρες, παρατίθενται στη συνέχεια (όπου υπάρχουν παρενθέσεις είναι οι επεξηγηματικές σημειώσεις του δημοσιογράφου):

Από την αρχή εμείς υποχωρούσαμε...

Στη διάρκεια αυτών των διαπραγματεύσεων ήταν η κυβέρνηση που πλησίαζε – πλησίαζε τις θέσεις της τρόικας, χωρίς αυτοί να κάνουν καμία κίνηση προς εμάς και χωρίς ποτέ να συζητούν το χρέος -αναδιάρθρωση του χρέους, βιωσιμότητα του χρέους- και επίσης τη χρηματοδότηση.

Θα πάρουμε νέα χρηματοδότηση; Θα άρει τα πλαφόν η ΕΚΤ, όλους αυτούς τους περιορισμούς, αυτά τα όρια για το πόσο μπορούν να δανείζονται οι τράπεζες; Το κράτος θα μπορεί να δανείζεται από τις τράπεζες;

Διότι δεν μπορούσαμε να δανειστούμε. Μπορούσαμε, μέχρι τον Φεβρουάριο, να εκδίδουμε έντοκα γραμμάτια, βραχυπρόθεσμα.

Αλλά σε αυτήν την κυβέρνηση δεν το επέτρεψαν [...] Βλέπετε, το πρόβλημα με τα έντοκα είναι ότι τα αγοράζουν οι ελληνικές τράπεζες. Και η ΕΚΤ είπε: «Οχι άλλα έντοκα». Επομένως το κράτος δεν μπορούσε να δανείζεται από τις τράπεζες.

Έτσι από τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και μετά αρχίσαμε να κάνουμε οικονομία, να συγκεντρώνουμε αποθεματικά από διάφορους οργανισμούς, υπηρεσίες, τοπικές αρχές προκειμένου να πληρώσουμε το ΔΝΤ.

Πληρώσαμε μια, πληρώσαμε δυο και (έπρεπε) να πληρώσουμε και μισθούς επίσης. Πληρώσαμε μισθούς από τα έσοδα, από τους φόρους. Αλλά δεν έφταναν για να πληρώσουμε και το ΔΝΤ [...] 

Βρεθήκαμε σε μια κατάσταση σαν να παθαίνει κάποιος καρδιακή προσβολή. Καρδιακή προσβολή εάν θεωρήσουμε ότι η ρευστότητα είναι η κυκλοφορία του αίματος για την οικονομία. Τώρα ζούμε τις συνέπειές της. Κάποια όργανα μουδιάζουν. Μερικά σταματούν να δουλεύουν, άλλα προσπαθούν, αλλά δεν αιματώνονται.

Για τον τέως υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη

Ο κόσμος ρωτάει γιατί υποτίθεται ότι είναι τόσο λίγο δημοφιλής στο Eurogroup και στους ανθρώπους της εξουσίας, γιατί δεν τον συμπαθούν. Και πολλοί λένε ότι δεν τον συμπαθούν γιατί φαίνεται σαν να τους κάνει μαθήματα, γιατί είναι υπερόπτης. [...]

Αλλά εγώ πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά οι πολιτικοί, το Eurogroup, οι υπουργοί, είδαν ένα φαινόμενο που είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι συναντούσαν στον κύκλο τους, από τους εκλεγμένους στις φυσιολογικές διαδικασίες της πολιτικής.

Διότι έχεις έναν άνδρα που έχει το δικό του στυλ ντυσίματος, που έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση και ταυτόχρονα είναι πολύ φιλικός, πολύ ανοιχτός, πολύ έντιμος.

Του κάνεις μια ερώτηση και δεν υπεκφεύγει, δεν αλλάζει θέμα συζήτησης και αυτό δημιουργεί δυσκολίες και στους πολιτικούς και στους δημοσιογράφους, στα ΜΜΕ.

Αυτά είναι δύο σημεία που δείχνουν ότι ο Βαρουφάκης δεν εντάσσεται, αλλά από την άλλη πλευρά είναι διασημότητα και προκαλεί αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα.

'Η τον μισείς ή τον αγαπάς.

Για τον άμεσο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες

[...] Ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου και σίγουρα από τα μέσα Μαρτίου ήταν φανερό ότι οι πιστωτές δεν επρόκειτο να τιμήσουν τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, που λέει ότι η Ελλάδα θα προτείνει μεταρρυθμίσεις, η τρόικα -οι θεσμοί όπως λέγονται τώρα- θα τις εκτιμούσε και θα συμφωνούσε και οι μεταρρυθμίσεις θα προχωρούσαν.

Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη.

Οι θεσμοί συνεχώς απέρριπταν μεταρρυθμίσεις χωρίς να τις κοιτάξουν.

«Οχι, είναι πολύ γενναιόδωρες» έλεγαν και ο Βαρουφάκης τούς έλεγε: «Σας παρακαλώ, αφήστε μας να ολοκληρώσουμε τέσσερις-πέντε μεταρρυθμίσεις, πάνω στις οποίες όλοι συμφωνούμε και τις θεωρούμε απαραίτητες, αφήστε μας να τις εφαρμόσουμε και μπορείτε να τις αξιολογήσετε και να τις εκτιμήσετε».

(Οι θεσμοί έλεγαν) «Οχι, όχι, χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη συμφωνία πριν εφαρμοστούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, διότι εάν τις εφαρμόσετε θα είναι μονομερής ενέργεια. Δεν τις έχουμε εγκρίνει ακόμα. Ναι, συμφωνούμε, αλλά ακόμα δεν έχουμε προσδιορίσει το πρωτογενές πλεόνασμα».

Ετσι, δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα, ενώ την ίδια ώρα ήθελαν να δουν τα βιβλία μας, διότι δεν εμπιστεύονταν τα στοιχεία μας.

«Θέλουμε να πάμε στο υπουργείο Οικονομικών, την Τράπεζα της Ελλάδος» κ.λπ. έλεγαν και ο Βαρουφάκης απαντούσε: «Οχι, ας αρχίσουμε με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την οποία δεν εποπτεύετε πλέον την ελληνική οικονομία και δεν βοηθάτε εμάς ή τους πιστωτές να γίνει εκτίμηση της οικονομίας προκειμένου να επανέλθει σταδιακά στην ανάπτυξη. Αυτός είναι ο αντικειμενικός στόχος της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, μια παράταση του τρέχοντος προγράμματος. Τροποποιούμε, κάνουμε εκτίμηση και ολοκληρώνουμε το πρόγραμμα σε 4 μήνες. Στις 30 Ιουνίου το πρόγραμμα τελειώνει».

Αλλά τράβηξαν την πρίζα από τις τράπεζες και την Τρίτη 30 Ιουνίου το πρόγραμμα τελείωσε και δεν ήμασταν πλέον σε πρόγραμμα.

Ολα τα χρήματα που μας όφειλαν... περίπου 17 δισ. (από τα οποία 10 δισ. είναι τα υπόλοιπα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας των 50 δισ.), τα οποία, σύμφωνα με το έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου, έπρεπε να επιστρέψουμε.

Δεν είχαμε εισπράξει καθόλου χρήματα από πέρσι τον Ιούνιο, επομένως για ένα χρόνο πληρώναμε περίπου 10 δισ. στους πιστωτές από δικούς μας πόρους, χωρίς να πάρουμε ούτε ένα ευρώ από αυτούς από αυτά που είχαν συμφωνήσει να δώσουν, φυσικά υπό προϋποθέσεις.

Ηταν φανερό ότι δεν επρόκειτο να διαπραγματευτούν και εμείς χρειαζόμαστε ανάπτυξη και αυτά τα δύο προβλήματα πήγαιναν χέρι χέρι.

Δεν ήθελαν να χορηγήσουν τα χρήματα που δικαιούμασταν, προκειμένου να πληρώσουμε τα χρέη μας.

Στον «λαβύρινθο των ψευτο-διαπραγματεύσεων» και τη «στοχοποίηση» του Βαρουφάκη

«Ολα τα δάνεια που πήραμε -240 έως 250 δισ. ευρώ-  πήγαν στην εξυπηρέτηση του χρέους, πίσω, στους πιστωτές.

Το πρώτο πακέτο ήταν μια διάσωση των τραπεζών από το κράτος.

Δεν πήραμε καμία χρηματοδότηση για να τους πληρώσουμε, δεν μπορούσαμε να δανειστούμε βραχυπρόθεσμα και δεν μπορούσαμε να διευκολύνουμε τη ρευστότητα της οικονομίας, διότι η ΕΚΤ έθετε τον έναν περιορισμό μετά τον άλλον.

Επομένως είχαμε το πρόβλημα της ρευστότητας και ταυτόχρονα είχαμε και χρηματοδοτικό πρόβλημα. Τα δύο αυτά σε συνδυασμό είναι αυτό που εγώ εξ αρχής αποκαλούσα «πιστωτική ασφυξία».

Στα μέσα Μαρτίου, τελικώς, μερικές πηγές στις Βρυξέλλες είπαν στους ανταποκριτές εκεί ότι «ναι, οι θεσμοί χρησιμοποιούν την πιστωτική ασφυξία προκειμένου να αναγκάσουν την κυβέρνηση να συμμορφωθεί, να αποδεχτεί τις μεταρρυθμίσεις, να προχωρήσει γρήγορα κ.λπ.».

Για μένα ήταν μια παραδοχή ότι χρησιμοποιούν τον χειρότερο οικονομικό εκβιασμό εναντίον της χώρας. Το χειρότερο είδος οικονομικών κυρώσεων. [...]

Η υπόθεσή μας ήταν ότι εάν τραβήξουν την πρίζα (από εμάς), τραβάνε την πρίζα από όλο τον κόσμο. Αυτό δεν συνέβη, και λυπάμαι. Παρακολουθούσα την πορεία του ευρώ, πώς αντιδρούσε, διότι είχαν πειραματιστεί.

Ο (Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ) Σόιμπλε και το Βερολίνο είναι έξυπνοι, επιβάλλουν τεχνητές κρίσεις στις διαπραγματεύσεις πού και πού: «Ω, οι Ελληνες δεν συνεργάζονται, δεν έχουν καταλάβει τι πρέπει να κάνουν, δεν μας δίνουν στοιχεία». Και αντί να πέφτει το ευρώ ανέβαινε. Το ίδιο γινόταν και με τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.

[...] Μόνο την τελευταία εβδομάδα (η ελληνική κυβέρνηση) το κατάλαβε και ο Βαρουφάκης έκανε δηλώσεις ότι θα προσφύγουμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Οταν έχεις φτάσει σε μια έκρηξη της κρίσης, τα νομικά επιχειρήματα δεν έχουν πλέον αξία, δεν μπορούν να βοηθήσουν.

Είπα, αφήστε τον Τσίπρα να πάει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να πει πώς μας μεταχειρίστηκαν τους τελευταίους μήνες. Και, επίσης, να αρνηθούμε να εφαρμόσουμε αυτά τα σκληρά μέτρα.

Αυτοί (η ελληνική κυβέρνηση) προτιμούσαν να χάσει τις εκλογές (αντί) να εφαρμόσει τα μέτρα.

Αλλά κάθε φορά που προσπαθούσαν να κάνουν πολιτική διαπραγμάτευση, τους κορόιδευαν οι (πιστωτές): είκοσι φορές με τη Μέρκελ και πέντε με τον Σόιμπλε.

Και πόσα ακόμα Eurogroup, όπου τους έλεγαν «πηγαίνετε πίσω στις τεχνικές ομάδες, πηγαίνετε πίσω στην τρόικα».

Η ελληνική κυβέρνηση έλεγε «όχι, θέλουμε πολιτική απόφαση», (αλλά τους απαντούσαν): «Η πολιτική απόφασή μας είναι να πάμε πίσω στις τεχνικές αποφάσεις, δεν μπορείτε να έχετε πολιτική απόφαση χωρίς μια τεχνική απόφαση».

[…] Σε κάθε σημείο προσπαθούσαν να υπονομεύσουν το κύρος που η ελληνική κυβέρνηση είχε κερδίσει τους πρώτους μήνες των διαπραγματεύσεων. Τότε ο κόσμος έλεγε «νέα ελπίδα για την Ευρώπη [...] μια νέα ελπίδα για τη Γερμανία, την Ισπανία [...] οι Ελληνες ηγούνται».

Εάν οι θεσμοί έλεγαν από την αρχή «τελείωσε, δεν συμφωνούμε, όχι άλλες διαπραγματεύσεις» -πράγμα που έλεγαν εμμέσως, για παράδειγμα ο Ντάισελμπλουμ- τότε θα ήταν σαφές ότι θα υπάρξει σύγκρουση: «Είμαστε εκλεγμένοι, έχουμε κύρος και εξουσία. Εχετε λάθος κ.λπ.».

Αλλά δεν έκαναν αυτό. Δημιούργησαν έναν λαβύρινθο από ψευτοδιαπραγματεύσεις, χαμένος χρόνος που ήταν με το μέρος τους. Ολο αυτό το διάστημα έκαναν αρνητική προπαγάνδα κατά του Βαρουφάκη. Στοχοποίηση. Και ο Βαρουφάκης συνέχεια το λέει. Αλλά τι περίμενε;  

Ετσι λοιπόν βρεθήκαμε να έχουμε χάσει όλο το οικονομικό έδαφος για διαπραγμάτευση με πραγματικούς όρους προκειμένου να καταλήξουμε σε μια νέα συμφωνία, και να έχουμε χάσει την αξιοπιστία για να τους αναγκάσουμε να διαπραγματευτούν μαζί μας.

Η κυβέρνηση, ο Τσίπρας είπε ότι όταν μας παρουσίασαν το τελεσίγραφο, ήταν με χειρότερα μέτρα απ' ό,τι είχαν παρουσιάσει στην προηγούμενη κυβέρνηση, τη δεξιά κυβέρνηση. [...] Ετσι αποφάσισαν το δημοψήφισμα. [...] Πίστευαν ότι αυτό θα μας έφερνε πιο κοντά σε μια συμφωνία. Δεν ήθελαν μια κρίση.

Αλλά δεν συνέβη μια παγκόσμια ή μια ευρωπαϊκή κρίση ή μια κατάρρευση. Ναι, τα χρηματιστήρια έπεσαν. Ναι, υπήρχαν διακυμάνσεις, η λίρα ανέβαινε. Αλλά στο τέλος, οι Ευρωπαίοι δεν είχαν αναγκαστεί να κάνουν το βήμα.

[...] Ο Βαρουφάκης και ο Τσίπρας είπαν ότι στην περίπτωση ενός «όχι» η διαπραγματευτική μας θέση θα ενισχυόταν. Γι’ αυτό είπαν «όχι».

Και όχι σε μια συμφωνία που δεν ήταν πια στο τραπέζι. Ηταν «όχι» σε οποιαδήποτε συμφωνία που δεν αντιμετωπίζει την αναδιάρθρωση του χρέους ή τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Το ποσό που οι (ευρωπαϊκοί) θεσμοί έπρεπε να εκταμιεύσουν, 17 δισ. ευρώ -συν άλλα 16 ή 20 δισ. από το ΔΝΤ- είχε χαθεί.

Το πρόγραμμα τελείωσε και χρειαζόσουν μια νέα συμφωνία. Βασικά αυτό που κάνεις είναι να παρακαλέσεις τους Ευρωπαίους για έκτακτη χρηματοδότηση μέσω της ΕΚΤ.

Αλλά αυτοί είπαν ότι για να το κάνουν αυτό πρέπει να ζητήσουν την έγκριση των Κοινοβουλίων τους κ.λπ.

Αλλά χρειάζεσαι ανακεφαλαιοποίηση προκειμένου να ξαναμπείς στη διαδικασία της οικονομικής λειτουργίας που θα σου επιτρέψει να διαχειριστείς ένα νέο πρόγραμμα.

Στα παρασκήνια με τον «βασιλιά» Σόιμπλε και όταν ο Ντάισελμπλουμ απείλησε να βυθίσει της ελληνικές τράπεζες

«Φυσικά, κάθε συζήτηση για Grexit είναι εκτός νομικού πλαισίου, αφού δεν υπάρχει νομική πρόνοια στις συνθήκες για κάτι τέτοιο. […]

Δεν υπάρχει δικλίδα ότι ένα Grexit μπορεί να συμβεί, με έναν τρόπο τακτικό, διαπραγματεύσιμο, ειρηνικό και όχι άτακτο, με τον κόσμο να τρέχει στα σούπερ μάρκετ.

Εάν δεν έχεις μια διαδικασία εξόδου από το ευρώ, τότε η έξοδος είναι όπλο μαζικής καταστροφής.

Εάν απειλείς κάποιον με Grexit, τον σπρώχνεις στα όρια των δυνατοτήτων του τραπεζικού του συστήματος.

Τότε καταστρέφεις το τραπεζικό σύστημα γρήγορα και μετά αρχίζεις από το μηδέν να δημιουργείς ένα νέο νόμισμα, που θα πάρει μήνες.

Αντί να πουν ότι το Grexit είναι παράνομο, (οι πιστωτές) λένε ότι είναι το ίδιο καταστροφικό και ολέθριο και για εσάς και για εμάς. Αυτό ήταν λάθος.

Πρώτον, δεν συμφωνώ με αυτή τη θέση διότι είναι εκβιασμός -«Πρόσεξε, διότι θα τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα»- και επιτρέπουν σε άλλους να μας κατηγορούν για εκβιασμό.

Είναι γελοίο να κατηγορούν οι άλλοι μια χώρα που έχει καταστραφεί από πέντε χρόνια εκβιασμών.

Σε κάθε περίπτωση, είναι λάθος επιχείρημα.

Το σωστό επιχείρημα είναι ότι ένα Grexit και όλα τα άλλα μέτρα που οι Ελληνες υπέφεραν είναι παράνομα σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία, σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, την Ευρωπαϊκή Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την Ευρωπαϊκή Διακήρυξη για τα Εργατικά Δικαιώματα.

Το αστείο είναι ότι στις αρχές του 2014, η Ευρωβουλή και όλοι αυτοί άρχισαν να επιτίθενται στην τρόικα με ανακοινώσεις ότι είναι παράνομη και θα πρέπει να λογοδοτήσει, ακολουθώντας μέτρα που καταστρατηγούν τα ανθρώπινα και τα εργατικά δικαιώματα.

Φυσικά είχαμε μια (συντηρητική) κυβέρνηση που δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από όλα αυτά, διότι ήθελε να επιτεθεί στην αντιπολίτευση και όχι στους πιστωτές. Απέτυχε να δει ότι αυτό ήταν το μεγαλύτερο όπλο που είχαμε.

Για την αδύναμη πλευρά υπάρχουν δύο μέθοδοι. Η μία είναι ο νόμος -μια έκκληση στη νομιμότητα- και η άλλη είναι μια έκκληση για την αλήθεια - ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο στη διαμάχη και όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σύμφωνα με τον νόμο όλοι είναι ίσοι. [...]

Επομένως εάν απευθυνθείς στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και πεις «δεν με αντιμετωπίζουν ισότιμα ως μέλος της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ κ.λπ., δεν θα μπορούν να την απορρίψουν. Ειδικά εάν έχεις χρόνο να αναπτύξεις την υπόθεσή σου. [...]

Σήμερα είναι πολύ αργά. Είναι θέμα πολιτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας. 

Ο Βαρουφάκης μόνος του, με τις επικλήσεις και τα επιχειρήματά του, κατάφερε να αλλάξει την κοινή γνώμη στην Ευρώπη, ακόμα και στη Γερμανία. 

Οι άνθρωποι του Eurogroup τραβήχτηκαν πίσω.

Στις αρχές του Φεβρουαρίου, ο Ντάισελμπλουμ είπε στον Βαρουφάκη: «Είτε υπογράφεις το Μνημόνιο που υπέγραψαν και οι άλλοι ή η οικονομία της χώρας σου θα καταρρεύσει».

Πώς; «Θα γκρεμίσουμε τις τράπεζες». [...]

Το Eurogroup δεν είναι ένα σώμα που λειτουργεί δημοκρατικά. (Η ελληνική κυβέρνηση) το ανακάλυψε αυτό, πάλι πολύ αργά, ότι εκείνοι (το Eurogroup) ήθελαν να τον πετάξουν έξω μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος. Ηταν μια κίνηση ταπείνωσης.

Ο Βαρουφάκης ρώτησε: «Ποιος το αποφασίζει αυτό;». Ο Ντάισελμπλουμ είπε: «Εγώ το αποφασίζω».

Δεν πρέπει να υπάρξει ψηφοφορία; Δεν πρέπει να υπάρχει ομοφωνία;

Ναι, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό να καταγράφεται, δεν κρατούνται πρακτικά.

Κι αυτός κατέγραφε και οι άλλοι επίσης.

Γιατί; Επειδή δεν υπήρχαν πρακτικά. Επομένως τίποτε δεν είναι επίσημο. [...]

Επομένως όλοι βγαίνουν μετά και λένε ό,τι θέλουν. Κανείς δεν μπορεί να πει: «Είστε σίγουροι ότι αυτά ειπώθηκαν; Ας δούμε τα πρακτικά».

Ο Βαρουφάκης είπε ότι κρατούσε δικές του σημειώσεις, διότι έπρεπε να αναφερθεί στον πρωθυπουργό. Και οι άλλοι το έκαναν.

Και μετά οι άλλοι κραύγαζαν: «Ω, ο Βαρουφάκης παραδέχτηκε αυτό και το άλλο».

Οι άλλες χώρες, σε ένα τέτοιο σκηνικό, πιστεύουν ότι ο (Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ) Σόιμπλε είναι ο βασιλιάς. Ελέγχει τους άλλους. Μπορεί να υψώσει τη φωνή του και να πει «όχι».

Ο Βαρουφάκης έχει περιγράψει στιγμιότυπα που δείχνουν πως πραγματικά η ευρωζώνη είναι τελείως μη δημοκρατική, μια σχεδόν νεο-φασιστική ευρω-δικτατορία.

Δεν μπορείς να επαφίεσαι σε αυτά που λένε οι άλλοι. Ο Βαρουφάκης λέει ότι εάν μπορούσε να διαπραγματευτεί με τον καθένα χωριστά για μία ώρα, θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί συμφωνία σε μία ημέρα.

Αλλά δεν μπορείς να το κάνεις αυτό διότι ο καθένας έχει διαφορετικές προτεραιότητες και διαφορετικούς ανθρώπους που του λένε «όχι».

Δεν μπορείς να διαφωνήσεις πολύ με τον Σόιμπλε. Θα ήταν επικίνδυνο, διότι δεν θα έχεις χρηματοδότηση, οι γερμανικές τράπεζες θα θέλουν τα χρήματά τους πίσω κ.λπ. κλπ.

Επομένως είναι ένας θεσμός όπου δεν μπορείς να κάνεις τη φωνή σου να ακουστεί. Αρα για ποιο λόγο να τους συναντάς;

Δεν υπήρχε κανείς άλλος παρά μόνο ο Βαρουφάκης που μιλούσε ευθέως.

Ο Σόιμπλε είχε πει: «Πόσα λεφτά θέλετε για να φύγετε από την ευρωζώνη;».

Δεν θέλει την Ελλάδα στο ευρώ. Ηταν ο πρώτος που έθεσε το θέμα ενός Grexit το 2011.

Πήγαμε στον πόλεμο πιστεύοντας ότι έχουμε τα ίδια όπλα με αυτούς. Υποτιμήσαμε τη δύναμή τους. [...] Είναι μια δύναμη που εξυφαίνεται στον κοινωνικό ιστό, στον τρόπο που σκέφτεται ο κόσμος.

Ελέγχει και εκβιάζει. Εμείς έχουμε πολύ λίγους μοχλούς (πίεσης).

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι ήδη καφκικό».

*Επιμέλεια – μετάφραση: Ελλη Πάνου

Πηγή

«Μην με περνάς για ανόητο»: Σκληρή κόντρα Ντράγκι – Σόιμπλε για την Ελλάδα - Ολο το παρασκήνιο για τη διακοπή του Eurogroup

Συνεχίζονται σήμερα στις 12:00 οι εργασίες του Eurogroup οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, διεκόπησαν με επεισοδιακό τρόπο λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις Βρυξέλλες. Αιτία της διακοπής ήταν η ένταση που επικράτησε ανάμεσα στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι. Συγκεκριμένα, ο Γερμανός υπουργός διέκοψε φανερά εκνευρισμένος τον Μάριο Ντράγκι την στιγμή που αναφερόταν στο ελληνικό πρόβλημα λέγοντας του σε έντονο ύφος: «Μην με περνάς για ανόητο».

Σε κάποια στιγμή της συνεδρίασης, λίγο πριν την απότομη διακοπή της, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος έκανε αναφορά στο χρέος και στην ανάγκη για κούρεμά του. Πριν καν προλάβει να ολοκληρώσει την πρώτη του πρόταση, ο γνωστός για τη...συμπάθειά του στους Έλληνες Σόιμπλε, τον διέκοψε: «Δεν ήρθαμε εδώ για να μιλήσουμε για κούρεμα χρέος. Δεν είναι ώρα να συζητήσουμε γι αυτό το θέμα. Έχουμε άλλα προβλήματα λύσουμε», είπε ο Σόιμπλε με το γνωστό απαξιωτικό ύφος.

Κάπου εκεί παρενέβη ο Μάριο Ντράγκι που φέρεται να είπε: «Άφησε τον άνθρωπο να μιλήσει. Να δούμε τι θέλει να μας πει», είπε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στον Γερμανό ΥΠΟΙΚ. Τότε ο τελευταίος εκνευρίστηκε και απάντησε «Μην με περνάς για ανόητο» υπονοώντας ότι ο Ντράγκι ήταν... «μιλημένος» από την ελληνική κυβέρνηση να δώσει έδαφος σε συζήτηση για «κούρεμα».

Θέλοντας εμφανώς να αποκλιμακώσει την ένταση ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ ανακοίνωσε την ίδια στιγμή ότι η συνεδρίαση θα διακοπεί και θα συνεχιστεί σήμερα στις 12 μμ ώρα Ελλάδας.

Το Eurogroup έχει χωριστεί σε δύο «στρατόπεδα», με το «σκληρό» μπλοκ του Σόιμπλε, στο οποίο έχουν συμπαραταχθεί Φινλανδία, Σλοβακία και Λιθουανία, να θέτει ανοιχτά θέμα «αξιοπιστίας» της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ στην άλλη πλευρά υπάρχει το μέτωπο του Σαπέν με τη Γαλλία, την Ελλάδα και ακόμη έξι χώρες.

Το θέμα της εμπιστοσύνης της ομάδας Σόιμπλε οδήγησε σε κατάρρευση των συζητήσεων, καθώς οι ανταποκρίσεις από τις Βρυξέλλες έκαναν λόγο για μια συνεδρίαση που όχι μόνο δεν ξεκίνησε με κακούς οιωνούς, αλλά όδευε προς μια συμφωνία. Επικίνδυνη και δύσκολη μεν για την Ελλάδα, αλλά συμφωνία.

Το σκηνικό ανατράπηκε όταν το «εχθρικό» προς την ελληνική πλευρά μπλοκ έθεσε ζήτημα αξιοπιστίας με το - εύλογο είναι η αλήθεια - επιχείρημα ότι και τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν συμφωνίες και νομοθετήσεις από τις ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες όμως ποτέ δεν έφτασαν στο στάδιο υλοποίησής τους. Έθεσαν μάλιστα το ερώτημα πώς θα διασφαλιστούν οι χώρες που θα πουν το τελικό «ναι» στην ελληνική πλευρά, ότι θα υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις αυτή τη φορά, από τη στιγμή που θα «πέσουν» οι υπογραφές. 

Διπλωματικές πηγές ανέφεραν από τις Βρυξέλλες ότι εκτός από την προγραμματισμένη για την ερχόμενη Δευτέρα τακτική Σύνοδο του Eurogroup, κατά πάσα πιθανότητα θα πραγματοποιηθεί μια ακόμη την ερχόμενη Τετάρτη ή Πέμπτη. Ως τότε θα πρέπει να έχουν εγκριθεί από την Βουλή των Ελλήνων νομοθετικές πράξεις σχετικές με το συνταξιοδοτικό σύστημα και τον ΦΠΑ στην Ελλάδα.

Πηγή

«Ο Τσίπρας δεν είναι ο Λεωνίδας, αλλά οι Έλληνες είναι το ίδιο ανδρείοι!»

Του Ζαν-Πιερ Παζ

Η μάχη των Θερμοπυλών έγινε και παρέμεινε για αιώνες, ακόμη και σήμερα, το σύμβολο της αντίστασης των Ελλήνων ενάντια στον εισβολέα! «Ω ξειν', αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι». Η νίκη του ΌΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015 μου θύμισε αυτή την πράξη γενναιότητας, θάρρους, αξιοπρέπειας, εδώ και 2.500 χρόνια!

Προφανώς και η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία και άλλοι απέδειξαν ότι έλπιζαν σε μια αποτυχία.

Ξεπέρασαν τον εαυτό τους στη δημιουργία πανικού, όπως το διαπιστώσαμε μετά την προκήρυξη αυτής της προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία. Για να την απαξιώσουν, επιστράτευσαν τα πάντα: Δημιουργία κλίματος πανικού, προσβολές, πατερναλιστικές συμπεριφορές. Είδαμε ακόμη και αυτόν τον πρώην τραπεζίτη των Ρόθτσιλντ, τον Ολλανδό υπουργό Οικονομικών, τον Εμανουέλ Μακρόν τον Μικρό να συγκρίνει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α με το Εθνικό Μέτωπο.

Άλλα, αντίθετα με ό,τι είχαν αναγγείλει, ο ουρανός δεν έπεσε στα κεφάλια μας. Σήμερα, ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Γιατί αυτό που φοβούνται πάνω απ' όλα, είναι μήπως αυτό που συνέβη γίνει μεταδοτικό παράδειγμα! Σε αυτό το δημοψήφισμα, οι εργαζόμενοι και οι νέοι εκφράστηκαν μαζικά και καθαρά κατά της παράδοσης και της συνθηκολόγησης που πρότεινε η Γερμανία και οι εταίροι της, ώστε να επιδοθούν σε πλιάτσικο ύψους 340 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Μου λέγουν -όπως το θύμισε πολλές φορές ο Αλέξης Τσίπρας- ότι το διακύβευμα σε αυτό το δημοψήφισμα δεν ήταν ούτε η έξοδος από την ΕΕ, ούτε από το ευρώ. Ναι, στον πυρήνα του προβλήματος δεν είναι το Grexit, το πρόβλημα είναι η κρίση την οποία φανερώνει απ' άκρου εις άκρον στην ευρωζώνη και στην ΕΕ το μέλλον ενός απάνθρωπου συστήματος που έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του.

Κάποιοι, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων μέσα στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, θέλουν να αλλοιώσουν τη σημασία μιας τόσο βαθιάς κίνησης, σχετικοποιώντας την, ερμηνεύοντας την λογικά. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω απ' αυτή τη μαγική φόρμουλα που είναι: «Οι διαπραγματεύσεις». Μα ποια είναι η ημερήσια διάταξη αυτών των «διαπραγματεύσεων»; Απαντάμε: Μα βεβαίως, η αναδιάρθρωση του χρέους!

Σε τελευταία ανάλυση, αν υπάρξει αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει να καταβάλλονται τόκοι. Γι' αυτό, δεν λέμε κουβέντα. Γιατί; Διότι για τους πιστωτές, πρέπει να προσανατολιστούν οι «διαπραγματεύσεις» στην επιδίωξη της φιλελευθεροποίησης της οικονομίας, να προσανατολιστούν τα πάντα στις εξαγωγές, μειώνοντας την προστασία της εγχώριας βιομηχανίας, να επιδιωχθούν ιδιωτικοποιήσεις, να περιοριστεί ο ρόλος τους κράτους, να γίνει πιο ευέλικτη η αγορά εργασίας. Αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι λοιπόν μια κοροϊδία, κυρίως αν πρόκειται για απαίτηση νέων χρηματοδοτήσεων, άρα για νέους τόκους ακόμα πιο επιβαρυντικούς. Με κάθε τρόπο, πρέπει να πληρώσουμε τον λογαριασμό! Όπως όλοι ξέρουν, από αυτή την πολιτική επωφελούνται πάντα οι πλούσιες χώρες και όχι οι χώρες της περιφέρειας!

Στην πράξη, υλοποιούμε στην Ελλάδα αυτό που υλοποιήσαμε, τα τελευταία 30 χρόνια, στις υπό ανάπτυξη χώρες, μέσω των διαρθρωτικών προσαρμογών. Είναι έτσι, γιατί η οικονομία είναι χρηματοοικονομική οικονομία και είναι όλη στην υπηρεσία των τραπεζών! Το να αγνοούμε αυτό, είναι να σπεύδουμε σ' ένα αδιέξοδο.

Η απάντηση, λοιπόν, είναι η διαγραφή του χρέους, απλά και καθαρά! Αυτό, όμως, δεν αρκεί αν ακολουθήσουμε την ίδια οικονομική πολιτική και εκκινήσουμε εκ νέου στην οδό του χρέους! Χρειάζεται μια ριζική αλλαγή και να γνωρίζουμε ποια κοινωνία επιλέγουμε. Πιστεύω ότι αυτό απαιτεί την ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας από την οποία ζει η πλειονότητα των Ελλήνων και κατά συνέπεια, την κατανάλωση και την πλήρη απασχόληση, την αύξηση των μισθών και των συντάξεων, τις δημόσιες δαπάνες που εξυπακούονται!

Είναι παρηγορητικό το ότι είδαμε να πολλαπλασιάζονται τις τελευταίες εβδομάδες, δράσεις και πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό. Παρ' όλα αυτά, η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με αυτό που πρέπει να αποκαλέσουμε «συνδικαλιστική ανικανότητα». Η δημιουργία μιας χρήσιμης και αποτελεσματικής αλληλεγγύης προϋποθέτει τη δράση στη χώρα του καθενός κατά της κυβέρνησης και της εργοδοσίας που υποστηρίζουν τις διεκδικήσεις των πιστωτών. Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας τέτοιος συσχετισμός δυνάμεων που θα επιτρέψει στους Έλληνες εργαζομένους και τον ελληνικό λαό να επιβάλουν ότι επιτέλους, θα συζητήσουμε για τις ανάγκες του, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική δικαιοσύνη και την κυριαρχία.

Όλα αυτά προϋποθέτουν διαύγεια πνεύματος, άρνηση της ευκολίας και του επίπλαστου. Ο Θεμιστοκλής συμβούλευε ότι αν θέλεις να νικήσεις, δεν είναι ώρα για αμφιβολίες, αλλά για στρατηγική. Περί αυτού πρόκειται!

Πηγή

Σαπέν: Η εμπιστοσύνη δεν χάθηκε εξαιτίας της σημερινής κυβέρνησης. Χάθηκε με όλες τις προηγούμενες

"Ενωτικός ο ρόλος της Γαλλίας" δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν, ο οποίος αναγνώρισε δύο σημαντικά σημεία προόδου. Αναλυτικά οι δηλώσεις του

«Ο ρόλος της Γαλλίας είναι ενωτικός» δήλωσε προσερχόμενος στο Eurogroup ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν, προσθέτοντας ότι ένα επιτυχές αποτέλεσμα είναι αναγκαίο για όλους.

Ο κ.Σαπέν αναγνώρισε δύο σημαντικά σημεία προόδου. Πρώτον ότι η ελληνική κυβέρνηση με «πολιτική αποφασιστικότητα» και «κουράγιο» ζήτησε και πήρε την εντολή της πλειοψηφίας της Βουλής για να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις. Δεύτερον, ότι οι θεσμοί αξιολόγησαν τις ελληνικές προτάσεις «ως καλή βάση για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις».

Ο Γάλλος υπουργός επισήμανε ότι θα χρειαστούν περαιτέρω διευκρινήσεις από την ελληνική πλευρά όσον αφορά το πότε, πώς και με ποιον ρυθμό θα προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις. Μετά, είπε, εφόσον έχει ανοικοδομηθεί η εμπιστοσύνη οι εταίροι πρέπει να δώσουν την αναγκαία στήριξη στην Ελλάδα. «Η εμπιστοσύνη δεν χάθηκε μόνο εξαιτίας της σημερινής κυβέρνησης. Είχε χαθεί με όλες τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις» σημείωσε.

Ο κ. Σαπέν επιβεβαίωσε πως είχε νωρίτερα συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του και δήλωσε ότι έλαβε τις διαβεβαιώσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου ότι οι πρώτες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα νομοθετηθούν την επόμενη εβδομάδα. Επίσης, ανέφερε ότι είχε συναντηθεί τις προηγούμενες μέρες και με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Τέλος σε ό,τι αφορά το ζήτημα του ελληνικού χρέους είπε ότι η Γαλλία είχε πάντα σταθερή θέση, ότι η συζήτησή του δεν είναι «ταμπού» και ότι δεν μπορεί να γίνει διαγραφή της ονομαστικής του αξίας, γιατί δεν το επιθυμούν τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.

Πηγή 

Η δεδηλωμένη του αδειάσματος…

γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Η εντολή για τη διαπραγμάτευση με 251 ψήφους, εκ των οποίων μόνον οι 132 είναι του ΣΥΡΙΖΑ, οι 13 των ΑΝΕΛ και οι υπόλοιπες 106 από τις δυνάμεις του μνημονιακού τόξου, δεν είναι ισχυρή εντολή.

Ο Τσίπρας λαβώθηκε από τους «δικούς» του και στηρίχτηκε από τους «πεθαίνουμε Ευρώπη». Το υβρίδιο της κυβέρνησης τύπου Παπαδήμου, μέρος του μοντέρνου πραξικοπήματος που συντελείται εδώ και καιρό, γεννήθηκε χθες – πιο γρήγορα μάλιστα και από όσο είχαν σχεδιάσει οι πραξικοπηματίες- με την αρωγή των οικείων και την ευδοκίμηση των ανοίκειων…

Οι επαγγελματίες «ανυπότακτοι» τον άδειασαν στην πιο κρίσιμη στιγμή… Και να πεις ότι δεν τους είχε προειδοποιήσει; Λίγες ώρες πριν, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ήταν πιο ξεκάθαρος από ποτέ, όταν τους έλεγε «εγώ δεν θα γίνω Παπαδήμος»… Και εκείνοι έσπευσαν να τον κάνουν, αφήνοντας τον εκτεθειμένο στα πιο άγρια σχέδια των αδίστακτων κέντρων, που απροσχημάτιστα δουλεύουν για την ανατροπή μιας δημοκρατικά εκλεγμένης και κυρίαρχης κυβέρνησης…

Ποιας ηθικής άραγε και ποιας συνέπειας η επίκληση, δικαιολογεί το άδειασμα που το μόνο που κάνει είναι να ενισχύει τον «εχθρό», στην πιο κρίσιμη φάση του πολέμου; Ποια ρήξη προτείνει σ αυτή τη φάση, ο «ανυπότακτος» πυλώνας, όταν οι ίδιοι οι ηγέτες του αναγνωρίζουν ότι δεν έχει γίνει ποτέ καμιά σοβαρή, συγκροτημένη και στέρεη προετοιμασία για την έξοδο; Στο όνομα μιας ιδεολογικής καθαρότητας η οποία ορίζεται με όρους νεφελώδεις και ανάγεται στη Δευτέρα παρουσία;

Ποια αριστεροσύνη είναι αυτή που ενισχύει το δεξιό μέτωπο και τους στόχους του; Τι θα γίνει αν πέσει τώρα ο Τσίπρας; Λαϊκή επανάσταση ή υποταγή του λαού δια παντός με κυβερνήσεις μοντέρνας χούντας;

Αρκεί για τη στάση των διαφωνούντων, η επιφανειακή ανάλυση ότι η πρόταση της κυβέρνησης ακυρώνει το ΟΧΙ του λαού; Πόλεμο έχουμε δεν έχουμε τηλεοπτικό πάνελ και η στρατηγική του πολέμου επιβάλλει τακτικισμούς, συνθηκολογήσεις, ελιγμούς και παρελκυστικές κινήσεις. Αλλιώς παίζεις το παιχνίδι του εχθρού που σε σπρώχνει στο γκρεμό …

Καλά έκανε ο Τσίπρας και ζήτησε την εξουσιοδότηση της Βουλής, παρότι περίμενε τις απώλειες και την έκρηξη των ναρκών. Καθάρισε το τοπίο από ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, ακύρωσε επί του παρόντος τον πόλεμο της τρόικας εσωτερικού και μπορεί άνετα να ελέγξει τις εξελίξεις…

Μπορεί να λαβώθηκε από τους πρώην δικούς του αλλά ο κόσμος λαβώθηκε περισσότερο από τη δεδηλωμένη του αδειάσματος.

Κι αυτό είναι τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο…

Πηγή

Στίγκλιτς: Οι ΗΠΑ πρέπει να σώσουν την Ελλάδα

Με άρθρο-παρέμβαση του που δημοσιεύεται σήμερα Σάββατο στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Time, ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς ζητά την άμεση εμπλοκή της Ουάσινγκτον για τη διάσωση της Ελλάδας. (Μετάφραση: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος)

Ολόκληρο το άρθρο του Τζόζεφ Στίγκλιτς έχει ως εξής

Κι ενώ η ελληνική εποποιία συνεχίζεται, πολύ ήταν εκείνοι που θαύμασαν το θράσος της Γερμανίας. Η χώρα αυτή, με πραγματικούς όρους, έλαβε ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα οικονομικής σωτηρίας και μείωση του χρέους στην Ιστορία αλλά και άνευ όρων βοήθεια από τις ΗΠΑ, μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ.

Κι όμως, η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται ακόμη και την ανακούφιση από το χρέος. Πολλοί, επίσης, θαύμασαν το πώς η Γερμανία τα κατάφερε τόσο καλά στο παιχνίδι της προπαγάνδας, πουλώντας μια εικόνα ενός κράτους που έχει αποτύχει εδώ και καιρό και αρνείται να συμφωνήσει με τις ελάχιστες απαιτούμενες συνθήκες σε αντάλλαγμα για γενναιόδωρη βοήθεια.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν το αντίθετο: από τα μέσα της δεκαετίας του '90 κι ως το ξεκίνημα της κρίσης, η ελληνική οικονομία αναπτυσσόταν με ρυθμό μεγαλύτερο από το μέσο όρο ανάπτυξης της ΕΕ (3,9% έναντι 2,4%). Οι Έλληνες ενστερνίστηκαν τη λιτότητα, περικόπτοντας δαπάνες και αυξάνοντας τη φορολογία. Μάλιστα, πέτυχαν ένα πρωτογενές πλεόνασμα (ήτοι, τα έσοδα από τους φόρους υπερέβησαν τις δαπάνες εξαιρούμενων των πληρωμών των τόκων) και η δημοσιονομική τους θέση θα ήταν στ' αλήθεια εντυπωσιακή, εάν δεν έπεφταν σε ύφεση. Η ύφεσή τους - 25% μείωση του ΑΕΠ και 25% ανεργία με την ανεργία των νέων να αγγίζει διπλάσιο ποσοστό - συνέβη επειδή έκαναν ακριβώς ό,τι τους είχε απαιτηθεί και όχι επειδή απέτυχαν να υλοποιήσουν όλα αυτά. Αυτή ήταν η προβλέψιμη αλλά και η προβλεπόμενη απάντηση στη λιτότητα.

Το ερώτημα πλέον είναι το εξής: Τι ακολουθεί, εάν υποθέσουμε (όπως μοιάζει περισσότερο από ποτέ πιθανό) ότι τους πετούν έξω από το ευρώ; Είναι πιθανό η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αρνηθεί να κάνει τη δουλειά της  - όπως η Τράπεζα της Ελλάδος, θα έπρεπε να κάνει ό,τι υποτίθεται πως πρέπει να κάνει κάθε κεντρική τράπεζα, να ενεργήσει, δηλαδή, ως δανειστής της ύστατης λύσης. Κι αν αρνείται να το κάνει αυτό, η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να δημιουργήσει ένα παράλληλο νόμισμα. Η ΕΚΤ έχει ήδη αρχίσει να σφίγγει τον κλοιό, κάνοντας την πρόσβαση σε κεφάλαια όλο και πιο δύσκολη.

Δεν είναι αυτό το τέλος του κόσμου: τα νομίσματα έρχονται και φεύγουν. Το ευρώ δεν είναι παρά ένα πείραμα 16 ετών, κακοσχεδιασμένο και προορισμένο να μην δουλέψει - σε μια κρίση το χρήμα ρέει από τις τράπεζες μιας αδύναμης χώρας προς τις ισχυρές, οδηγώντας σε απόκλιση. Το ΑΕΠ σήμερα είναι κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο σε σχέση με εκεί που θα βρισκόταν, εάν είχε συνεχιστεί η σχετικά σεμνή αναπτυξιακή πορεία της Ευρώπης πριν το ευρώ. Πιστεύω ότι το ευρώ φταίει σε μεγάλο βαθμό για αυτή την τόσο απογοητευτική επίδοση.

Η διαχείριση της μετάβασης από το ευρώ στο ελληνικό ευρώ μπορεί να μην είναι εύκολη, αλλά η Αργεντινή και άλλες χώρες έδειξαν πώς μπορεί να γίνει. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες με το νέο νόμισμα, να συνεχίσει με τα capital controls, να περιορίσει τις τραπεζικές αναλήψεις και να διευκολύνει τη μεταφορά χρημάτων διαμέσου του τραπεζικού συστήματος από το ένα μέρος στο άλλο. Τα χρήματα εντός του τραπεζικού συστήματος θα υφίσταντο απομειώσεις (π.χ. η αξία του θα ήταν λίγο λιγότερη από τα μετρητά - στην περίπτωση της Αργεντινής, η απομείωση ήταν κατά λίγες ποσοστιαίες μονάδες λιγότερη για συνηθισμένες συναλλαγές). Οι συνταξιούχοι θα έπρεπε να λάβουν ειδική μεταχείριση.

Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα θα ξεκινούσε τη διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους: ακόμη και το ΔΝΤ λέει ότι κάτι τέτοιο είναι απολύτως αναγκαίο. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να πάρουν ένα παράδειγμα από την Αργεντινή, ανταλλάσσοντας τρέχοντα ομόλογα με ομόλογα συνδεδεμένα με το ΑΕΠ, όπου οι πληρωμές αυξάνονται με τη ευημερία της Ελλάδας. Τέτοιου είδους ομόλογα ευθυγραμμίζουν τα κίνητρα μεταξύ χρεωστών και πιστωτών (σε αντίθεση με το τρέχον σύστημα, όπου η Γερμανία επωφελείται από τις αδυναμίες στην Ελλάδα).

Η Ελλάδα μπορεί εύκολα να επιβιώσει χωρίς τα κεφάλαια από το ΔΝΤ και την ευρωζώνη. Η Ελλάδα τα κατάφερε τόσο καλά ρυθμίζοντας την οικονομία της ώστε - εκτός του τι πληρώνει προκειμένου να εξυπηρετήσει το χρέος της - έχει πλεόνασμα. Και δεν είναι καν εξαρτώμενη από το ΔΝΤ και την ευρωζώνη σε ό,τι αφορά το ξένο συνάλλαγμα: Τουλάχιστον προτού υποβληθεί στην ασφυξία από τους πιστωτές της, η Ελλάδα εμφάνιζε πλεόνασμα στον λογαριασμό της μεταξύ 1%-5%, εάν αποκλείσουμε τις εξαγωγές πετρελαιοειδών. (Αυτά που αγόραζε από το εξωτερικό ως εισαγωγές ήταν κατά 1% λιγότερα από αυτά που πωλούσε ως εξαγωγές). Ειδικά, εάν οι τιμές του πετρελαίου παραμείνουν χαμηλές κι αν η χαμηλότερη νέα τιμή συναλλάγματός της προσελκύσει περισσότερους τουρίστες και ενθαρρύνει τις εξαγωγές, τότε η χώρα θα ξεφύγει από την καταιγίδα.

Όταν η Αργεντινή αναδιάρθρωσε το χρέος της και το υποτίμησε, αναπτύχθηκε γοργά - ο ταχύτερος ρυθμός ανάπτυξης σε όλο τον κόσμο με εξαίρεση την Κίνα - από την έναρξη της κρίσης της και έως την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Κάθε χώρα είναι διαφορετική. Οικονομολόγοι συζητούν για το πόσο οι εισαγωγές και οι εξαγωγές ανταποκρίνονται σε αλλαγές ως προς την τιμή συναλλάγματος.

Η Αργεντινή επωφελήθηκε από μια μεγάλη αύξηση των εξαγωγών, συνέπεια της «έκρηξης» στις πωλήσεις των εμπορευμάτων. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες αξιοσημείωτες ομοιότητες: και οι δύο χώρες υφίσταντο ασφυξία λόγω λιτότητας. Και οι δύο χώρες, υπό τα προγράμματα του ΔΝΤ, είδαν ραγδαία αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και υπέφεραν σε συγκλονιστικό βαθμό.  Εάν η Αργεντινή είχε εξακολουθήσει την πολιτική λιτότητας, θα είχε βρεθεί στην ίδια περίπου θέση με την Ελλάδα. Ο λαός της Αργεντινής ξεσηκώθηκε και είπε «όχι». Το ίδιο και στην Ελλάδα: εάν η Ελλάδα συνεχίσει με τη λιτότητα, θα υπάρξει ύφεση δίχως τέλος.

Οι ΗΠΑ υπήρξαν γενναιόδωρες με τη Γερμανία όταν τη νίκησαν. Είναι καιρός πλέον για τις ΗΠΑ να φανούν γενναιόδωρες και με τους φίλους μας στην Ελλάδα σε αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή, καθώς καταστράφηκαν για δεύτερη φορά μέσα σε έναν αιώνα από τη Γερμανία, αυτή τη φορά, μάλιστα, με τη βοήθεια της Τρόικα. Σε τεχνικό επίπεδο, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ πρέπει να δημιουργήσει μια γραμμή ανταλλαγής με την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία  - ως αποτέλεσμα μιας αποτυχίας της ΕΚΤ να εκπληρώσει τις ευθύνες της  - θα πρέπει να αναλάβει για ακόμη μία φορά το ρόλο του δανειστή της ύστατης στιγμής. 

Η Ελλάδα χρειάζεται ανθρωπιστική βοήθεια άνευ όρων. Χρειάζεται από τους Αμερικάνους να αγοράζουν τα προϊόντα της, να κάνουν διακοπές εκεί και να δείξουν αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και μια ανθρωπιά που οι Ευρωπαίοι εταίροι της δεν μπόρεσαν να επιδείξουν».

Πηγή

"Ναι μεν, αλλά"... το κλίμα μεταξύ των Ευρωπαίων ΥΠΟΙΚ στο Eurogroup

Μεταξύ συγκρατημένης αισιοδοξίας και ξεκάθαρης επιφυλακτικότητας κινούνται οι δηλώσεις των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών και άλλων αξιωματούχων, στο πλαίσιο του κρισιμότερου -κατά κοινή παραδοχή- Euirogroup για την Ελλάδα.

Dombrovskis: Η Ελλάδα έχει σημειώσει ξεκάθαρη πρόοδο

Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει σημειώσει ξεκάθαρη πρόοδο, αναγνώρισε ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Valdis Dombrovskis, προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup και πρόσθεσε ότι οι ελληνικές προτάσεις έχουν ευθυγραμμιστεί με το σχέδιο των Θεσμών.

Όπως είπε, η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή, δείχνει ότι υπάρχει η απαραίτητη πλειοψηφία στην Ελλάδα για μεταρρυθμίσεις.

Επεσήμανε πάντως ότι "εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά θέματα και ανησυχίες για το πρόγραμμα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν".

Τέλος σημείωσε ότι σήμερα θα πρέπει να δοθεί μια εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε να συνεργαστεί με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ και  να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη στο πρόγραμμα του ΕSM.

Dijsselbloem: Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε συμφωνία, υπάρχει ζήτημα εμπιστοσύνης

Η αποψινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών θα είναι αρκετά δύσκολη εκτίμησε ο πρόεδρος του Eurogroup, Jeroen Dijsselbloem προσερχόμενος στο Eurogroup.

Σύμφωνα με τον ίδιο η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δείξει "ισχυρή δέσμευση" για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.

"Πρέπει να ακούσουμε τους υπουργούς και τους θεσμούς να δούμε τι βελτιώσεις απαιτούνται", πρόσθεσε ο Dijsselbloem.

"Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε συμφωνία. Υπάρχουν πολλές επικρίσεις για τις ελληνικές προτάσεις επί της ουσίας, ενώ τίθεται και ζήτημα εμπιστοσύνης", δήλωσε.

Schaeuble: Δεν μπορούμε να βασιστούμε στις υποσχέσεις της Ελλάδας

Ιδιαίτερα επιφυλακτικός –έως και απαισιόδοξος- εμφανίστηκε στις δηλώσεις του προσερχόμενος για τη συνεδρίαση του Eurogroup, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Wolfgang Schaeuble.

Όπως τόνισε, οι ελληνικές προτάσεις απέχουν πολύ από το να είναι επαρκείς, ενώ υπογράμμισε ιδιαίτερα το θέμα της εμπιστοσύνης, την οποία έχει καταστρέψει η ελληνική πλευρά.

"Η εμπιστοσύνη είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο, οι Έλληνες δεν έχουν κάνει οτιδήποτε για να την ενισχύσουν", επισήμανε χαρακτηριστικά ενώ σημείωσε ότι οι συνομιλίες για την Ελλάδα θα είναι "εξαιρετικά δύσκολες".

Ξεκαθάρισε δε ότι η ελάφρυνση του χρέους "δεν είναι δυνατή σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες", προσθέτοντας ότι μια απόφαση θα πρέπει να έλθει αυτό το Σαββατοκύριακο. Ωστόσο προειδοποίησε ότι "δεν μπορούμε να βασιστούμε στις υποσχέσεις από την Ελλάδα".

Chr. Lagarde: Είμαστε εδώ για να κάνουμε μεγάλη πρόοδο

Tην ελπίδα για "σημαντική πρόοδο" στη σημερινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης για ένα τρίτο σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας με αντάλλαγμα μεταρρυθμίσεις, εξέφρασε προσερχόμενη στο Eurogroup η επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde.

"Είμαστε εδώ σήμερα για να κάνουμε μεγάλη πρόοδο",  δήλωσε στους δημοσιογράφους.

P. Moscovici: Κλειδί η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα

"Η κοινή θέση των τριών θεσμών είναι ότι οι ελληνικές προτάσεις αποτελούν βάση διαπραγμάτευσης για ένα καινούργιο πρόγραμμα στήριξης", δήλωσε ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί προσερχόμενος στο Eurogroup. Τόνισε επίσης, ότι η λεπτομερής λίστα προτάσεων που απέστειλε η ελληνική πλευρά και επικυρώθηκε από μια πολύ μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών, αποτελεί "μια ισχυρή ένδειξη της ευρωπαϊκής και μεταρρυθμιστικής δέσμευσης της Ελλάδας".

Κλειδί είναι η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα συζητήσουν υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης προς την Ελλάδα.

Sapin: Σημαντική η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με Ελλάδα

Θα χρειαστούν συγκεκριμένες "απαντήσεις" για τη ρύθμιση και εφαρμογή των μέτρων, δήλωσε προσερχόμενος στο Eurogroup o Γάλλος υπουργός Οικονομικών, M. Sapin, ο οποίος νωρίτερα είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Ευ. Τσακαλώτο.

Ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ τόνισε ότι το θέμα της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης είναι εξαιρετικά σημαντικό και ερωτηθείς για το πώς μπορεί να αποκατασταθεί με την Ελλάδα είπε: "Άκουσα χθες τον Έλληνα πρωθυπουργό να λέει για μεταρρυθμίσεις που μπορεί να ψηφιστούν από την επόμενη εβδομάδα. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη".

Τέλος τόνισε ότι δεν είναι "ταμπού" το ζήτημα του χρέους αλλά ξεκαθάρισε ότι δεν επιθυμεί ονομαστική μείωση.

"Είναι κόκκινη γραμμή για πολλά κράτη μέλη", σημείωσε.

"Ο ρόλος της Γαλλίας είναι ενωτικός" σημείωσε, προσθέτοντας ότι ένα επιτυχές αποτέλεσμα είναι αναγκαίο για όλους. Ο κ. Σαπέν αναγνώρισε δύο σημαντικά σημεία προόδου. Πρώτον ότι η ελληνική κυβέρνηση με "πολιτική αποφασιστικότητα" και "κουράγιο" ζήτησε και πήρε την εντολή της πλειοψηφίας της Βουλής για να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις. Δεύτερον, ότι οι θεσμοί αξιολόγησαν τις ελληνικές προτάσεις ως καλή βάση για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις".

"Η εμπιστοσύνη, ανέφερε, δεν χάθηκε μόνο εξαιτίας της σημερινής κυβέρνησης.Είχε χαθεί με όλες τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις".

Ο κ. Σαπέν επιβεβαίωσε πως είχε, νωρίτερα, συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του και δήλωσε ότι έλαβε τις διαβεβαιώσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου ότι οι πρώτες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα νομοθετηθούν την επόμενη εβδομάδα. Επίσης, ανέφερε ότι είχε συναντηθεί τις προηγούμενες μέρες και με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Αυστριακός ΥΠΟΙΚ: Το ΔΝΤ πρέπει να συμμετέχει στο ελληνικό πρόγραμμα

Ο αυστριακός υπουργός Οικονομικών Χανς Γεργκ Σέλινγκ προέβλεψε ότι υπάρχει πιθανότητα 60-40 να υπάρξει συμφωνία για την Ελλάδα, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων APA που επικαλείται σημερινές δηλώσεις του στο ραδιόφωνο ORF.

Ωστόσο ο Σέλινγκ πρόσθεσε πως αυτή η πιθανότητα ισχύει μόνο αν η Ελλάδα εγγυηθεί ότι θα εφαρμόσει μεταρρυθμιστικά μέτρα.

"Αν οι μεταρρυθμίσεις δεν έρθουν, αυτό θα αντιστραφεί", είπε, αναφερόμενος στην πιθανότητα να επιτευχθεί συμφωνία.

Padoan: Δεν θα έχουμε συμφωνία σήμερα, αλλά θα κηρύξουμε την έναρξη των διαπραγματεύσεων

"Δεν είμαστε εδώ σήμερα για να καταλήξουμε σε μια συμφωνία, αλλά για να κηρύξουμε την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα", είπε ο Ιταλός υπουργός Οικονομικων, Pier Carlo Padoan, προσερχόμενος στο Eurogroup.

Σύμφωνα με τον ίδιο "έχουμε έρθει σήμερα εδώ με ανοιχτό μυαλό".

Τέλος εκτίμησε ότι η σημερινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών θα είναι μεγάλη σε διάρκεια και δύσκολη.

Ολλανδός ΥΠΟΙΚ: Η ελληνική κυβέρνηση έκανε ένα βήμα προς τα μπρος

Ο υπουργός Οικονομίας της Ολλανδίας, Έρικ Βίεμπς δήλωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση έκανε ένα βήμα προς τα μπρος με τις προτάσεις που κατέθεσε, ωστόσο, τόνισε ότι πρέπει να συζητηθούν οι προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα βοήθειας.

Προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup ανέφερε ότι υπάρχουν σημαντικές ανησυχίες για τις δεσμεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης και για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, καθώς η ελληνική πρόταση που βρίσκεται σήμερα υπό συζήτηση απορρίφθηκε πριν από μία εβδομάδα στο δημοψήφισμα. Πρέπει να γίνει ένα βήμα που θα ανακτά την εμπιστοσύνη, πρόσθεσε ο υπουργός της Ολλανδίας.

"Η Κύπρος είναι έτοιμη να στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις το ελληνικό αίτημα"

Την πάγια θέση της Κύπρου ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ, εξέφρασε ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Χάρης Γεωργιάδης, προσερχόμενος στο Eurogroup. O κ. Γεωργιάδης είπε ότι "η Κύπρος είναι έτοιμη να στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις το ελληνικό αίτημα για εξασφάλιση προγράμματος στήριξης, γιατί όπως είπε, η Κύπρος θεωρεί ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος που θα δημιουργήσει προοπτική για την Ελλάδα".

Ανέφερε ότι "οι τελευταίοι μήνες ήταν καταστροφικοί για την Ελλάδα" και πρόσθεσε ότι "πρέπει να μάθουμε να λειτουργούμε λιγότερο στη βάση του συναισθήματος και περισσότερο στη βάση της λογικής και των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων που δημιουργούν προοπτική".

Ισπανός ΥΠΟΙΚ: Πρέπει να ζητήσουμε την αξιολόγηση των θεσμών

Όλοι θέλουμε η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ, αλλά πρέπει να ζητήσουμε την αξιολόγηση των θεσμών για τις προτάσεις της Αθήνας, δήλωσε προσερχόμενος στο Eurogroup ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών, Louis de Guindos.

Ο ίδιος τόνισε ότι οι ελληνικές προτάσεις είναι απλώς μια λίστα από προαπαιτούμενα. "Θα πρέπει να προετοιμαστεί το νέο μνημόνιο για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις", πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στο δημοψήφισμα που διεξήχθη την προηγούμενη Κυριακή, τόνισε ότι ασφαλώς δεν ήταν θετικό, σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη.

Ιρλανδός ΥΠΟΙΚ: Kαταστροφικό το δημοψήφισμα

"H εμπιστοσύνη με την ελληνική κυβέρνηση ανοικοδομείται" δήλωσε προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, Μάικλ Νούναν, συμπληρώνοντας ,ωστόσο, ότι το Eurogroup πριν πάρει την απόφασή του έχει ανάγκη από διευκρινήσεις σ’ ένα μεγάλο αριθμό θεμάτων. Σε αυτά τα θέματα περιλαμβάνονται όπως είπε ο Μ. Νούναν, το ζήτημα των τραπεζών και πως σκοπεύει η ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την τρέχουσα κατάσταση καθώς και τα μεσοπρόθεσμα μέτρα που είναι αναγκαίο να προστεθούν στις υπάρχουσες ελληνικές προτάσεις".

Ανέφερε "πως το δημοψήφισμα μπορεί να ήταν μια μεγάλη πολιτική νίκη της ελληνικής κυβέρνησης, ωστόσο κατέληξε σε μια οικονομική και κοινωνική καταστροφή". Τέλος, δήλωσε ικανοποιημένος για τη χτεσινή ευρεία συναίνεση που κέρδισε η κυβέρνηση στη Βουλή, υπογραμμίζοντας ότι τώρα είναι η ώρα να ξεκινήσει να εφαρμόζει τα μέτρα της ενδεχόμενης συμφωνίας. Ο Μ. Νούναν, αναμένει, όπως είπε, να δει αυτές τις κινήσεις την επόμενη και τη μεθεπόμενη εβδομάδα.

Σλοβάκος ΥΠΟΙΚ: Αμφιβολίες για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

Ο Σλοβάκος υπουργός Οικονομικών Peter Kazimir, κατά την είσοδο του στο Eurogroup, εξέφρασε τις αμφιβολίες του αναφορικά με την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

"Βλέπω τεράστια προβλήματα με την DSA (την ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους)", ήταν η δήλωση του εισερχόμενος στην σύνοδο.

ΥΠΟΙΚ Μάλτας: Πρέπει να επιλυθούν οι αντιφάσεις στην στάση της Ελλάδας

Την ανάγκη να βρεθεί μία λύση στις αντιφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, τόνισε ο υπουργός Οικονομικών της Μάλτας, Edward Scicluna προσερχόμενος στο σημερινό κρίσιμο Eurogroup για την Ελλάδα. Όπως είπε θα υπάρξουν πολλές συζητήσεις για τις ελληνικές προτάσεις. Ακόμη περίεγραψε το πλαίσιο μιας ενδεχόμενης νέας συμφωνίας ως "μαστίγιο και καρότο" ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξουν τα απαιτούμενα αποτελέσματα.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Edward Scicluna:

"Θα υπάρξουν πολλές συζητήσεις επί των προτάσεων. Θεωρώ οτι ο πυρήνας των συνομιλιών θα είναι για την επίλυση αυτής της αντίφασης μεταξύ μίας κυβέρνησης που έχει τώρα καταθέσει πολλές προτάσεις που πάνε ακόμη πιο πέρα από το ότι είχε συζητηθεί πριν το δημοψήφισμα, έχουμε νέο υπουργό Οικονομικών και επίσης το οτι αυτές οι προτάσεις εγκρίθηκαν επίσης από το ελληνικό κοινοβούλιο. Από την άλλη μεριά έχουμε μία κυβέρνηση, την ίδια κυβέρνηση που εξελέγη με μία πλατφόρμα που πάει κόντρα σε αυτές τις προτάσεις και έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να διενεργήσει δημοψήφισμα καλώντας τους ψηφοφόρους να καταψηφίσουν αυτού του είδους τα μέτρα. Επομένως πρέπει να επιλύσουμε αυτή την αντίφαση. Πρέπει να μας καθησυχάσουν και δεν είναι θέμα λέξεων, αλλά ένα πρόγραμμα που όταν εφαρμοστεί βήμα-βήμα θα υπάρχει ένα είδος πλαισίου με ένα καρότο και ένα μαστίγιο για να διασφαλιστεί οτι θα επιτύχουμε τα αποτελέσματα που απαιτούνται από αυτές τις προτάσεις".

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή

Θέλουν να ρίξουν τον Τσίπρα, όχι να βρουν λύση

Του Κώστα Βαξεβάνη

Οι δανειστές, διακινδυνεύουν την Ευρωπαϊκή σταθερότητα, το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πολιτικό τους μέλλον και και πάνω από ένα τρισεκατομμύρια ευρώ για να μην υποχωρήσουν στην ελληνική πρόταση που κοστολογείται μερικά εκατομμύρια ευρώ πάνω από αυτό που θα ήθελαν οι ίδιοι; Βάζουν σε κίνδυνο όλα αυτά για να συνετίσουν τους Έλληνες; Αυτό είναι το διακύβευμα; Να μάθουν αυτοί οι παλιοέλληνες; Υπάρχει κάποιος που το πιστεύει πλέον αυτό  στ’ αλήθεια;

Αυτό που παίζεται αυτή τη στιγμή (για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του Ντόναλντ Τούσκ) δεν είναι καμιά λύση και καμιά συμφωνία που θα υποκρύπτει λύση. Όσα συμβαίνουν είναι η απόφαση να τελειώνουν με το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, με αυτό το κακό παράδειγμα στην Ευρώπη που μπορεί να γίνει απειλητικό και να δρομολογήσει εξελίξεις που δεν θέλουν. Που μπορεί να δημιουργήσει πολιτική θύελλά στο Νότο και αμφιβολίες για το τι είναι αυτή η Ευρώπη που με τόση επιμέλεια κατασκευάζουν σε γραφεία Τραπεζών και σε μιντιακά  συγκροτήματα. 

Δεν έχει σημασία αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δύναμη ή τη διάθεση να ανατρέψει το ευρωπαϊκό μοτίβο που έχουν δημιουργήσει, αλλά η πιθανότητα να συμβεί και αλλού ό,τι συνέβη με το ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να πάρει την εξουσία ένα κόμμα που θα είναι τέκνο της οργής και της αμφισβήτησης.

Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν στο μυαλό τους καμιά λύση. Αυτός που θέλει πραγματική λύση, δεν προκαλεί μια κυβέρνηση που έχει αλλεργία σε άδικα μέτρα, απαιτώντας να φορολογηθεί το γάλα και το ψωμί μέσω αύξησης ΦΠΑ, αλλά να μην φορολογηθούν τα καζίνο και τα φρουτάκια. Δεν προτείνει  απαλλαγή των μεγάλων εισοδημάτων από φόρους εν αντιθέση με μέτρα ντροπής που προτείνει για την πλειοψηφία των πολιτών. Αυτό το κάνει όποιος θέλει να προβοκάρει.

Σημασία έχει και ο τρόπος που το κάνουν οι δανειστές. Αφήνουν να εξελιχθεί μια διαπραγμάτευση που αρχικά δημιουργεί ελπίδες για μια θετική εξέλιξη και στη συνέχεια τραβάνε το χαλάκι κάτω από τα πόδια όποιας ελπίδας έχει διαφανεί, και αφήνουν την ελληνική πλευρά και μαζί τον ελληνικό λαό να κρέμεται πάνω από το κενό, από το τίποτα του αποτελέσματος.

Δεν διαπραγματεύονται για κάτι που πιστεύουν. Χρησιμοποιούν όλα τα ψυχολογικά μέσα για να εξουθενώσουν την ελληνική πλευρά, για να την κάνουν πρώτα αναξιόπιστη και μετά αδύναμη. Αφήνουν να διαφανεί ένα παράθυρο ελπίδας, οδηγούν τον Αλέξη Τσίπρα και την διαπραγματευτική ομάδα μακριά από τον παραλογισμό τους, του δείχνουν πρόθεση να βρεθεί ένας κοινός τόπος συνεννόησης για να μην χάσει κανένας και όταν αυτή η ελπίδα μεταφερθεί ως την Ελλάδα με διαρροές και δημοσιεύματα, την εξαφανίζουν δείχνοντας ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο. Χρησιμοποιούν τις διαρροές και τη σύγχυση αντί την ειλικρινή πρόθεση και τη λύση

Όχι, αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση είναι σχέδιο βγαλμένο από τα συρτάρια των ψυχολόγων του δόγματος του σοκ. Δημιουργούν δύο ενδεχόμενα. Ή να καταρρεύσει η κυβέρνηση ως αδύναμη να διαχειριστεί την κατάσταση και να αποδομηθούν ακόμη και οι προσωπικότητες των παικτών-αντιπάλων, ή να αναγκαστεί να υπογράψει μια συμφωνία οδύνης που εκ των πραγμάτων θα τη ρίξει μετά από τη λαϊκή οργή αργά ή γρήγορα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα μεγάλο λάθος προεκλογικά και το συνέχισε κατά τη διαπραγματευτική διαδικασία. Μπροστά στην ανάγκη να αποβάλει την κατηγορία του αντιευρωπαϊσμού που συστηματικά και προκαταβολικά του είχαν προσάψει οι δανειστές και η τρόικα εσωτερικού, δημιούργησε έναν αξιωματικό φιλοευρωπαισμό που τελικώς χώρεσε την απολογία του πως είναι με την Ευρώπη “πάση θυσία”. Αυτό ούτε πολιτικά σωστό ήταν αλλά πολύ περισσότερο δεν ήταν διαπραγματευτικά σωστό. Πολιτικά δεν ήταν γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει λόγο να ανεχθεί μια Ευρώπη που δεν έχει καμιά σχέση με την Ευρώπη που διαφημίζουν αλλά έχουν παραδώσει στις τράπεζες και τις ελίτ. Αντιθέτως επιθυμεί να την αλλάξει. Δεν ήταν και διαπραγματευτικά σωστό γιατί αποδυνάμωνε τη διαπραγματευτική ισχύ, δηλώνοντας στους απέναντι πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο αφού η Ελλάδα θα το ανεχόταν αρκεί να παραμένει στην Ευρώπη.

Μεγιστοποίησαν έτσι την αποτελεσματικότητα των δανειστών αλλά και το φόβο των ελλήνων που πίστευαν πως κάθε πιθανότητα που σύμφωνα με τα μίντια τοποθετούσε την Ελλάδα εκτός ευρώ ήταν μια κακή εκδοχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πριόνισε το κλαδί στο οποίο καθόταν, παράγοντας  ισχύ  αξιώματος για έναν κανόνα που περισσότερο από κάθε άλλο έπρεπε να αποδειχθεί. Δηλαδή πως η Ευρώπη και οι δανειστές ήταν καλοί. Έτσι εγκλώβισε και τον εαυτό του σε μια ευρωπαϊκή απολογία την ώρα που ίσως η καλύτερη επιλογή να ήταν η ευρωπαϊκή αμφισβήτηση. Ειδικά αν ήθελε το αποτέλεσμα να είναι η παραμονή στην Ευρώπη.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο, που οι δανειστές παίζουν το τελευταίο χαρτί για να τελειώνουν με το ΣΥΡΙΖΑ ή μάλλον με τον Τσίπρα που είναι η πολιτική μορφή η οποία ή θα δαμαστεί ή θα σπρωχτεί στο κενό που επιμελώς δημιούργησαν μπροστά του. Τι θα αποφασίσει;

Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πάρει την απόφαση να σταματήσει αυτό το παιχνίδι, ακόμη και αν πιστεύει πως δίνει τη μάχη όπως πρέπει να τη δώσει. Αυτή μάχη είναι καλουπωμένη σε συγκεκριμένα πλαίσια και δεν μπορεί να σπάσει το κέλυφος των τεχνητών διλημμάτων που έχουν δημιουργηθεί. Πρέπει να υλοποιήσει αυτό που κυρίως πιστεύει, πως προήλθε από τον λαό με μοναδικό σκοπό να τον εξυπηρετήσει. Αυτό επιβάλει και η πολιτική του ηθική αλλά και η ορθή τακτική. Να μαζέψει το χαλάκι πριν το τραβήξουν κάτω από τα πόδια του. Πριν τον αποδομήσουν και τον εμφανίσουν έναν αναποτελεσματικό που με την αναποτελεσματικότητά του δικαιολογεί και όσους προδοτικά πέρασαν και δεν τα κατάφεραν.

Πρέπει να επιστρέψει Ελλάδα και να ενημερώσει το λαό για όσα έχουν συμβεί στο παρασκήνιο. Για τις πιέσεις, τις τρικλοποδιές, τις περίεργες παλινωδίες και τις προθέσεις που αντιμετωπίζει τόσους μήνες. Απαιτείται να τα πει όλα με ειλικρίνεια. Πρέπει να περιγράψει ποια Ευρώπη είναι αυτή την οποία συνάντησε και να ρωτήσει τον κόσμο που τον στηρίζει αν τη θέλει. Αυτό δεν είναι μόνο δημοκρατική ουσία αλλά και αποτελεσματική τακτική. Η μεταφορά του παιχνιδιού από τις τακτικές της διαπραγμάτευσης και τις λογιστικές παγίδες στο πεδίο της αλήθειας, της πραγματικής Οικονομίας και της πολιτικής, είναι η καλύτερη λύση. 

Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να δει κατάματα δύο πράγματα. Πρώτο ότι ο στόχος είναι ο ίδιος και όχι κάποια συμφωνία. Και δεύτερο πως δεν απολογείται στο Σόιμπλε αλλά στην Ιστορία.

Πηγή