Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και ο πραγματικός νικητής της Δευτέρας

Της Βασιλικής Σιούτη

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και ο πραγματικός νικητής της Δευτέρας

Επαφές ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ στο παρασκήνιο

(δημοσιεύθηκε στα “Επίκαιρα”)

Λίγα 24ωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες, στον ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται βέβαιοι για την πρωτιά τους, ενώ στη ΝΔ εκτιμούν ότι θα είναι κερδισμένοι όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών ωστόσο, είναι ότι για πρώτη φορά γνωρίζουν όλοι το πολιτικό πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί, ανεξάρτητα από το ποια πολιτική δύναμη θα κερδίσει.

Στην Κουμουνδούρου, παρά την αρχική αισιοδοξία, χαμηλώνουν τώρα τον πήχη των προσδοκιών (ειδικά για την αυτοδυναμία που προσδοκούσαν) και εξακολουθούν να εύχονται να μπουν οι ΑΝΕΛ στη Βουλή. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκρυψε ποτέ ότι το κόμμα του Πάνου Καμμένου αποτελεί για αυτήν τον ιδανικό κυβερνητικό εταίρο, με τον οποίο υπάρχει πολιτική και προσωπική χημεία.

Οι πολιτικές διεργασίες για την εξεύρεση κυβερνητικού εταίρου, ωστόσο, στην περίπτωση που οι ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου δεν τα καταφέρουν, έχουν ήδη ξεκινήσει.

Τα στελέχη που βρίσκονται κοντά στον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, δεν κρύβουν ότι η αμέσως επόμενη καλύτερη επιλογή εταίρου για αυτούς είναι το ΠΑΣΟΚ. «Με το ΠΑΣΟΚ, εάν απαλλαγεί από τα βαρίδια, θα μπορέσουμε να τα βρούμε. Με το Ποτάμι όμως όχι» λένε. Πιστεύουν ότι η σύμπραξη με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα είναι αριθμητικά ικανή για να σχηματιστεί η κυβέρνηση και δεν θα χρειαστεί η συμβολή του Ποταμιού.

Στην ερώτηση γιατί είναι θετικοί για το ΠΑΣΟΚ και αρνητικοί για το Ποτάμι, απαντούν ότι « Το Ποτάμι είναι ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα».

«Το κακό με αυτούς είναι ότι είναι ιδεολόγοι και ομνύουν στον νεοφιλελευθερισμό. Πιστεύουν πραγματικά στην πολιτική που μας επιβάλλουν οι δανειστές. Δεν την αποδέχονται από ανάγκη. Για αυτούς δεν αποτελεί προϊόν εκβιασμού».

Αντιθέτως για το ΠΑΣΟΚ, λένε ότι «δεν είναι νεοφιλελεύθερο κόμμα, απλώς κάνει τα πάντα για να βρίσκεται στην εξουσία».

«Με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς Βενιζέλο, Λοβέρδο και Χρυσοχοίδη, μπορούμε να τα βρούμε» υποστηρίζουν.

Η αλήθεια είναι ότι η ομάδα που βρίσκεται δίπλα στην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, δεν δείχνει καμία ιδιαίτερη προθυμία να κάνει ξανά υπουργούς τον Β. Βενιζέλο, τον Α. Λοβέρδο και τον Μ. Χρυσοχοίδη, στην περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η υπουργοποίηση τους δεν φαίνεται να βρίσκεται καθόλου μέσα στις προθέσεις της, ίσα ίσα, εάν η μη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση μπει ως όρος από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ, μάλλον θα την διευκολύνει.

Σημαντικό ρόλο στη συνεννόηση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ λέγεται ότι παίζει και ο Κώστας Λαλιώτης, ο οποίος διατηρούσε πάντα μία επαφή με κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με τα οποία συνομιλούσε.

Πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει ότι όταν γίνονταν οι προσπάθειες ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς, ο Κώστας Λαλιώτης είχε επισημάνει ότι «Χωρίς το ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει η νέα κεντροαριστερά».

«Η γραμμή Λαλιώτη ήταν πάντα υπέρ ενός λαϊκού, πατριωτικού, σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ και κάπου εκεί το πηγαίνει τώρα και η Φώφη» ισχυρίζεται υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας.

Την συνεργασία με το Ποτάμι, ωστόσο, όσο κι αν δεν την θέλουν , δεν την αποκλείει κατηγορηματικά κανένας στην Κουμουνδούρου. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν φαίνεται να έχει καλή προσωπική σχέση με τον Σταύρο Θεοδωράκη τελευταία. Στην αρχή έμοιαζε ότι μπορεί να υπάρξει μια συνεννόηση, αλλά στην συνέχεια κάτι στράβωσε στην σχέση τους και πλέον φαίνεται να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα (μη) εμπιστοσύνης.

Αν οι βουλευτές που θα συγκεντρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις με τις οποίες θα συνεργαστεί, δεν επαρκούν, τότε το πιθανότερο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει την ανάγκη φιλοτιμία και θα προτείνει τελικά συνεργασία και στον Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος περιμένει πρόταση από όποιον κερδίσει.

Όσο για το σενάριο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, στη Κουμουνδούρου επιμένουν ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να το δούμε στην πράξη.

«Σε αυτήν την περίπτωση εμείς έχουμε μόνο να χάσουμε και η Ν.Δ μόνο να κερδίσει» υποστηρίζει στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. «Ποιος ο λόγος να συμπράξουμε με τη Ν.Δ αν είναι να διαλυθούμε; Ποτέ και πουθενά δεν βγήκε σε καλό η σύμπραξη της αριστεράς με τη δεξιά. Στην Ελλάδα απόδειξη είναι το 1989 και η οικουμενική κυβέρνηση».

Στη Ν.Δ έχουν καταφέρει να πετύχουν, από την έναρξη της προεκλογικής καμπάνιας, μια πολύ υψηλή συσπείρωση των δυνάμεων τους και για αυτό είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Ο βασικός λόγος είναι ότι κατάφεραν να «αναστηθούν» και να διεκδικήσουν ξανά την εξουσία (προοπτική που έχει λειτουργήσει σαν συγκολλητική ουσία στο κόμμα τους).

Η αρχηγία Μειμαράκη μπόρεσε να ενώσει ξανά στο κόμμα της Ν.Δ τις διαιρεμένες βαρονίες και τις πολιτικές φυλές, καθώς πέτυχε να κατευνάσει τα πνεύματα και να δώσει την αίσθηση ότι «τους βάζει όλους στο παιχνίδι».

Την εξουσία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι και την επιθυμούν και την επιδιώκουν. Πολλοί όμως πιστεύουν ότι κομματικά τους συμφέρει μάλλον να έρθουν δεύτεροι με ελάχιστη διαφορά και να μην μπουν σε αυτήν την κυβέρνηση που θα αναγκαστεί να πάρει νέα σκληρά μέτρα με πολιτικό κόστος.

Εκτιμούν ότι μία κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αντέξει για πολύ και ότι μετά τα πρώτα μέτρα και τους εφαρμοστικούς νόμους που θα έρθουν για ψήφιση στη Βουλή, δεν θα καταφέρει να επιβιώσει για πολύ ακόμα. Αυτό θα οδηγήσει ξανά σε εκλογές- σύμφωνα με αυτό το σενάριο- και σε αυτή την περίπτωση η Ν.Δ εκτιμά ότι θα μπορούσε να καταγράψει εκλογική νίκη με τα μεγάλα ποσοστά των παλαιών εποχών.

«Η Ν.Δ του Μειμαράκη κατάφερε και έκλεισε την ψαλίδα. Η Ν.Δ είχε τεράστια διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πριν από ένα μήνα και τώρα όλοι μιλάνε για ντέρμπι. Ο Βαγγέλης Μειμαράκης είναι κερδισμένος έτσι κι αλλιώς» αναφέρουν συνεργάτες του που περιγράφουν το κλίμα ως πολύ αισιόδοξο εντός της Ν.Δ αφού η καθοδική πορεία αντεστράφη.

Παρά το συναινετικό προφίλ που έχει επιλέξει ο πρόεδρος της Ν.Δ για αυτή την περίοδο όμως, και παρά τις παραινέσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ για να συγκυβερνήσουν, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι κι εκείνοι θα προτιμούσαν να αποκτήσουν την εξουσία αυτοδύναμα. Κάποια στελέχη μάλιστα έχουν μπει στον πειρασμό να προτείνουν στον Β.Μειμαράκη μήπως θα ήταν σκόπιμο να μην βιαστούν και να μην επιδιώξουν να μπουν τώρα στην κυβέρνηση, ώστε να διεκδικήσουν την εξουσία σε λίγο καιρό με καλύτερους για αυτούς όρους.

Διάθεση για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις από την ηγεσία της Ν.Δ, πάντως, δεν φαίνεται να υπάρχει και ούτε έχει διατυπωθεί οποιαδήποτε άλλη πρόταση πέρα από αυτές που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο.

Στην πραγματικότητα ο στόχος της Ν.Δ δεν είναι άλλος από την ανακατάληψη της εξουσίας και την ήττα της αριστεράς, έστω και αν για να τα πετύχει, χρειάζεται να παραστήσει πρώτα τον πρόθυμο σύμμαχο.

Γνωρίζουν ωστόσο ότι τα όποια κέρδη τους, όπως και οι όποιες απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ ως τώρα, δεν οφείλονται στη δική τους αντιπολιτευτική δεινότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναμετρήθηκε με τους δανειστές και την πολιτική της Ευρωζώνης, όχι με τη Ν.Δ.

Για αυτό και σε αυτές τις εκλογές υπάρχει και αναμετράται κι άλλος ένας παίχτης ο οποίος είναι και ο νικητής εκ των προτέρων, αφού το δικό τους πολιτικό πρόγραμμα είναι που θα εφαρμοστεί από την ερχόμενη Δευτέρα.

Βαρουφάκης: Ψηφίζω Βαλαβάνη και Ήσυχο στις εκλογές

Την έμμεση στήριξη του στη Λαϊκή Ενότητα δίνει ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι θα στηρίξει την Νάντια Βαλαβάνη και τον Κώστα Ήσυχο, που όπως λέει τον εντυπωσίασαν «με το ήθος τους, την εργατικότητα τους και, ιδιαίτερα, με την συνέπεια με την οποία στάθηκαν όρθιοι απέναντι στις σειρήνες της διαφθοράς και στην απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας».

Στην ανακοίνωση του που εστάλη στην ιστοσελίδα thepressproject.gr, o Γιάνης Βαρουφάκης λέει:

«Οι εκλογές της Κυριακής έχουν διττό σκοπό:

Πρώτον, την ακύρωση του γενναίου ΟΧΙ που είπε το 62% των ελλήνων (υπό καθεστώς μιντιακής τρομολαγνείας και κλειστών τραπεζών) σε αδιέξοδα, ταπεινωτικά, παράλογα Μνημονιακά προγράμματα.

• Δεύτερον, την νομιμοποίηση της Συνθηκολόγησης που ακολούθησε με την υπογραφή του αδιέξοδου, ταπεινωτικού, παράλογου 3ο Μνημονίου.

Το 3ο Μνημόνιο είναι απολύτως μη βιώσιμο και, το χειρότερο, στερεί την οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση (όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι) τα εργαλεία για να προβεί στην ρήξη με την ολιγαρχία και την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση (βλ. διατήρηση στόχων πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% επί του ΑΕΠ για το 2018 και μετά, κατάργηση ΣΔΟΕ και υπαγωγή του στην υπό την τρόικα ΓΓΔΕ, δημιουργία ταμείου δημόσιας περιουσίας που θα ελέγχεται - ακριβώς όπως το ΤΧΣ - από το Euro Working Group, εδάφιο στο ψηφισμένο από την Βουλή Μνημόνιο με το οποίο δεσμεύεται η κυβέρνηση να συμφωνεί για το κάθε τι με τους θεσμούς – χωρίς να υπάρχει ανάλογη δέσμευση των θεσμών να συμφωνούν με την ελληνική κυβέρνηση κλπ κλπ).

Για αυτό τον λόγο είναι σημαντικό να ενισχυθούν κόμματα (πλην της μισανθρωπικής και κρυφο-συστημικής Χρυσής Αυγής) τα οποία απορρίπτουν την λογική που θεωρεί δεδομένο πως η Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας περνά μέσα από την «βέλτιστη» εφαρμογή του 3ου Μνημονίου. Δεδομένης της αποδοχής από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ του Δόγματος Παπακωνσταντίνου (το οποίο από το 2010 παράσχει την μόνιμη αιτιολόγηση της αποδοχής των Μνημονίων), σε όσους εξακολουθούμε να θεωρούμε το εν λόγω Δόγμα άκρως προβληματικό (και την συνεχιζόμενη για έκτη χρονιά εφαρμογή του καταστροφική για τον τόπο και την κοινωνία) απομένουν οι εξής επιλογές: Το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Λαϊκή Ενότητα, ή κόμματα που δεν ελπίζουν στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Όσο για την προσωπική μου στάση, και δεδομένου ότι ψηφίζω στην Β’ Αθηνών, θα στηρίξω με την ψήφο μου δύο ανθρώπους που, στην διάρκεια της κυβερνητικής μας συνεργασίας (και ανεξάρτητα με τις όποιες διαφωνίες μας) με εντυπωσίασαν με το ήθος τους, την εργατικότητα τους και, ιδιαίτερα, με την συνέπεια με την οποία στάθηκαν όρθιοι απέναντι στις σειρήνες της διαφθοράς και στην απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας επί των υπουργείων μας: Την Νάντια Βαλαβάνη και τον Κώστα Ήσυχο».

Πηγή

Σενάριο: Το ΒΒC φτιάχνει κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Δραγασάκη

Το σενάριο κυβέρνησης συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Γιάννη Δραγασάκη «βάζει στο τραπέζι το BBC» που φιλοξενεί εκτενές ρεπορτάζ για τις ελληνικές εκλογές. 

Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει με ισχυρή διαφορά ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι και πάλι πρωθυπουργός, αλλά ουδείς θα μπορεί να προβλέψει τις συνεργασίες στις οποίες θα προχωρήσει. 

Αντίθετα, μια οριακή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσει σε πιο παρατεταμένες και περίπλοκες διαπραγματεύσεις για τον κυβερνητικό συνασπισμό. Στην περίπτωση αυτή υποστηρίζει το BBC θα μπορούσε, ως μετριοπαθής, να αναλάβει πρωθυπουργός ο Γιάννης Δραγασάκης, ώστε να συνενώσει τα μικρότερα κόμματα και με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ να σχηματίσει κυβέρνηση…

Πηγή

Υπόθεση Φλαμπουράρη: Τι συμβαίνει τελικά με τον αστυνομικό που υπέγραψε το συμφωνητικό

Η υπόθεση Φλαμπουράρη με την εμπλοκή του στην εταιρεία ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΑΤΕ, που ανέλαβε έργο από την Περιφέρεια Πελοποννήσου, φαίνεται πως έχει ακόμα πολλά επεισόδια.

Ο πρώην υπουργός παρουσίασε ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης των μετοχών της εταιρείας επικυρωμένο από υπαξιωματικό της Αστυνομίας, ωστόσο σήμερα στη στήλη του «Βηματοδότη» στο σάιτ tovima.gr αναφέρεται μία σημαντική λεπτομέρεια στην ημερομηνία που έχει το έγγραφο.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως «ο εν λόγω αξιωματικός της Αστυνομίας την ημέρα που υπέγραψε το ιδιωτικό συμφωνητικό βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία στη... Φλώρινα. Συνεπώς, πώς εμφανίζεται να είναι στη ΓΑΔΑ και να υπογράφει τη στιγμή που το φύλλο πορείας του και η υπηρεσιακή του κατάσταση μαρτυρούν ότι βρισκόταν στη Φλώρινα; Αυτά και άλλα πιπεράτα αναφέρονται σε εμπιστευτικό έγγραφο της ΝΔ, έπειτα από έρευνα που έκαναν τα στελέχη της και θέτουν το ερώτημα αν είναι νόμιμη ή όχι η υπογραφή του εν λόγω αστυνομικού».

Υπενθυμίζεται πως την Τετάρτη ο κ. Φλαμπουράρης υποστήριξε ότι μεταβίβασε τις μετοχές που κατείχε στην εταιρεία ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΑΤΕ με ένα απλό ιδιωτικό συμφωνητικό στον στενό συνεργάτη του Γιάννη Κοτταρίδη, δίχως όμως ακόμα να έχει απαντηθεί το αν έχει κατατεθεί στην εφορία η πράξη αυτή (άρα και να έχει τεθεί σε ισχύ η μεταβίβαση), αλλά και ταυτόχρονα ανέφερε πως ως αντιπρόεδρο και μέλος του Δ.Σ. στη δική του θέση τοποθέτησε τον γιο του, Μιχάλη Φλαμπουράρη-Ρετσίνα. 

Ακόμα μεγαλύτερες αντιδράσεις ξεσήκωσε το πού υπεγράφη το ιδιωτικό συμφωνητικό. Η διαδικασία έγινε στο αρχηγείο της Αστυνομίας, με τη ΝΔ να απαντάει άμεσα και να υποστηρίζει πως «η υπόθεση δεν είναι μόνο περίεργη, αλλά φαίνεται πως έχει και βάθος».

Τι αναφέρει ο «Βηματοδότης» 

Το πλήρες κείμενο του «Βηματοδότη»: «Σας έχω φρέσκα νέα για την υπόθεση Φλαμπουράρη. Ποιος είναι ο αξιωματικός της Αστυνομίας ο οποίος υπέγραψε μέσα στη ΓΑΔΑ το ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης των μετοχών της εταιρείας του Αλέκου Φλαμπουράρη (φωτογραφία); Η απάντηση είναι εύκολη, αφού ο συγκεκριμένος αξιωματικός υπογράφει με το όνομά του και με τον βαθμό του, πλην όμως υπάρχει μια μικρολεπτομέρεια. Ο εν λόγω αξιωματικός της Αστυνομίας την ημέρα που υπέγραψε το ιδιωτικό συμφωνητικό βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία στη... Φλώρινα. Συνεπώς, πώς εμφανίζεται να είναι στη ΓΑΔΑ και να υπογράφει τη στιγμή που το φύλλο πορείας του και η υπηρεσιακή του κατάσταση μαρτυρούν ότι βρισκόταν στην Φλώρινα; Αυτά και άλλα πιπεράτα αναφέρονται σε εμπιστευτικό έγγραφο της ΝΔ έπειτα από έρευνα που έκαναν τα στελέχη της και θέτουν το ερώτημα αν είναι νόμιμη ή όχι η υπογραφή του εν λόγω αστυνομικού. Αλλωστε για τη ΝΔ, μαθαίνω, η "υπόθεση Φλαμπουράρη" βρίσκεται σε απόλυτη προτεραιότητα αποδόμησης του ισχυρού πλεονεκτήματος που είχε ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ στην καταπολέμηση της διαφθοράς. "Εχουμε στρέψει τα βέλη μας στον πιο στενό συνεργάτη του κ. Τσίπρα. Θα καταστρέψουμε οποιοδήποτε επιχείρημα είχε ως τώρα περί πάλης για τα συμφέροντα και τη διαφθορά" μου έλεγαν τα γαλάζια στελέχη. Ανέφεραν ακόμη ότι από τη Δευτέρα, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, άλλος ένας υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπαίνει στο στόχαστρο για υπόθεση φοροδιαφυγής. Και κάτι ακόμη: μαθαίνω ότι την Τετάρτη γαλάζιοι ορκωτοί λογιστές έκαναν φύλλο και φτερό τα αρχεία της ICAP για να δουν πόσα ήταν τα ταμειακά διαθέσιμα της εταιρείας Φλαμπουράρη και πόσο τζίρο εμφάνισε».

Το έγγραφο με την υπογραφή του αστυνομικού

 

Τσίπρας για Φλαμπουράρη: Ο κόσμος δεν είναι χαζός, αυτό θα γυρίσει μπούμερανγκ

«Θα γυρίσει μπούμερανγκ αυτή η ιστορία», είπε για την υπόθεση Φλαμπουράρη ο Αλέξης Τσίπρας σε συνένετυεξή του στον ΑΝΤ1 και τον Γιώργο Παπαδάκη. Μάλιστα, τόνισε ότι «ο κόσμος δεν είναι χαζός, είναι εμφανές ότι αυτό είναι κατασκευασμένο».

«Κατηγορείται ότι πήρε μια σύμβαση για την εταιρεία του πριν γίνει βουλευτής», είπε ο κ. Τσίπρας, που στη συνέχεια τόνισε ότι η Περιφέρεια που ανέθεσε το έργο διοικείται από στελέχη της ΝΔ.

Πηγή 

ΕΛΣΤΑΤ: Σημαντική πτώση 15,4% της βιομηχανίας τον Ιούλιο

Ο Γενικός Δείκτης Κύκλου Εργασιών στη Βιομηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) του Ιουλίου 2015, τον πρώτο πλήρη μήνα εφαρμογής των capital controls, κατέγραψε πτώση 15,4% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Ιουλίου 2014, σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.

Σημειώνεται ότι κατά την αντίστοιχη σύγκριση του 2014 προς το 2013, ο Δείκτης είχε καταγράψει αύξηση 0,5%.

Ο μέσος Γενικός Δείκτης του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2014 - Ιουλίου 2015, σε σύγκριση με τον ίδιο Δείκτη του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2013 - Ιουλίου 2014,υποχώρησε κατά 5,3%, έναντι μείωσης 4,2% που σημειώθηκε από τη σύγκριση των αντίστοιχων προηγούμενων δωδεκαμήνων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η μείωση του Γενικού Δείκτη Κύκλου Εργασιών στη Βιομηχανία κατά 15,4% τον Ιούλιο του 2015, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουλίου 2014, οφείλεται στη μείωση του Δείκτη Κύκλου Εργασιών Ορυχείων - Λατομείων κατά 22,8% και στην πτώση του Δείκτη Κύκλου Εργασιών Μεταποιητικών Βιομηχανιών κατά 15,2%.

Πηγή 

Independent: Οι εκλογές δεν θα λύσουν τα προβλήματα της Ελλάδα

Το κύριο πρόβλημα για την πολιτική στην Ελλάδα είναι ότι τόσο οι πολιτικοί, τα κόμματα και οι ψηφοφόροι πιστεύουν, κατά πλειοψηφία, ότι τα πάντα θα λυθούν με την εκλογή της νέας κυβέρνησης.

Ζωτικό ψεύδος; Η βρετανική εφημερίδα Independent, στο σημερινό κεντρικό άρθρο της, αναφέρεται στην Ελλάδα και στα πραγματικά ζητήματα που πρέπει να λυθούν με άλλο τρόπο από τις εκλογές. «Αν ίσχυε ότι η νέα κυβέρνηση μπορεί να λύσει τα προβλήματα, τότε η δημοκρατία και η οικονομία στην Ελλάδα θα ήταν υγιείς. Οι διαδοχικές εκλογές έχουν δώσει πιο απελπιστικές επιλογές με τους δεξιούς και τους αριστερούς να προσπαθούν να υπερκεράσουν ο ένας τον άλλον σε εξτρεμισμό και περιφρόνηση προβάλλοντας το πρόσωπο του ξένου εχθρού. Τώρα, οι νέοι εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ και κινούνται προς την άκρα Αριστερά ή την άκρα Δεξιά. Τα κεντροδεξιά κόμματα, επίσης, επωφελούνται καθώς οι Έλληνες ψάχνουν να βρουν κάποιον, οποιονδήποτε, για να τους βγάλει από το αδιέξοδο που έχουν προκαλέσει οι αγωνίες τους», αναφέρει προλογικά το άρθρο.

Σημειώνει, δε, πως η αποτυχία της κυβέρνησης Τσίπρα αποδεικνύει ότι δεν έχει σημασία ποιος κυβερνάει στην Αθήνα. Το βουνό του χρέους είναι τεράστιο και οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα είναι ζητήματα δυσεπίλυτα και επείγοντα και θα παραμείνουν εν ισχύ και μετά τις εκλογές.

«Το κόμμα που, τελικά, θα σχηματίσει κυβέρνηση θα κληθεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν με τους δανειστές. Ευτυχώς, ο Τσίπρας και ο Μεϊμαράκης έχουν δεσμευτεί ότι θα προωθήσουν τους όρους που υπαγορεύονται από τη συμφωνία διάσωσης. Η αλλαγή της κυβέρνησης δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε μια νέα επαναδιαπραγμάτευση των όρων της συμφωνίας. Αυτό δείχνει ότι οι ελληνικές εκλογές είναι μια περιττή διαδικασία και κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Αλλά αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό της χώρας και εμφανίζει ανάγλυφα τις δυκολίες που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει», συνεχίζει το editorial της εφημερίδας.

Το βασικό πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση είναι να ανακτήσει τη φερεγγυότητα της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξουν πραγματικές δυσκολίες για τον ελληνικό λαό, αλλά και για κάποιους πλούσιους που πρέπει να συμβάλλουν με το μερίδιό τους. Θα υπάρξει περαιτέρω συμπίεση στις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση και τους μισθούς. Η ιδιωτικοποιήσεις και η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας είναι επίσης θέματα στα οποία θα υπάρξει ισχυρή αντίσταση.

Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με το χρέος, αναφέρει η Independent, αυτές οι μεταρρυθμίσεις είναι προαπαιτούμενες για να γίνει η ελληνική οικονομία πιο ανταγωνιστική, να έρθουν επενδύσεις, να υπάρξουν κέρδη παραγωγικότητας και να απολαύσει ο ελληνικός λαός ένα καλό βιοτικό επίπεδο που δικαιούται να έχει. Το να δανείζεται η Ελλάδα για να διατηρήσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, δεν αποτελεί πλέον επιλογή. Και αυτό ήταν ένα από μεγάλα λάθη της Ελλάδας ως έθνος από τη στιγμή που μπήκε στο ευρώ. Χρειάζεται ενίσχυση του παραγωγικού δυναμικού της ελληνικής οικονομίας. Το θέμα του χρέους, πάντως, δεν είναι καθόλου αδιάφορο.

Γράφει η εφημερίδα: «Η Ευρώπη οφείλει πάρα πολλά στην Ελλάδα. Το αναφέρουν όλοι οι οικονομολόγοι: η Ελλάδα έχει μπροστά της ένα βουνό χρέους που δεν μπορεί να εξοφληθεί. Είτε η χώρα αναπτυχθεί με κανονικούς ρυθμούς είτε κάνει βουτιά στην ύφεση. Για άλλη μια φορά, στην ατζέντα της συζήτηση θα μπει το θέμα της «συγχώρεσης» του χρέους, με τους Γερμανούς να πρέπει να αποδεχθούν την πραγματικότητα της κατάστασης. Πιο επιτακτικά, η Ελλάδα και η Ιταλία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του προσφυγικού και, για προφανείς λόγους, δεν μπορεί να αντιμετωπίσουν την παλίρροια των ανθρώπων που φθάνουν στις ακτές τους. Εάν το υπόλοιπο της ΕΕ συνεχίσει να λαμβάνει μια υπερβολικά σκληρή γραμμή για το χρέος, οι Έλληνες μπορεί να είναι λιγότερο ενθουσιώδης για τις ευρωπαϊκές πολιτικές ως προς το προσφυγικό θέμα». 

Διονύσης Μαρίνος

  

Η «αριστερή» και η «δεξιά» δραχμή

γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς

Μια από τις παράπλευρες ωφέλειες της απόσχισης από τον ΣΥΡΙΖΑ της Αριστερής Πλατφόρμας ήταν ότι επιτέλους τα στελέχη που αποχώρησαν αισθάνθηκαν την ελευθερία να μιλήσουν ανοιχτά για το πρόγραμμα επανόδου σε εθνικό νόμισμα, το περιβόητο σχέδιο Β.

Μέχρι τότε οι σχετικές απόψεις παρέμεναν στο αυστηρό πλαίσιο του εσωκομματικού διαλόγου με ευθύνη και των δύο πλευρών, εφόσον η μεν ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε να απολογείται διαρκώς για την επιλογή της παραμονής στην ευρωζώνη, ενώ και η αντιπολίτευση του κόμματος είχε συμβιβαστεί με την ιδέα ότι η άποψή της θα παραμείνει μειοψηφική, οπότε τα στελέχη της στις δημόσιες δηλώσεις τους επαναλάμβαναν απλά ότι η επίσημη γραμμή του κόμματος είναι η παραμονή στο ευρώ.

Απέφευγαν έτσι τα δύσκολα. Τώρα προσπαθούν να κερδίσουν τον χαμένο καιρό, αναδεικνύοντας τη «νέα δραχμή» ως κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής τους εκστρατείας.

Στάση «Νομισματοκοπείο»

Μιλώντας στο ντιμπέιτ της περασμένης Τετάρτης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης συνόψισε ως εξής την άποψη της Λαϊκής Ενότητας για το ζήτημα: «Η μετάβαση από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα δεν είναι κάτι παράξενο, κάτι περίεργο, το οποίο υποτίθεται θέλει μια ειδική μελέτη. Η μετάβαση αυτή μπορεί να εξασφαλιστεί με εκτύπωση χρήματος για να περάσουμε σε μια νέα οικονομικοκοινωνική κατάσταση».

Με άλλα λόγια, ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας απέρριπτε την ιδέα ότι χρειάζεται «ειδική μελέτη» (αυτό το περιβόητο σχέδιο Β, το οποίο αναζητούσαν όλοι το καλοκαίρι) και εμφανιζόταν σίγουρος ότι μια τεχνική διαδικασία (η εκτύπωση νομίσματος) θα οδηγήσει αυτόματα στην οικονομική και κοινωνική αλλαγή.

Εδώ τα πράγματα αρχίζουν να μπερδεύονται, γιατί οι μέχρι σήμερα επεξεργασίες των στελεχών της Λαϊκής Ενότητας οδηγούσαν στα ακριβώς αντίθετα συμπεράσματα. Μιλώντας στην ΕΡΤ ο Κώστας Λαπαβίτσας είχε ξεκαθαρίσει ότι ο μόνος που μπορεί να έχει σχέδιο Β είναι η κυβέρνηση, «γιατί είναι ο μόνος φορέας ο οποίος έχει πόρους και το δυναμικό για να κάνει την επεξεργασία που είναι απαραίτητη για ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα.

Και να κάνει την προετοιμασία αυτή από καιρό για να ενημερώσει τον κόσμο. Γιατί τα σχέδια αυτά δεν εμφανίζονται ξαφνικά ένα πρωί, καταλαμβάνεις τον κόσμο εξαπίνης και λες ότι τώρα θα κάνω κάτι άλλο. Η κυβέρνηση η δικιά μας όφειλε να έχει αυτό το σχέδιο, το δουλεμένο, να έχουν υπάρξει άνθρωποι και επιτελεία, να ενημερώσουν τον κόσμο και τέλος πάντων να υπάρχει και μια λαϊκή αποδοχή» (23.7.2015).

Το «μέτωπο» της δραχμής

Την περασμένη Παρασκευή, με την ευκαιρία μιας βιβλιοπαρουσίασης είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια εκλαϊκευμένη εκδοχή της πολιτικής πρότασης της Λαϊκής Ενότητας για την έξοδο από το ευρώ. Μπορεί να μην ήταν αυστηρά κομματική η εκδήλωση, αλλά είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας προεκλογικής συγκέντρωσης, με την αρχηγική εισαγωγή του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με το κλείσιμο του Θανάση Πετράκου και την παρουσία προβεβλημένων κομματικών στελεχών στο ακροατήριο (Ραχήλ Μακρή) που ανελλιπώς χειροκροτούσε.

Το βιβλίο που παρουσιαζόταν ήταν «Η επανάσταση του Grexit, το σχέδιο» του δημοσιογράφου Νίκου Ιγγλέση (εκδ. Λιβάνη). Η εκδήλωση μας επιφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη: η πολιτική προέλευση των παρουσιαστών κάλυπτε όλο το πολιτικό φάσμα, έως και την Ακροδεξιά! Είναι βέβαια συνήθης τακτική εκδοτών και συγγραφέων να φροντίζουν για την πολιτική ευρύτητα στα πάνελ των βιβλιοπαρουσιάσεων.

Αλλά εδώ είχαμε στελέχη από εντελώς αντίθετους πολιτικούς χώρους να συμφωνούν με το ίδιο πολιτικό πρόγραμμα! Μαζί με τον κ. Λαφαζάνη και τον συγγραφέα, στο πάνελ ήταν ο οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης, η καθηγήτρια Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη και ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Γρίβας.

Μάλιστα οι δύο τελευταίοι συμμετέχουν και στο βιβλίο, η μεν πρώτη έχει συντάξει τον πρόλογο, ενώ ο δεύτερος το ειδικό κεφάλαιο για τη «γεωπολιτική διάσταση» του Grexit. Το παράξενο είναι ότι ο μεν Λ. Βατικιώτης προέρχεται από την επαναστατική Αριστερά και υπήρξε υποψήφιος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ η Μ. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη είχε τεθεί επικεφαλής του κόμματος «Οχι» που αποτέλεσε την εκλογική σύμπραξη του Δ. Καζάκη (ΕΠΑΜ) με τον Σ. Παπαθεμελή (Δημοκρατική Αναγέννηση) στις εκλογές του 2012. Ακόμα πιο απρόσμενη η συμμετοχή του κ. Γρίβα, για τον οποίο έχουμε από καιρό αποκαλύψει ότι συστηματικά αρθρογραφεί και δίνει συνεντεύξεις στα έντυπα της Ακροδεξιάς («Patria», «Στόχος», «Ελεύθερος Κόσμος» κ.λπ.).

Ο κ. Γρίβας διδάσκει στη Σχολή Ευελπίδων και υιοθετεί τα βασικά στερεότυπα της σύγχρονης ακροδεξιάς ρητορείας: προβάλλει τον κίνδυνο «αποεθνοποίησης» της Ελλάδας, καταγγέλλει τον αντιρατσισμό, δαιμονοποιεί την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, υποστηρίζει τον φράχτη στον Εβρο, θεωρεί ότι οι μετανάστες είναι κατακτητές, παρόμοιοι με τους Ισπανούς κονκισταδόρες, αρνείται τα ανθρώπινα δικαιώματα ως «προτεσταντικής» προέλευσης κ.λπ. («Ενας στρατηλάτης για την Αριστερά», «Εφ.Συν.», 17.2.2014).

Και επειδή μπορεί να είμαι προκατειλημμένος, όπως υποστηρίζει ο κ. Γρίβας, ο οποίος έχει καταθέσει και αγωγή κατά της «Εφ.Συν.» για τις αποκαλύψεις αυτές, παραπέμπω στο άρθρο ενός άλλου επιφανούς στελέχους του ίδιου πολιτικού χώρου, του Νίκου Χιδίρογλου, στην «Ελεύθερη Ωρα» (πού αλλού;). Το ολοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Κώστας Γρίβας: ένας σύγχρονος στοχαστής» (4.8.2014) αποτελεί έναν ύμνο για τον «φίλο» του (για την πολιτική στράτευση του κ. Χιδίρογλου βλ. Ιός, «Ο «μαύρος» του κ. Μεϊμαράκη», http://goo.gl/NOxdV8).

Πώς είναι δυνατόν να αποτελεί ο κ. Γρίβας πολιτικό συνομιλητή ή ακόμα και «θινκ τανκ» της Λαϊκής Ενότητας; Μια εξήγηση δίνει ο κ. Ιγγλέσης σε προηγούμενο βιβλίο του με το ίδιο περιεχόμενο: «Ο παλαιοκομματισμός έχει καταρρεύσει, οι διαχωρισμοί σε δεξιούς, αριστερούς ή κεντρώους έχουν μπροστά το πρόσημο πρώην, η μόνη διαχωριστική γραμμή είναι αυτή που χωρίζει τις μνημονιακές από τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, παρά τις διαφορές που, δυστυχώς, υπάρχουν στις δεύτερες σε επίπεδο ηγεσιών» (Νίκος Ιγγλέσης, «Επιστροφή στη δραχμή», εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2013, σ. 97).

Ο κ. Ιγγλέσης υποστηρίζει όλες τις τρέχουσες θέσεις περί Τέταρτου Ράιχ, περί γερμανικής κατοχής, περί δωσιλογικών κυβερνήσεων κ.λπ. Μέχρι σήμερα, τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας που μελετούσαν το σχέδιο Β (έξοδο από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.) και ιδίως οι καθηγητές Λαπαβίτσας και Κουβελάκης επιχειρούσαν να δώσουν ένα αριστερό και ταξικό πρόσημο στην πρότασή τους.

Υποστήριζαν τα ακριβώς αντίθετα από όσα γράφει ο κ. Ιγγλέσης: «Η σύγκριση που γίνεται με την εμπειρία της κατοχής είναι παραπλανητική. Ταμνημόνια δεν είναι στρατός κατοχής [...] Το κοινωνικό υποκείμενο θα είναι ένα μέτωπο της μισθωτής εργασίας, το πολιτικό υποκείμενο [θα έχει] επίκεντρο την Αριστερά» («Κρίση και αριστερή διέξοδος», εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2012).

Η αντίθεση των παλιών επεξεργασιών Λαπαβίτσα-Κουβελάκη με τις θέσεις Ιγγλέση αφορούν και τον πυρήνα του σχεδίου. Ο Ιγγλέσης αποκρούει το ενδεχόμενο υποτίμησης της «νέας δραχμής» και ισχυρίζεται ότι με την έξοδο από την ευρωζώνη δεν τίθεται θέμα πληθωρισμού ούτε ζητήματα ελλείψεων, ενώ ο Λαπαβίτσας θεωρεί δεδομένη την αρχική υποτίμηση έως και 50%, προβλέπει πληθωριστικές πιέσεις και άμεσα προβλήματα στην προμήθεια πετρελαίου, τροφίμων και φαρμάκων. Πώς είναι δυνατόν να κουκουλώνονται όλα αυτά τα καίρια ζητήματα;

Σε παλιότερο κείμενο είχα υποστηρίξει ότι η επιλογή της εξόδου από την ευρωζώνη δεν είναι πολιτικά ουδέτερη. Απ’ ό,τι φαίνεται, η Λαϊκή Ενότητα εγκαταλείπει κάθε ταξική και κοινωνική αναφορά, προκειμένου να συμπεριληφθούν στο «αντιμνημονιακό μέτωπο κατά του ευρώ» ακόμα και στελέχη της Ακροδεξιάς.

Και στο βάθος η... Μαρίν Λεπέν

 

Οι παράξενες συμμαχίες των πολέμιων του ευρώ δεν περιορίζονται στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια συμβαίνει το αντίθετο. Η σύγκλιση ακόμα και με την Ακροδεξιά στο όνομα της εξόδου από την ευρωζώνη είναι εισαγόμενη. Κάποιοι Ευρωπαίοι οικονομολόγοι που αναζητούν τεχνικές διεξόδους για την επιστροφή στα εθνικά νομίσματα έχουν ήδη ξεχάσει τις διακρίσεις Αριστεράς-Δεξιάς και φτάνουν να κάνουν δημόσια ανοίγματα στην Ακροδεξιά, προσβλέποντας σε ένα «πανεθνικό» μέτωπο κατά του ευρώ.

Ισως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι του γνωστού Γάλλου οικονομολόγου Ζακ Σαπίρ, ο οποίος σύμφωνα με δηλώσεις του Κώστα Λαπαβίτσα είναι ένας από τους τρεις που συνέταξαν το σχέδιο Β για την Ελλάδα, το οποίο τώρα έχει αναβαπτιστεί σε πολιτικό πρόγραμμα της Λαϊκής Ενότητας. Αλλά όπως επισήμανα σε άλλο ρεπορτάζ, ο Σαπίρ (Jacques Sapir), ο οποίος προέρχεται από την Αριστερά, βρέθηκε πέρυσι στη δύσκολη θέση να απολογείται που ο πιο στενός συνεργάτης του, ο Philippe Murer, μεταπήδησε στο προσωπικό επιτελείο της Μαρίν Λεπέν («Το φάντασμα του σχεδίου Β», «Εφ.Συν.», 3.8.2015, http://goo.gl/dFMrNd).

Απαντώντας στον ιστότοπο Iskra ο καθηγητής Στάθης Κουβελάκης (τότε ακόμα μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και ήδη στέλεχος της Λαϊκής Ενότητας) με κατηγόρησε για ανακρίβειες και έδωσε τη δική του εκδοχή για τη μεταπήδηση: «ο Μυρέρ [είναι] περίπου άγνωστος στη Γαλλία πριν από τη βραχύβια δόξα που του έδωσε αυτή η απότομη μεταπήδηση, ποτέ δεν υπήρξε “ο στενότερος συνεργάτης” του Σαπίρ» (http://goo.gl/l9al6v). Μάλιστα στο ίδιο κείμενό του ο κ. Κουβελάκης παρουσίασε διεξοδικά το βιογραφικό του Ζακ Σαπίρ, με τις αριστερές θεωρητικές του περγαμηνές, τη συνεργασία του με τον Σαρλ Μπετελέμ κ.λπ.

Ο συνεργάτης του Κ. Λαπαβίτσα στη σύνταξη του σχεδίου Β, Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Σαπίρ, εισηγείται μέτωπο με τη Μαρίν Λεπέν |

 

Η μέθοδος της στρουθοκαμήλου δεν είναι αποδοτική για την Αριστερά. Γιατί ο Murer δεν είναι «περίπου άγνωστος». Είναι εκείνος που συνυπογράφει με τον Σαπίρ τη μελέτη για τη διάλυση της ευρωζώνης («Les scenarii de dissolution de l’euro», Fondation Res Publica, Σεπτέμβριος 2013). Και βέβαια το αριστερό παρελθόν του Σαπίρ δεν αμφισβητήθηκε. Η «είδηση» είναι ότι υπάρχει ώσμωση μεταξύ ορισμένων οικονομολόγων Αριστεράς και Δεξιάς με σημείο σύγκλισης την αντίθεση στην ευρωζώνη.

Λίγες μέρες μετά την απάντηση Κουβελάκη, φρόντισε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα (και να με δικαιώσει) ο ίδιος ο Ζακ Σαπίρ. Με μια συνέντευξη που έδωσε στο «Figaro-Vox» πρότεινε για πρώτη φορά δημόσια τη συγκρότηση ενός «εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου», δηλαδή μιας πανεθνικής γαλλικής συμμαχίας όσων υποστηρίζουν την έξοδο από το ευρώ (Jacques Sapir, «Réflexions sur la Grèce et l’Europe», 21.8.2015, http://goo.gl/HS1SCD). Σ’ αυτή την πολιτική συμμαχία ο Σαπίρ περιλαμβάνει ρητά το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν ή κάποιο πολιτικό σχήμα που θα προκύψει απ’ αυτό.

Σύμφωνα με τον Σαπίρ, «δεν είναι ώρα για σεχταρισμούς» και «πρέπει κάθε κόμμα [σ.σ. η Αριστερά και το Εθνικό Μέτωπο] να διατηρεί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, αλλά απαιτείται ένας ελάχιστος συντονισμός προκειμένου να μπορούμε να βαδίσουμε χωριστά αλλά να χτυπάμε μαζί». Με σαφή ειρωνική διάθεση φτάνει μάλιστα να πει ότι «το ζήτημα της πολιτικής παρθενίας που τόσο πολύ παθιάζει τους ανθρώπους της Αριστεράς, μοιάζει με τη βιολογική παρθενία, εφόσον δεν τίθεται παρά μόνο μία φορά». Αυτή τη διάρρηξη της πολιτικής παρθενίας και τη σύμπραξη με τη Λεπέν εισηγείται λοιπόν ο στενός συνεργάτης των στελεχών της Λαϊκής Ενότητας.

Οπως ήταν φυσικό, το πρωτοφανές αυτό πολιτικό άνοιγμα προκάλεσε αίσθηση σε όλη τη Γαλλία και πολιτικό σοκ στη γαλλική Αριστερά. Ο Σαπίρ όμως επιμένει. Τρεις μέρες αργότερα, έδωσε νέα συνέντευξη, με την οποία ενίσχυσε την πρότασή του. Επιχείρησε βέβαια να σχετικοποιήσει την πρόκληση, λέγοντας ότι η πρότασή του για συμμαχία με τη Λεπέν δεν είναι «άμεση», αλλά επανέλαβε πως «κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το Εθνικό Μέτωπο δεν έχει αλλάξει» και δικαιολόγησε αυτόν τον ισχυρισμό λέγοντας ότι «στην επίσημη κομματική ρητορεία του Εθνικού Μετώπου εδώ και πολλά χρόνια δεν βρίσκουμε ρατσιστικά και ξενοφοβικά χαρακτηριστικά».

Ο συνεργάτης του κ. Λαπαβίτσα παραδέχεται ότι «αυτό το κόμμα υποστηρίζει τη διάκριση μεταξύ των Γάλλων και όλων των άλλων [αλλά] αυτό είναι ένα απλό ζήτημα εκτίμησης» (Jacques Sapir, «On ne peut plus nier que le FN ait changé», εφ. Libération, 24.8.2015). Για να δικαιολογήσει μάλιστα την προκλητική του θέση, ο Σαπίρ φέρνει το παράδειγμα της γερμανικής κατοχής και ισχυρίζεται ότι «στο Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης (CNR) συνυπήρχαν κομμουνιστές και οπαδοί της Action Française».

Ο ανιστόρητος ισχυρισμός που έφερνε τους συνεργάτες του Πετέν να αγωνίζονται μαζί με τους κομμουνιστές στην Αντίσταση αποκρούστηκε από τη γαλλική Αριστερά (L’Humanité, 28.8.2015), αλλά και ο εξωραϊσμός του Εθνικού Μετώπου έχει επίσης απαντηθεί από τους ειδικούς μελετητές του ακροδεξιού φαινομένου στη Γαλλία Jean-Yves Camus και Pascal Perrineau. Εκείνο που μας ενδιαφέρει εδώ είναι οι αναλογίες με όσα συμβαίνουν στο μέτωπο κατά του ευρώ στο εσωτερικό της Ελλάδας. Μέχρι στιγμής η Λαϊκή Ενότητα δεν έχει αντιδράσει επίσημα σ’ αυτές τις εξελίξεις που εκθέτουν το επιστημονικό της επιτελείο. Αλλά το σκεπτικό του Σαπίρ εξηγεί ίσως τον λόγο που ο κ. Λαφαζάνης είναι έτοιμος να δεχτεί την πολιτική συνύπαρξη με «ειδικούς» που προέρχονται από εντελώς αντίθετους πολιτικούς χώρους, αρκεί να συμπίπτουν στην αντίθεση προς το ευρώ.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα ηγεμονεύει σ’ αυτό το νέο «εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο» που οραματίζεται ο κ. Σαπίρ. Η προχτεσινή βιβλιοπαρουσίαση μας έδειξε ότι στο «μέτωπο» που χτίζει η Λαϊκή Ενότητα δεν φαίνεται να ηγεμονεύει η Αριστερά.

Ο Τσίπρας απόψε στο Σύνταγμα με μηνύματα προς αναποφάσιστους

Τον δημοψηφισματικό χαρακτήρα και την ανάγκη συμμετοχής στις εκλογές αναμένεται να τονίσει, από το Σύνταγμα αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας ολοκληρώνοντας την προεκλογική του καμπάνια από το κέντρο της πόλης.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τις επικρίσεις κατά της Νέας Δημοκρατίας και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αναμένεται να σηκώσει τους τόνους για ζητήματα διαφθοράς και να απευθυνθεί σε αναποφάσιστους ψηφοφόρους μιλώντας για την ανάγκη να μην υπάρξει μεγάλη αποχή.

Άλλωστε, ο πρώην πρωθυπουργός έκλεισε με αυτόν τον τρόπο την πρωινή συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 και το Γιώργο Παπαδάκη.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι «και αυτή η Κυριακή έχει δημοψηφισματικό χαρακτήρα».

«Ο ελληνικός λαός έχει πάρει την απόφασή του» είπε ο Αλέξης Τσίπρας για να προσθέσει «θέλω να απευθυνθώ στους νέους. Καταννοώ ότι μπορεί να είναι απογοητευμένοι. Οι νέοι άνθρωποι έχουν την τάση του "όλα ή τίποτα" και όταν δεν τα παίρνουν όλα πηγαίνουν στο "τίποτα"».

Υπογράμμισε, ακόμη, ότι η αποχή ευνοεί το παλιό καθεστώς και κάλεσε τους νέους να πάνε να ψηφίσουν χωρίς να τους καλεί, όπως είπε, να ψηφίσουν απαραίτητα τον ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από τον λαό να τον εμπιστευθεί για δεύτερη φορά, αναλύοντας λεπτομερώς τις προσπάθειές του στον «συσσωρευμένο ιστορικό χρόνο» της επτάμηνης διακυβέρνησής του, ενώ παράλληλα ανέδειξε τις συνολικές διαφορές μεταξύ της δικής του διαπραγμάτευσης και της στάσης της ΝΔ «που μας πίεζε να υπογράψουμε τα πάντα».

Ο κ. Τσίπρας αναγνώρισε παράλληλα ότι έκανε και λάθη λέγοντας ότι «το σημαντικότερα λάθος ήταν ότι δεν απαίτησα πιο ξεκάθαρα πράγματα, στις 20 Φεβρουαρίου» όπως είπε χαρακτηριστικά. Σημείωσε ότι όσοι πιστεύουν ότι «πουλήσαμε το παιχνίδι», ας ψηφίσουν κάτι άλλο, αν όμως, πρόσθεσε, ο λαός αναγνωρίζει τον αγώνα που δώσαμε και τις προσπάθειες που κάναμε τότε ας μας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Σε ερώτηση σχετικά με τη δήλωση του κ. Μεϊμαράκη ότι σε περίπτωση συνεργασίας με τη ΝΔ θα ήταν αντιπρόεδρος, ο κ. Τσίπρας απάντησε ότι «τη θέση αυτή την έχει καπαρωμένη ο κ. Βενιζέλος».

Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίστηκε τις αποφάσεις που έλαβε κατά την επτάμηνη διακυβέρνηση σημειώνοντας ότι αντιμετώπισε και θέματα της καθημερινότητας στο μέτρο του δυνατού, όπως η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, ο νόμος για τις 100 δόσεις, οι επαναπροσλήψεις άδικα απολυμένων στο δημόσιο.

«Έχουμε μνήμη για όσα συνέβησαν» τόνισε ο κ. Τσίπρας, απαντώντας σε ερώτηση για τις επικρίσεις που δέχεται για τη συμφωνία ή για καθυστερήσεις και επισήμανε ότι είναι ενδεικτικό ότι βρήκε έλλειμμα 0,4% και όχι πλεόνασμα όταν ανέλαβε καθήκοντα.

Ηγέτες της ευρωπαϊκής αριστεράς στην αυριανή συγκέντρωση

Στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν οι ηγέτες της ευρωπαϊκής Αριστεράς, παρευρισκόμενοι στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος την Παρασκευή στις 7.30 μ.μ. στην Πλατεία Συντάγματος.

Σύντομο χαιρετισμό πριν την ομιλία του κ. Τσίπρα θα απευθύνουν ο επικεφαλής των Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας, ο γενικός γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος Γαλλίας Πιέρ Λοράν και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Die Linke Γκρέγκορ Γκίζι.

Πηγή

Οι αναποφάσιστοι του «Όχι», οι νέοι και η αποχή κρίνουν τις εκλογές

Με τους - περισσότερους - δημοσκόπους να έχουν πετάξει λευκή πετσέτα και με τους αναποφάσιστους (προέλευσης ΣΥΡΙΖΑ) να παραμένουν ο μεγάλος ρυθμιστής της κάλπης, κλείνει απόψε η πιο βουβή και αμήχανη προεκλογική περίοδος της μνημονιακής πενταετίας.

Το τελευταίο κύμα των δημοσκοπήσεων, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δηλώνει ουσιαστικά πλήρη αδυναμία πρόβλεψης, οι δε οριακές διαφορές υπέρ του ενός ή του άλλου γίνονται απλώς το μέσο διαχείρισης των τελευταίων πολιτικών εντυπώσεων. 

Πίσω από αυτή την εικόνα, ωστόσο, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των μετρήσεων και τα στοιχεία που επεξεργάζονται τα κομματικά επιτελεία έχουν καταστήσει πλέον εντελώς προφανείς τους 3 παράγοντες που θα κρίνουν τελικά το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής και τον νέο πολιτικό χάρτη της Δευτέρας: Είναι το τελικό ποσοστό των δύο πρώτων κομμάτων, οι αναποφάσιστοι του «Όχι», η αποχή και οι νέοι ψηφοφόροι.

Το ποσοστό των δύο πρώτων κομμάτων: Μετά και το τελευταίο κύμα μετρήσεων, στα εκλογικά επιτελεία τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Νέας Δημοκρατίας εκτιμάται ότι το εύρος μέσα στο οποίο θα κινηθούν τα ποσοστά των δύο μεγαλύτερων κομμάτων διαμορφώνεται ανάμεσα στο 27% και το 33% με 34%. Οι τελικοί αριθμοί θα εξαρτηθούν από το πόσο θα ανέβει η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ που, έως χθες, τουλάχιστον, κινείτο πάνω μεν από το 60% αλλά χωρίς ιδιαίτερη ορμή. Οσο ανεβαίνουν οι συσπειρώσεις των μεγάλων, πάντως, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για λιγότερα κόμματα στη νέα Βουλή – ακόμη και για επτακομματική Βουλή. Ηδη, τα τελευταία 24ωρα παρατηρείται «ξεφούσκωμα» στα ποσοστά τόσο της Λαϊκής Ενότητας όσο και της Ενωσης Κεντρώων, ενώ ελάχιστες είναι οι μετρήσεις που δείχνουν τους ΑΝ.ΕΛ. να πιάνουν, ακόμη και οριακά, το 3%.

Οι αναποφάσιστοι του «Όχι»: Είναι η κατηγορία εκείνη των αναποφάσιστων που εμφανίζει και τις πιο αντιφατικές, μη ενιαίες, τάσεις και προθέσεις. Οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις δείχνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι το δίλημμα Τσίπρα για το «παλιό» και το «νέο» βρίσκει πλέον έδαφος σε ένα τμήμα ψηφοφόρων που τον Γενάρη είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, είναι απογοητευμένοι και δήλωναν αναποφάσιστοι μέχρι τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής περιόδου, αλλά πλέον οδεύουν προς επαναπατρισμό αρνούμενοι την «αριστερή παρένθεση» και την παλινόρθωση του «παλιού συστήματος».

Το ίδιο δίλημμα όμως δεν φαίνεται να λειτουργεί σε μια άλλη κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων, των αναποφάσιστων με λιγότερο συμπαγείς ιδεολογικές καταβολές που προέρχονται από τη δεξαμενή του «Όχι». Όπως περιγράφουν πολιτικοί αναλυτές που επεξεργάζονται καθημερινά τα στοιχεία, οι ψηφοφόροι αυτοί προέρχονται κυρίως από τη μεσοαστική τάξη και το προφίλ τους παραπέμπει σε μικρούς επιχειρηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες και ιδιωτικούς υπαλλήλους. Ανήκουν στα στρώματα εκείνα που αποσταθεροποιήθηκαν πλήρως από την κρίση, απέρριψαν κατηγορηματικά ένα νέο σκληρό Μνημόνιο, και τώρα είτε αναζητούν μια ελάχιστη πολιτική διασφάλιση σταθερότητας, είτε στρέφονται στην πλήρη αποδοκιμασία. Αναλόγως του τι επιλέγουν από τα δύο, οι ψηφοφόροι αυτοί δείχνουν να κινούνται είτε προς τη ΝΔ και – λιγότεροι – προς το Ποτάμι, είτε προς το ΚΚΕ.

«Είναι εξαιρετικά κρίσιμο το πόσοι τελικά από αυτό το τμήμα των ψηφοφόρων θα κατευθυνθούν στη ΝΔ», λέει έμπειρος πολιτικός αναλυτής που παρακολουθεί τα συγκεκριμένα στοιχεία, προσθέτοντας: «Εάν, δε, οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι εκτός από «Όχι» στο δημοψήφισμα είχαν ψηφίσει και ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη, τότε στην πράξη για κάθε μία ψήφο τους που κερδίζει η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει δύο».

Η αποχή και οι νέοι ψηφοφόροι: Η αποχή μπορεί μεν, μαθηματικά, να λειτουργεί υπέρ του πρώτου κόμματος, στην προκειμένη όμως και εντελώς ιδιαίτερη εκλογική αναμέτρηση μπορεί εν τέλει και να καθορίσει ποιο θα είναι το πρώτο κόμμα. Και τούτο διότι η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων που προσανατολίζεται στην αποχή προέρχεται από τις τάξεις των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι ενδεικτικά τα ευρήματα της τελευταίας δημοσκόπησης του Πανεπιστημίου Μακεδονία, η οποία έδειξε ότι ο όγκος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που δηλώνει ότι δεν θα προσέλθει στις κάλπες φτάνει στο 28,5%, έναντι μόλις 8% που είναι το αντίστοιχο ποσοστό της ΝΔ.

Οι περισσότεροι από αυτούς, δε, είναι νέοι ψηφοφόροι που είθισται, όπως σημειώνουν οι αναλυτές, να κάνουν επιλογές περισσότερο παρορμητικές και λιγότερο πολιτικές και που μετά την διπλή απογοήτευση Ιανουαρίου και Ιουλίου στρέφουν την πλάτη τους και στον ΣΥΡΙΖΑ και σε σύσσωμο το πολιτικό σύστημα.

Γι' αυτούς τους ψηφοφόρους η Κουμουνδούρου δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για να φθάσουν κατ’ αρχήν έως την κάλπη και κατόπιν να επιλέξουν ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου και ήταν ανάμεσα στους βασικούς αποδέκτες και του χθεσινοβραδυνού μηνύματος Τσίπρα από το Ηράκλειο ότι «η αποχή και η σπατάλη της ψήφου διασώζει το παλιό καθεστώς»…

Πηγή

Γαργάρα με πρόκες

γράφει ο Τάσος Παππάς

Τι συντονισμός είναι αυτός; Τι αυτοματισμός; Ομάδα επιπέδου ΝΒΑ. Ενα μέσο ενημέρωσης με εξαιρετικές επιδόσεις στον κιτρινισμό, τον σεξισμό και τον ρατσισμό, η ιδιοκτησία του οποίου έχει στο παρελθόν κατηγορηθεί για περίεργες δοσοληψίες με συμφέροντα και για εμπλοκή σε βρόμικες ιστορίες αποκάλυψε «σκάνδαλο» υπουργού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Αμέσως μετά τη σκυτάλη πήραν μέσα ενημέρωσης και το έκαναν πρώτο θέμα.

Στον χορό μπήκαν και τα κόμματα, κυρίως εκείνα που έχουν λόγους να ντρέπονται για το παρελθόν τους (Νέα Δημοκρατία) και όσα έχουν δεχτεί κριτική για στενές σχέσεις με τη διαπλοκή (π.χ. Ποτάμι). Μάλιστα ο επικεφαλής του Ποταμιού, που έχει ακούσει πολλά για το κόμμα του και για το ποιος κρύβεται από πίσω (χωρίς πάντως μέχρι τώρα να έχει αποδειχτεί κάτι επιλήψιμο), τράβηξε την υπόθεση από τα μαλλιά, φτάνοντας στο σημείο να υποστηρίξει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση «είναι βουτηγμένη στη διαφθορά και τη διαπλοκή».

Στοιχεία βεβαίως δεν προσκόμισε ως όφειλε, ωστόσο ξέρει πολύ καλά ότι αυτό που μπορεί να θολώσει τα νερά, ιδιαίτερα όταν είσαι στριμωγμένος και βλέπεις την επιρροή του κόμματός σου να υποχωρεί, είναι η διακίνηση βιτριολικών φημών και δηλητηριωδών υπαινιγμών εναντίον των άλλων.

Η προσδοκία; Να εμπεδωθεί η άποψη ότι «όλοι το ίδιο είμαστε». Ο κ. Θεοδωράκης καλεί τον Αλ.Τσίπρα να εξηγήσει «ποια είναι η σχέση του κόμματός του με τα κυρίαρχα συμφέροντα και τους ολιγάρχες». Το αναποδογύρισμα της λογικής δεν είναι μια πρωτότυπη τακτική.

Αυτός που είναι υποχρεωμένος να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του απαιτεί από τον άλλον να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Την ίδια στιγμή οι αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ (τα κλασικά κόμματα και τα κόμματα νέου τύπου, δηλαδή τα ΜΜΕ) αγνόησαν επιδεικτικά δύο πολύ σοβαρές καταγγελίες του τέως πρωθυπουργού.

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι μεγάλοι επιχειρηματίες άσκησαν ισχυρές πιέσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο ΔΝΤ για να γλιτώσουν τη φορολογία και συμπλήρωσε ότι το ζήτημα της ενοικίασης των 14 αεροδρομίων μπήκε ως όρος στο Μνημόνιο γιατί υπάρχουν ιδιαίτερα συμφέροντα. Ούτε ο κ. Τσίπρας, κακώς κατά τη γνώμη μου, είπε ονόματα. Η διάχυση των υποψιών μολύνει την πολιτική ατμόσφαιρα, βολεύει τους ενόχους και παράγει φαινόμενα μελαγχολικής αποστράτευσης και επιθετικού κυνισμού. Μήπως είδατε ανακοινώσεις κομμάτων για τις καταγγελίες Τσίπρα; Μήπως παρακολουθήσατε εκπομπές σε μέσα ενημέρωσης με αυτό το θέμα; Σιωπή. Εκαναν τις πρόκες γαργάρα. Αναμενόμενο.

Ανάγωγα

Εκπλήσσομαι με το απύθμενο θράσος ορισμένων δημοσίων προσώπων. Ανθρωποι με πολλές μαύρες κηλίδες στο βιογραφικό τους, ξιπασμένοι κήνσορες, που έχουν αφήσει τη βρόμικη στάμπα τους στην πολιτική ζωή, αλλά εξακολουθούν να επιβιώνουν, βγαίνουν με μουτσούνα Ιαβέρη και ρητορική ιεραπόστολου και δίνουν μαθήματα ηθικής.

Ψευταράς ουχί ψευτράκος

γράφει η Λώρη Κέζα

«Είμαι αριστερός άρα είμαι καλός άνθρωπος». «Είμαι αριστερός άρα είμαι ψυχοπονιάρης». «Είμαι αριστερός άρα είμαι έντιμος». Αυτά τα πιστεύουν τελικά στην Αριστερά. Είναι εξωφρενική η αρχική δήλωση του Αλέκου Φλαμπουράρη, όταν αποκαλύφθηκε ότι συμμετέχει στην τεχνική εταιρεία ΔΙΑΤΜΗΣΗ η οποία έλαβε έργα αξίας 3,9 εκατ. ευρώ, από την περιφέρεια Πελοποννήσου. Είπε ότι είναι 50 χρόνια στην Αριστερά. Είναι εξωφρενική η υπεροψία του, όταν δηλώνει ότι τον συκοφαντούν με στόχο την «αποδόμηση του αναμφισβήτητου ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς».

Δεν ξέρουμε αν αναφέρεται στο ηθικό πλεονέκτημα του Μητρόπουλου, του Κατρούγκαλου ή των άλλων υπουργών που διόρισαν όλο το σόι τους σε θέσεις εξουσίας από την πρώτη ημέρα. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα ο υπουργός Επικρατείας, ο μέντορας του Αλέξη Τσίπρα, ο περισπούδαστος αναλυτής, ο κήνσορας του συστήματος έπεσε σε τόσες αντιφάσεις ώστε να αξίζει μόνο περιφρόνηση από εκείνους που έχουν στα αλήθεια ηθικό πλεονέκτημα.

Διαβεβαίωνε ότι δεν έχει μετοχές στην εταιρεία εντούτοις είναι ο βασικός μέτοχος με ποσοστό 50,01%. Δηλαδή ενόσω μιλούσε για ολιγαρχία εργολάβων και για σύγκρουση μαζί της, έστηνε μπίζνα για να τους υποκαταστήσει. Χθες κάτω από την πίεση των αποκαλύψεων από το Πρώτο Θέμα, οι συνεργάτες του πήγαν στο Γενικό Μητρώο Επιχειρήσεων (ΓΕ.ΜΗ) για να καταθέσουν έγγραφα της Γενικής Συνέλευσης της εταιρείας. Προσπάθησαν να δημιουργήσουν την ψευδή εντύπωση ότι ο υπουργός δεν ήταν βασικός μέτοχος όταν έπαιρνε δημόσια έργα.

Ισχυρίζεται λοιπόν ο Φλαμπουράρης ότι μεταβίβασε τις μετοχές με ιδιωτικό συμφωνητικό. Όπως πολύ καλά ξέρει ο ίδιος και το ξέρει ο κόσμος όλος, δεν μπορεί να γίνει μεταβίβαση μετοχών με ιδιωτικό συμφωνητικό όταν η εταιρεία συναλλάσσεται με το δημόσιο. Πάνω στην αναστάτωση ο πρώην υπουργός κάνει τη μια γκάφα μετά την άλλη. Εμφάνισε δηλαδή το συμφωνητικό να έχει υπογραφεί στο αρχηγείο της αστυνομίας ώστε να υπάρχει βεβαίωση γνησίου υπογραφής. Χωρίς ημερομηνία. Υπάρχει και μια λεπτομέρεια. Δεν υπάρχει τίμημα. Οι μετοχές δόθηκαν έτσι, σαν δώρο.

Οι γκάφες δεν σταματούν εδώ. Ο πρώην υπουργός θέλησε να δικαιολογήσει τη δωρεάν μεταβίβαση  με το επιχείρημα ότι πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση. Δηλαδή τη δουλειά, τα 3,9 εκατομμύρια, τα πήραν κοντινοί του άνθρωποι. Αυτό άραγε είναι το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς; Αυτό ήταν λοιπόν το ζητούμενο, να διώξουν τους εργολάβους του συστήματος για να φτιάξουν ένα νέο, ίδιο σύστημα;  

Άνθρακες ο θησαυρός των 90 δισ. που δήθεν αύξησε το χρέος ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Τάκη Κατσαρού

Ανάλογα με το ποια συνιστώσα της Ν.Δ. τοποθετείται, ακούμε διαφορετικά νούμερα σχετικά με την "υπερχρέωση" της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μεϊμαράκης κάνει λόγο για 90 δισ., ο Σταϊκούρας για 66 δισ., άλλοι για 50 δισ. Από κοντά και το Ποτάμι που μας κάνει τη χάρη να κατεβάσει το λογαριασμό στα 40 δισ. Πρόκειται, βέβαια, για ασύστολα ψεύδη και συνειδητή παραχάραξη των στοιχείων για να ξεγελάσουν τους ψηφοφόρους.

Η αλήθεια είναι ότι:

1. Το δάνειο που προβλέπεται από τη συμφωνία είναι συνολικά 83 δισ. (όχι 90, όχι 66, όχι 40 ή 50). Με αυτά τα 83 δισ. καλύπτονται οι χρηματοδοτικές ανάγκες της επόμενης τριετίας, αποπληρώνονται τα ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2019 (στο ΔΝΤ 20 δισ. και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα 28 δισ.). Ομόλογα, τα οποία είχαν απαράδεκτα υψηλά επιτόκια, 3,8% και 4,5%. Με τη συμφωνία, τα χρέη αυτά αναχρηματοδοτούνται με δάνειο, το οποίο, όμως, έχει επιτόκιο 1,5% και μεγάλη περίοδο αποπληρωμής 32,5 χρόνια. Άρα, όχι μόνο δεν αυξάνεται το χρέος, αλλά μειώνεται με το όφελος να ανέρχεται στα 41 δισ. ευρώ (υπολογισμός του οικονομικού αναλυτή Hugo Dixon του Reuters και των New York Times).

2. Με τα 25 δισ. της ανακεφαλαιοποίησης διασφαλίζεται το τραπεζικό σύστημα και οι καταθέσεις. Οι ανάγκες δημιουργήθηκαν από τη φυγή καταθέσεων (την οποία παρόξυνε ο εκφοβισμός της Ν.Δ. και των ΜΜΕ της διαπλοκής) και από την αύξηση των «κόκκινων» δανείων. Οι κεφαλαιακές ανάγκες δεν προέκυψαν από τα capital controls, όπως, επίσης, ψευδώς, διαδίδουν τα στελέχη της Ν.Δ. Είναι πιθανό, το ποσό που τελικά θα χρειαστεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να είναι αρκετά μικρότερο.

3. Τα υπόλοιπα ποσά του δανείου θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων του υφιστάμενου χρέους και για την τακτοποίηση οφειλών του αναγκαστικού δανεισμού από την εσωτερική οικονομία, που ήταν αποτέλεσμα της διακοπής δανεισμού από τον Ιούλιο του 2014, δηλαδή επί κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ.

Από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε η Ράνια Αντωνοπούλου) πραγματοποιήθηκε αναγκαστικός εσωτερικός δανεισμός ύψους 2.182,7 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τα τριμηνιαία δελτία δημοσίου χρέους, τα ταμειακά διαθέσιμα στις 30.9.2013 ήταν 7.548 εκατ. ευρώ, συνεπώς, σε ένα χρόνο, μέχρι 30.9.2014 η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ έκανε σχεδόν τριπλάσιο αναγκαστικό δανεισμό 5.288 εκατ. ευρώ. Επίσης, σε ό,τι αφορά στον δανεισμό από τους δημόσιους φορείς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τον δανεισμό κατά 2.066 εκατ. ευρώ, από 8.443 εκατ. ευρώ που ήταν τον Ιανουάριο 2015 σε 10.509 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο 2015, όμως κανείς δεν λέει ότι τον Φεβρουάριο του 2014 ο δανεισμός ήταν μηδέν και η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ τον αύξησε κατά 8.443 εκατ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν 400% παραπάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα:

1. Είναι δυνατό να αγνοεί ο αρχηγός της Ν.Δ. την πραγματικότητα. Όχι, βέβαια. Γιατί, λοιπόν, καταφεύγει σε μια τόσο χονδροειδή παραποίηση της αλήθειας; Την απάντηση ας την δώσει ο λαός.

2. Ποιος ευρωπαϊκός ή διεθνής οργανισμός (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΟΟΣΑ κ.λπ.) παίρνει στα σοβαρά τους ισχυρισμούς του κ. Μεϊμαράκη; Ποιος, δηλαδή, προσθέτει τα 90 δισ. του υποτιθέμενου χρέους στα 312,8 δισ. του υπάρχοντος και υπολογίζει το «νέο» χρέος στα 402,8 δισ., δηλαδή περίπου στο 224% του ΑΕΠ από περίπου 174% σήμερα;

3. Ποιος εγχώριος ή διεθνής θεσμός πρόσθεσε στο υπάρχον χρέος τα 26 δισ. που λάβαμε τον Αύγουστο ως προκαταβολή μετά την ψήφιση της συμφωνίας;

4. Καταλαβαίνει ο απίθανης ανευθυνότητας αρχηγός της Ν.Δ. τι μεγάλο όπλο προσφέρει στους δανειστές, λέγοντάς τους, ότι, επειδή, έτσι «του κάπνισε», τοποθετεί αυθαίρετα το ύψος του χρέους στα 402,8 δισ.; Είναι σαν να τους προκαλεί να μας πουν: «Εντάξει, σας μειώνουμε το χρέος κατά 90 δισ. Είστε ευχαριστημένοι; Απομένουν για εξόφληση όλα τα υπόλοιπα». Δηλαδή, τα ίδια που χρωστάμε και σήμερα ή μια τρύπα στο νερό τής α λα Μεϊμαράκη διαπραγμάτευσης.

Δεν φτάνει, δηλαδή, που η Ν.Δ. θεωρούσε το χρέος βιώσιμο. Τώρα, για να πλήξει τον ΣΥΡΙΖΑ, το ανεβάζει αυθαίρετα κατά 50% του ΑΕΠ (αυτό το ποσοστό αντιπροσωπεύουν τα 90 δισ.), χωρίς να αναλογίζεται τις συνέπειες. Πλήττει, έτσι, ευθέως τη διαπραγμάτευση του Νοεμβρίου και υπονομεύει συνειδητά την εθνική προσπάθεια για την απομείωση του χρέους.

Αλ. Τσίπρας: «Ευχή της Ν.Δ. η αποχή»

«Επιθυμία και η ευχή της Νέας Δημοκρατίας» χαρακτήρισε την αποχή από την κάλπη ο Αλέξης Τσίπρας στην προεκλογική συγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας του Ηρακλείου Κρήτης.

Εξήγησε ότι κάθε ψήφος που χάνεται για το ΣΥΡΙΖΑ, «είναι ψήφος κερδισμένη για τη ΝΔ. και ψήφος εμπιστοσύνης στη διαπλοκή και τη διαφθορά» και κάλεσε τους νέους «μην τους χαρίσουν το δικαίωμα να ζήσουν, να δουλέψουν και να ονειρευτούν στον τόπο μας». 

Τόνισε ότι «ότι τους έξι μήνες με τη θηλειά στο λαιμό και το πιστόλι στον κρόταφο δείξαμε δείγματα γραφής» και δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει «τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις για να εγγυηθούμε στην πράξη το δικαίωμα όλων στην πρόσβαση στο κοινωνικό κράτος, στην υγεία και την παιδεία».

Σφοδρή επίθεση εναντίον της Ν.Δ. σημειώνοντας πως «ο κ. Μεϊμαράκης ζητάει από το λαό μας να εμπιστευθεί, για μία ακόμα φορά, τα ψηφοδέλτια του κυρίου Σαμαρά.  Το πρόγραμμα του κυρίου Σαμαρά.  Τις δεσμεύσεις του κυρίου Σαμαρά. Φανερές και κρυφές». Συνέχισε λέγοντας ότι «στην εγγύηση για το αύριο, το μόνο που αντιπροτείνει η ΝΔ είναι η επιστροφή στο δικό της χθες». 

Μιλώντας για τον κόσμο που εκπροσωπεί το κόμμα της Συγγρού ανέφερε: «Ο κόσμος των λίγων. Ο κόσμος της συντήρησης και της διαπλεκόμενης ολιγαρχίας. Ο κόσμος του χθες και από την άλλη, όλοι εσείς. Εσείς, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο προοδευτικός κόσμος. Η μεγάλη δημοκρατική παράταξη της Αριστεράς. Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας επεσήμανε ότι «οι κρητικοί και ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη γραμμή του αγώνα» και πρόσθεσε ότι «ο αγώνας για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη είναι ένας αγώνας διαρκής και δύσκολος».

Την βεβαιότητα ότι «την Κυριακή θα είναι η τρίτη και φαρμακερή με το παλιό κατεστημένο» εξέφρασε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Και από τον Άγιο Νικόλαο, όπου μίλησε νωρίτερα, εμφανίστηκε σίγουρος πως ο «ελληνικός λαός για μια ακόμη φορά θα διαψεύσει τα μηνύματα των δημοσκοπήσεων που προδιαγράφουν ένα ντέρμπι» και μίλησε για βέβαιη νίκη και μεγάλη διαφορά.

Ωστόσο, χαρακτήρισε ως κρίσιμη την εκλογική αναμέτρηση που θα κρίνει ποιος θα κυβερνήσει τον τόπο για τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια και σημείωσε ότι «οι μάχες που έχουμε μπροστά μας παραμένουν μεγάλες και δύσκολες με εμπειρία και αποφασιστικότητα και με τη στήριξη του λαού μας θα δώσαμε και αυτές τις μάχες».

«Ματώσαμε για να σταματήσει ο λαός να ματώνει»

Ζήτησε ξανά όχι «μια δεύτερη ευκαιρία, αλλά τη δυνατότητα να συνεχιστεί αυτή η πρώτη ευκαιρία. Διότι δεν είχαμε τη δυνατότητα να προχωρήσομε και να ολοκληρώσιμε και να υλοποιήσιμε το έργο μας».

«Ματώσαμε προκειμένου να σταματήσει ο λαός μας να ματώνει» υπογράμμισε για να προσθέσει πως αυτή ήταν η υπόσχεση που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και τήρησε μέχρι τέλους.

Επανέλαβε το δίλημμα «ποιός πρέπει να κυβερνά τον τόπο το παλιό ή μια κυβέρνηση που θα δίνει μάχες; Μια κυβέρνηση που θα ξεσκεπάσει τη λίστα Λαγκάρντ ή αυτούς που θα την κουκουλώσουν».

Ακόμα, υπογράμμισε ότι «από την πρώτη στιγμή κάποιοι είχαν σχεδιάσει την πρώτη προσπάθεια της Αριστεράς να κυβερνήσει τον τόπο, να είναι μια μικρή παρένθεση. Είχαν σχεδιάσει την χρηματοπιστωτική ασφυξία, αλλά και την μεγάλη παγίδα της 12ης Ιουλίου, την παγίδα αποπομπής της χώρας από το ευρώ.

Αναφερόμενος στη διαπραγμάτευση, είπε ότι δόθηκε με παλικαριά και αποφασιστικότητα λέγοντας: «Σταθήκαμε όρθιοι στις πιο δύσκολες στιγμές. Και εκείνο που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι ακόμη και αν κάποιοι σε ρίξουν κάτω να σηκωθείς και να παλεύεις να μην το βάλεις κάτω και αυτό είναι το μήνυμα που δίνει ο ελληνικός λαός».

Από την αποψινή ομιλία στο Ηράκλειο | EUROKINISSI

Ηγέτες της ευρωπαϊκής αριστεράς στην αυριανή συγκέντρωση

Στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν οι ηγέτες της ευρωπαϊκής Αριστεράς, παρευρισκόμενοι στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος την Παρασκευή στις 7.30 μ.μ. στην Πλατεία Συντάγματος.

Σύντομο χαιρετισμό πριν την ομιλία του κ. Τσίπρα θα απευθύνουν ο επικεφαλής των Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας, ο γενικός γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος Γαλλίας Πιέρ Λοράν και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Die Linke Γκρέγκορ Γκίζι.

Πηγή