Το πάρτι τελείωσε, τα κεφάλια μέσα

γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Ο εκλογικός θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κυρίως συμβολικές αιτίες : δεν στηρίχθηκε δηλαδή στα υλικά επιτεύγματα της 7μηνης διακυβέρνησης, στις επιτυχίες της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές ή σε κάποιες νέες προεκλογικές εξαγγελίες, αλλά στην ηθική υπεροχή του Α. Τσίπρα και του κόμματός του επί των αντιπάλων τους. Από την - πρωτόγνωρη - παραδοχή των λαθών που έκανε, μέχρι την επίκληση της ανάγκης να τελειώνει η χώρα με το παρελθόν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ικανοποίησε το γενικευμένο αίτημα των ψηφοφόρων: την ανάγκη αλλαγής.

Οι πολιτικές δυνάμεις που δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα των πολιτών ηττήθηκαν και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ΝΔ: ο Β. Μειμαράκης έκανε την καλύτερη προεκλογική εκστρατεία που μπορούσε να γίνει, αλλά η βελτίωση στο στιλ δεν ήταν αρκετή, όταν το όλο φθαρμένο νεοδημοκρατικό σύστημα παρέμενε απαράλλαχτο. Η ακινησία της ΝΔ δεν μπορούσε να επιβραβευθεί παρά μόνο από την Εκάλη.

Άλλο τρανταχτό παράδειγμα, το ΚΚΕ: ενώ  ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε την "δεξιά στροφή" που προφήτευε εδώ και χρόνια, ο σταθερός στις απόψεις - σε βαθμό νεκρικής ακινησίας - κ. Κουτσούμπας δεν μπόρεσε να μαζέψει ούτε μία ψήφο παραπάνω. Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, που θα έλεγε και ο Χαρίλαος Φλωράκης, την σοφία του  οποίου δυστυχώς δεν δείχνει να κληρονόμησε ο Π. Λαφαζάνης: η συντριπτική πολιτική ήττα της Λαϊκής Ενότητας οφείλεται λοιπόν, σύμφωνα με την iskra.gr, στο γεγονός ότι «έδωσε τον αγώνα με όλα τα κυρίαρχα μέσα εναντίον της, σε κατάσταση απόλυτης εχθρότητας και λάσπης»! Ό,τι δηλαδή υποστηρίζει το ΚΚΕ μετά από κάθε χαμένες εκλογές! Όσο για τις τελευταίες, αυτές δεν ήταν παρά  «το ομολογημένο σχέδιο εγχώριου και ευρωπαϊκού κατεστημένου για την εκκαθάριση της κυβέρνησης και του κόμματος από την συνεπή αριστερή αντιμνημονιακή του πτέρυγα». Τώρα μας το λες;

Τι καινούργιο φέρνει ένα κόμμα, που το μόνο που επαγγέλλεται είναι να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση, όποια και αν είναι; Απλώς το Ποτάμι παραδέχθηκε ότι έχασε από δικά του λάθη τα οποία υποσχέθηκε ότι θα διερευνήσει, παρ' ότι είναι περισσότερο από προφανή: ο Σ. Θεοδωράκης ξεκίνησε κεντροαριστερά, όπου υπήρχε γόνιμο έδαφος λόγω της βαθιάς κρίσης του ΠΑΣΟΚ, των παλινωδιών της ΔΗΜΑΡ κ.λπ. και κατέληξε νεοφιλελεύθερη κεντροδεξιά: σε αυτές τις περιπτώσεις οι ψηφοφόροι- καταναλωτές, όπως έγινε και με την ΛΑΕ απέναντι στο ΚΚΕ, προτιμούν τα αυθεντικά προϊόντα από τις απομιμήσεις. Οι ψήφοι του Ιανουαρίου πήγαν στην ΝΔ, ενώ αφέθηκε ελεύθερο να ανακάμψει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο βοηθήθηκε από την αλλαγή προσώπου στην ηγεσία του.

Στο αίτημα της αλλαγής η νέα κυβέρνηση καλείται άμεσα, να ανταποκριθεί. Στις σημερινές, εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες που θα δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο, όταν το τρίτο μνημόνιο θα αρχίζει να εφαρμόζεται, δεν είναι αρκετή η συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία ασφαλώς αποτελεί τον πυρήνα της νέας κυβέρνησης. Απαιτούνται γενικότερες συναινετικές κινήσεις, που θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα πιο έντιμα και ικανά στελέχη που υπάρχουν στη χώρα, ανεξάρτητα από τον χώρο στον οποίο ανήκουν. Και συγχρόνως, να δώσουν την εικόνα ότι κάτι αλλάζει στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας.

H τελευταία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και δεν υπάρχει περιθώριο ούτε  για πανηγυρισμούς ούτε για επανάληψη των λαθών του εφταμήνου: τα στελέχη που θα αναλάβουν καίριες θέσεις πρέπει να είναι αξιόπιστα και όχι αλλοπρόσαλλες μιντιακές καρικατούρες, όπου δεν υπάρχει πρόγραμμα θα πρέπει άμεσα να εκπονηθεί, εκεί που υπάρχει, να εφαρμοστεί με σοβαρότητα και αξιοκρατία, οι υπουργοί θα πρέπει να μιλάνε στα κανάλια και να μαλώνουν μεταξύ τους λιγότερο και να παράγουν έργο περισσότερο. Οι ολιγάρχες και η διαφθορά επιτέλους να χτυπηθούν και το περί δικαίου αίσθημα των πολιτών να ικανοποιηθεί. Οι ριζοσπαστικές τομές που έχει ανάγκη η χώρα πρέπει να προχωρήσουν χωρίς καμιά καθυστέρηση. Γιατί από εδώ και πέρα η κυβέρνηση δεν θα κρίνεται από τους συμβολισμούς και τις προθέσεις της, αλλά από τις πραγματικές αλλαγές που θα φέρει. Το πάρτι τελείωσε, είναι ώρα για δράση.

ΥΓ: Τις παραπάνω θέσεις προσπάθησα να πω τηλεγραφικά στην προχθεσινή εκλογική βραδιά της ΕΡΤ, μετά από 90 λεπτά σιωπηρής αναμονής στο στούντιο.

Διακόπηκα σχεδόν αμέσως και απρεπώς από τον παρουσιαστή του καναλιού κ. Αλαφογιώργο, ενώ οι εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων είχαν πολύ περισσότερο χρόνο να αναπτύξουν, χωρίς παρεμβολές, τις απόψεις τους. Αποφάσισα να αποχωρήσω, άλλωστε αυτές οι εκλογικές βραδιές στα διάφορα κανάλια, που μοιάζουν μεταξύ τους σαν 2 σταγόνες νερό, προσφέρουν όλο και λιγότερη ενημέρωση. (Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που η τύχη της κρέμεται κυριολεκτικά από τις εξελίξεις στην Ευρώπη, δεν έγινε πουθενά καμιά σοβαρή αναφορά στην ευρωπαϊκή διάσταση των εκλογικών αποτελεσμάτων).

Αναρωτιέται όμως κανείς πώς η διοίκηση της ΕΡΤ, που κάνει προσπάθειες βελτίωσης  του ενημερωτικού προφίλ του σταθμού, αναθέτει καθήκοντα σε παρουσιαστές που είναι προφανές ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιας σημασίας πολιτικά γεγονότα και διακατέχονται από πολιτικά ή άλλα συμπλέγματα.

Εκλογές τέλος. Ωρα να διαβάσουμε το Μνημόνιο...

Oι εκλογές τέλειωσαν, νικητές και ηττημένοι παίρνουν τον δρόμο είτε της διακυβέρνησης είτε της εσωστρέφειας και ανασύνταξης, και η ζωή επιστρέφει στον αστερισμό του Μνημονίου.

Εντός των επόμενων 15 ημερών επιστρέφει στην Αθήνα η – γνώριμη και μη προσφιλής – τρόικα ως κουαρτέτο, στις 5 Οκτωβρίου συνεδριάζει το Eurogroup για να προσδιορίσει το χρονοδιάγραμμα της περίφημης αξιολόγησης και ο βαρύς κατάλογος των νέων μέτρων ανοίγει.

Το τρίτο Μνημόνιο, το οποίο μάλλον ελάχιστοι πρόλαβαν να διαβάσουν εν μέσω της πολιτικής και προεκλογικής θερινής θύελλας, προβλέπει αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο θεμελειώδεις αλλαγές και νέα βάρη σε ασφαλιστικό και φορολογία, ενώ στο τραπέζι μπαίνει οριστικά πια και η ανοιχτή κοινωνική πληγή των κόκκινων δανείων.

Τα βασικά μέτρα και παρεμβάσεις που έρχονται το επόμενο τρίμηνο είναι τα εξής:

Ασφαλιστικό

* Σύνδεση εισφορών και παροχών σε όλα τα Ταμεία.

* Καθορισμός της διαδικασίας ενοποίησης των Ταμείων με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2017. Έως τον Δεκέμβριο του 2015 έναρξη της διαδικασίας ενοποίησης όλων των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης σε μία ενιαία οντότητα, στηριγμένο στη δομή και την οργάνωση του ΙΚΑ, με κεντρικό μητρώο και ενιαίες υπηρεσίες.

* Υπολογισμός των εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες, με βάση το πραγματικό τους εισόδημα. Εξετάζεται ήδη πρόταση για σύνδεση εισφορών ΟΑΕΕ με το πραγματικό εισόδημα, θέτοντας παράλληλα ένα κατώτατο επίπεδο εισφορών

* Εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στην επικουρική ασφάλιση. (Οι επικουρικές συντάξεις δεν θα μειωθούν μόνον εάν βρεθούν ισοδύναμα)

* Κατάργηση έως τον Μάρτιο του 2016 του 20% των «προνομιούχων» δικαιούχων του ΕΚΑΣ.

* Αύξηση των εισφορών στον ΟΓΑ.

* Έως 31 Οκτωβρίου 2015 κατάργηση έμμεσων φόρων υπέρ συντάξεων και αντιστάθμιση είτε με μείωση παροχών ή με αύξηση εισφορών.

* Επιπλέον 10% ποινή στην ισχύουσα (6% ανά έτος) για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.

Οι συνολικές αλλαγές στο ασφαλιστικό θα κριθούν, και ενδεχομένως, θα υπάρξουν αλλαγές σε κάποια μέτρα που περιλαμβάνει το Μνημόνιο μόλις κατατεθεί η ελληνική πρόταση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Η συμφωνία προβλέπει ότι η πρόταση θα παρουσιαστεί εντός του Οκτωβρίου.

Φορολογία

* Αναμόρφωση και ενσωμάτωση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στις κλίμακες φορολογίας των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων.

* Κατάργηση εξαιρέσεων και απαλλαγών από τη φορολογία εισοδήματος που ισχύουν για διάφορες κατηγορίες επιχειρήσεων.

* Αύξηση των συντελεστών φορολόγησης για τα εισοδήματα από ενοίκια.

* Ο χαμηλός συντελεστής για ετήσιο εισόδημα από ακίνητα έως 12.000 ευρώ θα αυξηθεί από το 11% στο 15%, ενώ ο υψηλός συντελεστής για ετήσιο εισόδημα από ακίνητα πάνω από τις 12.000 ευρώ θα αυξηθεί από το 33% στο 35%.

* Σταδιακή αύξηση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος για τους αγρότες από το 13% στο 20% το 2016 και στο 26% το 2017 (Και εδώ αναζητώνται ισοδύναμα).

Εργασιακό

* Έως τον Οκτώβριο 2015 διαβούλευση για ομαδικές απολύσεις, συνδικαλιστικό νόμο, συλλογικές διαπραγματεύσεις. Διαμόρφωση του νέου θεσμικού πλαισίου με βάση τις βέλτιστες πρακτικές στην ΕΕ. (Σημειώνεται ρητά ότι οι αλλαγές δεν μπορεί να οδηγούν σε επαναφορά ρυθμίσεων που είναι ασύμβατες με τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής)

* Έως τον Δεκέμβριο 2015 ψήφιση νόμου για την αδήλωτη εργασία.

* Έως τα τέλη του 2016 ψήφιση νέου Κώδικα Εργατικής Νομοθεσίας

Πηγή

Αυτή είναι η σύνθεση της νέας κυβέρνησης

Ανακοινώθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης η σύνθεση του νέου κυβερνητικού σχήματος ενώ η ορκωμοσία θα πραγματοποιηθεί το πρωί της Τετάρτης στις 10.30.

Αμέσως μετά, ο Αλέξης Τσίπρας θα αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες όπου αναμένεται να συγκληθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με θέμα το Μεταναστευτικό. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα έχει συναντήσεις με Άνγκελα Μέρκελ, Φρανσουά Ολάντ και άλλους Ευρωπαίους ηγέτες. 

Αυτό είναι το νέο κυβερνητικό σχήμα:

Πρωθυπουργός: Αλέξης Τσίπρας

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Γιάννης Δραγασάκης

Υπουργός Εσωτερικών: Παναγιώτης Κουρουμπλής

Αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης: Χριστόφορος Βερναρδάκης 

Αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Τάξης: Νίκος Τόσκας

Αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής πολιτικής: Γιάννης Μουζάλας

Υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης: Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά

Υπουργός Οικονομίας: Γιώργος Σταθάκης

Υφυπουργός για την υλοποίηση του ΕΣΠΑ: Αλέξης Χαρίτσης

Υπουργός Υποδομών: Χρήστος Σπίρτζης

Υπουργός Ναυτιλίας: Θοδωρής Δρίτσας

Υπουργός Τουρισμού: Έλενα Κουντουρά

Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης: Παναγιώτης Σκουρλέτης

Αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος: Γιάννης Τσιρώνης

Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Βαγγέλης Αποστόλου

Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Μάρκος Μπόλαρης

Υπουργός Οικονομικών: Ευκλείδης Τσακαλώτος

Αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών:Τρύφων Αλεξιάδης

Ααπληρωτής υπουργός Οικονομικών: Γιώργος Χουλιαράκης 

Υπουργός Παιδείας: Νίκος Φίλης

Υφυπουργός Παιδείας για τη Νέα Γενιά: Σία Αναγνωστοπούλου

Υπουργός Πολιτισμού: Αριστείδης Μπαλτάς 

Υφυπουργός Αθλητισμού: Σταύρος Κοντονής

Υπουργός Εργασίας: Γιώργος Κατρούγκαλος

Αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας: Θεανώ Φωτίου

Υπουργός Υγείας: Ανδρέας Ξανθός

Αναπληρωτής υπουργός Υγείας: Παύλος Πολάκης

Υπουργός Εξωτερικών: Νίκος Κοτζιάς

Αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών: Νίκος Ξυδάκης

Αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις: Δημήτρης Μάρδας

Υφυπουργός Εξωτερικών: Γιάννης Αμανατίδης

Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Πάνος Κάμμενος 

Αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας: Δημήτρης Βίτσας

Υπουργός Δικαιοσύνης: Νίκος Παρασκευόπουλος

Υπουργός Επικρατείας για αντιμετώπιση της διαφθοράς: Δημήτρης Παπαγγελόπουλος

Υπουργός Επικρατείας: Αλέκος Φλαμπουράρης 

Υπουργός Επικρατείας: Νίκος Παππάς

Νίκος Πουλατζάς : Πιο επίκαιρος από ποτέ

γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς

Συμπληρώθηκαν χτες 79 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Πουλαντζά, του σημαντικότερου σύγχρονου Ελληνα μαρξιστή στοχαστή, ο οποίος άφησε σημαντικό έργο μέχρι την αυτοκτονία του στις 3 Οκτωβρίου 1979. Εξαιρετική επικαιρότητα έχουν σήμερα οι μελέτες του για τον φασισμό και οι αναλύσεις του για το σύγχρονο κράτος, τον αυταρχισμό, τον νεοφιλελευθερισμό και την αναβίωση της δεξιάς ιδεολογίας.

Σε ένα από τα τελευταία του κείμενα ο Πουλαντζάς επισήμαινε τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλιστικού κράτους, την επίταση της ανοιχτής βίας που εκδηλώνεται με σημαντικές περιστολές των ελευθεριών, γενικευμένο ηλεκτρονικό φακέλωμα, φθορά του νόμου, νέο ρόλο των δικαστικών και αστυνομικών μηχανισμών.

Ο Νίκος Πουλαντζάς κατά τον Μάη του ’68 στο Παρίσι | ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ

«Το φαινόμενο αυτό», γράφει ο Πουλαντζάς, «συνοδεύεται από μια πραγματική αναδιάρθρωση της ιδεολογίας της Δεξιάς, που κλονίστηκε σοβαρά απ’ την άνοδο των αγώνων μετά το 1968, μια αναδιάρθρωση που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά τις τεράστιες ικανότητες πολιτιστικής ολοκλήρωσης του καπιταλισμού (π.χ. η αφομοίωση μιας ολόκληρης σειράς θεμάτων του Μάη του ’68).

Η ιδιοτυπία αυτής της αναδιάρθρωσης συνίσταται στην αντιφατική συναρμογή διαφόρων ρευμάτων που εν μέρει είναι αρκετά παλιά:

α) Ο ιρασιοναλισμός που προσιδιάζει στη γενική επίθεση εναντίον του μαρξισμού και ταυτόχρονα εναντίον του ρασιοναλισμού του Διαφωτισμού. Ο ιρασιοναλισμός κι ο νεοσπιριτουαλισμός δεν είναι πλέον απλό ιδεολογικό σύμπτωμα της κρίσης, αλλά συγκαλύπτουν και προλειαίνουν το δρόμο σ’ ένα είδος ορθολογισμού που δεν είναι νέος, τείνει όμως αυτή τη φορά να κατακλύσει τον κοινωνικό ιστό: την ορθολογικότητα και την τεχνοκρατική λογική των ειδικών.

β) Ο νεοφιλελευθερισμός που εκδηλώνεται μέσα σ’ έναν αντικρατικό λόγο, με το πρόσχημα της απελευθέρωσης του ατόμου απ’ τις κρατικές υπερβάσεις. Οσο κι αν οι υποστηριχτές αυτού του νεοφιλευθερισμού παρουσιάζονται συχνά ως ένθερμοι οπαδοί ενός “αναρχοκαπιταλισμού” δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι έτσι προεικονίζουν μια πραγματική επιστροφή στον άγριο ανταγωνιστικό καπιταλισμό, πράγμα αδύνατο. Εκείνο που στην πραγματικότητα προεικονίζουν, είναι η επιχειρούμενη ήδη περιστολή των “κοινωνικών λειτουργιών” του κράτους προνοίας που υπήρξαν μια σημαντική κατάκτηση των λαϊκών μαζών (κρίση του κεϋνσιανού κράτους).

γ) Ο αυταρχισμός, δηλαδή ο νέος λόγος του νόμου και της τάξης, της ασφάλειας των πολιτών, των αναγκαίων περιορισμών, της κατάχρησης των δημοκρατικών ελευθεριών κ.λπ.

Αυτή η αναδιοργάνωση του περιεχομένου του κυρίαρχου λόγου αντιστοιχεί και μάλιστα οδηγεί και αναγγέλλει σημαντικές αλλαγές των καναλιών και των μηχανισμών που τον αναπτύσσουν και τον μεταδίδουν. Ο κύριος ιδεολογικός ρόλος μετατίθεται απ’ το σχολείο, απ’ το Πανεπιστήμιο και τις εκδόσεις προς τα μέσα ενημέρωσης.

Και έχει σημασία να προσθέσουμε ότι αυτή η μετάθεση παραπέμπει, στους κόλπους των κρατικών κυκλωμάτων, σε μια μετάθεση γενικότερη των διαδικασιών νομιμοποίησης, απ’ τα πολιτικά κόμματα προς την κρατική διοίκηση, της οποίας ήταν προνομιακοί συνομιλητές.

Κριτική στα ΜΜΕ

»Εδώ βρίσκεται πιθανά το σημαντικότερο: η ανέλιξη των μέσων ενημέρωσης συμβαδίζει με τον πολύμορφο και αυξανόμενο έλεγχό τους απ’ την κρατική διοίκηση – η λογική και η συμβολική του λόγου των μέσων ενημέρωσης αναπαράγουν και αντιγράφουν τη σημερινή λογική και συμβολική τής διοίκησης [...].

»Ολα αυτά βρίσκονται στη βάση μιας κρίσης και μιας παρακμής των πολιτικών κομμάτων που μέχρι πρόσφατα έπαιζαν ακόμα έναν σημαντικό ρόλο. Σήμερα, όμως, η διοίκηση αναλαμβάνει τον πρώτο ρόλο στην πολιτική οργάνωση των κυρίαρχων τάξεων και την αναμόρφωση των λαϊκών μαζών».

(περ. «Dialectiques», τχ. 28, καλοκαίρι 1979)

Εχουν περάσει 36 χρόνια. Αλλά οι σκέψεις του Νίκου Πουλαντζά μοιάζουν εξαιρετικά επίκαιρες, δηλαδή προφητικές.

Η Κρήτη... βάφτηκε ροζ

γράφει ο Μάριος Διονέλλης

Ανατροπές της τελευταίας στιγμής ως προς την κατανομή των εδρών σημειώθηκαν στην Κρήτη, δίνοντας ακόμα μεγαλύτερο αέρα νικητή στον ΣΥΡΙΖΑ. Σε Ηράκλειο και Χανιά, όπου το κόμμα σημείωσε από τα μεγαλύτερα ποσοστά του πανελλαδικά, η ανατροπή ήρθε τα ξημερώματα, με το εκλογικό σύστημα να ευνοεί ακόμα περισσότερο τον νικητή των εκλογών. Στα Χανιά, ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει και τους τέσσερις βουλευτές του νομού, αφήνοντας χωρίς εκπροσώπηση το Ποτάμι, στο οποίο αρχικά είχε πιστωθεί η μία έδρα.

Η εξέλιξη αυτή είχε προσωπικό κόστος και για τον Σταύρο Θεοδωράκη, καθώς αυτή ήταν η έδρα που είχε κρατήσει στις προηγούμενες εκλογές. Από τον ΣΥΡΙΖΑ επανεκλέγονται ο Γιώργος Σταθάκης, ο Παύλος Πολλάκης, η Βάλλια Βαγιωνάκη, ενώ νέο πρόσωπο στη Βουλή θα είναι ο καταξιωμένος δικηγόρος Αντώνης Μπαλωμενάκης, που ήταν τέταρτος στη λίστα του ψηφοδελτίου.

Παρόμοια είναι η εικόνα και στο Ηράκλειο, με τον ΣΥΡΙΖΑ να «κλέβει» μία έδρα που αρχικώς είχε πιστωθεί στους Ανεξάρτητους Ελληνες. Και εδώ υπάρχει αρχηγικό χρώμα, καθώς, όπως ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είχε υποσχεθεί στους Κρητικούς, στην προεκλογική του ομιλία στο Ηράκλειο, ο ίδιος θα κρατούσε την έδρα εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εξέλεγε τέσσερις βουλευτές στον νομό, όπερ και εγένετο. Εκτός από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ επανεκλέγονται ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης και ο Σωκράτης Βαρδάκης, ενώ νέο πρόσωπο θα είναι ο Νίκος Ηγουμενίδης, μέχρι σήμερα διοικητής της Δημόσιας Υγειονομικής Περιφέρειας του νησιού.

Τέλος, νέο πρόσωπο για τον ΣΥΡΙΖΑ στην Κρήτη θα είναι ο Μανώλης Θραψανιώτης στο Λασίθι, που πήρε τη θέση του Κωστή Δερμιτζάκη, ο οποίος αποχώρησε και κατέβηκε με τη ΛΑ.Ε. Ομοίως εκτός Βουλής μένει και ο πρώην βουλευτής Μιχάλης Κριτσωτάκης, που ήταν επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της ΛΑ.Ε στο Ηράκλειο. Συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ, βοηθούντος και του εκλογικού νόμου, καταλαμβάνει τις 10 από τις 16 έδρες της Κρήτης, τρεις η Ν.Δ. και από μία ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και Ποτάμι.

Πολύ το «μαύρο» στη Χρυσή Αυγή

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων σε επίπεδο Κρήτης έδειξε ακόμα πιο μεγάλη απαξία προς το κόμμα της Χρυσής Αυγής, η οποία, παρά την τρίτη θέση πανελλαδικά, δεν κατάφερε ούτε και αυτή τη φορά να εκλέξει βουλευτή στο νησί. Εκτός από τα μαρτυρικά Ανώγεια, όπου το κοντέρ της κάλπης έδειξε... 0 για το κόμμα της Ακροδεξιάς, παρόμοια ήταν η εικόνα και στα χωριά Σέμπρωνας του Δήμου Πλατανιά, Σκαλωτή Σφακίων, Μελιδόνι και Μαχαιροί Αποκορώνου.

Συνολικά η Κρήτη έπαιξε κεντροβαρικό ρόλο για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς του έδωσε διπλάσια ποσοστά από τη Νέα Δημοκρατία σε επίπεδο περιφέρειας (42,63% έναντι 21,74%) ενώ, όπως ήταν φυσικό, υψηλότερο από τον πανελλαδικό μέσο όρο ήταν και το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ, φτάνοντας το 9,19% και κατακτώντας την τρίτη θέση στην Κρήτη. Πιο γενναιόδωρη υπήρξε η Κρήτη και για τη Λαϊκή Ενότητα, την οποία όπως φάνηκε ήθελε στη Βουλή, αφού της έδωσε 3,11% σε επίπεδο περιφέρειας. Αντιθέτως, αν ήταν στο χέρι της Κρήτης, δεν θα έμπαινε στη Βουλή η Ενωση Κεντρώων, αφού στο νησί συγκέντρωσε ποσοστό μόλις 2,25%.

Αποδυνάμωση των κομμάτων σε ψήφους

γράφει ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης*

Τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών της περασμένης Κυριακής έδειξαν ότι το εκλογικό σώμα επαναβεβαίωσε, με το ίδιο σχεδόν ποσοστό των εκλογών του Ιανουαρίου, την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο του πρωθυπουργού και στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά το Μνημόνιο 3 και τα σοβαρά λάθη που έγιναν τόσο στην πολιτική όσο και στην επιλογή προσώπων το επτάμηνο Φεβρουαρίου-Ιουλίου. Η ευθύνη που επωμίζεται τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστια απέναντι στον λαό και στην Ιστορία. Δεν έχει παρά να ευχηθεί κανείς ότι η κυβέρνηση συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. θα δείξει και θα αποδείξει, με έργα και όχι με λόγια, ότι ο λαός σωστά την τίμησε για δεύτερη φορά με την ψήφο του.

Τόσο όμως ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα άλλα κόμματα που ήταν στην προηγούμενη Βουλή δεν πρέπει να σταθούν μόνο στα ποσοστά που πήραν στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου (Β.15.Σ.) σε σχέση με εκείνα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου (Β.15.Ι). Θα πρέπει να προβληματιστούν για τη –με μεγάλες διαφορές– μείωση του αριθμού των ψηφοφόρων τους. Οι διαφορές αυτές αποτυπώνονται στον Πίνακα.

Στο πρώτο μέρος του δίνονται τα ποσοστά που πήραν τα κόμματα που μπήκαν στη Βουλή στις δύο αυτές εκλογικές αναμετρήσεις, η διαφορά τους και η ποσοστιαία μεταβολή τους (η οποία είναι αναγκαία για συγκρίσεις). Στο δεύτερο μέρος του δίνονται οι ψήφοι που πήραν στις εκλογές αυτές, η διαφορά τους και η ποσοστιαία μεταβολή τους [τα στοιχεία για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΔΗΜ.ΣΥΜΠ.) στις Β.15.Σ. συγκρίνονται με το άθροισμα των ψήφων και των ποσοστών που πήραν το ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΔΗΣΟ και η ΔΗΜΑΡ στις Β.15.Ι., δεδομένου ότι οι ψήφοι του ΚΙΔΗΣΟ ήταν ψήφοι του ΠΑΣΟΚ].

Από τη σύγκριση της τελευταίας στήλης του πρώτου με εκείνη του δεύτερου μέρους του Πίνακα φαίνεται ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα ποσοστά μεταβολής (μείωσης ή αύξησης) της δύναμης των κομμάτων σε ποσοστά και εκείνης σε ψήφους. Πιο συγκεκριμένα στις εκλογές της περασμένης Κυριακής (Β.15.Σ.) σε σχέση με εκείνες του Ιανουαρίου (Β.15.Ι):

Η μείωση σε ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ μικρή ενώ εκείνη σε ψήφους μεγάλη.

Ενώ το ποσοστό της Ν.Δ. αυξήθηκε οριακά, οι ψήφοι της μειώθηκαν σημαντικά.

Ενώ το ποσοστό της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ αυξήθηκε, οι ψήφοι της μειώθηκαν.

Πολύ μεγάλη ήταν η μείωση τόσο του ποσοστού όσο και των ψήφων του κόμματος ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.

Ενώ το ποσοστό του ΚΚΕ αυξήθηκε οριακά, οι ψήφοι του μειώθηκαν.

Πολύ μεγάλη ήταν η μείωση τόσο του ποσοστού όσο και των ψήφων των ΑΝ.ΕΛ.

Μεγάλη ήταν η μείωση τόσο του ποσοστού όσο και των ψήφων της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ σε σχέση με το άθροισμα της δύναμης ΠΑΣΟΚ+ΚΙΔΗΣΟ+ΔΗΜΑΡ.

Σε αντίθεση με τα παραπάνω κόμματα, μεγάλη ήταν η αύξηση τόσο του ποσοστού όσο και των ψήφων της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ.

Τα κόμματα που δεν μπήκαν στη Βουλή (ΑΛΛΑ) παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση τόσο του συνολικού ποσοστού τους όσο και του συνόλου των ψήφων τους εξαιτίας του ότι η Λαϊκή Ενότητα δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει το 3%, γεγονός που έδειξε ότι το εκλογικό σώμα αποδοκίμασε τις επιλογές της.

Οι μεγάλες μειώσεις σε ψήφους ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝ.ΕΛΛ. και ΔΗΜ.ΣΥΜΠ. οφείλονται στην αύξηση της αποχής στις εκλογές της περασμένης Κυριακής κατά 764.061 ή 12% σε σχέση με εκείνη των εκλογών του Ιανουαρίου. Η πρωτοφανής αυτή αύξηση τη αποχής σε συνδυασμό με τη μικρή σχετικά μείωση των ψήφων της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ μέσα σε λίγους μήνες είναι ένα πολύ ανησυχητικό γεγονός, το οποίο πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής μελέτης και ανάλυσης από όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου.

* Πρώην αντιπροέδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

Αμετανόητος ο Σουλτς: Δεν καταλαβαίνω τον Τσίπρα, ο Καμμένος πρέπει να είναι υπό έλεγχο για να μην κάνει βλακείες

Ήταν λίγες μέρες μετά τις εκλογές της 25ης Γενάρη όταν ο Μάρτιν Σουλτς είχε κάνει παρέμβαση στην ελληνική πολιτική σκηνή λέγοντας πως θα προτιμούσα ως κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ το Ποτάμι και το Σταύρο Θεοδωράκη. Τώρα, μόλις μία ημέρα μετά τη νέα ισχυρή εντολή που έδωσε ο ελληνικός λαός στον Αλέξη Τσίπρα, γνωρίζοντας πως θα κυβερνήσει εκ νέου με τους ΑΝ.ΕΛ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δε δίστασε να ξαναπαρέμβει, βρίσκοντας για ακατανόητη την επιλογή συμμαχίας με τον Πάνο Καμμένο, τον οποίο χαρακτήρισε μεταξύ άλλων "λαϊκιστή" και "προπαγανδιστή της ελληνικής Ορθοδοξίας". Έλαβε βεβαίως ήδη την απάντησή του.

Μιλώντας στο γαλλικό δημόσιο ραδιόφωνο France Inter, ο Μάρτιν Σουλτς είπε ότι δεν μπορεί να κατανοήσει την απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να επαναφέρει τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην κυβέρνηση. «Του τηλεφώνησα δεύτερη φορά [του Αλέξη Τσίπρα] για να τον ρωτήσω γιατί συνεχίζει τον συνασπισμό με αυτό το παράξενο κόμμα, τους ΑΝΕΛ, ένα ακροδεξιό κόμμα», ανέφερε. Όταν ο δημοσιογράφος του επεσήμανε πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία κι άρα έπρεπε να βρει ένα σύμμαχο, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου είπε: «Είχε κι άλλες επιλογές. Στην πρώτη του μου κλήση του είπα: "Άκου, η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη είναι έτοιμη να συζητήσει μαζί σου". Μερικά λεπτά αργότερα διάβασα στα πρακτορεία Τύπου πως ήταν έτοιμος να υποδεχθεί τον κο. Καμμένο που είναι ένας προπαγανδιστής της ελληνικής Ορθοδοξίας".

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου συμπλήρωσε πως μια τέτοια συμμαχία στη Γαλλία θα ήταν αδιανόητη ενώ στην Ελλάδα είναι κυβέρνηση. Αναφέρθηκε μάλιστα με άκρως υποτιμητικό τρόπο στον Πάνο Καμμένο, λέγοντας πως είναι ένας υπουργός Άμυνας που "πρέπει να είναι συνεχώς υπό έλεγχο για να μην κάνει βλακείες". Στην ερώτηση ποιά ήταν η απάντηση του Αλέξη Τσίπρα, ο Σουλτς είπε: "Σχεδόν δεν απάντησε. Είναι πολύ έξυπνος, ιδίως στο τηλέφωνο. Μου είπε πράγματα που έμοιαζαν πειστικά, αλλά τα οποία εν τέλει στα μάτια μου είναι λίγο παράδοξα». 

Έπλεξε το εγκώμιο του Τσίπρα, τον θέλει στους σοσιαλδημοκράτες

"Ήταν πραγματικά ένα έργο τέχνης σε επίπεδο πολιτικής στρατηγικής αυτό που έκανε ο Τσίπρας μέσα στη χρονιά", είπε ο Μάρτιν Σουλτς, εξηγώντας πως υπερασπίσθηκε τη θέση του κόντρα στην εσωκομματική αντιπολίτευση, πέρασε τη συμφωνία και στη συνέχεια ανανέωσε τη θητεία του. Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γερμανός αξιωματούχος κάλεσε ανοιχτά το ΣΥΡΙΖΑ να ενταχθεί στους ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες.

Μάλιστα, στην παρατήρηση του δημοσιογράφου πως σε αυτή την ευρω-ομάδα είναι ήδη το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σουλτς έκανε λόγο για μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων που έχουν μετακινηθεί από το ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ και για "σύγκλιση" ανάμεσα στα δύο αυτά κόμματα. Μετά τα χθεσινά αποτελέσματα πάντως, για το Ποτάμι ούτε κουβέντα...

Πηγή

Η τρίτη φορά

γράφει η Αγγελική Σπανού

Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου συζητούσαμε για κάτι που δεν υπήρξε ποτέ: Για το δήθεν ντέρμπυ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, για την εκτίναξη της δημοτικότητας Μεϊμαράκη και την αντίστοιχη πτώση εκείνης του Τσίπρα που κέρδισε τις εκλογές με εντυπωσιακό ποσοστό. Οι δημοσκοπήσεις δέσμευσαν τον πολιτικό σχολιασμό και το δημόσιο διάλογο με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί την Κυριακή το βράδυ ότι οι “πάνω” και οι “κάτω” ζουν σε διαφορετικούς κόσμους, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνονται και να μην επικοινωνούν.

Το γεγονός ότι ένα ολόκληρο σύστημα κατασκεύασε την εικόνα της υποχώρησης του ΣΥΡΙΖΑ προς όφελος της ΝΔ, είτε με συνειδητή πρόθεση είτε κατά λάθος και από ατύχημα, προφανώς ωφέλησε τον Α. Τσίπρα που επιβεβαίωσε την εικόνα του ως εκφραστή του νέου πολιτικού κόσμου. Ακόμη περισσότερο τον ωφέλησε το γεγονός ότι συνωστίστηκαν στην προεκλογική αγορά θορυβώδεις “δικαιωμένοι” που διαφήμιζαν “αριστερή παρένθεση”  και δεν έκρυβαν τη βιασύνη τους για επιστροφή στο status quo ante  - δηλαδή σε ένα μοντέλο άσκησης εξουσίας που κατέληξε στη χρεοκοπία.

Αυτή η στάση του βασικού αντιπάλου του ΣΥΡΙΖΑ, πολιτική και ψυχολογική, ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους κέρδισε τις εκλογές με εντυπωσιακό ποσοστό παρά το τρίτο μνημόνιο και τη διάσπαση. Οι πρωταγωνιστές του προηγούμενου κατεστημένου έδειξαν με όλους τους τρόπους ότι δεν έχουν αλλάξει σε τίποτα. Ακόμη και όταν κατά την προεκλογική περίοδο γινόταν προσπάθεια να κρυφτεί η ταύτιση με τα μεγάλα συμφέροντα και τις ελίτ, έμμεσα εκπεμπόταν αυτό που είναι και που ήθελαν. Τι είναι και τι ήθελαν; Λαϊκιστές που καταγγέλλουν το λαϊκισμό, δημαγωγοί που καταγγέλλουν τη δημαγωγία, επαγγελματίες του πελατειασμού με μεγάλο σεβασμό προς τους ισχυρούς και πλήρη αδιαφορία για τους αδύναμους που αγωνίστηκαν να ξαναπάρουν στα χέρια τους τα κλειδιά του “μαγαζιού”.

Μέσα στις λίγες εβδομάδες που προηγήθηκαν των εκλογών θυμηθήκαμε κάτι θεμελιώδες: Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πολλά και κάνει (μέχρι τώρα) λίγα για τη διαπλοκή, ο αντίπαλός του δεν λέει τίποτα…

Ακριβώς επειδή απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει αυτό, η ευθύνη της ομάδας Τσίπρα να μην επαναληφθούν τα αρνητικά της διακυβέρνησης της “πρώτης φορά Αριστερά” υπερβαίνει τα δικά τους κομματικά όρια. Ενδεχόμενη αποτυχία τους τη δεύτερη φορά θα αποκλείσει οποιαδήποτε τρίτη φορά, γιατί θα αγγίξει την ίδια την ιδέα της προοδευτικής διακυβέρνησης και θα δώσει επιχειρήματα σε φανατικές δεξιές δυνάμεις να εκπαιδεύσουν στο μίσος απέναντι σε ο,τιδήποτε αριστερό ακροατήρια επιρρεπή στις διχαστικές απλουστεύσεις.

Γι αυτό και η “αριστερή μελαγχολία” δεν θα έπρεπε να απορρέει απλώς από το εσωκομματικό πένθος για τις χαμένες ψευδαισθήσεις (μνημόνιο/αντιμνημόνιο) αλλά από κάτι βαθύτερο: Από την αγωνία για την επιτυχημένη διεκδίκηση της κοινωνικής δικαιοσύνης ως αιτία ύπαρξης μιας προοδευτικής πολιτικής δύναμης και ως απόδειξη ότι δεν έχουν όλες οι ιστορίες της Αριστεράς κακό τέλος.

Στοχευμένες αλλαγές σε πρόσωπα και δομές επεξεργάζονται Τσίπρας και Καμμένος

Το πρωί της Τετάρτης πρέπει να γίνει το αργότερο η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει στη συνέχεια να αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες, όπου λαμβάνει χώρα η έκτακτη σύνοδος Κορυφής για το Μεταναστευτικό. 

Το νέο κυβερνητικό σχήμα θα έχει ως βασικό κορμό τα κορυφαία στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης, η οργανωτική του δομή ωστόσο θα αλλάξει. Το σύστημα των υπερυπουργείων κρίθηκε ότι ήταν εξαιρετικά περίπλοκο, ενώ δημιουργούσε πρόσθετο φόρτο γραφειοκρατικής εργασίας στους προϊσταμένους υπουργούς, κάποια από αυτά λοιπόν θα σπάσουν και οι αναπληρωτές θα προαχθούν σε κανονικούς υπουργούς. 

Ως σταθερές εμφανίζονται ο Πάνος Καμμένος στο υπουργείο Άμυνας, ο Νίκος Κοτζιάς στο Εξωτερικών κι οι κ.κ. Φλαμπουράρης, Παππάς, Νικολούδης ως υπουργοί Επικρατείας υπεύθυνοι για το συντονισμό του κυβερνητικού έργου, για τα ΜΜΕ και το πρωθυπουργικό γραφείο και την καταπολέμηση της Διαφθοράς αντίστοιχα. Αν επιβεβαιωθούν οι ππληροφορίες που θέλουν προτεινόμενο για Πρόεδρο της Βουλής το Νίκο Βούτση, τότε ο Γιάννης Δραγασάκης θα επανατοποθετηθεί αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου. 

Στο υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να παραμένει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, πλαισιωμένος από τους κ.κ. Μάρδα για το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και Τρύφωνα Αλεξιάδη για τα Έσοδα. Ειδικό ρόλο σχετικό με τις συνομιλίες με τους Θεσμούς πιθανόν να έχει ο Γιώργος Χουλιαράκης, μέχρι τώρα υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών και πρώην επικεφαλής των ελληνικών τεχνικών κλιμακίων στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές. 

Στο Οικονομίας θεωρείται ότι θα παραμείνει ο Γιώργος Σταθάκης και κατά πάσα πιθανότητα στη θέση της ως επικεφαλής του Τουρισμού επανέρχεται κι η Έλενα Κουντουρά από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Σε σχέση με το προηγούμενο σχήμα, ο Χρήστος Σπίρτζης λέγεται ότι θα συνεχίσει να έχει το χαρτοφυλάκιο των Δημοσίων Έργων, Μεταφορών και Επικοινωνιών αλλά ενδεχομένως με τη μορφή αυτόνομυ υπουργείου. 

Αν ο Νίκος Βούτσης είναι όντως ο επόμενος πρόεδρος της Βουλής, στο υπουργείο Εσωτερικών θα μετακινηθεί κατά πάσα πιθανότητα ο Πάνος Σκουρλέτης. Στο υπουργείο Εργασίας φαίνεται να παραμένει στο Γιώργο Κατρούγκαλο. Για το υπουργείο Δικαιοσύνης προβάδισμα φαίνεται να έχει ο πρώην υφυπουργός κι υπηρεσιακός υπουργός Δημήτρης Παπαγγελόπουλος αλλά δεν αποκλείεται να παραμείνει ο Νίκος Παρασκευόπουλος.

Ερωτηματικό παραμένει αν θα συνεχίσει να υφίσταται η θέση του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης. Πάντως ο Βαγγέλης Αποστόλου αναμένεται να παραμείνει επικεφαλής της Αγροτικής Ανάπτυξης. 

Για το υπουργείο Παιδείας ακούγεται έντονα το όνομα του βουλευτή κι ακαδημαϊκού Κώστα Γαβρόγλου ενώ το χαρτοφυλάκιο του Πολιτισμού θα συνεχίσει να έχει ο Νίκος Ξυδάκης. 

Μεγάλο ζήτημα παραμένει αν ο υπηρεσιακός υπουργός για θέματα Μετανάστευσης Γιάννης Μουζάλας θα δεχτεί να παραμείνει στη θέση του, πράγμα που επιθυμεί διακαώς ο Αλέξης Τσίπρας αλλά και μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου της χώρας που έχουν εκτιμήσει τη δουλειά του στο συγκεκριμένο πόστο εν μέσω προσφυγικής κρίσης.

Πηγή

Νόμιμα τα πυρά κατά των προσφύγων στην Ουγγαρία

Με νομοσχέδιο που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Βουδαπέστης, η κυβέρνηση Όρμπαν μπορεί πλέον να παρατάξει και το στρατό στα σύνορά της κατά των προσφύγων. Μάλιστα, στις ένοπλες δυνάμεις δίνεται το δικαίωμα να ανοίξουν πυρ κατά των προσφύγων, κάνοντας χρήση πλαστικών σφαιρών, με την ΕΕ να συνεχίζει να μένει παρατηρητής.

Το νεοφασιστικό νομοσχέδιο, που φέρνει στη μνήμη τις πιο μαύρες σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας, καθιερώνει τη δυνατότητα μαζικής ανάπτυξης στρατιωτών στα σύνορα, ενώ αναγνωρίζεται το δικαίωμα υπό ορισμένες συνθήκες ο στρατός και η αστυνομία να ανοίγουν πυρ εναντίον των μεταναστών, υπό την προϋπόθεση τα όπλα να είναι «μη θανατηφόρα».

Δηλαδή ο ουγγρικός στρατός έχει το δικαίωμα να κάνει χρήση πλαστικών σφαιρών, πυροτεχνικών συσκευών, δακρυγόνων και όπλων που εκτοξεύουν δίχτυα, ενώ εξουσιοδοτείται να διεξάγει ελέγχους για την ταυτοποίηση στοιχείων και να προχωρά στην κράτηση των μεταναστών.

Ο συγκεκριμένος νόμος επιτρέπει και στην αστυνομία να διεξάγει έρευνες σε κάθε οικία ιδιώτη, όπου υπάρχουν υποψίες ότι βρίσκονται μετανάστες.

Αυτά τα νομοθετήματα έχουν τεθεί σε ισχύ στις περιοχές που έχουν κηρυχθεί «σε κατάσταση συναγερμού λόγω της μαζικής μεταναστευτικής ροής», δηλαδή σε έξι επαρχίες που συνορεύουν με τη Σερβία, την Κροατία, τη Σλοβενία και την Αυστρία.

Ο ούγγρος πρωθυπουργός, Βίκτορ 'Ορμπαν, σε ένα ακόμα παραλήρημα ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας, υποστήριξε ότι εκατομμύρια προσφύγων «πολιορκούν» τα σύνορα της Ευρώπης, θέτοντας την ήπειρο σε κίνδυνο.

«Δεν χτυπούν απλώς την πόρτα μας, αλλά την σπάνε κιόλας», είπε επιμένοντας ότι οι φράκτες που έχει αναγείρει η κυβέρνηση του στα σύνορα της χώρας με την Σερβία, την Κροατία και την Ρουμανία είναι απαραίτητοι για την άμυνα όχι μόνο της Ουγγαρίας, αλλά και της Ευρώπης.

«Η Ευρώπη... στέλνει προσκλήσεις στους μετανάστες» είπε επαναλαμβάνοντας ότι οι άνθρωποι που εγκαταλείπου μαζικά τις χώρες τους ή τους καταυλισμούς που ζουν χρόνια τώρα, είναι οικονομικοί μετανάστες κι όχι πρόσφυγες.

Ενδιαφέρον προκαλεί για το ποια θα είναι η θέση που θα πάρουν τα υπόλοιπα κράτη μέλη κατά του μισαλλόδοξου πρωθυπουργού της Ουγγαρίας.

Πηγή

Γιάννης Βαρουφάκης : «Πραγματικοί νικητές οι δανειστές»

Για τους νικητές και ηττημένους της εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και τις προοπτικές επιτυχίας του Αλέξη Τσίπρα τοποθετείται σε άρθρο του στον Guardian Γιάνης Βαρουφάκης.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών χαρακτήρισε ηττημένα τα μικρά κόμματα και πραγματικούς νικητές τους δανειστές και την τρόικα. 

Εξηγεί ότι τα τελευταία πέντε χρόνια τα μνημονιακά νομοσχέδια εγκρίνονταν με οριακή πλειοψηφία, ενώ τώραα θα περνούν με χαρακτηριστική άνεση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευθεί, αλλά και γιατί στη Βουλή τα μόνα αντιμνημονιακά κόμματα είναι το ΚΚΕ και οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής. 

«Για να έρθει σ’ αυτό το σημείο η ελληνική δημοκρατία είχε προηγηθεί ο βαθύτατος τραυματισμός της» υπενθυμίζει, επικαλούμενος το δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου αγνοήθηκε από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός καλείται να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει και συμπληρώνει ότι για να λειάνει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύτηκε για επαναδιαπραγμάτευση ορισμένων σημείων, την αναδιάρθρωση του χρέους και την ολομέτωπη σύγκρουση με τους ολιγάρχες.

Ο πρωθυπουργός, επισημαίνει ο κ. Βαρουφάκης, καλείται να εφαρμόσει ένα δημοσιονομικό και μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει.

Προκειμένου να λειάνει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, προσθέτει ο πρώην υπουργός, ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε για την επαναδιαπράγμευση ορισμένων σημείων του μνημονίου, για την αναδιάρθρωση του χρέους και για την ολομέτωπη σύγκρουση με τους ολιγάρχες.

«Το πρόβλημα συνίσταται στην ικανότητά του να φέρει εις πέρας της άνωθεν υποσχέσεις, εν μέσω των αυστηρών και δύσκολων συνθηκών που επιβάλει η συμφωνία, που μόλις υπογράφηκε» υπερθεματίζει.

Τονίζει ότι η ελάφρυνση χρέους αναμφισβήτητητα θα έλθει με κάποια μορφή, αλλά αυτή δεν θα είναι θεραπευτική, ενώ, για τις αλλαγές στο μνημόνιο κρατάει επιφυλάξεις από τη στιγμή που η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να συμφωνεί με την Τρόικα για κάθε της κίνηση.

Τέλος, αναφερόμενος στο ζήτημα των ολιγαρχών, ο Γιάνης Βαρουφάκης σημειώνει ότι η τρόικα είναι ο καλύτερος φίλος των ολιγαρχών και το αντίστροφο, οπότε, αναρωτιέται πως θα μπορέσει να τους «χτυπήσει». «Νομίζω ότι το θέλει, αλλά η τρόικα έχει ήδη απενεργοποιήσει τα βασικά του όπλα (για παράδειγμα η διάλυση του ΣΔΟΕ)».

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών ασκεί κριτική και στην αντιπολίτευση σημειώνοντας ότι έκαναν τα πάντα για να δείξουν ένα πιο «μαλακό» προφίλ προεκλογικά, αλλά η προσφυγική κρίση έβγαλε τον μισανθρωπισμό τους στην επιφάνεια.

Πάντως, ο κ. Βαρουφάκης σπεύδει να διευκρινίσει ότι η προοπτική επιτυχίας του κ. Τσίπρα δεν είναι λαμπρή. Όμως, κατέληξε, δεν πρέπει να τον ξεγράψουμε.

Πηγή