Ετοιμάζεται ο Αλέξης Τσίπρας να αποδράσει από την πρωθυπουργία;

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να επιστρέψει ο πρωθυπουργός από το Νταβός και τα άσχημα μαντάτα συνεχίστηκαν. Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ συνέπεσε με την ολοκλήρωση έρευνας της κοινής γνώμης, όχι από αυτές που δημοσιοποιούνται και σε πολλές περιπτώσεις εξυπηρετούν σκοπιμότητες, αλλά από εκείνες που διενεργούνται για τα κομματικά επιτελεία, δίνουν μια καθαρή εικόνα της κοινωνίας, της όποιας αποδοχής των κυβερνητικών πεπραγμένων, και αποτελούν ουσιαστικά «οδηγούς» για τους πολιτικούς.

Η εικόνα, κυρίως των λεγόμενων ποιοτικών χαρακτηριστικών για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, είναι πραγματικά αποκαρδιωτική. «Αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε τη ροή των πραγμάτων, τον Ιούνιο θα είμαστε στο 15%», μετέφερε η ομάδα ανάλυσης που λειτουργεί για το Μαξίμου και στην οποία μετέχουν ο γνωστός Ηλίας Νικολακόπουλος, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών Κώστας Πουλάκης κ.ά.

Η διαπραγμάτευση πέθανε στο Νταβός

Θα έλεγε κανείς πως η συγκεκριμένη πρόβλεψη συμπλήρωσε τον κύκλο των αρνητικών μηνυμάτων για τον Αλέξη Τσίπρα. Λίγες ώρες πριν, στη συνάντηση με την Κριστίν Λαγκάρντ, είχε κατανοήσει ότι η πολιτική διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους δανειστές ουσιαστικά πέθανε στο Νταβός. Η υποτιμητική φράση του Σόιμπλε «είναι η εφαρμογή, ανόητε» προς τον έλληνα πρωθυπουργό και πολύ περισσότερο το τελεσίγραφο της επικεφαλής του ΔΝΤ προς τον Αλ. Τσίπρα για την «ανάγκη» λήψης πρόσθετων μέτρων στο Ασφαλιστικό και νέων δημοσιονομικών παρεμβάσεων δεν άφησαν πολλά περιθώρια για αυταπάτες στους κυβερνώντες. Η εντολή της Καγκελαρίας για ολοκλήρωση της αξιολόγησης αποκλειστικά με τους εκπροσώπους των «θεσμών» και με αυστηρή τήρηση των όρων του μνημονίου υλοποιείται από όλα τα μέρη.

Το μήνυμα είχε μεταφερθεί από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, όταν ο υπουργός Οικονομικών επέστρεφε από το Βερολίνο και τη συνάντησή του με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Η συνειδητοποίηση του κυβερνητικού αδιεξόδου (συγ)κλόνισε τον Αλ. Τσίπρα, που κατάλαβε ότι περιθώριο ελιγμών δεν υπάρχει και ότι η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».

Αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να αποφύγει την αξιολόγηση ως «μακρά διαδικασία» όπως έχει σχεδιάσει, ο Ιούνιος θα τη βρει να υπολείπεται κατά πολύ της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις δημοσκοπήσεις. Αν η αξιολόγηση δεν είναι θετική, η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να πάρει τη δόση των 5,7 δισ. ευρώ και στη σημερινή ζοφερή κατάσταση, που συνθέτουν η  παρατεταμένη λιτότητα, η θηλιά του Ασφαλιστικού στη μεσαία τάξη και τους αγρότες και οι πιέσεις στο Προσφυγικό, θα προστεθεί και η ακόμη εντονότερη οικονομική ασφυξία. Ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο θα βρεθεί απολογούμενος, καθώς λίγες ημέρες πριν υποσχόταν στους βουλευτές του τέλος της αξιολόγησης και αρχή συζήτησης για το χρέος μέσα στον Φεβρουάριο, αλλά θα υποβληθεί στο μαρτύριο της σταγόνας, σε μία αξιολόγηση που θα θυμίζει έντονα το καλοκαίρι του 2015.

Αν αποφασίσει να ικανοποιήσει κάθε αίτημα των δανειστών για να προχωρήσει γρήγορα, δηλαδή να φέρει το Ασφαλιστικό όπως το ζητούν οι δανειστές στη Βουλή, να συναινέσει στα πρόσθετα μέτρα που ζητά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό ή να αποδεχθεί την καθιέρωση των ομαδικών απολύσεων και του αντισυνδικαλιστικού νόμου, όπως αξιώνουν τα «γεράκια» του ΔΝΤ, η κυβέρνηση ενδεχομένως και να μην καταφέρει να φτάσει καν στην αξιολόγηση.

Στο Μαξίμου το γνωρίζουν καλά, ανεξάρτητα αν για προφανείς λόγους το διαψεύδουν για να μην καταλάβει και ο τελευταίος έλληνας πολίτης ότι πλέον δεν ελέγχουν τις εξελίξεις και ότι ακόμα και αν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, αυτό θα σημαίνει αποδοχή των απαιτήσεων των δανειστών για το Ασφαλιστικό αλλά και αποδοχή πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων για το 2016, την ίδια στιγμή που σημαντικοί παίκτες όπως ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ έχει φροντίσει δημοσίως να «ψαλιδίσει» τις όποιες ελπίδες για ουσιαστική ελάφρυνση χρέους. Μάλιστα ο ίδιος πρόβλεψε και «πρόβλημα ρευστότητας» της Ελλάδας μέσα στον Φεβρουάριο! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, φαίνεται πια πως η υποταγή της κυβέρνησης στην απαίτηση Σόιμπλε και Λευκού Οίκου να επιστρέψει το ΔΝΤ όχι απλώς ως επόπτης, αλλά ως χρημα-τοδότης στο ελληνικό πρόγραμμα γυρίζει τώρα μπούμερανγκ.

Το ΔΝΤ ως πολιορκητικός κριός

Το ΔΝΤ ασκεί αφόρητη πίεση για σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές στο Ασφαλιστικό, στο Συνταξιοδοτικό, αλλά και στο δημοσιονομικό, χωρίς να πιέζει πλέον για αναδιάρθρωση του χρέους. Για να υπάρξει, όμως, ουσιαστική ελάφρυνση χρέους –όπως ποντάριζε ο κ. Τσίπρας πριν από λίγους μήνες– η Αθήνα θα πρέπει να αποδεχτεί νέα μέτρα ύψους 8-10 δισ. ευρώ για την τριετία 2016-2018 και πρόσθετες περικοπές στο Ασφαλιστικό, με το Ταμείο να απαιτεί, μεταξύ άλλων, οριζόντια περικοπή συντάξεων, κατάργηση του ΕΚΑΣ και άλλων επιδομάτων! Οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ εκτιμούν ότι είναι «ανέφικτος» ο μνημονιακός στόχος της κυβέρνησης για επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% ΑΕΠ από το 2018 και μετά, ώστε η χώρα να μπορεί να αποπληρώνει τα δάνειά της.

Για να συμμετέχει στο νέο ελληνικό πρόγραμμα ως χρηματοδότης, το Ταμείο θέτει ως όρο τη «βιωσιμότητα» του χρέους. Για να επιτευχθεί αυτή, από τη στιγμή που το κούρεμα βγήκε από το τραπέζι έπειτα από απαίτηση της Γερμανίας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος γα το ΔΝΤ πέραν της εφαρμογής μιας ακόμα πιο «αιματηρής» δημοσιονομικής πολιτικής. Ουσιαστικά, ΕΕ και ΔΝΤ παζαρεύουν τους όρους της ρύθμισης του ελληνικού χρέους προκειμένου να βαφτιστεί «βιώσιμο».

«Όροι» που θα συμπεριληφθούν σε μια νέα δανειακή συμφωνία που θα συνυπογράψουν το ΔΝΤ και η ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου το Ταμείο, που τον περασμένο Αύ-γουστο δεν συμμετείχε χρηματοδοτικά στο τρίτο μνημόνιο, να επιστρέψει… Αυτός είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση έρχεται ήδη αντιμέτωπη με το τραγικό για την ίδια –αλλά κυρίως για τη χώρα– σενάριο να αναγκαστεί να υπογράψει νέα συμπληρωματική δανειακή σύμβαση, προκειμένου να επιστρέψει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Με απλά λόγια, μιλάμε για το τέταρτο μνημόνιο της χώρας ή, αλλιώς, το δεύτερο μνημόνιο της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου.

Αυτή ήταν η αιτία που ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελαν να συμμετέχει χρηματοδοτικά το ΔΝΤ στο τρίτο μνημόνιο. Προσπάθησαν σπασμωδικά και χωρίς κανένα σχεδιασμό να πείσουν την ΕΕ να μην αποδεχτεί το Ταμείο, προσέκρουσαν όμως τόσο στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τους Γερμανούς, που θέλουν το ΔΝΤ ως «χωροφύλακα» στο πρόγραμμα, όσο και στις ΗΠΑ. Τόσο ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιου όσο και ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν έχουν εγκαίρως γνωστοποιήσει στον έλληνα πρωθυπουργό την απαίτησή τους για παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα.

Η εμπλοκή με το Προσφυγικό και η αποπομπή από τη ζώνη Σένγκεν

Επίσης, δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο ότι οι πιέσεις του Βερολίνου, των Βρυξελλών, της Ουάσινγκτον και στο μείζον ζήτημα του Προσφυγικού είναι συντονισμένες, εγκλωβίζοντας την κυβέρνηση ανάμεσα στις απειλές και την ανικανότητά της. Το Μέγαρο Μαξίμου και ο αρμόδιος υπουργός Γ. Μουζάλας έχουν ουσιαστικά καταστεί έρμαια των διαθέσεων των δανειστών στο θέμα της διαχείρισης του προσφυγικού ζητήματος. Η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών, αφού Γερμανία και ΕΕ, προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τα κύματα προσφύγων στα δικά τους εδάφη, σχεδιάζουν τον εγκλωβισμό τους εντός του ελληνικού εδάφους.

Αυτό που έχει κλονίσει το Μαξίμου και ιδιαίτερα εκείνους που το περασμένο καλοκαίρι πουλούσαν «φούμαρα» περί οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας, προκειμένου να πείσουν για την ψήφιση της νέας δρακόντειας συμφωνίας με τους δανειστές, είναι ότι το σενάριο του νέου μνημονίου παίζει δυνατά παράλληλα με το χαρτί της έμμεσης –διότι άμεση δεν προβλέπεται– εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν. Ήδη αξιωματούχοι των Βρυξελλών αλλά και χώρες δορυφόροι της Γερμανίας χρησιμοποιούν ως εκβιαστικό όπλο την έξοδο της Ελλάδας συνδυαστικά με την οικονομική ασφυξία που επιχειρούν να της επιβάλλουν μέσω της παράτασης της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης. Το συγκεκριμένο σκηνικό μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για να επιταχυνθούν και οι εγχώριες πολιτικές εξελίξεις. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν θα υπάρξουν μόνο άμεσες πρακτικές επιπτώσεις από μερική άρση της συνθήκης Σένγκεν για την Ελλάδα, αλλά και ο ταπεινωτικός συμβολισμός ότι η αποπέμπεται από μια κομβική θεσμική πλευρά της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».

Η ώρα της απόδρασης

Μέχρι τώρα, ο βασικός σχεδιασμός της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η με κάθε τρόπο παραμονή στην εξουσία. Να κυβερνά η «Αριστερά» κι ας εφαρμόζει μνημόνια. Είναι αυτή η ομάδα για την οποία ο Μανώλης Γλέζος πρόσφατα δήλωσε ότι τον ξεγέλασαν, καθώς δεν κατάλαβε ότι το μόνο που είχαν στο μυαλό τους ήταν η εξουσία… «Ζητώ συγνώμη από τον ελληνικό λαό», ανέφερε χαρακτηριστικά το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς.

Ωστόσο, αυτό ενέχει τον κίνδυνο στο τέλος ο ίδιος ο Τσίπρας να απαξιωθεί, να μπει στο ράφι των απαξιωμένων μνημονιακών πολιτικών μαζί με τον Παπανδρέου, τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο. Για να μπορέσει να μιμηθεί τον Αντρέα Παπανδρέου όχι μόνο στην εκφορά του λόγου, αλλά και στην ικανότητα επιστροφής, θα πρέπει να βρει όρους μιας πολιτικής απόδρασης που θα εγγυάται ότι θα παραμείνει στο πολιτικό παιχνίδι.

Μπροστά στις εξελίξεις ο Αλ. Τσίπρας έχει δύο βασικές επιλογές: είτε μια νέα επώδυνη συνθηκολόγηση, είτε να στήσει ένα νέο πολιτικό αφήγημα περί «αφόρητων πιέσεων» των δανειστών, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για «ηρωική έξοδο» από την πρωθυπουργική καρέκλα. Το έπραξε με άλλους όρους τον Ιούλιο του 2015, μέσω της διεξαγωγής δημοψηφίσματος, που χρησιμοποιήθηκε για να υπογράψει αρχικά το μνημόνιο, έπειτα να το ψηφίσει με τη στήριξη της αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) και τελικά να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες. Σήμερα, αν επαναλάβει το «πείραμα», έχει μόνο δύο δρόμους. Ο ένας αφορά τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, για τις οποίες κεντρικά κυβερνητικά στελέχη όπως ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης δηλώνουν αλαζονικά ότι θα κερδίσουν. Στο Μαξίμου, όμως, γνωρίζουν ότι πλέον υπάρχουν νέα δεδομένα. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποδομηθεί πλήρως στις συνειδήσεις των πολιτών καταρχάς των μεσαίων εισοδημάτων και ολοένα περισσότερο των χαμηλών, αλλά και των αγροτών, εκείνων δηλαδή που τους στήριξαν στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Τα σημάδια για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και για το «χειμώνα της δυσαρέσκειας» πληθαίνουν. Επιπλέον, η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης δίνει στη ΝΔ μια νέα δυναμική και ενισχύει την εκλογική συσπείρωσή της, ιδίως από τη στιγμή που διάφορα κέντρα εξουσίας θεωρούν ότι για πρώτη φορά υπάρχει ένα δυνάμει αντίπαλο δέος που μπορεί να κερδίσει εκλογές απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η  δημοσκοπική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και οι έντονες διεργασίες στο εγχώριο πολιτικό σύστημα αποτελούν πλέον τις νέες συνιστώσες που καθορίζουν τη στρατηγική του Μαξίμου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός επέλεξε να ανοίξει θέμα αλλαγής του εκλογικού νόμου. Οι διαρροές της κυβέρνησης για την εφαρμογή ενός «αναλογικότερου» εκλογικού συστήματος που θα μειώνει το μπόνους για το πρώτο κόμμα σε 20 έδρες αλλά και το όριο εισόδου στη Βουλή στο 2%, με ισχύ από τις επόμενες εκλογές, είναι το νέο χαρτί που έπεσε στο τραπέζι.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά ουσιαστικά προετοιμάζουν το έδαφος για εκλογική αναμέτρηση, επιδιώκοντας παράλληλα να προασπίσουν το ρόλο τους ακόμα και αν το κόμμα έρθει δεύτερο. Η αναζήτηση όμως συμμάχων σε αυτό το σχέδιο δεν έχει προχωρήσει.

Το ΚΚΕ δεν συναινεί, ενώ το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι δεν επιθυμούν εκλογές, αφού προσπαθούν να αγοράσουν πολιτικό χρόνο, ώστε να μη συνθλιβούν μέσα στις νέες συμπληγάδες του δικομματισμού που πλέον εκφράζεται από το δίπολο ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Την ίδια ώρα, πάντως, παράγοντες με γνώση του παρασκηνίου, με γνώση των δεδομένων της οικονομίας αλλά και πάντα στην υπηρεσία του κυρίαρχου συστήματος συμφερόντων στην Ελλάδα, όπως ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας και η διοικήτρια της Εθνικής Τράπεζας Λούκα Κατσέλη φρόντισαν να δείξουν στην κυβέρνηση πως ο μοναδικός δρόμος που έχει να επιλέξει είναι αυτός της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης. Ο τόνος τους ήταν σαφής και προειδοποιητικός.

Το… τέταρτο μνημόνιο καταλύτης πολιτικών εξελίξεων

Εκλογές όμως, τουλάχιστον άμεσα, δεν θέλουν ούτε η Άνγκελα Μέρκελ, ούτε ο Φρασουά Ολάντ, ούτε η αμερικάνικη πρεσβεία, ούτε τα κονκλάβια των Βρυξελλών. Στα δικά τους σχέδια προέχουν η εφαρμογή των μέτρων του τρίτου μνημονίου και ταυτόχρονα να προχωρήσουν οι διαδικασίες για τη σύναψη του τέταρτου… συμπληρωματικού με τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο πρόγραμμα. Οι δανειστές σχεδιάζουν να ανοίξουν τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους μόνο εφόσον εξαναγκάσουν στην ψήφιση του νέου μνημονίου τα περισσότερα κόμματα του Κοινοβουλίου –όπως έγινε τον περασμένο Ιούλιο– ώστε να δεσμευτούν στο νέο πρόγραμμα.

Αυτός είναι ο λόγος που το Μαξίμου σκέφτεται σοβαρά τη δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης ή κυβέρνησης συνεργασίας χωρίς να είναι ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός, σενάριο που εύκολα θα μπορέσουν να «πουλήσουν» οι επικοινωνιακοί εγκέφαλοι του Μαξίμου ως αφήγημα ανατροπής του πρωθυπουργού από τους δανειστές. Ειδικά αν συνοδευτεί από την ψήφιση του νέου μνημονίου από μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μια τέτοια εξέλιξη θα ανοίξει παράλληλα το δρόμο για εκλογές το φθινόπωρο. Έτσι, σύμφωνα με το νέο αφήγημα, ο Αλ. Τσίπρας θα έχει φροντίσει να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ποσοστό που θα του επιτρέψει να συνεχίσει ως κόμμα εξουσίας και ο νεοφιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης –που είναι γνωστό ότι χαίρει της εκτίμησης του Βερολίνου, της Ουάσινγκτον αλλά και των Βρυξελλών– θα έχει τη δυνατότητα να εκλεγεί πρωθυπουργός, έχοντας να υλοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος του τέταρτου μνημονίου!

Αυτό είναι το θετικό σενάριο για τον σημερινό πρωθυπουργό. Γιατί σε αυτή την περίπτωση θα φαίνεται ότι θα έχει ανατραπεί, θα έχει αποφύγει να ταυτιστεί με την εφαρμογή των μνημονίων, αλλά και θα παραμείνει ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, προετοιμάζοντας από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης την επάνοδο στην εξουσία.

Διότι υπάρχει και ακόμη χειρότερο σενάριο, το οποίο προβλέπει την πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ή την παραίτησή της προτού ψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση. Μια τέτοια ενέργεια θα έδινε στίγμα αποτυχίας και αδυναμίας διακυβέρνησης και θα σήμαινε και το «τέλος του δρόμου» για τον Τσίπρα. Ωστόσο, αυτή την εξέλιξη δεν την επιθυμεί η ελληνική ολιγαρχία, αφού θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική αποσταθεροποίηση. Στο σενάριο αυτό ακόμα και η αντιπολίτευση δίνει πολύ λίγες πιθανότητες για δύο λόγους: πρώτον, διότι γνωρίζουν –έχουν και εκείνοι πολύ καλή πληροφόρηση από το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων– ότι η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, αντίθετα με τα όσα «ηρωικά» λέει δημοσίως, έχει καταπιεί και υλοποιεί όλες τις απαιτήσεις των δανειστών προσβλέποντας κοντόφθαλμα στην εύνοιά τους και, δεύτερον, επειδή ότι ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να παραμείνει στο πολιτικό προσκήνιο, αφού δεν είναι διατεθειμένος να αυτοκτονήσει πολιτικά στα 42 του χρόνια…

Λευτέρης Χαραλαμποπουλος Τεύχος Φεβρουαρίου 2016

Η πρόωρη τιμωρία οδηγεί στο «όσο πάει»

Οι πιθανότητες να ξεπεράσει η κυβέρνηση τον σημερινό «δύσκολο κάβο», κατά την έκφραση του Πρωθυπουργού, είναι πολύ λίγες. Η απογοήτευση που έχει καταλάβει την κοινή γνώμη και τα ασφυκτικά περιθώρια στην άσκηση της πολιτικής δείχνουν ότι θα έχει την τύχη των προηγούμενων κυβερνήσεων

Του Γιώργου Καρελιά

Δεν πέρασαν ούτε πέντε μήνες από τις τελευταίες εκλογές και η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έχει αρχίσει να γερνάει. Τουλάχιστον έτσι δείχνουν να την αντιμετωπίζουν οι ψηφοφόροι.

Η «επανεκκίνηση», που ήθελαν να κάνουν με τη δεύτερη εκλογική νίκη της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, ουσιαστικά δεν έγινε ποτέ. Οι ψηφοφόροι βλέπουν τη νέα κυβέρνηση ως συνέχεια της προηγούμενης. Δεν αποδέχονται ότι στην προεκλογική περίοδο του Σεπτεμβρίου τους είπαν την «αλήθεια», όπως αυτή προέκυψε από το τρίτο Μνημόνιο που υπέγραψαν το καλοκαίρι. Ο ισχυρισμός αυτός των κυβερνητικών στελεχών δεν περνάει στο συντριπτικά μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης.

Η επιβεβαίωση του γεγονότος αυτού έρχεται με δύο τρόπους:

Πρώτον, οι κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που έχουν ξεσηκωθεί δεν αποδέχονται την κυβερνητική λογική «πήγαμε σε εκλογές με νέα συμφωνία, όλοι ήξεραν για τα μέτρα που συμφωνήσαμε». Το αντίθετο. Είτε ήξεραν είτε όχι, δεν το αποδέχονται. Οι αγρότες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν δέχονται να αυξηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές τους, ούτε να πληρώσουν παραπάνω φόρους.

Ακόμα και η πανταχόθεν βαλλόμενη, ως η πρώτη που υπέγραψε Μνημόνιο κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε καλύτερες δημοσκοπικές επιδόσεις στον πρώτο χρόνο της θητείας της.

Δεύτερον, η πραγματικότητα αυτή αποτυπώνεται ήδη στις πρώτες έρευνες της κοινής γνώμης. Σπεύδω να διευκρινίσω ότι δεν αποδίδω καμιά σημασία στους εκλογικούς δείκτες των δημοσκοπήσεων (πρόθεση ψήφου, καταλληλόλητα για την πρωθυπουργία, δημοτικότητες κ.ά.) σε περίοδο που δεν είναι εκλογική. Ομως, ορισμένα από τα λεγόμενα ποιοτικά στοιχεία τους δείχνουν καθαρά ότι η κυβέρνηση έχει ήδη χάσει το παιχνίδι, διότι οι ψηφοφόροι δεν αναγνωρίζουν ότι, μετά την 20η Σεπτεμβρίου, έγινε μια «νέα αρχή». Και την τιμωρούν γι’ αυτά που έλεγε συνολικά τον τελευταίο χρόνο. Με απλά λόγια οι ψηφοφόροι τιμωρούν δημοσκοπικά τον Αλέξη Τσίπρα, συνειδητοποιώντας τώρα αυτό που είπε ο υπό παραίτηση υφυπουργός Παναγιώτης Σγουρίδης: ότι τους παραπλάνησε για να αποσπάσει την ψήφο τους.

Πού οδηγεί αυτή η διπλή διαπίστωση; Σε ένα πολύ απλό συμπέρασμα. Οτι την απογοήτευση που έχει σκορπίσει η κυβέρνηση σχεδόν παντού, πολύ δύσκολα μπορεί να την αντιμετωπίσει. Ακόμα και η πανταχόθεν βαλλόμενη, ως η πρώτη που υπέγραψε Μνημόνιο κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε καλύτερες δημοσκοπικές επιδόσεις στον πρώτο χρόνο της θητείας της. Μάλιστα, στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του 2010 είχε σχετικά καλή επίδοση. Λίγους μήνες μετά κατέρρευσε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει το πλεονέκτημα ότι δεν έχει μπροστά του καμιά εκλογική μάχη, για να καταγραφεί επίσημα η διαφαινόμενη κατάρρευσή του.

Θεωρητικά αυτό τού δίνει το χρόνο – και τη δυνατότητα (;) – να αντιστρέψει την κατάσταση. Ομως, τα στοιχεία δεν επιτρέπουν τέτοια αισιοδοξία. Τα τρία προβλήματα που οι ψηφοφόροι θεωρούν ως πιο σημαντικά (ανεργία, φορολογικό σύστημα, υγεία-περίθαλψη) δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν. Δεν υπάρχουν πόροι και θα βαίνουν επιδεινούμενα. Αντίθετα, τα θέματα που η κυβέρνηση θεωρεί ότι αποτελούν προνομιακό πεδίο γι΄αυτήν (πάταξη της διαφθοράς και αναδιάρθρωση του χρέους) ενδιαφέρουν ελάχιστα έως καθόλου τους ψηφοφόρους (εδώ – δείτε τον 12ο πίνακα).

Οι πιθανότητες, λοιπόν, να ξεπεράσει η κυβέρνηση τον σημερινό «δύσκολο κάβο», κατά την έκφραση του Πρωθυπουργού, είναι πολύ λίγες. Η απογοήτευση που έχει καταλάβει την κοινή γνώμη και τα ασφυκτικά περιθώρια στην άσκηση της πολιτικής δείχνουν ότι θα έχει την τύχη των προηγούμενων κυβερνήσεων που άσκησαν μνημονιακή πολιτική.

Η εξέλιξη αυτή, που φαίνεται σχεδόν νομοτελειακή, δεν αφήνει πολλά περιθώρια πολιτικών ελιγμών στον κ. Τσίπρα. Τα χέρια του είναι δεμένα. Ενδεχόμενη απόπειρα να προλάβει τη μεγάλη φθορά του, με αιφνιδιαστική προσφυγή σε εκλογές, μόνο ως δραπέτευση από τις ευθύνες θα εκληφθεί. Ετσι, το μόνο που του απομένει είναι να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία, όπως κάνουν όλες οι κυβερνήσεις που έχουν μπει στην περίοδο της πρόωρης γήρανσης και ταχείας φθοράς.

Ουσιαστικά είναι η μόνη – αναγκαστική – επιλογή που έχει (περισσότερα εδώ), αν δεν θέλει να μην επιβεβαιωθεί η θεωρία της σύντομης «αριστερής παρένθεσης». Για τους Τσίπρα και Καμμένο, το «όσο αργότερα (πάνε), τόσο καλύτερα» είναι μονόδρομος. Η διατήρηση της εξουσίας για τρία ακόμα χρόνια είναι σαφώς προτιμότερη από την πρόωρη παράδοσή της. Και όπου βγει.

Αυτή η είναι η κυνική – και ωφελιμιστική – επιλογή που τους απομένει. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελέσει μεγάλη έκπληξη.

Ανδρουλάκης: Πρέπει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος

«Το μπόνους τροφοδοτεί τον δικομματισμό και όχι οι πολιτικές αντιλήψεις των κομμάτων»

«Πρέπει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος» υπογραμμίζει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9 FM» επισημαίνει ότι το μπόνους των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα τροφοδοτεί το δικομματισμό ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη ΝΔ.

Μιλώντας στην εκπομπή «Δεύτερη Ανάγνωση», με τον Κώστα Μπλιάτκα, ο κ. Ανδρουλάκης είπε ότι με το σημερινό εκλογικό νόμο τα δύο πρώτα κόμματα, παρά το γεγονός ότι δεν συγκεντρώνουν μαζί ούτε το 60% των ψήφων, εξασφαλίζουν τόσες πολλές έδρες, εκμεταλλευόμενα τον ισχύοντα εκλογικό νόμο.

«Δεν μπορεί σήμερα να υπάρχει ένας εκλογικός νόμος που δίνει μπόνους τόσες πολλές έδρες στο πρώτο κόμμα, όταν παλιά το πρώτο κόμμα έπαιρνε 45% και τώρα 36%» υπογράμμισε και πρόσθεσε: «μιλάμε για τεράστιες διαφορές, για εκατομμύρια ψήφους. Το μπόνους τροφοδοτεί τον δικομματισμό και όχι οι πολιτικές αντιλήψεις των κομμάτων».

Μάλιστα, εξέφρασε την άποψη ότι το σημερινό πολιτικό σκηνικό διαμορφώθηκε στις εκλογές του 2012 όταν -όπως υπενθύμισε- η ΝΔ πήρε 18% και ο ΣΥΡΙΖΑ 16% και μέσω του μπόνους των 50 εδρών η χώρα οδηγήθηκε στο σημερινό «μικρό δικομματισμό».

Εξάλλου, σε ερώτηση αν είναι εφικτή η δημιουργία της λεγόμενης μεγάλης κεντροαριστεράς παράταξης, ο κ. Ανδρουλάκης είπε από τη στιγμή που το «ρεύμα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ» εκφράζει τον εθνικολαϊκισμό και η ΝΔ κινείται σε πλήρη νεοφιλελευθερισμό, δημιουργείται ένα τεράστιο κενό στο πολιτικό σκηνικό. «Και αυτός είναι ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας» υπογράμμισε, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι εκτός από νέα πρόσωπα απαιτείται και πρόγραμμα για να επιτύχει το εγχείρημα.

Στο μεταξύ, αναφερόμενος στο προσφυγικό - μεταναστευτικό απέδωσε ευθύνες στην κυβέρνηση, αλλά και συνολικά στις ευρωπαϊκές χώρες γιατί -όπως υπογράμμισε- λαμβάνουν συνεχώς αποφάσεις, αλλά δεν τις υλοποιούν.

Επίσης, κατηγόρησε την κυβέρνηση και ειδικότερα τον υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, για το γεγονός -όπως είπε- ότι εμφανίζονται βέβαιοι για το κλείσιμο των συνόρων της Ελλάδας, ενώ ο κ. Γιούνκερ, η κ. Μέρκελ και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο.

Πηγή

Λύση στο προσφυγικό μόνο με την Τουρκία

Απαραίτητη κρίνουν οι ευρωπαίοι ηγέτες τη στενή συνεργασία με την Τουρκία προκειμένου να βρεθεί λύση στο προσφυγικό ζήτημα. Οι ελπίδες τώρα επικεντρώνονται στη συνάντηση με τον τούρκο πρωθυπουργό τον Μάρτιο.

 Στη διαπίστωση ότι η επίλυση του προσφυγικού προϋποθέτει τη στενή συνεργασία από την πλευρά της Τουρκίας, κατέληξαν χθες το βράδυ οι Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι μετά από πρωτοβουλία της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ, αποφάσισαν να προσκαλέσουν τον Τούρκο Πρωθυπουργού Νταβούτογλου στις αρχές Μαρτίου στις Βρυξέλλες για περαιτέρω διαβουλεύσεις.

Το πιθανότερο είναι ότι μέχρι τις αρχές Μαρτίου οι χώρες μέλη δεν θα προβούν σε μονομερείς ενέργειες, χωρίς όμως να δεσμεύονται προς αυτήν την κατεύθυνση στο κείμενο των συμπερασμάτων που υιοθέτησαν χθες το βράδυ και δημοσιοποιήθηκε σήμερα.

Στη διάρκεια της συζήτησης, η πλειοψηφία των ηγετών, αλλά και κορυφαίοι αξιωματούχοι της ΕΕ, υποστήριξαν ότι η επίλυση του προσφυγικού περνάει από την Τουρκία, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να αναχαιτίσει το προσφυγικό κύμα προς την Ελλάδα.

Σταδιακή πρόοδος στην Ελλάδα

Στο κείμενο των συμπερασμάτων δεν γίνεται ρητή, αλλά έμμεση αναφορά στην Ελλάδα, όπου επισημαίνεται ότι η σύσταση και λειτουργία των κέντρων υποδοχής βελτιώνεται σταδιακά όσον αφορά την ταυτοποίηση, την καταγραφή, τη λήψη δαχτυλικών αποτυπωμάτων και του ελέγχου ασφαλείας επί προσώπων και ταξιδιωτικών εγγράφων. Ωστόσο, όπως τονίζεται πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά για να καταστούν πλήρως λειτουργικά.

Τονίζεται επίσης η ανάγκη τήρησης των αποφάσεων του περασμένου Δεκεμβρίου σχετικά με τη μετεγκατάσταση προσφύγων και τα μέτρα για τη διασφάλιση της επιστροφής και επανεισδοχής.

Τέλος, επισημαίνουν ότι η συνολική στρατηγική θα αποφέρει αποτελέσματα μόνον εάν όλα τα στοιχεία της επιδιώκονται από κοινού και εάν τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη ενεργούν μαζί και με πλήρη συντονισμό.

Ικανοποιημένη η ελληνική πλευρά

Σύμφωνα με ελληνικές κυβερνητικές πηγές στο κείμενο συμπερασμάτων που διαμορφώθηκε, η Ελλάδα κατάφερε να ενσωματωθούν όλες οι διατυπώσεις που είχε θέσει ως στόχο.

Συγκεκριμένα:

-Αναφορά στην διασφάλιση της ακεραιότητας της συνθήκης Σέγκεν – γεγονός που κλείνει την συζήτηση περί αποβολής.

-Αναφορά σε αποφυγή μονομερών – μη συντονισμένων ενεργειών.

-Αναφορά σε ανάγκη επιτάχυνσης της μετεγκατάστασης

-Αναφορά σε αξιοποίηση μηχανισμού επανεγκατάστασης προσφύγων απ' ευθείας από την Τουρκία.

Πάντως, η ελληνική πλευρά έχει ζητήσει να υπάρξει ρητή δέσμευση για αποφυγή μονομερών ενεργειών μέχρι τη συνάντηση με τον Τούρκο πρωθυπουργό με τις κυβερνητικές πηγές να υποστηρίζουν ότι το θέμα παραμένει ανοικτό. 

Τόσκας κατά Σφακιανάκη: Είχε υπερβεί τα όρια όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των ΜΜΕ

«Είχε υπερβεί τα όρια όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των ΜΜΕ και τα ΜΜΕ είχαν υπερβεί τα όρια για την προβολή του συγκεκριμένου ατόμου... Μεγάλη η πρόσφορα του, αλλά πρέπει να δοθεί η δυνατότητα και σε άλλους να αναδειχθούν» τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας αναφερόμενος στον Μ. Σφακιανάκη.

«Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι κομματικής απόχρωσης είναι. Με ενδιαφέρει να γίνεται η δουλειά, να γίνεται σεμνά να αναδεικνύεται το σύνολο, και όχι τόσο το άτομο (...) Δεν με ενδιαφέρει αν δέχθηκε τη νέα θέση. Δεν με απασχολεί τι δέχεται ο καθένας, είναι πολύ καλή θέση» ανέφερε, μιλώντας στον ΣΚΑΪ. 

«Σε οργανωμένα σύνολα όπως η ΕΛΑΣ και οι Ένοπλες Δυνάμεις καπρίτσια δεν χωρούν... Δεν υπάρχουν προσωποπαγείς θέσεις, δεν μπορεί να μένει κάποιος 20 χρόνια σε μια θέση, ούτε αποκτά ιδιοκτησιακά δικαιώματα λόγω της παραμονής ή και της προσφοράς του αν θέλετε, πρέπει να σέβεται τους κανόνες... Υπάρχουν κι άλλοι με προσφορά που δεν φαίνονται, νέα παιδιά με τεράστιες γνώσεις και δεν έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ και καλό θα ήταν να τους δοθεί» ανέφερε.  

«Ο κ. Σφακιανάκης είναι υποστράτηγος, δεν μπορεί να μένει σε μια θέση σε όλους τους βαθμούς επειδή αυτό ξέρει, είναι θέμα ιεραρχίας» σημείωσε ο κ. Τόσκας και έκανε λόγο για κάποιους που τον υποστηρίζουν, αναφερόμενος σε «πολιτική σκοπιμότητα, ανάδειξη του μικρού και υπόκρυψη του μεγάλου».

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ)

Με πρωτοφανή διάταξη ο ΣΥΡΙΖΑ στήνει (νέο) κομματικό κράτος

Νέα βροχή διορισμών ημετέρων σχεδιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω διάταξης την οποία είχε εισάγει στο «παράλληλο πρόγραμμα» που ψηφίζεται αύριο από την Βουλή. Ειδικότερα, με το άρθρο 61 η κυβέρνηση θεσπίζει τους «Διαμεσολαβητές Υγείας», οι οποίοι «θα ορίζονται από τον Υπουργό Υγείας».

Όπως αναφέρεται θα πρόκειται για πρόσωπα «εγνωσμένου κύρους και εμπειρίας που ανήκουν ή προέρχονται από την τοπική κοινωνία ή τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού». Βέβαια, ποια θα είναι τα κριτήρια για την πρόσληψή τους θα καθορίζοντας φυσικά από τον …υπουργό.

«Απίστευτο! Υποκαθιστούν θεσμούς κ διοικήσεις με έμμισθους κομματικούς μηχανισμούς παραεξουσίας σε κάθε νοσοκομείο! Αντί για γιατρούς κ νοσηλευτές διορίζουν έμμισθους μηχανισμούς ημέτερων σε όλα τα νοσοκομεία!», σημείωσε χαρακτηριστικά ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Βρούτσης.

Και επειδή, πιθανότατα οι Διαμεσολαβητές Υγείας είναι λίγοι το αρμόδιο Υπουργείο καθιερώνει και τους «Συντονιστές Υπηρεσιών Υγείας»:

«Ως συντονιστές Υπηρεσιών Υγείας ορίζονται από τον Υπουργό Υγείας επαγγελματίες της Υγείας που ασχολούνται με την κοινοτική ή τη δημόσια υγεία και υπηρετούν σε φορείς ή μονάδες του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, των Νοσοκομείων του ΕΣΥ καθώς και άλλων υπηρεσιών του δημοσίου…».

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι στην έκθεση του Λογιστηρίου του Κράτους επισημαίνεται ότι από την εν λόγω ρύθμιση προκύπτει δαπάνη και επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού η οποία ωστόσο δεν έχει υπολογιστεί από την κυβέρνηση. 

Αλέξανδρος Διαμάντης

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μάκης Μπαλαούρας παραδέχεται: Ηττηθήκαμε, μας στρίμωξαν

«Ηττηθήκαμε και μας στρίμωξαν», παραδέχθηκε την Παρασκευή ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μάκης Μπαλαούρας, αναφερόμενος στην εξάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης υπό τον Γιάνη Βαρουφάκη.

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο κ. Μπαλαούρας ανέφερε χαρακτηριστικά πως «δεν κοροϊδέψαμε κανέναν, δεν είπαμε ψέματα, αλλά αναγκαστήκαμε να κάνουμε δυστυχώς μια αλλαγή στη στρατηγική μας». «Δεν μας βγήκε η εξάμηνη, σκληρή διαπραγμάτευση, ηττηθήκαμε και μας στρίμωξαν» παρατήρησε.

«Το ΝΑΤΟ δεν έχει καμία δουλειά με το προσφυγικό γιατί είναι μια πολεμική μηχανή» τόνισε εξάλλου ο Μάκης Μπαλαούρας.

«Η κυβέρνηση, στριμωγμένη στον τοίχο, αναγκάστηκε να δεχθεί την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, που συμφωνήθηκε ανάμεσα σε Μέρκελ - Ερντογάν», ανέφερε Μπαλαούρας. «Η στρατηγική μας απέναντι στο ΝΑΤΟ δεν άλλαξε, αναγκαστήκαμε να συμφωνήσουμε λόγω των πιεστικών συγκυριών» υποστήριξε.

«Κάνουμε υποχωρήσεις όχι μόνο στο ΝΑΤΟ, αλλά και σε ζητήματα οικονομικής πολιτικής» παραδέχθηκε ο Μάκης Μπαλαούρας, συμπλήρωσε όμως πως «δεν κοροϊδέψαμε κανέναν, αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε στρατηγική».

Σύμφωνα με το βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, «το "κλειδί" για την επίλυση του προσφυγικού βρίσκεται στα χέρια της Τουρκίας».

Αναφερόμενος στις συναντήσεις που είχε με ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους, ο κ. Μπαλαούρας είπε ότι στις παρεμβάσεις - ομιλίες του ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ τού απάντησε ότι είναι εναντίον της ακραίας λιτότητας, ενώ για το προσφυγικό τού είπε πως «δεν μπορεί να υπάρξει Ευρώπη με φράχτες».

Στις περιπολίες του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση των προσφυγικών και των μεταναστευτικών ροών περιλαμβάνονται και τα Δωδεκάνησα διευκρίνισε νωρίτερα, μιλώντας στον σταθμό μας, ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Δημήτρης Βίτσας.

Πηγή

Αν ο Τσίπρας ήταν ο Μπέρνι Σάντερς

Πολλά έχουν ειπωθεί το τελευταίο διάστημα για τον Μπέρνι Σάντερς, που διεκδικεί το χρίσμα των δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ.

Πολλοί δηλώνουν ενθουσιασμένοι από την ολομέτωπη επίθεση που πραγματοποιεί στην Wall Street και άλλοι προειδοποιούν να κρατάμε μικρά καλάθια – είτε γιατί ο ίδιος θα αθετήσει τις υποσχέσεις του, είτε γιατί όπως όλα δείχνουν βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σχέδιο εσωκομματικής ανατροπής του, πριν φτάσει στη διεκδίκηση της προεδρίας.

Ακόμη και με τα χειρότερα σενάρια όμως, υπάρχει κάτι στο λόγο του Μπέρνι Σάντερς που τον καθιστά πολύ πιο αριστερό από τον Αλέξη Τσίπρα – όχι μόνο τώρα που ο τελευταίος παρέδωσε τη χώρα στους δανειστές αλλά και πριν από τις εκλογές που τον έφεραν στην εξουσία.

Σε αντίθεση με την προσωποκεντρική καμπάνια που έστησε ο μηχανισμός επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Σάντερς ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι τα πρόσωπα που μπορούν να αλλάξουν το σύστημα αλλά μόνο ένα κίνημα από τη βάση της κοινωνίας. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση απλώς δεν μπορεί να ονομάζεται Αριστερή.

Οι λέξεις αυτές, για την ανάγκη ενός κινήματος που θα πλαισιώνει τον πρόεδρο, δεν ακούστηκαν ούτε σαν προεκλογική υπόσχεση από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επιχειρούσε να φτάσει στο Μαξίμου περνώντας μέσα από τα γραφεία επιχειρηματιών και εκδοτών – και κυρίως από τους διαδρόμους εξουσίας της ΕΕ. Τη μοναδική στιγμή, μετά το δημοψήφισμα, που ένα μαζικό κίνημα βάσης θα μπορούσε να δημιουργηθεί, ο μηχανισμός του κυβερνώντος κόμματος κατά φερε να το προδώσει και τελικά να το πνίξει.

Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε:

Το γεγονός ότι τόσο ο Μπέρνι Σαντερς στις ΗΠΑ όσο και ο Τζέρεμι Κόρμπιν στη Βρετανία παρουσιάζονται σαφώς πιο αριστεροί από τον Έλληνα πρωθυπουργό είναι απλώς τρομακτικό για μια χώρα όπως η Ελλάδα, με βαθιά παράδοση στο χώρο της Αριστεράς. Δεν έχουμε φυσικά αυταπάτες για το αν οι δυο αυτοί πολιτικοί θα καταφέρουν να εφαρμόσουν την προεκλογική τους ρητορική στην Ουάσινγκτον και το Λονδίνο – τις δυο παραδοσιακές μητροπόλεις του καπιταλισμού.

Ακόμη και σε συμβολικό επίπεδο όμως το γεγονός ότι ο αριστερός τους λόγος, φλερτάρει με την κατάληψη της εξουσίας ενώ κινείται σε τόσο πιο προοδευτική κατεύθυνση από αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να μας προβληματίζει.

O Κόρμπιν λόγου χάρη καταδίκασε την επίσκεψη του Αιγύπτιου δικτάτορα, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, στο Λονδίνο ενώ ο Τσίπρας τον υποδέχθηκε σαν πυλώνα σταθερότητας για τη Μέση Ανατολή. O Κόρμπιν ζητά τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής στη Γάζα ενώ ο Τσίπρας εκπαιδεύει τους Ισραηλινούς πιλότους που την βομβαρδίζουν ενώ παράλληλα συμμαχεί με την ακροδεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας, για το ίδιο θέμα.

Τώρα που η ελληνική κυβέρνηση χαιρέτισε και την ανάπτυξη του νατοϊκού στόλου εναντίων των προσφύγων πόσο απέχουμε από τη στιγμή που οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ θα αρχίσουν να φωνάζουν… φονιάδες των λαών Έλληνες;

Άρης Χατζηστεφάνου

Η κυβέρνηση παραπαίει

του Γιώργου Δελαστίκ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αγροτική συγκέντρωση της Παρασκευής ήταν η μεγαλύτερη αγροτική συγκέντρωση που έχει γίνει ποτέ στην Αθήνα. Πάνω από δεκαπέντε χιλιάδες αγρότες που έφτασαν με πούλμαν στην πρωτεύουσα έλαβαν μέρος στη συγκέντρωση αυτή. Όσοι συμμετείχαν στη διαδήλωση της Πλατείας Συντάγματος από τον αγροτικό κόσμο, σίγουρα αισθάνθηκαν ότι είναι η μεγαλύτερη διαδήλωση που συμμετείχαν ποτέ. Η ζημιά που υπέστη η κυβέρνηση δεν συνίσταται κυρίως στην απώλεια ψηφοφόρων. Ελάχιστοι από τους αγρότες αυτούς είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλού βρίσκεται η κυβερνητική απώλεια. Συγκεκριμένα, στο ρήγμα που προκλήθηκε ανάμεσα σε μια υποτιθέμενη κυβέρνηση της Αριστεράς που κατά κανένα τρόπο δεν ασκεί αριστερή πολιτική και σε ολόκληρο τον αγροτικό κόσμο, πρωτίστως τη φτωχομεσαία αγροτιά που όντως αγωνίζεται με νύχια και με δόντια για να τα βγάλει πέρα. Υψώθηκαν τείχη πλέον ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τους αγρότες. Τείχη που δεν του στερούν ψήφους, αλλά αρχίζουν να τον απομονώνουν από μεγάλες, πολυάνθρωπες κοινωνικές ομάδες – και οι αγρότες είναι όντως τέτοια πολυάριθμη κοινωνική ομάδα. Το 2011 – έτος για το οποίο έχουμε στοιχεία αναλυτικά – ο γεωργικός πληθυσμός της χώρας ανερχόταν σε 1.762.181 άτομα, εκ των οποίων οι 740.000 συνταξιούχοι. Από τους ενεργούς αγρότες, περίπου 150.000 ήταν μισθωτοί πλήρως απασχολούμενοι και 20.000 μισθωτοί μερικής απασχόλησης, ενώ 35.000 ήταν αυτοαπασχολούμενοι χωρίς υπαλλήλους. Το 2015 αγροτικά εισοδήματα δήλωσαν 431.790 άτομα. Επειδή όμως οι κάθε είδους αγροτικές επιδοτήσεις δεν φορολογούνται, μόλις το …5% (!!!) από αυτούς θα πλήρωνε έστω και ένα ευρώ φόρο εισοδήματος – για την ακρίβεια φόρο θα πλήρωναν μόνο …23.730 αγρότες, αν γινόταν αποδεκτό το αίτημά τους για αφορολόγητο όριο ύψους 12.000 ευρώ, όπως άλλωστε είχε τάξει προεκλογικά ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας.

Εννοείται, φυσικά, ότι αν ποτέ καθιερωνόταν – πράγμα αδύνατον μετά το «σπάσιμο» του ΣΥΡΙΖΑ και την υποτελή συμμόρφωσή του προς κάθε διαταγή του Βερολίνου – αφορολόγητο όριο 12.000 ευρώ για όλους τους Έλληνες, είναι αυτονόητο ότι αυτό θα ίσχυε και για τους αγρότες. Εν πάση περιπτώσει όμως, το ζήτημα δεν είναι να ασχολούμαστε με υποθέσεις, αλλά να αναλύουμε τα γεγονότα – και στις μέρες μας υπάρχει όντως πληθώρα γεγονότων που συμβαίνουν και δυστυχώς έχουν όλα τους αρνητικό πρόσημο για το λαό μας. Τόσο το ασφαλιστικό όσο και το φορολογικό θα έρθουν να αποτελειώσουν τους Έλληνες εργαζόμενους, αν αφεθεί ανενόχλητη η κυβέρνηση Τσίπρα να τα ρυθμίσει κατά το δοκούν, υποκύπτοντας για πολλοστή φορά στις απαιτήσεις του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προφανώς νομίζει ότι μπορεί να αντισταθμίσει τις αρνητικές επιπτώσεις του ασφαλιστικού και του φορολογικού με την πάλη κατά της διαπλοκής μέσω της χορήγησης τηλεοπτικών αδειών. Λέει στο λαό και ψήφισε στη Βουλή ότι θα δώσει μόνο τέσσερις άδειες στα πέντε ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας που λειτουργούν (Μέγκα, Άλφα, ΑΝΤ1, Σταρ, Σκάι) και γι’ αυτά πρέπει να ενθουσιαστεί ο λαός. Σοβαρά; Με τι ακριβώς θα έπρεπε να ενθουσιαστεί ο ελληνικός πληθυσμός; Αντιλαμβανόμαστε την αγωνία του Τσίπρα να διαμορφώσει ένα πιο φιλικό τηλεοπτικό περιβάλλον προς την κυβέρνησή του. Ειδικά τώρα που αναιρεί όλες τις μετεκλογικές δεσμεύσεις του, κάνει τα εντελώς αντίθετα από όσα είχε τάξει στους Έλληνες και πρέπει να βρει κι αυτός τον τρόπο να τους αποβλακώσει για να συμβιβαστούν με την κατάσταση αυτή, την οποία πρέπει να αποδεχθούν ως τη μοίρα τους. Προφανώς και ο λαός αδιαφορεί για όλα τα σχετικά σχέδια της κυβέρνησης Τσίπρα. Το νόμο μπορεί να τον πέρασε ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή. Αν όμως δώσει τέσσερις άδειες στους ήδη πέντε διαπλεκόμενους καναλάρχες, αυτό σημαίνει ότι θα γίνουν λιγότερο διαπλεκόμενοι; Άλλο πράγμα, φυσικά, αν ο Τσίπρας έδειχνε αποφασισμένος να μην δώσει σε κανέναν σημερινό καναλάρχη άδεια και άλλαζε εκ βάθρων το τηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Τότε, και ο λαός μας θα ενδιαφερόταν. Επειδή όμως κατά κανένα τρόπο δεν δείχνει ο πρωθυπουργός έτοιμος για μιας ριζική αλλαγή, το πιθανότερο είναι ότι θα κάνει ακόμα μια τρύπα στο νερό, όπως συνήθως.

Εκτός πια κι αν τον έχουν διατάξει οι Γερμανοί να δώσουν τα τηλεοπτικά κανάλια σε γερμανικά ανδρείκελα, σε ανθρώπους τους! Μόνο για μας τους δημοσιογράφους, το θέμα αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον. Για να δούμε τι θα δούμε τελικά…

Η μικρή και η μεγάλη εικόνα…

Του Γιάννη Παντελάκη

Ποιο από τα δυο μεγάλα κόμματα μπορεί ν' αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα του τόπου; Λυπάμαι σύντροφοι, αλλά η απάντηση στην οποία οφείλουμε όλοι να δώσουμε σημασία δεν είναι το 27,1% που επιλέγει τη Ν.Δ., ούτε στο 21,9% που προτιμά ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει εκείνο το μεγάλο ποσοστό του 39,4% που απαντάει «κανένα κόμμα». Ποιον θεωρείται πιο κατάλληλο για πρωθυπουργό; Όχι, δεν είναι το 25,2% που ψηφίζει Τσίπρα και το 28,25 που γέρνει προς τον Μητσοτάκη αυτά που θα έπρεπε να κυριαρχούν. Είναι το 41,6% που απαντάει «κανέναν από τους δυο».

Ένα κόμμα που σέβεται τον εαυτό του και δεν θέλει να παίζει με τις εντυπώσεις και ένα μέσο ενημέρωσης που θα ήθελε να κρατάει σεβαστές αποστάσεις από κομματικούς εναγκαλισμούς, οφείλουν να δίνουν σημασία στη μεγάλη εικόνα, στα ουσιαστικά στοιχεία μιας μέτρησης. Γιατί, μπορεί η νέα μέτρηση της MRB να καταγράφει προβάδισμα της Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου και ακόμα μεγαλύτερη πρωτιά στην παράσταση νίκης, ωστόσο αυτά αποτελούν τη μικρή εικόνα. Που σημαίνει πως αν σήμερα είχαμε εκλογές, η Ν.Δ. θα είναι ο πιθανότερος νικητής. Όμως, ακόμα και σ' ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ένα συντριπτικά μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας παραμένει απογοητευμένο από τις επιλογές που έχει, από αυτούς που εκπροσωπούν τα κόμματα εξουσίας, από το πολιτικό σκηνικό γενικότερα.

Ενδεχομένως να υπάρχουν πολλές ενστάσεις ως προς αυτό, οι οποίες περικλείονται στη λογική «ναι, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και συγκυβερνά τη χώρα μ' ένα μειοψηφικό ποσοστό (35,46% επί των ψηφισάντων και με αποχή ρεκόρ 44,1%, δηλαδή το ποσοστό νίκης σε πραγματικούς αριθμούς είναι ακόμα μικρότερο). Και ακόμα και αν προστεθεί το ποσοστό των ΑΝΕΛ (3,69%), πάλι μειοψηφικό θα είναι. Δεν είναι λάθος αυτό. Το λάθος βρίσκεται αλλού.

Το λάθος είναι πως τη χώρα την κυβερνούν μειοψηφίες, το λάθος είναι πως τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας αδυνατούν να συσπειρώσουν ένα πλειοψηφικό ρεύμα της κοινωνίας, το λάθος είναι πως μεγάλες αριθμητικά ομάδες δεν βρίσκουν ελκυστικές τις πολιτικές προτάσεις, το λάθος είναι πως σε μια χώρα που βρίσκεται σε μια πολύχρονη και βαθιά κρίση (που δεν έχει μόνο οικονομικά, αλλά ευρύτερα χαρακτηριστικά) δεν υπάρχει μια πειστική πρόταση εξόδου από αυτήν, την οποία πρόταση θα υιοθετεί ένα στοιχειωδώς πλειοψηφικό κομμάτι της κοινωνίας.

Ναι, υπάρχει βάσιμο ενδεχόμενο τις επόμενες εκλογές να τις κερδίσει η Ν.Δ., τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Ωστόσο, δεν θα πρόκειται για μια νίκη της Ν.Δ., αλλά ουσιαστικά για μια ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτά, όσο παράδοξο και αν ακούγεται, δεν είναι ταυτόσημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι που χάνει την επιρροή του, ένα μικρό μόνο μέρος της οποίας κατευθύνεται (με βάσει όλες τις μετρήσεις) στο αντίπαλο κόμμα εξουσίας. Το οποίο με τη σειρά του αδυνατεί να διευρύνει την επιρροή του με μια θετική πρόταση. Ακόμα και σε αυτό το υποθετικό ενδεχόμενο όμως –της νίκης της Ν.Δ. δηλαδή– θα πρόκειται για την επανάληψη αυτών που έχουν συμβεί ως τώρα. Η Ν.Δ., με κάποιον συνεταίρο, θα επιχειρήσει να κυβερνήσει μια χώρα σε παρακμή, με τεράστια ποσοστά ανεργίας και ανέχειας, χωρίς ορατή προοπτική εξόδου και μ' ένα επιπλέον πρόβλημα, το προσφυγικό, να αθροίζεται σε όλα αυτά. Και το κυριότερο, χωρίς ένα πλειοψηφικό μέρος της κοινωνίας να στηρίζει με θετικό τρόπο…

Γ. Παπανδρέου: Στις συνεδριάσεις της Ε.Ε. ήταν σαν να ήμουν λεπρός

«Δεν με πλησίαζαν για να μην κολλήσουν τον ιό της Ελλάδας» σημείωσε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στις πρώτες συναντήσεις με τα ηγετικά στελέχη της ΕΕ (Ρομπάϊ, Τρισέ, Γιούνκερ, Μπαρόζο, Μέρκελ).

«Κανείς δεν ήθελε να φωτογραφηθεί μαζί μου, ούτε καν για μία selfie, για να μην προσβληθούν από τον ίδιο ιό που έπασχε η Ελλάδα. Ήμασταν στιγματισμένοι».

 Κανείς δεν ήθελε να φωτογραφηθεί μαζί μου, ούτε καν για μία selfie, για να μην προσβληθούν από τον ίδιο ιό που έπασχε η Ελλάδα. Ήμασταν στιγματισμένοι.

Μιλώντας για την στάση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ είπε: «Εμείς προωθήσαμε τεράστια μέτρα λιτότητας, μείζονες μεταρρυθμίσεις, αρκετές για να γίνουμε το νούμερο 1 των χωρών του ΟΟΣΑ στις πολιτικές προσαρμογής. Ωστόσο, οι αγορές ακόμα δεν καταλάβαιναν. Η αντίδραση από πολλούς ήταν να απομονώσουν περαιτέρω την Ελλάδα – ακόμα να μιλούν για ένα Grexit. Αλλά αυτό το μόνο που έκανε ήταν να επιτείνει περαιτέρω το πρόβλημα στην ευρωζώνη».

«Η κρίση του δημόσιου χρέους αποκάλυψε όχι μόνο τα λάθη που κάναμε στην Ελλάδα. Το πιο σημαντικό, είναι ότι η ελληνική κρίση αποκάλυψε πολλές από τις ατέλειες στη διακυβέρνηση της Ευρωζώνης. Και αυτό που απαιτείται τελικά, είναι συντονισμένη συλλογική δράση» συνέχισε ο ΓΑΠ.

Αναφερόμενος στον ESM o κ. Παπανδρέου σημείωσε: «Η Ελλάδα και άλλοι έχουν επωφεληθεί από αυτή τη σημαντική κίνηση. Ωστόσο, στο τέλος η πραγματική δύναμη ήταν η δήλωση Ντράγκι του «ό,τι χρειάζεται» η οποία έβαλε τέλος στην μετάδοση του ιού στην Ευρωζώνη».

Τέλος για τη δημιουργία των hotspots και τις αντιδράσεις στην Κω ανέφερε ότι «Σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με μια κρίση προσφύγων. Ήμουν κάποτε πρόσφυγας στη Σουηδία. Όταν ήμουν Πρωθυπουργός ήμασταν ήδη αντιμέτωποι με το πρόβλημα του μεγάλου πληθυσμού μεταναστών χωρίς έγγραφα. Ταυτόχρονα, γνωρίζαμε ότι πολλοί από αυτούς ήταν φορείς μεταδοτικών ασθενειών. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια κινητή μονάδα για να τους ελέγχει, να τους δώσουμε τη δυνατότητα να ασχοληθεί με την ασθένειά τους και ταυτόχρονα να τους παράσχει έγγραφο της παρουσίας τους στην Ελλάδα. Σήμερα δημιουργούμε hotspots στην Ελλάδα και αλλού. Αυτό ήταν αμφιλεγόμενο. Ιδιαίτερα στο νησί της Κω. Το νησί του μεγάλου επιστήμονα της ιατρικής, Ιπποκράτη.

Πηγή

Ευλογία ή κατάρα η χαμηλή τιμή του πετρελαίου;

Αρκετοί οικονομολόγοι θα απαντούσαν αυθόρμητα ότι η χαμηλή τιμή του μαύρου χρυσού δίνει ώθηση στην ανάπτυξη της οικονομίας. Πολλοί ειδικοί όμως το αμφισβητούν...

Στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής βρέθηκε προ ημερών ο κολοσσός του fracking Chesapeake όταν η φημολογία περί χρεοκοπίας του ομίλου οδήγησε σε κατακόρυφη πτώση της τιμής της μετοχής κατά 40%. Η ηρεμία αποκαταστάθηκε όταν η διοίκηση ανακοίνωσε ότι δεν προωθεί σχέδια πτώχευσης. Ο πανικός που προκάλεσε όμως καταδεικνύει πόσο δύσκολη είναι πλέον η κατάσταση για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της ενέργειας.

Η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» στην οποία έχει περιέλθει η αγορά πετρελαίου δεν αφορά όμως μόνον τις επιχειρήσεις, αλλά το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένει η υπερπροσφορά», σημειώνει ο αναλυτής της Saxo Bank Όλε Χάνζεν. Στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν μεγαλύτερα μερίδια της αγοράς, οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες έχουν αυξήσει κατακόρυφα την παραγωγή, με αποτέλεσμα να έχουν πλημμυρίσει την αγορά με φθηνό πετρέλαιο. Η ζήτηση όμως δεν είναι εξίσου μεγάλη, με αποτέλεσμα να κατρακυλά η τιμή του μαύρου χρυσού.

Η μειωμένη τιμή λειτουργεί σαν αναπτυξιακό πρόγραμμα

Γενικότερα, όπως εκτιμούν αρκετοί οικονομολόγοι, η εξέλιξη αυτή λειτουργεί προς όφελος της ανάπτυξης. «Μέχρι πριν από λίγο καιρό η κατακόρυφη αυτή πτώση των τιμών θα προκαλούσε σχεδόν παντού πανηγυρισμούς», σχολιάζει ο Στέφαν Κρόιτσκαμπ από την Deutsche Bank, όωπς σημειώνει η Deutsche Welle. Γενικότερα ισχύει ο εξής κανόνας, σύμφωνα με οικονομολόγους: η μείωση της τιμής του πετρελαίου κατά 10% οδηγεί σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,1 έως και 0,5%.

Όσο χαμηλότερη η τιμή, τόσο χαμηλότερα και τα κόστη παραγωγής για τις περισσότερες επιχειρήσεις. Οι δε καταναλωτές έχουν περισσότερα στη τσέπη επειδή ξοδεύουν λιγότερα για βενζίνη και πετρέλαιο θέρμανσης. Συνεπώς -και αυτό είναι τουλάχιστον το επιχείρημα πολλών ειδικών- η πτώση της τιμής του πετρελαίου ισοδυναμεί πρακτικά και εκ του αποτελέσματος με μείωση της φορολογίας και δίνει ώθηση στην ανάπτυξη. Εντούτοις μερίδα οικονομολόγων θέτει τη θεωρία αυτή εν αμφιβόλω.

Τους τελευταίους μήνες η τιμή του πετρελαίου υποχώρησε κατά 70%. Η κατακόρυφη αυτή μείωση όμως δεν είχε άμεσο αντίκτυπο στην ανάπτυξη. Αντιθέτως, το ΔΝΤ προειδοποιεί εν τω μεταξύ για τους κινδύνους της εξαιρετικά χαμηλής τιμής. Το Ταμείο αναθεώρησε μάλιστα επί τα χείρω τiς προγνώσεις του για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας την τρέχουσα χρονιά.

Στις χρηματαγορές το φθηνό πετρέλαιο θεωρείται ήδη επικίνδυνο εμπορικό προϊόν. Γεγονός είναι ότι ο ενεργειακός κλάδος τελεί το τελευταίο διάστημα υπό ασφυκτικές πιέσεις.

Σύμφωνα με το Bloomberg, το 2015 οι πετρελαϊκές εταιρίες προχώρησαν σε 250.000 απολύσεις και καταργήσεις θέσεων εργασίας. Σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για ιδιαίτερα επικερδείς θέσεις εργασίας, η απώλεια των οποίων πλήττει φυσικά τις εθνικές οικονομίες. Παράλληλα έχει αυξηθεί και ο αριθμός των λουκέτων, αν και δεν επιβεβαιώθηκαν οι Κασσάνδρες που έβλεπαν μαζικό κύμα πτωχεύσεων. Επίσης, πρόσφατα η Standard & Poor´s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα μεγάλων ενεργειακών κολοσσών.

Πλήγμα για τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες

Η χαμηλή τιμή του πετρελαίου πλήττει την ίδια ώρα σε σημαντικό βαθμό πολλές πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Ρωσία και Βενεζουέλα αλλά και άλλες χώρες που εξαρτώνται οικονομικά από την παραγωγή πετρελαίου, βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Η προσφορά βοήθειας του ΔΝΤ δια στόματος της Κριστίν Λαγκάρντ την περασμένη εβδομάδα, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία: «Το ΔΝΤ είναι ανοιχτό προς όλα τα μέλη του», είπε η επικεφαλής του Ταμείου, γνωρίζοντας ότι η κατάρρευση μεμονωμένων οικονομιών μπορεί να συμπαρασύρει άμεσα την παγκόσμια οικονομία.

Περισσότερο κατάρα λοιπόν η χαμηλή τιμή του πετρελαίου, παρά ευλογία; «Όχι, είναι η σύντομη απάντηση», τονίζει ο ειδικός Κρόιτσκαμπ, διότι τα πλεονεκτήματα -υπό τη μορφή ελαφρύνσεων για τους καταναλωτές- υπερτερούν των μειονεκτημάτων. «Όλοι μας καταναλώνουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πετρέλαιο, ωστόσο λίγοι άνθρωποι, επιχειρήσεις και χώρες το παράγουν», όπως λέει ο ειδικός.

Εντέλει, το κατά πόσον γίνεται αισθητή η μείωση της τιμής του πετρελαίου σε μια χώρα, εξαρτάται από την ίδια και τα ιδιαίτερα οικονομικά χαρακτηριστικά της. Στις ΗΠΑ, όπου υποχώρησαν πρόσφατα οι ρυθμοί ανάπτυξης, ο ενεργειακός τομέας είναι μείζονος σημασίας. Στη Γερμανία αντίθετα, η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των ενεργειακών της αναγκών με εισαγωγές, οι καταναλωτικές δαπάνες έδωσαν σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της οικονομίας.

Πηγή

Τι ζητά ο Κάμερον για να μείνει η Βρετανία στην ΕΕ

Σε ποιους τομείς επικεντρώνονται τα αιτήματα του Βρετανού πρωθυπουργού από την Ε.Ε. Το "μεγάλο στοίχημα" της μετανάστευσης. Σήμερα στη δημοσότητα η επιστολή προς τον Τουσκ.

Τις απαιτήσεις του για αλλαγή της σχέσης της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε τέσσερις τομείς, θα γνωστοποιήσει σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, με επιστολή του προς τον πρόεδρο της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ.

Οι τομείς στους οποίους θα αναφερθεί, σύμφωνα με το Bloomberg, θα είναι η προστασία των δικαιωμάτων των χωρών εκτός ευρωζώνης, η αύξηση της οικονομικής ανταγωνιστικότητας εντός ΕΕ, η εκχώρηση περισσότερωνεξουσιών στα εθνικά κοινοβούλια και ο περιορισμός των δικαιωμάτων της πρόνοιας για μη Βρετανούς πολίτες. Αυτό το τέταρτο σημείο πιθανότατα θα είναι και το δυσκολότερο, καθώς θα μπορούσε να παραβιάζει τους κανόνες της ΕΕ για τις διακρίσεις μεταξύ των υπηκόων διαφόρων χωρών.

«Θα υπάρξουν αυτοί που θα πουν -εδώ και αλλού στην ΕΕ- ότι αναλαμβάνουμε μια Επικίνδυνη Αποστολή», θα αναφέρει σε ομιλία του στο Λονδίνο ο κ. Κάμερον, ενόψει της δημοσιοποίησης της επιστολής του. «Δεν αρνούμαι πως η διεκδίκηση αλλαγών θα απαιτήσει τη σύμφωνη γνώμη άλλων 27 δημοκρατιών, που όλες έχουν τις δικές τους ανησυχίες, είναι μια μεγάλη αποστολή. Είναι όμως αδύνατη; Δεν το πιστεύω αυτό ούτε λεπτό».

Ο κ. Κάμερον είναι απίθανο να ζητήσει κάτι που δεν νομίζει ότι μπορεί να φέρει σε πέρας. Η αποτυχία να το πράξει θα χρησιμοποιούνταν ως επιχείρημα κατά του Κάμερον από αυτούς που θέλουν η Βρετανία να ψηφίσει υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ στο επερχόμενο δημοψήφισμα, σχολιάζει το Bloomberg.

Στην ομιλία του ο Κάμερον θα αναφερθεί στην προεκλογική πλατφόρμα του Συντηρητικού Κόμματός του, που υποσχέθηκε να σταματήσει τους Ευρωπαίους μετανάστες από το να διεκδικήσουν προνοιακές πληρωμές μέχρις ότου έχουν συμπληρώσει τέσσερα χρόνια διαβίωσης και εργασίας στη Βρετανία. Αυτό, όπως ανέφερε το κόμμα, θα οδηγήσει σε μειωμένη μετανάστευση. Αυτοί που θέλουν να φύγουν από την ΕΕ λένε πως οι κανόνες ελεύθερης διακίνησης της Ευρώπης σημαίνουν πως η αποχώρηση είναι ο μόνος τρόπος ώστε να ελεγχθεί σωστά ο αριθμός των ανθρώπων που εισέρχονται στη Βρετανία.

Οι απαιτήσεις του Κάμερον θα αποτελέσουν το επίκεντρο των συζητήσεων στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο στις Βρυξέλλες. Αν και η προθεσμία που έθεσε ο ίδιος ο Κάμερον για το δημοψήφισμα είναι το 2017, ωστόσο αξιωματούχοι στοχεύουν σε συμφωνία που θα δίνει τη δυνατότητα το δημοψήφισμα να γίνει του χρόνου.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής προς τον Τουσκ θα παρουσιαστεί στο βρετανικό κοινοβούλιο ως γραπτή υπουργική ανακοίνωση. Ο υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων David Lidington στη συνέχεια θα απαντήσει σε ερωτήσεις βουλευτών.

Στόχος του Κάμερον είναι να διατηρήσει τη Βρετανία στην ΕΕ, εξασφαλίζοντας τόσες υποχωρήσεις ώστε να ικανοποιήσει αυτούς που δεν είναι και τόσο ένθερμοι υποστηρικτές της εξόδου της χώρας από την ΕΕ.

Πηγή

Δεν επιστρέφει στην Αθήνα το κουαρτέτο πριν από το τέλος Φλεβάρη

Δημοσιονομικό κενό, μείωση συντάξεων, φορολογικοί συντελεστές και κόκκινα δάνεια εξακολουθούν να κρατούν το κουαρτέτο μακριά από την Αθήνα, με τους επικεφαλής των δανειστών να μην αναμένονται πίσω στην Ελλάδα πριν από τα τέλη, πλέον, του μήνα.

Η καθυστέρηση αυτή αποτυπώνει και τα χάσματα που εξακολουθούν να χωρίζουν κυβέρνηση και δανειστές, ενώ θέτουν σε αμφισβήτηση το χρονοδιάγραμμα της ταχείας ολοκλήρωσης της αξιολόγησης που έχει ως στόχο η Αθήνα.

Η παράλληλη πολιτική διαπραγμάτευση που επιχειρεί στις Βρυξέλλες και στη σύνοδο κορυφής ο Αλέξης Τσίπρας έχει κομβική σημασία για να κλείσουν τα εν λόγω χάσματα, κυρίως με το ΔΝΤ, ενώ την ίδια ώρα στα μετόπισθεν συνεχίζονται οι, δια ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, διαβουλεύσεις με τα τεχνικά κλιμάκια.

Εάν αυτές οι διαβουλεύσεις αποδώσουν είναι πιθανό την επόμενη εβδομάδα να επιστρέψουν κατ’ αρχήν στην Αθήνα οι τεχνικοί εμπειρογνώμονες των δανειστών προετοιμάζοντας το έδαφος και για τους επικεφαλής του κουαρτέτου.

Για να γίνει, ωστόσο, αυτό πρέπει να επέλθει ένα βασικό έστω πλαίσιο συμφωνίας σε ό,τι αφορά το δημοσιονομικό κενό του 2016, από το οποίο εξαρτάται και το εάν και ποια πρόσθετα μέτρα θα ζητήσουν οι δανειστές.

Μέχρι στιγμής, όπως επιβεβαιώνουν και κυβερνητικές πηγές, στο θέμα του δημοσιονομικού κενού παραμένει ανοιχτή «μια διαφορά περί το 1 δις ευρω» - από μέτρα που υπάρχουν μεν στον προϋπολογισμό αλλά δεν έχουν εκτελεστεί, ενώ πέραν αυτού του ποσού μένει να προσδιοριστεί ποιο θα είναι και το τίμημα της ύφεσης του 2015.

Οι επιπλέον απαιτήσεις προσαρμογής προσδιορίζονται αυτή τη στιγμή κοντά στα 900 εκατομμύρια ευρώ από την πλευρά της Κομισιόν και στο 1,5 δις από το μαξιμαλιστικο ΔΝΤ, με την κυβέρνηση να αναζητά τους πλέον «ανώδυνυς» τρόπους κάλυψης.

Ωστόσο, και το νέο σενάριο για αύξηση της έκτακτης φορολογικής εισφοράς από το 8% στο 10% φαίνεται να απορρίπτεται από τους δανειστές, που αντιπροτείνουν μείωση του αφορολογητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους με το επιχείρημα της… διεύρυνσης της φορολογικής βάσης.

Ανοιχτό παραμένει και το θέμα των μειώσεων στις συντάξεις – την βαριά «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης - , ενώ το κουαρτέτο εξακολουθεί να αντιτίθεται και στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.

Τελευταία, αλλά μείζον, εμπόδιο σ’ αυτή τη φάση αναδεικνύονται και τα κόκκινα δάνεια, όπου όχι μόνον το ΔΝΤ αλλά και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζητούν πλήρη απελευθέρωση των πωλήσεών τους σε ξένα funds, χωρίς ουσιαστικές εξαιρέσεις και για τα στεγαστικά μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Πηγή

Τριμερής συνάντηση Τσίπρα - Μέρκελ - Ολάντ

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα συναντηθεί την Παρασκευή με την Γερμανίδα καγκελάριο, Άγκελα Μέρκελ και τον Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουά Ολάντ.

Η τριμερής συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 11:00 ώρα Ελλάδος, πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής.

Στη συνάντηση αυτή αναμένεται να συζητηθούν όλα τα ζητήματα της Συνόδου Κορυφής , το προσφυγικό και τα θέματα που σχετίζονται με την ελληνική οικονομία.

Πηγή 

Τι αποφάσισε το ΥΠΟΙΚ για τις αποδείξεις

Έως την ψήφιση της διάταξης για τη σύνδεση του αφορολόγητου με τις πληρωμές μέσω καρτών οι φορολογούμενοι θα πρέπει να συλλέγουν αποδείξεις. Μετά την ψήφισή της θα ισχύσει το νέο σύστημα στο οποίο το αφορολόγητο ποσό εισοδήματος θα χτίζεται με βάση το ύψος των πληρωμών μέσω καρτών που θα κάνουν οι φορολογούμενοι.

Το σχέδιο που επεξεργάζονται στο υπουργείο Οικονομικών προβλέπει τη σύνδεση του αφορολόγητου ποσού με διαφορετικό ποσοστό δαπανών μέσω καρτών ανάλογα με το εισόδημα των φορολογούμενων.

Η κλίμακωσή του εκτιμάται ότι θα κυμαίνεται από 15% για τα χαμηλότερα εισοδήματα και θα φθάνει έως και 40% για τα υψηλά εισοδήματα.

Οι οριστικές αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν με την επιστροφή των Θεσμών για την συνέχιση της διαπραγμάτευσης αναφορικά με την πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής.

Στο υπουργείο Οικονομικών προετοιμάζονται προκειμένου την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου να ξεκινήσει η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, με το άνοιγμα της ειδικής εφαρμογής στο ΤΑΧΙS net.

Μέχρι τότε, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, θα έχουν προωθηθεί και οι διατάξεις που αφορούν τις διευκρινίσεις για τη δήλωση του Συμφώνου Συμβίωσης καθώς και για τη εξαίρεση των φοιτητών και των ανέργων με πολύ χαμηλό εισόδημα από τα τεκμήρια διαβίωσης.

Στόχος είναι η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν προκειμένου από το Μάιο να ξεκινήσει η πληρωμή του φόρου εισοδήματος που θα προκύψει από την εκκαθάριση.

Το σχέδιο του υπουργείου προβλέπει την καταβολή του φόρου σε αριθμό μηνιαίων δόσεων αντί για τις τρείς διμηνιαίες που ίσχυε έως πέρυσι.

Απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ τινάζει στον «αέρα» την τροπολογία Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες

Ειδικού συνεργάτη

Με μαεστρικό τρόπο επιχείρησε η κυβέρνηση  να κρύψει την απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας που προσδιορίζει επακριβώς τα συνταγματικά όρια σχετικά με τη διανομή των τηλεοπτικών αδειών.

Πρόκειται για την απόφαση 1901/2014 που αφορούσε την αντικατάσταση της ΕΡΤ από τη ΝΕΡΙΤ και η οποία ορίζει με σαφήνεια (παρ.16) ότι:  «Η χορήγηση των αδειών, ο έλεγχος της  εξυπηρέτησης των ανωτέρω σκοπών δημοσίου συμφέροντος και η επιβολή κυρώσεωνανατίθεται σε ανεξάρτητη αρχή, το ‘Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης’».

Μέχρι σήμερα, το επιχείρημα περί «συνταγματικότητας» της τροπολογίας που κυριαρχούσε στον δημόσιο λόγο, ήταν εκείνο που ανέπτυσσε ο κ. Νίκος Παππάς και ο οποίος «ερμηνεύοντας» το Σύνταγμα, ισχυριζόταν ότι η διανομή των τηλεοπτικών αδειών ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους. Ως εκ τούτου, ακροβατώντας στην άποψη ότι οι έννοιες «κράτους» και «κυβέρνηση» ταυτίζονται, πίστευε ότι  θα μπορούσε άνετα να παρακάμψει τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ και να αναλάβει ο ίδιος το ιδιαίτερο αυτό καθήκον...

Δυστυχώς όμως ο κ. Παππάς ίσως να μην γνώριζε την απόφαση 1901/2014 του ΣτΕ, η οποία ερμηνεύοντας αυθεντικά το Σύνταγμα (άρθ. 15 παρ. 2), ορίζει ότι η συνταγματική «έκφραση» του κράτους που δικαιούται να χορηγεί τηλεοπτικές άδειες είναι η ανεξάρτητη αρχή του ΕΣΡ και όχι κάποιος υπουργός.

Γι αυτό τον λόγο άλλωστε, αποστάσεις από τον κ, Παππά, κράτησε πρόσφατα και ο αρμόδιος Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος, λέγοντας ότι ακόμα και αν είναι σωστές οι φωνές περί αντισυνταγματικότητας της τροπολογίας Παππά, η κυβέρνηση δύναται να επικαλεστεί μια άλλη (και μάλλον άσχετη με το αντικείμενο) ιδιαίτερη νομική διάταξη την λεγόμενη «αρχή της επιείκειας».

Το Liberal επικοινώνησε με έμπειρους νομικούς κύκλους, θέτοντας σε γνώση τους την απόφαση του ΣτΕ, οι οποίοι μας ενημέρωσαν ότι -πλέον- ο νόμος Παππά βρίσκεται στον αέρα και ότι είναι δυνατόν να εκπέσει με την πρώτη απλή προσφυγή που θα κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κυρίως ως προς τη δυνατότητα του ιδίου του υπουργού (ή οποιαδήποτε άλλου πλην του ΕΣΡ) να αποφασίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης των αδειών.

Σύμφωνα με τους ίδιους νομικούς κύκλους οι αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ δεν χωρούν παρερμηνειών και είναι άμεσα εφαρμόσιμες.

Γι αυτό ακριβώς τον λόγο, μόνον τυχαία δεν θεωρήθηκε η πρόσφατη αποστροφή του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας Νικολάου Σακελλαρίου στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Ενώσεως Διοικητικών Δικαστών, λίγες μόλις ώρες μετά την υπερψήφιση της τροπολογίας Παππά,  όπου τόνισε προς τους συναδέρφους του ότι: «σήµερα περισσότερο από ποτέ, έχουµε ανάγκη από δικαστάς, πραγματικούς δικαστάς, που έχουν συνείδηση του βάρους της συνταγματικής τους αποστολής, που δεν κάµπτονται από πιέσεις, απ’ όπου και αν αυτές προέρχονται».

Το βέβαιο είναι, ότι η συνέχεια στο «σήριαλ» των τηλεοπτικών αδειών προμηνύεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Ολόκληρη η παρ. 16 της απόφασης  1901/2014 της ολομέλειας του ΣτΕ:

«Ειδικά ως προς τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, ο συνταγματικός νομοθέτης, έχοντας υπόψη τη μεγάλη εμβέλεια, την χρονική αμεσότητα και την ιδιαίτερη δύναμη επιρροής που διαθέτουν, με τις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 2 του Συντάγματος όρισε ότι η λειτουργία τους υπάγεται στον άμεσο έλεγχο του κράτους. Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει τόσο τη χορήγηση αδείας λειτουργίας, όσο και τη μέριμνα ώστε κατά τη λειτουργία τους να εξυπηρετούνται συγκεκριμένοι σκοποί δημοσίου ενδιαφέροντος. Οι σκοποί αυτοί είναι: η αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών, ειδήσεων, προϊόντων λόγου και τέχνης, η ποιοτική στάθμη των προγραμμάτων σε αντιστοιχία με την κοινωνική αποστολή των εν λόγω μέσων και την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, ο σεβασμός της αξίας του ανθρώπου και η προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας. Η χορήγηση των αδειών, ο έλεγχος της εξυπηρέτησης των ανωτέρω σκοπών δημοσίου συμφέροντος και η επιβολή κυρώσεων ανατίθεται σε ανεξάρτητη αρχή, το ‘Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης’».

Γκάμπριελ: Ελάφρυνση χρέους στην Ελλάδα για να αποφευχθεί κοινωνική αναταραχή

Την ελάφρυνση του χρέους, «εφόσον η Ελλάδα συνεχίσει να ασχολείται σοβαρά με τις μεταρρυθμίσεις», ζητεί ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο οι συνεχιζόμενες περικοπές να οδηγήσουν σε κοινωνική αναταραχή και να καταστήσουν τη χώρα μη-κυβερνήσιμη.

Σε άρθρο του, το οποίο δημοσιεύεται αποκλειστικά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και σε τέσσερις μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες (El Pais, Le Monde, La Republica, Frankfurter Allgemeine Zeitung), ο επικεφαλής των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών απορρίπτει κατηγορηματικά τις εισηγήσεις για κλείσιμο των συνόρων και αποκλεισμό της Ελλάδας από την Σένγκεν, κάνοντας λόγο για προτάσεις που «δηλητηριάζουν τον ευρωπαϊκό διάλογο».

 Χαρακτηρίζει δε «σχεδόν κυνικές» τις προειδοποιήσεις προς την Ελλάδα για την καλύτερη φύλαξη των συνόρων, ενώ υπενθυμίζει ότι τα περισσότερα χρήματα που έχουν δοθεί ως βοήθεια στην Ελλάδα κατέληξαν στους διεθνείς δανειστές και όχι στην ελληνική οικονομία.

Ο κ. Γκάμπριελ επιχειρεί να υπενθυμίσει στις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης την ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και τη θέση των χωρών τους σε αυτή τη διαδικασία, ενώ περιγράφει τα πλεονεκτήματα του «ευρωπαϊκού ονείρου» και τη σημασία της εμβάθυνσης της συνοχής της Ένωσης, της εξάλειψης των ανισοτήτων, αλλά και της από κοινού δράσης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι παγκόσμιες προκλήσεις.

Αναφερόμενος ειδικά στην προσφυγική κρίση, διερωτάται πώς είναι δυνατόν να βρίσκονται τόσα δισεκατομμύρια προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες, αλλά όχι για να σωθούν άνθρωποι και, απευθυνόμενος στη χώρα του, προειδοποιεί ότι «όσο η Γερμανία αυτοπεριορίζεται στις εκκλήσεις για αλληλεγγύη στην υποδοχή των προσφύγων, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να επενδύσει περισσότερο στην ανάπτυξη και στις θέσεις εργασίας στην Ευρώπη, κανείς δεν θα έρθει να μας βοηθήσει».

Πηγή