Αποκάλυψη: Η μυστική συμφωνία Άγκυρας – Ριάντ και το «βρώμικο» σχέδιο κατά της Ελλάδας

ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΝΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ - ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΑΟΥΔΙΚΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ - ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ 

Τουρκία και Σαουδική Αραβία, συμφωνούν για την πλήρη διαίρεση της Μέσης Ανατολής και την αποστολή χιλιάδων ακόμη προσφύγων στην Ευρώπη με απώτερο σκοπό να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα.

Της Μαρίας Γιαχνάκη

Όπως πολύ καλά ξέρουν, ένα σχέδιο εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων στην χώρα μας θα δημιουργήσει σύγχυση στην ορθόδοξη χώρα της κρίσης που προσπαθούν με «νύχια και με δόντια» να της αλλοιώσουν τα χαρακτηριστικά και να μειώσουν την εθνική της υπόσταση.

Μια «ασθενική» Ελλάδα, δε θα μπορεί να στρέφει την προσοχή της σε άλλα σημαντικά θέματα - όπως τα Εθνικά - όταν θα έχει να λύσει το προσφυγικό. Από την στιγμή μάλιστα που και η Ευρώπη θέλει εγκλωβισμένους πρόσφυγες στην Ελλάδα, για τους δικούς της λόγους, το χαρτί της Σαουδικής Αραβίας γίνεται ακόμη πιο δυνατό.

Τούρκοι και Σαουδάραβες συνεργάζονται σε διάφορους τομείς, αλλά κυρίως στην εξάπλωση του Ισλάμ σε όλα τα μήκη και τα πλάτη.

Παρά του ότι οι σχέσεις τους πέρασαν μια κρίση βαριά για το θέμα της Συρίας, αφού δεν κατάφεραν να ενεργήσουν από κοινού εναντίον του Άσαντ από την αρχή. Η Τουρκία ζήτησε την πλήρη υποστήριξη του Ριάντ σε όλα τα επίπεδα - ακόμη και στο οικονομικό - αλλά κυρίως στην εκπαίδευση εξτρεμιστών και την στρατολόγηση τζιχαντιστών για την δημιουργία του ισχυρού ισλαμικού κράτους, όπως άλλωστε επιθυμεί και η Σαουδική Αραβία.

Η Σαουδική Αραβία μάλιστα σύμφωνα με πηγές του Νewsbomb.gr έχει ως στόχο να συνεχίσει την παλιά δοκιμασμένη πολιτική της.

Ανοίγει και πάλι τις φυλακές της χαρίζοντας την ζωή σε βαρυποινίτες που είχαν καταδικαστεί με αποκεφαλισμό και στέλνοντάς τους ως μισθοφόρους στο μέτωπο της Συρίας. Εκεί θα συνεχίσουν να εκπαιδεύονται ως Τζιχαντιστές μεγαλώνοντας έτσι την δυναμική του Ισλαμικού κράτους, ενώ οι οικογένειές τους, που μένουν πίσω θα ζουν με μισθό από την κυβέρνηση.

Μάλιστα, η τελευταία άτυπη συνάντηση ανάμεσα στον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και το βασιλιά της χώρας Σαλμάν, σύμφωνα με τις πηγές μας, κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με την εκπαίδευση των περισσότερων μαχητών της συριακής αντιπολίτευσης, ώστε «να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των δύο χωρών». Ο Σαουδάραβας βασιλιάς υποσχέθηκε στον Ερντογάν να υποστηρίξει το ξεκαθάρισμα στην Τουρκία από το κουρδικό στοιχείο, να μειώσει την δυναμική τους αλλά και να χρηματοδοτήσει την δραστηριότητα της Τουρκίας, ακόμη και στην ενίσχυση της παρουσίας του Τουρκικού στοιχείου στην Ελλάδα. Άλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια οι Τούρκοι που ζουν σε περιοχές όπως στην Θράκη, χρηματοδοτούνται από την Τουρκία με χρήματα που προέρχονται από την Σαουδική Αραβία για να ισχυροποιηθεί το τουρκικό στοιχείο στην περιοχή.

Άλλωστε, το μεγάλο θέμα των δυο ηγετών είναι να δυναμώσουν τους σουνίτες που είναι και η πιο σκληροπυρηνική ομάδα μουσουλμάνων έναντι των σιιτών, κυρίως αυτών που προέρχονται από το Ιράν. Συνεχίζουν, μάλιστα, να έχουν προβλήματα με την Ιρανική πολιτική για την επιρροή της σε Συρία, Ιράκ, Λίβανο κα Υεμένη και αυτό ίσως είναι και το στοιχείο που τους δένει ακόμη περισσότερο.

Πάντως, Ερντογάν και Σαλμάν έδωσαν τα χέρια σε μια μεταξύ τους συμφωνία που θα επιδιώκει με κάθε τρόπο την αποσταθεροποίηση όχι μουσουλμανικών χωρών, αλλά αλλόθρησκων χωρών μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Οι πρόσφυγες, λοιπόν, οι οποίοι στην ουσία θα προωθούνται από την Τουρκία προς την Ελλάδα με τακτική, παρά τις υποσχέσεις της Τουρκίας στην Ε.Ε, η ενδυνάμωση του μουσουλμανικού στοιχείου μέσω μαζώξεων, ομιλιών ,κυκλοφορίας θρησκευτικών μουσουλμανικών βιβλίων μέσω εικονικών πολιτιστικών κινήσεων, οι χρηματοδοτήσεις σε οικογένειες μουσουλμάνων - αλλά ακόμη και χρηματοδοτήσεις σε ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και τύπο - προκειμένου να πλασάρουν την ισλαμική θεωρία και θέση, είναι μερικά από αυτά για τα οποία η Σαουδική Αραβία θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Ο στόχος, λοιπόν, της Σαουδικής Αραβίας είναι να ισχυροποιήσει έναν σουνιτικό άξονα ο οποίος θα περνάει με διευκολύνσεις, όπως η προσφυγική κρίση από ευρωπαϊκές χώρες, έχοντας ως Δούρειο Ίππο την θρησκευτική της συμμαχία με την Τουρκία, αλλά και την οικονομική εξάρτηση της Τουρκίας από το Ριάντ.

Οι πληροφορίες μας αναφέρουν πως έχουν γίνει ειδικές συστάσεις από την Σαουδική Αραβία για την συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον Τούρκο ομόλογο του Αχμέντ Νταβούτολου που θα πραγματοποιηθεί στην Σμύρνη για το προσφυγικό την ερχόμενη εβδομάδα.

 

Αλλάζει χρώμα η Ευρώπη;

γράφει ο Μιχάλης Κονιόρδος*

Ευρώπη σημαίνει «η ευρύωπος», η γυναίκα με μεγάλα μάτια (ευρείες όπες).

Ο δε Όμηρος, χαρακτήριζε τον Δία «εύρωπο», επίθετο που σημαίνει «εκείνος που βλέπει μακριά».

Η Ευρώπη λίγες μέρες πριν την Σύνοδο για το προσφυγικό είναι δυνατόν να δει μακριά; Και πόσο μακριά;

Σκαλίζοντας την Ιστορία, διαπιστώνει κανείς ότι η Ευρώπη είναι ένας πίνακας συνεχών μετακινήσεων εδώ και δύο τουλάχιστον χιλιάδες χρόνια. Και ταυτόχρονα υπήρξε η κεντρική σκηνή συνεχών σφαγών

Μόλις 70 χρόνια έχουν περάσει από το γιγαντιαίο αιματοκύλισμα του περασμένου αιώνα και ούτε καν 25 από την γιουγκοσλαβική τραγωδία.

Και για άλλη μια φορά αμήχανη πάλι – όπως και τη δεκαετία του ’90 στην Βοσνία - στέκεται μπροστά στην οριζόμενη από πολεμικές συνθήκες, νέα μεταναστευτική ροή.

Αμήχανη, γιατί μεταξύ άλλων φαίνεται να ξεχνά, μια βασική εξίσωση: Ε=Κ επί Τ επί Π (Ε= Κ Χ Τ Χ Π).

Η εξίσωση:

Η επιρροή της ανθρώπινης δραστηριότητας στην βιόσφαιρα είναι ίση με το προϊόν κατανάλωσης, πολλαπλασιαζόμενο επί την τεχνολογία της παραγωγής, πολλαπλασιαζόμενο επί τον πληθυσμό.

«Αν όπως δείχνουν τα πράγματα, οι πλούσιες χώρες αρνηθούν να μεταβάλουν τα επίπεδα κατανάλωσης και οι ελίτ του Τρίτου Κόσμου αυξήσουν τη δική τους κι αν η οικολογικά ήπια τεχνολογία δεν γενικευτεί πολύ σύντομα, δεν θα απομείνει να «παίξουμε» με τη μεταβλητή Π, τον πληθυσμό» (1). Και αυτή η μεταναστευτική ροή, η οριζόμενη από πολεμικές συνθήκες, «παίζει» εδώ και καιρό με την μεταβλητή Π.

Ευρώπη λοιπόν, ευρύωπος ή μια Σκοτεινή Ήπειρος;

Αμήχανη, γιατί πρακτικά, η Ευρώπη μόλις τα τελευταία χρόνια, προσπαθεί να παρακολουθήσει ειρηνικά την εξέλιξη της παγκόσμιας ιστορίας μέσα από τιςδιάφορες μεταναστευτικές ροές που ζωγραφίζουν τον πίνακά της. Και το μέχρι στιγμής επίτευγμά της είναι κυρίως μια ενισχυμένη μορφή οικονομικής ενοποίησης. Αλλά η οικονομία είναι μία μόνο πτυχή της ευρωπαϊκής κοινής πορείας. Υπάρχει και ο πολιτισμός. Η κουλτούρα από την πλευρά της, δεν σημαίνει οικονομία και θα επιβιώσει μόνο αν αναπτυχθεί η ιδέα μιας πολιτισμικής ενότητας. Πόσο είναι εφικτό και σε ποιο βάθος χρόνου ;

Ευρώπη λοιπόν, ευρύωπος ή μια Σκοτεινή Ήπειρος ;

Φαίνεται να επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ο Μαζάουερ, ήδη από το 1998 (2) :

«…Όλα αυτά σημαίνουν ότι η σημερινή κατάσταση πραγμάτων στην Ευρώπη είναι ακατάστατη και περίπλοκη και τέτοια μάλλον θα μείνει: υπάρχουν στην Ευρώπη περισσότερα έθνη-κράτη παρά ποτέ, τα οποία συνεργάζονται σε μια πληθώρα διεθνών οργανισμών, όπως –πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ- το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο ΟΑΣΕ, Η ΔΕΕ και πολλοί άλλοι.

»Η μεγάλη εποχή της αυτονομίας του έθνους-κράτους έχει παρέλθει και η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου (και της εργασίας) αναγκάζει τις χώρες να παραιτηθούν από τον αποκλειστικό έλεγχο ορισμένων τομέων χάραξης πολιτικής.

»Όμως η Ευρώπη των αλληλεπικαλυπτόμενων εθνικών κυριαρχιών δεν θα πρέπει να συγχέεται με μια άλλη, στην οποία τα έθνη-κράτη εξανεμίζονται και χάνονται μέσα σε όλο και ευρύτερες οντότητες.

»Η μεγάλη ποικιλία πολιτισμών και παραδόσεων της Ευρώπης, πού τόσο εκτιμούσαν οι στοχαστές από τον Μακιαβέλλι και μετά, παραμένει θεμελιώδης για τη σημερινή κατανόηση της ηπείρου.

»Τούτο το πανόραμα εθνικών πολιτισμών, ιστοριών και αξιών δυσκολεύει τους Ευρωπαίους να δράσουν συνεκτικά και γρήγορα σε στιγμές κρίσης αν και αυτό δεν είχε σχεδόν καμιά σημασία στον Ψυχρό Πόλεμο, αφού οι Ευρωπαίοι και από τις δύο πλευρές του Σιδηρού Παραπετάσματος είχαν αφήσει την πρωτοβουλία για τις υποθέσεις τους στις δύο υπερδυνάμεις. Συνήθισαν λοιπόν επί δεκαετίες να κατηγορούν τους Αμερικανούς και τους Ρώσους, περιμένοντας παράλληλα απ’ αυτούς να βάλουν σε τάξη τα του οίκου τους…»

Σκοτεινή και αμήχανη παρακολουθεί τις αλλαγές γιατί αν και ο κόσμος έγινε πολύ ταχύτερος, δεν κατάφερε μέσα στα τελευταία 50-70 χρόνια να πετύχει ειρηνικά κάτι περισσότερο από ό,τι μέσα από μία ιστορία δύο χιλιάδων ετών, κατάφερε να συνθέσει.

Επομένως, θα πρέπει να προετοιμαστούμε για μια αργή - σε χρόνο- διαδικασία μετεξέλιξης του ευρωπαϊκού πίνακα, όπου η Ευρώπη θα αλλάξει χρώμα, όπως συνέβη στις ΗΠΑ. Η μετανάστευση στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Γερμανικών βαρβαρικών φύλων που συνέβαλε στην δημιουργία νέων κρατικών οντοτήτων, διήρκεσε αιώνες.

Θα πρέπει επίσης να προετοιμαστούμε για μια αργή διαδικασία ομαλής ενσωμάτωσης των μεταναστευτικών ροών στον κοινωνικό ιστό έχοντας επίγνωση ότι ηοποιαδήποτε μεταναστευτική πολιτική αποδίδει καρπούς μόνο μακροπρόθεσμα και ότι το χρονικό κενό που μεσολαβεί μέχρι την ενσωμάτωση, είναι δυνατόν να προκαλούνται αντιδράσεις κατά την περίοδο που αφίσταται της ενσωμάτωσης.

Θα πρέπει να γίνουν αντιληπτοί και οι φόβοι γηγενών πληθυσμιακών ομάδων και να προετοιμαστούν οι υποδοχείς- πληθυσμοί για τις θετικές παραμέτρους της μετανάστευσης, ιδιαίτερα όταν αξιόπιστες μελέτες οδηγούν στην πιθανότατα ασφαλή πρόβλεψη ότι o πληθυσμός των γηγενών στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Βουλγαρία, στην Σλοβακία και στην Λετονία θα μειωθεί κατά 37%!

Θα πρέπει να αποκτήσουμε την ικανότητα να διακρίνουμε αν και που υπάρχει κάποιος εχθρός. Ο εχθρός πάντοτε εφευρισκόταν. Ήταν σχεδόν πάντα η άμυνα που έχτιζαν όλοι για να προστατέψουν την ταυτότητά τους. Και χτιζόταν σταδιακά. Το Ισλάμ για παράδειγμα μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Αλλά το Ισλαμικό Κράτος δεν είναι το Ισλάμ, υπό την έννοια ότι ο Χίτλερ δεν ήταν ο Χριστιανισμός.

Ευρώπη λοιπόν, ευρύωπος ή μια Σκοτεινή Ήπειρος ; Πόσο μακριά μπορεί να δει η Ευρώπη και ποιες αποφάσεις είναι σε θέση να πάρει ;

Η αρθρογραφία γύρω από το προσφυγικό και την μετανάστευση είναι μεγάλη και επαρκής σε ιδέες και προβληματισμούς. Το μπαλάκι ανήκει πλέον στους πολιτικούς που έχουν την υποχρέωση να σχεδιάσουν λύσεις τόσο βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες. Ισοδυναμούν αυτές οι λύσεις με τον ορισμό του απίθανου;

Οι νέοι πάντως, όπως τους έζησα και τους ζώ μέσα από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα«Οι Νέοι Ευρωπαίοι: φώτα και σκιές για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα από τα μάτια των τωρινών και μελλοντικών νέων πολιτών» που αφορά στην διερεύνηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες 2ης γενιάς και αναζητά τρόπους εύρυθμης ενσωμάτωσής τους στον κοινωνικό ιστό της χώρας όπου κατοικούν, έχουν ήδη «ψηφίσει» πως το νέο χρώμα στον πίνακα της Ευρώπης θα το παράγει η μετανάστευση.

Ευρώπη λοιπόν, ευρύωπος ;

(1) Le Monde diplomatique, Ελληνική έκδοση του Manière de voir, Τεύχος 10, Δεκέμβριος 1996, σελ. 69-72, «Ο Πλανήτης στον δρόμο της καταστροφής», Susan George και «Η σκοτεινή όψη της κατανάλωσης», εφημερίδα «Καθημερινή», 8-10-2000.

(2) Μαρκ Μαζάουερ, «Σκοτεινή ήπειρος : Ο ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας», 1998 (ελληνική έκδοση : εκδόσεις Αλεξάνδρεια 2001,σελ. 383-384)

* Καθηγητής ΤΕΙ Πειραιά

«Πλημμύρισε» το Σύνταγμα ρούχα, τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης -10.000 άτομα προσέφεραν στους πρόσφυγες

Μέχρι και την τελευταία στιγμή λίγο μετά τις 6 το απόγευμα οι Αθηναίοι έφταναν στην πλατεία Συντάγματος και άφηναν σακούλες με ρούχα, τρόφιμα, φάρμακα, βρεφικά είδη, είδη υγιεινής.

Σχεδόν 10.000 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του «Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης» και με αμείωτο ρυθμό συνέχιζαν να προσέρχονται στην πλατεία.

«Από τις 10 το πρωί δεν έχουν σταματήσει ούτε λεπτό να έρχονται και να προσφέρουν» δηλώνει στο ΑΠΕ ΜΠΕ μέλος του «Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης» και υπογραμμίζει ότι η προσέλευση του κόσμου έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία.

 «Είναι συγκινητική αυτή η ανταπόκριση. Δεν περιμέναμε όλη αυτήν την ευαισθησία που έχει δείξει ο κόσμος και τα κύματα αγάπης που σήμερα εισπράξαμε».

Άνθρωποι σε αναπηρικό καροτσάκι, ηλικιωμένοι, γονείς με τα παιδιά στην αγκαλιά τους, νεαρός κόσμος, όλοι περνούσαν και άφηναν και κάτι για τους πρόσφυγες, τους άστεγους, τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Οι 200 εθελοντές παραλάμβαναν τις σακούλες και τις ταξινομούσαν. «Κατευθύνουμε τον κόσμο ανάλογα με το τι προσφέρει σε ποιο τομέα να τα τοποθετεί. Έχουμε μαζέψει τρόφιμα, ρούχα και παπούτσια ακόμη και χαλί» μας λέει ένας από τους εθελοντές.

Τα δυο φορτηγά που διατέθηκαν από εταιρεία μεταφορών γέμισαν με κούτες, τσάντες ακόμη και βαλίτσες, ενώ αυτοκίνητα εθελοντών έκαναν αμέτρητες διαδρομές προς τις αποθήκες όπου θα γίνει η ταξινόμηση, διαλογή και τέλος η παράδοση. «Τελικός προορισμός είναι τα κέντρα υποδοχής προσφύγων σε Ελληνικό, Πειραιά και γενικά όπου υπάρχει δομή εδώ στην Αθήνα, ενώ θα σταλούν αρκετά πράγματα και στην Ειδομένη. Παράλληλα, θα προσφέρουμε ένα μέρος και στην ‘Κοινωνική Κουζίνα ο Άλλος Άνθρωπος’, αλλά και στο Στέκι Μεταναστών» υπογραμμίζει ένα μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Αρκετά τρόφιμα και είδη υγιεινής βέβαια δίνονταν εκείνη την ώρα σε πρόσφυγες και άστεγους που βρέθηκαν στην πλατεία Συντάγματος.

 Στα άμεσα σχέδια πάντως του Δικτύου είναι να οργανωθεί σύντομα μια ανάλογη πρωτοβουλία για να συγκεντρωθούν εκ νέου κυρίως τρόφιμα, φάρμακα και είδη υγιεινής, καθώς «πολύς κόσμος μας πλησίασε και μας ζήτησε κάτι τέτοιο γιατί ήθελε να έρθει, αλλά δεν πρόλαβε» συμπληρώνει ένας εθελοντής.

Πηγή

Σαν Γαλατικό χωριό…

Του Γιάννη Παντελάκη  

Απ’ όλες τις γωνιές της Ευρώπης -και όχι μόνο- ολοένα και πιο συχνά έρχονται ειδήσεις που μας πληροφορούν ότι η μείωση των πωλήσεων των εφημερίδων, είτε τις οδηγούν σε κλείσιμο και μεταφορά των εκδόσεών τους στο διαδίκτυο, είτε σε μεγάλες συγχωνεύσεις. Κατά κάποιο παράδοξο τρόπο, την χώρα μας δεν φαίνεται να την αγγίζουν αυτά.  Μοιάζει να ζούμε σ ένα «Γαλατικό χωριό» σαν αυτό του Αστερίξ! Παρ ότι οι κυκλοφορίες μειώνονται συνεχώς, εξακολουθούμε να έχουμε έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς εντύπων καθημερινών εκδόσεων (συγκριτικά με τον πληθυσμό) και εφημερίδες που εξακολουθούν να κυκλοφορούν με ημερήσιες πωλήσεις 60 ή 300 φύλλων !  Ας δούμε μερικά στοιχεία, για να μην «ξαναπέσουμε από τα σύννεφα» όταν ακούσουμε για περίεργες ιστορίες όπως αυτές που πληροφορηθήκαμε πρόσφατα.

Φαινομενικά, πρόκειται για ένα θέμα που αφορά κυρίως στους ανθρώπους που κινούνται γύρω από τον τύπο. Ουσιαστικά, αφορά στην ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας αφού το προϊόν που πραγματεύονται αφορά στην πληροφόρηση των πολιτών, τον οφειλόμενο έλεγχο της εξουσίας, την περίφημη και πολυσυζητημένη διαπλοκή.

Στην Ισπανία, η μεγαλύτερη και από τις εγκυρότερες εφημερίδες της χώρας, αλλά και παγκόσμια, η El Pais, σύντομα-σύμφωνα με άρθρο του διευθυντή της- αναμένεται να σταματήσει να κυκλοφορεί σε χαρτί και να μετατραπεί σε διαδικτυακή. Η El Pais, πουλάει 220.000 την ημέρα, από το 2008 μειώνεται σταθερά η κυκλοφορία της. Ωστόσο, ωστόσο οι μοναδικοί επισκέπτες στην διαδικτυακή της έκδοση αυξάνονται συνεχώς (πέρυσι μόνο, κατά 15,3%) φθάνοντας τα 13.5 εκατ. !

Βρετανικός «Ιντιπέντεντ», στις 26 Μαρτίου θα κυκλοφορήσει το τελευταίο του φύλλο και θα υπάρχει μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Η κυκλοφορία του κινείται γύρω στις 56.000 φύλλα καθημερινά, οι πρόθυμοι αναγνώστες να δίνουν  1.6 λίρες καθημερινά, ολοένα και μειώνονται.

Στην Ιταλία, η δεύτερη και η τρίτη σε κυκλοφορία εφημερίδες (La Repubblica και La Stampa ), αποφάσισαν την συγχώνευση των συντακτικών τους ομάδων αν και θα κρατήσουν τους τίτλους τους. Η ενοποίηση, οφείλεται στην ανάγκη περιορισμού των εξόδων των εντύπων εκδόσεων τις οποίες ανταγωνίζονται με επιτυχία οι διαδικτυακές εκδόσεις.

Αυτά συμβαίνουν στην Ευρώπη, μπορούν ν αναφερθούν πολλά ακόμα παραδείγματα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις ΗΠΑ. Οι εφημερίδες σε χαρτί, χάνουν συνεχώς φύλλα. Ενδεικτικά, η Wall Street Journal μεταξύ Μαρτίου 2013- Σεπτεμβρίου 2015 έχασε περίπου 400.000 αναγνώστες, οι New York Times περίπου 200.000, η Washington Post περίπου 100.000  κ.ο.κ. Εφημερίδες κλείνουν και μεταφέρουν πια όλες τις δραστηριότητές τους στο διαδίκτυο.

Αν κάποιος ρίξει μια ματιά στα περίπτερα της χώρας μας, θα πιστέψει ότι το θέμα της κρίσης των έντυπων εκδόσεων, δεν μας αφορά. Πληθώρα τίτλων. Στην χώρα (στοιχεία για τις εφημερίδες που κυκλοφορούν από το πρακτορείο «Άργος») κυκλοφορούν καθημερινά, έξι πρωινές εφημερίδες, δέκα απογευματινές, δέκα αθλητικές και τρείς οικονομικές ! Οι πωλήσεις αυτών των εφημερίδων, θα δείξει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Υπάρχουν εφημερίδες που πουλάνε καθημερινά 60  ή 350 φύλλα, υπάρχουν αθλητικές που πουλάνε 340 ή 860 φύλλα ! Από μια τυχαία ημέρα (2.2.2016) θα διαπιστώσουμε ότι οι πέντε από τις έξι πρωινές εφημερίδες (για την Καθημερινή δεν δίνονται στοιχεία)  πουλάνε συνολικά 10.360 φύλλα, οι απογευματινές 73.200, οι αθλητικές 28.330 και οι οικονομικές 1160. Σύνολο, 113.050 φύλλα. Όσοι δηλαδή, θα μπορούσαν να είναι οι επισκέπτες ενός μόνο πετυχημένου ειδησεογραφικού site ! Η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα στην χώρα (ΤΑΝΕΑ), πουλάει περίπου 15.000 φύλλα,  όσο ένα χαμηλής επισκεψιμότητας ειδησεογραφικό site !

Τα στοιχεία δείχνουν, ότι οι κυκλοφορίες στην χώρα μας πέφτουν συνέχεια. Τον Ιανουάριο η πτώση άγγιξε το 22% στις καθημερινές εφημερίδες και 16% στις Κυριακάτικες εκδόσεις (typologies.gr).  Η πτώση αυτή, είναι συνεχής εδώ και αρκετά χρόνια. Παρ όλα αυτά, ο αριθμός των εφημερίδων που κυκλοφορούν, έχει μειωθεί ελάχιστα. Πως συμβαίνει αυτό το παράδοξο γεγονός ; Πως μια εφημερίδα για παράδειγμα επιβιώνει πουλώντας καθημερινά 60 φύλλα ; Πως συμβαίνει σε μια χώρα που έχει το πιο αναξιόπιστο πρωτάθλημα να διαθέτει δέκα αθλητικές εφημερίδες με ενδεικτικές κυκλοφορίες 340 ή 1500 φύλλα ; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, θα μας δώσουν μερικές καλές απαντήσεις για τον διόλου αγγελικά πλασμένο χώρο των ΜΜΕ…

Το πρόβλημα ήταν και παραμένουν τα μνημόνια κ. Τσίπρα

γράφει ο Θέμης Τζήμας*

Όποτε ο πρωθυπουργός βρίσκεται μπροστά στα επίχειρα της πολιτικής του και της υπογραφής του ανακαλύπτει το νέο «αντίπαλο» της εβδομάδας. Η δε πολεμική του εναντίον του ΔΝΤ τείνει να καταστεί νούμερο επιθεώρησης.

Πριν λίγους μήνες «έφευγε», μετά βγήκε ο υπουργός οικονομικών και διαβεβαίωσε ότι δε θέλουμε να πάει πουθενά και τώρα που η διαπραγμάτευση «παραχώρηση κυριαρχίας στο Αιγαίο και αποδοχή του κλεισίματος των συνόρων για μείωση χρέους» αποτυγχάνει όπως ήταν αναμενόμενο, ο Αλέξης Τσίπρας θυμήθηκε και πάλι ότι το πρόβλημα είναι- όχι τα μνημόνια αλλά - το ΔΝΤ.

Είναι περιττό να θυμίσουμε βεβαίως ότι το ΔΝΤ βρίσκεται μετά το καλοκαίρι στην Ελλάδα ως μέλος του κουαρτέτου με υπογραφή Τσίπρα, όπως και ότι μέχρι πρότινος ήταν από τους «καλούς», δεδομένου ότι θέτει το ζήτημα της διαγραφής μέρους του χρέους. Αυτό που είναι σημαντικότερο να θυμόμαστε έχει να κάνει με το ότι από το 2010, η Ελλάδα δεν είχε ποτέ μια κυβέρνηση που να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας: η χώρα βρίσκεται σε απανωτά προγράμματα που είναι αδύνατο να βγάλουν το λαό από την κρίση, είτε συμμετέχει το ΔΝΤ είτε όχι, διότι βασίζονται στην υπόθεση ότι η ανταγωνιστικότητα της εθνικής οικονομίας θα βελτιωθεί μέσω εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή φτωχοποίησης και προσέλκυσης επενδύσεων μέσω εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες στην πραγματικότητα συνιστούν αποεπενδύσεις εξαιτίας των συνθηκών συρρίκνωσης των αξιών και διαφυγής υπαρκτών ή εν δυνάμει κερδών από την εθνική οικονομία, που οι ιδιωτικοποιήσεις αν δεν προκαλούν, τουλάχιστον επιτείνουν.

Αντί δηλαδή η εθνική οικονομία να μπει σε ένα πρόγραμμα ενίσχυσης της εσωτερικής ζήτησης και σχεδιασμένης ανασυγκρότησης που αναγκαστικά απαιτεί ισχυρές δημόσιες επενδύσεις και δημόσια εργαλεία, γίνονται τα ακριβώς αντίθετα. Η απάντηση στο γιατί ακολουθείται μια καταφανώς αντίθετη προς τα συμφέροντα της εθνικής οικονομίας πολιτική, είναι διότι η ελληνική οικονομία- και όχι μόνο- δεν προορίζεται να παραμείνει μια εθνική οικονομία ενταγμένη σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αλλά να καταστεί μια περιφερειακή οικονομία με γεωγραφικό σημείο αναφοράς τον ελλαδικό χώρο, παράρτημα ενός υβριδικού, ανισομερούς, εθνικό- υπερεθνικού σχηματισμού. Τα μνημόνια συμπυκνώνουν ακριβώς αυτό το δομικό μετασχηματισμό που είναι ταυτόχρονα εξωγενής- η νεοαποικιακή εξάρτηση- και ενδογενής- ένα τμήμα της εγχώριας ολιγαρχίας κερδίζει χάρη στον εφαρμοσμένο νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή χάρη στον κρατικό[1] καπιταλισμό που ασκείται προς όφελος των κυρίαρχων μερίδων του κεφαλαίου. Η διπλή αφετηρία με κυρίαρχους τους εξωγενείς λόγους, συναντιέται στην υποστήριξη των μνημονίων και του ευρώ ως εργαλείου μονιμοποίησης της μνημονιακής κατάστασης, ακόμα και μετά το τυπικό τέλος τους, αν ποτέ αυτό έρθει.

Ο δημοσιονομισμός δε, ως εμμονική προσήλωση στο χρέος πέρα από ευρωπαϊκό φετίχ λόγω Γερμανίας, συνιστά το πρόσχημα μεταφοράς κυριαρχίας εξαιτίας άκαμπτων υποτίθεται κανόνων. Εξ ου και προβάλλεται διαρκώς είτε σαν καρότο είτε σα μαστίγιο, προκαλώντας εμμονές και σε τμήματα της αριστεράς ή της προοδευτικής διανόησης δυστυχώς.

Όλα αυτά είναι γνωστά και σαφή σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 και μετά. Κάθε μία εξ αυτών ωστόσο, όταν βρέθηκε μπροστά στο δύσκολο δρόμο της σύγκρουσης και στον εύκολο για την ίδια της υποταγής, που διασφαλίζει τη διετή σύμβαση πρωθυπουργικής εργασίας και τα αντίστοιχα οφέλη από τη νομή της εξουσίας επέλεξε το δεύτερο δρόμο. Φαντάζει απλοϊκό αλλά δεν είναι: πήρε πάνω από 20 χρόνια προκειμένου να διαμορφωθεί ένα σύστημα εξουσίας τόσο ολοκληρωτικό και ολοκληρωμένο ώστε να μπορεί να ελέγξει με πολλούς τρόπους ένα ευρύτατο φάσμα πολιτικών δυνάμεων, με τόσο διαφορετικές αφετηρίες. Έτσι φτάσαμε για παράδειγμα, έξι πολιτικοί αρχηγοί και ένας πρόεδρος της δημοκρατίας να συμφωνούν ότι η Ελλάδα δε θα χρησιμοποιήσει το μοναδικό όπλο που διαθέτει, αυτό του βέτο για να προασπίσει τα συμφέροντά της, τον ανθρωπισμό και τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Έτσι καταλήξαμε σε έναν πρωθυπουργό που από το σκίσιμο των μνημονίων ορκίζεται στην πιστή εφαρμογή τους με όποιο κόστος και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Το πρόβλημα εν τέλει  στον πυρήνα του δεν είναι πολύ διαφορετικό από αυτό σε πολύ πιο αναπτυγμένες οικονομίες και χώρες: μια ελίτ κατέχει τα ΜΜΕ, τα μέσα παραγωγής, την πολιτική και κρατική εν γένει εξουσία και αναπαράγεται βάσει αυτών των εργαλείων εις βάρος της πλειοψηφίας, διαμορφώνοντας συνθήκες εντεινόμενης ανισότητας και ανορθολογισμού. Βεβαίως σε κάθε περίπτωση είναι διαφορετικής αξίας τα απομεινάρια που πέφτουν από το τραπέζι της ελίτ. Όμως το πρόβλημα και της δικής μας χώρας είναι πρόβλημα εξουσίας, που στην ελληνική περίπτωση και στο σήμερα, συμπυκνώνεται στην εξακολούθηση της εφαρμογής των μνημονίων. Αυτά αναπαράγουν και εντείνουν το χάσμα μεταξύ της εξουσίας που ολοένα περισσότερο φεύγει από τα χέρια των πολλών υπέρ των λίγων. Των μέσα υπέρ των έξω.

Ο κος Τσίπρας το ξέρει αυτό. Παλιότερα το έλεγε. Σήμερα πια δεν τολμά να το πει γιατί είναι συνένοχος. Εξ ου και προτιμά το ρόλο του τροχονόμου εντός της εξουσίας των ελίτ. Ψυχάρης ή Κουρής; Πρετεντέρης ή Χατζηνικολάου; Σόιμπλε ή Τόμσεν; ΕΚΤ ή ΔΝΤ; Τα ψευτοδιλήμματα και οι δήθεν μάχες όσων εγκατέλειψαν την αλήθεια και περιφέρονται σαν κύμβαλα αλαλάζοντα της εξουσίας. Όποιος θέλει να κρύψει μια εικόνα και δεν μπορεί να τη συσκοτίσει πλήρως, εμμένει σε μια λεπτομέρειά της. Δεν είναι το ΔΝΤ λοιπόν. Το πρόβλημα κε Τσίπρα ήταν και παραμένουν τα μνημόνια.

[1] Δε χρησιμοποιώ τον όρο κρατικός καπιταλισμός για να περιγράψω έναν καπιταλισμό με απουσία ιδιωτικής πρωτοβουλίας αλλά τον καπιταλισμό εκείνο όπου το κράτος παρεμβαίνει δραστικότατα και πολύπλευρα, ως εξουσιαστικός και αναδιανεμητικός μηχανισμός προκειμένου να διασφαλίσει την κυριαρχία των ελίτ και την αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων, οι οποίες δεν προκύπτουν φυσικά, δηλαδή ως ιστορική αναγκαιότητα αλλά επιβάλλονται, πνίγοντας την ιστορική εξέλιξη. Εξ ου και ο εφαρμοσμένος νεοφιλελευθερισμός συνιστά εν τέλει ένα παρά φύσιν σύστημα.

* Ο Θέμης Τζήμας ήταν υποψήφιος Βουλευτής ΛΑΕ, Α' Θεσσαλονίκης.

ΥΠΕΞ: Απορρίφθηκε συνολικά προκλητικό τουρκικό έγγραφο προς το ΝΑΤΟ

«Το κείμενο των 17 σημείων που κατέθεσε ο επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας στο NATO, Ethem Buyukisik, στις 15.02.2016, ουδέποτε έγινε αντικείμενο ουσιαστικής διαπραγμάτευσης, διότι απερρίφθη, στο σύνολό του, από την ελληνική αντιπροσωπεία και τους λοιπούς συμμάχους στο ΝΑΤΟ» απαντά το υπουργείο Εξωτερικών με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή.

Και προσθέτει: «Διερωτάται, λοιπόν, εύλογα κανείς, για τις πηγές, τους στόχους και τους σκοπούς που εξυπηρετεί η διαρροή τέτοιων εγγράφων στον Τύπο από κύκλους που φιλοδοξούν να δράσουν υπονομευτικά στην εθνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προσφυγικού/μεταναστευτικού ζητήματος, την στιγμή, μάλιστα, που έχουν κερδηθεί σημαντικά σημεία κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης διαπραγμάτευσης»

Το δημοσίευμα της Καθημερινής αναφέρει ότι με το εν λόγω έγγραφο «η Τουρκία αμφισβητεί τον εθνικό εναέριο χώρο των δέκα μιλίων, ζητάει να μην κατατίθενται σχέδια πτήσης στο FIR Αθήνας, ζητάει από τα πλοία του ΝΑΤΟ να μην ελλιμενίζονται στα Δωδεκάνησα, που θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένα, ενώ επιμένει φυσικά στις δικές της θέσεις για τις περιοχές έρευνας και διάσωσης διεκδικώντας την ευθύνη στο μισό Αιγαίο».

«Πέραν όλων αυτών, η Τουρκία αμφισβητεί ανοιχτά την ελληνικότητα νησιών, γεγονός που για πρώτη φορά εμπεριέχεται σε επίσημο έγγραφο που κατατίθεται στο ΝΑΤΟ. Όπως προκύπτει από το κείμενο, η Τουρκία, πέραν πάσης λογικής, απαιτεί να μη γίνεται λόγος για εναέριο χώρο του Αιγαίου αλλά «εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ». Απαιτεί επίσης από τη Συμμαχία να μη χρησιμοποιεί ονόματα, προφανώς νησιών, "με τρόπο ο οποίος θα δημιουργήσει αχρείαστο περισπασμό, μπορεί να προκαλέσει δυσαρέσκεια ή θα μπορούσε να ληφθεί ως προώθηση των εθνικών συμφερόντων..."». 

Πηγή

Στα κέντρα φιλοξενίας οι πρόσφυγες της πλατείας Βικτωρίας

Στην επιχείρηση εκτός από την αστυνομία υπήρχαν και διερμηνείς οι οποίοι εξηγούσαν στους πρόσφυγες και στους μετανάστες γιατί πρέπει να μεταφερθούν στα κέντρα φιλοξενίας.

Η πλατεία Βικτωρίας άδειασε πλέον από πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σήμερα με λεωφορεία σε κέντρα φιλοξενίας στην Αττική.

Αστυνομικοί, συνοδευόμενοι από διερμηνείς, πήγαν τις πρώτες ώρες στην πλατεία Βικτωρίας και είπαν στους πρόσφυγες και μετανάστες που έμεναν τις τελευταίες ημέρες εκεί, ότι για λόγους δικής τους ασφάλειας και υγιεινής θα πρέπει να μεταφερθούν σε κέντρα φιλοξενίας.

Αφγανοί ήταν στην αρχή διστακτικοί, αλλά, τελικά, κατάλαβαν ότι είναι καλύτερα για αυτούς να μεταβούν σε κέντρα φιλοξενίας και έτσι δέχθηκαν να αποχωρήσουν από την πλατεία, χωρίς να προκληθεί κάποιο πρόβλημα.

Πηγή

Ομολογία Μουζάλα στην Κ.Ε.: Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας

«ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΟΜΕΝΗ»

Στην παραδοχή ότι «δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας» προχώρησε από το βήμα της κεντρικής επιτροπής ο αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής Γιάννης Μουζάλας. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι στην παρούσα φάση, την οποία χαρακτήρισε ως «καινούργια κατάσταση», «το βάρος θα το μοιραστεί όλη η κοινωνία». 

Μιλώντας στα μέλη του οργάνου, ο κ. Μουζάλας είπε χαρακτηριστικά πως: «Περάσαν 850.000 άνθρωποι (σ.σ από τη χώρα μας) και η κοινωνία με εξαίρεση την Ειδομένη, κάποια νησιά και δυο τρεις περιοχές στην Αθήνα δεν πήρε... είδηση».

Υπεραμυνόμενος της κυβερνητικής πολιτικής έκανε λόγο για μια προσπάθεια στην οποία «ανταποκριθήκαμε χωρίς απώλειες» και συνέχισε λέγοντας ότι ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να  Σύνοδο και την πρακτική στήριξη της Ευρώπης, όχι μόνο την πολιτική. «Θα πρέπει να περάσει η απευθείας μετεγκατάσταση προσφύγων από την Τουρκία», αυτό θα παλέψουμε τη Δευτέρα είπε, δίχως να μπορεί να εγγυηθεί για το αν θα κερδίσει η κυβέρνηση αυτή τη μάχη.

«Στην Ειδομένη δεν θα ανοίξει ο δρόμος»

Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, ο υπουργός είπε ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για ένα μεγάλο νούμερο. «Μέσα σε πολύ μικρό χρόνο πρέπει να στήσουμε χιλιάδες θέσεις πολύ προσωρινής διαμονής. Στο Ελληνικό δεν είναι οι συνθήκες που θέλουμε, αλλά η άλλη λύση είναι άλλες πλατείες», παραδέχτηκε.

Σημείωσε δε, ότι χτίζονται 10.000 θέσεις την εβδομάδα, προσθέτοντας ότι μετά την συγκέντρωσή τους θα «δούμε την διανομή τους», επισημαίνοντας οτι «στην αρχή μιας κρίσης προσπαθείς να λύσεις το άμεσο πρόβλημα». Ερωτηθείς εάν «Πάμε καλά;», τόνισε ότι «θα μπορούσαμε να πάμε καλύτερα». Στην Ειδομένη δεν θα ανοίξει ο δρόμος, συνέχισε, διαμηνύοντας ότι «Θέλουμε να κατέβουν προς τα κάτω, δεν θέλουμε να φτιάξουμε καταυλισμούς». «Πρέπει να πεισθούν (σ.σ. οι πρόσφυγες) πως αυτός ο δρόμος είναι κλειστός», συνέχισε ο κ. Μουζάλας, προσθέτοντας ότι θα τους παρασχεθεί υγειονομική φροντίδα και τροφή.

Ο κ. Μουζάλας είπε ότι με χρονικό ορίζοντα ενός μηνός οι εγκλωβισμένοι θα μπορούν να διαβιούν με αξιοπρεπείς συνθήκες.

«Θέλουμε τα χρήματα να βοηθούν τον εθνικό σχεδιασμό»

Στην μακροσκελή ομιλία του τέλος, ο κ. Μουζάλας προανήγγειλε ότι στην Ευρώπη θα υπάρξει ένα σκληρό παζάρι, «λες και είμαστε Σομαλία». Θέλουμε τα χρήματα που θα δοθούν να δίνονται με τρόπο που να βοηθούν το εθνικό σχεδιασμό, είπε και επέμεινε ότι το καθήκον του ΣΥΡΙΖΑ είναι να μετατρέψει την αλληλεγγύη σε κίνημα προτού ξεθωριάσει.

Ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, αναφερόμενος, ακόμη, στην Ευρώπη, είπε ότι «περάσαμε δύσκολα, αλλά όχι γιατί φταίμε», ενώ εκτόξευσε τα πυρά του κατά της ΕΕ λέγοντας οτι αφενός μεν οι Ευρωπαίοι, «δεν έχουν τίποτα να πουν τώρα», αφετέρου δε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αντιστοιχία με τις υποχρεώσεις της σε αντίθεση με την Ευρώπη που δεν είναι.

«Έχουμε πολιτική υποστήριξη από την Ευρώπη, αλλά όχι πρακτική και αυτό είναι που θα προσπαθήσει να αντιπαλέψει ο Αλέξης Τσίπρας" είπε ο κ. Μουζάλας.

Τα «εργαλεία» της Ελλάδας για την αντιμετώπιση του προβλήματος

Ανέφερε οτι εργαλεία της Ελλάδας είναι η μετεγκατάσταση, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι η μετεγκατάσταση από την Ελλάδα μόνο προς την Ευρώπη θα δημιουργούσε πόλο έλξης προσφυγικών ροών, ενώ η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως η μετεγκατάσταση πρέπει να γίνεται από Τουρκία, Ιορδανία και Λίβανο.

Ως δεύτερο εργαλείο ο κ. Μουζάλας ανέφερε «όσο κι αν δεν αρέσει σε ορισμένους» το ΝΑΤΟ, του οποίου το σχέδιο για την μείωση των ροών «θέλουμε να πετύχει».

Ως τρίτο εργαλείο ανέφερε την επιστροφή μεταναστών, επισημαίνοντας ότι ένα κράτος πρέπει να δουλεύει με διεθνείς κανόνες και συνθήκες.

Ο υπουργός αναπληρωτής Μεταναστευτικής Πολιτικής είπε ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από οικονομική βοήθεια, επισημαίνοντας ότι σε αυτό το ζήτημα στην Ευρώπη θα υπάρξει πολύ μεγάλο παζάρι.

 

Ο κ. Μουζάλας είπε οτι επιθυμία της Ελλάδας είναι τα χρήματα να δίνονται στον εθνικό σχεδιασμό καθώς «όσοι έλθουν να δουλέψουν εδώ θα χρησιμοποιήσουν τις υποδομές της χώρας».

Πρόσθεσε ότι «δεν θέλουμε η ανθρωπιστική βοήθεια να γίνει το όχημα εξυπηρέτησης ευρωπαϊκών αναγκών», διευκρινίζοντας ότι η πλειοψηφία όσων έλθουν να δουλέψουν στην Ελλάδα, να είναι από την Ελλάδα, ενώ και τα υλικά αγαθά που θα καταναλώνονται να είναι ελληνικής προέλευσης.

Τόνισε οτι η αλληλεγγύη πρέπει να μετατραπεί από τον ΣΥΡΙΖΑ σε διαρκές κίνημα, προσθέτοντας «με τέτοιο τρόπο που, μεταξύ άλλων, να μπορεί να πάρει χρήματα από την Ευρώπη, όπως και οι άλλες οργανώσεις».Τέλος, ο υπουργός αναπληρωτής Μεταναστευτικής Πολιτικής εξέφρασε την πεποιθησή του ότι η χώρα και ο ελληνικός λαός θα τα καταφέρουν.

Πηγή 

Στάση εργασίας και συγκέντρωση διαρμαρτυρίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ τη Δευτέρα

Πανελλαδική στάση εργασίας των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, πραγματοποιεί η ΠΟΕ-ΟΤΑ, τη Δευτέρα 7 Μαρτίου, από τις 11.00 έως τη λήξη της πρωινής βάρδιας. Παράλληλα, έχει προγραμματιστεί την ίδια ημέρα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 11.30 το πρωί, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Η Ομοσπονδία ζητεί, μεταξύ άλλων, επαναφορά της διάταξης που αφορά στις μετατάξεις χωρίς την ύπαρξη κενής οργανικής θέσης, νομοθετική ρύθμιση για τη μη περικοπή του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας (αναρρωτικές άδειες, θεσμοθετημένες άδειες, κ.λπ.), επέκτασή του σε άλλες ειδικότητες εργαζομένων, καθώς και υπολογισμό του στις συντάξιμες αποδοχές, να υπάρχει βαθμολογική εξέλιξη στους εργαζόμενους της κατηγορίας Δ.Ε. που έχουν διοριστεί με τυπικό προσόν την εμπειρία, καθώς και να υπολογιστεί στις αποδοχές των δημοτικών αστυνομικών και των σχολικών φυλάκων που επέστρεψαν με τον νόμο Κατρούγκαλου η υπερβάλλουσα μείωση και να επιστραφεί σε όσους κρατήθηκε αναδρομικά.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Στα Άθυρα σπείρατε, αλλά δεν θα θερίσετε!

Σήμερα στο προσφυγοχώρι του παππού μου και του πατέρα μου όργωσαν τη γη και έσπειραν μίσος, ρατσισμό και σκατοψυχιά. Κάτοικοι των Αθύρων Πέλλας, του παλιού Μπόζετς, απόγονοι προσφύγων από τη Θράκη, όργωσαν με τα τρακτέρ τους έναν παλιό αεροδιάδρομο του στρατού κοντά στο χωριό τους για να μη δημιουργηθεί εκεί κέντρο μετεγκατάστασης προσφύγων, όπως είχε εξαγγελθεί την προηγούμενη ημέρα από τον δήμαρχο Πέλλας.

Συγχωριανοί του παππού μου και κοντοχωριανοί μου που «πήρατε την κατάσταση στα χέρια σας», είστε ξεφτίλες. Δεν σας σώζει καμιά δικαιολογία περί υγιεινής, ασφάλειας, εγκληματικότητας, ούτε βέβαια η ψευτοευαισθησία σας για τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες θα ζουν οι πρόσφυγες. Διαβάζω τα σχόλιά σας και είναι σαν να διαβάζω ό,τι έγραφαν οι φυλλάδες των ντόπιων, όταν οι παππούδες και οι προπαππούδες μας ήρθαν εδώ. Και έχετε το θράσος να λέτε ότι δεν είναι το ίδιο. Πώς μπορείτε και ζείτε με τόσο φόβο και δηλητήριο μέσα σας;

Μείνετε λοιπόν αγκαλιά με τα τρακτέρ και τη μικρόψυχη μιζέρια σας. Από σήμερα μετατρέψατε το άσημο χωριουδάκι σας σε «ένα χωριό προσφύγων που δεν ήθελε κοντά του πρόσφυγες». Κρίμα μόνο για τους συγχωριανούς σας που δεν είναι σαν τα μούτρα σας. Ελπίζω και εύχομαι να σας μετατρέψουν σύντομα σε ακίνδυνη και περιθωριοποιημένη μειοψηφία. Από την πλευρά μου κάνω και θα κάνω ό,τι μπορώ για να συμβεί αυτό.

ΥΓ.1. «Οι Πρόσφυγες ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους με τη βία (1922) ή έπειτα από την υπογραφή της Σύμβασης περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών (1923), της Συνθήκης της Λωζάνης. […] Τότε, φορτωμένοι τον τρόμο, τον πόνο και την απελπισία, οι Πρόσφυγες, ήρθαν εδώ, στο «Μπόζετς».»

ΥΓ.2. «Τα πρώτα χρόνια στα Άθυρα οι πρόσφυγες αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα. Το βασικότερο ήταν η ελονοσία, η οπoία στοίχισε σε ανθρώπινες ζωές. Στο πρόβλημα της ελονοσίας σημαντική βοήθεια πρόσφερε αφιλοκερδώς ο Αθυραίος την καταγωγή ιατρός Παναγιώτης Τσακλόγλου.» (Πέτρου Δ. Θεοχαρίδη«ΑΘΥΡΑ  ΚΑΙ ΑΘΥΡΙΩΤΕΣ«- ΔΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙΘΑΜΑΤΑ ΣΤΟΝ 20ο ΑΙΩΝΑ, 2002)

ΥΓ.3. «Από τους απόδημους Αθυριώτες, τους Αθυριώτες που ζουν έξω από τα Άθυρα, πολλοί ζουν και προκόβουν στη Θεσσαλονίκη και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας, ενώ κάμποσοι μισεύουν στο εξωτερικό (Αυστραλία, Αμερική, Γερμανία, Βραζιλία)

ΥΓ.4. Ο Σραόσα είχε δίκιο όταν έγραψε λίγο πριν στο Facebook: «Ας μη μένουμε στους φασίστες που καίνε και οργώνουν για να μη φιλοξενηθούν πρόσφυγες», αλλά όφειλα αυτό το κείμενο στον παππού μου που ήρθε στο Μπόζετς 6 χρονών, πρόσφυγας από το Μπουγιούκ-Τσεκμετζέ, τα βυζαντινά Άθυρα.

Πηγή

Πηγή

Σιγά που θα τα ξεχάσουμε…

Πώς ορισμένα διαχρονικά «forget it» του Αλέξη Τσίπρα, που τα συνεχίζει η κομματική προπαγάνδα, συμβάλλουν στην κυριακάτικη διασκέδασή μας. «Χαλαρά» που λένε και οι φίλοι μας οι  Θεσσαλονικείς…

Του Γιώργου Καρελιά

Τα κυριακάτικα πρωϊνά μπορεί να είναι πολύ χαρούμενα, ιδιαίτερα αν έχει λιακάδα. Εκτός αν κάνεις το λάθος να κοιτάξεις  τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Αυτά σου φέρνουν μια μελαγχολία, αν την ώρα που τα βλέπεις σκεφθείς και συνυπολογίσεις τι συνέβαινε πριν από μερικούς μήνες, όταν ένας αέρας- «ανατροπής» για τους πολύ προχωρημένους ή απλώς «αισιοδοξίας» για τους συγκρατημένους- έπνεε μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης της «πρώτης φοράς».Σήμερα κοιτάζοντας το πρωτοσέλιδο της επίσημης κυβερνητικής εφημερίδας (εδώ) αναρωτιέσαι: «Πόσο πάει η κοροϊδία»;

Δεν είναι θέμα ενός τίτλου μιας εφημερίδας. Αλλωστε, όλες οι εφημερίδες βάζουν τίτλους που την επομένη διαψεύδονται και όσοι τους θυμούνται (πράγμα σπάνιο, εξ ου και η έννοια του «εφήμερου») έπειτα από λίγες μέρες, μελαγχολούν ή διασκεδάζουν, ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή τους. Δεν είναι, λοιπόν, θέμα ενός τίτλου. Είναι θέμα ολόκληρης νοοτροπίας ενός πολιτικού χώρου, που κατέλαβε την εξουσία με ψέματα, στραπατσάρεται καθημερινά από αυτά τα ψέματα και μυαλό δεν βάζει.

Και για να μην αμπελοφιλοσοφούμε άλλο πρωί-πρωί, πόσες φορές ο Αλέξης Τσίπρας και άλλοι επιφανείς ΣΥΡΙΖΑίοι (για να μη θυμηθούμε τα παρόμοια ανδραγαθήματα του «στα τέσσερα» Πάνου Καμμένου) εκστόμισαν μεγαλοστομίες σαν το «ξεχάστε το» (ή «go back»), πάντα σε προστακτική έγκλιση;

Ας θυμηθούμε, χάριν ευθυμίας, τις πιο εμβληματικές και πρόσφατες:

– Στις 27 Ιουνίου 2015 κι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν έξι μήνες κυβέρνηση, είχαμε ένα εμβληματικό «ξεχάστε το» -και δη εις την αγγλικήν (εδώ)- ως προέκταση των διαβεβαιώσεων Τσίπρα και Καμμένου ότι δεν θα υπογράψουν ποτέ Μνημόνιο και άλλα χαζοχαρούμενα. Ενα μήνα μετά, το «forget it» ξεχάστηκε και ήρθε το πρώτη φορά αριστερό Μνημόνιο.

– Στις 18 Ιανουαρίου του 2014, ένα χρόνο πριν γίνει πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας χαρακτήριζε «αδιανόητο» το ενδεχόμενο  ο Γιάννης Στουρνάρας από υπουργός να γίνει διοικητής στην Τράπεζα της Ελλάδος, τον απειλούσε με ποινικές ευθύνες και τα παρόμοια. Ιδού πώς αποτυπώθηκε τότε εκείνο το forget it. Βεβαίως και ο «Γιάννης» (ο άλλος με το ένα “ν”, το πάλαι ποτέ asset του Τσίπρα, εξαφανίστηκε), έγινε διοικητής και ο Τσίπρας  αναγνώρισε τη συμβολή του στην εθνική προσπάθεια (λίγο παλιότερα τον αποκαλούσε… οικονομικό δολοφόνο –εδώ!) και όλα ωραία και καλά.

Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε. Οι πρώτοι φορά αριστεροί κυβερνήτες μας έχουν βρει μια τακτική και την ακολουθούν (περισσότερα εδώ). Συνήθως αυτά δεν κρατούν πολύ και καταρρέουν με πάταγο. Για όσους φοβούνται ότι αυτό θα επιφέρει και μεγάλη ζημιά στη χώρα δεν υπάρχει παρηγοριά. Και όσοι  συνέβαλαν σε αυτό και σήμερα είναι «κοψοχέρηδες» τους ταιριάζει μόνο το «καλά να πάθετε», όπως θα πει κάποια στιγμή κυνικά κάποιος ΣΥΡΙΖΑίος ή ΑΝΕΛίτης.

Κατά τα άλλα, η όλη υπόθεση έχει και την άλλη πλευρά της. Η κυριακάτικη διασκέδασή μας ανεβαίνει με όλα αυτά τα «ξεχάστε τα». Αξέχαστα θα μας μείνουν για πολύ…

Βγενόπουλος: Ο Παπαγγελόπουλος ομολογεί ένα μέρος των εναντίον του κατηγοριών

«Η υπόθεση δεν είναι πλέον πολιτική αλλά ποινική»

Την παρέμβαση του Ανδρέα Βγενόπουλου προκάλεσε το δημοσίευμα του Βήματος ότι η κυβέρνηση μέσω του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης, Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, έκανε ευθεία παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της κυριακάτικης εφημερίδας, ο κ. Παπαγγελόπουλος είχε επικοινωνία με την εισαγγελέα Εφετών, Γεωργία Τσατάνη, για υπόθεση που η δικαστικός χειριζόταν και είχε να κάνει με δραστηριότητες του κ. Βγενόπουλου.

Η κα Τσατάνη, με έγγραφό της που αποκαλύπτει η εφημερίδα, κατηγορεί τον υπουργό πως έφτασε στο σημείο να την απειλήσει με «άγριο πόλεμο» προκειμένου η ίδια να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.

Ο Ανδρεάς Βγενόπουλος σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Μετά τις καταγγελίες της αρμοδίας Εισαγγελέως Εφετών που είδαν το φως της δημοσιότητας, τις αποκαλύψεις και τα στοιχεία που παρουσίασα σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου, αλλά και τα στοιχεία που διαθέτω και παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μου δεν μου έχει ζητηθεί ακόμη να καταθέσω αρμοδίως, ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλος ελέγχεται πλέον για την διάπραξη πολύ σοβαρών ποινικών αδικημάτων.

Μάλιστα με την επιστολή που ο ίδιος απέστειλε στον κ. Πρόεδρο της Βουλής, προφανώς χωρίς να συμβουλευθεί ένα καλό ποινικολόγο, ήδη ομολογεί ένα μέρος των εναντίον του κατηγοριών που, σε συνδυασμό με πράξεις που επακολούθησαν, θα αξιολογηθούν κατά την διάρκεια της ποινικής του διευρεύνησης.

Στα πλαίσια αυτά οι πολιτικές ξυλινολογίες του τύπου «η διαπλοκή ψυχορραγεί» κλπ είναι άνευ αντικειμένου διότι η υπόθεση δεν είναι πλέον πολιτική αλλά ποινική.

Σε προσωπικό επίπεδο θα ήθελα να εκφράσω την θλίψη μου για τις απροκάλυπτες επεμβάσεις στην Δικαιοσύνη εις βάρος μου σε μία περίοδο μάλιστα όπου η MIG, από την οποία ζουν αμέσως ή εμμέσως 30.000 οικογένειες, διεκδικεί νομίμως από την Κυπριακή Δημοκρατία ποσόν άνω του 1 δισ. Ευρώ, ενώ η ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ με την έγκριση της «φίλης» Κυπριακής Κυβέρνησης διεκδικεί από την Ελληνική Δημοκρατία περίπου 4 δισ. Ευρώ. Ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται από αυτές τις παράνομες επεμβάσεις και με τι κίνητρα γίνονται, όταν μάλιστα τα ποσά που διακυβεύονται μεταξύ Ελλήνων και Κυπρίων είναι τεράστια;»

Πηγή

Κοτζιάς: Το βέτο πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση και χωρίς φόβο

"Θα κάνουν λάθος όσοι γείτονές μας εμπιστευτούν τυφλά τρίτους. Θα υπάρξουν και συνέπειες", επεσήμανε ο υπουργός Εξωτερικών.

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Αλέξης Τσίπρας να ασκήσει βέτο στη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό αφήνει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

«Το βέτο είναι στοιχείο διαπραγμάτευσης. Εργαλείο προώθησης ορθών θέσεων. Πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση και χωρίς φόβο», τονίζει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Realnews.

Για το αν το προσφυγικό μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις της Ελλάδας με τις γειτονικές χώρες, υπογραμμίζει ότι «κάποιοι τρίτοι δείχνουν να μην θεωρούν πρόβλημα τη διατάραξη των διακρατικών σχέσεων στην περιοχή μας. Γι' αυτό θα κάνουν μεγάλο λάθος εκείνοι οι γείτονες που τυχόν εμπιστευτούν τυφλά αυτούς τους τρίτους. Θα υπάρξουν δε και συνέπειες».

Ο κ. Κοτζιάς απαντά σε όσους τον κατηγορούν για «σκληρή εξωτερική πολιτική» τονίζοντας ότι «η υπεράσπιση των συμφερόντων και αναγκών της χώρας (...) είναι μια σοβαρή υπόθεση ώστε να την αντιμετωπίζει κανείς με ατέλειωτες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Κάποιοι στη ΝΔ θεωρούν τον στρουθοκαμηλισμό ως το ανώτατο πνευματικό πεδίο της πολιτικής. Έχουν το κεφάλι τους βαθιά στην άμμο, δεν βλέπουν τίποτα γύρω τους και μονολογούν ότι δεν υπάρχει υπουργείο Εξωτερικών».

Πηγή