Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016

Εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος εμπορίας όπλων – Εμπλέκονται και αστυνομικοί

Πολυμελής εγκληματική οργάνωση, με συμμετοχή Ειδικών Φρουρών και δράση στην Κρήτη και την Αττική εξαρθρώθηκε μετά από μεγάλη αστυνομική επιχείρηση ενώ κατασχέθηκαν δεκάδες όπλα και χιλιάδες φυσίγγια.
Η εγκληματική οργάνωση, συστηματικά από το 2007, εισήγαγε, διακινούσε και εμπορευόταν όπλα και πυρομαχικά. Τα μέλη της, αφού προμηθεύονταν μη λειτουργικά όπλα- πολλά από αυτά από την Αυστρία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ- τα μετέτρεπαν σε ενεργά και τα πουλούσαν σε τιμή χαμηλότερη της εμπορικής τους αξίας.
Ήδη συνελήφθησαν 18 άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση, ανάμεσά τους και δύο Ειδικοί Φρουροί, όπως ανακοίνωσε η ΕΛ.ΑΣ., ενώ για την υπόθεση κατηγορούνται άλλα 28 άτομα μεταξύ των οποίων και άλλοι δύο Ειδικοί Φρουροί
Η αστυνομική επιχείρηση εξελίχθηκε από το πρωί του Σαββάτου και έγιναν 18 συλλήψεις σε περιοχές των Χανίων και την Κομοτηνή, ατόμων από 27 έως 59 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για κακουργηματικού και πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματα, που εμπίπτουν στη νομοθεσία περί όπλων.
Στους συλληφθέντες περιλαμβάνονται Ειδικός Φρουρός και Αρχιφύλακας, που υπηρετούν σε Υπηρεσίες της Κρήτης καθώς και Ειδικός Φρουρός που υπηρετεί σε Υπηρεσία της Αττικής. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται και άλλα 28 άτομα, τα οποία βαρύνονται με συναφείς κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και δύο Ειδικοί Φρουροί που υπηρετούν σε Υπηρεσίες της Κρήτης.
Πώς δρούσε η οργάνωση
Τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης ειδικεύονταν στην εμπορία όπλων και πυρομαχικών. Προμηθεύονταν από χώρες του εξωτερικού, διαμέσου εταιρειών ταχυμεταφορών, μη λειτουργικά όπλα ή τμήματα όπλων και αφού τα τροποποιούσαν και τα μετέτρεπαν σε ενεργά, τα διοχέτευαν στην εγχώρια αγορά, σε χαμηλότερη τιμή (πέραν της μισής) της εμπορικής τους αξίας.
Ηγετικό ρόλο είχε ένας 31χρονος, που συνελήφθη, ο οποίος λάμβανε τις βασικές αποφάσεις για την οργάνωση, τη συμμετοχή και το συντονισμό των μελών της οργάνωσης και ήταν επιφορτισμένος με τη διενέργεια, σε αρχικό στάδιο της παραγγελίας από χώρες του εξωτερικού συγκεκριμένων τύπων μη λειτουργικών όπλων από κοινού με άλλα δύο μέλη της οργάνωσης.
Τα μέλη της οργάνωσης λειτουργούσαν με διακριτούς ρόλους στις επιμέρους δραστηριότητές της, που αφορούσαν ειδικότερα, στην απόκρυψη των όπλων και των πυρομαχικών, την μεταποίηση και τροποποίηση τους σε λειτουργικά, το δειγματισμό τους σε υποψήφιους αγοραστές, τη μεταφορά τους και τη περαιτέρω προώθηση, διακίνηση και πώλησή τους σε περιοχές κυρίως της Κρήτης και της Αττικής.
Μέλη της οργάνωσης που είχαν την ιδιότητα του οπλοπώλη και του οπλουργού αντίστοιχα, λόγω των ειδικών τους γνώσεων υποστήριζαν τη διαδικασία. Συγκεκριμένα ο οπλουργός μετέτρεπε τα όπλα σε λειτουργικά, όμοια με τα εργοστασιακά ιδίου τύπου, ώστε να μην γίνεται αντιληπτή η διαφορά από τους τελικούς αποδέκτες – αγοραστές.
Άλλα μέλη της οργάνωσης, αναλάμβαναν την περαιτέρω διάθεση - πώληση των όπλων αυτών, ενώ επιπλέον υποστήριζαν τη διακίνηση – διαμεσολάβηση και εμπορία όπλων - πυρομαχικών, που κατείχαν παράνομα τρίτα πρόσωπα- άσχετα με την οργάνωση, καθώς και φυσιγγίων, τα οποία αποκτούσαν νόμιμα στο πλαίσιο λειτουργίας σκοπευτικού συλλόγου.
Πιο αναλυτικά, μέλος της οργάνωσης με την ιδιότητα του Προέδρου Τοπικού Σκοπευτικού Συλλόγου της Κρήτης, προμήθευε την οργάνωση με φυσίγγια, τα οποία διοχετεύονταν στην εγχώρια αγορά. Τα φυσίγγια προέρχονταν από μη αναλωθέντα κατά τη διαδικασία των αγώνων – ασκήσεων σκοποβολής, ενώ επιπλέον ο ίδιος συμμετείχε ή διαμεσολαβούσε και στη διαδικασία της εμπορίας.
Ο παραπάνω, ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του και τη λειτουργία της ως άνω εγκληματικής οργάνωσης, είχε ενωθεί με άλλα τρία μέλη της, με σκοπό την επιπλέον παράνομη διάθεση και πώληση φυσιγγίων σε ενδιαφερόμενους αγοραστές, αποκομίζοντας έτσι πρόσθετο οικονομικό όφελος.
Η εγκληματική οργάνωση προμηθεύονταν, μεταξύ άλλων, όπλα από εταιρείες που εδρεύουν στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αστυνομικής συνεργασίας, διαπιστώθηκε ότι μια από τις εταιρείες αυτές πραγματοποιούσε παράνομες εξαγωγές μη λειτουργικών όπλων σε ιδιώτες και όχι σε εμπορικούς επαγγελματίες του είδους, ενώ προϊόντα της εταιρείας είχαν κατασχεθεί από τις αστυνομικές Αρχές σε έξι περιπτώσεις (τουλάχιστον 225 όπλα και περισσότερα από 150.000 φυσίγγια.
Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία προέκυψε ότι η εγκληματική οργάνωση παρήγγειλε μέσω διαδικτύου και προμηθεύτηκε από το εξωτερικό (Αυστρία, Γερμανία, Αμερική), μέσω εταιρείας ταχυμεταφορών, τουλάχιστον τριάντα μη λειτουργικά πυροβόλα όπλα και άγνωστο αριθμό ανταλλακτικών ειδών οπλισμού, τα οποία εισήχθησαν στην Ελλάδα σε δύο διαφορετικά χρονικά διαστήματα.
Από αυτά, τουλάχιστον 13 όπλα εισήχθησαν το Μάρτιο του 2016 και αφού υπέστησαν τροποποίηση, διοχετεύτηκαν σε αγοραστές – κατηγορούμενους στους νομούς Χανίων και Αττικής, ενώ τα υπόλοιπα 17 κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στις 18 Απριλίου στα Χανιά, πριν παραληφθούν από τα μέλη της οργάνωσης για την περαιτέρω προώθησή τους στη αγορά.
Επιπλέον, διακινήθηκαν ή διαπραγματεύτηκαν προς πώληση από τα μέλη της οργάνωσης τουλάχιστον άλλα 13 όπλα, τα οποία κατέχονταν ήδη παρανόμως από άσχετα με την οργάνωση πρόσωπα.
Η έρευνα στο επίπεδο αυτό συνεχίζεται προκειμένου να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός των όπλων και φυσιγγίων που διακίνησε παράνομα η εγκληματική οργάνωση.
Αναφορικά με τη τιμή πώλησης των όπλων, αποτελούσε -κατά περίπτωση -αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης, μεταξύ των μελών της οργάνωσης και των υποψήφιων αγοραστών. Σε κάθε περίπτωση, στην αρχική τιμή αγοράς προστίθεντο η αμοιβή του οπλουργού για την εργασία μεταποίησης, καθώς και το παράνομο οικονομικό όφελος που προορίζονταν, τόσο για τα μέλη του λειτουργικού πυρήνα της οργάνωσης, όσο και για κάθε μέλος που διαμεσολαβούσε στην εμπορία.
Αποτέλεσμα ήταν η τελική αξία των όπλων να αυξάνεται στο μέγιστο σε σχέση με την αρχική τιμή αγοράς. Έτσι η εγκληματική οργάνωση εξασφάλιζε στα μέλη της το μέγιστο οικονομικό όφελος και ως εκ τούτου αποτελούσε ένα επιπλέον κίνητρο για ένταξη νέων μελών στη δομή και λειτουργία της, αλλά και στη περαιτέρω δραστηριοποίηση τους στην ανεύρεση υποψήφιων αγοραστών.
Επιπρόσθετα, οι δύο συλληφθέντες Ειδικοί Φρουροί διακριβώθηκαν ως μέλη της εγκληματικής οργάνωσης και όπως προέκυψε από την έρευνα η εμπλοκή τους σε υπόθεση διακίνησης οπλισμού, για την οποία είχαν συλληφθεί στις 4 Απριλίου από τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων, πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εγκληματικής οργάνωσης.
Ο συλληφθείς Αρχιφύλακας και οι υπόλοιποι δύο Ειδικοί Φρουροί που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία δεν ταυτοποιούνται ως μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, αλλά εμπλέκονται σε επιμέρους πράξεις και προπαρασκευαστικές ενέργειες.
Στο πλαίσιο των ερευνών, στα σπίτια των μελών της οργάνωσης και άλλους χώρους που χρησιμοποιούσαν, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
45 πιστόλια
9 πολεμικά τυφέκια
3 χειροβομβίδες
22 καραμπίνες-κυνηγετικά
11 αεροβόλα
22.863 φυσίγγια πιστολιών-περιστρόφων
3.444 φυσίγγια πολεμικού τυφεκίου
65 γεμιστήρες
1.637 κυνηγετικά φυσίγγια
89 εξαρτήματα όπλων
9 μαχαίρια
6 κροτίδες
135 γραμμάρια πυρίτιδα και 24 γραμμάρια δυναμίτιδα
3 φιτίλια
30 πυροκροτητές
Teizer
χειροπέδες
σπρέι πιπεριού
93 κάλυκες
Σε χώρο που ανήκει σε ένα από τους συλληφθέντες - μέλος της εγκληματικής οργάνωσης εντοπίστηκε αποθήκη, την οποία είχε μετατρέψει σε πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο, με κατάλληλα εργαλεία και μηχανήματα για εξειδικευμένες εργασίες τροποποίησης, επισκευής, συναρμολόγησης, και λοιπές εργασίες επί πυροβόλων όπλων.
Επίσης σε έρευνα σε οικία του συλληφθέντα Αρχιφύλακα βρέθηκε και κατασχέθηκε περίστροφο, το οποίο κατείχε νόμιμα ως ιδιωτικό όπλο και για το οποίο είχε δηλώσει ψευδώς κλοπή.
Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της διερεύνησης της υπόθεσης, διαπιστώθηκε η παράλληλη δράση που είχε αναπτύξει ένας από τους συλληφθέντες - μέλος της εγκληματικής οργάνωσης, τουλάχιστον από τον Ιούνιο 2012 έως τον Σεπτέμβριο 2014, στη διάπραξη εμπρησμών, διακεκριμένων περιπτώσεων φθοράς και απόπειρας εκβίασης σε βάρος επιχειρηματιών και ενός ιδιώτη του νομού Χανίων.

Μαζικό «όχι» από τους Ελβετούς στο εγγυημένο βασικό εισόδημα για όλους

Mαζικά απέρριψαν οι Ελβετοί την θέσπιση ενός εγγυημένου βασικού εισοδήματος για όλους, μισθωτούς ή άνεργους, στο πολυσυζητημένο δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή.
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, το 76,9% των ψηφοφόρων απέρριψαν το αμφιλεγόμενο αυτό σχέδιο. Το ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα ανήλθε σε 46%.
Η πρόταση «για ένα εγγυημένο βασικό εισόδημα» (RBI), που υποβλήθηκε από μία οργάνωση η οποία δεν πρόσκειται σε κανένα κόμμα, κατάφερε να μαγνητίσει το ενδιαφέρον των πολιτών. Βάσει της πρότασης, κάθε μήνα όλοι οι Ελβετοί και οι ξένοι που διαμένουν στην χώρα τουλάχιστον 5 χρόνια θα λαμβάνουν ένα ποσό ύψους 2.500 ελβετικών φράγκων (2.260 ευρώ) ανά ενήλικα, ο οποίος θα εργάζεται ή θα είναι άνεργος, και 650 ελβετικά φράγκα για κάθε ανήλικο.
Ο μέσος μισθός στην Ελβετία ανέρχεται σε 6.000 ελβετικά φράγκα.
Όσο κι αν γενναιόδωρη ακούγεται, η ιδέα να μπορεί κανείς να λαμβάνει χρήματα χωρίς να ανταποδίδει έμοιαζε ασυμβίβαστη στα μάτια μιας μεγάλης πλειονότητας των Ελβετών, που προσδίδουν μεγάλη αξία στην εργασία.
Την πρωτοβουλία υποστήριξε μόνο το κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων, ενώ η κυβέρνηση και τα άλλα πολιτικά κόμματα κατήγγειλαν ένα ουτοπικό και πολύ δαπανηρό σχέδιο.
«Οι Ελβετοί αποφάσισαν σήμερα με ρεαλιστικό τρόπο», σχολίασε στο τηλεοπτικό δίκτυο RTS, ο πολιτικός αναλυτής Αντρέας Λάντνερ του πανεπιστημίου της Λωζάνης. «Το να πληρώνεσαι χωρίς να εργάζεσαι, θα ήταν ένα μεγάλο βήμα. Η πρωτοβουλία δεν ήταν ξεκάθαρη, προοριζόταν κυρίως στο να τροφοδοτήσει μια συζήτηση».
Μόνο ορισμένες κοινότητες στα καντόνια Ζουρά και Βω και ορισμένες συνοικίες της Γενεύης και της Ζυρίχης υποστήριξαν την πρόταση.
Παρά την αποτυχία του, οι διοργανωτές του δημοψηφίσματος γιόρτασαν αυτό που αποκάλεσαν τη δική τους «ημι-νίκη».
«Είμαστε πολύ χαρούμενοι», δήλωσε στο ελβετικό πρακτορείο ειδήσεων ATS ένας από τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας, ο Ραλφ Κουντιγκ.
Ο Σέρτζιο Ρόσι, καθηγητής οικονομικών και μέλος της επιτροπής υπέρ του RBI, προτιμά από την πλευρά του να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο. «Ένας στους 5 πολίτες ψήφισε υπέρ του εγγυημένου βασικού εισοδήματος. Πρόκειται ήδη για μία επιτυχία» σχολίασε στο ATS. Για εκείνον το σημαντικό είναι ότι οι πολίτες άρχισαν να σκέφτονται αυτήν την ιδέα «η οποία θα πρέπει σύντομα ή αργότερα να εφαρμοστεί».


Γράμμα των νεαρών εξεγερμένων Γάλλων στους γονείς τους


Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, φοιτητές και άνεργοι κατεβαίνουν εδώ και λίγους μήνες στους δρόμους των γαλλικών πόλεων ενάντια στο σχέδιο μεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων που προωθεί η κυβέρνηση. Πολλοί κάνουν λόγο για μία επανάληψη του Μάη του ’68, μια νέας γενιάς που και πάλι ζητά να δει φαντασία στην εξουσία και βιώνει τον ρεαλισμό της διεκδικώντας το αδύνατο.
Πρόκειται για μία γενιά ανθρώπων,που θέλει να ζήσει κι όχι να επιβιώσει σε μια χώρα, μιας ολόκληρης Ευρώπης που οι πολίτες της στενάζουν υπό το βάρος πολιτικών λιτότητας που βάζουν το κέρδος πάνω από των άνθρωπο.
Ένας από τους εξεγερμένους του Παρισίου αναλαμβάνει να στείλει μια επιστολή στην μητέρα του, εκφράζοντας το σύνολο των εξεγερμένων της Γαλλίας και όσα αυτοί θέλουν να πουν στη γενιά που τους έφερε στο σημερινό σημείο.
Η παρακάτω επιστολή δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα συντονισμού των κινητοποιήσεων paris-luttes.info.
Η επιστολή
Mαμά,
Συζητήσαμε σήμερα το πρωί σε ένα μπαρ, με τους φίλους μου. Ψάχνουμε έναν τρόπο για να αντιδράσουμε σε αυτό που συμβαίνει σε όλους μας αυτή τη στιγμή.
Την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που ανανεώθηκε για τρίτη φορά ύστερα από τις επιθέσεις και εξαιτίας της οποίας απαγορεύτηκε στους ανθρώπους να προσέρχονται στις διαδηλώσεις.
Εκδιωγμένοι από ολόκληρες συνοικίες. Τους απαγορεύεται να πουν πως δεν συμφωνούν, το φαντάζεσαι;
Και η Ευρωπαϊκή Ενωση λέει επίσης πως είναι παράνομο να το κάνουν.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση… Θυμάσαι τα περί του δημοψηφίσματος για το Σύνταγμα [το 2005 για την επικύρωση του ευρωπαϊκού Συντάγματος];
Ήταν μόλις λίγο πριν από τα 18 μου χρόνια, εάν είχα μπορέσει να ψηφίσω θα έλεγα Οχι, NO! Όπως η πλειοψηφία αυτών που ψήφισαν.
Εκείνη τη στιγμή σκεφτόμουν πραγματικά πως η ψήφος στο Όχι κάτι θα είχε αλλάξει.
Και μετά, έναν χρόνο αργότερα, αυτό το ίδιο Σύνταγμα πέρασε, παρά το Όχι.
Πώς θέλεις να πιστέψω στην ψήφο όταν λαμβάνω την εκλογική μου ταυτότητα το 2005;
Σήμερα, ξέρεις πολύ καλά πως πλέον δεν ψηφίζουμε, πως τους απεχθανόμαστε εγώ και οι φίλοι μου αυτούς τους πολιτικούς.
Στην αρχή σε ενοχλούσε, μα νομίζω πως τελικά συνήθισες στην ιδέα. Ξέρεις όμως, παρ’ όλα αυτά, πως βρισκόμαστε σε όλες τις πορείες.
Μερικές φορές ανησυχείς διότι διαβάζεις στο διαδίκτυο πως υπήρξαν «συγκρούσεις», πως η πορεία «εκφυλίστηκε» και γενικότερα πως αυτό συνέβη εξαιτίας των «μαύρων μπλόκων».
Πρόκειται για λέξεις που κάνουν εντύπωση. Μα, μητέρα, εάν έλεγαν πως «ο Baupin [αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, που υποχρεώθηκε να παραιτηθεί εξαιτίας ενός σεξουαλικού σκανδάλου] βάζει χέρι στις κούκλες» ή «ο Valls [πρωθυπουργός] διώχνει τους σκατοάραβες», θα αντιλαμβανόσουν πως υπάρχει ένα πρόβλημα στο λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται.
Υπάρχουν όροι που δεν είναι αθώοι. Σε κάθε λέξη που επιλέγεται, στα λόγια των πολιτικών, στις διηγήσεις των μέσων, αντιστοιχεί μια όψη του κόσμου.
Για τις γυναίκες και τους ξένους το αντιλαμβάνεσαι και θυμώνεις. Για τους αποκαλούμενους «μπαχαλάκηδες» θα έπρεπε να γίνεται το ίδιο.
Θα έπρεπε να λέγεται τι ακριβώς σπάζουν. Σπάζουν τράπεζες, σπάζουν διαφημίσεις, σπάζουν εμπορικά κέντρα.
Σπάζουν έναν κόσμο αηδιαστικό, μαμά, έναν κόσμο μέσα στον οποίον οι γυναίκες αποκαλούνται κούκλες και τους βάζουν χέρι, μέσα στον οποίον οι Αραβες είναι σκατοάραβες και τους κλείνουν πίσω από τα συρματοπλέγματα και μέσα στον οποίο «οι θεματοφύλακες της τάξης» δεν υπερασπίζονται τον λαό αλλά τις τράπεζες, τα μεγάλα μαγαζιά, τις εξευτελιστικές διαφημίσεις, τις αποθήκες με τα ρυπογόνα καύσιμα.
Εμείς εκφράζουμε την άρνησή μας να συνεχίσουμε να ζούμε με αυτόν τον τρόπο, αρνούμαστε να βλέπουμε το μέλλον μας, εκείνο των παιδιών μας, των γονιών μας, των αδελφών μας, να έχει καταστεί μια μορφή οικονομικής σκλαβιάς.
Η αλαζονεία την οποία δοκιμάζει η κυβέρνηση διαμέσου της κατάστασης εξαίρεσης μας σπρώχνει στην αγανάκτηση, στην εξέγερση, στη σύγκρουση με την αστυνομία κάποιες φορές.
Ετυμολογικά η λέξη émeute (σύγκρουση) υποδηλώνει το λαϊκό συναίσθημα. Δεν υπάρχουν μαύρα μπλοκ μπαχαλάκηδων, μα άτομα σαν κι εσένα, που αποφασίζουν με τον τρόπο τους να πάρουν στα χέρια τους το μέλλον.
Προύχοντες δημοκρατικοί, προύχοντες της οικονομίας και του χρήματος, προύχοντες πολιτικοί: ο κόσμος τους δεν θα είναι ποτέ ο δικός μας.
Γιατί προσπαθούν ασταμάτητα να μας τον επιβάλουν;
Μιλούν για τις αξίες της δημοκρατίας, αλλά δεν σέβονται ούτε τους δικούς τους νόμους και ζητούν από εμάς να τους σεβαστούμε;
Είναι ένας αγώνας για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, το σύστημά τους, τον έλεγχο που έχουν επί του κόσμου. Καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό για το κέρδος κάποιων, καταστρέφουν τα οικοσυστήματα όπου κι αν έχουν επιβάλει τους νόμους τους, φυλακίζουν, κακομεταχειρίζονται αυτούς που δεν συμφωνούν μαζί τους.
Και μας μιλούν για δημοκρατία; Αφήνουν τους ανθρώπους να ψοφήσουν την ώρα που δραπετεύουν από τους πολέμους.
Ας είμαστε ειλικρινείς, ο κόσμος τους είναι σάπιος. Για να επιβάλουν τους νόμους ξεθάβουν όλο το νομοθετικό τους οπλοστάσιο που έχει αποφασιστεί μεταξύ προυχόντων.
Αυτοί υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους, εμείς τα δικά μας.
Μαμά, σε διαβεβαιώνω πως καμία διαδήλωση δεν έχει «εκφυλιστεί» γιατί αυτό θα σήμαινε πως ξαφνικά θα έχει πάρει μια άλλη κατεύθυνση από εκείνη για την οποία προέκυψε.
Οι διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών ξέσπασαν γιατί η αδιαφορία είναι ανυπόφορη, γιατί έχουμε αγανακτήσει, είμαστε θυμωμένοι, σοκαρισμένοι.
Αυτός ο κόσμος δεν είναι φτιαγμένος για εμάς, μα θέλουμε ωστόσο μια θέση στον ήλιο και πάνω απ’ όλα, εάν για να την έχουμε χρειάζεται να βγάλουμε από τον δρόμο μας διαφημιστικές πινακίδες, τράπεζες και μπάτσους, θα το κάνουμε.
Οι διαδηλώσεις αναδύθηκαν γιατί ζούμε ήδη με έναν άλλον τρόπο, γιατί πιστεύουμε πως δεν υπάρχει ανάγκη αφεντικών για να προχωρά η ζωή, διότι πιστεύουμε πως όλοι είναι ικανοί να συζητήσουν, να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις απόψεις τους, πως εάν κάποιος δώσει προσοχή στη γη και τους αγρούς γίνεται καλύτερος, διότι πιστεύουμε πως με λιγότερα χρήματα γινόμαστε εξυπνότεροι, διότι πιστεύουμε πως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ζει κανείς.
Αναπτύσσουμε άλλους τρόπους με τους οποίους ζούμε, κάθε ημέρα, με οριζόντιο τρόπο.
Οι ανησυχίες μας είναι κοινωνικές, οικολογικές, οικονομικές και πολιτικές.
Μαμά, μην ανησυχείς όταν βλέπεις στον δρόμο μετά το πέρασμά μας σπασμένες βιτρίνες. Είναι μόνο βιτρίνες, δεν έχουν νευρικές απολήξεις.
Ξέρεις πολύ καλά, όμως, αυτά που κρύβουν: χρήματα, αλυσίδες, απειλές, τα συμφέροντα των μεγάλων.
Ξέρεις πως όταν περνούν αυτοί, αντιθέτως, είναι τα μάτια που πληγώνονται, τα σώματα που ανοίγουν, οι αγκώνες σπασμένοι, τα πόδια ακρωτηριασμένα.
Στις 28 Απριλίου, μέσα σε μία μόνο μέρα, σε έξι πόλεις, είχαμε πάνω από 200 τραυματίες μεταξύ των δικών μας.
Δεν είχαν τη θωράκιση, τις πανοπλίες των αστυνομικών των ΜΑΤ και των άλλων δυνάμεων που διατηρούν την τάξη.
Υπήρξαν πάνω από 1.300 προσαγωγές από την αστυνομία μέσα σε δύο μήνες, κάποιοι μάλιστα κατηγορήθηκαν για απόπειρα ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, μιλούν για οργανωμένες ομάδες, ένοπλες συμμορίες και άλλα πολλά που τα προσπερνώ.
Πάλι μεγάλα λόγια, για να προκαλέσουν φόβο, για να ποινικοποιήσουν μια πολιτική εξέγερση…
Λόγια που κάνουν την πλάτη να ανατριχιάζει, κατηγορίες δίχως νόημα που οδηγούν ανθρώπους στη φυλακή.
Μάνα, το ξέρω πως η «βία» σε κάνει να μη νιώθεις καλά.Δεν χρειάζεται να σπάσεις ένα μηχάνημα ανάληψης για να είμαστε από την ίδια πλευρά.
Μαμά, την επόμενη φορά που θα είσαι σε μια πορεία, μπορείς να προστατέψεις αυτούς που έχουν άλλα εργαλεία αγώνα σε σχέση με τα δικά σου.
Την επόμενη φορά που θα δεις τηλεόραση ή θα διαβάσεις την εφημερίδα, να θυμηθείς πως υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούνται με συγκεκριμένο σχεδιασμό και δεν πρέπει να ξεγελαστείς.
Ξέρεις, μια μέρα πήγαμε σε ένα μπαρ. Ήταν εκεί αναρχικοί, τοπικοί διαχειριστές, μέλη οικολογικών κομμάτων, αυτόνομοι, μαοϊκοί.
Όλοι γνωρίζονταν, εξ όψεως τουλάχιστον. Και μιλήσαμε. Όλοι μαζί.
Σίγουρα, υπήρξαν στιγμές που οι τόνοι υψώθηκαν. Μα αντί να φύγουμε βαρώντας πίσω μας την πόρτα, ένας από εμάς σηκώθηκε για να φέρει σε όλους να πιουν, διότι η κουβέντα έπρεπε να συνεχιστεί.
Αποδεχόμενοι και αναγνωρίζοντας τα εργαλεία του αγώνα των άλλων κι ας μην έχουμε όλοι τα ίδια, θα ήταν άσχημο να στερηθούμε ακόμη και την ελάχιστη πιθανότητα να αγωνιστούμε δίπλα δίπλα.
Ο κόσμος θα έπρεπε να είναι ένα απέραντο, τεράστιο μπαρ. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και να δουλέψουμε μαζί.
Κι ας μη συμφωνούμε στις αναλύσεις και στους στόχους.
Σήμερα, εδώ, τώρα, ποιος μπορεί να ανεχτεί και να υπομένει πως σε μια χώρα που παρουσιάζεται ως δημοκρατία-μοντέλο (δεν ζητούσαμε τόσα πολλά!), κάτω από μια κυβέρνηση που ονομάζεται σοσιαλιστική (βλέπεις, η χρήση των λέξεων…), για τέταρτη φορά γίνεται προσφυγή –και για 45η από το 1988– σε αυτό το περίφημο άρθρο 49.3 που επιτρέπει να περάσουμε επάνω από οποιαδήποτε ιδέα διαβούλευσης, ακρόασης, λαϊκής αντιπροσώπευσης;
Ποιος μπορεί να υπομένει πως στα σύνορά μας χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν δίχως να μπορούν να προχωρήσουν και πως στην πρωτεύουσα γίνεται δυνατή η απαγόρευση μετακινήσεων σε αυτούς που δεν συμφωνούν με την κυβέρνηση;
Βλέπεις, είναι το ίδιο πράγμα. Στο όνομα τίνος όλα αυτά τα κινήματα και οι μετακινήσεις απαγορεύονται;
Σήμερα αντιπαλεύουμε αυτόν τον κόσμο και φαίνεται περίπλοκο να βρεθεί συμβιβασμός.
Ο κοινωνικός διάλογος που προωθούν δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, βασίζεται μόνο στους κανόνες τους.
Να σταματήσουν με τα ψέματά τους, την πλεονεξία τους, τις παρενοχλήσεις τους και να σταματήσουν να καταπιέζουν και να καταστέλλουν τους λαούς με τον πόλεμο, να επιβάλλουν τη δική τους άποψη με τόση αλαζονεία.
Οι υπερβολές τους μας προκαλούν εμετό. Μας σπρώχνουν σιγά σιγά προς μια αυταρχική κατάσταση και αυτό πια δεν το ανεχόμαστε.
Δεν θέλουμε πλέον τον κόσμο τους, δεν θέλουμε πια να ζούμε ή να επιβιώνουμε σύμφωνα με τους κανόνες τους. H ισχυρογνωμοσύνη τους μας ξεπερνά.
Μαμά, μίλα με τους συναδέλφους σου. Δες με το συνδικάτο σου, κι ας πήρες την ταυτότητα μόνο για λόγους αρχής και πριν από πολύ καιρό.
Ξαναγύρνα στις διαδηλώσεις κι ας διάβασες κάπου πως ήταν βίαιες: έχουμε ανάγκη να γνωρίζουμε πως είσαι μαζί μας.
Ψάξε τις ειδήσεις αλλού, δεν έχουμε όλοι τις ίδιες οπτικές.
Ρώτα με αν θες, θα μπορέσω να σου εξηγήσω αυτό που ζούμε κι αυτό που αγαπάμε. Και για τι πολεμάμε.
Και μετά, εξουσιοδότησε και τον εαυτό σου για όλο εκείνο που θα μπορούσες να κάνεις και σε αντιπροσωπεύει, που σου αντιστοιχεί.
Ξέρουμε πως το να διαδηλώνουμε δεν φτάνει. Πως πρέπει να μαχόμαστε με χίλιους τρόπους, ο καθένας μπορεί να ανακαλύψει, να εφεύρει τους δικούς του.
Μητέρα, σε αφήνω, σε λίγο είναι η ώρα της διαδήλωσης και δικαίως, πάω να δω μήπως είναι ευκαιρία να στείλω κανένα μήνυμα...
Ναι, θα φορέσω αθλητικά παπούτσια και μια μαύρη μπλούζα με κουκούλα, να θυμάσαι όμως πως δεν είναι για να σε φοβίσω, είναι για να προστατευτώ…
Εάν βλέπεις αθλητικά παπούτσια και μια μαύρη μπλούζα με κουκούλα να περνά τρέχοντας, είμαστε ίσως εγώ ή οι φίλοι μου, μη φοβάσαι.
Θα τα πούμε αργότερα (εάν έχουμε αρκετή βενζίνη).
Ενας/Μία από τους/τις εξεγερμένους/ες



Οι 53 νεοφιλελεύθεροι



Είναι σαφές πως μετά την αποχώρηση της ομάδας Λαφαζάνη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ελάχιστα πλέον στελέχη του σχετίζονται με την παραδοσιακή Αριστερά και το κομμουνιστικό – μαρξιστικό της παρελθόν. Διότι, στον ΣΥΡΙΖΑ παρέμειναν μόνον τα στελέχη του πρώην Συνασπισμού και όσοι αριστεροί ακτιβιστές έχουν συσπειρωθεί στην ομάδα των 53.
Ο φιλελεύθερος ακτιβισμός
Αλλά, υπάρχει μια διαφορά, ανάμεσα στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και τον προηγούμενο: ο σημερινός έχει σαφείς αναφορές στον λεγόμενο “φιλελεύθερο” σοσιαλιστικό χώρο, καθώς ο αριστερός ακτιβισμός προτάσσει την υπεράσπιση του ατομικού, έναντι του κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος. Η τάση αυτή, διεθνώς, συνιστά το αριστερό παρακλάδι του νεο-φιλελευθερισμού. Και χρησιμοποιείται ως «αριστερό» στήριγμα των νεοφιλεύθερων καθεστώτων στην Ευρώπη. Από πολλές πλευρές ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει όλο και περισσότερο το καθεστώς Σημίτη - ήδη ο Τσίπρας κατηγορεί τη ΝΔ για λαϊκισμό!
Δεν είναι τυχαίο, πως τα βασικότερα αιτήματα του αριστερού φιλελευθερισμού σχετίζονται μόνον με την υπεράσπιση ατομικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα του ομόφυλου, του πρόσφυγα, του φυλακισμένου, του ποδηλάτη, του καλλιτέχνη, του διαφορετικού κοκ. Κοινή συνισταμένη είναι η έννοια της ελευθερίας, έννοια - κλειδί για τον πολιτικό και οικονομικό φιλελευθερισμό και τον νεο -φιλελευθερισμό.
Αυτά τα προτάγματα του αριστερού φιλελευθερισμού συγκλίνουν απολύτως με τα προτάγματα των νεοφιλευλευθέρων - άνετα θα μπορούσαν να τα προσυπογράψουν ο Στέφανος Μάνος και ο Θοδωρής Σκυλακάκης. Κοινή συνισταμένη τους είναι η παράκαμψη του κοινωνικού πλαισίου χάριν του ατομικού και εν τέλει η ανάγκη για υπέρβαση του εθνικού πλαισίου έναντι του υπερ - εθνικού. Αυτός είναι και ο λόγος που η τάση αυτή αποστρέφεται κάθε έννοια πατριωτισμού και υποστηρίζει φανατικά την ελίτ των Βρυξελλών.
Ωστόσο, για ένα αριστερό, για έναν μαρξιστή, η έννοια του δικαιώματος είναι σχετική, είναι μια έννοια που συσκοτίζει το πραγματικό ζήτημα που είναι η εκμετάλλευση, οι ταξικές σχέσεις, ο αποκλεισμός της πλειοψηφίας του λαού από τα μέσα παραγωγής. Με λίγα λόγια, εάν προτάσεις το ατομικό δικαίωμα έναντι του κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος, ουσιαστικά λειτουργείς ως ιδεολογικός εκφραστής της χρηματοπιστωτικής ελίτ.
Διότι, η πραγματική αντίθεση δεν είναι μεταξύ του ποδηλάτη και του οδηγού, ούτε μεταξύ του ομόφυλου και του στρέϊτ, ούτε μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας. Η πραγματική αντίθεση εξακολουθεί να είναι μεταξύ του κατόχου μέσων παραγωγής, του κατόχου του κοινωνικού πλούτου και της μεγάλης πλειοψηφίας που είναι κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αποκλεισμένη. Και η οποία πλέον έχει στερηθεί και την εθνική της κυριαρχία, που είναι προϋπόθεση της λαϊκής κυριαρχίας, δηλαδή της συνταγματικής τάξης.
Δέχονται τα πάντα
Υπό την έννοια αυτή, προφανώς και οι 53 του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Τσακαλώτο, στηρίζουν την νεοφιλελεύθερη πλέον κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Διότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, με την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, που πρόκειται προφανώς να υπογράψουν, ούτε και με το μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα ή με την παράδοση των δανειοληπτών στους διεθνείς τοκογλύφους. Είναι μέσα στη λογική τους. Είναι κατ' ουσίαν φιλελεύθεροι και εν ανάγκη νεοφιλελεύθεροι - εάν πρόκειται να μείνουν ακόμη λίγο στην εξουσία.
Μόνον με τη φορολογία έχουν ένα πρόβλημα, αλλά αυτό είναι απαίτηση των δανειστών. Οπότε το δέχονται και αυτό. Δέχονται τα πάντα. Ό,τι τους ζητηθεί. Διότι, μετά την αποχώρηση των τελευταίων μαρξιστών και κομμουνιστών από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κανείς πλέον που να θέτει κόκκινες γραμμές σε ζητήματα κοινωνικών δικαιωμάτων. Δεν τους ενδιαφέρουν η δημόσια υγεία, η δημόσια παιδεία, τα εργατικά δικαιώματα, η προστασία των επαγγελμάτων.
Τους ενδιαφέρει βεβαίως ο ψηφοφόρος. Αλλά εδώ έχει γίνει ένας λανθασμένος υπολογισμός. Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι κατά τα 3/4 πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι δεν έχουν καμμία σχέση με τον φιλελεύθερο ακτιβισμό του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά θα τον εγκαταλείψουν μόλις γίνουν οι εκλογές.
Πότε θα γίνουν; Σε τρία χρόνια λέει ο πρωθυπουργός. Θα αντέξει μια κυβέρνηση του 17% στις δημοσκοπήσεις για άλλα τρία χρόνια; Μα αυτό το 17 θα αλλάξει, θα γίνει 40, επειδή θα έρθει σε λίγο η ανάπτυξη. Μόλις έρθει, θα επανακτήσουμε τη δημόσια περιουσία, θα καταργήσουμε τους φόρους, θα αυξήσουμε τους μισθούς και μετά θα κερδίσουμε και τις εκλογές.
Αυτό είναι το ευφυές σχέδιο των 53 φιλελεύθερων ακτιβιστών και των λοιπών σοσιαλδημοκρατών του ΣΥΡΙΖΑ.


Ομολογία αποτυχίας, συνταγή ακυβερνησίας

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν το εκλογικό σύστημα για έναν και μόνο λόγο: για να εμποδίσουν το αντίπαλο κόμμα να κυβερνήσει. Αυτό σχεδιάζει σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ με την απλή αναλογική, αδιαφορώντας για τον ελλοχεύοντα κίνδυνο ακυβερνησίας


Οταν οι κυβερνήσεις δεν έχουν να προσφέρουν άρτον, το ρίχνουν στα θεάματα. Εν προκειμένω, επειδή ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του ζορίζονται από τα ουσιαστικά προβλήματα της οικονομίας και της καθημερινότητας, προσπαθούν να μεταθέσουν το ενδιαφέρον στα «θεσμικά». Τέτοια είναι το εκλογικό σύστημα και ο τρόπος εκλογής του Πρόεδρου της Δημοκρατίας και σκοπεύουν να τα αλλάξουν.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά.
 Πριν από λίγες μέρες, ο αρμόδιος υπουργός, ο οποίος-υποτίθεται-σχεδιάζει το νέο εκλογικό σύστημα, έκανε μία δήλωση που προκάλεσε εντύπωση (εδώ), αποδεχόμενος ουσιαστικά τη χρησιμότητα του σημερινού συστήματος, το οποίο έχει ως βασικό συστατικό του το μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα. Με αυτό το σύστημα κυβερνήθηκε η χώρα τα τελευταία 40 χρόνια, με αυτό κυβερνά και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα.

Φαίνεται, όμως, ότι ο υπουργός δεν έχει ιδέα από τους σχεδιασμούς του στενού κυβερνητικού επιτελείου, εκτός αν έχει και η παραπάνω δήλωσή του εντάσσεται στο πλαίσιο της διγλωσσίας και της παραπλάνησης. Πάντως, το επιτελείο αυτό αδειάζει μεγαλοπρεπώς τον υπουργό, δίνοντας στη δημοσιότητα το σχεδιασμό του για θεσμοθέτηση της απλής αναλογικής.

 Η συζήτηση είχε ξανανοίξει  πριν από δύο χρόνια τέτοιες μέρες, όταν κάποιοι στην τότε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήθελαν την αλλαγή του συστήματος, αλλά οι συσχετισμοί δεν το επέτρεπαν. Η ουσία, πάντως, είναι ίδια, τότε και τώρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ έχουν συνειδητοποιήσει ότι, όποτε κι αν γίνουν οι επόμενες εκλογές, οι πιθανότητες να τις ξανακερδίσουν είναι από μηδαμινές  έως ανύπαρκτες, παρά τους προβαλλόμενους λεονταρισμούς περί «οκταετίας» (εδώ). Η φθορά της σημερινής κυβέρνησης είναι ήδη πολύ μεγάλη και θα χρειαστεί να ’ρθουν τα πάνω κάτω για να αντιστραφεί η τάση. Η πρόσφατη εμπειρία δείχνει ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Οι δύο πρώτες μνημονιακές κυβερνήσεις(Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου) ηττήθηκαν κατά κράτος και δεν υπάρχουν σημάδια ότι η τρίτη (Τσίπρα-Καμμένου) θα έχει διαφορετική τύχη.
Επομένως, βασικός στόχος των σημερινών είναι πώς θα εμποδίσουν ή θα δυσκολέψουν το αντίπαλο κόμμα, εν προκειμένω τη ΝΔ,  να τους διαδεχθεί στην κυβέρνηση. Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιθανότατα δεύτερο κόμμα, στόχος είναι να εμποδιστεί το πρώτο κυβερνήσει. Κι εδώ υπεισέρχεται ο καθοριστικός ρόλος του εκλογικού συστήματος.

Το ισχύον σύστημα ευνοεί το πρώτο κόμμα(με το μπόνους), αδικεί  λίγο το δεύτερο κόμμα, ενώ για τα μικρότερα λειτουργεί ως(σχεδόν)απλή αναλογική. Αν αφαιρεθεί το μπόνους, ο σχηματισμός κυβέρνησης από το πρώτο κόμμα, σε συνεργασία με  ένα μικρότερο(όπως συμβαίνει σήμερα), θα γίνει πολύ δύσκολος. Μάλιστα, αν καταργηθεί και το όριο εισόδου στη Βουλή(3% σήμερα), τότε θα χρειάζονται τρία ή και περισσότερα κόμματα για να σχηματίζεται η πλειοψηφία των 151 εδρών στη Βουλή. Μιλάμε για τους διαφαινόμενους σήμερα  συσχετισμούς με το πρώτο κόμμα να συγκεντρώνει το πολύ 35%-40%.

Βεβαίως, η απλή αναλογική είναι το δικαιότερο σύστημα και πάγια θέση της ευρύτερης Αριστεράς. Ομως, εδώ δεν πρόκειται περί αυτού. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αθετήσει πολύ σημαντικότερες υποσχέσεις του, έχει απεμπολήσει βασικές αρχές του και δεν θα στάξει η ουρά του γαϊδάρου αν δεν αλλάξει το εκλογικό σύστημα. Αλλωστε, καμιά πίεση προς αυτήν την κατεύθυνση δεν υφίσταται. Η ΝΔ δεν τη θέλει(ευλόγως, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014), τα άλλα κόμματα δεν καίγονται και η κοινή γνώμη αδιαφορεί.

Επομένως, ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, υπό τον μανδύα μιας «θεσμικής υποχρέωσης», θα επιχειρήσουν να εμποδίσουν τη ΝΔ να σχηματίσει κυβέρνηση. Παρόμοιο ιστορικό προηγούμενο είχαμε την περίοδο 1989-1990, όταν η τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου άλλαξε το εκλογικό σύστημα και η ΝΔ (του πατρός Μητσοτάκη) χρειάστηκε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, για να καταφέρει να πάρει οριακή πλειοψηφία στη Βουλή.

Σήμερα, με τόσο πολύ κατακερματισμένο το πολιτικό σκηνικό και τα ποσοστά των δύο μεγαλύτερων κομμάτων να μην προσεγγίζουν καν το 40%, η ΝΔ(του υιού Μητσοτάκη) θα δυσκολευθεί ακόμα περισσότερο, αν γίνει αλλαγή του εκλογικού συστήματος.

Μόνο που ο ιδιοτελής αυτός στόχος του κ. Τσίπρα μπορεί να γίνει μπούμερανγκ για τον ίδιο. Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Με  δύο τρόπους:
  • Πρώτον, το εκλογικό σώμα να τιμωρήσει περισσότερο του αναμενομένου τον ΣΥΡΙΖΑ και να δώσει στη ΝΔ ποσοστό υψηλότερο του αναμενομένου, εξουδετερώνοντας έτσι το εμπόδιο του εκλογικού συστήματος.
  • Δεύτερον, η αδυναμία  σχηματισμού  κυβέρνησης να είναι τέτοια που να υποχρεώσει τον κ. Τσίπρα να συμπράξει με τη ΝΔ σε μια κυβερνητική λύση. Και όσοι σήμερα πιστεύουν ότι «αυτά δεν γίνονται», θα θυμίσουμε ότι το ίδιο λεγόταν και το 2012, λίγο πριν από τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Σε κάθε περίπτωση, η απλή αναλογική σήμερα είναι συνταγή ακυβερνησίας,  γι’ αυτό είναι επιζήμια επιλογή. Η κατάσταση της χώρας δεν επιτρέπει τέτοιους πειραματισμούς. Το εκλογικό σύστημα δεν είναι αυτοσκοπός. Πρέπει να διευκολύνει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η απλή αναλογική είναι μεν το δικαιότερο σύστημα, αλλά στις σημερινές συνθήκες δεν προέχει η δικαιοσύνη των βουλευτικών εδρών, αλλά να κυβερνηθεί η χώρα.

Και κάτι τελευταίο, που μάλλον αγνοούν ο Πρωθυπουργός και οι επιτελείς του στους σχεδιασμούς που κάνουν. Είναι η παγίδα του λάκκου, όπως την περιγράφει το απόσπασμα της Γραφής: «Οστις σκάπτει λάκκον, θέλει πέσει εις αυτόν…».


ΥΓ: Αλλαγές ουσίας ασφαλώς πρέπει να γίνουν στον ισχύοντα εκλογικό νόμο, όπως το σπάσιμο των μεγάλων περιφερειών κ.α. Είναι άλλο αυτό και άλλο ο στόχος να εμποδιστεί το αντίπαλο κόμμα να κυβερνήσει, τώρα που το νυν κυβερνών κόμμα φαίνεται ότι θα χάσει. Αυτή είναι, διαχρονικά, φαύλη και παλαιοκομματική μέθοδος.

Για άρση ασυλίας Φίλη, Πολάκη, Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη και Γεωργιάδη αποφασίζει η Βουλή


Από τις Εισαγγελικές αρχές διαβιβάστηκαν στην Βουλή 5 δικογραφίες προκειμένου να αποφασιστεί εάν θα αρθεί ή όχι η ασυλία του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου, του βουλευτή της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη και του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη. Ειδικότερα, η δικογραφία που διαβιβάστηκε στην Βουλή για τον κ. Φίλη αφορά μήνυση που έχει καταθέσει ο Πατριωτικός Σύνδεσμος Λακωνίας σχετικά με τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας ότι δεν υπήρξε γενοκτονία Ποντίων, αλλά εθνοκάθαρση. Ο Πατριωτικός Σύνδεσμος ζήτησε την ποινική δίωξη του υπουργού Παιδείας για κατάφωρη παραβίαση διατάξεων του αντιρατσιστικού νόμου (4285/2014). Η δεύτερη δικογραφία αφορά την μηνυτήρια αναφορά του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών σύμφωνα με την οποία 200 κλίνες των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας παραμένουν κλειστές με ευθύνη της κυβέρνησης, η οποία δεν φρόντισε έγκαιρα για τη στελέχωσή τους. Η τρίτη αφορά τη μηνυτήρια αναφορά του δικηγόρου Ηλία Σταύρου κατά του κ. Μιχαλολιάκου και του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής Ηλ. Κασιδιάρη για συκοφαντική δυσφήμηση για όσα ψευδώς έχουν αναγραφεί στο επίσημο site της Χρυσής Αυγής, κατά τους ισχυρισμούς του μηνυτή. Ο Ηλίας Σταύρου υπήρξε μέλος της Χρυσής Αυγής και υποψήφιος βουλευτής της. Τρεις μήνες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, θέλησε να αποχωρήσει και τότε στην ιστοσελίδα της ΧΑ χαρακτηρίστηκε «ψυχανώμαλος» και «ψυχικά άρρωστος». Η τελευταία δικογραφία αφορά την μηνυτήρια αφορά του Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ Πιερίας κατά του κ. Γεωργιάδη με την τότε ιδιότητα του υπουργού Υγείας για τη διαθεσιμότητα οδηγών ασθενοφόρων, η οποία προκάλεσε ανησυχία λόγω της αδυναμίας κάλυψης των αναγκών αλλά προκάλεσε και φόβους για τον κίνδυνο υγείας των πολιτών.


 ΑΠΕ-ΜΠΕ Αθήνα


Χωρίς Μετρό, Τραμ και Ηλεκτρικό το πρωί της Δευτέρας -Μέχρι τις 10:00

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Χειρόφρενο τραβούν την Δευτέρα από την έναρξη της βάρδιας τους μέχρι τις 10:00 το πρωί οι εργαζόμενοι σε Μετρό, ΤΡΑΜ και Ηλεκτρικό.
Οι εργαζόμενοι ξεκινούν από αύριο στάσεις εργασίας αντιδρώντας στην ένταξη των αστικών συγκοινωνιών στο υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων αλλά και στην καθυστέρηση της υπογραφής της συλλογικής σύμβασης εργασίας.
Αναλυτικά οι στάσεις εργασίας που έχουν εξαγγείλει οι εργαζόμενοι της ΣΤΑΣΥ:
  • Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από έναρξη έως 10.00
  • Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από 12.00 έως 16.00
  • Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από 22.00 έως λήξη βάρδιας
  • Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από έναρξη έως 10.00
  • Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από 21.00 έως λήξη βάρδιας
  • Παρασκευή 17 Ιουνίου 2016: Στάση εργασίας από 12.00 έως 17.00.




Κρίσιμο EuroWorking Group για την εκταμίευση της δόσης των 7,5 δισ.

Κρίσιμη είναι η συνεδρίαση του EuroWorking Group τη Δευτέρα, καθώς αναμένεται να ληφθούν αποφάσεις σε όλα τα επίπεδα. 
Ειδικότερα, στην εν λόγω συνεδρίαση θα γίνει αποτίμηση της προόδου του ελληνικού προγράμματος, μετά και την ψήφιση των τελευταίων τροπολογιών, και ήδη καταρτίζονται δύο κείμενα: η έκθεση συμμόρφωσης και το επικαιροποιημένο πρόγραμμα ενόψει της επόμενης αξιολόγησης τον Οκτώβριο.
Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι θα ανοίξει ο δρόμος για την εκταμίευση της δόσης των 7,5 δισ. ευρώ εντός του μηνός, αλλά και την παροχή εκ νέου της φθηνότερης ρευστότητας για τις ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ.
Πάντως, παρά το ότι απομένουν μόλις λίγες ώρες για τη συνεδρίαση, δεν έχουν οριστικοποιηθεί όλα τα προαπαιτούμενα, καθώς απομένουν ακόμα τρεις τουλάχιστον εκκρεμότητες που οι δανειστές θέλουν να διευθετηθούν άμεσα.
Ο λόγος για τη σύμβαση παραχώρησης του Ελληνικού μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και Lamda Development, η μεταβίβαση του υπόλοιπου 5% των μετοχών του ΟΤΕ στο ΤΑΙΠΕΔ και η θέσπιση του ακαταδίωκτου για τα μέλη του νέου υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων, έτσι ώστε να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις θωρακισμένοι απέναντι σε μηνύσεις και αγωγές.
Αν δεν υπάρξει έως τη Δευτέρα πρόοδος σε αυτά τα μέτωπα, ενδεχομένως το EuroWorking Group να μη δώσει το «πράσινο φως» για την εκταμίευση των 7,5 δισ. ευρώ. Όπως εξάλλου ανέφερε Ευρωπαίος αξιωματούχος, αν δεν υπάρξει κάποια διαβεβαίωση από την ελληνική πλευρά ότι τα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ θα προστατευτούν με κάποιο τρόπο, τίθεται και σε κίνδυνο η εκταμίευση.
Ετσι κι αλλιώς, το καλοκαίρι προβλέπεται να είναι ιδιαίτερα θερμό σε επίπεδο νομοσχεδίων που θα έρθουν στη Βουλή:
  • αναπτυξιακός νόμος,
  • νομοσχέδιο για τις αδήλωτες καταθέσεις και τις ηλεκτρονικές συναλλαγές,
  • καταπολέμηση λαθρεμπορίου σε καπνό και αλκοόλ,
  • νέο, καθολικό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας,
  • διατάξεις για κινητικότητα των δημόσιων υπαλλήλων,
  • σχέδιο νόμου για τις δημόσιες συμβάσεις,
Εντός του καλοκαιριού θα πρέπει να προσδιοριστούν επακριβώς και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, ώστε το ΔΝΤ να καταρτίσει νέα έκθεση βιωσιμότητας η οποία θα του επιτρέψει να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα.
Από τον Σεπτέμβριο ξεκινά ένας νέος γύρος στρωμένος με «αγκάθια», καθώς με βάση τους έως τώρα σχεδιασμούς, τον Οκτώβριο θα πρέπει να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση με πάνω από 40 προαπαιτούμενα.
Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτά διαδραματίζουν οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις.
Μιλώντας στην «Αυγή της Κυριακής», ο Γιάννης Δραγασάκης αναγνωρίζει ότι χιλιάδες συμπολίτες μας εξακολουθούν να ζουν σε συνθήκες ακραίας ανασφάλειας εξαιτίας μεγάλης ανέχειας, χρόνιας ανεργίας ή υπερχρέωσης, προσθέτει ωστόσο, ότι από εδώ και πέρα αρχίζουμε να διαθέτουμε ουσιαστικές δυνατότητες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και των κινδύνων.
Τονίζει ακόμη, πως η κυβέρνηση επιβεβαίωσε τη συνοχή και την αντοχή της μέσα σε πρωτόγνωρα δύσκολες συνθήκες, ενώ σημειώνει ότι οι κραυγές των διαπλεκομένων συμφερόντων και τα αιτήματα του κ. Μητσοτάκη για πτώση της κυβέρνησης είτε θα εγκαταλειφθούν άδοξα, είτε θα θυμίζουν ολοένα και περισσότερο στρατηγικές πόλωσης, ακόμη και θεσμικής και οικονομικής αποσταθεροποίησης, τις οποίες εφαρμόζουν αντιδραστικές δυνάμεις σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Σε συνέντευξή του στην ίδια εφημερίδα, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης γνωστοποιεί ότι το επόμενο διάστημα θα ανακοινωθεί το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2017-2020, στο οποίο θα περιλαμβάνεται ο κυβερνητικός σχεδιασμός, και σε πρώτο «πλάνο» μπαίνει η κοινωνική προστασία των αδυνάμων, το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, η υγειονομική περίθαλψη των πολιτών και οι ενεργές πολιτικές καταπολέμησης της μακροχρόνιας ανεργίας.
Τη σημαντική συμβολή της επιτυχούς αξιολόγησης στην ώθηση της εμπιστοσύνης, των επενδύσεων και της κατανάλωσης, επισημαίνει ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ στην Καθημερινή, και προσθέτει ότι είναι επιτακτική ανάγκη η ελάφρυνση του χρέους. Ο Άνχελ Γκουρία χαρακτηρίζει «κλειδί» για την ανάκαμψη της οικονομίας τις μεταρρυθμίσεις και στην αγορά προϊόντων, την άρση των υπερβολικών ρυθμιστικών κανόνων, τη μείωση των αδυναμιών της δημόσιας διοίκησης και την επίλυση του ζητήματος των κόκκινων δανείων.
Η κυβέρνηση χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες ψηφίζει τα πάντα και εξαπατά τον λαό, ενώ με τη στρατηγική της στερεί ρευστότητα από την οικονομία, τονίζει ο συντονιστής Οικονομικών της ΝΔ. Ο Χρήστος Σταϊκούρας επισημαίνει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο πως παρά τα σκληρά μέτρα η κυβέρνηση θα πάρει τη δόση των 7,5 δισ. ευρώ.
«Πρώτα οι ΣΥΡΙΖΑ /ΑΝΕΛ εξαπάτησαν τους εργαζόμενους με ψεύτικες υποσχέσεις για τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις. Τώρα συζητούν τις νέες απαιτήσεις των δανειστών για κατάργηση 13ου, 14ου μισθού, για μείωση του κατώτερου μισθού, κατάργηση τριετιών, ελεύθερες απολύσεις, lock out», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ, τονίζοντας πως έρχονται «μέτρα εξοντωτικά για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά τους χαμηλόμισθους».
Σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης σημειώνει :«Έχει θράσος αυτή η κυβέρνηση. Και αυτή είναι η διαφορά της με άλλες κακές κυβερνήσεις. Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που τα ηνία κρατούν ανίκανοι πολιτικάντηδες, είναι όμως η πρώτη φορά που αυτό γίνεται «στο όνομα της αξιοπρέπειας – της δημοκρατίας – της ελευθερίας – της ισότητας – της δικαιοσύνης – του σοσιαλισμού και της ειρήνης», για να χρησιμοποιήσω ορισμένους από τους προσφιλείς όρους του κ. Τσίπρα»
«Σε έναν τομέα μόνο στάθηκε πιστός ο ΣΥΡΙΖΑ, στην απέχθεια προς τις επενδύσεις», αναφέρει σε σχόλιό της η Ένωση Κεντρώων: «Όπως και να ‘χει λοιπόν οι κυβερνώντες είναι αρκετά ερασιτέχνες για να συντελέσουν στην ανάκαμψη της οικονομίας με συνέπεια να «διαλύουν» καθημερινά τα όνειρα των πολιτών και να οδηγούν στην διάρρηξη του κοινωνικού ιστού»



Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

Μίκης Θεοδωράκης: Λυπάμαι που δεν μπορώ να περπατήσω και να βγω στις πλατείες με καλάσνικοφ

ΤΟΝ ΤΙΜΗΣΑΝ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ
Για την προσφορά του στην κοινωνία και τον πολιτισμό τίμησαν τον Μίκη Θεοδωράκη ο Δήμος Χανίων και το Πολυτεχνείο Κρήτης.
Παρά την κατάσταση της υγείας του, ο κ. Θεοδωράκης έδωσε το παρόν στην κατάμεστη αίθουσα του Κέντρου Αρχιτεκτονικής Μεσογείου στο παλιό λιμάνι της πόλης.
«Πρέπει να ξέρετε ότι η χώρα μας είναι αυτάρκης. Η γη μας είναι πλούσια οι θάλασσες μας εύφορες. Τα βουνά και οι θάλασσες μας έχουν δώρα. Η χώρα μας δεν είναι μόνο αυτάρκης αλλά και πλούσια. Και για αυτό έχουν πέσει όλοι πάνω μας να μας φάνε», ανέφερε μεταξύ άλλων στην ομιλία του και πρόσθεσε:
«Εδώ που φτάσαμε, εκεί που μας φτάσανε χρειάζεται επανάσταση», συμπληρώνοντας πως λυπάται που δεν μπορεί να περπατήσει και να πάρει ένα καλάσνικοφ να κατεβεί στις πλατείες.



Τι προβλέπει ο νέος εκλογικός νόμος της κυβέρνησης

Τι αναφέρει ο υπουργός Εσωτερικών


Μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο υπουργός Εσωτερικών, Παναγιώτης Κουρουμπλής, αποκάλυψε τις προτάσεις που εξετάζει η πολιτική ηγεσία για τις αλλαγές στον εκλογικό νόμο.
Ανάμεσα σε αυτές είναι όπως ανέφερε ο υπουργός η θέσπιση της απλής αναλογικής, το σπάσιμο των περιφερειών και η κατάργηση του μπόνους, εκτός των περιπτώσεων που το πρώτο κόμμα λάβει μεταξύ 40 και 42%.
Ο κ. Κουρουμπλης τάχθηκε υπέρ του σπασίματος των περιφερειών ώστε καμία σε όλη τη χώρα να μην εκλέγει πάνω από 10 βουλευτές, αλλά και της διατήρησης του ορίου εισόδου στη Βουλή στο 3%, ενω για την απλή αναλογική είπε ότι πρόκειται για ένα σύστημα που η Αριστερά πάντα θεωρούσε ότι δίνει πραγματική έκφραση στις εκλογές.
Την ίδια ώρα δημοσιεύματα φέρουν την κυβέρνηση να εξετάζει παράλληλα και το ενδεχόμενο θέσπισης της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας κατευθείαν από τον λαό.
Ο κ. Κουρουμπλής προσπάθησε επίσης να σταματήσει τα σενάρια ανασχηματισμού που έχουν δει πρόσφατα το φως της δημοσιότητας λέγοντας πως ο ίδιος δεν έχει κάποια σχετική πληροφόρηση.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *