ΟΑΕΔ: Επιδότηση έως 20.000 ευρώ για νέα επιχείρηση

Επιδότηση έως και 20.000 ευρώ θα παρέχει σε ανέργους ο ΟΑΕΔ για να ξεκινήσουν δική τους επιχείρηση. Το πρόγραμμα αναμένεται να προκηρυχθεί μέχρι το τέλος του έτους ή στις αρχές του 2017 και θα έχει περίπου 10.000 ωφελούμενους ηλικίας 18-29 ετών.

Κάθε νέος επιχειρηματίας θα λάβει ποσό 15.000-20.000 ευρώ ως κεφάλαιο κίνησης, προκειμένου να καταφέρει να ισχυροποιήσει την επιχείρησή του.

Το πρόγραμμα έχει συνολικό κονδύλι που φθάνει τα 45.000.000 ευρώ και θα περιλαμβάνει, εκτός από τη χρηματοδότηση, πρόγραμμα συμβουλευτικής. Κατά τις διάφορες φάσεις, δηλαδή, έως την έγκριση και τη χρηματοδότηση του επιχειρηματικού σχεδίου, θα παρέχεται υποστήριξη των νέων και συμβουλευτική τόσο από τους ειδικούς επιστήμονες του ΟΑΕΔ, όσο και από τους φορείς των κοινωνικών εταίρων.

Στόχος του προγράμματος να στηρίξει την επιχειρηματικότητα των νέων και να περιορίσει την ανεργία, καθώς εκτιμάται ότι μπορούν να ωφεληθούν έως 10.000 άνεργοι.

Την ίδια στιγμή, ο ΟΑΕΔ απευθύνει πρόσκληση σε άνεργους νέους, ηλικίας από 18 έως 24 ετών, προκειμένου να εγγραφούν ή να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία τους στα μητρώα του Οργανισμού, ώστε να έχουν δυνατότητα πρόσβασης στο Πρόγραμμα Εργασιακής Εμπειρίας. Η πρόσκληση ισχύει έως την 1η Νοεμβρίου 2016 και αφορά 10.000 άνεργους, που είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δεν έχουν ασφαλιστεί για περισσότερες από 100 ημέρες σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό φορέα.

Πολιτικές δυσκολίες με το ΣΤΕ

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Δεκτές «επί του παραδεκτού» έκανε με μεγάλη πλειοψηφία (16 – 9) η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας τις προσφυγές των καναλαρχών, παρά την αντίθετη εισήγηση του εισηγητή Γιώργου Παπαγεωργίου, ο οποίος πρότεινε την απόρριψή τους. Μετά την αρνητικότατη για την κυβέρνηση αυτή εξέλιξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας κατά την αυριανή του συνεδρίαση και εκείνη της Τετάρτης 26 Οκτωβρίου, θα κρίνει πλέον εάν ο νόμος Παππά για τη διαδικασία της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών είναι συνταγματικός ή όχι.

Το ερώτημα που πραγματικά γεννάται είναι αν οι ανώτατοι δικαστές του ΣτΕ θεωρούν την κυβέρνηση ήδη «πολιτικό ψοφίμι», οπότε θα τολμήσουν να βγάλουν αντισυνταγματικό το νόμο Παππά και να επαναφέρουν την τηλεοπτική κατάσταση στην προηγούμενη απαράδεκτη κατάσταση. Τότε, δηλαδή, που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είχαν τον έλεγχο και των οκτώ τηλεοπτικών καναλιών, με αποτέλεσμα το «σκορ» να είναι 8 – 1 κατά της κυβέρνησης Τσίπρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ελέγχει μόνο την ΕΡΤ. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται, φυσικά, με αποκλειστικό στόχο να αλλάξει τον σε βάρος του συσχετισμό δυνάμεων. Ήδη αυτό το έχει πετύχει, καθώς από τους τέσσερις νέους καναλάρχες οι τρεις θα είναι σαφώς υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και μόνο ο ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου θα είναι εναντίον του, με το «σκορ» από 1 – 8 σε βάρος της κυβέρνησης να μετατρέπεται σε, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΡΤ, σε ...4 – 1 υπέρ της! Κολοσσιαία αλλαγή! Μάλιστα, απ' όσα μαθαίνουμε, ο ΣΚΑΪ θα ρίξει τους τόνους λόγω πιέσεων που θα ασκήσει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στον Γ. Αλαφούζο, οπότε δεν αποκλείεται ούτε αυτό το ένα αρνητικό για την κυβέρνηση μέσο να έχει τη σημερινή βιαιότητα, ίσως.

Κυκλοφορούν αυτές τις μέρες πολλά στη δημοσιογραφική πιάτσα. Για τον Βαρδινογιάννη που πρέπει ο Ρώσος Ιβάν Σαββίδης να πάρει ως συνέταιρο στο κανάλι του, όπως επιμένουν φορτικά οι Αμερικανοί που εμφανίζονται σφοδρότατα δυσαρεστημένοι από το πέρασμα ελληνικού καναλιού σε ρωσικά χέρια κι άλλα παρόμοια, τα οποία έχουν ελάχιστη σημασία. Μόνο αφότου κρίνει αντισυνταγματικό το νόμο Παππά το ΣτΕ θα διαμορφωθεί το νέο τηλεοπτικό πεδίο, το οποίο πάντως αποκλείεται να είναι φιλολαϊκό, ανεξάρτητα με το γεγονός ότι θα είναι φιλοκυβερνητικό οπωσδήποτε. Φυσικά, δεν είναι και ηλίθιοι οι της ΝΔ να συναινέσουν στην ανατροπή εις βάρος τους του τηλεοπτικού πεδίου με ριζικό τρόπο, όπως και οι του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Προφανώς χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να υπερασπιστούν τη διαπλοκή που τους προβάλλει και τους υπερασπίζεται τηλεοπτικά και όχι τη νέα διαπλοκή που θα εξυμνεί το ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση Τσίπρα λέει προφανώς ανοησίες, όταν κατηγορεί τη ΝΔ και τους υπόλοιπους για «υπονόμευση» του κυβερνητικού έργου στον τομέα αυτόν. Οι υπόλοιποι γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρόθυμος να συμβιβαστεί μαζί τους, ακόμη και στην περίπτωση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), αν τον πιέσουν αρκετά, οπότε αυτό και θα κάνουν. «Ουαί υμίν Φαρισαίοι κομισταί», ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της Αυγής την Τετάρτη. «Νάρκη από ΝΔ στους θεσμούς», ήταν ο τίτλος της ίδιας εφημερίδας την Πέμπτη. «Μπλόκο στη συγκρότηση ΕΣΡ, ασφυκτική πίεση στο ΣτΕ, έγραφε ο υπέρτιτλος της πρώτης σελίδας. «Θ. Φορτσάκης: Το ΣτΕ έχει αυτοκτονικές προθέσεις. Μας θλίβει η στάση του», ανέφερε ο υπότιτλος, ο οποίος πρόσθετε: «Ν. Παππάς: Το θλιβερό είναι ότι η ΝΔ επιλέγει ξανά να είναι “ουρά” των συμφερόντων». Φλυαρίες άνευ νοήματος. Σιγά μην υπερασπιστεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ την υπό εκκόλαψη διαπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ! Ο Πάνος Σκουρλέτης – τον οποίον οι πληροφορίες από το πρωθυπουργικό περιβάλλον έφεραν να πιέζεται από τον Αλέξη Τσίπρα να πάει γραμματέας στον ΣΥΡΙΖΑ για να απαλλαγεί από την παρουσία του στο υπουργικό συμβούλιο – δήλωσε στα Παραπολιτικά ότι τα σενάρια αυτά «δεν τον αφορούν» και αρνήθηκε να πάει γραμματέας στον ΣΥΡΙΖΑ. Αναφερόμενος μάλιστα σε πιέσεις των δανειστών για να τον «φάνε» από το υπουργείο που κατέχει, τόνισε: «Αν φτάσουμε στο σημείο οι θεσμοί να καθορίζουν και τη σύνθεση της κυβέρνησης στην Ελλάδα, τότε τα πράγματα είναι εξαιρετικά ανησυχητικά».

Ο άλλος υπουργός, του οποίου το όνομα αναφέρθηκε ως δήθεν προτεινόμενο από τον Αλέξη Τσίπρα για τη θέση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Φίλης, διέψευσε κι αυτός κατηγορηματικά ότι του έγινε τέτοια πρόταση. «Τέτοια συζήτηση δεν υπήρξε», αναφέρει σε δήλωσή του που εκδόθηκε. Υπενθυμίζεται ότι Φίλης και Σκουρλέτης εκλέχτηκαν δεύτερος και έκτος αντίστοιχα από πλευράς ψήφων στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.

*Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 23 Οκτώβρη 2016

Αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ ζητά η Παγκόσμια Τράπεζα

Το θέμα έκλεισε στην προηγούμενη αξιολόγηση, λέει η κυβέρνηση

Τη μείωση του αφορολόγητου ορίου στη ζώνη των 5.000 ευρώ επαναφέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των δανειστών, όχι το ΔΝΤ, αλλά η Παγκόσμια Τράπεζα, στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης των προνομιακών επιδομάτων.

Με στόχο την εξοικονόμηση 0,5% του ΑΕΠ από τις συνολικές δαπάνες για προνομοιακή πολιτική και την καθολική εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης εντός του 2017, η Παγκόσμια Τράπεζα προτείνει ξαφνικά και τη μείωση του αφορολόγητου ορίου.

Την ίδια στιγμή διαπιστώνει αδυναμία παρέμβασης στις αμιγώς προνομοιακές παροχές, καθώς παραδέχεται ότι οι κοινωνικές δαπάνες που το 2014 ήταν μόλις στο 2,1% του ΑΕΠ, έναντι μέσου ευρωπαϊκού όρου 4%, αναμένεται να μειωθούν περαιτέρω, λόγω της περικοπής του ΕΚΑΣ και της λήξης των προγραμμάτων για την αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης.

Η πρόταση, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της Καθημερινής, απορίφθηκε από την ηγεσία των υπουργείων Οικονομικών και Εργασίας, με την ίδια απάντηση που δόθηκε και στοΔΝΤ όταν αναφέρθηκε στην έκθεσή του για την ελληνική οικονομία: το αφορολόγητο έκλεισε με την προηγούμενη αξιολόγηση και δεν συζητείται. Κυβερνητικοί κύκλοι αναφέρουν πως δεν μπορεί μια τόσο σημαντική αναδιάαρθρωση όπως αυτή της πρόνοιας να στηρίζεται στη λογική της αναδιανομής από τους χαμηλόμισθους στους πλέον φτωχούς.

Καταγγελία από το Σύλλογο Εργαζομένων στις Δ.Ο.Υ νομού Αττικής και Κυκλάδων

Λάβαμε και ανδημοσιεύουμε το δελτίο Τύπου του Συλλόγου Εργαζομένων στις Δ.Ο.Υ νομού Αττικής & Κυκλάδων...σχετικά με την μετεγκατάσταση των Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών στο Κτίριο του ΚΕΡΑΝΗΣ. Τα όσα καταγγέλονται χρήζουν άμεσης διερεύνησης από την αρμόδια εισαγγελική αρχή.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Διαπλοκής συνέχεια…

Απ’ το Κεράνης… στον ορισμό του Συμβουλίου Διοίκησης της ΓΓΔΕ

Απολύτως εκτεθειμένη και υπόλογη βρίσκεται πλέον η ηγεσία του ΥΠΟΙΚ, μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις - εξελίξεις που σχετίζονται με το παρασκήνιο της υπόθεσης ΚΕΡΑΝΗΣ, αλλά και τον ορισμό των μελών του Συμβουλίου Διοίκησης της ‘’Ανεξάρτητης’’ Αρχής.

Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΑΝΓΑΙΑ, η οποία πιέζει για την άρον άρον μεταφορά υπηρεσιών στο Κεράνης, είναι ο κος Χρήστος Πρωτόπαπας, πρώην υπουργός και μέλος των κυβερνήσεων που υπέγραψαν τις σκανδαλώδεις συμβάσεις. Σήμερα λοιπόν ο κ. Πρωτόπαπας  εμφανίζεται και επίσημα ως εκπρόσωπoς της ΠΑΝΓΑΙΑ, η οποία πιέζει για την υλοποίηση μιας συμφωνίας η οποία ελέγχεται απ’ τις εισαγγελικές αρχές και για την οποία έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις.

Η ιστορία όμως έχει και συνέχεια..

Άλλο μέλος του Δ. Σ. της ΠΑΝΓΑΙΑ, τοποθετήθηκε τις προηγούμενες ημέρες, με απόφαση της Βουλής, μετά από πρόταση του ΥΠΟΙΚ, στο συμβούλιο Διοίκησης της νεοσύστατης ‘’Ανεξάρτητης’’ Αρχής Δημοσίων Εσόδων. Πρόκειται, σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, για τον κ. Πρόδρομο Βλάμη, μέλος και της επιτροπής προμηθειών της Πανγαία.

Την ίδια στιγμή η ηγεσία του ΥΠΟΙΚ πιέζει για την εδώ και τώρα μεταφορά υπηρεσιών στο Κεράνης, κάτι που θα σημάνει και την άμεση εκταμίευση προς την ΠΑΝΓΑΙΑ, αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου εκφράζουν πλέον και επίσημα έντονες ενστάσεις για το κατά πόσο η επιλογή του Κεράνης είναι συμφέρουσα για το Δημόσιο.  

Η ηγεσία του ΥΠΟΙΚ οφείλει πλέον να απαντήσει και μάλιστα με πειστικό τρόπο.

• Πού οφείλεται η επίμονη της αυτή για το ΚΕΡΑΝΗΣ, αφού εκ των πραγμάτων δεν προκύπτει όφελος για το δημόσιο, αλλά μάλλον το αντίθετο;
• Για ποιο λόγο επισπεύδει διαδικασίες οι οποίες θα οδηγήσουν στην άμεση εκταμίευση τεράστιων ποσών προς την ΠΑΝΓΑΙΑ, σε περίοδο μάλιστα δημοσιονομικής ασφυξίας και όταν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι ζουν υπό την απειλή της ενεργοποίησης του κόφτη για μισθούς και συντάξεις;  
• Τί εξυπηρετεί η τοποθέτηση υψηλόβαθμου στελέχους της ΠΑΝΓΑΙΑ στην διοίκηση της Ανεξάρτητης Αρχής και πώς αυτή δεν θα επηρεάζει την υποτιθέμενη Aνεξαρτησία της Αρχής;
• Πώς παρακάμπτεται το προφανές ασυμβίβαστο ενώ το ίδιο πρόσωπο βρίσκεται στη διοίκηση της ΠΑΝΓΑΙΑ, αλλά και της Ανεξάρτητης Αρχής, όταν η τελευταία στεγάζει υπηρεσίες της σε κτίρια της ΠΑΝΓΑΙΑ (ΔΟY Κηφισιάς, Αλεξανδρούπολης, Αγίων Αναργύρων, Παλλήνης, Γλυφάδας  κλπ) με ιδιαίτερα υψηλό τίμημα και μάλιστα με συμβάσεις οι οποίες ελέγχονται απ’ τις εισαγγελικές αρχές;
• Η ανεξάρτητη Αρχή θα επαναδιαπραγματευθεί αυτές τις συμβάσεις ή, παρά την ‘’Aνεξαρτησία’’ της, θα τις δεχτεί ως έχουν; Αλλά και αν υποθέσουμε ότι θα επανεξετάσει το ζήτημα, ποιανού συμφέροντα θα υπερασπιστεί το στέλεχος της ΠΑΝΓΑΙΑ που βρίσκεται στη διοίκηση της Αρχής;

Καλούμε την ηγεσία του ΥΠΟΙΚ

• Να σταματήσει ΑΜΕΣΑ κάθε διαδικασία που οδηγεί στη νομιμοποίηση του σκανδάλου ΚΕΡΑΝΗΣ

• Να προχωρήσει στην καταγγελία της σύμβασης μίσθωσης για το ΚΕΡΑΝΗΣ και σε κάθε περίπτωση να σεβαστεί την εν εξελίξει εισαγγελική έρευνα

• Να δώσει εξηγήσεις για τις ‘’ιδιαίτερες σχέσεις’’ που φαίνεται να αναπτύσσονται με την ΠΑΝΓΑΙΑ

• Να δώσει πλήρη στοιχεία για τα μέλη που απαρτίζουν το νεοσύστατο Συμβούλιο Διοίκησης της Ανεξάρτητης  Αρχής  

                                      

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

        Ο Πρόεδρος                                             Ο Γεν. Γραμματέας

Μέρκος Δημήτριος                                   Γεωργιόπουλος Διονύσιος

Ε, λοιπόν, ναι: Επανάσταση!

του Νίκου Μπογιόπουλου

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Φόρουμ, με βάση σχετική έρευνα που διενεργήθηκε σε 15 χώρες, η αυτοματοποίηση της παραγωγής με την ένταξη στην παραγωγική διαδικασία της ρομποτικής, θα έχει ως αποτέλεσμα να έχουν χαθεί μέχρι το 2020 πάνω από 7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας!

Ενώ λοιπόν η ανθρώπινη διάνοια και ο ανθρώπινος μόχθος επιφέρουν μια ασύλληπτη επιστημονική πρόοδο, αυτή η πρόοδος με την συνεπαγόμενη δυνατότητα αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας, παρότι μπορεί να εξασφαλίσει τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, την καλύτερη ποιότητα ζωής, περισσότερο ελεύθερο χρόνο για τους εργαζομένους, εγκλωβισμένη καθώς είναι στο πλαίσιο των εκμεταλλευτικών παραγωγικών σχέσεων, όχι μόνο δεν βελτιώνει τη ζωή των ανθρώπων αλλά μετατρέπεται σε εισιτήριο μαζικής ανεργίας!

Έναν αιώνα πριν η Ρόζα Λούξεμπουργκ(αποδίδοντας στον Ένγκελς μια φράση που κατά πάσα πιθανότητα ανήκει στον Καρλ Κάουτσκι), έγραφε:

«Ο Φρίντριχ Ένγκελς είπε κάποτε:"Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: ή πέρασμα στο σοσιαλισμό ή ξανακατρακύλισμα της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα".Τι σήμαινε όμως "ξανακατρακύλισμα στη βαρβαρότητα" από το σημερινό επίπεδο του ευρωπαϊκού πολιτισμού; Μέχρι σήμερα διαβάζουμε, αναμφισβήτητα, τα λόγια αυτά χωρίς να εμβαθύνουμε στο νόημα που κρύβουν και τα παραθέτουμε χωρίς να προαισθανόμαστε την τρομερή βαρύτητά τους. Σήμερα όμως, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας για να καταλάβουμε τι σημαίνει κατρακύλισμα της αστικής κοινωνίας στη βαρβαρότητα».

Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι ξαναδιαβάζοντας αυτά τα λόγια να αντιληφθούμε τι σημαίνει καπιταλιστική βαρβαρότητα; Και τούτο ειδικά στις σημερινές συνθήκες που η επιστήμη και η τεχνολογία μπορούν να εξασφαλίσουν καλύτερους όρους εργασίας και διαβίωσης του ανθρώπινου πληθυσμού αλλά που στο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα της κεφαλαιοκρατικής ιδιοκτησίας η τεχνολογική ανάπτυξη φτάνει να ισοδυναμεί με το αντίθετο: Με εκτεταμένη ανεργία και φτωχοποίηση.

Χαρακτηριστική απόδειξη αυτής της αξεπέραστης αντίφασης του καπιταλισμού, από τη μια να εκτινάσσονται οι παραγωγικές δυνατότητες αλλά από την άλλη να παρεμποδίζεται η βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, ήταν η πληροφορία ότι η πολυεθνική «Foxconn», προμηθευτής των εταιρειών «Apple» και  «Samsung», εισήγαγε 60.000 ρομπότ στο εργοστάσιό της στην Κίνα, με αποτέλεσμα την αντικατάσταση – σύμφωνα με δημοσιεύματα της «SouthChinaMorningPost»και δηλώσεις τοπικών αξιωματούχων - αντίστοιχου αριθμού εργατών.

Η «Foxconn» που δεν είναι η μόνη που μειώνει το εργατικό δυναμικό της μέσω της ρομποτικής (πάνω από 30 εταιρείες κινούνται στην ίδια κατεύθυνση στην περιοχή Κουνσάν της Κίνας) ισχυρίστηκε, βέβαια, ότι ναι μεν εισάγει ρομπότ στην παραγωγικής της διαδικασία, αλλά θα… διατηρήσει το εργατικό δυναμικό της. Η αλήθεια, προφανώς, είναι άλλη και είναι αυτή που ομολόγησαν οι «αφέντες» από το Νταβός.

Σωστά, επομένως, σημειώνεται ότι ενώ τα τεχνολογικά θαύματα παρέχουν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να τεθούν στην υπηρεσία της βελτίωσης των συνθηκών της ζωής των εργαζομένων, αξιοποιούνται στην αντίθετη κατεύθυνση, υπακούοντας σε ένα και μοναδικό κριτήριο: Την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου ως αποτέλεσμα της κεφαλαιοκρατικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής.

Εδώ αξίζει να πάμε λίγο πιο πίσω στο χρόνο, για να δούμε μια ακόμα όψη του ίδιου νομίσματος: Η εταιρεία «Apple» είδε τη χρηματιστηριακή της αξία το 2009 να εκτινάσσεται στα 222 δισ. δολάρια. Η µεγάλη επιτυχία µιας εταιρείας που τη δεκαετία του ’90 κινδύνευε µε καταστροφή οφείλετο στο νέο της προϊόν, το iPad. Όταν έγινε η παρουσίαση της νέας ταµπλέτας του iPad στο Τόκιο, που η τιµή της κυµαινόταν από 500 µέχρι 800 δολάρια, τα ειδησεογραφικά πρακτορεία µετέδωσαν από την Ιαπωνία ότι είχαν δημιουργηθεί ουρές χιλιάδων αδηµονούντων αγοραστών έξω από τα καταστήµατα. Σε διάστηµα ενός µήνα η Apple είχε πουλήσει ένα εκατοµµύριο iPad.

Στις 28 Μάη του 2010, την ίδια µέρα δηλαδή που τα διεθνή πρακτορεία ανακοίνωναν την έλευση του νέου iPad, µετέδιδαν µια ακόµα είδηση: ο 13ος στη σειρά εργάτης της εταιρείας «Foxconn» στη νότια Κίνα που είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει ήταν ένας 25χρονος. Η απόπειρα σηµειώθηκε λίγες ώρες µετά τηναυτοκτονία ενός άλλου 23χρονου συναδέλφου του που είχε πηδήξει από το µπαλκόνι του κοιτώνα του.

Αυτά στο εργοστάσιο της «Foxconn» όπου, µεταξύ άλλων εταιρειών (Sony, Nokia, Packard, κ.ά.) κατασκευάζονται και οι συσκευές της Apple. Οι εργάτες (ανάµεσά τους και όσοι αυτοκτόνησαν – όλοι κάτω των 25 ετών) δούλευαν τουλάχιστον 12 ώρες την ηµέρα, έξι µέρες τη βδοµάδα, µε εξευτελιστικές αµοιβές των 300 δολαρίων το µήνα.

Αµείβονταν, δηλαδή, µε µηνιαίες αποδοχές που κινούνται κάτω από το ήµισυ της τιµής πώλησης ενός µόνο iPad. Εργάζονταν σε καθεστώς«στρατιωτικής πειθαρχίας», χωρίς να επιτρέπεται να ανταλλάξουν ούτε µια λέξη µεταξύ τους κατά τη διάρκεια της δουλειάς.

Μετά το κύµα των αυτοκτονιών, που σύµφωνα µε το Παρατηρητήριο Εργασίας οφείλεται στη λειτουργία του εργοστασίου ως κάτεργου και στο γεγονός ότι αφενός η ανθρώπινη αξιοπρέπεια των εργατών καταρρακώνεται από το καθεστώς της εργοδοτικής τροµοκρατίας, αφετέρου η βιολογική τους αντοχή εξαντλείται από τις πολύωρες βάρδιες, η εταιρεία «Foxconn» έλαβε µέτρα: Ανακοίνωσε στους εργαζοµένους ότι θα πρέπει πλέον να δεσµεύονται εγγράφως ότι... δε θα αυτοκτονήσουν (Δρόµοι της Ειρήνης, τεύχος 49, Απρίλης-Ιούνης 2010).

Εντούτοις, παρά τις ενυπόγραφες δεσµεύσεις, παρά το σφράγισμα των παραθύρων, παρά τα µέτρα υποχρεωτικής ψυχανάλυσης στα οποία υποβλήθηκαν οι εργαζόµενοι, το Γενάρη του 2011 µια ακόµα 25χρονη εργαζόμενη µπήκε στη λίστα των αυτοχείρων. Ίσως τα ρομπότ να τηρήσουν καλύτερα την δέσμευσή τους να μην… αυτοκτονούν.

Τα παραπάνω, θα ισχυριστούν κάποιοι, ότι ναι μεν συμβαίνουν, αλλά μόνο στο «σιδηρούν παραπέτασμα» των τριτοκοσμικών εργοταξίων του φτηνού εργατικού κόστους.

Επειδή, μάλλον, οι εικόνες από τον δικό µας κόσμο, τον «πρώτο» κόσµο, οι εικόνες από τις ουρές των ανέργων στους δρόµους της Νέας Υόρκης ή οι εικόνες των συσσιτίων στην Αθήνα δεν τους λένε τίποτα, ας θυµηθούµε την υπόθεση «FranceTelecom».

Στη «FranceTelecom», τα κέρδη της οποίας το 2008 ανήλθαν σε 4,5 δισ. ευρώ, το 2008 και το 2009 ο αριθµός των εργαζοµένων της που αυτοκτόνησαν έφτασε στα 35 άτοµα. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2011 ο συνολικός αριθµός των αυτοκτονιών είχε ανέλθει στις 58. Παραµονή της Πρωτοµαγιάς του 2011 γνωστοποιήθηκε η αυτοκτονία δύο ακόµαεργαζοµένων της «FranceTelecom». Ο ένας ήταν πατέρας τριών παιδιών. Ο δεύτερος, που µάλιστα είχε οριστεί µέλος της επιτροπής-στάχτη στα µάτια που συγκρότησε η εταιρεία για την «πρόληψη των ατυχηµάτων», µην αντέχοντας τους εξευτελισµούς και τις πιέσεις, αυτοπυρπολήθηκε στο πάρκινγκ της εταιρείας.

Οι αυτοκτονίες, όπως προέκυψε τόσο από τα σηµειώµατα των αυτοχείρων όσο και από τις έρευνες των συνδικάτων, συνδέονταν άµεσα µε τις τακτικές της υπερεντατικοποίησης της εκµετάλλευσης και της ηθικής κακοποίησης των εργαζοµένων από την εταιρεία. Διακηρυγµένος στόχος της «FranceTelecom» αποτελεί η διατήρηση της ανταγωνιστικότητάς της έναντι των υπόλοιπων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην κινητή τηλεφωνία και στο διαδίκτυο. 

Όπως αποκαλύφθηκε το Σεπτέµβρη του 2010, η εταιρεία την προηγούµενη διετία είχε προχωρήσει στην εξειδίκευση ενός ολόκληρου στρατού στελεχών της µε αποστολή «να κάνουν αφόρητη τη ζωή των εργαζοµένων» και µε απώτερο σκοπό να τους εξαναγκάσουν να παραιτηθούν.

Τα σχέδια κερδοφορίας της εταιρείας προέβλεπαν µείωση προσωπικού κατά 22.000, αλλά η «FranceTelecom», καθότι ηµικρατική, δεν µπορούσε να απολύσει με ευκολία τους εργαζοµένους. Έτσι έπρεπε να βρει άλλους τρόπους για να απαλλαγεί από την παρουσία τους.

Είναι τέτοιο το «µακάβριο µεγαλείο» του καπιταλισµού, που ως µέθοδο απαλλαγής του από τους «περιττούς» εργαζοµένουςσυµπεριλαµβάνειακόµα και τη µέθοδο των αυτοκτονιών. Υπ’ αυτή την έννοια, η ανεργία λόγω της εισαγωγής ρομπότ στη θέση του εργάτη, θα μπορούσε συγκρινόμενη με την μέθοδο της αυτοκτονίας, να θεωρηθεί έως και… φιλανθρωπία.

Πόσο διαφέρουν, λοιπόν, οι αυτοκτονίες στον εργασιακό Μεσαίωνα της Κίνας από τις αυτοκτονίες στα εργασιακά κάτεργα της Γαλλίας;

Αλλά ας αφήσουµε τα εργασιακά Τάρταρα της Κίνας, τα «πολιτισμένα» κάτεργα της Γαλλίας (ας προσπεράσουμε ακόμα και τις αυτοκτονίες της κρίσης, όπως η προχτεσινή, εδώ στην πατρίδα μας) και ας έρθουµε στη Γερµανία, την έτερη µαζί µε τη Γαλλία«ατµοµηχανή της Ευρώπης». Ιδού πώς παράγεται ο «ατµός» και τούτο προ Μνημονίων και προ κρίσης:

«... η απασχόληση εκµισθούµενωνεργαζοµένων ανήλθε από 782 χιλιάδες το 2001 σε 1.200 χιλιάδες εργαζοµένους το 2006. Στο εργοστάσιο της Μερσεντές στο Worth ένας στους δέκα εργαζοµένους είναι εκµισθωµένος. Το ίδιο συµβαίνει και σε πολλές άλλες µεγάλες επιχειρήσεις, όπως η Siemens. Η Siemens µάλιστα στον ισολογισµό της καταχωρεί τις δαπάνες για τους εκµισθωµένουςεργαζόµενους όχι στις δαπάνες για µισθούς αλλά στις δαπάνες για υλικά!» (Γιώργος Σταµάτης, Περί Νεοφιλελευθερισµού, εκδόσεις ΚΨΜ).

Αυτά συμβαίνουν σε συνθήκες τρίτης και τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Κάποιοι, όμως, παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τα λόγια της Λούξεμπουργκ. Ας τα επαναλάβουμε:

«Σήμερα όμως, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας για να καταλάβουμε τι σημαίνει κατρακύλισμα της αστικής κοινωνίας στη βαρβαρότητα».

Ζούμε, δηλαδή, σε μια κοινωνία που ξεχειλίζει βαρβαρότητα την στιγμή που η ασύλληπτη ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήµης κάνει περισσότερο εφικτή από ποτέ την «άλλη» κοινωνία, όπως µεγαλοφυώς το είχε περιγράψει ο Αριστοτέλης:

«Αν κάθε όργανο– έλεγε -µπορούσε να κάνει τη δουλειά του, διατασσόµενο ή προαισθανόµενο από µόνο του όπως λέγεται για τα αγάλµατα του Δαιδάλου ή τους τρίποδες του Ηφαίστου (...) αν λοιπόν οι σαΐτες ύφαιναν µόνες τους και τα πλήκτρα έκρουαν µόνα τους τις χορδές της κιθάρας, τότε ούτε οι αρχιτεχνίτες θα είχαν ανάγκη από βοηθούς ούτε οι αφέντες από δούλους»(Αριστοτέλης, Πολιτικά I).

Τι διαφορετικό ισχυρίζεται ο Μαρξ; Τι διαφορετικό επιβεβαιώνεται µέσα από τις διαρκείς καπιταλιστικές κρίσεις αν όχι, ότι σε τέτοιες συνθήκες επιστημονικοτεχνικής ανάπτυξης είναι απολύτως εφικτή µια άλλη κοινωνία,  µια κοµµουνιστική κοινωνία, ότι δηλαδή είναι ορατή από την άποψη των αντικειμενικών συνθηκών η ελπίδα της απελευθέρωσης από τον καταναγκασµό;

Τι άλλο επιβεβαιώνει η εποχή της ρομποτικής αν όχι την δυνατότητα µιας κοινωνίας όπου

«το αληθινό βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει εκεί που σταµατά η αναγκαιότητα, εκεί που η εργασία δεν µετατρέπεται σε εµπόρευµα, αλλά αποτελεί αυτοσκοπό και µέσο για να εκφράσει ο άνθρωπος τις πλούσιες δηµιουργικές του ικανότητες. Όταν η αναγκαστική εργασία αντικατασταθεί από τη δηµιουργική εργασία, όταν η ελευθερία του ενός ατόµου γίνει όρος και προϋπόθεση για την ελευθερία των άλλων ατόµων, τότε, µέσα στο κλίµα της γενικής ελευθερίας, που είναι η ουσία της ανθρώπινης φύσης, θα κάνει την εµφάνισή του ο καινούριος τύπος του ολοκληρωµένου ανθρώπου».

Και πώς θα γίνει αυτό; Όχι, προφανώς, µε εκκλήσεις στην ηθική των καπιταλιστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Ούτε µε την προσµονή ότι οι κεφαλαιοκράτες θα «αυτοκτονήσουν». Ούτε πολύ περισσότερο µε την υποταγή των προλετάριων στον πόλεµο που έχουν εξαπολύσει οι πλουτοκράτες εναντίον τους.

Άλλος τρόπος γιανα μπει τέλος στην διαιώνιση του καθεστώτος «αφέντες – δούλοι» δεν υπάρχει από το πέρασμα της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής στους «δούλους». Με την συνακόλουθη αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας προς όφελος των «δούλων». Που, όμως, για να πάψουν να είναι «δούλοι» δεν έχει εφευρεθεί άλλος τρόπος από εκείνον που σε σαφή µαρξιστική-λενινιστική διάλεκτο διατύπωσε ο Βάρναλης:

«Άιντε θύµα, άιντε ψώνιο,/ άιντε Σύµβολον αιώνιο!/ Αν ξυπνήσεις, µονοµιάς/ θάρτει ανάποδα ο ντουνιάς».

«Μα αυτό σημαίνει επανάσταση;», θα σουφρώσουν την μυτούλα τους οι κύριοι και οι κυρίες επί των τιμών. Μα ναι, καλέ! Επανάσταση! Που για να είναι τέτοια δεν μπορεί παρά να αποτελεί το συνειδητό και απολύτως δημοκρατικό έργο της συντριπτικής πλειοψηφίας των  εκατομμυρίων καταπιεσμένων απέναντι στην οικτρή μειοψηφία των καταπιεστών τους. Και όπως μας λένε οι ταγοί μας και οι κάθε λογής πασιφιστές μας - έτσι δεν μας λένε; - δεν υπάρχει τίποτα δημοκρατικότερο από τον σεβασμό της θέλησης των εκατομμυρίων. Η’ μήπως όχι;

Όσο για τους άλλους, που θα αρχίσουν τα γνωστά «και πως θα γίνει;», «και ποιος θα την κάνει;», και «αφού» το ένα και «αφού» το άλλο, για να το λήξουμε – προς το παρόν και χωρίς τη συνήθη στρεψοδικία που ανάγει την εργατική επανάσταση σε σκηνοθετημένο στο πόδι μονόπρακτο ώστε να περνάμε την ώρα μας και τη ζωή μας κουβεντιάζοντας για τα φωτιστικά εφέ ενός ανύπαρκτου λόγω της ατέρμονης αμπελοφιλοσοφίας σκηνικού - ας περιοριστούν να απαντήσουν: Ναι ή ου; Αποδέχονται αυτή την προοπτική ως προοπτική, ναι ή όχι; Και αν ναι, αφού το καταθέσουν και εκτεθούν γι’ αυτό χωρίς περιστροφές και αν πράγματι το εννοούνε όσοι λένε ότι το εννοούνε, τότε έχει νόημα η συζήτηση και για το «τι» και για το «πως». 

Επανάσταση, λοιπόν; Προσωπικά απαντάμε ανεπιφύλακτα:«Ναι». Γιατί, εκτός όλων των υπολοίπων, μιας και ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπόσχονται ότι η επερχόμενη 200η επέτειος του ’21 θα είναι ονειρεμένη, ας θυμηθούμε κι αυτό: 

«Η επανάσταση σε μερικούς μπορεί να μην αρέσει/ μα είναι ο μόνος σίγουρος και δίκαιος τρόπος/ να καθαρίσεις απ’ το ρίπος τους ανθρώπους» (Λόρδος Μπάυρον)   

Βυζαντινού τύπου «ίντριγκες» στο ΔΝΤ για τη διάσωση της Ελλάδας

Ενα αποκαλυπτικό δημοσίευμα για τις ίντριγκες και τις συγκρούσεις στο ΔΝΤ για την Ελλάδα, φέρνουν στο φως οι New York Times. Από το δημοσίευμα εγείρονται νέα ερωτήματα ως προς την κουλτούρα του ΔΝΤ και την υπόσχεσή του για πιο διάφανες διαδικασίες.

Το καλοκαίρι, το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης του Ταμείου, μια αυτόνομη ομάδα σκοπός της οποίας είναι να κρίνει όλες τις πτυχές της συμπεριφοράς και των πολιτικών του ΔΝΤ, εξέδωσε έκθεση 86 σελίδων για τις επιδόσεις του ΔΝΤ κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Η έκθεση περιείχε ασυνήθιστα «ωμές» επικρίσεις για το πώς χειρίστηκε τα προβλήματα χρέους της Ελλάδας το Ταμείο.

Σύμφωνα με την έκθεση, μέλη του προσωπικού του ΔΝΤ εκφοβίστηκαν από τους εταίρους τους στο Ευρωπαϊκό Τμήμα, δεν είδαν τα πρώιμα σημάδια των προβλημάτων και δεν έκαναν αρκετά για να πιέσουν ώστε να υπάρξει αναδιάρθρωση χρέους. Όμως, δεν ήταν αυτό που προκάλεσε την οργή –και παρέμβαση- ανωτάτων αξιωματούχων του Ταμείου.

Πριν τη δημοσιοποίηση της έκθεσης το καλοκαίρι, αξιωματούχοι του Ταμείου απαίτησαν το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης να μειώσει και σε ορισμένες περιπτώσεις να αφαιρέσει κομμάτια της έκθεσης που ανέφεραν ότι το ΔΝΤ δεν έδινε στους αξιολογητές τα έγγραφα που ζητούσαν! Η περιγραφή της διαμάχης αυτής, που δεν αναφέρεται στο τελικό έγγραφο, δόθηκε από αρκετά άτομα που εμπλέκονταν στη διαδικασία αλλά δεν μπορούσαν να μιλήσουν δημοσίως, σύμφωνα με τους New York Times.

Το Γραφείο έχει δικαίωμα να ζητά όποια έγγραφα θεωρεί ότι θα βοηθήσουν στις αναλύσεις του. Σε συνέντευξή του, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΔΝΤ, William Murray, παραδέχθηκε πως το Ταμείο είχε έντονες συζητήσεις με το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης αναφορικά με τη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το πώς το Ταμείο απάντησε στα αιτήματα για παροχή εγγράφων.

Πρόσθεσε όμως πως το Ταμείο έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει και να ζητά αλλαγές, με βάση πραγματολογικά λάθη.«Σίγουρα υπήρξαν προστριβές με την πάροδο του χρόνου», είπε, αναφερόμενος στην 16μηνη αναζήτηση εγγράφων από το Ανεξάρτητο Γραφείο. «Όμως επρόκειτο για ένα τεράστιο κυνήγι εγγράφων – δεν υπήρχε κάποια συντονισμένη προσπάθεια από το Ταμείο να μην δώσει πληροφορίες».

Το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης αρνήθηκε να σχολιάσει. Οι εσωτερικές διαμάχες σε παγκόσμιους οργανισμούς του μεγέθους και της πολιτικής επιρροής του ΔΝΤ είναι αναμενόμενες. Όμως υπό τη διεύθυνση της Κριστίν Λαγκάρντ, το Ταμείο προσπαθεί να «ανοίξει» περισσότερο για τον κόσμο και να σταματήσει να είναι τόσο ψυχρά γραφειοκρατικό. Έτσι, ορισμένοι παραδοσιακοί υποστηρικτές του Ταμείου ξαφνιάστηκαν από την αντίδραση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην εσωτερική αξιολόγηση.

«Το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης δημιουργήθηκε για να έχει πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα του Ταμείου», σχολίασε ο Edwin M. Truman, πρώην στέλεχος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών. Το συγκεκριμένο γραφείο δημιουργήθηκε το 2001 με σκοπό να αξιολογεί τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων του ΔΝΤ, που είχαν αμφισβητηθεί μετά την Ασιατική κρίση του 1997. Από το 2012, όταν το Γραφείο γνωστοποίησε για πρώτη φορά την πρόθεσή του να εξετάσει τις δραστηριότητες του ΔΝΤ στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε αντιδράσεις, όχι μόνο από τα μέλη του προσωπικού του ΔΝΤ, αλλά και από ευρωπαίους που ήταν μέλη του ΔΣ του Ταμείου, σύμφωνα με τους New York Times.

Οι διευθυντές της Γαλλίας και της Γερμανίας δεν ήθελαν να γίνει η έρευνα, χρησιμοποιώντας ορισμένες φορές έντονη γλώσσα στις συναντήσεις με τα στελέχη του Γραφείου, σε μια προσπάθεια να τους αναγκάσουν να εγκαταλείψουν το εγχείρημα, παρά το ότι δημοσίως υποστήριζαν την αποστολή του Γραφείου.

Όταν έγινε σαφές ότι το Γραφείο θα προχωρούσε την έρευνα, ευρωπαίοι διευθυντές ζήτησαν αν είναι δυνατόν να μην δημοσιοποιηθεί η έκθεση, σύμφωνα με ανθρώπους που εμπλέκονταν στη διαδικασία. Η αντίθεση προς την έρευνα ήταν πιο αισθητή στο ισχυρό Ευρωπαϊκό Τμήμα, που επέβλεπε τις διασώσεις της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος, Πολ Τόμσεν, ο οποίος ήταν επίσης ο «αρχιτέκτονας» του ελληνικού προγράμματος διάσωσης, αποστασιοποιήθηκε αρχικά από τους ερευνητές, και η έκθεση κατέληξε να είναι κρίσιμης σημασίας για τις εργασίες του Ταμείου στην Ελλάδα, αν και ο κ. Τόμσεν δεν αναφέρεται ονομαστικά στην έκθεση.

Ο κ. Τομσεν τελικά συνεργάστηκε, δίνοντας χιλιάδες emails και έγγραφα και συμφωνώντας να πραγματοποιήσει τρίωρη συνέντευξη με το στέλεχος του Γραφείου που συνέταξε την έκθεση, τον Shinji Takagi. Σε ανακοίνωσή του ο κ. Τόμσεν δήλωσε πως το τμήμα του «συμμορφώθηκε πλήρως με τα αιτήματα του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης για πληροφορίες και έγγραφα, χωρίς εξαιρέσεις».

Η έρευνα επικεντρώθηκε ιδιαίτερα σε δυο τομείς:

Στις  ανεπίσημες συνεδριάσεις του ΔΣ κατά τη διάρκεια της κρίσης και σε έγγραφα που σχετίζονταν με μια σειρά μυστικών συναντήσεων που πραγματοποίησαν στελέχη του ΔΝΤ το 2010, στις οποίες συζήτησαν διάφορες στρατηγικές για τον χειρισμό της Ελλάδας. Το Γραφείο πράγματι έλαβε δέσμες πληροφοριών που έδιναν ένα ευρύτερο χρονικό του έργου του ΔΝΤ στην Ευρώπη, όμως οι αξιολογητές δεν πήραν αυτό που πραγματικά ήθελαν, δηλαδή τα έγγραφα εκείνα που θα έριχναν φως στο πώς και γιατί το Ταμείο ενήργησε όπως ενήργησε.

Οι δικαιολογίες ήταν διάφορες. Τελικά, 16 μήνες μετά την πρώτη υποβολή του αιτήματός τους, οι αξιολογητές έλαβαν τα περισσότερα από αυτά που είχαν ζητήσει. Τότε όμως τα στελέχη του ΔΝΤ άρχισαν να πιέζουν το Γραφείο να αφαιρέσει κομμάτια από την έκθεση που εξηγούσαν το πόσο δύσκολο ήταν να πάρουν τα απαιτούμενα έγγραφα.

Οι ελεγκτές έκαναν κάποιες αλλαγές όμως, καθώς πίστευαν πως δεν έλαβαν όλα τα έγγραφα, διατήρησαν τα κρίσιμα σημεία στα οποία αναφέρεται η μεγάλη βραδυπορία του ΔΝΤ στο θέμα της συνεργασίας. Στις αρχές Ιουλίου, δημοσιοποιήθηκε η έκθεση συνοδευόμενη από 11 ακόμα έγγραφα. Η Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε στην απάντησή της πως η εμπλοκή του Ταμείου στην ευρωζώνη ήταν επιτυχημένη, ενώ τόνισε ότι συνεχίζεται η δέσμευση του ΔΝΤ στην «ευθύνη, τη διαφάνεια και τον ρόλο του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης».

Γεννηματά στον "Εθνικό κήρυκα Νέας Υόρκης" : Εθνική αυτοπεποίθηση μόνο με ενότητα και συνεννόηση

«Σήμερα είναι καθαρό ότι χωρίς ουσιαστική μείωση στο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους η χώρα δεν μπορεί να ξεκολλήσει από την οικονομική ασφυξία», τονίζει η προέδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Εθνικός Κήρυξ της Νέας Υόρκης, ερωτηθείσα αν «πράγματι είναι αυτό το μείζον πρόβλημά μας».

Η κ. Γεννηματά υπογραμμίζει ότι «ο λαός μας σήμερα έχει ανάγκη από μια νέα εθνική αυτοπεποίθηση που προϋποθέτει ενότητα και συνεννόηση των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων». Εκτιμά ότι «η Ελλάδα μπορεί», αλλά μέσα από την «αλλαγή των συσχετισμών και την ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης».

Ακόμη, παραθέτει τρείς κινήσεις στις οποίες θα προχωρούσε αν αναλάμβανε το ΠΑΣΟΚ τώρα τη διακυβέρνηση της χώρας:

Πρώτον, αναδιάρθρωση, απομείωση του χρέους και μείωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, βελτίωση των όρων της συμφωνίας με τους εταίρους μας.

Δεύτερον, επιτάχυνση τολμηρών προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και την οικονομία και

Τρίτον ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα οδηγήσει σε αναπτυξιακό σοκ.

Αναφορικά με την προσφυγική κρίση εκτιμά ότι η κυβένρηση «βρίσκεται πάντα πίσω από τις εξελίξεις. Χωρίς συνεκτικό σχέδιο και σαφείς στόχους». Προσθέτει ότι στην αρχή όλα έγιναν στο όνομα των ανοικτών συνόρων και της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες με αποτέλεσμα η χώρα να μετατραπεί σε χώρα transit χωρίς να εφαρμόζεται η εθνική νομοθεσία για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Τώρα, συμπληρώνει, πρέπει να επανακτηθεί η διεθνής μας αξιοπιστία και να προχωρήσει τάχιστα η αναθεώρηση του Δουβλίνου, ώστε να επιμεριστεί δίκαια το βάρος της διαχείρισης σε όλους.

Η κ. Γεννηματά αναφέρει ότι δεν εμπιστεύεται τον Πρωθυπουργό και ότι τον θεωρεί λαϊκιστή, ενώ για τον Γιάνη Βαρουφάκη λέει ότι διακατέχεται από «πολιτικό ναρκισσισμό» και ότι «επί έξι μήνες έπαιζε μια ολόκληρη χώρα και μια ολόκληρη κοινωνία στα ζάρια για να τον ικανοποιήσει».

Η παρωδία των αμερικανικών εκλογών

γράφει η Παναγιώτα Μπλέτα (συγγραφέας)

Οι προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 2016, είναι οι 58ες στη σειρά προεδρικές εκλογές,  οι οποίες θα διεξαχθούν στις 8 Νοεμβρίου 2016. Οι ψηφοφόροι στις εκλογές αυτές θα επιλέξουν εκλέκτορες, οι οποίοι με τη σειρά τους θα επιλέξουν το νέο Πρόεδρο και το νέο Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τυπικά η διαδικασία έχει ως εξής:

Οι υποψήφιοι για την προεδρία, που επιδιώκουν να εκπροσωπήσουν ένα από τα κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών, καταθέτουν υποψηφιότητα και αναλόγως το κάθε κόμμα επιλέγει τον υποψήφιό του μέσω προκριματικών εκλογών. Κατόπιν, οι αντιπρόσωποι του κάθε κόμματος προτείνουν επισήμως κάποιον υποψήφιο εκ μέρους του κόμματος.

Έτσι λοιπόν οι υποψήφιοι για την προεδρία των δύο μεγάλων κομμάτων,  στις επερχόμενες εκλογές είναι:

-Η Χίλαρι Κλίντον με το κόμμα των Δημοκρατικών – Πρώην Υπουργός Εξωτερικών

-Ο Ντόναλντ Τραμπ με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα – Επιχειρηματίας

Και οι δύο υποψήφιοι έχουν επιδοθεί σε  μια μάχη εντυπώσεων προκειμένου να κερδίσουν την κοινή γνώμη με τεχνάσματα ή χωρίς.

Μετά από ένα ντιμπέιτ μετριότητας, που δεν είχε να επιδείξει ούτε πολιτικό πρόγραμμα για τον μέλλον της χώρας από κάθε υποψήφιο, αλλά ούτε και το ιδεολογικό ανάστημα του καθενός, ο μέσος αμερικανός ψηφοφόρος αμφιβάλω αν θα είναι σε θέση να αναγνωρίσει ποιον θέλει πραγματικά να ψηφίσει για πρόεδρο της χώρας του, ή θα πάει με το ρεύμα του καλύτερου από του χειρότερου.

Πώς είναι όμως τα πράγματα στη χώρα πολιτικά και οικονομικά;

Έχει την πολυτέλεια ο αμερικανός ψηφοφόρος να αγνοήσει την δυσάρεστη πραγματικότητα και να ψηφίσει με κριτήρια καθαρά επικοινωνιακά;

Μήπως ήρθε ο καιρός να  εστιάσει στην πολιτική και να διεκδικήσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο ανάπτυξης της χώρας του, που δεν θα ευνοεί μόνο τους αριθμούς αλλά και τον άνθρωπο;

Μπορεί ένα σύστημα που παράγει πολιτικούς κατά παραγγελία του καπιταλισμού ή αλλιώς φιλελευθερισμού ή αλλιώς νεοφιλελευθερισμού, που ψηφίζουν την πλήρη απορύθμιση της αγοράς και αναζητούν πολέμους εμπράγματους ή οικονομικούς, προκειμένου να επιβάλλουν τον προστατευτισμό σε ξένες περιουσίες, να εξυπηρετήσει τις ιδεολογικές αλλά και εργασιακές, προσωπικές ανάγκες του ανθρώπου, που αναζητά ένα καλύτερο μέλλον με άξονες την υγεία –την εργασία – την ασφάλιση- την εκπαίδευση –-το περιβάλλον, μέσα στην χώρα του και όχι έξω από αυτήν;

Πώς ορίζεται η ανάπτυξη; Σε ποια βάση πρέπει να οικοδομείται, των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων ή των πλαστών ρυθμών  της οικονομίας; Και αναφέρω πλαστών, διότι δεν αντιστοιχούν σε ευημερία του ανθρώπου , αντίθετα αντιστοιχούν σε φτώχεια και δυσμοιρία.

Παρότι η αμερικανική οικονομία είναι «γενικά σε καλή κατάσταση» μας πληροφορεί, ποιος άλλος, το ΔΝΤ,  από την άλλη πλευρά μας προειδοποιεί ότι ο αριθμός των αμερικανών πολιτών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και ανισότητας είναι υπερβολικά μεγάλος.

Αυτό το σύστημα δημιουργεί το οξύμωρο : η οικονομία να είναι σε καλή κατάσταση και ο λαός να υποφέρει. Αυτό το σύστημα δυστυχώς δημιουργεί την ιδεολογική ανυπαρξία.

Τα προβλήματα που έρχονται αντιμέτωπες  οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή, είναι η γήρανση του πληθυσμού,  οι παρωχημένες  υποδομές και η οικονομική και κοινωνική  συμπίεση της μεσαίας τάξης, που έχει προέλθει από την συρρίκνωση των εισοδημάτων. Αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση του ΔΝΤ: « η μεσαία τάξη δεν ήταν ποτέ τόσο μικρή, όσο τα τελευταία 30 χρόνια».

Συμπερασματικά,  το σημαντικότερο πρόβλημα της αμερικανικής οικονομίας, αυτή τη στιγμή, αποτελεί η άνιση κατανομή των εισοδημάτων που παγιώνει τους δύο πόλους , των πολύ πλούσιων και των πολύ φτωχών και οδηγεί στην εξαθλίωση των μεσαίων στρωμάτων.

Για όλα αυτά όμως, σιγή ιχθύος και από τα δύο μεγάλα στρατόπεδα…

Απλά μεταφέρουν την εικόνα αλλού. Κοινώς αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά της προβλήματα, προσπαθώντας με ασπιρίνη να θεραπεύσουν τον καρκίνο.

Για να δούμε όμως τα 7 (επτά)  δυνατά και αδύνατα σημεία του κάθε υποψήφιου:

ΧΙΛΑΡΥ ΚΛΙΝΤΟΝ

ΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

-Πολιτική εμπειρία ως πρώην Υπουργός Εξωτερικών και πρώτη κυρία των ΗΠΑ.

-Αδυσώπητα μαχητική.

-Δυναμική διείσδυσης σε συγκεκριμένα οικονομικά  lobbies που θα της εξασφαλίσουν δύναμη.

-Δυναμική διείσδυσης στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών που της κληροδοτήθηκε από τον Μπιλ Κλίντον.

-Θα αποτελέσει την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο των ΗΠΑ.

-Τεχνοκρατική γνώση και εμπειρία στην διαχείριση.

-Ικανότητα να δημιουργεί συνασπισμούς δυνάμεων,  όχι μόνο μέσα στο δημοκρατικό στρατόπεδο, αλλά και στην κοινωνία. Εμφανίζει μια ποιότητα ηγετικής δυναμικής, όχι συνδεδεμένη όμως με την ιδεολογία.

ΑΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

-Φορτώνεται τα κακώς κείμενα της εξωτερικής επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ , όχι μόνο τα δικά της αλλά και του Μπιλ Κλίντον που έχει χαρακτηρισθεί ως ο σφαγέας των Γιουγκοσλαβίας.

-Αναξιόπιστη – Email Gate.

-Δεν αναμειγνύεται με το λαό.

-Δεν έχει συγκεκριμένο όραμα και πρόγραμμα για την χώρα.

-Δηθενισμός –Στημένη στάση απέναντι στο κοινό αλλά και την ίδια την πολιτική.

-Δεν αποκλίνει από την αυστηρή γραμμή των Δημοκρατικών, ακόμη κι αν πρόκειται αποδεδειγμένα για την ωφέλεια του αμερικάνικου λαού.

-Αναπόσπαστο μέρος του συστήματος που ανοίγει την ψαλίδα μεταξύ πολύ πλούσιων και φτωχών και εξαπλώνει την φτώχεια στη μεσαία τάξη.

ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

ΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

-Επιχειρηματίας –Καλή γνώση της αγοράς.

-Βασιλιάς των Media.

-Στοιχεία ηγετικής φυσιογνωμίας.

-Πλησιάζει όλα τα κοινά.

-Αυθεντικός στα δυνατά και αδύνατα σημεία του.

-Δεν διστάζει να παρουσιάσει θέση και άποψη ακόμη κι αν λοιδορηθεί από μερίδα ψηφοφόρων.

-Δεν διστάζει να υιοθετήσει θέσεις που δεν ανήκουν στην επίσημη πολιτική  γραμμή των Ρεπουμπλικάνων.

ΑΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

-Ρατσιστής.

-Λαικιστής.

-Δεν έχει συγκεκριμένο όραμα και πρόγραμμα για τη χώρα.

-Ανήκει στο σύστημα όσο κι αν φαίνεται αποστασιοποιημένος από την Ουάσινγκτον, για αυτό και εκλέχθηκε ανάμεσα σε πολύ καλύτερους υποψήφιους για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων.

-Δείχνει αλαζονεία προς την εξουσία που την έχει αποκτήσει μέσα από τις επιχειρήσεις του και σίγουρα θα επιδείξει και στην άσκηση πολιτικής διοίκησης.

-Έχει επιδοθεί σε οικονομικά και προσωπικά σκάνδαλα.

-Έλλειψη εμπειρίας και γνώσεων στην άσκηση πολιτικής.

Αν προσέξατε και στις δύο περιπτώσεις τα δυνατά τους σημεία είναι άσχετα με την πραγματική άσκηση πολιτικής, που θα βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα και θα καταργήσει τις όποιες ανισότητες. Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν δημιουργούν ευκαιρίες πραγματικής ανάπτυξης.

Αν προσέξατε και στις δύο περιπτώσεις, στα αδύνατα τους σημεία, κάποια είναι πανομοιότυπα :

-Δεν έχουν συγκεκριμένο όραμα και πρόγραμμα για την χώρα.

-Ανήκουν και οι δύο στο σύστημα που δεν προγραμματίζει την εξέλιξη και την ευημερία όλων των πολιτών, αλλά ανοίγει την ψαλίδα μεταξύ πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών και εξαπλώνει την φτώχεια στα μεσαία στρώματα.

Έχουν ακριβώς την ίδια προσέγγιση  σε σχέση με την ουσία της πολιτικής και της οικονομίας, αλλά και των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα. Δηλαδή ΜΗΔΕΝΙΚΗ!

Αυτό σημαίνει, ότι το σύστημα φρόντισε να ορίσει μια Κλίντον, με δυνατά ποσοτικά εκλογικά αποθεματικά από τον Μπιλ Κλίντον ως το νέο και καινοτόμο , καθώς γυναίκα, πρόσωπο, που θα συνεχίσει να εκτελεί την ίδια πολιτική αποσύνθεσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό των ΗΠΑ, εξοστρακίζοντας όποια άλλη δύναμη προερχόταν από το εσωτερικό των Δημοκρατικών, που θα μπορούσε να ασκήσει κοινωνική πολιτική.

Ταυτόχρονα ανακάλυψε έναν γραφικό τύπο στο αντίθετο στρατόπεδο , που όσο κι αν φαινόταν ότι απείχε από το σύστημα , είναι βαθιά χωμένος σε αυτό, για να αποτελέσει τον εύκολο αντίπαλο, που θα επιτρέψει την εκλογή Κλίντον, που βασίζεται αποκλειστικά επάνω σε ισχυρά lobbies. Απόδειξη ότι υπήρχαν πολύ πιο ισχυροί και ηθικοί αντίπαλοι στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων, που θα είχαν απήχηση στο λαό, που όμως δεν κατάφεραν να πάρουν την υποψηφιότητα, για  να μην ρισκάρουν την εκλογή Κλίντον!

Αγαπητοί μου φίλοι, Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση θα αποτελέσουν το ίδιο και το αυτό  σύστημα. Γιάννης θα πίνει , Γιάννης θα κερνάει, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Τα αυτιά και τα μάτια σου Αμερικάνε… Να τολμήσεις κάποτε να κάνεις την Ανατροπή και από πρόβατο να γίνεις λύκος, που να διεκδικήσει την δικαίωση. Ίσως έτσι βοηθήσεις και άλλους λαούς …

Βαρουφάκης στο BBC: Η ομάδα του Brexit αποτελείται από ανθρώπους με χαμηλό IQ

Παρεμβάσεις που προκάλεσαν χειροκροτήματα αλλά και έκπληξη στο κοινό, επεφύλασσε ο Γιάνης Βαρουφάκης που συμμετείχε σε πάνελ του BBC και την εκπομπή “Question Time”.

Μεταξύ άλλων, ο Έλληνας πρώην υπουργός Οικονομικών, τόνισε ότι το είδος του Brexit που θα επιλέξουν οι Βρετανοί είναι αυτό που θα τους καθορίσει σαν έθνος στη συνέχεια. “Δε θέλω (σ.σ. το είδος του Brexit) να καθοριστεί πίσω από κλειστές πόρτες από το αρμόδιο τμήμα, του οποίου οι μέθοδοι θυμίζουν την Πυθία και που απαρτίζεται από ανθρώπους με χαμηλό IQ”.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, έδωσε μια ακόμη απολαυστική ατάκα όταν ρωτήθηκε σχετικά με το τι θα ψήφιζε στις επικείμενες εκλογές αν ήταν Αμερικανός.

“Αν είσαι αριστερός σε μια πολιτεία που το αποτέλεσμα είναι δεδομένο, τότε ψηφίζεις τους Πράσινους, αν είσαι δεξιός ψηφίζεις τους Φιλελεύθερους. Αν όμως είσαι σε πολιτεία που το αποτέλεσμα είναι αμφίρροπο τότε κλείνεις ερμητικά… τη μύτη σου και ψηφίζεις Χίλαρι Κλίντον”.