Τι θα πούμε στον Τάσο Θεοφίλου;

Ο Θεοφίλου έκατσε στη φυλακή σχεδόν όσο και ο Ακης. Ο Ρουπακιάς, ο άνθρωπος που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, δικάζεται το πρωί και το μεσημέρι πάει σπίτι του. Η δίκη της Χρυσής Αυγής σέρνεται για χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις εξοντωτικών ποινών σε πρεζόνια...

Του Κώστα Γιαννακίδη

Ο Τάσος Θεοφίλου πέρασε πέντε χρόνια στη φυλακή. Πέντε χρόνια. Και μόνο τα καλοκαίρια να μετρήσεις, πάλι πολλά είναι. Είχε καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη, για τη συμμετοχή του σε ληστεία μετά φόνου στην Πάρο.

Για την ακρίβεια φορτώθηκε με τον μισό ποινικό κώδικα στην πλάτη: συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή-προμήθεια-κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων κ.α. Ο Θεοφίλου, γνωστός στον αντιεξουσιαστικό χώρο,  υποδείχθηκε στις Αρχές με ανώνυμο τηλεφώνημα, ενώ ως βασικό αποδεικτικό στοιχείο παρουσιάστηκε ο εντοπισμός ίχνους DNA σε ένα καπέλο, το οποίο, όμως, δεν επιδείχθηκε στο δικαστήριο. Ο ίδιος έλεγε πως το μόνο πιστόλι που έχει δει από κοντά, είναι εκείνο που του έβαλαν στον κρόταφο.

Ο Τάσος Θεοφίλου αθωώθηκε στο Εφετείο. Ξανακέρδισε την ελευθερία του, αλλά, φυσικά, δεν μπορεί να ξαναπάρει και τα πέντε χρόνια που έχασε πίσω από τα κάγκελα. Βέβαια για αυτό υπάρχει ο δεύτερος βαθμός στην απονομή της Δικαιοσύνης, για να έχουν, ο κατηγορούμενος και η αλήθεια, μία δεύτερη ευκαιρία. Αλλωστε η πλάνη είναι πάντα ένα ισχυρό ενδεχόμενο σε υποθέσεις που δεν αποτελούνται από μετρημένα πράγματα και σαφείς κουβέντες. Όμως μισό λεπτό. Εδώ ο Θεοφίλου θα μπορούσε να ισχυριστεί, καθώς σηκώνεται από το εδώλιο, ότι δεν ήταν θύμα πλάνης, αλλά προκατάληψης.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε πως ήταν το κλίμα εκείνη την εποχή. Εχουμε κυβέρνηση Σαμαρά και όλοι είναι πιο «κακοί» από το συνηθισμένο: οι Πακιστανοί μας απειλούν, δεν κλαίμε και με μαύρο δάκρυ για τους πρόσφυγες που πνίγονται, ενώ η Αστυνομία αποκτά πλέον το «ελευθέρας» της πολιτικής ηγεσίας για επιχειρήσεις μηδενικής ανοχής. Κάπως έτσι, ο Θεοφίλου κρεμάστηκε από τα μανταλάκια πριν του περάσουν και την ποινή της κάθειρξης στο λαιμό. Βρέθηκε μπλεγμένος σε μία υπόθεση από εκείνες που δικάζονται χωρίς να ακουμπήσει χέρι στο Ευαγγέλιο. Ληστεία μετά φόνου, τρομοκρατία, αντιεξουσιαστής. Για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας όλα αυτά αρκούν για να σε στείλουν στο πιο σκοτεινό υπόγειο. Υποτίθεται ότι η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί έτσι. Aντε τώρα να το πεις αυτό στον Θεοφίλου.

Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά με τη Δικαιοσύνη. Αλλά ακόμα και αν όλα έστεκαν καλά, η εικόνα που φτάνει στον μέσο πολίτη έχει σκιές δυσαρμονίας ανάμεσα στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στο αίσθημα δικαίου. Να, ας πούμε ο Θεοφίλου έκατσε στη φυλακή σχεδόν όσο και ο Ακης. Ο Ρουπακιάς, ο άνθρωπος που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, δικάζεται το πρωί και το μεσημέρι πάει σπίτι του. Η δίκη της Χρυσής Αυγής σέρνεται για χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις εξοντωτικών ποινών σε πρεζόνια ή σε ανθρώπους που εκτοπίζονται στο κοινωνικό περιθώριο.

Οταν ακούς για περιπτώσεις όπως του Θεοφίλου, δεν φρίττεις μόνο για τα χρόνια που έχασε ο άνθρωπος. Αναρωτιέσαι αν υπάρχουν και άλλοι αθώοι πίσω από τα κάγκελα. Και πόσοι είναι αυτοί. Βέβαια η αθωωτική απόφαση σε καλεί να πιστέψεις σε εκείνο που μόλις αμφισβήτησες: στη Δικαιοσύνη, στην τελευταία καταφυγή ακόμα και για αυτόν που την απορρίπτει, ως εργαλείο του αστικού κράτους. 

protagon.gr

Οταν έχουν λόγο οι απατεώνες

Κάποτε οι απατεώνες δεν είχαν γη για να κρυφτούν. Τώρα δίνουν συνεντεύξεις. Ο Τσοχατζόπουλος είναι η απεικόνιση της υπεροψίας, της απληστίας. Είναι η αποτυχία μας ως πολιτικό σύστημα και η αποτυχία μας ως ψηφοφόροι. Είναι ανεύθυνο να του δίνουμε λόγο. Τον αποφυλακίζουμε κοινή συναινέσει

 Της Ρέας Βιτάλη

Το έχω ξαναγράψει. Η ντροπή είναι το πιο περίεργο συναίσθημα. Την εκβράζει η ψυχή όποιου δεν τη δικαιούται ενώ την απωθεί αυτού που πρέπει να τη νοιώθει. Παρακολούθησα για λίγα λεπτά τη συνέντευξη του Ακη Τσοχατζόπουλου στον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ. Δεν άντεξα να δω παραπάνω από δυο τρία λεπτά, όσο δηλαδή για να συνειδητοποιήσω τι βλέπω. Γιατί δεν άντεξα παραπάνω; Γιατί ντράπηκα. Ντράπηκα για μένα, ως τηλεθεατή. Ντράπηκα για όλους εμάς, ως πολίτες. Ντράπηκα για το έγκλημα που συντελείται στα χρόνια μας, με τη βοήθεια των ΜΜΕ. Σάλα-τραπεζαρία ένα. Ολα ίσιωμα.

Η δημοσιογραφία είναι ιερό λειτούργημα. Ο δημοσιογράφος πρέπει να αντέχει να συνομιλεί με όποιον. Ο,τι και να έχει κάνει. Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα να πάρω συνέντευξη και από τον Χίτλερ ακόμα. Τώρα! Οχι τότε. Γιατί τότε, τι θα είχε να μου προσφέρει το ξεψάχνισμά του, αν για κάθε του λέξη και «οπτική», θα είχε η ψυχή μου να αντιτάξει, με αίμα στη σκέψη, το αποτέλεσμα του εγκλήματός του;

Υπάρχει άραγε η έννοια του «χρόνου», για να «κοπείς» να δώσεις λόγο μέσω μιας συνέντευξης σε κάποιον; Αντέχεις να παρακάμψεις την «επιτυχία» και να προτάξεις τη συνείδηση; Άραγε έχουμε ανάγκη παραπάνω «τροφοδοσίας» στοιχείων; Πόσο; Είναι ιερό λειτούργημα η δημοσιογραφία.

Ο Ακης Τσοχατζόπουλος είναι η απεικόνιση της υπεροψίας, της μη αίσθησης των πραγμάτων, της απληστίας. Είναι η αποτυχία μας ως πολιτικό σύστημα αλλά και η αποτυχία μας ως ψηφοφόροι. Η επιπολαιότητά μας, η σιχαμένη μας ελαφράδα, ο δοσιλογισμός μας, η αναξιοπρεπής συμμετοχή μας στο «αλισβερίσι», η ανοχή, ο ωχαδελφισμός. Είναι project το ρουσφέτι που λιώνει αξιοπρέπειες και συνειδήσεις. Είναι η διαδρομή της χώρας μας προς το χάος. Οι σύντροφοί του, όσοι τη σκαπούλαραν (και είναι πολλοί!), που έχουν το θράσος να αναζητούν καράβι, ακόμα και νέου κύκλου διακυβέρνησης για να σώσουν τα σαρκία τους, είναι το απόλυτο ξεφτιλίκι «μας», γιατί ακτινοβολούν την νανομνήμη μας. Είναι το μάθημα που δεν πήραμε.

Πόσα ακόμα έχει να μας πει ο κάθε Τσοχατζόπουλος; Δεν τα ξέρουμε όλα; Δεν γνωρίζουμε, κι ας μη γνωρίζουμε τα πάντα, στην κάθε τους λεπτομέρεια; Δεν είναι θηριωδώς ανεύθυνο να του δίνουμε ακόμα τον λόγο; Δεν είναι πιο επικίνδυνο και από επικίνδυνο; Μελετήστε τον στην πολυθρόνα του, να χάνει ξανά την «εικόνα» του. Αρα και μεις μαζί του.

Δεν είναι πια κρατούμενος, δεν είναι φυλακισμένος στον Κορυδαλλό, δεν είναι όπως καταντάει ο άνθρωπος, δεν είναι το έγκλημα και τιμωρία. Ακόμα χειρότερα, δεν είναι φυλακισμένος εις αεί στην προσωπική του φυλακή…

Τον αποφυλακίζουμε κοινή συναινέσει, ακόμα μια φορά. Τον απελευθερώνουμε. Ενας ακόμα, ανάμεσα σε τηλεοπτικούς «αστέρες». Ενας που δικαιούται να μιλάει και να μας προσφέρει τροφή. Ανακατεύεται το στομάχι μου στην πιθανολογούμενη ερώτηση ενός παιδιού προς τον γονιό του «Ποιος είναι αυτός;», «Ενας απατεώνας, μωρέ!». Αυτό το βαριεστημένο, καταδυναστευτικό «μωρέ!», ενισχύει η συνέντευξη. Κάποτε οι απατεώνες δεν είχαν γη για να κρυφτούν. Τώρα δίνουν συνεντεύξεις. Ενώ το αίμα βράζει στους δρόμους.  

protagon.gr

Ρεκόρ προσλήψεων τον Ιούνιο αλλά όχι με πλήρη απασχόληση

Αύξηση της μισθωτής απασχόλησης τον Ιούνιο 2017 καταγράφεται στο σύστημα Εργάνη, καθώς προκύπτει θετικό ισοζύγιο προσλήψεων-αναχωρήσεων κατά 40.599 θέσεις εργασίας.

Πάντως, από τις 273.375 προσλήψεις, μόλις οι 118 χιλιάδες ήταν πλήρους απασχόλησης. Οι 114 χιλιάδες ήταν μερικής απασχόλησης και οι 40 χιλιάδες ήταν θέσεις για εκ περιτροπής εργασία.

Οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 232.776. Από αυτές, οι 94.918 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 137.858 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου.

Από τη σύγκριση των στοιχείων των δύο μηνών, Ιούνιος 2017 και Ιούνιος 2016, προκύπτει αυξημένη επίδοση κατά 6.991 περισσότερων θέσεων εργασίας για τον Ιούνιο 2017 (θετικό ισοζύγιο 40.599 θέσεων εργασίας) έναντι θετικού ισοζυγίου (33.608) τον Ιούνιο του 2016.

Ο Ιούνιος 2017 είναι ο πέμπτος σε σειρά μήνας που παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις ροές μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. 

Έτσι, δεν πάμε πουθενά...

Του Γιάννη Παντελάκη

Υπάρχει ένα ποσοστό 92,4% που πιστεύει ότι τα πράγματα γενικά στη χώρα μας θα πάνε από «αρκετά άσχημα» έως «πολύ άσχημα». Έχει ενδιαφέρον ποίοι αποτελούν το υπόλοιπο 7,6%! Ποια πράγματα εννοούν οι πολλοί; Φαντάζομαι όλα. Μια χώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της διακατέχεται από σχεδόν απόλυτη απαισιοδοξία και απουσία προοπτικής, νομίζω πως δεν προβλέπεται να έχει ένα στοιχειωδώς καλό μέλλον. Σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Οι εξαμηνιαίες τάσεις της MRB (χρόνος διεξαγωγής 20 έως 29 Ιουνίου) αποτυπώνουν μια απόλυτα αποκαρδιωτική εικόνα.  Και δεν αναφέρομαι στους δείκτες που συνήθως αναδεικνύονται από τα ΜΜΕ και αφορούν στην πρόθεση ψήφου, την πρωθυπουργική καταλληλόλητα ή τις συσπειρώσεις και αποσυσπειρώσεις των κομμάτων. Αυτά έρχονται και παρέρχονται. Αλλά, τους όρους της επιβίωσης σήμερα, τις προοπτικές-προσωπικές και συλλογικές-και τις εκτιμήσεις-προβλέψεις γι’ αυτό που έρχεται αύριο. Αυτά τα τελευταία θα έπρεπε να απασχολούν ιδιαίτερα τα κόμματα που φιλοδοξούν να εκφράσουν την κοινωνία.

Το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ με όσα το ακολούθησαν τα περίπου δυόμιση χρόνια στα οποία βρίσκεται στην εξουσία, δεν είχε μόνο αυστηρά πολιτικές και οικονομικές παρενέργειες. Διαψεύσεις προσδοκιών άλλωστε-ίσως όχι στο μέγεθος που συνέβη με τον ΣΎΡΙΖΑ-είχαμε πολλές στο παρελθόν. Αυτό που έχει μεγάλο ενδιαφέρον και παρατηρείται σήμερα, είναι πως με την πολιτική που ακολούθησε, στέρησε από ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας-και ιδιαίτερα αυτό των νεότερων ηλικιών-την προοπτική. Το δικαίωμα να ονειρεύονται κάτι καλύτερο, όποιο και αν είναι αυτό.

Την κορύφωση της απογοήτευσης αποτέλεσε η διαχείριση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Μπορεί να ερώτημά του (ναι ή όχι στην λιτότητα) να μην ανταποκρινόταν στην αλήθεια (αφού η κυβέρνηση ήδη είχε συζητήσει με τους δανειστές το δικό της μνημόνιο), όμως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας πίστεψε τότε στις καλές κυβερνητικές προθέσεις. Ερμήνευσε το «όχι» όπως η προπαγάνδα της εποχής ήθελε και πίστεψε πως κάτι σημαντικό μπορεί να γίνει. Η  απογοήτευση γι αυτό που συνέβη τότε, καταγράφηκε σε πολλές έρευνες στις οποίες ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά (που πλησίαζαν το 70%) χαρακτήριζαν το 2015 σαν μια χρονιά ελπίδας και απογοήτευσης από την πολιτική.

Βρισκόμαστε δυο χρόνια μετά. Και αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον παρότι με αρνητικό πρόσημο. Στο ερώτημα αν με τις θυσίες των πολιτών θ' ανακάμψει η οικονομία το 76,1% απαντάει αρνητικά. Με τον ίδιο τρόπο απαντούν και στις προοπτικές ανακούφισης των ίδιων ή των οικογενειών τους. Ανάλογα τα ποσοστά (72,4%) εκείνων που απαντούν πως ανταποκρίνονται με πολύ μεγάλη δυσκολία ή μόλις που καταφέρνουν ν' ανταποκριθούν στις βασικές προσωπικές-οικογενειακές –οικονομικές υποχρεώσεις τους.

Όλες οι έρευνες και όχι μόνο η συγκεκριμένη, συγκλίνουν στο ότι τα κυρίαρχα συναισθήματα των πολιτών για το παρόν και το μέλλον είναι τρία. Οργή, ντροπή και φόβος. Η λέξη σιγουριά συγκεντρώνει το ποσοστό 2,1%! Το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι ποια έκφραση θα έχουν αυτά τα συναισθήματα. Που και πως θα διοχετευτούν…

 liberal.gr

     

Τι φοβάται ότι θα αποκαλυφθεί στην Εξεταστική ο κ. Καμμένος;

Αν δεν απατά η μνήμη όλη την Ελλάδα, ο υπουργός Άμυνας πριν από τρείς μέρες στη Βουλή, αφού δεν απάντησε ξεκάθαρα για το τι έλεγε και γιατί με τον φυλακισμένο μεγαλοναρκέμπορο Γιαννουσάκη στο τηλέφωνο κατέληξε με την απειλή: «Αν έχετε άντερα κάντε πρόταση μομφής. Ζητήστε Εξεταστική Επιτροπή». Τώρα που οι ανάντεροι ζητάνε Εξεταστική γιατί κρύβεται κάτω από το χαλάκι του Μαξίμου. Τι φοβάται στ αλήθεια;

Ο κ Γιαννουσάκης, πάντως, σε συνέντευξή του, που του πήρε και δημοσιεύει το περιοδικό UNFOLLOW είναι σαφής: Ο υπουργός του τηλεφωνούσε για να τον πείσει να καταθέσει εναντίον του Βαγγέλη Μαρινάκη. Και προσθέτει ότι αποτέλεσμα της πίεσης ήταν να πάει η προϊσταμένη της εισαγγελίας νυχτιάτικα να του πάρει κατάθεση παρ όλο που εκείνος είχε κάνει ξεκάθαρο ότι δεν είχε τίποτε νέο να καταθέσει!

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το άλλο που δήλωσε στη συνέντευξη: Ότι αν γίνει Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή θα τοποθετηθεί πλήρως για το θέμα! Προφανώς, κανείς από την κυβέρνηση, και φυσικά ο κ Καμμένος, δεν θέλει ούτε ν ακούσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο μάρτυρας είναι υπό προστασία και ξέρει πολλά.

Για όποιον δεν κατάλαβε, η κυβέρνηση για να μπορεί να κυβερνάει έχει μπλέξει με τον κ Καμμένο. Χωρίς να τον θέλει. Και προκειμένου να συνεχίσει να κυβερνάει είναι αναγκασμένη να καθαρίζει ή να καλύπτει τις ακαθαρσίες κάθε φορά που ο συγκυβερνήτης ανοίγει το στόμα του ή σηκώνει το τηλέφωνό του.

Μόνο που σ αυτή την περίπτωση ο πρωθυπουργός στην τελευταία ομιλία του στη Βουλή για την υπόθεση  Noor 1 είχε απόλυτο δίκιο. Πρόκειται, είπε, για τη μεγαλύτερη και σοβαρότερη σύλληψη ναρκωτικών στην ευρωπαϊκή ιστορία. Και απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση φώναξε: Και γι αυτήν δεν ενδιαφέρεται κανείς; Φαίνεται ότι ενδιαφέρεται. Ο υπουργός Άμυνας και συγκυβερνήτης.

Κανείς δεν ξέρει, όμως, γιατί πραγματικά ενδιαφέρεται ο υπουργός. Ο οποίος έχει δικαίωμα να υποστηρίζει ό,τι θέλει. Αλλά και όποιος από τους πολίτες θέλει μπορεί να πιστεύει ό,τι άλλο θέλει. Δημοκρατία έχουμε.

Επειδή, όμως, στη Δημοκρατία δεν πρέπει να υπάρχουν σκιές και σκοτεινά σημεία, έχουν δημιουργηθεί οι θεσμοί. Ένας είναι τα δικαστήρια και ένας άλλος είναι η Εξεταστική της Βουλής. Δουλειά τους είναι να ξεκαθαρίζουν το τοπίο και να δείχνουν στο λαό αυτό που πραγματικά συμβαίνει και όχι ό,τι λέει ή πιστεύει ο καθένας.

Κι αυτό δεν γίνεται μόνο για λόγους διαφάνειας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει κανονική Δημοκρατία, όπως πολύ σωστά υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια. Γίνεται και για να μη χάνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στις Αρχές και στους θεσμούς. Ένας από τους οποίους είναι και ο υπουργός Άμυνας.

Αυτοί οι θεσμοί λοιπόν δεν επιτρέπεται να αφήσουν τον κάθε κακεντρεχή ή συκοφάντη να διακινεί ότι ο υπουργός Άμυνας της χώρας παρεμβαίνει νυχτιάτικα και πιέζει έναν βαρυποινίτη, που από τη θέση του είναι απροστάτευτος και σε αδύναμη θέση, προκειμένου να επωφεληθεί για άλλα πράγματα από εκείνα που υποστηρίζει. Όποια κι αν είναι αυτά τα άλλα πράγματα. Γιατί ο νους των κακεντρεχών μπορεί να πάει μακριά. Δεν είναι σε όφελος ούτε του υπουργού, ούτε της κυβέρνησης, ούτε της πίστης των πολιτών στην ευνομούμενη Δημοκρατία.

Μ αυτά τα δεδομένα, αναρωτιέται κανείς γιατί η κυβέρνηση και ο υπουργός Άμυνας αρνήθηκαν τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για αυτές τις συνομιλίες του υπουργού με έναν μεγαλέμπορο ναρκωτικών. Και γιατί μ αυτό τον τρόπο αφήνουν στο σκοτάδι το ρόλο της μεταμεσονύκτιας εισαγγελέως, καθώς και ενός λιμενικού που καταγγέλλεται ότι εμπλέκεται ως μη οφείλει, αλλά και ως διακινητής απορρήτων καταθέσεων προστατευόμενου μάρτυρα!

Η κυβέρνηση της κάθαρσης, που έχει συστήσει Εξεταστικές ακόμα και για τα δάνεια της Αγγλίας του 1828- 30 δεν έχει κανένα λόγο να απορρίψει την Εξεταστική.

Γιατί, εδώ και πάλι θα συμφωνήσουμε με τον υφυπουργό Δικαιοσύνης κ Παπαγγελόπουλο. Ο οποίος προχτές στην Εξεταστική για τον Γιάννο Παπαντωνίου, σε ένα κρεσέντο περισσότερο εισαγγελικό παρά πολιτικό κατάγγειλε ότι δικαστές και εισαγγελείς έκλειναν τα μάτια και τα αυτιά και καθυστερούσαν την απονομή δικαιοσύνης για τα σκάνδαλα με τις μίζες στα εξοπλιστικά. «Έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν», ξέσπασε ο υφυπουργός.

Συνηγόρησε μάλιστα υπέρ του Άκη Τσοχατζόπουλου, ως ριφθέντος «στην πυρά μιας δήθεν κάθαρσης σαν να μην υπήρξε ΚΥΣΕΑ, πρωθυπουργός, υπουργικό συμβούλιο», από ένα πολιτικό σύστημα που πήγε να αυτοπροστατευτεί.

Για όσους δεν το ξέρουν, ο κ Παπαγγελόπουλος, κατά την περίοδο 2003 - 2006 διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Το 2006 τοποθετήθηκε εποπτεύων εισαγγελέας στην Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής και πρόεδρος του Συμβουλίου Συντονισμού Ανάλυσης και Ερευνών (αρμόδιος εισαγγελέας για την τρομοκρατία). Τον Ιούλιο του 2009 τοποθετήθηκε διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 2009.

Ως εισαγγελέας είχε αναλάβει τη διερεύνηση των παράνομων χρηματοδοτήσεων προς τη ΝΔ (υπόθεση MAYO), την υπόθεση των υποκλοπών, την υπόθεση της απαγωγής των Πακιστανών κ.α. Για τον χειρισμό του σε αυτές τις υποθέσεις έχει κατακριθεί για απραξία.

Επομένως, ο υφυπουργός ήταν παρών σε όλα αυτά τα οποία καταγγέλλει και σε μερικά έχει και ενεργό ανάμιξη ως «πολιτικό σύστημα που πήγε να αυτοπροστατευτεί»… Είτε ως άπραγος είτε ως συνένοχος είτε ως εκβιαζόμενος. Αλλά, η εισαγγελική του πείρα θα έπρεπε να του μάθει ότι δεν επιτρέπεται η ανώνυμη λάσπη κατά ανθρώπων και μάλιστα δικαστών. Ποιοι είναι οι επίορκοι δικαστές και εισαγγελείς που «έκλειναν το μάτια» και που δεν τους κατονομάζει ο κατά τα άλλα γενναίος σε αποκαλύψεις εισαγγελικός λειτουργός; Και γιατί δεν τους κατονομάζει;

Ο υφυπουργός Δικαιοσύνης είναι σαφές ότι θέλει κάθαρση μέχρι το μεδούλι. Πολύ ωραία. Απορεί κανείς γιατί δεν θέλει να εντάξει στην κάθαρση, εκτός από την πολιτική περίοδο που υπηρέτησε μεταξύ 2003- 2009, και τη βρώμικη πολιτικοοικονομική εγκληματική υπόθεση Noor 1. Τι έχει να φοβηθεί;

Και δεν είναι ίσως τυχαίο που έρχεται να ελαφρύνει τη θέση του Άκη Τσοχατζόπουλου ως μοναδικού διωχθέντος! Είναι ομοϊδεάτες!

Ο πρώην υπουργός Άκης, σε μια συνέντευξη ποταμό χτες το βράδυ στον ALPHA δήλωσε ότι θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ. «Τη στιγμή αυτή είναι το μόνο που μπορείς να υποστηρίζεις. Υπάρχει τίποτε άλλο;» είπε.

Πραγματικά. Για ανθρώπους με τη νοοτροπία του κ Τσοχατόπουλου δεν υπάρχει τίποτε άλλο συγγενέστερο. Επειδή ΣΥΡΙΖΑ τείνει πια να είναι ό,τι ήταν μέχρι χτες το ΠΑΣΟΚ: Όχι κόμμα. Νοοτροπία. Νοοτροπία ανομίας και ασυδοσίας. Σ αυτό το τοπίο ζόφου τι έχει να κρύψει και φοβάται την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ο κ Π Καμμένος;

Γ . Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

ESM: Εγκρίθηκε η δόση των 8,5 δισ. ευρώ στην Ελλάδα - Τη Δευτέρα η πρώτη εκταμίευση

Η πρώτη εκταμίευση θα αφορά το ποσό των 7,7 δισ. ευρώ

Με ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από λίγο, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας ESM αναφέρει ότι το διοικητικό του συμβούλιο ενέκρινε τη δόση των 8,5 δισ.ευρώ προς την Ελλάδα. 

Η πρώτη εκταμίευση θα είναι ύψους 7,7 δισ. ευρώ και αναμένεται να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα. Από τα χρήματα αυτά, τα 6,9 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση του χρέους, και τα 800 εκατ. ευρώ για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου, όπως αναφέρει η ανακοίνωση.  

Ο ESM σημειώνει ακόμα πως μια περαιτέρω εκταμίευση ύψους 800 εκατ. ευρώ, για την εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών, θα γίνει μετά την 1η Σεπτεμβρίου, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την αποπληρωμή οφειλών προς τον ιδιωτικό τομέα χρησιμοποιώντας ίδιους πόρους αλλά και χρηματοδότηση που εγκρίθηκε σήμερα. Η εν λόγω εκταμίευση υπόκειται σε νέα απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Μηχανισμού.    

«Η σημερινή απόφαση δείχνει πως η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται σε αυτό το στάδιο» δήλωσε ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ. «Η κυβέρνηση και ο λαός της Ελλάδας αξίζουν αναγνώριση για το ότι έχουν διανύσει πολύ δρόμο για την επιστροφή στη δημοσιονομική βιωσιμότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει σε αυτό τον δρόμο, για να ανοικοδομήσει μια ανταγωνιστική οικονομία και να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών», πρόσθεσε.   

Μαζί με τη δόση που εγκρίθηκε σήμερα, σημειώνεται ότι το ποσό βοήθειας προς την Ελλάδα θα φτάσει τα 39,4 δισ. ευρώ, από τα 86 δισ. του τρέχοντος τρίτου προγράμματος. Συνολικά, η Ελλάδα έχει λάβει βοήθεια από τα ταμεία διάσωσης της ΕΕ 181,2 δισ. ευρώ.  

 lifo.gr

Τίτλοι τέλους στο Κυπριακό, επέμεινε σε στρατεύματα και εγγυήσεις η Αγκυρα - Κοτζιάς: το όνειρο παραμένει ζωντανό

Οι συζητήσεις για επανένωση της Κύπρου στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας κατέρρευσαν τα ξημερώματα της Παρασκευής, σηματοδοτώντας το τέλος μιας πολλά υποσχόμενης διαδικασίας για την επίλυση μιας διαφωνίας που κρατά δεκαετίες.

«Είμαι στην πολύ δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι παρά την ισχυρή δέσμευση όλων των αντιπροσωπειών και των μερών η διάσκεψη για το Κυπριακό έκλεισε χωρίς την επίτευξη συμφωνίας», ανέφερε ο γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτιέρες στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου τα ξημερώμτα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας στο θέμα της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων και η άκαμπτη εμμονή της στη διατήρηση του δικαιώματος επέμβασης και των εγγυήσεων για τουλάχιστον 15 χρόνια μέχρι την επανεξέτασή τους ήταν από τους βασικούς λόγους που οδήγησαν τις διαπραγματεύσεις στο αδιέξοδο. Ο Γκουτιέρες είχε μεταβεί για δεύτερη φορά στο Κραν-Μοντανά της Ελβετίας για να πιέσει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη αλλά και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί να επισφραγίσουν μια συμφωνία για την επανένωση του νησιού της ανατολικής Μεσογείου, ενώ ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς είχε συνομιλήσει τηλεφωνικά και με τους δύο ηγέτες, απευθύνοντας έκκληση και στις δύο πλευρές «να αδράξουν την ιστορική αυτή ευκαιρία».

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η Τουρκία εμφανίστηκε να προσφέρει λίγα στην ελληνοκυπριακή πλευρά, η οποία ζητούσε την πλήρη απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί, αν και οι Ελληνοκύπριοι εμφανίστηκαν πιο διαλλακτικοί σε ότι αφορά τα αιτήματα των Τουρκοκυπρίων για κυλιόμενη προεδρία.

Μάλιστα, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, μετά από έντονες ώρες συζητήσεων ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε στενή συνεργασία με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη και μετά από οδηγίες του Έλληνα πρωθυπουργού ζήτησε να έχει γραπτώς τις προτάσεις της Τουρκίας ως προς το μέλλον της Συνθήκης Εγγυήσεων και παρεμβατικών δικαιωμάτων.

Παρά την αντίθετη αίσθηση που είχε μέχρι τα ξημερώματα δημιουργηθεί, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, όταν ερωτήθηκε επίμονα από τον Ν. Κοτζιά, παραδέχτηκε ότι η Τουρκία δεν επρόκειτο να συναινέσει στην κατάργηση των παρεμβατικών δικαιωμάτων και των εγγυήσεων της χώρας του επί της Κυπριακής Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι και τα δύο θα διατηρούνταν για τουλάχιστον 15 χρόνια, όταν θα μπορούσε να γίνει μια αναθεώρησή τους, θέση που απορρίφθηκε άμεσα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Συμφωνία δεν υπήρχε ούτε ως προς την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, τις εδαφικές αναπροσαρμογές αλλά και ως προς την απαίτηση της Τουρκίας, οι Τούρκοι πολίτες να έχουν στην Κύπρο ισότιμη μεταχείριση με τους Έλληνες που είναι πολίτες κράτους-μέλους της ΕΕ.

Ο κ. Κοτζιάς με μήνυμά του στο twitter τα ξημερώματα ανέφερε ότι «δεν ήταν δυνατό να γίνουν αποδεκτά παρεμβατικά δικαιώματα Τουρκίας σε όλη τη Μεγαλόνησο. Το όνειρο και σχέδιο λύσης του Κυπριακού παραμένει ζωντανό».

Σε ενημέρωση που έκανε μετά το πέρας των συνομιλιών σε Έλληνες και Κύπριους δημοσιογράφους εξέφρασε τη βούλησή της Ελλάδας να συνεχίσει να εργάζεται με όλες της τις δυνάμεις για την εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης ώστε η Κύπρος να γίνει ένα φυσιολογικό κράτος χωρίς εγγυήσεις και κηδεμόνες.

Διατύπωσε δε την ικανοποίησή του για την άψογη συνεργασία με την ηγεσία της Κύπρου και εξέφρασε την εκτίμησή του για τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες. Την λύπη του εξέφρασε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, λέγοντας σε δημοσιογράφους: «Δυστυχώς δεν υπήρξε αποτέλεσμα από την παρούσα προσπάθεια λόγω της εμμονής της τουρκικής πλευράς για συνέχιση της συνθήκης των εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας, καθώς επίσης και της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Πέρα από την ασφάλεια και τις εγγυήσεις οι τουρκικές θέσεις που εκφράστηκαν για το υπόλοιπο των κεφαλαίων όχι μόνο ξεφεύγουν από το πλαίσιο του ΓΓ αλλά ήταν τέτοιες που σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου εξήρε την στάση της Ελλάδας, τονίζοντας ότι «συγκεκριμένες γραπτές προτάσεις για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια υπέβαλε και η ελληνική κυβέρνηση η οποία κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στο Κραν Μοντάνα παρουσιάστηκε με εποικοδομητική διάθεση και προσέγγιση για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα».

«Μέσα σε αυτό το πλαίσιο» πρόσθεσε ότι «ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί να εκφράσει την ικανοποίησή του για την άριστη συνεργασία τόσο με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών που βρισκόταν στο Κραν Μοντανα όλες αυτές τις μέρες, όσο και τον Έλληνα πρωθυπουργό με τον οποίο ήταν σε συνεχή επαφή». «Το αποψινό αποτέλεσμα» επισήμανε ο κ. Χριστοδουλίδης «δεν είναι σε καμία απολύτως περίπτωση μια θετική εξέλιξη αλλά δεν είναι και το τέλος του δρόμου. Η απαράδεκτη παρούσα κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να είναι το μέλλον της Κύπρου και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ενισχύσει τις προσπάθειες του έτσι ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα μας επιτρέψουν να αισιοδοξούμε για τερματισμό της κατοχής και επανένωση της πατρίδας μας».

Τέλος σημείωσε ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί ταυτόχρονα να ευχαριστήσει τον ΓΓ πού με την παρουσία του και τον τρόπο προσέγγισης στα εκκρεμούντα θέματα απέδειξε ότι αντιλαμβάνεται τις αρχές που πρέπει να διέπουν μια συνολική λύση του Κυπριακού για ένα κράτος το οποίο είναι και θα συνεχίσει να είναι και μετά από μια ενδεχόμενη λύση κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Την ίδια ώρα με συνέντευξη Τύπου ο γ.γ. του ΟΗΕ δήλωνε: «Λυπάμαι πολύ που ανακοινώνω ότι παρά την πολύ ισχυρή δέσμευση και συμμετοχή όλων των αντιπροσωπειών και διαφορετικών πλευρών η Διάσκεψη για τo Κυπριακό έκλεισε χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία». Ο κ. Γκουτιέρες θέλησε να εκφράσει τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και την εκτίμησή του στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων και να ευχηθεί «το καλύτερο για όλους τους Κύπριους, το Βορρά και το Νότο» καθώς και τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη στους εκπροσώπους των εγγυητριών δυνάμεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και στην ομάδα του ΟΗΕ, υπό την ηγεσία του Έσπεν Άιντε, που έκανε ό, τι είναι δυνατόν για να προσεγγίσει τις θέσεις των διαφόρων αντιπροσωπειών.

Ερωτηθείς αν τα εμπλεκόμενα μέρη θα μπορούσαν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις, ο κ. Γκουτιέρες είπε ότι «η Διάσκεψη έληξε χωρίς αποτέλεσμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να αναπτυχθούν άλλες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του Κυπριακού», τονίζοντας ότι ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών ως διαμεσολαβητή, είναι να είμαστε πάντα στη διάθεση των μερών που επιθυμούν να καταλήξουν σε συμφωνία, αν το επιθυμούν».

Ο Γκουτιέρες απέφυγε να αναφερθεί στους λόγους που οδήγησαν στην κατάρρευση των συνομιλιών. Αρκέστηκε όμως να σχολιάσει πως υπήρχε μεγάλο χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών σε μια σειρά ζητημάτων.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, από την πλευρά του έγραψε στο Twitter: «Η έκβαση αυτή δείχνει την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας στο πλαίσιο των παραμέτρων του ΟΗΕ». Τόνισε μάλιστα πως «δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιμείνουμε σε αυτές τις παραμέτρους, αλλά θα πρέπει να «διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε τη σταθερότητα στο νησί και την περιοχή. Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες για μια διευθέτηση με διαφορετικές παραμέτρους».

Επιμέλεια: Θεοδώρα Βασιλοπούλου  

kathimerini.gr

Παραγραφή Φορολογικών Υποθέσεων, Απόφαση ΣτΕ 1738/2017 – Απαραίτητη η υιοθέτησή της!

Μέσα σε λίγες μέρες από την δημοσίευση του περιεχομένου της απόφασης της Ολομέλειας ΣτΕ 1738/2017, ακολούθησε έντονος διάλογος μεταξύ των απασχολούμενων με την φορολογική επιστήμη αλλά και του πολιτικού προσωπικού. Επίσης, τόσο το διαδίκτυο όσο και ο τύπος προχώρησαν σε μαζική παραγωγή αρθρογραφίας με την οποία ανέλυαν την απόφαση αυτή και τις ενδεχόμενες συνέπειές της. Οι τοποθετήσεις που έγιναν συχνά υπήρξαν σφόδρα αρνητικές και περιελάμβαναν έντονη κριτική απέναντι στην απόφαση αυτή. Ο βασικός άξονας του σκεπτικού κατά το οποίο δεν θα έπρεπε να εφαρμοστεί η απόφαση ΣτΕ 1738/2017 βασίζεται στα εξής επιχειρήματα:

Δεν εξυπηρετείται το Δημόσιο συμφέρον και για τον λόγο αυτό θα έπρεπε να παραβλεφθούν οι Συνταγματικές ασυμφωνίες.

Επιβραβεύεται η φοροδιαφυγή των κάθε είδους μπαταχτσήδων στους οποίους χαρίζονται ανείσπρακτοι φόροι και πρόστιμα.

Από την άλλη τα επιχειρήματα τα οποία επικροτούν την απόφαση βασίζονται στο εξής σκεπτικό:

Δίνεται λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα αδυναμίας καθορισμού ενός οριστικού πλαισίου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων, την οποία λύση δεν μπορούσε να δώσει η Εκτελεστική και Νομοθετική εξουσία όλα αυτά τα χρόνια.

Ο ελεγκτικός μηχανισμός θα απαγκιστρωθεί επιτέλους από παλιές υποθέσεις οι οποίες εν πολλοίς απέβαιναν έως σήμερα άκαρπες, και αντ’αυτού θα επικεντρωθεί στον παρόντα χρόνο πατάσσοντας την υφιστάμενη οργιάζουσα φοροδιαφυγή.

Δεν θα αναλωθούμε για το αν κάποια πλευρά έχει δίκιο στη συγκεκριμένη περίπτωση αφού αμφότεροι υποστηρίζουν αρκετά τεκμηριωμένα τις θέσεις τους. Ο καθένας μπορεί να κρίνει με βάση το δικό του σκεπτικό ποια είναι η πραγματικά συμφέρουσα επιλογή για το Ελληνικό Κράτος στην υπόθεση αυτή. Μετά από μια συνοπτική παρουσίαση της απόφασης, θα προσπαθήσουμε με πρακτικά παραδείγματα να εξειδικεύσουμε τα σημεία της απόφασης που θα κληθούν να εφαρμόσουν οι ελεγκτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών.

Για την παρουσίαση της απόφασης θα κάνουμε χρήση των κυριότερων σημείων του πρόσφατου άρθρου του Συνεργάτη μας κυρίου Γιώργου Ευσταθόπουλου το οποίο πραγματεύεται εξαιρετικά το θέμα της απόφασης αυτής του ΣτΕ.

Όπως αναλύει και ο κύριος Ευσταθόπουλος, η απόφαση ΣτΕ 1738/2017 κρίνει επί του καθεστώτος των παρατάσεων παραγραφής του χρόνου των φορολογικών αξιώσεων. Συγκεκριμένα, κρίνει πότε είναι εφαρμοστέα η πενταετής και πότε η δεκαετής παραγραφή. Με άλλα λόγια δεν κάνει ερμηνεία ενός συγκεκριμένου νομοθετήματος αλλά παίρνει μια ευρύτερη θέση στο πότε είναι επιτρεπόμενη η παράταση παραγραφής φορολογικής αξίωσης ανεξάρτητα του από ποιο νόμο διέπεται κάθε φορά. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό διότι η ερμηνεία αυτής της απόφασης καλύπτει με αυτόν τον τρόπο τόσο ελεγχόμενα έτη με βάση τον ν.2238/1994 (έως και 31/12/2013), όσο και ελεγχόμενα έτη με βάση τον ν.4174/2013 (από 1/1/2014 και μετά).

Η απόφαση λοιπόν για την αντισυνταγματικότητα των παρατάσεων των προθεσμιών παραγραφής φορολογικών αξιώσεων βασίζεται πάνω στις εξής παραδοχές:

Η παραγραφή πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια ώστε να είναι σύμφωνη με την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Παράτασή της επιτρέπεται μόνο εφόσον η διάταξη θεσπίστηκε το αργότερο το επόμενο έτος από το οποίο έγινε απαιτητός και καταβλητέος ο φόρος.

Η προθεσμία της παραγραφής πρέπει να είναι γνωστή στον φορολογούμενο εκ των προτέρων και να είναι κατανοητή. Διάταξη νόμου περί παρατάσεως του χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων, των οποίων η έναρξη του χρόνου παραγραφής είναι προγενέστερη του προηγούμενου της δημοσιεύσεως του νόμου αυτού ημερολογιακού έτους, είναι ανίσχυρη ως αντίθετη στην απορρέουσα από την αρχή του κράτους δικαίου αρχή της ασφάλειας του δικαίου (π.χ. αν η φορολογική αξίωση παραγράφεται το 2014, δεν μπορεί να παραταθεί η παραγραφή της εφόσον η απόφαση παράτασης έχει εκδοθεί μετά το 2016, ήτοι από 1/1/2017 και μετά).

Oι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για τον καταλογισμό φορολογικών βαρών παραβιάζουν όχι μόνο την αρχή της αναλογικότητας και του Κράτους Δικαίου αλλά και την αρχή της ασφάλειας του δικαίου, που πηγάζει από τις διατάξεις του άρθρου 78 του Συντάγματος (γιατί εφαρμόζεται παράταση η οποία αντίκειται στα αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο)

Με την καθιερωμένη πρακτική των διαδοχικών και συνεχών παρατάσεων που δινόταν όλα αυτά τα χρόνια λίγο πριν τη λήξη της αρχικής παραγραφής ή της προηγούμενης παράτασης, φαίνεται πως η βασική πενταετής παραγραφή δεν είχε ουσιαστικά καμία αξία.

Σημαντική αξία είχαν και 2 προγενέστερες κρίσεις Τμημάτων της Ολομέλειας οι οποίες περιλήφθηκαν στην απόφαση αυτή. Σύμφωνα με αυτές:

Αφενός η παραγραφή πρέπει να περιορίζεται σε εύλογο χρονικό διάστημα δεδομένου ότι η εφαρμοζόμενη τεχνολογία της ηλεκτρονικής καταχώρησης αυτοματοποιεί τις διαδικασίες και εξασφαλίζει γρήγορους ελέγχους,

Αφετέρου, για οικονομικούς και επενδυτικούς λόγους αλλά και για την προστασία του ίδιου του δημοσίου συμφέροντος πρέπει οι επιχειρηματίες και οι επενδυτές να γνωρίζουν επακριβώς και επικαίρως τις οικονομικές τους εκκρεμότητες, διότι ο καταλογισμός απρογραμμάτιστων οφειλών μετά από πολλά έτη μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα τόσο σε νομικά όσο και φυσικά πρόσωπα.

Με δεδομένο ότι η Διοίκηση θα κάνει δεκτή την απόφαση και το σκεπτικό της, πλέον η παραγραφή των παρελθόντων χρήσεων θα γίνεται σύμφωνα με τον ακόλουθο πίνακα:

Έστω ότι ο φορολογικός έλεγχος ερευνά τις χρήσεις 2000 έως 2010 κατά το έτος 2017.

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν δεκτά από το ΣτΕ, το δικαίωμα του Δημοσίου προς καταλογισμό προστίμων και φόρων:

– άρχισε για την χρήση 2000 την 31.12.2001 και έληξε την 31.12.2006

– άρχισε για την χρήση 2001 την 31.12.2002 και έληξε την 31.12.2007

– άρχισε για την χρήση 2002 την 31.12.2003 και έληξε την 31.12.2008

– άρχισε για την χρήση 2003 την 31.12.2004 και έληξε την 31.12.2009

– άρχισε για την χρήση 2004 την 31.12.2005 και έληξε την 31.12.2010

– άρχισε για την χρήση 2005 την 31.12.2006 και έληξε την 31.12.2011

– άρχισε για την χρήση 2006 την 31.12.2007 και έληξε την 31.12.2012

– άρχισε για την χρήση 2007 την 31.12.2008 και έληξε την 31.12.2013

– άρχισε για την χρήση 2008 την 31.12.2009 και έληξε την 31.12.2014

– άρχισε για την χρήση 2009 την 31.12.2010 και έληξε την 31.12.2015

– άρχισε για την χρήση 2010 την 31.12.2011 και έληξε την 31.12.2016

Για την μεγαλύτερη διευκόλυνση των ενδιαφερόμενων θα προχωρήσουμε σε παράθεση παραδειγμάτων που θα καταστήσουν απόλυτα κατανοητό ένα ομολογουμένως περίπλοκο ζήτημα όπως αυτό της παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων:

Ισχύει η πενταετής παραγραφή της φορολογικής αξίωσης για φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο (οντότητα), εφόσον είχε υποβάλλει εμπρόθεσμα τη δήλωση φόρου εισοδήματος.

Έστω ομόρρυθμη εταιρεία για τη χρήση 2009 (1/1-31/12/2009) υπέβαλλε εμπρόθεσμα μέσα στο έτος 2010 τη δήλωση φόρου εισοδήματος. Το Δεκέμβριο του 2013 κοινοποιήθηκε εντολή ελέγχου για τη χρήση 2013 χωρίς να διενεργηθεί έλεγχος. Το Δεκέμβριο του 2015 του κοινοποιήθηκε νέο έγγραφο με σκοπό τη παράταση της παραγραφής για δύο ακόμη έτη. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και την κρίση του ΣτΕ (1738/2017) υπάρχει παραγραφή της χρήσης 2009.

Περίπτωση ελέγχου βάσει συμπληρωματικών στοιχείων:

Έστω ότι ο φορολογικός έλεγχος ερευνά τις χρήσεις 2000 έως 2010 κατά το έτος 2017, έχοντας στη διάθεσή του κάποιο συμπληρωματικό στοιχείο και, επομένως, η βασική πενταετής παραγραφή (άρθρου 84 παρ. 1 Ν. 2238/1994) επεκτείνεται στην δεκαετία (άρθρο 84 παρ. 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 68 παρ. 2 του Ν. 2238/1994).

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν δεκτά από το ΣτΕ, το δικαίωμα του Δημοσίου προς καταλογισμό προστίμων και φόρων:

– άρχισε για την χρήση 2000 την 31.12.2001 και έληξε την 31.12.2011

– άρχισε για την χρήση 2001 την 31.12.2002 και έληξε την 31.12.2012

– άρχισε για την χρήση 2002 την 31.12.2003 και έληξε την 31.12.2013

– άρχισε για την χρήση 2003 την 31.12.2004 και έληξε την 31.12.2014

– άρχισε για την χρήση 2004 την 31.12.2005 και έληξε την 31.12.2015

– άρχισε για την χρήση 2005 την 31.12.2006 και έληξε την 31.12.2016

– άρχισε για την χρήση 2006 την 31.12.2007 και έληξε την 31.12.2017

– άρχισε για την χρήση 2007 την 31.12.2008 και λήγει την 31.12.2018

– άρχισε για την χρήση 2008 την 31.12.2009 και λήγει την 31.12.2019

– άρχισε για την χρήση 2009 την 31.12.2010 και λήγει την 31.12.2020

– άρχισε για την χρήση 2010 την 31.12.2011 και λήγει την 31.12.2021

Σημειωτέον ότι συμπληρωματικό στοιχείο αποτελεί ένα πληροφοριακό δελτίο ή έκθεση ελέγχου φορολογικής αρχής που διεξήγαγε έλεγχο σε αντισυμβαλλόμενο ελεγχόμενου (π.χ. περίπτωση εικονικών φορολογικών στοιχείων) ή μία καταγγελία (π.χ. πωλητή ακινήτου για λήψη αφανούς τιμήματος αγοραπωλησίας ακινήτου).

Οι παρατάσεις των προθεσμιών παραγραφής που ψηφίστηκαν έχουν κριθεί αντισυνταγματικές από την ανωτέρω απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, άρα στη συγκεκριμένη υπόθεση μόνο οι χρήσεις 2006 και εντεύθεν μπορούν νόμιμα να ελεγχθούν.

Πότε ισχύει η 10ετής παραγραφή για νέο στοιχείο σύμφωνα με τον προηγούμενο ΚΦΕ ν.2238/1994.

Έστω ανώνυμη εταιρεία, έχει υποστεί εμπρόθεσμο φορολογικό έλεγχο για τη χρήση 2007 (1/1 έως 31/12/2007) και τα αποτελέσματά της έχουν κριθεί οριστικά. Κατά τη διάρκεια του έτους 2017 από διασταύρωση στοιχείων προέκυψε ότι κατά τη χρήση 2007 έλαβε και καταχώρησε στα βιβλία της (κατά τη κρίση τω φορολογικών αρχών) εικονικό τιμολόγιο. Επειδή αυτό το δεδομένο θεωρείται νέο στοιχείο οι ελεγκτικές αρχές μπορούν να επανέλθουν με νέο έλεγχο κάνοντας χρήση της δεκαετίας που της παρέχει η νομοθεσία.

Η δεκαετής προθεσμία λόγω νέου στοιχείου εφαρμόζεται και στην περίπτωση ελέγχου λόγω στοιχείου που προέκυψε από διασταύρωση με άλλο έλεγχο

Ομόρρυθμη οικοδομική εταιρεία κατά τη χρήση 2006 (1/1-31/12/06) για την οποία έχει υπαχθεί στη περαίωση του ν. 3888/2010 ,πούλησε οριζόντια ιδιοκτησία και στο συνταχθέν συμβόλαιο αναγράφει ποσό 100.000€. Από διασταυρωτικό έλεγχο προέκυψε ότι το πραγματικό τίμημα ανήλθε στο ποσό των 150.000 €. Αυτό επειδή θεωρείται νέο στοιχείο, οι ελεγκτικές υπηρεσίες μπορούν να επανέλθουν με νέο έλεγχο κάνοντας χρήση της δεκαετούς παραγραφής. Ο επανέλεγχος θα γίνει μόνο για τη φορολογία εισοδήματος και δεν μπορεί να καταλογίσει λόγω παραγραφής τα αυτοτελή πρόστιμα του κώδικα βιβλίων και στοιχείων, όπως δεν μπορεί να αναζητήσει λόγω παραγραφής και τον επιπλέον φόρο μεταβίβασης ακινήτων που αναλογεί στο επιπλέον τίμημα.

Ο έλεγχος μπορεί να επεκταθεί και σε βάρος δανειστή ο οποίος δεν είχε δηλώσει το δανεισθέν κεφάλαιο

Φυσικό πρόσωπο (μισθωτός) κατά τη χρήση 2008 (1/1-31/12/2008) δάνεισε σε φιλικό του πρόσωπο το ποσό των 50.000€ και παρέλειψε να το δηλώσει στη δήλωση φόρου εισοδήματος που εμπρόθεσμα υπέβαλλε το έτος 2009. Το γεγονός αυτό αποκάλυψαν μέσω διασταύρωσης οι ελεγκτικές αρχές και μπορούν να καταλογίσουν νομίμως τους πιθανούς φόρους (πόθεν έσχες του ποσού που δάνεισε) που θα προκύψουν, διότι αυτή η συναλλαγή θεωρείται νέο στοιχείο και εμπίπτει στις διατάξεις της δεκαετούς παραγραφής.

Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη αρθρογραφία μας, οι καταθέσεις σε ημεδαπές και αλλοδαπές τράπεζες με εμβάσματα δεν μπορούν να θεωρηθούν συμπληρωματικά στοιχεία και να δικαιολογήσουν την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου ή την παράταση της παραγραφής, όπως απεφάνθη το Διοικητικό Εφετείου Αθηνών με τις υπ’ αρ. 3820 και 3821/2016 αποφάσεις του, οι οποίες όμως έχουν προσβληθεί με αιτήσεις αναιρέσεως και αναμένεται η συζήτησή τους εντός του Ιουλίου 2017.

Σημειώνεται ότι:

Α. Για τις υποθέσεις φοροδιαφυγής (βλέπε άρθρο 66 ν.4174/2013) η παραγραφή είναι εικοσαετής (άρθρο 36 παρ. 3 ν.4174/2013).

Β. Για τις υποθέσεις δωρεάς κεφαλαίου (κληρονομιές, δωρεές, γονικές παροχές) η παραγραφή είναι 15ετής

Γ. Για τη μη υποβολή φορολογικής δήλωσης η παραγραφή είναι 15ετής (σύμφωνα με τον ν.2238/1994), αρχόμενη από το έτος υποχρέωσης της αρχικής υποβολής. Άρα π.χ. για μη υποβολή φορολογικής δήλωσης για τη χρήση 2012 η οριστική παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου επέρχεται μετά την 31/12/2028.

Δ. Η υποβολή συμπληρωματικής δήλωσης διακόπτει την παραγραφή για τη χρήση την οποία αφορά η συμπληρωματική.

Πέρα όμως από τα ανωτέρω αναφερόμενα φοροτεχνικά και νομικά ζητήματα, τον περισσότερο κόσμο (ελεγχόμενους και μη) τον ενδιαφέρει να μάθει τι θα επακολουθήσει της απόφασης αυτής που τόσο έντονα διαφημίστηκε από τα ΜΜΕ και τους ειδικούς.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι ελεγκτικές αρχές θα την λάβουν υπόψη τους άμεσα ή θα περιμένουν πότε η διοίκηση θα την κάνει δεκτή και θα εκδώσει σχετική ερμηνευτική εγκύκλιο, πρακτική στην οποία μέχρι τώρα οι ελεγκτικές αρχές μας έχουν συνηθίσει;

Τι θα γίνει με τις εκκρεμείς υποθέσεις που βρίσκονται στην Διεύθυνση επίλυσης διαφορών;

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα υπάρξει άμεση αντίδραση του Υπουργείου Οικονομικών για προστασία ελεγκτών και ελεγχόμενων αφού η μη άμεση εφαρμογή εκ μέρους της Διοίκησης μιας απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ θα μπορούσε να αποτελέσει μία ακόμη βάση προσφυγής κατά του όποιου καταλογιζόμενου ποσού.

       

Του Γεωργίου Δαλιάνη, Ιδρυτή του ομίλου Artion, Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός

artion.gr