Μισθοί που σοκάρουν για τη νεολαία : €380 σε 24χρονους, €265 για 18αρηδες!

Αποκαρδιωτικά τόσο για τους νέους όσο και για εκείνους που ανήκουν στη γενιά των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων είναι τα ευρήματα από την επεξεργασία του «μισθολογίου» στον ιδιωτικό τομέα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», που παρουσιάζει στοιχεία από τις αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις που υποβάλλονται στον ΕΦΚΑ, για να έχει πιθανότητες εξασφάλισης ενός τετραψήφιου καθαρού μισθού ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει περάσει τα 50.

Όσον αφορά τους νέους κατά των 30 ετών τα νούμερα απλώς αποτυπώνουν τη σκληρή πραγματικότητα: Ο νέος ηλικίας 24 ετών αμείβεται σήμερα στην Ελλάδα με 380 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο, ενώ ο ηλικίας 18 ετών – αν βρει δουλειά θα πρέπει να συμβιβαστεί με 265 ευρώ καθαρά κατά μέσο όρο.

Η πυραμίδα των αμοιβών

Τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία για την κατανομή των μισθών, που αναφέρονται στο ρεπορτάζ της εφημερίδας με βάση την ηλικία των εργαζομένων, προέρχονται από την επεξεργασία των αναλυτικών περιοδικών δηλώσεων που υποβάλλονται στο ΙΚΑ και αφορούν τον Ιούνιο του 2016 (σ.σ. έκτοτε εκτιμάται ότι έχουν υπάρξει και άλλες μειώσεις κυρίως λόγω αύξησης του μεριδίου της μερικής απασχόλησης στη συνολική απασχόληση).

Τι δείχνει η ηλικιακή πυραμίδα;

1. Στη χειρότερη μοίρα, όπως θα αναμενόταν άλλωστε, βρίσκονται οι νεότεροι εργαζόμενοι ηλικίας 19 ετών και κάτω. Οι ασφαλισμένοι της ηλικιακής ομάδας 15 – 19 ετών είναι μόλις 33.000 άτομα και η μέση αμοιβή διαμορφώνεται στα 315,34 ευρώ μεικτά ή στα 264,88 ευρώ αν αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές του εργαζόμενου. Βέβαια, συγκριτικά προ κρίσης επίπεδα, οι αμοιβές εμφανίζουν τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Το 2009, οι νέοι ηλικίας 18 ετών εισέπρατταν 548 ευρώ μεικτά (κατά μέσο όρο), κάτι που σημαίνει ότι από τότε μέχρι σήμερα έχουν χάσει το 42% του μισθού τους.

2. Ανάλογη είναι η εικόνα και στους νέους ηλικίας 20 ετών. Στην ηλικιακή ομάδα 20 – 24 ετών, η μέση αμοιβή έχει υποχωρήσει στα 454 ευρώ μεικτά ή στα 381 ευρώ καθαρά. Σε σύνολο περίπου δύο εκατομμυρίων ασφαλισμένων μισθωτών στο ΙΚΑ, στην ηλικιακή ομάδα των 20 – 24 ετών ανήκουν αυτήν τη στιγμή 178.000 άτομα, δηλαδή περίπου 8 στους 100. Και για τους ηλικίας 20 ετών, η μέση μείωση αποδοχών ανέρχεται στο 42% συγκριτικά με τον Δεκέμβριο του 2009.

3. Η ηλικιακή ομάδα 25 – 29 ετών με 257.198 «εκπροσώπους» ζει κατά μέσο όρο με 606 ευρώ μεικτά ή 509 ευρώ καθαρά αν αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές. Λόγω της μερικής απασχόλησης και της «βύθισης» του βασικού μισθού, έχει καταγραφεί μείωση της τάξεως του 36,49% συγκριτικά με τον Δεκέμβριο του 2009.

4. Στην ηλικία των 30 – 34 ετών ο μέσος μισθός τον Δεκέμβριο του 2009 έφτανε στα 1.146 ευρώ μεικτά, για να υποχωρήσει τον Ιούνιο του 2016 κατά 31% στα 785,82 ευρώ μεικτά ή στα 660 ευρώ καθαρά.

5. Από τα 35 -39 ο μέσος καθαρός μισθός είναι796 ευρώ (αντιστοιχεί σε μεικτές αποδοχές 968 ευρώ). Προ κρίσης, οι μέσες μεικτές αποδοχές έφταναν στα 1.310 ευρώ.

Οι σαραντάρηδες είχαν το 2009 μέσες μεικτές αποδοχές της τάξεως των 1.422 ευρώ (για όσους ανήκαν στο πρώτο μισό της δεκαετίας) έως 1.530 ευρώ. Οι εκπρόσωποι της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας εμφανίζονται – ποσοστιαία τουλάχιστον – να έχουν υποστεί μικρότερες περικοπές σε σχέση με τους νεότερους. 

Φτώχεια: ένα θέμα ταμπού

Του Περικλή Κοροβέση

«Τα χειρότερα είναι σαφέστατα πίσω μας», δήλωσε ο πρωθυπουργός. Πού στηρίζει αυτήν την αισιοδοξία ο κ. Τσίπρας είναι άκρως απόρρητο.

Ενα κρατικό μυστικό που αν διαρρεύσει θέτει σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια και μπορεί να αντιδράσουν άσχημα οι αγορές και να φάμε πόρτα. Ακόμα και εκείνοι οι συνάδελφοι που ειδικεύονται να κάνουν τις διαρροές του Μαξίμου ρεπορτάζ, εσίγησαν.

Εντούτοις κάποιοι άνθρωποι είναι περίεργοι -και είναι κρίμα που η περιέργεια δεν έχει γίνει ακόμα επάγγελμα- και ψάχνουν να βρουν τα ερείσματα αυτής της αισιοδοξίας σε μια χώρα πτωχευμένη και σε βαθιά κατάθλιψη.

Ανάμεσά τους και εγώ. Αλλά επειδή δεν έχουμε στοιχεία γιατί χαίρεται ο πρωθυπουργός μας και χαμογελάει όλη την ώρα, θα αρκεστούμε σε μερικές υποθέσεις εργασίας.

Η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει ένα νέο ομολογιακό δάνειο. Δηλαδή, στο υπάρχον χρέος θα προσθέσουμε ένα καινούργιο για να πληρώσουμε τα τοκοχρεολύσια του παλιού χρέους, το οποίο δεν μειώνεται.

Είναι ένα τέρας που αναγεννάται καταβροχθίζοντας μισθούς και συντάξεις. Ομόλογα είχε εκδώσει και η κυβέρνηση Σαμαρά κάτω από αντίστοιχες συνθήκες. Το γνωστό ομόλογο Σαμαρά ανανεώνεται με το ομόλογο Τσίπρα. Ο τότε υπεύθυνος Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, και νυν υπουργός Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος, είχε δηλώσει: «Η έξοδος στις αγορές, με δεδομένο ότι το χρέος παραμένει μη βιώσιμο, απαντά στα πολιτικά και επικοινωνιακά προβλήματα της κυβέρνησης (Σαμαρά)...

»Είναι προφανές ότι η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν πρόκειται να δει καμία βελτίωση στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει» («Εφ.Συν.» 26.7.17). Να είναι αυτό μια αναχρονισμένη κριτική στο ομόλογο Τσίπρα;

Οχι, βέβαια. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την τελευταία του διάσπαση και την αποχώρηση του Αριστερού Ρεύματος (τώρα ΛΑ.Ε.), συνειδητά ή ασυνείδητα επέλεξαν ένα καθαρά αρχηγοκεντρικοδεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (ακραίο Κέντρο), και το μέλλον τους εξαρτάται από την εύνοια του αρχηγού και του περιβάλλοντός του.

Με τη λίστα οι βουλευτές στην ουσία δεν εκλέγονται. Διορίζονται από τον αρχηγό στην εκλόγιμη θέση. Και αυτό επιτυγχάνεται διά της υποταγής. Με άλλα λόγια, δημοκρατικός συγκεντρωτισμός σε νεοφιλελεύθερο περιβάλλον.

Και εδώ έχουμε ακόμα έναν θρίαμβο του καπιταλισμού. Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μία ανανέωσε την πολιτική του εκπροσώπηση. (Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση) και από την άλλη, διέλυσε αυτό που λέγαμε Αριστερά, συνεχίζοντας την πορεία των μνημονιακών προκατόχων του. Στην ουσία το ίδιο έργο παίζεται από την εποχή του Γ. Παπανδρέου.

Αυτό που αλλάζει είναι οι ρόλοι. Αλλά ο σκηνοθέτης είναι πάντα ο ίδιος: η γερμανική Ε.Ε. Και αφού ο κ. Τσίπρας μετέτρεψε την Αριστερά σε Δεξιά, φυσικό επακόλουθο ήταν να ανατρέψει και τα νοήματα της γλώσσας. Και ίσως βρεθεί κάποιος λεξικογράφος του ΣΥΡΙΖΑ για να καταλάβουμε τη νέα γλώσσα. Π.χ. θα καταργήσουμε τα μνημόνια σημαίνει θα φέρουμε νέα μνημόνια.

Ο λαός δεν θα πληρώσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω, σημαίνει νέες περικοπές μισθών και συντάξεων και αύξηση της φορολογίας. Και πολλά άλλα. Τα χειρότερα είναι σαφέστατα πίσω μας σημαίνει πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Αλλά ας δούμε τι λέει επ’ αυτού οδιευθυντής ερευνών του ΕΚΚΕ Διονύσης Μπαλούρδος σε μια συνέντευξη που έδωσεστην πάντοτε εύστοχη Ιωάννα Σωτήρχου («Εφ.Συν.» 24.7.17). «Μερικά πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, όπως είναι η ένταση της φτώχειας, όπου η κατάσταση είναι δραματική, η διάρκειά της, αφού δύσκολα καταφέρνει κάποιος να ξεφύγει. (...)

Η φύση της φτώχειας φαίνεται να έχει αλλάξει: υπό τις συνθήκες αύξησης των ανέργων (ή φτωχών εργαζομένων) το μέλλον μεγάλων κοινωνικών ομάδων γίνεται λιγότερο ασφαλές, πιθανόν πιο σκοτεινό και ακαθόριστο».

Και εκεί που πιστεύαμε πως είμαστε Ευρώπη, η έρευνα του ΕΚΚΕ μάς προσγειώνει. Είμαστε εγγύτερα σε φτωχές πρώην σοσιαλιστικές χώρες: Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία, Εσθονία, Λιθουανία, Λετονία. Τα στοιχεία που παραθέτει η έρευνα είναι συγκλονιστικά.

Θα αναφερθώ μόνο σε ένα. Το 35,6% των Ελλήνων βιώνουν τον αποκλεισμό και τις στερήσεις (δηλαδή παραπάνω από ένας στους τρεις). Σε χειρότερη θέση από μας βρίσκεται μόνο η Λετονία. Αλλά, όπως πάμε, πιθανότατα να την ξεπεράσουμε. Ακόμα μια ελληνική πρωτιά, αυτή τη φορά από Αριστερά.

Ποια είναι τα προγράμματα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την καταπολέμηση αυτής της εθνικής συμφοράς; Κανονικά θα έπρεπε το θέμα αυτό να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Είδατε πολλά πρωτοσέλιδα ή εκπομπές με αυτό το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα; Και μια έρευνα του ΕΚΚΕ δεν έχει το κοινό του «Survivor».

Μήπως η πεμπτουσία του νεοφιλελευθερισμού είναι η ραγδαία φτωχοποίηση των λαών και καλός κυβερνήτης είναι αυτός που αυξάνει τους ρυθμούς αποκλεισμού και στερήσεων χωρίς τελειωμό; Η πραγματικότητα, τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ε.Ε. το επιβεβαιώνει. 

 efsyn.gr

Παρελθόν ο Ρίνς Πρίμπους από το Λευκό Οίκο - Νέος προσωπάρχης ο Τζον Κέλι

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την απομάκρυνση του ομογενούς Ρίνς Πρίμπους από τη θέση του Επιτελάρχη του Λευκού Οίκου. Στη θέση του ο μέχρι σήμερα υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, στρατηγός Τζον Κέλι.

Η απομάκρυνση Πρίμπους έρχεται λίγες μόλις ώρες μετά τη δημοσιοποίηση σε αμερικανικά ΜΜΕ (New Yorker) επικοινωνίας του νέου διευθυντή επικοινωνίας του Λευκού Οίκου Άντονι Σκαραμούτσι με δημοσιογράφο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Σκαραμούτσι καταφερόταν με βαρείς χαρακτηρισμούς κατά του, τότε, ανωτέρου του στο Λευκό Οίκο.

Την απόφασή του έκανε γνωστή μέσω του twitter, αμέσως μετά την κοινή πτήση των τριών (Τραμπ, Πρίμπους και Σκαραμούτσι) προς το Long Island.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ευχαρίστησε τον κ. Πρίμπους για τις υπηρεσίες του, σημειώνοντας ότι πέτυχαν πολλά μαζί και πως είναι περήφανος για αυτόν. Ανέφερε ότι διάδοχος του Πρίμπους είναι ο Τζον Κέλι, «ένας σπουδαίος Αμερικανός» και ένα «αστέρι της κυβέρνησής μου».

kathimerini.gr

Έκρηξη χρεών προς τα Ταμεία - Εκτός ρύθμισης των 100 δόσεων δύο στους τρεις οφειλέτες

Έκρηξη χρεών προς τα Ταμεία - Από τους 203.724, μόλις οι 57.217 συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις οφειλές τους

   

Αδυναμία να εξοφλήσουν τις οφειλές τους ακόμα και οι μέχρι προσφάτως συνεπείς φορολογούμενοι λόγω των υπέρογκων αυξήσεων σε φόρους και εισφορές, δείχνουν τα στοιχεία για τα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, σύμφωνα με την έκθεση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ).

Όπως αναφέρει η «Καθημερινή», η έκθεση αποτυπώνει την αποτυχία των μαζικών ρυθμίσεων οφειλών, όπως αυτές εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Ενδεικτικό είναι ότι από τους συνολικά 203.724 οφειλέτες που εντάχθηκαν σε κάποια από τις ρυθμίσεις, στο τέλος Ιουνίου μόλις οι 57.217 συνέχιζαν να τις εξυπηρετούν, καταβάλλοντας δόσεις και τρέχουσες εισφορές, ακόμη και αν οι δόσεις ήταν πολύ χαμηλές.

Βάσει των στατιστικών στοιχείων από τους 42.979 οφειλέτες που συνολικά έχασαν την πιο πρόσφατη  και πιο ευνοϊκή ρύθμιση της «νέας αρχής» που έγινε γνωστή ως η ρύθμιση των 100 δόσεων (ν.4321/2015), το 68% είχε δόση από 50 έως 300 ευρώ τον μήνα.

Συνολικά, από τους 77.227 οφειλέτες που εντάχθηκαν με οφειλές 3,2 δισ. ευρώ, απεντάχθηκαν τα 2/3.

Ορισμένοι από αυτούς, και συγκεκριμένα οι 7.152, έχουν επανενταχθεί στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων, υπό τον φόβο των ηλεκτρονικών κατασχέσεων και της ενεργοποίησης των υπόλοιπων αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.  

  

Το ΕΣΡ αποφάσισε : Στα 35 εκατ. ευρώ η τιμή εκκίνησης για τις τηλεοπτικές άδειες

Υπεγράφη η ΚΥΑ για τον καθορισμό της τιμής εκκίνησης των επτά δημοπρατούμενων τηλεοπτικών αδειών

Ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκος Παππάς και ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης, υπέγραψαν Κοινή Υπουργική Απόφαση για τον καθορισμό της τιμής εκκίνησης για κάθε μία εκ των επτά δημοπρατούμενων τηλεοπτικών αδειών.

Η τιμή εκκίνησης καθορίστηκε στο ποσό των 35 εκατ. ευρώ ανά άδεια παρόχου περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας.

Η απόφαση των δύο Υπουργών επικύρωσε τη γνώμη που διατύπωσε νωρίτερα σήμερα το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Μπορεί να το «γυρίσει» ο Τσίπρας;

Ο χειρότερος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, ο άνθρωπος που επιβάρυνε το κόστος της κρίσης με δεκάδες δισεκατομμύρια, διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων και την ηγεμονία στο πολιτικό σκηνικό. Δεν πρόκειται για φαινόμενο των καιρών, αλλά για αδυναμία της αντιπολίτευσης και μάλιστα στο σύνολό της

Του Κώστα Γιαννακίδη

Ενας συνομιλητής του Πρωθυπουργού μου είπε ότι θεωρεί εξαιρετικά πιθανό, ο Αλέξης Τσίπρας να μη φτάσει στις εκλογές ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν η χώρα βγει από το πρόγραμμα, ο Τσίπρας θα σταθεί μπροστά σε μία κάμερα και θα πει ότι το νέο ξεκίνημα θέτει σημαντικές προκλήσεις, αλλά και θέμα μετασχηματισμού του προοδευτικού χώρου. Το σενάριο λέει ότι ΣΥΡΙΖΑ θα μετεξελιχθεί σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με άλλο όνομα, διαφορετική δομή και νέα στελέχη. Και από δίπλα μπορεί να είναι και ο Γιούνκερ, ο οποίος το μόνο που δεν έχει πει ακόμα, είναι ότι ο λόγος για τον οποίο δεν θα διεκδικήσει ανανέωση θητείας είναι η κάθοδος, με τον Αλέξη, στη Β΄Αθηνών. Οι Βρυξέλλες ούτε τον Σημίτη δεν αγάπησαν τόσο.

Ναι, ξέρω, όλο αυτό, ένα νέο κόμμα υπό τον Τσίπρα, δείχνει δύσκολο οργανωτικά και περίπλοκο πολιτικά. Ομως τα σχήματα εξουσίας υιοθετούν συχνά τη συμπεριφορά του παράσιτου: στη σωστή στιγμή μεταπηδούν σε άλλον ξενιστή. Αν το επιχειρήσει του χρόνου, έχει μπροστά του αρκετό χρονικό διάστημα για να μοντάρει το νέο κόμμα, να πετάξει ταμπέλες και να καθαρίσει από πάνω του όσους λεκέδες προλάβει. Αλλωστε είναι μεγάλος άνθρωπος πια, δεν μπορεί να κυκλοφορεί ούτε ως ριζοσπάστης, αλλά ούτε και ως αριστερός -έξω ξενίζονται και μέσα γελάνε.

Αν κάτι μάθαμε από τη συνέντευξη του Τσίπρα στον Guardian και στον Alpha είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο θα πολιτευτεί από εδώ και πέρα είναι ο εξής: «έκανα λάθη, είχα αυταπάτες, αλλά είμαι έντιμος και τώρα ξέρω». Αυτό είναι αρκετά απλό και γοητευτικό για να περάσει στον κόσμο. Και αν μάλιστα του χρόνου επιτευχθεί, έστω προσχηματικά, η έξοδος από το μνημόνιο και κουνηθεί ο δείκτης της ανάπτυξης, ο Τσίπρας θα έχει κάτι παραπάνω να πει. Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα της αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας βρίσκει συνέχεια κάτι καινούργιο, συνήθως ένα ψέμα, για να πει. Εκείνοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια. Το ακούσαμε και τις τελευταίες ημέρες: ο Πρωθυπουργός έλεγε για την έξοδο στις αγορές, ενώ η αντιπολίτευση έπαιζε σε λούπα τον Γιάνη, τα capital controls και τους Λαφαζάνηδες. Ομως αυτά οι πολίτες όχι μόνο τα γνωρίζουν, αλλά τα έχουν εμπεδώσει κιόλας. Θα έλεγα δε ότι η μονοτονία της επανάληψης, τους επιτρέπει να συμβιβαστούν μαζί τους, να τα εντάξουν στο περιβάλλον μίας ιδιόρρυθμης κανονικότητας.

Αυτό που συμβαίνει, λοιπόν, είναι μοναδικό. Ο χειρότερος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, ο άνθρωπος που επιβάρυνε το κόστος της κρίσης με δεκάδες δισεκατομμύρια, αυτός που εκχώρησε τον εθνικό πλούτο για έναν αιώνα και έλαβε τα επαχθέστερα μέτρα, διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων και την ηγεμονία στο πολιτικό σκηνικό. Δεν πρόκειται για φαινόμενο των καιρών, αλλά για αδυναμία της αντιπολίτευσης και μάλιστα στο σύνολό της.

Δεν γνωρίζουμε, βέβαια, πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά αν ο Τσίπρας δεν πέσει θύμα πολιτικού ατυχήματος, τότε έχει πολύ καλές πιθανότητες για τις εκλογές, το φθινόπωρο του 2019. Αν όχι για να τις κερδίσει, αλλά για να καταγράψει ένα καλό σκορ, παίζοντας στη συνέχεια το ίδιο έργο από την αρχή: μπλοκάροντας την προεδρική εκλογή και σέρνοντας τη χώρα σε εκλογές με απλή αναλογική.

Στις αρχές του 2020 ο Τσίπρας θα αντιπολιτεύεται τα μέτρα που ψήφισε ο ίδιος φέτος. Και αν κάποιος το θυμηθεί και πάει να το φωνάξει, δεν θα ακουστεί. Εξω από τη Βουλή θα υπάρχει κόσμος να διαδηλώνει. Και αν φύγει καμιά μολότοφ, ανοίξει και καμιά μύτη, ο Αλέξης Τσίπρας θα σηκώσει το δάχτυλο και θα πει ότι, επί των ημερών του, η Αθήνα ήταν ασφαλής.  

protagon.gr

Είναι το μποϊκοτάζ αξιόπιστη αντιπολίτευση;

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν κανέναν λόγο να μιμηθούν τον ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας ακραίες μορφές αντιπολίτευσης. Αυτές δεν ωφελούν τον τόπο

Του  Γιώργου Καρελιά

Χθες (Πέμπτη) έγινε στη Λαμία το Περιφερειακό Αναπτυξιακό Συνέδριο Στερεάς Ελλάδας, παρουσία του Πρωθυπουργού και υπουργών, στο οποίο παρατηρήθηκε το εξής περίεργο γεγονός. Δεν προσήλθε κανένα στέλεχος της ΝΔ, αλλά ήταν παρών ο περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάννης, ο οποίος μάλλον δεν ανήκει ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στο ΠΑΣΟΚ…

Η ΝΔ είχε «απαγορεύσει» προκαταβολικά στα στελέχη της να μετάσχουν στο συνέδριο, χαρακτηρίζοντάς το «κακόγουστη προπαγάνδα του Mεγάρου Μαξίμου». Η ανακοίνωση του κόμματος εδώ.

Είναι, αν δεν κάνουμε λάθος, η πρώτη φορά που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιβάλλει τέτοιου είδους εμπάργκο και μποϊκοτάρει μια εκδήλωση, η οποία γίνεται μεν με κυβερνητική πρωτοβουλία, αλλά αφορά τις Περιφέρειες της χώρας.

Ακόμα κι αν η ΝΔ έχει δίκιο σε ορισμένα από όσα προσάπτει στην κυβέρνηση και στον Αλέξη Τσίπρα, το ερώτημα που τίθεται είναι αν η αποχή και το μποϊκοτάζ είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος απάντησης. ‘Η αν, αντίθετα, είναι καλύτερα τα στελέχη της να μετέχουν στα συνέδρια αυτά, να επισημαίνουν τις κυβερνητικές ολιγωρίες, να καταγγέλλουν τις επιδιώξεις (προπαγάνδα κτλ) και να προβάλλουν τις εναλλακτικές πολιτικές του κόμματος, αν έχει.

Μήπως, δηλαδή, αντί της αποχής, τα στελέχη της ΝΔ πρέπει να κάνουν αυτό που έκανε ο Κώστας Μπακογιάννης: καλωσόρισε τον Πρωθυπουργό στην Περιφέρειά του, αλλά δεν του χαρίστηκε. Περιέγραψε τη δραματική κατάσταση που βιώνουν οι πολίτες (ανεργία, φτώχεια), του επισήμανε ότι πρέπει να σταματήσουν τα λόγια και να δοθούν λύσεις στα προβλήματα και τον κάλεσε να βγουν στους δρόμους μαζί, για να ακούσει από πρώτο χέρι αυτά που βιώνουν οι κάτοικοι. Φυσικά, ο κ. Τσίπρας έκανε ότι δεν το άκουσε.

Αυτή είναι η πιο σωστή και αποδοτική μέθοδος αντιπολίτευσης: μετέχω, μιλάω, σε φέρνω προ των ευθυνών σου. Αντίθετα, η αποχή και το μποϊκοτάζ είναι παρωχημένη μέθοδος των δεκαετιών του ΄70 και του ΄80, όταν η συνεχής καταγγελιολογία, σε βαθμό υπερβολής, αποσκοπούσε μόνο στην αποκόμιση κομματικών κερδών και δεν συνέβαλε στην επίλυση των προβλημάτων. Την εφάρμοσε και ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012-2014, όταν είχε καταγγείλει τους πάντες και τα πάντα. Ηταν τότε που, αν έλεγες σε ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο ήλιος βγαίνει από την Ανατολή, μπορεί να αντέτεινε ότι βγαίνει από τον Βορρά…

Η ΝΔ, που είναι κόμμα εξουσίας, αλλά και άλλα κόμματα , που μπορεί να χρειαστεί να μετάσχουν, δεν έχουν κανένα λόγο να υιοθετήσουν τέτοιες μεθόδους αντιπολίτευσης. Η ακραία πόλωση, ο φανατισμός και το «όχι σε όλα», που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολιτευτική του τακτική, έβλαψαν τον τόπο.

Ας μην τον μιμηθεί η σημερινή αντιπολίτευση. Ελπίζουμε, δηλαδή, αυτό το μποϊκοτάζ να είναι ένα στιγμιαίο λάθος της, που δεν θα επαναληφθεί. Διότι, σύμφωνα με μια ρήση που αποδίδεται στον Κομφούκιο, «το να μη διορθώνει κάποιος τα λάθη του είναι μεγάλο λάθος»… 

protagon.gr

Ο υπουργός Δικαιοσύνης καλύπτει τη διαφθορά των φορολογικών μηχανισμών;

Η τακτική του ελληνικού κράτους να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τις αποφάσεις των δικαστηρίων και να εκβιάζει τους ελεγχόμενους πολίτες να πληρώσουν τις παρανομίες του είναι γνωστή. Η τακτική εφοριακών να πλουτίζουν εκβιάζοντας πολίτες και επιχειρήσεις είναι επίσης γνωστή. Η λούφα των ελεγκτικών μηχανισμών στον οικονομικό έλεγχο είναι επίσης γνωστή. Όλα αυτά ήρθε χτες να τα υπερασπιστεί σαφώς ο υπουργός της Δικαιοσύνης! Με ψέματα σαν του πρωθυπουργού!

Λίγες μέρες αφού ο ίδιος ο κ Κοντονής σύστησε αυτοσυγκράτηση στην σύγκρουση της κυβέρνησης με τη Δικαιοσύνη, χτες κατηγόρησε το Συμβούλιο Επικρατείας ότι αποφάσισε να τηρείται η πενταετία, πέρα από την οποία η εφορία δεν μπορεί να κρατάει όμηρο υπό έλεγχο κανέναν φορολογούμενο.

Το χτεσινό νέο είναι ότι ο υπουργός της … Δικαιοσύνης διέστρεψε την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, δηλώνοντας ότι αυτοί οι έλεγχοι αφορούν όσους βγάζουν χρήματα στο εξωτερικό μέσω offshore!! Τίποτε ψευδέστερο. Και μάλιστα το ξέρει!!

Το ωραίο είναι ότι ο υπουργός προσπάθησε να δικαιολογήσει όλη τη χασοχρόνικη τακτική των ελεγκτικών μηχανισμών του δημοσίου, που αρνούνται να δουλέψουν με τους ρυθμούς που χρειάζονται για να φέρουν λεφτά από τους ελέγχους στα κρατικά ταμεία.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί εδώ και τουλάχιστον 7 χρόνια δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να παραπονιούνται ότι δεν έχουν αρκετό προσωπικό για να κάνουν τους ελέγχους και ότι τους έχουν γίνει περικοπές στις αμοιβές! Παράλληλα, παραπονιόνται και ότι λείπει εξειδικευμένο προσωπικό για τους ελέγχους που χρειάζονται έρευνα σε βάθος!

Όλες αυτές οι δικαιολογίες και οι τοποθετήσεις του υπουργού είναι πέρα για πέρα υποκριτικές. Πρώτον από τα στοιχεία ελέγχων των μηχανισμών φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι υπηρεσίες δουλεύουν με ρυθμό χελώνας. Παρ όλο που αμείβονται έξτρα από τους υπόλοιπους συναδέρφους τους στο υπουργείο Οικονομικών!

Δεύτερον, οι περίφημες λίστες που είναι στα χέρια τους εδώ και 5 χρόνια για έλεγχο δεν έχουν  αποδώσει σχεδόν τίποτε, όχι γιατί οι διαδρομές του χρήματος είναι δαιδαλώδεις, όπως λένε οι ίδιοι και όπως τους σιγοντάρει ο υπουργός Δικαιοσύνης για να τα βάλει με το Συμβούλιο Επικρατείας. Αλλά, γιατί οι υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου δρουν και δουλεύουν με ρυθμούς χελώνας. Από τις υπεύθυνες πολιτικές, τις υπεύθυνες δικαστικές μέχρι τις υπεύθυνες οικονομικές. Σε ένα καθεστώς γραφειοκρατίας και κυρίως ανευθυνότητας. Κανείς δεν παίρνει ευθύνες, μήτε και οι προϊστάμενοι, που πετάνε το μπαλάκι στους υπουργούς και τις ακαταλαβίστικες εγκυκλίους. Οι εξειδικευμένοι έλεγχοι τους μάραναν τους εφοριακούς.

Τρίτον ο υπουργός Δικαιοσύνης χτες διαστρέβλωσε την ομόφωνη απόφαση του ΣτΕ, αποκρύπτοντας ότι οι δικαστές αποφάσισαν ότι αν προκύψουν νέα στοιχεία σε υποθέσεις, η παραγραφή μπορεί να επεκταθεί σε 10 ή και σε 20 χρόνια!

Αυτά δεν τα λέει ο υπουργός και η κυβέρνηση όχι γιατί δεν τα ξέρει, αλλά γιατί θέλει μέσα από τη διαστρέβλωση των αποφάσεων της Δικαιοσύνης να την απαξιώσει στους πολίτες και να τους στρέψει εναντίον της. Η δικαιοσύνη και ο Τύπος είναι τα μεγάλα εμπόδια στην επιθυμία της κυβέρνησης να κάνει ό,τι γουστάρει χωρίς έλεγχο.

Ο υπουργός, προφανώς με την έγκριση του πρωθυπουργού, διαστρεβλώνει λοιπόν την Ομόφωνη απόφαση του ανώτατου δικαστήριου για να πει στους πολίτες ότι η δικαιοσύνη καλύπτει τους φοροφυγάδες! Τόσο χυδαία! Ενώ η δικαιοσύνη βάζει απλώς φρένο σε μια τακτική εκβιασμού και αλητείας των πολιτικών μηχανισμών ελέγχου σε βάρος ΟΛΩΝ των φορολογούμενων. Εδώ και χρόνια. Προστατεύει το δικαίωμα του πολίτη απέναντι στην αυθαιρεσία του κράτους. Με βάση και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Το ελληνικό κράτος υπό όλες τις κυβερνήσεις είναι ένα κλεφτοκράτος. Αντί να παράγει πλούτο απλώνει το χέρι του και τα παίρνει από εκείνους που τους έχει εύκολους: Μισθωτούς και συνταξιούχους και ειλικρινείς επαγγελματίες. Από κει είναι το 75% των εσόδων του παγίως!

Τους κλέβει μέχρι δεκάρας με εκατοντάδες  νομικά και παράνομα τερτίπια και εγκυκλίους, που συχνά είναι καταφανώς αντισυνταγματικά. Όταν ένας πολίτης αποπειραθεί να διαμαρτυρηθεί και να διεκδικήσει το δίκιο του, η ανεύθυνη υπαλληλία σε διατεταγμένη υπηρεσία τον παραπέμπει… στα δικαστήρια! Ξέροντας ότι ακόμα κι αν δικαιωθεί θα περάσουν τόσα χρόνια, μετά από τόσα έξοδα, που δεν αξίζει τον κόπο. Ο εκβιαζόμενος πολίτης αναγκάζεται να υποκύψει στον εκβιασμό, ως φτηνότερη λύση!

Αυτή τη φάμπρικα πολιτικών και υπαλληλίας έρχεται να διαρρήξει η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, για να σταματήσει ο διαρκής εκβιασμός του ελληνικού αλητοκράτους.

Γι αυτό και το κράτος εξαπέλυσε χτες το άλλο του όπλο κατά του ΣτΕ: Το Νομικό Συμβούλιο! Που γνωμοδότησε ότι η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας δεν είναι υποχρεωτικά εκτελεστή από τη Δημόσια Διοίκηση και είναι στο χέρι των προϊσταμένων της να αποφασίσουν τι θα γίνει!!! Δηλαδή, το Νομικό Συμβούλιο, που είναι απλό γνωμοδοτικό όργανο της Διοίκησης αποφάσισε, όλως τυχαίως υπέρ της κυβέρνησης, ότι η απόφαση του ΣτΕ… δεν στέκει!! Και ότι κάθε υπαλληλάκος θα αποφασίζει αν θα τηρήσει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου!! Αν αυτό δεν μοιάζει με κυβερνητικό πραξικόπημα, τι μοιάζει.

Τέρμα τα ψέματα. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν και το χρόνο και τον τρόπο να ελέγξουν τις υποθέσεις των πολιτών. Όλων. Και των λιστών και των ληστών και των καθημερινών φορολογούμενων. Αν το κάνουν δεν θα μπορούν πια να ζητάνε προσλήψεις και επιδόματα! Απλά πράγματα. Επιπλέον, μπορούν να καθαρίσουν τον κλάδο τους από όλους τους κλέφτες συναδέρφους τους που δουλεύουν δίπλα τους και τους ξέρουν, όπως ξέρει κάθε εργαζόμενος τον διπλανό του.

Άλλους έξι έπιασε η δίωξη με καταθέσεις μέχρι και μισού εκατομμυρίου προχτές Και πόσους δεν έπιασε! Κανείς δεν ήξερε τίποτε!

Υπόγεια με εκατοντάδες χιλιάδες φορολογικές δηλώσεις πολλών ετών  μουχλιάζουν ανεξέλεγκτες ήδη από την εποχή που οι εφοριακοί ήταν υπεραρκετοί. Και οι εφοριακοί μηχανισμοί αντί να απαλλαγούν απ αυτή τη μαρίδα για να ασχοληθούν με τα τρέχοντα κλωτσάνε. Δεν θέλουν. Ούτε οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι θέλουν. Γιατί δεν θέλουν να τα βάλουν μαζί τους και να καθαρίσουν την ήρα από το σιτάρι. Απλά πράγματα.

Γι αυτό το σύστημα διαφθοράς, που αφήνει διαχρονικά στο απυρόβλητο τους καρχαρίες, πλουτίζοντας απ αυτούς με εκβιασμούς, την ώρα που γδέρνει τη μαρίδα των φορολογούμενων δεν είχε να πει κουβέντα ο υπουργός της Δικαιοσύνης! Του χαλάει τη σούπα της διαιώνισης αυτού του κλεφτοκράτους η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας. Από το οποίο σιτίζεται και ο ίδιος αλιεύοντας ψηφοφόρους.

Του έφταιξαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις που κωλυσιεργούσαν με τις λίστες του υπουργού, ενώ τα 2,5 τελευταία χρόνια θαυματούργησε η κυβέρνηση! Μέχρι σημείου να αποδεχτεί ο αρμόδιος επί των οικονομικών ότι τα εισπρακτέα είναι πολύ λιγότερα από εκείνα που υπολογίζαμε. Άλλα μια αυταπάτη!

Είναι φανερό ότι και ο υπουργός της Δικαιοσύνης είναι στα χνάρια του πρωθυπουργού που δεν τον πειράζει να είναι ψεύτης. Αρκεί ο σκοπός να το απαιτεί.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

 liberal.gr   

Ο Άρειος Πάγος δικαίωσε τις καθαρίστριες του υπ. Οικονομικών

Ο Άρειος Πάγος με την υπ. αριθμ. 1194/2017 απόφασή του δικαίωσε τη δικαστική μάχη των 393 «καθαριστριών» του υπουργείου Οικονομικών που απολύθηκαν από τις θέσεις τους στις 16 Σεπτεμβρίου 2013. Ειδικότερα, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση που είχε ασκήσει το ελληνικό Δημόσιο στις 20.11.2014 κατά της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία είχαν δικαιωθεί οι εν λόγω καθαρίστριες.

Αναλυτικότερα, το ελληνικό Δημόσιο ζητούσε να ανασταλεί η υπ΄ αριθμ. 1584/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για την επανατοποθέτηση των υπαλλήλων καθαρισμού (καθαρίστριες) του υπουργείου Οικονομικών που εργαζόντουσαν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών είχε κάνει δεκτή την αίτηση των καθαριστριών και αναγνώρισε ότι η κατάσταση της διαθεσιμότητας που τέθηκαν, λόγω κατάργησης των θέσεων τους, συνιστά άκυρη καταγγελία των εργασιακών τους συμβάσεων.

Οι δικηγόροι των καθαριστριών Γιάννης Καρούζος και Ελένη Διονυσοπούλου σε δήλωσή τους αναφέρουν ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου «σηματοδοτεί νομική και ηθική δικαίωση ενός αγώνα» που στήριξαν νομικά, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί «μία σημαντική παρακαταθήκη στον νομικό πολιτισμό της χώρας μας και στη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου».

ΣΥΡΙΖΑ: Δικαίωση για τις απολυμένες καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ

Δικαίωση του πολύχρονου αγώνα τους χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ την απόφαση του Αρείου Πάγου για τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, σημειώνοντας ότι με αυτήν «μπαίνει οριστικό τέλος στις διώξεις που είχε εξαπολύσει η κυβέρνηση Σαμαρά ενάντια στο δικαίωμα των γυναικών αυτών στην αξιοπρεπή εργασία».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Η απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία κρίθηκε παράνομη η απόλυση των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών που είχε αποφασίσει η κυβέρνηση Σαμαρά, δικαιώνει τον πολύχρονο αγώνα τους, ο οποίος είχε στηριχτεί από ένα εξαιρετικά μαζικό και πολύμορφο κίνημα. Η πρώτη δικαίωσή τους είχε έρθει με την επαναπρόσληψή τους από την παρούσα κυβέρνηση ήδη από τον Ιούνιο του 2015.

Με την απόφαση, μπαίνει οριστικό τέλος στις διώξεις που είχε εξαπολύσει η κυβέρνηση Σαμαρά ενάντια στο δικαίωμα των γυναικών αυτών στην αξιοπρεπή εργασία. Υπενθυμίζεται δε πως ο τότε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και νυν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, χαρακτήρισε την ειδικότητα των καθαριστριών ως «αχρείαστη» για το Δημόσιο. Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε την εκχώρηση της καθαριότητας σε ιδιώτες, αποσιωπώντας το πολλαπλάσιο κόστος των εργολάβων καθαριότητας για το Δημόσιο».

ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Ένοχος ομόφωνα ο Μαντέλης για ξέπλυμα μαύρου χρήματο

Ομόφωνα ένοχος για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα (ξέπλυμα μαύρου χρήματος) κρίθηκε από Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ο πρώην υπουργός Τάσος Μαντέλης για τη μίζα των 450.000 γερμανικών μάρκων που είχε λάβει από τη Siemens. Οι εφέτες έκριναν ότι το αδίκημα της δωροδοκίας, το οποίο επίσης βάρυνε τον πρώην υπουργό, έχει παραγραφεί. Εν ολίγοις κρίθηκε ένοχος για το ξέπλυμα της μίζας, αλλά όχι για τη μίζα, καθώς αυτό το αδίκημα έχει παραγραφεί.

Ειδικότερα, επειτα από πολύμηνη διαδικασία, οι δικαστές ομόφωνα έκριναν ότι τα 450.000 γερμανικά μάρκα που είχαν εμβασθεί από τη γερμανική εταιρεία σε λογαριασμό του κουμπάρου του Τ. Μαντελη, Γιώργου Τσουγκράνη, ήταν το δώρο του υπουργού Μεταφορών επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ για τη σύμβαση ψηφιοποίησης του ΟΤΕ που υπεγράφη το 1997. Τα χρήματα μπήκαν, με δυο εμβάσματα, το 1998 και το 2000, από τα μαύρα ταμεία της Siemens σε τραπεζικό λογαριασμό με τον κωδικό Roccos.

Στον Τάσο Μαντέλη επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 8 ετών με αναστολή. Από τους συγκατηγορούμενούς του δύο ακόμα, το στέλεχος της Siemens, Ηλ. Γεωργίου, και ο πρώην συνεργάτης του υπουργού, Αλ. Μαντάς, κρίθηκαν ένοχοι και τους επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 12 ετών και 40 μηνών αντίστοιχα.

Αντίθετα το δικαστήριο αθώωσε ομόφωνα τον Γ. Τσουγκράνη για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και για δωροδοκία που του είχε απαγγελθεί με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, καθώς κρίθηκε ότι δεν είχε δόλο με τις ενέργειες του. Αθώα ελλείψει δόλου κρίθηκε και η πρώην εφοριακός Αντωνία Μάρκου.

Σημειώνεται πως στον Μαντέλη αναγνωρίστηκαν τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, ενώ το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα αναστολής έως την έφεση με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της διατήρησης της ήδη καταβληθείσας εγγυοδοσίας μέχρι το ποσό των 50.000 ευρώ. Και στον Γεωργίου αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, ενώ ανεστάλη η εκτέλεση της ποινής του με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της καταβολής εγγυοδοσίας ύψους 50.000 ευρώ. Τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς αναγνωρίστηκαν και στον Μαντά.

Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, η πρόεδρος της έδρας είπε: «Ευχαριστούμε για την άψογη διαδικασία. Λυπάμαι αλλά αυτή είναι η απόφασή μας». Αναλυτικά το δικαστήριο αποφάσισε:

Ένοχος για τον πρώην υπουργός για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Κατά την απόφαση, πέτυχε να αποκρύψει περιουσιακό όφελος που «απαίτησε» μέσω τρίτου από τη Siemens, προκειμένου να εγκρίνει προγραμματική σύμβαση 8002/97 με τον ΟΤΕ και καταδικάσθηκε για το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος,

Ένοχος το στέλεχος της Siemens, o Ηλ. Γεωργιου, για τα αδικήματα της ενεργητικής δωροδοκίας και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος

Αθώος ο πρώην συνεργάτης του υπουργού, Αλ. Μαντά, για το αδίκημα της απλής συνδρομής σε παθητικής δωροδοκίας και ένοχος για την πράξη της απλής συνδρομής στο ξεπλυμα βρώμικου χρήματος

Αθώα η Αντωνία Μάρκου για την κατηγορία ότι υπήρξε παρένθετο πρόσωπο σε λογαριασμό, ελλειψει δολου, για απλή συνδρομή σε παθητική δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Αθώος ο κουμπάρος του πρώην υπουργού, Γ. Τσουγκράνης, και αυτό ελλείψει δόλου.

Το δικαστήριο έκανε δεκτή τις αιτήσεις της πολιτικής αγωγής για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης. Ειδικότερα, επιδίκασε το ποσό των 500.000 ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο. Αντίστοιχα, για τον ΟΤΕ δέχθηκε αποζημίωση του ποσού των 30 ευρώ, με επιφύλαξη. Σημειώνεται πως η υπόθεση  Μαντέλη έχει διαχωριστεί από την κύρια δικογραφία για τα «μαύρα ταμεία» της Siemens και αφορά αποκλειστικά στα 450.000 γερμ. μάρκα που έλαβε ο πρώην  υπουργός για την υπογραφή της σύμβασης 8002/97. 

 tvxs.gr

Πτώση ανεργίας λόγω μείωσης μισθών και μερικής απασχόλησης

Σημαντική αύξηση της απασχόλησης, κατά 150.000 θέσεις εργασίας την τελευταία τριετία, παρά τη στασιμότητα του ΑΕΠ, διαπιστώνει η Εθνική Τράπεζα στο μηνιαίο δελτίο μακροοικονομικής ανάλυσης για την ελληνική οικονομία. Επειτα από μια περίοδο δραματικής συρρίκνωσης του ιδιωτικού τομέα κατά 1,1 εκατ. θέσεις μεταξύ 2009-2013 αλλά και μιας επώδυνης αναδιάρθρωσης της εγχώριας οικονομίας, η ΕΤΕ στην ανάλυσή της διαβλέπει δυνατότητες δημιουργίας ακόμη και 230.000 νέων θέσεων εργασίας έως το 2019.

Θέτει όμως ως προϋπόθεση, παράλληλα με την ανάκαμψη των επιχειρηματικών επενδύσεων και τη βελτίωση της ποιότητας των θέσεων αυτών, αναγνωρίζοντας βέβαια τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν η μείωση του κόστους εργασίας και η επικράτηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης στην αναστροφή του κλίματος.

Οπως αναφέρει η ΕΤΕ, η απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε κατά 150.000 θέσεις (ή 5,2% σωρευτικά) από τα μέσα του 2014 μέχρι και το 1ο τρίμηνο του 2017, με τον μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης της απασχόλησης να ανέρχεται σε 1,5%, σε μια περίοδο που το ΑΕΠ παρέμεινε σχεδόν στάσιμο. Η βελτίωση αυτή έρχεται μετά τη δραματική συρρίκνωση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα κατά 1,1 εκατ. θέσεις (ή 23% σωρευτικά) μεταξύ 2009 - 2013 – εκ των οποίων οι 780.000 ήταν μισθωτοί και οι 320.000 αυτοαπασχολούμενοι και άμισθοι εργαζόμενοι σε οικογενειακές επιχειρήσεις.

Στην ανάλυση επισημαίνεται ο σημαντικός ρόλος των ευέλικτων μορφών απασχόλησης με σχετικά μικρό αριθμό εβδομαδιαίων ωρών εργασίας και συχνά επισφαλή χαρακτηριστικά που κυριάρχησε στις νέες προσλήψεις, ωστόσο, ξεκαθαρίζεται ότι δεδομένου του πολύ υψηλού ποσοστού ανεργίας, αυτό που προείχε ήταν η δυνατότητα της οικονομίας να ανοίγει νέες θέσεις στον ιδιωτικό τομέα με αυξανόμενο ρυθμό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τριετία οι δύο βασικοί παράγοντες που στήριξαν την απασχόληση, ήτοι η μείωση του κόστους εργασίας και η αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, «βοήθησαν» στη δημιουργία της συντριπτικής πλειονότητας των νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Αναλυτικά, η σωρευτική μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά 12,6%, σε απόλυτες τιμές και κατά 17,7% συγκριτικά με τους εμπορικούς εταίρους, την περίοδο 2012-2016, αντέστρεψε πλήρως την απώλεια ανταγωνιστικότητας κόστους κατά την προηγούμενη δεκαετία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εμπειρικής ανάλυσης της ΕΤΕ, βοήθησε στη δημιουργία 57.000 θέσεων εργασίας την τελευταία τριετία.

Αντίστοιχα, περίπου 68.000 από τις συνολικά 150.000 θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν την τελευταία τριετία να είναι μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης. Είναι ενδεικτικό ότι οι σωρευτικές ετήσιες προσλήψεις και αποχωρήσεις προσέγγισαν το 60% της συνολικής απασχόλησης (ή περίπου 2 εκατομμύρια σε ετήσια βάση) το 2016, περίπου τριπλάσιες από την περίοδο 2010-2013. Τα ποσοστά αυτά είναι πρωτόγνωρα για την ελληνική οικονομία και καταδεικνύουν ότι σημαντικός αριθμός εργαζομένων αλλάζει θέση εργασίας ή ανανεώνει τις συμβάσεις του μία ή περισσότερες φορές το χρόνο. Το χαρακτηριστικό αυτό, σύμφωνα με τους αναλυτές της ΕΤΕ, αναμένεται να υποβοηθήσει την αναδιάταξη της απασχόλησης στους πλέον αποδοτικούς τομείς κατά τη φάση της ανάκαμψης και να συνοδευτεί με αύξηση των μέσων εργάσιμων ωρών μηνιαίως, αλλά και του μέσου ωρομισθίου, ώστε τα τελευταία να συμβαδίζουν με τη σταδιακή βελτίωση της παραγωγικότητας.

Για να συνεχιστεί και να επαυξηθεί η δυναμική δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και να ανακοπεί η περαιτέρω εκροή πολύτιμου ανθρώπινου κεφαλαίου, οι αναλυτές υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα, το άνοιγμα των θέσεων να συνδυαστεί με τη βελτίωση της ποιότητας της απασχόλησης. Μετά την πολυετή αποεπένδυση απαιτείται άμεσα ανάκαμψη των παραγωγικών επενδύσεων.

Η διόρθωση αυτή θα απαιτήσει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Δ/νσης Οικονομικής Ανάλυσης της ΕΤΕ, τουλάχιστον μία 5ετία, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ρυθμός αύξησης των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου (εκτός κατοικιών) θα πρέπει να διατηρηθεί, κατά μέσον όρο, σε επίπεδο υψηλότερο του 8%, ετησίως. Μια τέτοια αύξηση των επενδύσεων, άλλωστε, θα υποστηρίξει και την επίσης αναγκαία δημιουργία θέσεων εργασίας με υψηλότερη ποιότητα, παραγωγικότητα και αμοιβές, σε ένα μεγαλύτερο εύρος τομέων οικονομικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με το βασικό σενάριο των αναλυτών, όπου οι παραγωγικές επενδύσεις προβλέπεται να αυξάνονται κατά 8,5%, ετησίως, την περίοδο 2017-2019 –συμβαδίζοντας με ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ύψους 2%, ετησίως, την ίδια περίοδο– θα δημιουργηθούν 230.000 νέες θέσεις απασχόλησης έως τα τέλη του 2019, οδηγώντας το ποσοστό ανεργίας χαμηλότερα του 18,5% από 21,7% σήμερα. Σε ένα δυσμενέστερο σενάριο, με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης των επενδύσεων 3% και ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ 1%, η αύξηση της απασχόλησης θα είναι 160.000 θέσεις.

Τουρισμός, εστίαση, μεταποίηση, εμπόριο

Το 87% των νέων θέσεων απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα την τελευταία τριετία (ήτοι 130.000 θέσεις) δημιουργήθηκε στους υποκλάδους παροχής καταλύματος και εστίασης, της μεταποίησης, καθώς και στο βαθύτατα αναδιαρθρωμένο κλάδο λιανικού και χονδρικού εμπορίου. Επίσης, κατά την τελευταία διετία εξαιτίας μεταξύ άλλων, των αλλαγών στο φορολογικό και ασφαλιστικό πλαίσιο, αλλά και της πίεσης που ασκούν οι ηλεκτρονικές πληρωμές στη φορολογική συμμόρφωση των συγκεκριμένων κατηγοριών, τμήμα της μη εξαρτημένης εργασίας μετατράπηκε σε μισθωτή. Αυτό εκτιμάται ότι συνεισέφερε στην αύξηση της συνολικής απασχόλησης κατά 14.000 νέες θέσεις (κυρίως την περίοδο 2015-16), λόγω της συρρίκνωσης της παραοικονομίας. 

ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ

kathimerini.gr

Ποιοι δεν θα ξαναψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ...

Του Γιάννη Παντελάκη

Στις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε να γίνει ελκυστικός σε μια σειρά από κοινωνικές ομάδες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Στους περίπου εικοσιδύο μήνες από τότε, συνέβησαν πολλά, ο πολιτικός χρόνος μάλιστα ήταν πολύ μεγαλύτερος από τον πραγματικό. Η εφαρμογή ενός μνημονίου με μέτρα πολύ περισσότερα απ' όσα αρχικά πίστευαν οι ψηφοφόροι του Σεπτεμβρίου 2015, αλλά και πολιτικές συμπεριφορές που αλλοίωσαν την εικόνα που υπήρχε για τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή. Οι ομάδες αυτές, έχουν αλλάξει θεαματικά την πολιτική τους στάση.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια σχεδόν παγιωμένη εικόνα η οποία έχει δυο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Την μεγάλη διαφορά στην επιρροή του εκλογικού σώματος μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία του τελευταίου να περιορίσει τις απώλειες των ψηφοφόρων του προς διάφορες κατευθύνσεις. Ο χρόνος των επόμενων εκλογών είναι άγνωστος, με μεγαλύτερες πιθανότητες αυτός να κινείται στο δεύτερο εξάμηνο του 2018. Πριν δηλαδή αρχίσει η εφαρμογή των νέων μειώσεων στις συντάξεις (μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς) και της μείωσης του αφορολόγητου. Είναι ικανός ο ΣΥΡΙΖΑ στο χρόνο που απομένει ν' ανατρέψει αυτή την εικόνα;

Η λογική απαντάει πως όχι. Η έξοδος στις αγορές -ακόμα και αν αυτή έχει συνέχεια-, διάφορα αναπτυξιακά συνέδρια στις 13 περιφέρειες της χώρας, οι επικοινωνιακού χαρακτήρα δημόσιες εμφανίσεις του Α. Τσίπρα και διάφορες ανάλογες πρωτοβουλίες, έχουν αυτόν το στόχο. Οι πιθανότητες ωστόσο να είναι ο στόχος αυτός προσεγγίσιμος, είναι θεαματικά μικρές. Η επικοινωνία δεν μπορεί επ' αόριστον να υποκαθιστά την παραγωγή πολιτικής και μια ολοένα περισσότερο φτωχοποιημένη κοινωνία δεν «συγκινείται» απ' όλα αυτά. Σ' έναν μακροχρόνια άνεργο ή κάποιον που αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους του, η έξοδος στις αγορές δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, τον ΣΥΡΙΖΑ τον επέλεξαν ομάδες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Οι νέοι για παράδειγμα και ιδιαίτερα οι φοιτητές τον προτίμησαν σε ποσοστό 36,6% έναντι μόνο 17,3% της Ν.Δ. Υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος για να τον ξαναψηφίσουν; Η ανεργία των νέων εξακολουθεί και βρίσκεται σε δυσθεώρητα επίπεδα, οι εργασίες που βρίσκουν όσοι βρίσκουν, αμείβονται με 300-400 ευρώ το μήνα, όσοι έχουν ιδιαίτερα προσόντα επιλέγουν τη μετανάστευση. Ακόμα και οι νέοι που επέλεξαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως φορέα αμφισβήτησης του συστήματος, έχουν πάψει να τον θεωρούν τέτοιο.

Τον ΣΥΡΙΖΑ τον ψήφισαν με συντριπτικά ποσοστά οι άνεργοι, 42,8% έναντι 17,3% που επέλεξαν τη Ν.Δ. Η πλειονότητα από αυτούς τους ανέργους, δυο σχεδόν χρόνια μετά, παραμένουν άνεργοι. Και κυρίως παραμένουν χωρίς κάποια σοβαρή προοπτική, ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Οι νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται είναι κυρίως μερικής απασχόλησης, οι αμοιβές που προσφέρονται ιδιαίτερα χαμηλές, οι συνθήκες στην αγορά εργασίας παραπέμπουν σε ζούγκλα. Ανασφάλιστοι, απλήρωτοι για μεγάλο χρόνο, πλήρης απασχόληση με μισή αμοιβή κ.ο.κ.

Οριακά περισσότεροι (33,9%-32,1%) και οι αγρότες που επέλεξαν τότε τον ΣΥΡΙΖΑ. Το τσεκούρι στις επιδοτήσεις, τα υψηλά ασφάλιστρα, η μεγάλη φορολόγηση και μια σειρά από άλλες πολιτικές που επιβαρύνουν αυτή την κατηγορία, λειτουργούν αρνητικά για τη σημερινή κυβέρνηση και σ' αυτή την κατηγορία. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους συνταξιούχους όπου η επιρροή της Ν.Δ. στις τελευταίες εκλογές μπορεί να ήταν μεγαλύτερη (36,3%), αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα είχε πάει καθόλου άσχημα, τον είχε ψηφίσει το 33,8% των συνταξιούχων. Οι περικοπές που ήδη έχουν γίνει, σε συνδυασμό με αυτές που έρχονται από το 2019, θα απομακρύνει μεγάλα τμήματα των συνταξιούχων από το κυβερνητικό κόμμα.

Τις πιο καλές επιδόσεις του, ο ΣΥΡΙΖΑ τις είχε στους δημοσίους υπαλλήλους (37,3% έναντι 28,2%) αλλά και στους ιδιωτικούς (33,9% έναντι 32,1%). Στους δεύτερους τέτοια ποσοστά δεν πρόκειται να τα ξαναδεί για αυτονόητους λόγους, στους πρώτους προφανώς και θα συγκρατήσει μεγάλα ποσοστά επιρροής αλλά επίσης προφανώς όχι όσο εκείνα που πήρε στις εκλογές. Το αφορολόγητο -και όχι μόνο- αφορά και αυτή την κατηγορία εργαζομένων. Από τους ελεύθερους επαγγελματίες -για την εκλογική συμπεριφορά των οποίων το 2015, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία- θεωρείται αυτονόητο πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να περιμένει πολλά. Μόνο τον παράγοντα φορολογία να υπολογίσει κάποιος και θα κατανοήσει την δυσκολία του ΣΥΡΙΖΑ να προσεγγίσει θετικά αυτή την ομάδα.

Εν κατακλείδι, το βασικό κυβερνητικό κόμμα, έχει ιδιαίτερα περιορισμένες δυνατότητες να αλλάξει την προαναφερόμενη εικόνα στον όποιο χρόνο απομένει ως τις εκλογές. Ο,τι και αν συμβεί στο χρόνο αυτόν, τα αποτελέσματα στην οικονομία -που αποτελεί το βασικότερο κριτήριο για τον καθορισμό της ψήφου- δεν μπορεί να είναι ορατά και χειροπιαστά ώστε κάποια από τις προαναφερόμενες κοινωνικές ομάδες, ν' αλλάξει πολιτική συμπεριφορά. Σ' αυτά τα δεδομένα, ας προσθέσουμε και την απογοήτευση εκείνων που κάνουν την επιλογή τους με αξιακά κριτήρια. Το ήθος, τη βούληση για περιορισμό της διαπλοκής, το πολιτισμικό επίπεδο, τον εκσυχρονισμό του κράτους, τον περιορισμό των εξωθεσμικών εξουσιών κ.ο.κ. Υπάρχουν πολλοί που θα επέλεγαν τον ΣΥΡΙΖΑ για τις καλές επιδόσεις του σ' αυτά;  

liberal.gr