Ο χάρτης των κροίσων και οι φορολογικοί παράδεισοι

Eνώ ο παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος κινείται σήμερα σε ιστορικά υψηλά, οι εισοδηματικές ανισότητες στον δυτικό κόσμο δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερες. Αυτή είναι πραγματικότητα που καταγράφεται σε μια σειρά από έρευνες διεθνών οργανισμών. Εν ολίγοις η πίτα μεγάλωσε, αλλά δεν μοιράζεται δίκαια.

Σε αυτό σημαντικό ρόλο παίζει και η φοροδιαφυγή του μεγάλου πλούτου. Σύμφωνα με έρευνα της Boston Consulting Group (BCG), την οποία επικαλείται το “Βήμα της Κυριακής”, υπάρχουν “κρυμμένα” σε φορολογικούς παραδείσους συνολικά κεφάλαια αξίας περίπου 9 τρις ευρώ, δηλαδή ποσό 70% υψηλότερο από το συνολικό πλούτο που κατέχει σήμερα το 73,2% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Συνολικά, βάσει των στοιχείων του ΟΟΣΑ, εκτιμάται πως οι “έχοντες” μέσω των offshore αποφεύγουν φόρους περίπου 3,5 τρισ. δολαρίων ετησίως. Με δεδομένη την υποκριτική, σε πολλές περιπτώσεις στάση των κυβέρνησεων για την καταπολέμηση του φαινόμενου, οι πλούσιοι απλά γίνονται πλουσιότεροι. Είναι ενδεικτικό πως από τις αρχές του 2000 ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 155% και ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων κατά 216%.

Όπως προκύπτει από την απογραφή της Wealth X για το 2017 οι υπερπλούσιοι με περιουσία άνω των 30 εκατ. Δολαρίων που διαθέτουν συνολική περιουσία 27 τρισ. δολάρια αυξήθηκαν κατά 3,5% το τελευταίο 12μηνο φτάνοντας τα 226.540 άτομα, δηλαδή 0,003% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού.

Επίσης, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα του Βήματος, σύμφωνα με την Wealth X έχουν καταγραφεί 2.397 δισεκατομμυριούχοι. Με συνολική περιουσία 7,37 τρισ. δολαρίων, αυτό το κλειστό κλαμπ ελέγχει πλούτο μεγαλύτερο από αυτόν που κατέχουν 3,5 δισ. άνθρωποι (6,1 τρισ. Δολάρια).

Βάσει των δεδομένων της BCG, το τελευταίο 12μηνο, οι πλούσιοι αύξησαν κατά 3,7%, στα 10,3 τρισ. Δολάρια, τον πλούτο που έχουν “κρυμμένο” στα κορυφαία “offshore” κέντρα του πλανήτη. Η Ελβετία με 2,4 τρισ δολάρια παραμένει ηγέτιδα δύναμη στον κόσμο των offshore, καθώς καταλαμβάνει μερίδιο αγοράς που ξεπερνά το 24% των συνολικών “κρυμμένων” κεφαλαίων. Αξίζει να σημειωθεί πως στην Ελβετία βρήκε “καταφύγιο” και το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών συμφερόντων κεφαλαίων, τα οποία σύμφωνα με εσωτερικές έρευνες των ελβετικών τραπεζών και οίκων κυμαίνεται μεταξύ 100 και 120 δισ. ευρώ. Το 60% εξ αυτών έχουν τοποθετηθεί σε επενδυτικά προϊόντα.

Άλλα “αγαπημένα” offshore κέντρα, κυρίως για τους πλούσιους της Ασίας, είναι η Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ, ενώ τα κεφάλαια της Βόρειας Αμερικής επιλέγουν κυρίως την Καραϊβική και τον Παναμά. Οι έχοντες της Λατινικής Αμερικής επιλέγουν κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίες, σύμφωνα με κάποιους αναλυτές, είναι ένας ανερχόμενος φορολογικός παράδεισος, μια “νέα Ελβετία”, όπως τις αποκαλούν, κάτι που είναι εμφανές για παράδειγμα στην περίπτωση της Πολιτείας της Νότιας Ντακότα.  

   

 tvxs.gr

Για να γίνεις εφοριακός πρέπει να ξέρεις καράτε…!

Αυστηρότερες ποινές σε όσους καταστηματάρχες και επιχειρηματίες προπηλακίζουν ή χειροδικούν εις βάρος στελεχών των φοροελεγκτικών μηχανισμών εισηγείται ο επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γιώργος Πιτσιλής που βλέπει ότι το κακό πλέον έχει παραγίνει.

Κάποιοι ευέξαπτοι «επαγγελματίες» της συμφοράς, σηκώνουν μπαϊράκι νομίζοντας πως έχουν «δικό τους Θεό» ο οποίος θα τους προστατεύει από τις παρανομίες, την ώρα που οι συνεπείς (με το στανιό…) φορολογούμενοι στενάζουν μπροστά στον πάγκο του χασάπη.

Δεν είναι ανάγκη οι εφοριακοί να μαθαίνουν τεχνικές αυτοάμυνας σε μια δημοκρατία για να κάνουν τη δουλειά τους, ούτε να συνοδεύονται από ευσταλείς μπράβους, προκειμένου να προστατέψουν την σωματική τους ακεραιότητα.

Αρκούν μερικά σοβαρά κατασταλτικά μέτρα και η δέουσα ποινική αντιμετώπιση, ώστε να κοπεί ο βήχας των… θερμόαιμων. 

Εως 30% μειωμένες οι νέες συντάξεις

Όπως αναφέρει η Καθημερινή, τα στοιχεία από τις αιτήσεις που εκκαθαρίζονται είναι αποκαλυπτικά.

Τη δραματική μείωση των νέων συντάξεων και ένα αναλογιστικά άδικο νέο σύστημα, όπου όσοι έχουν πληρώσει περισσότερες εισφορές λαμβάνουν τελικά μικρότερες συντάξεις, αποκαλύπτουν οι πρώτες αιτήσεις συνταξιοδότησης που είχαν κατατεθεί μετά τις 13 Μαΐου του 2016 και εκδίδονται με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου.

Όπως αναφέρει η Καθημερινή, τα στοιχεία από τις αιτήσεις που εκκαθαρίζονται είναι αποκαλυπτικά, καθώς προκύπτουν τουλάχιστον 5 κατηγορίες ασφαλισμένων ως μεγάλοι χαμένοι του νέου τρόπου υπολογισμού των συντάξεων. Συνολικά, οι ειδικοί εκτιμούν ότι έως το 2020 περίπου 200.000 ασφαλισμένοι που θα αποχωρήσουν από την εργασία θα υποστούν περικοπές που σε ορισμένες περιπτώσεις θα αγγίξουν και το 30%.

Η μέση μείωση εκτιμάται στο 12% με 16% για τους νέους συνταξιούχους και τις μεγαλύτερες απώλειες θα έχουν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς αλλά και τα πρώτα στοιχεία που προέρχονται από τον ΕΦΚΑ, οι εξής ομάδες ασφαλισμένων:

• Δημόσιοι υπάλληλοι, ιδίως όσοι έχουν πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας και ανήκουν στις κατηγορίες πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης.

• Ασφαλισμένοι του ΙΚΑ με υψηλές αποδοχές, από 1.500 ευρώ και πάνω, που καταθέτουν αίτηση συνταξιοδότησης έπειτα από τουλάχιστον 30 χρόνια ασφάλισης.

• Ασφαλισμένοι στο πρώην ΤΕΒΕ σε μέσες και υψηλές ασφαλιστικές κατηγορίες, καθώς χάνουν τουλάχιστον 220 ευρώ.

• Ασφαλισμένοι στο ΤΑΕ που προέρχονται από τις δύο ανώτατες κατηγορίες και αποχωρούν με περισσότερα από 30 χρόνια ασφάλισης.

• Ασφαλισμένοι του Ταμείου Νομικών και του ΤΣΑΥ ανεξαρτήτως χρόνου ασφάλισης. Καθώς, μάλιστα, το νέο σύστημα, όπως χαρακτηριστικά διεκήρυττε ο τέως υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος, είναι ταξικά άδικο, υπέρ των χαμηλόμισθων, οι πρώτες συνταξιοδοτικές αποφάσεις βγάζουν και αυξήσεις σε περιπτώσεις συνταξιούχων με μηνιαίες μεικτές αποδοχές κάτω από 700 ευρώ και λιγότερα από 30 έτη ασφάλισης.

Σε αυτή την κατηγορία συγκαταλέγονται ασφαλισμένοι του ΙΚΑ με 20 έως 30 χρόνια ασφάλισης που αποχωρούν με μεικτές αποδοχές πέριξ των 1.000 ευρώ, ασφαλισμένοι στο πρώην ΤΣΑ, δημόσιοι υπάλληλοι υποχρεωτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που αποχωρούν με 20ετία ή 25ετία, καθώς και ασφαλισμένοι στα πρώην Ταμεία των ΔΕΚΟ και των τραπεζών, οι οποίοι δικαιούνται προσαύξηση της σύνταξης επειδή πλήρωναν πολύ υψηλές εισφορές.

Mία από τις πρώτες αποφάσεις συνταξιοδότησης με βάση το νέο σύστημα αφορά ασφαλισμένο στο ΙΚΑ ο οποίος κατέθεσε τα χαρτιά του για συνταξιοδότηση μετά τον Μάιο του 2016 έχοντας 10.800 ένσημα, 37 έτη ασφάλισης και αναγνωρισμένα πλασματικά έτη και συντάξιμες αποδοχές που υπολογίστηκαν σε 2.951 ευρώ.

Ενώ πριν από τον νόμο Κατρούγκαλου η σύνταξή του θα ήταν 1.720 ευρώ, ο νέος τρόπος υπολογισμού βγάζει σύνταξη 1.478 ευρώ, ήτοι μειωμένη κατά 242 ευρώ. Αναλυτικά, ο συγκεκριμένος συνταξιούχους λαμβάνει ολόκληρη την εθνική σύνταξη, 384 ευρώ, και ανταποδοτική της τάξης των 1.094 ευρώ, καθώς το ποσοστό αναπλήρωσης ανέρχεται σε 37,07%. Σημειώνεται ότι οι συντάξιμες αποδοχές του ασφαλισμένου ανέρχονται σε 2.950,76 ευρώ.

Σε άλλη περίπτωση, ασφαλισμένος που συνταξιοδοτείται με όρους 15ετίας (4.500 ένσημα) ύστερα από 23,5 χρόνια ασφάλισης και συντάξιμες αποδοχές 1.092 ευρώ, θα βγει κερδισμένος από το νέο σύστημα. Και αυτό, γιατί ενώ πριν από τον νόμο Κατρούγκαλου –μετά όμως την κατάργηση των κατώτατων ορίων– θα έπαιρνε σύνταξη 417,71 ευρώ, η απόφαση που εκδόθηκε προβλέπει 594,35 ευρώ τον μήνα, δηλαδή 176,64 ευρώ περισσότερα. Το ποσό της εθνικής σύνταξης ανέρχεται σε 384 ευρώ, ενώ το ανταποδοτικό ποσό με ποσοστό αναπλήρωσης 19,26% ανέρχεται σε 210,35 ευρώ.

Καθημερινή

Δώστε δουλειές σε όλα τα ρομπότ

Του  Άρη Χατζηστεφάνου

Οι θεωρίες για την «επέλαση» των ρομπότ, που θα μας πάρουν τις δουλειές, κατακλύζουν τα μέσα ενημέρωσης. Μια νέα μορφή «φουτουριστικού κομμουνισμού», όμως, έρχεται να ανατρέψει όσα μας έμαθαν για την αυτοματοποίηση.

«Στον 21ο αιώνα τα ρομπότ θα έχουν τη θέση των σκλάβων στους αρχαίους πολιτισμούς»

Νίκολα Τέσλα, εφευρέτης

Eνα χιουμοριστικό βιντεάκι που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ημέρες από την εταιρεία ρομποτικής Boston Dynamic και δείχνει ένα ρομπότ να τα κάνει γης μαδιάμ καθώς προσπαθεί να τοποθετήσει ένα κουτί σε ένα ράφι, τροφοδότησε δεκάδες, σχεδόν πανομοιότυπους, τίτλους εφημερίδων σε όλο τον κόσμο: «Τα ρομπότ δεν θα μας πάρουν τις δουλειές... ακόμη». Η ανθρωπότητα φάνηκε να ξεφυσά με ανακούφιση καθώς ορισμένα από τα πιο εφιαλτικά σενάρια για το τέλος της ανθρώπινης εργασίας έπαιρναν μια μικρή αναβολή.

Ανάμεσα σε άλλες σκοτεινές (αν και συχνά αμφισβητούμενες) προβλέψεις, τα τελευταία χρόνια διαβάσαμε ότι: το 47% των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ θα καλυφθούν από ρομπότ στα επόμενα 20 χρόνια, το 60% όλων των επαγγελμάτων στον πλανήτη μπορούν να αυτοματοποιηθούν κατά τουλάχιστον 30% και εργασίες που σήμερα αμείβονται με 15 τρισεκατομμύρια δολάρια σύντομα θα πραγματοποιούνται από ρομπότ.

Ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Πίτερ Φρέιζ, στο βιβλίο του Four Futures, προχωρά το σενάριο της «ρομπο-αποκάλυψης» ένα βήμα παραπέρα εισάγοντας την ιδέα του εξτερμινισμού (exterminism): στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον τα κύματα των ανέργων, τα οποία θα έχουν χάσει και τα τελευταία εργαλεία εργατικών διεκδικήσεων όπως οι απεργίες, θα αποτελούν άμεσο κίνδυνο για την επιβίωση των πλουσίων, οι οποίοι θα ελέγχουν τα ρομπότ.

Τότε, οι κάτοχοι των νέων μέσων παραγωγής θα εξετάσουν το ενδεχόμενο μαζικής εξόντωσης των ανέργων με τεχνικές που θα παραπέμπουν στο χιτλερικό ολοκαύτωμα.

Οπως συμβαίνει συχνά σε παρόμοιες καταστάσεις, οι μετριοπαθείς υπoστηρικτές του καπιταλιστικού συστήματος ή οι μετριοπαθείς επικριτές του (ανάλογα με το αν βλέπεις το ποτήρι μισο-γεμάτο ή μισο-ρεφορμιστικό) απαντούν σε αυτά τα εφιαλτικά σενάρια με εξίσου εφιαλτικά απλουστευτικές λύσεις.

Ο σοσιαλιστής, πρώην υποψήφιος των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Μπενουά Αμόν πρότεινε τη θέσπιση ειδικής φορολογίας για ρομπότ, μέσω της οποίας το κράτος θα επιτυγχάνει αναδιανομή εισοδήματος για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα. Πρόκειται για την ίδια γραμμή σκέψης που παλαιότερα μας έδωσε τον φόρο Τόμπιν, για τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών – μια ακόμη μετριοπαθή απόπειρα για έναν καπιταλισμό με... ανθρώπινο πρόσωπο.

Ευτυχώς, πολύ πιο αισιόδοξα είναι τα μηνύματα που έρχονται τα τελευταία χρόνια από το κίνημα του λεγόμενου «πολυτελούς κομμουνισμού», το οποίο βρήκε στέγη σε οργανώσεις όπως η FALC (Fully Automated Luxury Communism – Πλήρως Αυτοματοποιημένος Πολυτελής Κομμουνισμός).

Επαναλαμβάνοντας ένα όραμα, που διατυπώνεται με διαφορετική φρασεολογία εδώ και τουλάχιστον μισή χιλιετία, τα μέλη της FALC μιλούν για μια κοινωνία αυτοματοποιημένης «μετα-εργασίας» με 10ωρη εργάσιμη εβδομάδα, εγγυημένο ελάχιστο εισόδημα, δωρεάν υγεία, παιδεία, στέγαση κ.ο.κ. «Πάρτε για παράδειγμα την Uber», εξηγούσε στην εφημερίδα «Guardian» o Ααρόν Μπαστανί, συνδημιουργός της Novara Media, που συνδέεται με το κίνημα: «Μέχρι το 2030 θα διαθέτει ένα γιγαντιαίο δίκτυο αυτόματων αυτοκινήτων χωρίς οδηγό. Γατί όμως μια τέτοια εταιρεία πρέπει να είναι ιδιωτική και να λειτουργεί με επιδίωξη το κέρδος αντί να ανήκει, παραδείγματος χάριν, στις υπηρεσίες του δήμου;» αναρωτιέται ο Μπαστανί.

Η ομάδα Plan C, που επίσης ευαγγελίζεται τον «πολυτελή κομμουνισμό», δηλώνει ότι αντλεί τις ιδέες της από το «Κεφάλαιο» και τις «Βασικές γραμμές της κριτικής της πολιτικής οικονομίας (Grundrisse)» του Μαρξ, στα οποία όμως προσθέτει και πινελιές από την τριλογία επιστημονικής φαντασίας «Ο Κόκκινος Αρης» του Κιμ Στάνλεϊ Ρόμπινσον, στην οποία δημιουργείται μια σοσιαλιστική κοινωνία στον πλανήτη Αρη.

Απέναντι, λοιπόν, στις τρομολαγνικές προβλέψεις ότι τα «ρομπότ θα μας πάρουν τις δουλειές» οι υποστηρικτές της FALC και του Plan C απαντούν: «Ας έρθουν... και σύντομα».

Αυτό που όλες οι πλευρές δείχνουν βέβαια να ξεχνούν είναι ότι η απόλυτη αυτοματοποίηση της εργασίας δεν απειλεί μόνο τους εργαζομένους αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, και τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής, οι οποίοι χάνουν το βασικό μέσο κερδοφορίας – την υπεξαίρεση της υπεραξίας των εργατών.

Γι' αυτόν τον λόγο, σε αρκετούς τομείς παραγωγής οι ιδιοκτήτες προτιμούν να μη χρησιμοποιούν ρομπότ αλλά μεγάλους αριθμούς χαμηλόμισθων και αναλώσιμων εργατών. Το ίδιο το οικονομικό σύστημα δηλαδή μπορεί να ακυρώσει ή να αναβάλει την εξέλιξη της τεχνολογίας προκειμένου να διατηρήσει τις παλιές μορφές εκμετάλλευσης, σε έναν ιδιότυπο λουδιτισμό των από πάνω.

Οπως εξηγούσε άλλωστε ο Αμερικανός οικονομολόγος Ντιν Μπέικερ, οι θεωρίες για την επέλαση των ρομπότ έρχονται απλώς να συσκοτίσουν άλλους σημαντικούς παράγοντες αύξησης της ανεργίας που δεν συνδέονται με την αυτοματοποίηση της παραγωγής.

Αν υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, εξηγεί ο Μπέικερ, δεν είναι ότι τα ρομπότ παίρνουν τις δουλειές των εργατών, αλλά ότι στο υπάρχον οικονομικό σύστημα λειτουργούν σαν εργαλεία για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων. Ενώ θα έπρεπε να είναι φτηνά και να βοηθούν τον άνθρωπο να αυξήσει την παραγωγικότητά του, λόγω του καθεστώτος ευρεσιτεχνιών και των μονοπωλίων που ελέγχουν τα πνευματικά δικαιώματα, παραμένουν ιδιαίτερα ακριβά στην παραγωγή τους και συνεχίζουν να ελέγχονται από μια μικρή ομάδα ανθρώπων.

Η λύση λοιπόν είναι προφανής – αν και διόλου εύκολη στην εφαρμογή της: Δώστε δουλειά σε όλα τα ρομπότ, κοινωνικοποιώντας όλα τα στάδια παραγωγής και καταργώντας το κέρδος προκειμένου να επιτρέψουμε στον άνθρωπο να ζήσει δημιουργικά, απελευθερωμένος από κάθε μορφή αλλοτριωμένης εργασίας.

Τι δεν καταλαβαίνεις;       

efsyn.gr

Υπουργός εναντίον εαυτού του -με έξοδα άλλων

Του Περικλή Κοροβέση

O κλασικός θεωρητικός του πολέμου, Καρλ φον Κλάουζεβιτς, είχε αναλύσει τον πόλεμο ως πολιτική με άλλα μέσα. Νεότεροι στοχαστές συνέχισαν τη σκέψη του εξελίσσοντάς την. Αν και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να ανατρέψει τη θεωρία του, εντούτοις η ερμηνεία της, στο πεδίο της μάχης, εξαρτάται από την ιδιοφυΐα του εκάστοτε στρατηγού.

Και, πράγματι, δεν υπάρχει θεωρία, όσο σωστή κι αν είναι, που να μπορεί να εφαρμοστεί αυτούσια στην πραγματικότητα. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι για διάφορους λόγους έχουν κατασκευάσει κάποια θεωρία και προσπαθούν να την εφαρμόσουν στην πραγματικότητα, τότε ξεκόβονται από αυτήν και ζουν στον κόσμο τους και μέσα στη σέχτα τους, θρησκευτική ή πολιτική. Ως γνωστόν, ανήκουμε στη Δύση, δηλαδή στη γερμανική Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει πως η χώρα μας οικειοθελώς υπέγραψε μια σειρά από συμφωνίες που τη μετέτρεψαν σε αποικία μέσω του χρέους. Η υποταγή μας δεν έγινε ύστερα από έναν πόλεμο και μια κατοχή, αλλά ύστερα από επιλογή των κυβερνήσεων που πίστευαν πως αν μπούμε στην Ευρώπη, αυτομάτως θα γίνουμε Ευρώπη με όλα τα καλά της (επίπεδο ζωής, υποδομές, Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμός).

Στο εξαίρετο βιβλίο του «Η αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος» (εκδόσεις Εξάρχεια) ο Γιώργος Ν. Οικονόμου αναλύει διεξοδικά πως η κακοδαιμονία μας δεν οφείλεται στον ξένο παράγοντα, αλλά είναι έργο της δικής μας πολιτικής. Και εδώ ο Οικονόμου είναι αμείλικτος. Εξετάζει μία μία τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης και αναλύει το έργο τους.

Με μικρές παραλλαγές, οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις σε γενικές γραμμές είχαν την ίδια πολιτική την οποία ολοκλήρωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Με άλλα λόγια, χωρίς να υποτιμά κανείς τον ξένο παράγοντα, που στο κάτω κάτω της γραφής τη δουλειά του έκανε, οι ευθύνες ανήκουν στο πολιτικό μας σύστημα και ο ξένος παράγοντας χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Εντούτοις, και εδώ ισχύει η ιδιοφυΐα του στρατηγού, στην περίπτωσή μας του τοποτηρητή που θα πρέπει να βρει μια πολιτική που δεν εμπίπτει στα μνημόνια. Π.χ. χωρισμός Κράτους - Εκκλησίας, Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός.

Αν και τα μνημόνια επηρεάζουν όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες, πάντα υπάρχουν κάποια περιθώρια για μιαν άλλη πολιτική σε κάποιους τομείς, π.χ. στο βιβλίο. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου έκλεισε. Η ενιαία τιμή βιβλίου, αίτημα και του προεκλογικού ΣΥΡΙΖΑ, δεν επανήλθε. Με καλή πρόθεση έψαξα να βρω ποια είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για το βιβλίο.

Οι «Αναγνώσεις», το κυριακάτικο ένθετο της «Αυγής» για το βιβλίο, τοποθετούσε αντικειμενικά τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια προνομιακή θέση για να χαράξει μια υποδειγματική πολιτική για το βιβλίο. Δεν βρήκα απολύτως τίποτα, εκτός των απόψεων του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, που ομολογουμένως δεν είχα κανένα σημάδι πως ήταν βιβλιόφιλος.

Και εδώ ας πούμε μια ιστορία: Ενας σταλινικός γραφειοκράτης, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, υποστηρίζει με φανατισμό τον σοβιετικό ολοκληρωτισμό με ό,τι αυτό συνεπάγεται (στρατόπεδα εξόντωσης, φυλακίσεις, εκτελέσεις κ.λπ.), εκδίδει βιβλία και γράφει άρθρα που υμνούν τον δικτατορικό ολοκληρωτισμό με ειδίκευση στην Ανατολική Γερμανία.

Ξέρουμε όλοι πως αυτού του είδους τα δημοσιεύματα, δηλαδή η προπαγάνδα για ένα κόμμα ή μια κυβέρνηση, ποτέ δεν είναι αθώα και πάντα οι «μαχητές» κάτι επιδιώκουν. Χρήματα ή καριέρα. Καμιά φορά και τα δύο. Παράδειγμα, ο Ουίλιαμ Λόρενς. Επιστημονικός συντάκτης στην εφημερίδα «New York Times» διαβεβαίωνε στις 12/11/1945 πως δεν υπήρχε ραδιενέργεια στις ισοπεδωμένες πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Και γι’ αυτήν την αποκάλυψη κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ.

Αργότερα μαθεύτηκε πως ήταν έμμισθος του Πενταγώνου. Αυτά τα φαινόμενα δεν είναι και τόσο σπάνια στον δημοσιογραφικό κλάδο. Δεν έχουμε στοιχεία πως ο εν λόγω γραφειοκράτης ήταν έμμισθος. Αλλά ξέρουμε πως έκανε καριέρα. Είναι ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς. Φυσικά ο καθένας έχει δικαίωμα να προβληματίζεται και να αλλάζει απόψεις, φτάνει να μπορεί να τις αιτιολογεί.

Συχνά οπορτουνισμός και προβληματισμός έχουν δυσδιάκριτα όρια. Το λογοτεχνικό περιοδικό «Athens Review of Books», που αναζητά τη θέση του στα αντίστοιχα διεθνή έντυπα, έγραψε το βιογραφικό του υπουργού. Ο κ. Κοτζιάς, αντί να κολακευτεί γι’ αυτήν τη δημοσιότητα από ένα τόσο σοβαρό έντυπο, έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και το περιοδικό καταδικάστηκε σε βαριά πρόστιμα και δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί του με αποτέλεσμα να απειλείται άμεσα με λουκέτο.

Ευλόγως κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: Αν η πρότερη ζωή του κ. υπουργού είναι συκοφαντική δυσφήμηση του σημερινού νεοφιλελεύθερου εαυτού του, γιατί δεν κάνει μήνυση στον παλαιό σταλινικό εαυτό του; ‘Η, πιο απλά, αυτοκριτική;

Μέχρι τώρα η κυβέρνηση δεν έχει διαχωρίσει τη θέση της από τον υπουργό διώκτη της ελεύθερης έκφρασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Να είναι άραγε ο κ. υπουργός εκφραστής της πολιτικής της κυβέρνησης για το βιβλίο; Εύχομαι ολόψυχα να διαψευστώ. Αλλά έχουμε δει τόσα και τόσα. Και έτσι έχουμε χάσει τη χαρά της έκπληξης. Να περιμένουμε ακόμα μια καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;       

efsyn.gr

ΟΑΕΔ: Αυξήθηκαν τον Ιούλιο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι

Αύξηση παρουσίασαν τον Ιούλιο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι σύμφωνα μετα στοιχεία του ΟΑΕΔ.

Ειδικότερα, το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας, για τον μήνα Ιούλιο ανήλθε σε 830.465 άτομα από 822.124 τον Ιούνιο. Από αυτά 484.937 (ποσοστό 58,39%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο  του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 345.528 (ποσοστό 41,61%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Οι άνδρες ανέρχονται σε 295.428 (ποσοστό 35,57%) και οι  γυναίκες ανέρχονται σε 535.037  (ποσοστό 64,43%).

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία), για τον μήνα Ιούλιο,  ανήλθε σε 97.839 άτομα από 89.244 τον Ιούνιο. Από αυτά 34.536 (ποσοστό 35,30%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών  και 63.303 (ποσοστό 64,70%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Οι άνδρες ανέρχονται σε  34.972  (ποσοστό 35,74%) και οι γυναίκες σε 62.867  (ποσοστό 64,26%).

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων για τον μήνα Ιούλιο (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 97.818 άτομα από 90.496, από τα οποία οι 92.319 (ποσοστό 94,38%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 5.499 (ποσοστό 5,62%) είναι εποχικοί τουριστικών  επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανέρχονται σε 41.161 (ποσοστό 42,08%)  και οι γυναίκες σε 56.657  (ποσοστό 57,92%).

Από το σύνολο των επιδοτουμένων ανέργων 75.873 (ποσοστό 77,57%) είναι κοινοί, 3.137 (ποσοστό 3,21%) είναι οικοδόμοι, 5.499 (ποσοστό 5,62%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 1.321 (ποσοστό 1,35%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 11.871 (ποσοστό 12,14%) είναι εκπαιδευτικοί, και 117 (ποσοστό 0,12%) είναι λοιποί.      

Διαγράφονται τα πρόστιμα του ΟΑΣΘ σε ανέργους

Διαγραφή των προστίμων που έχουν επιβληθεί σε ανέργους από τον ΟΑΣΘ, ανακοίνωσε μέσω του λογαριασμού του στο Facebook, ο πρόεδρος του οργανισμού, Στέλιος Παππάς.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Στ. Παππά:

«Η κοινωνική αντίληψη στην άσκηση πολιτικής δεν είναι απλά μια ιδιαίτερη ευαισθησία είναι "υποχρέωση της δημοκρατικής και πολιτισμένης κοινωνίας"

Από σήμερα 17/8/2017 οι άνεργοι στην Θεσσαλονίκη έχουν την δυνατότητα να κυκλοφορούν δωρεάν με τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ.

Επίσης τα πρόστιμα που είχαν επιβληθεί σε ανέργους πριν από την ανάληψη της διοίκησης εκ μέρους του νέου Διοικητικού Συμβουλίου διαγράφονται.

Τα μέτρα αποφασίστηκαν από τον ΟΑΣΘ σε εφαρμογή των δεσμεύσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης».    

Στις 25 Αυγούστου θα καταβληθεί το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης

Στις 25 Αυγούστου θα καταβληθεί το ποσό του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης στους δικαιούχους, το σύνολο των οποίων ανέρχεται στους 266.407.

Συγκεκριμένα με απόφαση της υπουργού Εργασίας Έφης Αχτσιόγλου εγκρίθηκε η μεταφορά πίστωσης ύψους 61.738.385,51 ευρώ για την πληρωμή του επιδόματος μηνός Αυγούστου 2017.

Οι λογαριασμοί θα αρχίσουν να πιστώνονται από το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας.

 iefimerida.gr   

Το κείμενο "γροθιά" του Γιάννη Λιονάκη για το τραγικό τροχαίο δυστύχημα μπροστά από το Πολυτεχνείο Κρήτης

Από χθες, λίγη μόνο ώρα, μετά το τραγικό δυστύχημα στα Χανιά, άρχισαν να ακούγονται φωνές για το δρόμο στον οποίο έγινε το δυστύχημα.

Το θανατηφόρο τροχαίο συνέβη σε δρόμο καρμανιόλα, μπροστά από το Πολυτεχνείο. Αυτή, ήταν, μάλιστα, η πολλοστή φορά που συμβαίνει θανατηφόρο τροχαίο στη συγκεκριμένη ευθεία, όπου δυστυχώς αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες από τους οδηγούς.

Θύματα της ανείπωτης τραγωδίας, μία κοπέλα φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής μόλις 20 ετών με καταγωγή από το Μαρούσι Αττικής και ένας νεαρός, 19 ετών, και αυτός φοιτητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και με καταγωγή από την Αθήνα.

Οι δύο νέοι είχαν βγάλει βόλτα τον σκύλο τους και βρήκαν τραγικό θάνατο, όταν παρασύρθηκαν από αυτοκίνητο, το οποίο είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα και έπεσε πάνω τους. Στη συνέχεια το «τρελό» αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε σταθμευμένη μηχανή.

Ο πρώην διευθυντής της ΕΛΠΑ Κρήτης Γιάννης Λιονάκης, ζητά «συγνώμη», απο τα δύο νέα παιδιά που έχασαν το πρωί την ζωή τους στον δρόμο - καρμανιόλα που περνά απο το Πολυτεχνείο Κρήτης στα Κουνουπιδιανά.

Στην ανάρτησή του στην σελίδα του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ο κ.Λιονάκης γράφει:

«Συγνώμη που δεν σας αφήσαμε να μεγαλώσετε.

Συγνώμη που δολοφονηθήκατε στο νησί μας.

Συγνώμη που δεν σας αφήσαμε να τελειώσετε το Πολυτεχνείο μας που καμαρώνουμε εμείς οι Κρητικοί γι αυτό.

Συγνώμη που ενώ έχουμε χάσει πολλούς φίλους σας στον ίδιο δρόμο , εμείς το .. συνηθίσαμε!

Συγνωμη που μανάδες σαν και τις δικές σας έστειλαν επιστολές φόβου γιαυτό που σας βρήκε παντού και απάντηση δεν πήραν ποτέ.

Συγνώμη που η Περιφέρεια , ο Δήμος,η Αστυνομία,το Επιμελητήριο ,η Πρυτανεία, όλοι εμείς ΔΕΝ κάναμε τίποτα για να σας έχουμε σήμερα κοντά μας ζωντανά ,γελαστά .

Συγνώμη που βρεθήκατε στον αγαπημένο μας νομό ,που ενώ έχει το 22% των οχημάτων, έχει το 47% των τροχαίων θανάτων φέτος..

Συγνώμη που δεν αστυνόμευσαμε έτσι που πρέπει αυτό το δρόμο.

Συγνώμη που δεν βάλαμε μειωτήρες ταχύτητας γιατί δεν το επιτρέπει ο .. νόμος.

Συγνώμη που δεν βάλαμε ένα σοβαρό κάγκελο ή σιδερένιους κώνους για να περπατάτε με ασφάλεια στη σχολή σας .

Συγνώμη που δεν φτιάξαμε μια υπόγεια ή υπέργεια διάβαση ενώ κάνετε εκεί χιλιάδες μετακινήσεις.

Συγνώμη που γεμίσαμε κάμερες το ΒΟΑΚ,αλλά εκεί αφήσαμε τον κάθε ανεγκέφαλο δολοφόνο να τρέχει του..σκοτωμού.

Συγνώμη που δεν κάναμε εκεί ένα κυκλικό ,να ανακόπτεται η ταχύτητα ,και πήγαμε και το κάναμε στο ΒΟΑΚ στα ..Μάλλια.

Συγνώμη που δεν βάλαμε κανένα φανάρι,ενώ βάζαμε στη γέφυρα της Παπαναστασιου ας πουμε ..και έχουμε διάβαση πεζών στον Άι Γιώργη τον Σεληνάρη!

Δεν λέω κουράγιο στους δικούς σας,δεν φτάνει !

Λέω ΣΥΓΝΩΜΗ που μαράναμε και θάψαμε τα όνειρά σας πριν ανθίσουν ...» 

Χαρούλα, όπως Αντζι Σαμίου;

Η -ομολογουμένως- άτυχη σοσιαλμιντιακή στιγμή της Χαρούλας Αλεξίου με το βίντεο «Παναγία μου σβήσε τις φωτιές» στο Instagram την αποκαθήλωσε και την εξομοίωσε με την λαϊκή αοιδό που έγραψε αντιστοίχως στο twitter. Και ενόχλησε πολλούς, που δεν ξεχνούν τα κόκκινα γάντια...

 γράφει η Λίλα Σταμπούλογλου

Η Χαρούλα Αλεξίου έβγαλε ένα βίντεο στο Instagram: «Παναγία μου σβήσε τις φωτιές». Οκτώ δευτερόλεπτα όλα κι όλα. Μια φράση μόνο την έβλεπες να λέει, που όμως πυροδότησε ένα κάρο σχόλια, τα περισσότερα αρνητικά και σκωπτικά. Υπερβολική η αντίδραση του κόσμου; Όχι και τόσο θα έλεγα. Όσο κι αν αγαπάς τη Χαρούλα, όσο κι αν θέλεις να τη δικαιολογήσεις, το βίντεο αυτό σου προκαλεί περίεργα συναισθήματα. Είναι ό,τι ακριβώς περιγράφει η αγγλική λέξη awkward, είναι μια αμήχανη στιγμή.

Η Χαρούλα συμβολίζει όλη αυτή τη γενιά της Μεταπολίτευσης, όλη τη δημοκρατική ανάταση της αριστερής ελπίδας που έγραψε ιστορία στη σύγχρονη Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τους πιο σπουδαίους συνθέτες, με τους πιο σημαντικούς στιχουργούς της χώρας. Ακούς Χαρούλα και σου έρχονται στο νου αγώνες, ιδεώδη, ιδανικά. Είναι θεμέλιο του Πολιτισμού. Και ξαφνικά βλέπεις αυτό το σύμβολο ν’ αποκαθηλώνεται σαν την τελευταία θρησκόληπτη γυναικούλα, να λέει: Παναγιά μου σβήσε τις φωτιές.

Πριν από λίγες μέρες κάτι παρόμοιο έγραψε στο τουίτερ και η Άντζι Σαμίου. Από εκείνη όμως περιμένεις να πει κάτι τέτοιο, το δέχεσαι, εκεί ταιριάζει η εικόνα με τον ήχο, ο χώρος με το χρόνο, το περιβάλλον με τη θερμοκρασία. Αλλά μια ιέρεια του προοδευτισμού να καταπλακώνεται από μια μεταφυσική αυταπάτη με τον ίδιο τρόπο, όπως η Σαμίου; Εκεί κάτι κλωτσάει μέσα σου. Πώς να μην το σχολιάσεις; Πώς να μην μουρμουρίσεις κοροϊδευτικά: αν βοηθούσε η Παναγία στην πυρόσβεση, δεν θα είχαν καεί τα μισά δάση μας, βρε Χαρούλα… Και γιατί η Παναγία μπορεί να βοηθήσει να σβήσει μια φωτιά και δεν βοηθά να μην ανάψει εξαρχής; Γιατί δεν εμποδίζει τον εμπρηστή να πετάξει το σπίρτο και τον ασυνείδητο καπνιστή το τσιγάρο του, Χαρούλα μου; Κι όταν τελικά σβήνει η φωτιά, ποιος το καταφέρνει; Η Παναγία ή ο καταϊδρωμένος πυροσβέστης που πάλεψε στήθος με στήθος με τις φλόγες;

«Μ’ έσωσε η Παναγία» είχε πει και η κοπελίτσα που ήταν στο ελικόπτερο που μπλέχτηκε σε σύρματα και κατέπεσε. «Άγιο είχα», λέει κι ο ασθενής που γλίτωσε από καρδιακό. Τι να του πεις; Ότι δεν σε γλίτωσε άγιος αλλά τα μηχανήματα και οι γιατροί; Δεν του το λες. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να πιστεύει στο μεταφυσικό και να το επικαλείται. Αλλά η καθημερινή, εκλαϊκευμένη χρήση και επίκληση του Θείου, τόσο υπεραπλουστευμένα, σε κάθε εμπόδιο, πρόβλημα και δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε, καταντάει γραφική.

«Κάνε Παναγιά μου να έρθει η ανάπτυξη», «βοήθα να σβήσουν οι φωτιές», «βάλε το χέρι σου να μην κάψω το φαΐ». Το Θείο το έχουμε μπλέξει από την οικονομία και την πυρόσβεση μέχρι τη μαγειρική. Αλλά το κάνουμε μόνο σε μια καθομιλουμένη, κατά συνθήκη σύμβαση, της οποίας τη χρήση υιοθετούμε πιο πολύ από συνήθεια και αφηρημένα, παρά ως σοβαρή πιθανότητα να καταργηθούν οι νόμοι του σύμπαντος για πάρτη μας.

Ατυχής λοιπόν η σοσιαλμιντιακή στιγμή της Χαρούλας. Και ενόχλησε, γιατί ακριβώς είναι η Χαρούλα. Από μια Χαρούλα περιμένεις περισσότερα.

Υ.Γ.: Της την «φύλαγε» κι ο κόσμος βέβαια, γι’ αυτό και της επιτέθηκε τόσο. Για τα κόκκινα γάντια που φόρεσε κάποτε. Να τα λέμε όλα.    

protagon.gr

«Προβλέποντας» τον επόμενο Αύγουστο…

Μπορεί πέρυσι τέτοιες μέρες ο Αλέξης Τσίπρας να μην είχε ούτε ένα λόγο να προκηρύξει εκλογές, του χρόνου όμως θα έχει αρκετούς. Εκτός εάν…

 Του Γιώργου Καρελιά

Ο φετινός Αύγουστος ήταν από εκείνους που επιβεβαιώνουν τη ρήση του Ουμπέρτο Εκο «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις». Ησυχία και χαλαρότητα, τουλάχιστον στα εγχώρια. Ακόμα και η τετραήμερη δοκιμασία της βορειοανατολικής Αττικής από τις πυρκαγιές δεν έφτασε στην άλλη Ελλάδα. Η δε κοκορομαχία κυβέρνησης – ΝΔ για το ποιος νοιάστηκε πρώτος για τα καμένα μόνο μειδιάματα (μέσα στην αδιαφορία) προκάλεσε.

Δεν ήταν έτσι ο περυσινός Αύγουστος. Ακόμα και η -παραδοσιακά υποβαθμισμένη- πολιτική επικαιρότητα ήταν γεμάτη. Τότε κυριαρχούσε η φιλολογία των πρόωρων εκλογών, βασισμένη στην υπόθεση ότι ο Αλέξης Τσίπρας και ο συν αυτώ «δεν θα άντεχαν» να πάρουν τα σκληρά μέτρα που είχαν μπροστά τους και θα «δραπέτευαν» μέσω πρόωρων εκλογών, πετώντας την «καυτή πατάτα» στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ, θυμίζοντας αυτό που έκανε το 2009 ο Κώστας Καραμανλής. Ηταν δε τόση η ένταση της φημολογίας που και κάποιοι στην αντιπολίτευση είχαν πιστέψει το σενάριο της «ηρωϊκής εξόδου» (περισσότερα γι’ αυτά τα περυσινά εδώ).

Τέλος πάντων, αυτά πέρασαν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έφερε όλα τα δύσκολα μέτρα, ο κυβερνητικός λόχος των βουλευτών τα ψήφισε, δεν άνοιξε μύτη και τα περί «ηρωϊκής εξόδου» αποδείχτηκαν όνειρα της (περυσινής) αυγουστιάτικης νύχτας. Κι επειδή ο φετινός Αύγουστος δεν έχει πολιτικές ειδήσεις, δεν απομένει παρά να εικοτολογήσουμε για τον επόμενο. Ένα είναι βέβαιο. Τότε ο κ. Τσίπρας δεν θα μπορεί να πει «όποιος σκέφτεται εκλογές είναι ανόητος», όπως είχε πει πέρυσι τέτοιες μέρες ευρισκόμενος στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Διότι θα τις σκέφτεται (τις εκλογές) ο ίδιος!

Για δύο λόγους:

Πρώτον, διότι θα ακολουθεί ο Ιανουάριος του 2019, οπότε θα αρχίσει η εφαρμογή των επώδυνων μέτρων που ψηφίστηκαν πριν από δύο μήνες. Είναι άλλο η ψήφιση και άλλο η εφαρμογή.

Δεύτερον, διότι θα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί το κυβερνητικό «αφήγημα»: σταθεροποίηση της οικονομίας, έξοδος στις αγορές, ρύθμιση του χρέους. Ο,τι έχει να γίνει, θα έχει γίνει μέχρι τον Αύγουστο του 2018. Οπότε οι επόμενοι δυο-τρεις μήνες θα προσφέρονται για «φιλολαϊκές» κινήσεις (παντός είδους παροχές) μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές.

Αυτό είναι σήμερα το επικρατέστερο, για να μην πούμε σχεδόν βέβαιο, σενάριο. Υπάρχει κάτι που μπορεί να το «χαλάσει»; Υπάρχει. Το «αφήγημα» να μην έχει πάει καλά (οι αγορές να «κλωτσήσουν» κάπου, οι Γερμανοί να αποφεύγουν οποιαδήποτε ρύθμιση για το χρέος κ.α.), οπότε ο εκλογικός σχεδιασμός θα αλλάξει υποχρεωτικά.

Όμως, δεν θα συμβεί αυτό που οι περισσότεροι υποθέτουν. Ότι, δηλαδή, θα επισπευσθούν οι εκλογές. Το αντίθετο. Θα μετατεθούν μέχρι το ακρότατο, συνταγματικά, σημείο (Οκτώβριος 2019). Οι κυβερνήσεις που βλέπουν ότι η ήττα τους είναι μη αναστρέψιμη εξαντλούν την τετραετία.

Κάπως έτσι (προ)«βλέπουμε», από το ήσυχο μπαλκόνι του φετινού Αυγούστου, τον Αύγουστο του 2018. Αν και με τα μελλούμενα πρέπει να προσέχουμε περισσότερο τη φράση της Γραφής: «Μη καυχώ τα εις αύριον, ου γαρ γιγνώσκεις τι τέξεται η επιούσα».    

protagon.gr

Έρευνα: Μεγάλη εκμετάλλευση των μεταναστών που απασχολούνται εποχικά στον αγροτικό τομέα

Μεγάλη εκμετάλλευση των μεταναστών που απασχολούνται εποχικά στον αγροτικό τομέα και η οποία τείνει να γίνει γενικός κανόνας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, διαπιστώνει έρευνα του καθηγητή του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.

Η έρευνα του Απόστολου Παπαδόπουλου και της Λουκίας- Μαρίας Φρατσέα προέκυψε από επεξεργασία στοιχείων, συνεντεύξεις με εργάτες και φορείς χάραξης πολιτικής, δημοσιεύματα ελληνικών εφημερίδων από το 2008 μέχρι σήμερα και βιβλιογραφικές πηγές.

Οι ερευνητές ασχολήθηκαν με την εποχική απασχόληση στον πρωτογενή τομέα, καθώς εκτός των μεγάλων πόλεων, στην υπόλοιπη Ελλάδα η απασχόληση των μεταναστών ξεκίνησε από τον τομέα αυτό. Όπως αναφέρεται, για τους μετανάστες η απασχόληση στον πρωτογενή τομέα εγγυάται ένα εισόδημα αφορολόγητο, μόνο όμως για όσους θεωρούν τους εαυτούς τους ως προσωρινά εργαζόμενους και δεν έχουν φιλοδοξίες να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής τους στην αγροτική Ελλάδα. Μακροπρόθεσμα, τα βασικά δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής γεωργίας επιβάλλουν σοβαρούς περιορισμούς σε όσους μετανάστες επιθυμούν να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο στη χώρα.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Παπαδόπουλος, πολλοί από τους πιο παλιούς μετανάστες μετακινήθηκαν από τον πρωτογενή τομέα σε άλλους κλάδους, όπως τις κατασκευές και τον τουρισμό, αλλά με την οικονομική κρίση ξαναγύρισαν στη γεωργία.

Στον πρωτογενή τομέα υπάρχει, εξάλλου, διαρκής προβληματισμός των παραγωγών για προϊόντα ανταγωνιστικά σε τιμές και η συμπίεση των τιμών επηρεάζει τους όρους απασχόλησης των εργατών.

Βαρύτητα δίνεται στη διερεύνηση των συνθηκών εργασίας στη δυτική Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην Ηλεία, όπου η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κύριες οικονομικές δραστηριότητες μαζί με τον τουρισμό, ωστόσο, όπως διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπουλος, η εποχική εργασία είναι διαδεδομένη και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στη Νάουσα, τη Βέροια, τη Σκάλα Λακωνίας, την Αργολίδα και τη Μεσσηνία.

Σύμφωνα με στοιχεία, τα υψηλότερα ποσοστά εποχικής απασχόλησης στον αγροτικό τομέα εμφανίζονται στην Πέλλα (20,8%), την Ηλεία (20,4%), την Ημαθία (20,1%), τα Δωδεκάνησα (19,9%), τη Χαλκιδική (19,5%), την Αττική (19,5%), τη Βοιωτία (18,2%), την Κορινθία (17,5%), την Πιερία (16%) και τη Φθιώτιδα (15,6%). Στην Ηλεία το ποσοστό της εποχικής απασχόλησης στη γεωργία αυξήθηκε στο 25% μέχρι το 2003, συνέχισε να παραμένει σε υψηλά επίπεδα μέχρι το 2010, και άρχισε να πέφτει στη συνέχεια φτάνοντας το 20,4% το 2013. Υπολογίζεται ότι το ποσοστό των μεταναστών στην Ηλεία ανέρχεται στο 9% του συνολικού πληθυσμού της περιοχής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Μανωλάδα και η καλλιέργεια της φράουλας, ενός προϊόντος με σημαντική εμπορική αξία και εξαγωγικό προσανατολισμό. Εκεί η συμπίεση του κόστους παραγωγής επιτυγχάνεται με υπερεκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού, μέσα από όρους εντατικοποίησης της εργασίας, χαμηλής αμοιβής των ανθρώπων και προσπάθειας διατήρησης των ημερομισθίων σε πολύ χαμηλά επίπεδα με νέες προσλήψεις. Στην περίπτωση των φαινομένων καταναγκαστικής εργασίας στη Μανωλάδα η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Αυτή η τακτική υπερεκμετάλλευσης, διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπουλος, δεν εμφανίζεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλες τις περιοχές με σημαντική αγροτική ανάπτυξη, ωστόσο το ιδιαίτερο στοιχείο στο ελληνικό ζήτημα είναι «ότι υπάρχει αδυναμία εφαρμογής ενός ξεκάθαρου θεσμικού πλαισίου από την πλευρά του ελληνικού κράτος». Μία από τις προσπάθειες που έγιναν από την ελληνική Πολιτεία για να δοθούν λύσεις ήταν η θέσπιση του νόμου για τους μετακλητούς εργάτες από τρίτες χώρες, κάτι το οποίο όπως εκτιμά ο κ. Παπαδόπουλος δεν έχει επιφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η συγκεκριμένη λύση, όπου γίνεται σύνδεση των μετακλητών εργατών με συγκεκριμένους εργοδότες προκαλεί ακόμα ένα πρόβλημα, όπως διαπιστώνεται στην έρευνα. «Όταν με βάση τις υπουργικές αποφάσεις μετακαλούνται οι μετανάστες από συγκεκριμένο εργοδότη, δημιουργείται ένα δέσιμο με πολύ σημαντικούς όρους εξάρτησης και οικονομικού καταναγκασμού που δεν προάγει τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών», παρατηρεί ο καθηγητής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.

  

Μέσα από την έρευνα φωτίζονται, επίσης, διαφοροποιήσεις στους όρους εργασίας ανά εθνικότητα, οι οποίες προκύπτουν από διαφορές στον τύπο της απασχόλησης, στις δεξιότητες, στο νομικό καθεστώς παραμονής τους στην Ελλάδα και στο χρόνο παραμονής τους στην Ελλάδα. Όπως διαπιστώνεται, οι Αλβανοί που ήρθαν νωρίτερα και έκαναν προσπάθειες για να ενταχθούν στις τοπικές κοινωνίες, έχουν αξιοποιηθεί σε καλύτερες θέσεις σε σχέση με τους Ασιάτες, οι οποίοι συμβιώνουν περισσότερο μεταξύ τους και δεν ανοίγονται στην τοπική κοινωνία. Επίσης, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι που απασχολούνται εποχικά, δεν είναι και αυτοί ενταγμένοι στις τοπικές κοινωνίες, λόγω κυρίως της κυκλικής μετακίνησής τους από και προς τις αγροτικές περιοχές.

Ωστόσο, προκύπτει και το συμπέρασμα ότι οι μετανάστες πέφτουν θύμα εκμετάλλευσης ανεξαρτήτως εθνικότητας, καθώς «η εκμετάλλευση έχει να κάνει με το καθεστώς της απασχόλησης και όχι με τη χώρα προέλευσής τους», όπως διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπουλος. «Απλώς κάποιες εθνικότητες ξεφεύγουν σε κάποιο βαθμό από την υπερεκμετάλλευση γιατί έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν επαγγέλματα ή περιοχή ή εργοδότες», προσθέτει.

Οι διαφορετικές ταχύτητες εργαζομένων που συναντώνται στον αγροτικό τομέα έχουν να κάνουν κυρίως με το αν αυτοί έχουν μόνιμη ή εποχική σχέση εργασίας, με τους μόνιμα εργαζόμενους να αντιμετωπίζουν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εκεί βρίσκεται κατά τον κ. Παπαδόπουλο και το κλειδί για την αντιμετώπιση των φαινομένων εργασιακής εκμετάλλευσης: να επεκταθούν τα εργασιακά δικαιώματα και προς όφελος των εποχικά εργαζόμενων, προκειμένου όχι μόνο να διαβιούν καλύτερα, αλλά και να μπορεί να δικαιολογήσει ο παραγωγός την ποιότητα των προϊόντων του.

Ο καθηγητής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου θέτει μάλιστα το ερώτημα πώς μπορούμε να μιλάμε για ποιοτικά προϊόντα, όταν σε πολλά από αυτά η εργασία που χρησιμοποιείται γίνεται πολύ λίγες φορές με κανόνες που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων.

Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται επιστροφή των Ελλήνων στον πρωτογενή τομέα.

Αναφορικά με τη θέση των μεταναστών στις αγροτικές περιοχές με βάση τα νέα δεδομένα ο κ. Παπαδόπουλος απαντά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι αυτή η επιστροφή υπάρχει «σημειακά, αλλά όχι συνολικά, καθώς μικροί αριθμοί Ελλήνων έχουν πάει στις αγροτικές περιοχές για να εργαστούν». Πάντως υπογραμμίζει ότι «η παρουσία των μεταναστών σε αυτές τις περιοχές δεδομένης και της παρουσίας Ελλήνων είναι σημαντική, καθώς οι νέοι Έλληνες που γυρνάνε στην ύπαιθρο και προσπαθούν να αναπτύξουν μια δραστηριότητα έχουν ανάγκη ανθρώπινου δυναμικού». Επίσης, υπενθυμίζει ότι «το 80-90% της χειρωνακτικής εργασίας γίνεται από τους αλλοδαπούς και όσο ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο, αυτό θα συνεχίσει να γίνεται».

Η έρευνα των Απόστολου Παπαδόπουλου και Λουκίας- Μαρίας Φρατσέα διεξήχθη για λογαριασμό του γερμανικού ιδρύματος «Heinrich Boell» και θα παρουσιαστεί στο 5ο Διεθνές Συνέδριο για τη Μετανάστευση, το οποίο θα φιλοξενηθεί από τις 23 ως τις 26 Αυγούστου στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

cnn.gr