Ενας πατέρας εξηγεί στα Jumbo γιατί θα σταματήσει να ψωνίζει!

Με μια ευγενική αλλά και επεξηγηματική επιστολή, Ρεθεμνιώτης πατέρας, προς την εταιρεία που προκάλεσε αντιδράσεις με τις τελευταίες της διαφημίσεις, αναλύει το γιατί τα εν λόγω spot βλάπτουν τα παιδιά και πως μπορούν να τα επηρεάσουν.

                   

Καταλήγοντας γνωστοποιεί πως σε ένδειξη διαμαρτυρίας και μέχρι την έμπρακτη αναίρεση των προπαγανδιστικών αυτών ενεργειών, θα σταματήσει τις αγορές απο τα καταστήματα Jumbo

Διαβάστε την επιστολή και τα επιχειρήματα του 37χρονου πατέρα. 

«Ανοιχτή επιστολή

Προς: Διοικητικό Συμβούλιο και αρμόδιο τμήμα marketing (διαφημίσεων) της «JUMBO AEE»

Αξιότιμοι κύριοι και στελέχη της «JUMBO AEE», χαίρετε!

Είμαι 37 ετών, γονιός 4 παιδιών -5 έως 13 ετών- και φυσικά, αλλεπάλληλες φορές επισκέπτης-πελάτης της επιτυχημένης αλυσίδας καταστημάτων JUMBO, η οποία και τυγχάνει έννοια στενά συνυφασμένη με πολλές ευχάριστες οικογενειακές μας στιγμές.

Ωστόσο με την παρούσα επιστολή, θα ήθελα να σας εκφράσω τη διαμαρτυρία και αγανάκτησή μου, για μια σειρά από προβληθείσες διαφημίσεις εκ μέρους της εταιρίας σας με αποκορύφωμα βεβαίως, την προς τα παιδιά (μας) και τους υπολοίπους τηλεθεατές, προπαγανδιστική αυτές τις ημέρες προβολή μίας ομοφυλοφιλικής ‘σχέσης’, ως εξ’ ίσου φυσικής με μία ετεροφυλική.

Ως γονιός γνωρίζω πολύ καλά, όπως άλλωστε πιστεύω ότι ακόμα καλύτερα (έπρεπε να) γνωρίζετε και σεις ως έχοντες μακροχρόνια εμπειρία, όντες δραστηριοποιούμενοι στο χώρο αυτό των προς τα παιδιά προϊόντων και υπηρεσιών, ότι η εταιρία JUMBO ως όνομα, σήμα, υπηρεσίες και συνολική πορεία, είναι αν μη τι άλλο άρρηκτα συνδεδεμένη με τα παιδιά και εννοείται, εξαιρετικά αναγνωρίσιμη απ’ αυτά!

Οι αποδέκτες των εκπεμπόμενων μηνυμάτων της εταιρίας σας, παιδιά και γονείς, δεν θα μπορούσαν παρά να συγκεντρώνουν ενστικτωδώς την προσοχή τους στο σήμα (‘σύμβολο’ για τα παιδιά) JUMBO, σε κάθε του προβολή και έκφανση (τηλεοπτικές διαφημίσεις, αφίσες, τραγούδια, εκδηλώσεις, έντυπο υλικό). Και τα οποία μηνύματα τα παιδιά, θα συμφωνούσατε ότι έχουν την αίσθηση ότι τα αφορούν προσωπικά!

Το ότι αυτό το γνωρίζετε δίχως άλλο, καταδεικνύεται μάλιστα από το γεγονός ότι πχ. το 2014 πριν από την προβολή αποκριάτικης διαφήμισης, η εταιρίας σας, κατανοώντας φυσικά ότι οι μικροί σας ‘φίλοι’ θα εστιάσουν ενστικτωδώς την προσοχή τους στο μήνυμά της, απευθύνεται προειδοποιητικά προς τους μικρούς  θεατές λέγοντας: «Παιδιά προσοχή!  …..εσείς μην προσπαθήσετε κάτι τέτοιο». Φυσικά, εάν η εταιρία δεν γνώριζε ότι τα παιδιά αισθάνονται τα μηνύματά της ως απευθυνόμενα σε αυτά τα ίδια προσωπικά, η παραπάνω ορθότατη επισήμανση εκ μέρους σας θα ήταν όλως περιττή.

Πού λοιπόν οφείλεται, ή μάλλον, ποιο το προσδοκώμενο εμπορικό, κοινωνικό και κυρίως παιδαγωγικό αποτέλεσμα από την αλλεπάλληλη προβολή θεμάτων όπως η ομοφυλοφιλία, η γύμνια, τα χυδαία υπονοούμενα, η …‘επιθυμία μεταξύ ιδιαίτερα άνισων ηλικιακά ανθρώπων’ κτλ; Το τελευταίο πολύ ενδεικτικά για παράδειγμα, είχε προβληθεί Μ. Εβδομάδα πριν 2 χρόνια, ενώ το περιεχόμενο της σχετικής διαφήμισης διαδραματίζεται σε σκηνικό, όπου κατά τη διάρκεια κορυφαίας εκκλησιαστικής γιορτής (Ανάσταση), η όλη πομπή διακόπτεται, όταν η προπορευόμενη μεσήλικας αντικρίζει ‘αναστατωμένη’ ένα νεαρό(!), προκαλώντας έτσι η διαφήμιση μ’ αυτό τον τρόπο εκτός από την ηθική, συν τοις άλλοις και τη θρησκευτική συνείδηση των θεατών.

Τα παραπάνω μηνύματα που επαναλαμβάνω απευθύνονται (ακούσια ή εκούσια) άμεσα στα παιδιά μας, είναι το λιγότερο νομίζω ατυχείς προωθητικές ενέργειες (εκτός ‘κλίματος’  όπως λέμε), έως και άμεση κοινωνικοπολιτική προπαγάνδα, από την οποία κανείς δεν θα διαφωνούσε ότι τα αθώα παιδιά τουλάχιστο, θα έπρεπε να προστατεύονται, απέχοντας απ’ τον συγκεκριμένο και εν εξελίξει ακόμα (επιστημονικά, φιλοσοφικά και κοινωνικά) προβληματισμό.

Πέραν αυτού, το εν λόγω τις ημέρες αυτές διαφημιστικό ‘μήνυμα’, είναι σαφώς αντίθετο και προς τα μη αναθεωρήσιμα (Συντ. 110, 1) Χρηστά Ήθη, τα οποία ορίζονται ως:

 οι αντιλήψεις του μέσου («κατά την γενικήν αντίληψιν») «χρηστώς (δηλ. ηθικά και ενάρετα) και εμφρόνως σκεπτόμενου κοινωνικού ανθρώπου» (ΑΠ 398/1975• Συντ. 5, 1• Αστ. Κωδ. 178, 281).

Ως θεμελιώδη πηγή δικαίου εφαρμόζονται και υπάρχουν προκειμένου να μη χάσει η κοινωνική συμβίωση την ομαλότητα, τη δικαιοσύνη και κυρίως, την αξιοπρέπειά της! Γι’ αυτό και η υπέρβαση της άσκησης του δικαιώματος κατά το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα ονομάζεται «Κατάχρηση δικαιώματος». Στην Ελλάδα φυσικά, οι αντιλήψεις του μέσου «ηθικώς και ενάρετα σκεπτόμενου κοινωνικού ανθρώπου» (ειδικά ενός γονιού) δεν συνάδουν διόλου με τις αντιλήψεις (όσο και τη σύγχυση) που εκφράζονται και προάγονται μέσα απ’ το εν λόγω διαφημιστικό ‘θέαμα’!

Ουδείς νομίζω θα μπορούσε να διαφωνήσει ότι τα ‘μηνύματα’ ειδικά των εταιριών εκείνων που ‘κινούνται’ στον ευαίσθητο χώρο των παιδιών, οφείλουν να είναι …πιο προσαρμοσμένα στις ηλικιακές ευαισθησίες και ανάγκες των παιδιών! (και των γονιών τους)

Οφείλουν να εκπέμπουν μηνύματα όμορφα, παιδαγωγικώς ωφέλιμα, σεμνά και αγνά όπως και οι ψυχές των παιδιών και με σεβασμό προς αμφοτέρους γονείς και παιδιά αλλά και την ίδια την κοινωνία• αφού σε μεγάλο βαθμό ισχύει ότι:

 «δείκτης πολιτισμού μίας κοινωνίας είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει και φέρεται στα παιδιά της»!

Παρέλκει να αναφερθεί ότι παρά το γεγονός ότι η JUMBO δραστηριοποιείται και σε προϊόντα που απευθύνονται προς ενήλικες (οικιακά είδη, τρόφιμα κτλ), κάτι τέτοιο, δεν θα μπορούσε βεβαίως να μετατρέψει τα καταστήματα-‘σύμβολο’ για τα παιδιά, σε εξ’ ίσου καταστήματα οικιακών ειδών, πολύ περισσότερο …τροφίμων!! Όταν ο κόσμος λέει JUMBO (είτε το κατανοείτε είτε όχι), ο απόλυτος συνειρμός είναι …ΠΑΙΔΙΑ, παιχνίδια, σχολικά, μωρουδιακά, προϊόντα παιδικού δωματίου, ρουχαλάκια κτλ.

Στο σημείο αυτό, έρχεται να προστεθεί και το εξής ερώτημα: Όταν η ομοφυλοφιλία και η έμφυλη σύγχυση προβάλλεται από εταιρίες δραστηριοποιούμενες στο χώρο των ειδών και υπηρεσιών για παιδιά, βρέφη και γονείς, μήπως προπαγανδίζεται έτσι παράλληλα …και η υιοθεσία αθώων παιδιών από ομόφυλα ‘ζευγάρια’;;

Αξιότιμοι κύριοι.

Θεμελιώδης μεταξύ άλλων παράμετρος στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών-νέων μας, είναι σαφώς τα πρότυπα τα οποία τους προβάλει η κοινωνία στην οποία μεγαλώνουν• μαζί βεβαίως, με το προσωπικό μας παράδειγμα.

 ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ και μέχρι την έμπρακτη αναίρεση της εν λόγω και προς τα παιδιά προπαγανδιστικής ενέργειας, ΣΤΑΜΑΤΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΩ ΑΠ’ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ JUMBO.

Να είστε βέβαιοι ότι καμία εμπάθεια δεν απορρέει από αυτή την ενέργεια, σας εκφράζω όμως την απογοήτευση που αισθάνομαι όταν μία εταιρία-σύμβολο για τα παιδιά, εκτρεπόμενη του σκοπού της, προβάλει αλλεπάλληλα όλα τα προαναφερθέντα διεισδύοντας έτσι και ‘μαγαρίζοντας’ τις αθώες συνειδήσεις των παιδιών!

Επαφίεται πλέον στη δική σας διάκριση η αξιοποίηση της παρούσης διαμαρτυρίας από την οποία προσδοκώ (όπως και πλήθος Ελλήνων) την μεταμέλειά σας για τις προαναφερθείσες διαφημιστικές ενέργειες και τη μη επανάληψη φυσικά ανάλογων  ατοπημάτων.

Σε κάθε περίπτωση εύχομαι υγεία για όλους.

Με σεβασμό

Χρήστος Μπονατάκης»

newsitamea.gr

Αυστρία - exit poll: Οι Σοσιαλδημοκράτες φαίνεται να κρατούν τη δεύτερη θέση

Νίκη του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος και του Σεμπάστιαν Κουρτς δείχνουν τα πρώτα exit polls με τις κάλπες να κλείνουν λίγο μετά τις 17:00 (τοπική ώρα).

Σε αντίθεση με την πρώτη πρόβλεψη της δημόσιας Αυστριακής Τηλεόρασης, αμέσως μετά το κλείσιμο των εκλογικών κέντρων στις 18.00 ώρα Ελλάδας, η οποία το έφερνε στην τρίτη θέση, πίσω από το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του απερχόμενου καγκελάριου Κρίστιαν Κερν φαίνεται τελικά να "σώζεται" στη δεύτερη θέση στις σημερινές πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Αυστρία, των οποίων μεγάλος νικητής είναι το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του απερχόμενου υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς.

Στην νέα εκτίμηση στις 20.00 ώρα Ελλάδας, οι Σοσιαλδημοκράτες καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση με ποσοστό 26,9 %, πίσω από το πρώτο Λαϊκό Κόμμα με ποσοστό 31,6%, αλλά μπροστά από το Κόμμα των Ελευθέρων (26%).

Σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, το Λαϊκό Κόμμα αυξάνει το ποσοστό του κατά 7,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2013, το Σοσιαλδημοκρατικό διατηρεί ακριβώς το ποσοστό του από τις τελευταίες εκλογές, αλλά είναι πλέον δεύτερο σε δύναμη, ενώ το Κόμμα των Ελευθέρων αυξάνει τη δύναμή του κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Στην τέταρτη θέση βρίσκεται το νεοφιλελεύθερο ΝΕΟΣ (Νέα Αυστρία), συγκεντρώνοντας ποσοστό 5,2% (+0,2 %), ενώ ποσοστό 4,3 %, εξασφαλίζει η "Λίστα Πιλτς" του ανεξάρτητου Πέτερ Πιλτς, ο οποίος υπήρξε συνιδρυτής του κόμματος των Πράσινων και επί 31 χρόνια βουλευτής τους και είχε ανεξαρτητοποιηθεί τον περασμένο Ιούλιο.

Στη βάση αυτής της εκτίμησης, οι Πράσινοι με ένα 3,9%, δεν εξασφαλίζουν το όριο του 4% για την είσοδο τους στη Βουλή, στην οποία μάλλον δεν θα εκπροσωπούνται πλέον, ωστόσο ανοικτή παραμένει η δυνατότητα να βελτιώσουν το αποτέλεσμά τους από την καταμέτρηση των πάνω από 700.000 επιστολικών ψηφοδελτίων των οποίων η καταμέτρηση αρχίζει αύριο και αναμένεται να ολοκληρωθεί την ερχόμενη Πέμπτη, οπότε θα ανακοινωθεί και το οριστικό τελικό αποτέλεσμα.

Σε σχέση με τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης δυνατοί στη βάση της τελευταίας εκτίμησης εμφανίζονται ένας συνασπισμός Λαϊκού Κόμματος και Κόμματος των Ελευθέρων, που θεωρείται και ως πιθανότερη εκδοχή, ή ένας εκ νέου συνασπισμός ανάμεσα σε Λαϊκό Κόμμα και Σοσιαλδημοκράτες, του οποίου θα ηγείται, για πρώτη φορά εδώ και πάνω από 30 χρόνια το Λαϊκό Κόμμα. Ένας συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών και Ελευθέρων θεωρείται μάλλον απίθανος, λόγω της απόρριψής του από τον απερχόμενο καγκελάριο Κρίστιαν Κερν.

Οι αρχικές προβλέψεις των exit polls

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των exit polls, το κόμμα του Κουρτς, OVP, συγκεντρώνει 31%, ακολουθεί σε απόσταση «αναπνοής» το ακροδεξιό FPO με 29% ενώ οι Σοσιαλδημοκρατές βρίσκονται στο 25%.

iefimerida.gr        

Οι λέξεις της μουσικής

Του Νίκου Σαραντάκου      

Λένε πως η μουσική μπορεί να πει τα πάντα χωρίς να χρησιμοποιεί λέξεις, όταν όμως εμείς οι άνθρωποι μιλάμε για τη μουσική λέξεις βέβαια χρησιμοποιούμε, καθώς και μια ειδική ορολογία –και το σημερινό μας ταξίδι θα περιστραφεί γύρω από αυτή την ορολογία και τις λέξεις της μουσικής.

Η ίδια η μουσική πήρε τ’ όνομά της από τις μούσες· και αρχικά, μουσική τέχνη ήταν κάθε τέχνη που είχε προστάτιδα κάποια από τις εννιά Μούσες, σιγά-σιγά όμως το ουσιαστικό «τέχνη» μαράθηκε κι έπεσε, ενώ η σημασία στένεψε κι έμεινε στη μουσική και στη λυρική ποίηση. Από τα λατινικά, musica, πέρασε η λέξη στις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και έγινε διεθνής.

Όπως διεθνής λέξη έγινε και το μουσείον, που ήταν στην αρχή ο χώρος ο αφιερωμένος στις Μούσες· και επειδή στη Δύση έφτιαχναν στα πάρκα τους σπήλαια αφιερωμένα στις Μούσες, που τα διακοσμούσαν με ένα ιδιαίτερο είδος ψηφιδογραφίας, αυτό ονομάστηκε musaicus, των Μουσών δηλαδή, και από εκεί το ιταλικό mosaico και αντιδάνειο το δικό μας μωσαϊκό, κάποτε ταπεινό και τώρα περιζήτητο· το μωσαϊκό, που μέσω των στίχων της Νικολακοπούλου ακόμα διατηρεί κάποια σχέση με τη μουσική, αφού τα πιο ωραία λαϊκά σε σπίτια με μωσαϊκά τα είχαμε χορέψει.

Η μουσική μιλάει μόνη της, λέγαμε πιο πάνω, αλλά ταυτόχρονα μιλάει τη γλώσσα στην οποία γράφονται τα πιο δημοφιλή μουσικά έργα της εκάστοτε εποχής. Κάποτε, μιλούσε ελληνικά· στην εποχή μας, μιλάει σαφώς αγγλικά· ίσως πριν από τον πόλεμο να μιλούσε γαλλικά, πάντως για πολλούς αιώνες νωρίτερα η μουσική μιλούσε ιταλικά. Και όχι μόνο η μουσική, αλλά και οι μουσικοί μιλούσαν ιταλικά, είτε ήταν Ιταλοί, πράγμα καθόλου σπάνιο καθώς πλήθη Iταλών μουσικών και τραγουδιστών είχαν κατακλύσει τις βασιλικές αυλές και τις λυρικές σκηνές της Ευρώπης, είτε ήταν ντόπιοι και αναγκάζονταν να χρησιμοποιούν την ιταλική ορολογία, ή και την ιταλική γλώσσα. Χαρακτηριστικό είναι ότι όταν η όπερα του Μότσαρτ «Η μεγαλοψυχία του Τίτου» ανέβηκε στην Πράγα τον Σεπτέμβριο του 1791, λίγο πριν από τον θάνατό του, η αυτοκράτειρα Μαρία Λουίζα λέγεται ότι την απέρριψε περιφρονητικά, χαρακτηρίζοντάς την, εις επήκοον όλων, porcheria tedesca, γερμανική γουρουνιά. Η Γερμανίδα αυτοκράτειρα χρησιμοποιούσε την ιταλική γλώσσα για να βρίσει τον κορυφαίο Γερμανό συνθέτη! (και ας μην ανοίξουμε τώρα συζήτηση αν ο Μότσαρτ ήταν Αυστριακός ή Γερμανός).

Την ίδια εποχή ο Μότσαρτ είχε αποφασίσει να ξεκόψει με την Αυλή και να στραφεί προς το λαϊκό θέαμα, στα φτηνά θεατράκια των προαστίων, και είχε ήδη κάνει την περισσότερη δουλειά πάνω σε ένα γερμανόφωνο λιμπρέτο του «αδελφού» του, του επίσης ελευθεροτέκτονα Σικανέντερ –κι έτσι γεννήθηκε αυτό το μπερδεμένο αριστούργημα, ο Μαγικός Αυλός, που είχαμε μια φορά την κουβέντα του και αποφανθήκαμε ότι κακώς ειπώθηκε Μαγεμένος σε μετάφραση από τα γαλλικά (La flute enchantée). Αλλά πλατειάζω. Το γεγονός είναι ότι η σοβαρή μουσική, επειδή στην περίοδο της άνδρωσης και της ακμής της ήταν ιταλόφωνη, έχει λεξιλόγιο σχεδόν αμιγώς ιταλικό -και ακόμα και σήμερα, επειδή οι περισσότερες όπερες έχουν λιμπρέτο ιταλικό, οι λυρικοί τραγουδιστές ξέρουν ιταλικά.

Πάντως, αν το εξετάσουμε ετυμολογικά, ακόμα και στο αμιγώς ιταλικό λεξιλόγιο της όπερας υπάρχουν κάμποσες λέξεις ελληνικής απώτερης αρχής, με πρώτην την άρια. Η άρια (aria) είναι το αεράκι, και η λέξη η λατινική είναι δάνειο από το ελληνικό αήρ. Σημασιολογικά, δεν είναι παράδοξο που η αρχική σημασία (αεράκι) επεκτάθηκε να σημαίνει τον σκοπό που τραγουδάμε· παρόμοια σημασιολογική εξέλιξη υπάρχει και στα τούρκικα, όπου χαβά είναι ο αέρας (εξ ου και η Τουρκ Χαβά Γιολαρί, η εθνική τουρκική αεροπορική εταιρεία που τόσο γέλιο προκαλεί σε κάποιους Έλληνες) και βέβαια χαβάς είναι και ο σκοπός, η μελωδία, και κατ’ επέκταση κάτι που το κάνουμε συνεχώς και επίμονα, συχνά ενοχλητικό και «το χαβά του αυτός» ή κι απόψε ξαναρχίσαμε το ίδιο χαβαδάκι, που λέει και το τραγούδι.

Οι εφτά νότες που χρησιμοποιούμε, δεν είναι ακριβώς ιταλικές, αν και Ιταλός εμπνεύστηκε τα ονόματά τους, και συγκεκριμένα ο Guido d’Arezzo, ο οποίος, το 1025, ενώ δίδασκε εκκλησιαστική μουσική, πήρε τις πρώτες συλλαβές από έναν ύμνο προς τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, και ονόμασε έτσι τις εφτά νότες:

-Ut queant laxis

-Resonare fibris

-Mira gestorum

-Famuli tuorum

-Solve polluti

-Labii reatum

-Sancte Iohannes (στην έβδομη νότα δεν παίρνει την πρώτη συλλαβή, αλλά τα αρχικά γράμματα).

Το ut επειδή δεν είναι πολύ ηχηρό, αργότερα αντικαταστάθηκε από το do, ίσως σαν πρώτη συλλαβή της λέξης Domine (Κύριε). Αρχικά όμως, η πρώτη αυτή νότα ονομάστηκε gamma, από το ελληνικό γάμμα, και μετά ο όρος gamma έφτασε να σημαίνει όλη την οκτάβα –με τον καιρό, η σημασία διευρύνθηκε, κι επέστρεψε και στα ελληνικά σαν αντιδάνειο, όταν λέμε ότι ένα προϊόν διατίθεται σε μεγάλη γκάμα χρωμάτων, ας πούμε.

Όπως θα ξέρετε, όμως, οι αγγλοσάξονες και οι γερμανοσλάβοι αργότερα ονομάτισαν τις νότες με τα γράμματα του λατινικού αλφαβήτου, από Α έως G, σύστημα πολύ απλό αλλά και πολύ πεζό. Το Α αντιστοιχεί στο Λα ή, αντίστροφα, το Ντο αντιστοιχεί στο C (επιπλέον, οι Γερμανοί αντί για Β έχουν Η, για κάποιο λόγο).

Όσο για τις βυζαντινές νότες, πα, βου, γα, δι, κε, ζω, νη, το μυστικό των ονομάτων τους λύνεται εύκολα αν προσέξουμε λίγο: είναι βασισμένα στα εφτά πρώτα γράμματα του αλφαβήτου. Στο Καπλάνι της Βιτρίνας της Άλκης Ζέη, αν θυμάμαι καλά, τα κορίτσια έλεγαν πως ο παππούς τους μιλούσε «βυζαντινά», επειδή έλεγε τις νότες πα-βου-γα-δι-κε-ζω-νη. Λίγοι όμως ξέρουν ότι οι ονομασίες αυτές για τις βυζαντινές νότες δεν επινοήθηκαν επί βυζαντινής αυτοκρατορίας, παρά πολύ αργότερα, από τον Χρύσανθο της Μαδύτου, περί το 1815, δηλαδή λίγο πριν από την επανάσταση.

Ας περάσουμε όμως στα μουσικά όργανα. Ο λεγόμενος βασιλιάς της ορχήστρας, το πιάνο, δεν είναι και τόσο παλιό, αν σκεφτούμε ότι την εποχή του Μπαχ ήταν ακόμα πειραματικό όργανο. Το όνομά του είναι σύντμηση του pianoforte που θα πει σιγά και δυνατά. Πράγματι, ο Ιταλός Κριστοφόρι το 1709, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει σφυράκια για να χτυπούν τις χορδές αντί για συστήματα νυγμού (που τις τσιμπούσαν) κι έτσι ο μουσικός μπορούσε πια να ποικίλλει την ένταση του ήχου του· αυτό το όργανο το ονόμασε gravicembalo col piano e forte, και με τον τρόπο αυτό το πιάνο μπορούσε να χρησιμοποιείται σε συναυλίες ενώ το καημένο το τσέμπαλο, ο πρόγονός του, ήταν πιο πολύ όργανο προσωπικής χρήσης και ιδιωτικού χώρου.

Το τσέμπαλο είναι έγχορδο, αλλά ετυμολογικώς ανάγεται στα αρχαία κύμβαλα, που βεβαίως ήταν κρουστά. Ήταν δυο κοίλοι δίσκοι, που τους κρατούσε από έναν σε κάθε χέρι ο οργανοπαίκτης και τους χτυπούσε τον έναν πάνω στον άλλον· θα θυμάστε είτε από τον Απόστολο Παύλο (Προς Κορινθίους 13.1) είτε από τον Καρυωτάκη της Μικρής Ασυμφωνίας σε άλφα μείζον (Α κύριε κύριε Μαλακάση…), το κύμβαλον αλαλάζον, την έκφραση που χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον ρηχό άνθρωπο που επαναλαμβάνει γνώμες άλλων. Το κύμβαλον αυτό περνάει στα λατινικά ως cymbalum, αρχικά με την ίδια σημασία, αλλά μέσα στους αιώνες η σημασία αλλάζει και δηλώνεται πλέον ένα έγχορδο όργανο σαν το σαντούρι ή το ψαλτήρι. Κάποιος ευφυής οργανοποιός του Μεσαίωνα έχει την ιδέα να προσαρμόσει ένα μηχανισμό με πλήκτρα, και γεννιέται το clavicymbalum (clavis = κλειδί) στα μεσαιωνικά λατινικά, ή clavicembalo στα ιταλικά, που κυριαρχεί πριν εκτοπιστεί από το πιάνο (αν και ακόμα χρησιμοποιείται σε εκτελέσεις με όργανα εποχής· και ο Χατζιδάκις, ίσως θυμάστε, είχε παρουσιάσει στο Τρίτο τον Φλωρινιώτη με συνοδεία τσέμπαλο). Ταυτόχρονα, το μεσαιωνικό τραπεζοειδές cymbalum εμφανίζεται στα ουγγρικά ως cymbalon ή cimbalom, που υπάρχει σε δύο παραλλαγές, ένα μικρό και φορητό όργανο που καθιερώνεται στις τσιγγάνικες ορχήστρες, και ένα μεγαλύτερο, με 125 χορδές, που θεωρείται το εθνικό μουσικό όργανο της Ουγγαρίας και εντάσσεται στη συμφωνική ορχήστρα σε έργα του Λιστ, του Κόνταλι (δεν προφέρεται ακριβώς έτσι) και άλλων. Από τη μικρότερη παραλλαγή έχουμε και το ρωσικό tsimbali, και προφανώς μέσω Ρουμανίας και Μολδοβλαχίας φτάνει το όργανο και η λέξη στα ελληνικά, ως τσίμπαλο στις μικρασιάτικες ορχήστρες. Έτσι, στην αυτοβιογραφία του, ο Γιώργος Ζαμπέτας λέει:

Mε έστελνε λοιπόν ο γέρος μου και πήγαινα στον Tσιτσάνη το μπουζούκι του αλλά κι όταν δεν είχε χορδές με έστελνε και του αγόραζα. Σε ένα καφενείο τη MIKPA AΣIA, στην οδό Aθηνάς, απέναντι απ’ τα ουρητήρια του Kαραμάνου. Ήταν πιο μπροστά απ’ του Kοπελιάδη το μαγαζί. Eκεί συχνάζανε όλοι οι πρόσφυγες μουσικοί, οι Mικρασιάτες. Kαθόντουσαν εκεί και παίζανε ούτι, λαούτο, τσίμπαλο.

Όσο για το βιολί, ανάγεται στο μεσαιωνικό λατινικό vidula, που έχει μπερδεμένη και όχι πολύ σίγουρη ετυμολογία. Πάντως δεν έχει καμιά σχέση με το λουλούδι, που και αυτό λέγεται στα ιταλικά viola και που έχει δώσει το βιολετί το χρώμα, το ιώδες. Και ενώ είναι ξενόφερτο όργανο, κατάφερε να μπει στην ελληνική φρασεολογία: το βιολί του αυτός, λέμε για κάποιον που επιμένει να λέει όλο τα ίδια και τα ίδια, ή στην ίδια συμπεριφορά, σε σημείο που καταντάει ενοχλητικός, από την εικόνα του επαίτη βιολιστή που μονότονα επαναλαμβάνει την ίδια δοξαριά.

Όταν κάποιος φλυαρεί επίμονα και ανόητα, λέμε ότι τσαμπουνάει συνεχώς τα ίδια πράγματα, κι αυτή η ταπεινή λέξη ετυμολογικά είναι ξαδερφάκι με την υψηλότερη ίσως έκφανση της λεγόμενης σοβαρής μουσικής, τη συμφωνική μουσική. Η λέξη συμφωνία στα αρχαία έχει πολλές σημασίες, αλλά στην ελληνιστική εποχή, συμφωνία φαίνεται ότι είναι μεταξύ άλλων η ορχήστρα στα συμπόσια και ένα μουσικό όργανο, πιθανώς κρουστό. Στη μετάφραση των εβδομήκοντα, στον Δανιήλ, διαβάζουμε «όταν ακούσητε της φωνής της σάλπιγγος͵ σύριγγος και κιθάρας͵ σαμβύκης και ψαλτηρίου͵ συμφωνίας και παντός γένους μουσικών…» ενώ στο ευαγγέλιο του Λουκά, στην παραβολή του Ασώτου, ο άσωτος πλησιάζοντας στο σπίτι του ήκουσεν συμφωνίας και χορών. (Θα προσέξατε ότι στα αρχαία το ακούω έπαιρνε γενική· ώρες είναι να το πάρουν είδηση οι σημερινοί γενικομανείς και να αρχίσουν να λένε «δεν σου ακούω»!) Η λέξη αυτή λοιπόν περνάει στα λατινικά ως symphonia με τις έννοιες αφενός της αρμονίας ήχων και της ορχήστρας, και αφετέρου του μουσικού οργάνου, πνευστού πλέον. Με τη σημασία αυτή παράγεται το ιταλικό sampogna και στη συνέχεια zampogna, ένα πνευστό μουσικό όργανο, το οποίο διαδίδεται και προς τη δύση (π.χ. γαλλ. zampogne) και προς την ανατολή, όπου το δανειζόμαστε ως τσαμπούνα ήδη από τον Μεσαίωνα. Από εκεί και το ρήμα τσαμπουνίζω και το σημερινό τσαμπουνάω, που σημαίνει μιλώ πολύ και φλύαρα και που προφανώς γεννήθηκε από την αναλογία ανάμεσα στην επίμονη φλυαρία και στον μονότονο ήχο της τσαμπούνας.

Και το μπουζούκι; Το κατεξοχήν ελληνικό όργανο, όπως θεωρείται, της αστικής τουλάχιστον μουσικής, ετυμολογείται από την τουρκική λέξη bozuk που σημαίνει χαλασμένος, ακατάστατος, ίσως επειδή χρειαζόταν να αλλάζει συχνά κούρδισμα. Από την τουρκική σημασία καταλαβαίνουμε ότι η αρχική σημασία της λέξης μπουζουκοκέφαλος δεν ήταν αυτός που έχει κεφάλι σαν μπουζούκι αλλά αυτός που έχει χαλασμένο, στραβό κεφάλι. Αλλά και το κλαρίνο, το άλλο κατεξοχήν όργανο της δημοτικής όμως μουσικής, ήρθε σχετικά πρόσφατα στα μέρη μας, κατά την επικρατούσα άποψη από τις στρατιωτικές μπάντες των Βαυαρών αλλά πιθανώς και από περιοδεύοντες μουσικούς, πάντως όχι νωρίτερα από το 1800. Είναι δάνειο από τα ιταλικά (clarino, που αρχικά σήμαινε την τρομπέτα στα ιταλικά) που ανάγεται στο claro = καθαρός, ηχηρός.

Και το κλαρίνο έχει περάσει στη φρασεολογία: για κάποιον που στέκεται ακίνητος σε στάση προσοχής, συνήθως για στρατιωτικό, λέμε ότι στέκεται κλαρίνο. Και μια και περάσαμε στη φρασεολογία, πρέπει να αναφέρουμε την παλιότερη έκφραση η κοιλιά του παίζει ταμπουρά, όταν γουργουρίζει η κοιλιά από την πείνα· επίσης, για κάποιον που είναι ο τελευταίος σε μια ιεραρχία, λέμε πως είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά ή η τελευταία τρύπα της φλογέρας. Επειδή όμως πολλά τα είπα, για να μην αρχίσετε να λέτε ότι πήρα ψηλά τον αμανέ και να αδημονείτε πότε θα τελειώσει το τροπάριο, κάπου εδώ πρέπει να κλείσει η περιδιάβασή μας στον κόσμο των λέξεων και των φράσεων της μουσικής. Μ’ άλλα λόγια, φινίτο λα μούζικα!

sarantakos.wordpress     

Απλοποιείται η διαγραφή από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Ι.Χ.

Με την υποβολή υπεύθυνης δήλωσης στο υπουργείο Μεταφορών, οι πολίτες μπορούν να ζητήσουν τη διαγραφή από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας, χωρίς να είναι απαραίτητα τα δικαιολογητικά ή το πιστοποιητικό καταστροφής του οχήματος.

Σύμφωνα με τη σχετική εγκύκλιο (ΠΟΛ 1045) για τα επιβατικά Ι.Χ. αυτοκίνητα με ημερομηνία πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην Ελλάδα πριν από τις 4/3/2004, τα οποία δεν βρίσκονται πλέον στην κατοχή των ιδιοκτητών τους, οι τελευταίοι μπορούν να υποβάλουν αίτηση διαγραφής αυτών από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Οχημάτων του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, χωρίς την προσκόμιση πιστοποιητικού καταστροφής του οχήματος, στην περίπτωση που αυτά έχουν δοθεί για καταστροφή, διάλυση ή αχρήστευση έως τις 4/3/2004, γεγονός που βεβαιώνεται με υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος και κάθε άλλο διαθέσιμο αποδεικτικό έγγραφο. Εφόσον για τα έτη που έπονται της ημερομηνίας διάλυσης, αχρήστευσης ή καταστροφής του οχήματος έχουν καταβληθεί τέλη κυκλοφορίας, αυτά δεν επιστρέφονται. Σε διαφορετική περίπτωση δεν γίνονται απαιτητά από την εφορία.

Η αίτηση διαγραφής υποβάλλεται σε οποιαδήποτε υπηρεσία Μεταφορών και Επικοινωνιών των περιφερειών της χώρας και σε αυτήν αναγράφεται ο λόγος για τον οποίο ζητείται η οριστική διαγραφή του οχήματος. Με την υπεύθυνη δήλωση παραδίδονται στην υπηρεσία Μεταφορών και Επικοινωνιών της περιφέρειας η άδεια κυκλοφορίας και οι κρατικές πινακίδες του αυτοκινήτου, εφόσον βρίσκονται στην κατοχή του αιτούντος τη διαγραφή. Αίτηση διαγραφής μπορεί να υποβληθεί και από κληρονόμους, μετά τη δήλωση αποδοχής της κληρονομιάς, για κληρονομηθέντα αυτοκίνητα τα οποία είχαν δοθεί για καταστροφή, διάλυση ή αχρήστευση έως τις 4/3/2004.

Στον αιτούντα χορηγείται βεβαίωση διαγραφής με ημερομηνία 4/3/2004, εκτός εάν από επίσημο δημόσιο έγγραφο που συνυποβάλλεται με την υπεύθυνη δήλωση αποδεικνύεται ότι η καταστροφή, διάλυση ή αχρήστευση πραγματοποιήθηκε πριν από την ημερομηνία αυτή. Στην περίπτωση αυτή ως ημερομηνία διαγραφής ορίζεται η ημερομηνία που προκύπτει από το έγγραφο.    

Δύσκολο το σχέδιο εξίσωσης αντικειμενικών αξιών με τις εμπορικές

Αγώνα δρόμου δίνουν οι αρμόδιοι φορείς για την εξίσωση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων με τις πραγματικές τιμές πώλησης, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν επαρκή διαθέσιμα στοιχεία.

Τοπικές επιτροπές σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας συστήνει το υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με την «Καθημερινή» σε μια ύστατη προσπάθεια εξίσωσης των αντικειμενικών αξιών με τις πραγματικές τιμές πώλησης των ακινήτων. Και αυτό, καθώς η ομάδα εργασίας που είχε αναλάβει να παρουσιάσει στη συντονιστική επιτροπή του υπουργείου Οικονομικών μια νέα εφαρμογή εξεύρεσης της τιμής ζώνης, επί της ουσίας, απέτυχε. Αν και το σχέδιο που παρουσίασαν ήταν καθ’ όλα άρτιο, όπως αναφέρουν στελέχη του οικονομικού επιτελείου, ωστόσο αυτό είναι αδύνατον να εφαρμοστεί δεδομένου ότι στις περισσότερες περιοχές της χώρας οι αγοραπωλησίες ακινήτων είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Βασική προϋπόθεση για να «δουλέψει» η εφαρμογή είναι να υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Στις 100 τοπικές επιτροπές που θα συσταθούν με στόχο την αναπροσαρμογή 10.000 τιμών ζώνης σε όλη την επικράτεια, θα συμμετέχουν, εκτός από στελέχη των εφοριών και μεσιτών, εκτιμητές ακινήτων, στελέχη της ΤτΕ και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.

Την τελική εισήγησή τους θα πρέπει να παραδώσουν στον υπουργό Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτο εντός του Δεκεμβρίου και σε κάθε περίπτωση πριν από το τέλος του έτους. Πάντως το ίδιο πρόβλημα που αντιμετώπισε η ομάδα εργασίας θα αντιμετωπίσουν και οι νέες επιτροπές. Αυτό της έλλειψης στοιχείων, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, τα τελευταία χρόνια οι πράξεις είναι ελάχιστες. Το πιθανότερο είναι και οι τοπικές επιτροπές να σηκώσουν τα χέρια ψηλά και να δηλώσουν στην ηγεσία του υπουργείου ότι δεν είναι εφικτός ο προσδιορισμός τιμών ζώνης. Σε αυτή την περίπτωση το οικονομικό επιτελείο θα αναγκασθεί να ζητήσει, για ακόμη μία φορά, τη μετάθεση αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών για το 2019.

Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο της οριζόντιας μείωσης των αντικειμενικών αξιών υπό τον φόβο των προσφυγών από πολίτες, όπως και έγινε το 2016, με αποτέλεσμα σε έξι περιοχές της χώρας να ακυρωθούν οι αξίες που είχαν προσδιοριστεί από το υπουργείο Οικονομικών.

Σύμφωνα με ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, «το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας οι πράξεις είναι ελάχιστες, ενώ σε άλλες δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία.

Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία καθορισμού τιμών ζώνης σε όλη την επικράτεια με το παραπάνω σύστημα είναι εξαιρετικά δύσκολη, ενώ ακόμα δυσκολότερη είναι η παρακολούθηση της αγοράς με στόχο να τροφοδοτείται η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα που επιθυμεί να δημιουργήσει το υπουργείο Οικονομικών με τις αξίες των ακινήτων». Δηλαδή, δεν είναι εφικτή στην παρούσα χρονική στιγμή η αναπροσαρμογή των τιμών της εφορίας με βάση τις πραγματικές τιμές, καθώς δεν υπάρχει ικανό δείγμα πωλήσεων ακινήτων για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα και να ληφθούν αποφάσεις για τα ακίνητα σε όλη τη χώρα. Οπως σημειώνει ο ίδιος παράγων, οι όποιες πράξεις, γίνονται αυτό το διάστημα από ανθρώπους που χρειάζονται χρήματα για να εξυπηρετήσουν υποχρεώσεις τους.

Όπως αναφέρουν οι ειδικοί του χώρου, στην παρούσα στιγμή οι αντικειμενικές είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Επισημαίνουν πάντως ότι κατά μέσον όρο οι αντικειμενικές αξίες είναι μειωμένες έως και 40% από τις πραγματικές. Βέβαια, υπάρχουν και περιπτώσεις αγοραπωλησιών όπου οι τιμές πώλησης ήταν κατά 70% κάτω από την αντικειμενική τους αξία. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που συμπεριλαμβάνονται στο Μητρώο Αξιών Μεταβιβάσεων Ακινήτων, τα οποία δείχνουν την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων, όπως επίσης και την αδυναμία υπολογισμού της τιμής ζώνης ανά περιοχή.

   

Welt: Ψεύτικα στοιχεία για τους πρόσφυγες δίνει η Αθήνα

Αιχμές της γερμανικής εφημερίδας Welt στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των προσφύγων. Δεν φυλάσσουν καλά τα σύνορα τους, λέει η εφημερίδα.  

“Περίπου 15.000 αιτούντες άσυλο φτάνουν στην Γερμανία κάθε μήνα μέσω της Βαλκανικής οδού. Ενας από τους βασικούς λόγους για αυτό είναι ότι κράτη μέλη της ΕΕ όπως η Ελλάδα και η Βουλγαρία δεν φυλάσσουν επίτηδες καλά τα εξωτερικά συνορά τους, σε αντίθεση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες”, υποστηρίζει η γερμανική εφημερίδα WELT.

Σύμφωνα μάλιστα με το δημοσίευμα, το οποίο επικαλείται διπλωματικούς κύκλους της ΕΕ και πηγές από τις γερμανικές υπηρεσίας ασφαλείας, η Ελλάδα προβαίνει σε ψευδείς δηλώσεις αναφορικά με τον αριθμό των μεταναστών στη χώρα προκειμένου να μην γίνεται αντιληπτή η φυγή τους προς την Κεντρική Ευρώπη.

Οι συντάκτες ζήτησαν στοιχεία από την ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες που τους απάντησε ότι η ίδια στηρίζει περίπου 44.000 μετανάστες στην Ελλάδα. Βάσει των στοιχείων αυτών ο αριθμός των μεταναστών που βρίσκεται στα hotspot των νησιών είναι πολύ μικρότερος από τους 13.600 για τους οποίους μιλά επίσημα η κυβέρνηση. «Υπολογίζουμε ότι είναι το πολύ 10.000» λέει Ευρωπαίος υψηλόβαθμος αξιωματούχος στη Welt.

To δημοσίευμα:

Ti αναφέρει η Deutsche Welle

Σημαντικές αποκαλύψεις για τον τρόπο που η ελληνική κυβέρνηση διαχειρίζεται το προσφυγικό δημοσιεύει σήμερα η κυριακάτικη Welt am Sonntag υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα δίνει λάθος στοιχεία για τους πρόσφυγες» και υπότιτλο «Κάθε μήνα καταφθάνουν 15.000 αιτούντες άσυλο στη Γερμανία, κυρίως μέσω Βαλκανίων. Η Αθήνα φαίνεται να φυλάσσει πλημμελώς τα σύνορα και δίνει παραπλανητική εικόνα για τις (πραγματικές) διαστάσεις της μετανάστευσης».

Όπως αναφέρει στο πρωτοσέλιδο άρθρο της η γερμανική εφημερίδα, μολονότι ο λεγόμενος Βαλκανικός Διάδρομος έχει κλείσει περίπου 15.000 αιτούντες άσυλο καταφθάνουν κάθε μήνα στη Γερμανία δια μέσω του συγκεκριμένου διαδρόμου, επιλέγοντας δηλαδή τη διαδρομή μέσω Τουρκίας, Ελλάδας και βαλκανικών χωρών. «Ένας από τους σημαντικότερους λόγους: χώρες μέλη της ΕΕ όπως η Ελλάδα και η Βουλγαρία φυλάσσουν συνειδητά πλημμελώς τα εξωτερικά σύνορα, επιτρέποντας σε πρόσφυγες και παρά τους σχετικούς ευρωπαϊκούς κανόνες να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την κεντρική Ευρώπη. Πολλοί καταλήγουν εντέλει στη Γερμανία. Αυτό καταδεικνύουν έρευνες της WamS σε Βερολίνο και Βρυξέλλες».

40.000 οι πρόσφυγες στην Ελλάδα;

Επικαλούμενη γερμανικές πηγές ασφαλείας αλλά και ευρωπαϊκούς διπλωματικούς κύκλους η εφημερίδα υποστηρίζει την ίδια ώρα ότι η ελληνική κυβέρνηση δίνει λάθος στοιχεία για τον αριθμό των προσφύγων που βρίσκονται στη χώρα και παραπλανητική εικόνα για τις πραγματικές διαστάσεις της μετανάστευσης, για τον αριθμό δηλαδή των προσφύγων και μεταναστών που την εγκαταλείπουν. Ενώ η Αθήνα μιλάει για 62.000 ανθρώπους στην ηπειρωτική χώρα και τα νησιά, στην πραγματικότητα, αναφέρει η WamS, ο αριθμός δεν ξεπερνά τις 40.000 και αυτό παρότι μόνον κατά την τρέχουσα χρονιά κατέφθασαν στην Ελλάδα μέσω Αιγαίου άλλοι 20.000 αιτούντες άσυλο. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ανέφερε ότι υποστηρίζει στην Ελλάδα 44.000 πρόσφυγες. Επίσης, σύμφωνα με την έρευνα της εφημερίδας, ο αριθμός των προσφύγων στα πέντε hotspots των νησιών του Αιγαίου είναι προφανώς μικρότερος από τις 13.600 που λέει η ελληνική κυβέρνηση. «Υπολογίζουμε το πολύ με 10.000», αναφέρει υψηλόβαθμος ευρωπαίος αξιωματούχος.

Σημαντική χώρα τράνζιτ πλέον η Βουλγαρία

Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών, στα μέσα Σεπτεμβρίου η Ελλάδα προανήγγειλε τη διόρθωση «του αριθμού των προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στην ηπειρωτική χώρα». Μέχρι στιγμής όμως η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ανταποκριθεί.

Όπως αναφέρουν εσωτερικά έγγραφα των γερμανικών αρχών ασφαλείας που επικαλείται η WamS, «η εντατικοποίηση των αστυνομικών ελέγχων στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ» οδήγησαν στη δημιουργία «εναλλακτικών μεταναστευτικών διόδων», με σημαντικότερες τις αερομεταφορές και τον διάδρομο που οδηγεί μέσω των βουλγαροτουρκικών συνόρων.

Η Βουλγαρία μάλιστα φέρεται να εξελίσσεται σε σημαντική χώρα τράνζιτ μεταναστών και προσφύγων ενώ η Σόφια αναφέρεται ως σημαντικό «σταυροδρόμι». Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας οι ευρωπαϊκές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο ενίσχυσης της Frontex στα σύνορα Τουρκίας-Βουλγαρίας. 

thetoc.gr

Ελλάδα, η χειρότερη χώρα της Ε.Ε. για να είσαι γυναίκα

Ο Δείκτης Ισότητας της EIGE τεκμηρίωσε αυτό που γυναικείες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισημαίνουν εδώ και χρόνια στην Ελλάδα: η απουσία της διάστασης φύλου στις πολιτικές που έχουν αναληφθεί, και ιδίως για τη διαχείριση της κρίσης, έχει επιδεινώσει δραματικά τις συνθήκες ζωής των γυναικών στην Ελλάδα βαθαίνοντας τις ανισότητες.

Η Ελλάδα αναδείχτηκε για ακόμη μία φορά (όπως και το 2010 και το 2012) τελευταία στην Ε.Ε. στα θέματα ισότητας φύλου (με βαθμολογία 50 έναντι 66,2 κατά μέσο όρο στην Ε.Ε.) και το μοναδικό κράτος-μέλος που τη δεκαετία 2005-2015 επιδείνωσε τις επιδόσεις της σε τρεις τομείς: στο χρήμα (-1,2 μονάδες), στην υγεία (-1,5 μονάδες) και στον χρόνο (-1,5 μονάδες).

Στον τομέα του χρήματος η Ελλάδα με βαθμολογία 70,7 (έναντι 79,6 στην Ε.Ε.) είναι επίσης η μοναδική χώρα της Ευρώπης που σε αυτή τη δεκαετία αύξησε αντί να μειώσει την οικονομική ανισότητα αντρών και γυναικών αποτυπωμένη σε αποδοχές, εισόδημα και κίνδυνο φτώχειας. Μία από τις χειρότερες επιδόσεις της είναι στον πληθυσμό που απειλείται με φτώχεια: ενώ στην Ε.Ε. κίνδυνο φτώχειας αντιμετωπίζει το 17% των γυναικών και το 16% των αντρών, στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό αυξάνει σε περισσότερο από το 20% για γυναίκες και άντρες.

Στον τομέα του χρόνου που διαθέτουν άντρες και γυναίκες σε φροντίδα και κοινωνικές δραστηριότητες, η Ελλάδα με 44,7 μονάδες (έναντι 65,7 στην Ε.Ε.) έρχεται προτελευταία, με τελευταία τη Βουλγαρία. Στη χώρα μας το 38% των γυναικών και μόνο το 20% των αντρών ασχολούνται τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα με τη φροντίδα εξαρτώμενων μελών της οικογένειας, με τα ποσοστά στην Ε.Ε. να είναι ίδια για τις γυναίκες αλλά αυξημένα για τους άντρες (25%).

Μόνο το 17% των Ελλήνων έναντι του 85% των Ελληνίδων μαγειρεύει και ασχολείται με το νοικοκυριό τουλάχιστον για μία ώρα την ημέρα, όταν στην Ευρώπη τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 34% και 79%, έτσι που η χώρα περιλαμβάνεται ανάμεσα σε εκείνες με την πιο άνιση έμφυλη κατανομή στις δουλειές του νοικοκυριού.

Στην τομέα της υγείας οι επιδόσεις μας μειώθηκαν στο 83,1 (87,4 στην Ε.Ε.) και η επιδείνωση της θέσης μας συμβαδίζει με μεγάλες ανισότητες φύλου τόσο στην κατάσταση της υγείας όσο και στην πρόσβαση στις ιατρικές υπηρεσίες. Είναι σε αυτήν ακριβώς την παράμετρο της πρόσβασης στην περίθαλψη που η χώρα σημείωσε τη μεγαλύτερη μείωση (-4,3 μονάδες) την οποία γνώρισε η Ε.Ε. των 28 αυτή τη δεκαετία. Είναι ενδεικτικό πως η Ελλάδα παραμένει το κράτος-μέλος με το μεγαλύτερο ποσοστό μόνων μητέρων που δεν μπορούν να καλύψουν τις ιατρικές τους ανάγκες (30% έναντι 12% στην Ε.Ε.) και την οδοντιατρική τους περίθαλψη (34% έναντι 14% στην Ε.Ε.).

Αρνητικές πρωτιές

Εκτός από την οπισθοχώρηση σε αυτούς τους τρεις τομείς, η Ελλάδα αυτή τη δεκαετία σημείωσε σημαντική βελτίωση στον τομέα της γνώσης (+8,4 μονάδες), οριακή στα θέματα εργασίας (+1,7) και εξουσίας (+3,5), τομέας ωστόσο ο τελευταίος που επιδεινώθηκε στο διάστημα 2012-2015 κατά 0,6 μονάδες. Το πιο δυσοίωνο είναι πως ακόμη και στους τομείς που σημειώσαμε κάποια πρόοδο αρκετές επιμέρους παράμετροι μας φέρνουν στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης.

Στον τομέα της εργασίας με 64,2 το 2015 (και 71,5 στην Ε.Ε.) καταλαμβάνουμε την προτελευταία θέση, με τελευταία την Ιταλία. Σε καθεστώς που αναλογεί σε πλήρη απασχόληση εργάζεται το 30% των γυναικών και το 46% των αντρών, όταν στην Ε.Ε. τα ποσοστά αντίστοιχα ήταν 40% και 56%, έτσι που η χώρα μας να είναι και σε αυτόν τον επιμέρους δείκτη η τελευταία στην Ευρώπη. Είμαστε επίσης ουραγοί στην Ευρώπη και στην ποιότητα της εργασίας που προσμετρά το καθεστώς απασχόλησης, το είδος της σύμβασης, την ασφάλεια και τις προοπτικές καριέρας που προσφέρει.

Ο τομέας της γνώσης με 55,6 (63,4 στην Ε.Ε.), παρά τη βελτίωση που σημείωσε, συνεχίζει να κυριαρχείται από ανισότητες. Ενώ στις περισσότερες χώρες οι γυναίκες μετέχουν περισσότερο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από τους άντρες, στην Ελλάδα το 2015 ήταν περισσότεροι οι άντρες στα Πανεπιστήμια από ό,τι οι γυναίκες. Οσο για για τον έμφυλο διαχωρισμό των σπουδών, η Ελλάδα έρχεται πέμπτη από το τέλος στην κατάταξη, με υπερδιπλάσιο ποσοστό γυναικών να σπουδάζουν στους τομείς της παιδείας, υγείας, πρόνοιας και των ανθρωπιστικών και καλλιτεχνικών σπουδών από τους άντρες.

Και παρότι μπορεί να βελτιώθηκε αυτή τη δεκαετία η συμμετοχή των γυναικών σε θέσεις εξουσίας, η Ελλάδα με 21,7 (48,5 στην Ε.Ε.) κατέχει τη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ε.Ε.-28 στην εκπροσώπηση γυναικών στα κέντρα λήψης πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αποφάσεων. Η χώρα μας ανήκει στην ομάδα των πέντε κρατών-μελών όπου οι γυναίκες εκπροσωπούν λιγότερο από το 10% των μελών των Δ.Σ. των μεγάλων επιχειρήσεων, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος έχει φτάσει το 22%.

Είναι τελευταία στη συμμετοχή γυναικών στα συμβούλια των κεντρικών τραπεζών. Και έχει την όγδοη χειρότερη επίδοση στη γυναικεία εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο. Αυτά αποτελούν μόνο κάποια από τα πολλά αρνητικά ευρήματα του Δείκτη Ισότητας Φύλου που συνθέτουν την εικόνα της Ελλάδας ως χειρότερης χώρας στην Ευρώπη για να ζει μια γυναίκα. Μια εικόνα που δεν θα αλλάξει αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση και άμεσα μέτρα.       

Χριστίνα Πάντζου

efsyn.gr