Λευκό τυρί αντί φέτας, νοθευμένο ελαιόλαδο, ψωμιά με απαγορευμένα βελτιωτικά -Τι έδειξαν οι έλεγχοι στην αγορά

Περισσότερες από 3.000 καταγγελίες καταναλωτών για νοθευμένα και ακατάλληλα τρόφιμα, που κυκλοφορούν στην αγορά έχει λάβει μέσα στο 2017 το τμήμα Καταναλωτή του ΠΑΚΟΕ.

Αξιολογώντας το περιεχόμενο των καταγγελιών μέσα από δειγματοληψίες, χημικές και μικροβιολογικές αναλύσεις το ΠΑΚΟΕ διαπίστωσε ότι σε διάφορα δείγματα τροφίμων που πάρθηκαν από σημεία πώλησης το 64% των δειγμάτων βρέθηκε νοθευμένο ή ακατάλληλο για κατανάλωση.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή σήμερα,  δημοσιοποιεί τα αποτελέσματα των ελέγχων, τα οποία κωδικοποιούνται από το ΠΑΚΟΕ, ως εξής:

1.Σε διάφορα δείγματα τροφίμων που πάρθηκαν από σημεία πώλησης, το 64% των δειγμάτων για όλα σχεδόν τα προϊόντα βρέθηκε νοθευμένο ή ακατάλληλο για κατανάλωση.

2.Τα γαλακτοκομικά προϊόντα και σε ποσοστό 40% των δειγμάτων βρέθηκαν με ληγμένες ημερομηνίες και μολυσμένα με κολοβακτηρίδια, ενώ το 48% από αυτά είχαν σημαντική επιβάρυνση από αντιβιοτικά. Επίσης ένα 55% των δειγμάτων αυτών νοθεύτηκε με λιγότερη περιεκτικότητα σε λίπος, ενώ σε γιαούρτια διαπιστώθηκε ύπαρξη συντηρητικών και σε πολλά παγωτά η ανυπαρξία γάλακτος και η προσθήκη σκόνης γάλακτος και συνθετικών χρωμάτων.

Παρατηρήθηκε επίσης νοθεία στη Φέτα που σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια η οποία παρότι είναι λευκό τυρί, πωλείται σαν τυρί φέτα από αιγοπρόβειο γάλα. Δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός για να διαπιστώσει ότι δυστυχώς στην περίοδο του καλοκαιριού και μέχρι και τον Νοέμβριο κυκλοφορούν σε όλα τα μαγαζιά και super market γάλατα και γιαούρτια, πρόβιου και κατσικίσιου, πράγμα το οποίο απαγορεύεται επειδή την περίοδο αυτή δεν γαλακτοφορούν τα ζώα αυτά.

3.Στα αλλαντικά  σε ποσοστό 67% των δειγμάτων, η περιεκτικότητα σε νιτρώδη και νιτρικά , βρέθηκε υψηλότερη κατά 150% του επιτρεπόμενου ορίου.

4.Στους χυμούς παρατηρήθηκαν σοβαρές παραπλανήσεις του καταναλωτικού κοινού ως προς το τι πραγματικά περιέχουν  οι συσκευασίες, που αναγράφουν για διαφημιστικούς - marketing  λόγους την φράση «φυσικός χυμός», ενώ περιέχουν ένα μείγμα     νερού και χρωστικών ουσιών με  άρωμα από φρούτο.

5.Στα αναψυκτικά  η περιεκτικότητα του φυσικού χυμού σε ποσοστό 72% των  δειγμάτων, βρέθηκε χαμηλότερη κατά 50% από το επιτρεπτό όριο. Βρέθηκαν επίσης στην αγορά αναψυκτικά που μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν ως φαρμακευτικά προϊόντα  ψυχοτρόπα και δεν θα έπρεπε να καταναλώνονται   αβίαστα από παιδιά και να πουλιούνται σε καταστήματα που έχουν άδεια  «μπακάλικου» (καταστήματα βιολογικών τροφών).

6.Στα εμφιαλωμένα νερά παρατηρήθηκαν σοβαρότατες παρατυπίες στους όρους διακίνησης, αποθήκευσης και διάθεσης τους. Ακόμα, σοβαρές ανακρίβειες που αναγράφονται στις ετικέτες και αφορούν τους ελέγχους του Γενικού Χημείου του Κράτους οι οποίες μάλιστα χαρακτηρίζονται ελλιπείς λόγω του ότι  είναι εξαιρετικά περιορισμένες έως ελάχιστες για το πλήθος των εμφιαλωμένων νερών που κυκλοφορούν στην ελληνική επικράτεια. 

Η διακίνηση δε και η διάθεση των εμφιαλωμένων νερών, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες και στις περιοχές των νησιών μας, γίνεται κάτω από απαράδεκτες συνθήκες  με ξεσκέπαστα φορτηγά κάτω από τον καυτό ήλιο και με θερμοκρασίες πάνω από 38ο βαθμούς Κελσίου όταν το όριο είναι 18ο βαθμοί  Κελσίου.

Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε το μικροβιακό φορτίο από κολοβακτηρίδια και εντερόκοκκους που βρήκαμε στα εμφιαλωμένα νερά, το οποίο ήταν επικίνδυνα υψηλό για τη δημόσια υγεία στο 20% των δειγμάτων.

7.Στα λαχανικά από έρευνες που έγιναν, διαπιστώθηκε η ύπαρξη υψηλών συγκεντρώσεων φυτοφαρμάκων, νιτρικών, βαρέων μετάλλων (εξασθενές χρώμιο, μόλυβδος, υδράργυρος).

8.Στο ψωμί και στα αρτοσκευάσματα βρέθηκαν 4 απαγορευμένα βελτιωτικά και προσθετικά σε ποσοστό 40% των δειγμάτων που πήραμε.

9.Στο ελαιόλαδο διαπιστώθηκε  νοθεία σε ποσοστό 75% των δειγμάτων (το πρόσφατο σκάνδαλο του ηλιέλαιου αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος. Η παραπλάνηση δε του καταναλωτή σε όσα αναφέρονται στις ετικέτες των φιαλών είναι απερίγραπτη. Διαπιστώθηκε ότι:

αναφέρονται ως ελαιόλαδα πυρηνέλαια,

λάδια πολυκαιρισμένα με άσχημες οσμές  αναμειγνύονται με λάδια νέας σοδειάς και κυκλοφορούν στην αγορά σαν ελαιόλαδα,

παρατηρήθηκε η ύπαρξη καρκινογόνων χρωστικών σε ποσοστό 31% των δειγμάτων.

Το ΠΑΚΟΕ σημειώνει ότι έχει ήδη προβεί στις απαραίτητες νομικές ενέργειες προκειμένου να υπερασπιστεί την προστασία της δημόσιας υγείας και συστήνει στους καταναλωτές, μεταξύ άλλων, να μελετούν πολύ προσεκτικά τις ημερομηνίες λήξεως και τις ετικέτες των προϊόντων, να καταγγέλλουν κάθε τι που αντιλαμβάνονται σε αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες και στο ΠΑΚΟΕ (210-8100805), να μην αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες ευάλωτων τροφίμων και να ασχολούνται οι ίδιοι με το φαγητό των παιδιών τους.

iefimerida.gr

    

Και όμως μπορούμε να παράξουμε!

Της Κατερίνας Διαμαντοπούλου               

Η τουριστική περίοδος σχεδόν τελείωσε αφήνοντας πίσω της ένα θετικό πρόσημο και μια ελπίδα για την επόμενη σεζόν.

Τι θα γίνει όμως εάν οι αγορές της Αιγύπτου και της Τουρκίας που τα τελευταία χρόνια πλήττονται από την πολιτική αστάθεια και την τρομοκρατία - καθιστώντας την Ελλάδα μια ασφαλή εναλλακτική επιλογή - ανακάμψουν;

Τι θα συμβεί εάν σημειωθεί κάποιο ατυχές γεγονός – από εκείνα που είναι όλο και πιο συχνά στη σύγχρονη εποχή και συνιστούν κόκκινο συναγερμό για τους τουρίστες – όπως μια περιβαλλοντική μόλυνση (είδαμε το θέμα του Σαρωνικού φέτος και τις διαστάσεις που έλαβε στα ξένα ΜΜΕ), μία επιδημία, ένας σεισμός, ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο σχετιζόμενο με την κλιματική αλλαγή, ένα τρομοκρατικό χτύπημα και μια ταξιδιωτική οδηγία  ξένων χωρών για την Ελλάδα;

Τα παραπάνω παραδείγματα δεν έχουν σκοπό να καταστροφολογήσουν παρά να υπενθυμίσουν την ευθραυστότητα του τουρισμού που μαζί με την εποχικότητά του αποτελούν τα δύο βασικά επιχειρήματα όσων αμφισβητούν τον όρο "βαριά βιομηχανία της Ελλάδας" που συχνά χρησιμοποιείται  για λόγους εντυπωσιασμού.

Για να έχει βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη μια χώρα χρειάζεται πολλά περισσότερα από έναν μόνο ευημερούντα κλάδο της οικονομίας. Ο τουρισμός είναι το άλογο που καλπάζει μέσα στην κρίση αλλά δεν αρκεί καθώς έχει μικρή σεζόν και δεν αφορά όλες τις περιοχές της χώρας.

Τις τελευταίες δεκαετίες έγινε μια σαφής στρατηγική επιλογή στην Ελλάδα - και όχι μόνο -: η ενίσχυση των υπηρεσιών σε βάρος της παραγωγής. Αυτή η επιλογή ενισχύθηκε και από την παγκοσμιοποίηση που οδήγησε στη μετεγκατάσταση των παραγωγικών μονάδων σε τρίτες χώρες ή το κλείσιμό τους λόγω του ανταγωνισμού κόστους. Από τον παραγωγό, τον εξειδικευμένο τεχνίτη και τον βιοτέχνη πήγαμε στον χρηματιστή, στον μεταπράτη και στον σερβιτόρο. Υπήρξε μια έντονη αποβιομηχάνιση της χώρας που ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και φτάνει ως τις μέρες μας. Τα επαγγέλματα με τη μεγαλύτερη ζήτηση φέτος ήταν αυτά του μπάρμαν και του σερβιτόρου!

Όμως παρά τη συρρίκνωση του βιομηχανικού τομέα, σύμφωνα με μια πρόσφατη, πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη του ΙΟΒΕ ("Ο τομέας μεταποίησης στην Ελλάδα : Τάσεις και Προοπτικές", 2017), οι εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων συνεισφέρουν πάνω από το 87% στο σύνολο των εξαγωγών της χώρας!

Ναι, και όμως παράγουμε!

Πόσοι γνωρίζουμε ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις κατάφεραν το 2015 (το αλησμόνητο 2015!) να παραδώσουν προϊόντα σε 184 χώρες σε όλο τον κόσμο! Η δε συνολική επίδραση αυτού του κλάδου στην οικονομία φτάνει σύμφωνα με την ίδια έρευνα στα 49 δισ. ευρώ, περίπου στο 27% του ΑΕΠ, αφού γύρω από τη βιομηχανία και τη μεταποίηση αναπτύσσονται πολλές υποστηρικτικές δραστηριότητες και επαγγέλματα (μεταφορές, λογιστικές/νομικές υπηρεσίες, στήριξη της γεωργίας, εμπόριο, τραπεζικές υπηρεσίες κ.λ.π). Η συνολική επίδραση στην απασχόληση ξεπερνά τις 1,2 εκατ. θέσεις εργασίας,  δηλαδή το 31% της συνολικής απασχόλησης στην Ελλάδα.

Ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό της μεταποίησης είναι η κατά κανόνα, έλλειψη εποχικότητας. Το εργοστάσιο και η βιοτεχνία δουλεύουν 11-12 μήνες το χρόνο παράγοντας σταθερό ετήσιο εισόδημα για τους εμπλεκόμενους. Επίσης, μπορούν να βρίσκονται σε περιοχές που δεν ευεργετούνται από το τουριστικό εισόδημα, δίνοντας το "φιλί της ζωής" στην τοπική οικονομία.

Έχει, λοιπόν, σημασία μεγάλη, αν θέλουμε η χώρα να περάσει σε ανάπτυξη τέτοιας ποιότητας που να μπορεί να διαρκέσει στο χρόνο αλλά και στις ασύμμετρες απειλές της εποχής, να στηριχτεί και ο κλάδος της μεταποίησης.

Η Ευρώπη αρχίζει να το συνειδητοποιεί, ανακοινώνει νέα ευρωπαϊκή βιομηχανική στρατηγική και προετοιμάζει το μέλλον της. Πρόσφατα, στις 13 Σεπτεμβρίου, στην ετήσια ομιλία του για την κατάσταση της Ένωσης, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε: "Θέλω μια πιο ισχυρή και ανταγωνιστική βιομηχανία μας. "Η νέα στρατηγική βιομηχανικής πολιτικής που παρουσιάζουμε σήμερα θα βοηθήσει τις βιομηχανίες μας να παραμείνουν στην κορυφή ή να την κατακτήσουν όσον αφορά την καινοτομία, την ψηφιοποίηση και την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές." (βλ. http://europa.eu/rapid/press-release_IP-17-3185_el.htm )

Για να μην αναφερθούμε στη Γερμανία που ποτέ δεν εγκατέλειψε τη βιομηχανία της ακόμη και όταν όλοι οι υπόλοιποι σε Ευρώπη και Αμερική ανακάλυπταν τους παραδείσους χαμηλού κόστους των Ασιατικών χωρών -  τυχαίο ότι διατηρεί την πιο δυνατή οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια από τις ισχυρότερες του κόσμου; Ήδη από την έκθεση του Αννόβερο το 2011 εισάχθηκαν στη δημόσια συζήτηση οι όροι " Βιομηχανία 4.0"  και "έξυπνα εργοστάσια" όπου τα εικονικά και τα φυσικά συστήματα παραγωγής θα συνεργάζονται μεταξύ τους με ευέλικτους τρόπους σε παγκόσμια κλίμακα.

Εμείς θα αντιληφθούμε την τεράστια αλλαγή που συντελείται σε επίπεδο Ευρώπης ή θα μείνουμε προσκολλημένοι σε μοτίβα χαμηλής εξειδίκευσης και στο όνειρο μιας θέσης στο δημόσιο; Θα στηρίξουμε τις δυναμικές εξωστρεφείς παραγωγικές επιχειρήσεις μας ή θα αναζητούμε κάθε φορά κάποιους επενδυτές απο το εξωτερικό να κάνουν το θαύμα τους;

Τέλος, εμείς οι ίδιοι θα κάνουμε ό,τι απαιτείται για να επαναπατρίσουμε και να εξειδικεύσουμε το ανθρώπινο δυναμικό μας στην παραγωγή;  ή θα συνεχίσουμε καθηλωμένοι στον σκληρό δρόμο της δημοσιονομικής προσαρμογής που επιτάσσει συνεχώς κόψιμο συντάξεων, μισθών, δημόσιων δαπανών χωρίς να προσφέρει ελπίδα, ανάπτυξη των ταλέντων μας, προκοπή, υπερηφάνεια. Χαρακτηριστικά των ανθρώπων και των χωρών που δημιουργούν, καινοτομούν, διεκδικούν το μέλλον τους...

* Η κα Κατερίνα Διαμαντοπούλου είναι Οικονομολόγος, πρ. Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας

capital.gr

Στη φυλακή παραμένουν Ηριάννα και Περικλής - Απορρίφθηκαν οι αιτήσεις αναστολής .!

«Όχι» στην αναστολή των ποινών της Ηριάννας και του Περικλή, είπε το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών της Αθήνας, κρίνοντας πως πρέπει να παραμείνουν στη φυλακή. Η απόφαση προκάλεσε έκρηξη έντασης μέσα στην δικαστική αίθουσα.   

Πριν από λίγο το δικαστήριο αρνήθηκε να κάνει δεκτές τις αιτήσεις αναστολής έκτισης ποινής στους δύο καταδικασθέντες σε κάθειρξη 13 ετών για «συμμετοχή τους Πυρήνες της Φωτιάς», απόφαση που πυροδότησε σφοδρές αντιδράσεις στους δεκάδες φίλους και αλληλέγγυους που βρισκόταν στην αίθουσα. Στο άκουσμα της απόφασης, που ουσιαστικά αποδέχθηκε την εισαγγελική πρόταση, η κατάσταση εκτροχιάστηκε, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ με φωνές και καρέκλες να εκσφενδονίζονται.   

Ήταν η δεύτερη αίτηση των δύο νέων που απορρίφθηκε, καθώς έχει προηγηθεί αρνητική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου τον περασμένο Ιούλιο με σκεπτικό ότι δεν υφίστανται ανεπανόρθωτη βλάβη από την κράτηση τους στην φυλακή.   Νωρίτερα σήμερα, την απόρριψη των αιτήσεων είχε προτείνει ο εισαγγελέας. Συγκεκριμένα, είχε ζητήσει από τους δικαστές να μην κάνουν δεκτές τις αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης των ποινών των δύο, κρίνοντας πως δεν αποδεικνύεται η «ανεπανόρθωτη βλάβη» που απαιτεί ο νόμος για τον τερματισμό της κράτησης των δύο καταδικασθέντων και ουσιαστικά ζήτησε από τους εφέτες να αρνηθούν στους δύο νέους την έξοδο από την φυλακή.   

Αναφερόμενος στο αίτημα του 33χρονου Περικλή, που στηρίζεται σε ζήτημα υγείας, ο εισαγγελέας υποστήριξε πως δεν προέκυψε στοιχείο για επιδείνωση της υγείας του.   Για την αίτηση της Ηριάννας, ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι το ζήτημα της διδακτορικής της διατριβής μπορεί να αντιμετωπιστεί «με μία παράταση στο μέλλον» και επομένως δεν συνιστά υπέρμετρη, ούτε και ανεπανόρθωτη βλάβη. Ανέφερε επίσης, ότι η αίτηση της 28χρονης δεν στηρίχθηκε σε νέα γεγονότα, αλλά σε αυτά τα οποία δεν έγιναν δεκτά κατά την εκδίκαση της πρώτης αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της ποινής, τον περασμένο Ιούλιο.

 www.lifo.gr

Προϋπολογισμός: Οι επιστροφές τίναξαν την μπάνκα στον αέρα

Ενα τεράστιο ποσό που υπερβαίνει τα 4 δισ. ευρώ πλήρωσαν τα κρατικά ταμεία. Οριακά χάνεται ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα για 2ο μήνα. Απαιτούνται εισπράξεις 15,8 δισ. ευρώ στο τρίμηνο. Αυστηρή «δίαιτα» στις δαπάνες.

Διευρύνεται η τρύπα στα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού και παρά την ταυτόχρονη μεγαλύτερη συμπίεση των δαπανών, το πρωτογενές αποτέλεσμα στο εννεάμηνο υπολείπεται έστω και οριακά κατά 54 εκατ. ευρώ, του στόχου που έχει τεθεί.

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών τα οποία δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα δείχνουν υστέρηση στα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού κατά 2,391 δισ. ευρώ, μεγάλο μέρος της οποίας οφείλεται στην εκρηκτική αύξηση των επιστροφών φόρου, χωρίς όμως να παραλείπεται η καθαρή υστέρηση περίπου 500 εκατ. ευρώ στα έσοδα προ επιστροφών φόρου.

Αναλυτικά οι επιστροφές φόρου στο εννεάμηνο έχουν χτυπήσει «ταβάνι», υπερβαίνοντας ήδη τον ετήσιο στόχο κατά 753 εκατ. ευρώ και ανήλθαν σε 4,077 δισ. ευρώ, όταν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προβλέπει 3,324 σε ετήσια βάση. Η υπέρβαση των επιστροφών φόρου στο εννεάμηνο είναι 1,762 δισ. ευρώ σε σχέση με τον στόχο.

Τον Σεπτέμβριο η ΑΑΔΕ, προκειμένου να διευκολύνει τις εντατικές προσπάθειες μείωσης του στοκ ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου, προχώρησε σε μαζικές επιστροφές φόρου ύψους 1,6 δισ. ευρώ και πλέον γεννώνται ερωτήματα για το εάν θα συνεχίσει να πραγματοποιεί επιστροφές φόρου, έστω και με χαμηλότερους ρυθμούς τους επόμενους μήνες, δεδομένου ότι σε αυτή την περίπτωση απειλούνται οι στόχοι του προϋπολογισμού.

Την ίδια ώρα, τα έσοδα πριν από τις επιστροφές φόρου υστερούν κατά 475 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον στόχο και διαμορφώνονται σε 37,528 δισ. ευρώ, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι το τελευταίο τετράμηνο του έτους, για να κλείσει ο προϋπολογισμός σύμφωνα με τους στόχους, θα πρέπει να εισπραχθούν 15,8 δισ. ευρώ.

Την «τιμή» του πλεονάσματος έρχονται να σώσουν για μια ακόμα φορά οι πληρωμές δαπανών με το σταγονόμετρο, οι οποίες εξισορροπούν τις τεράστιες πιέσεις από τα έσοδα.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι στο εννεάμηνο οι πληρωμές δαπανών κρατικού προϋπολογισμού υστερούν κατά 2,316 δισ. ευρώ σε σχέση με τον στόχο, εκ των οποίων 722 εκατ. ευρώ αφορούν στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Και στις πρωτογενείς δαπάνες, όμως, η υστέρηση είναι 1,615 δισ. ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα, το πρωτογενές πλεόνασμα συντηρείται κοντά στον στόχο αλλά για δεύτερο συνεχόμενο μήνα καταγράφεται, έστω και οριακή, απόκλιση. Στο τέλος Σεπτεμβρίου, το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκε σε 4,502 δισ. ευρώ, όταν ο στόχος ήταν 4,556 δισ. ευρώ με υστέρηση 54 εκατ. ευρώ.

Ο ετήσιος στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού είναι 4,337 δισ. ευρώ, επομένως ακόμα και υπό τα παραπάνω δεδομένα υπάρχει «μαξιλάρι ασφαλείας».

Η ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για την περίοδο Ιανουαρίου - Σεπτεμβρίου 2017, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 367 εκατ. ευρώ έναντι ελλείμματος 1.052 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2016 και στόχου για έλλειμμα 292 εκατ. ευρώ του ΜΠΔΣ 2018-2021 για το αντίστοιχο διάστημα του 2017.

Το πρωτογενές αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα ύψους 4.502 εκατ. ευρώ, έναντι πρωτογενούς πλεονάσματος 3.806 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2016 και στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 4.556 εκατ. ευρώ.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 35.989 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 2.391 εκατ. ευρώ ή 6,2% έναντι του στόχου του ΜΠΔΣ 2018-2021. Η ακριβής κατανομή μεταξύ των κατηγοριών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού θα πραγματοποιηθεί με την έκδοση του οριστικού δελτίου.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 34.718 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 2.290 εκατ. ευρώ ή 6,2% έναντι του στόχου του ΜΠΔΣ 2018-2021.

Επισημαίνεται ότι η παραπάνω απόκλιση από τον στόχο οφείλεται κυρίως:

(α) στις αυξημένες επιστροφές εσόδων, οι οποίες (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 4.077 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 1.762 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (2.315 εκατ. ευρώ) και υπερβαίνοντας ήδη τον ετήσιο στόχο (3.324 εκατ. ευρώ) κατά 753 εκατ. ευρώ ή 22,6% και

(β) στην έναρξη καταβολής της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2017 (1.027 εκατ. ευρώ), από τον μήνα Σεπτέμβριο, αντί για τον μήνα Αύγουστο, όπως είχε προβλεφθεί.

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 1.271 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 101 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, τον Σεπτέμβριο 2017 το σύνολο των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε στα 4.556 εκατ. ευρώ, μειωμένο κατά 644 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο του ΜΠΔΣ 2018-2021. Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 4.476 εκατ. ευρώ, μειωμένα έναντι του μηναίου στόχου κατά 525 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 80 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 119 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Οι επιστροφές εσόδων του Σεπτεμβρίου 2017 (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 1.512 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 1.294 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου (219 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου - Σεπτεμβρίου 2017 ανήλθαν στα 36.356 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 2.316 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (38.672 εκατ. ευρώ).

Ειδικότερα, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 34.579 εκατ. ευρώ και είναι μειωμένες κατά 1.594 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου. Μειωμένες έναντι του στόχου ήταν κυρίως οι επιχορηγήσεις νοσοκομείων, ΥΠΕ-ΠΕΔΥ κατά 161 εκατ. ευρώ, το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης κατά 139 εκατ. ευρώ, τα επιδόματα πολυτέκνων κατά 60 εκατ. ευρώ, οι αποδιδόμενοι πόροι κατά 334 εκατ. ευρώ και η συνεισφορά του Ελληνικού Δημοσίου για την προστασία της κύριας κατοικίας κατά 60 εκατ. ευρώ.

Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού παρουσιάζονται μειωμένες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2016 κατά 1.717 εκατ. ευρώ. Έχουν καταβληθεί επιπλέον 360 εκατ. ευρώ για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, 86 εκατ. ευρώ για αποδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 78 εκατ. ευρώ για επιδοτήσεις γεωργίας, 33 εκατ. ευρώ για δαπάνες μεταναστευτικών ροών και 20 εκατ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Οι δαπάνες του ΠΔΕ διαμορφώθηκαν σε 1.777 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση έναντι του στόχου κατά 722 εκατ. ευρώ.

Ειδικά για τον Σεπτέμβριο, oι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 3.653 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 613 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου, ενώ oι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 3.459 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 411 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου. Οι δαπάνες του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν σε 194 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες έναντι του μηνιαίου στόχου κατά 203 εκατ. ευρώ.

* Δείτε αναλυτικά στοιχεία  πατώντας ΕΔΩ.

Έλενα Λάσκαρη 

euro2day.gr  

Eurostat: Σε συνθήκες φτώχειας ζει ένας στους τρεις Ελληνες

Σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ζουν πάνω από ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα και κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις στην ΕΕ, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2016, που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat.

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το 2016 βρίσκονταν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 35,6% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008. Στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε το 2016 στο 23,4% (117,5 εκατ. άνθρωποι), κάτω από τα επίπεδα του 2008 (23,7%).

Σύμφωνα με τη Eurostat, ένας άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού όταν αντιμετωπίζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω προβληματικές καταστάσεις: Είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά, ή αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις), είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»).

Ως προς την Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 21,2% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 22,4%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 17,2% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17,3%, 7,5% και 10,4%.

Γενικότερα, σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι η Βουλγαρία (40,4%) και η Ρουμανία (38,8%). Στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Τσεχία (13,3%), η Φινλανδία (16,6%), η Δανία (16,7%) και η Ολλανδία (16,8%), η Αυστρία (18%), η Σλοβακία (18,1%), η Γαλλία (18,2%), η Σουηδία (18,3%), η Σλοβενία (18,4%), η Γερμανία και το Λουξεμβούργο(19,7%),

Η μείωση του αριθμού των ατόμων που κινδυνεύουν από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό στην ΕΕ αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο αθόρυβος θάνατος ενός ντελιβερά…

Του Γιάννη Παντελάκη

Στο χρονικό διάστημα μεταξύ 13 και 15 Οκτωβρίου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα γκρέμιζε το καθεστώς που κυβερνά τη χώρα και ο Βασίλης Λεβέντης ταλαντευόταν αν θα παραιτηθεί από βουλευτής ως ένδειξη θυσίας για να βγει η χώρα από το τέλμα, τελικά αποφάσισε να μη παραιτηθεί, του το ζήτησε η εκκλησία. Τις ίδιες ημέρες, συνέβησαν πολλά ακόμα. Έτσι, δεν βρέθηκε ιδιαίτερος χώρος και διάθεση για αναφορές σ' έναν ακόμα θάνατο ενός ντελιβερά. Μόνο 25 χρόνων.

Συνέβη στην Ιεράπετρα της Κρήτης αυτή τη φορά, αλλά θα μπορούσε να είχε συμβεί οπουδήποτε. Άλλωστε οι ντελιβεράδες ζουν κατά εκατοντάδες ανάμεσά μας και συχνά πέφτουν θύματα ενός τροχαίου και γενικότερα των συνθηκών κάτω από τις οποίες εργάζονται.  Μέσα σε έξι μήνες, τέσσερις ντελιβεράδες έχουν χάσει τη ζωή τους. Προφανώς δεν είναι ένα θέμα υψηλής πολιτικής για να απασχολήσει λίγο περισσότερο, έστω ελάχιστα, την επικαιρότητα και το πολιτικό προσωπικό. Προέχουν τα προαναφερόμενα, η Ζωή, ο Λεβέντης και άλλοι.

Κάποτε, τα αποκαλούσαν delivery boys, αλλά τα χρόνια της κρίσης το δεύτερο όνομα ακυρώθηκε. Αν παρατηρήσει κάποιος τους ανθρώπους που με μηχανάκια μεταφέρουν δέματα, φαγητά κλπ., θα βγάλει το διόλου ευχάριστο συμπέρασμα πως δεν πρόκειται πια μόνο για παιδιά 20 ή 30 χρόνων. Μεσήλικες αδυνατώντας να βρουν μια απασχόληση, έστω από αυτές των 300 ευρώ (που κάνουν την κυβέρνηση να υπερηφανεύεται πως μείωσε την ανεργία), παίρνουν το παλιό μηχανάκι τους και βρίσκουν απασχόληση – δεν την λες κανονική δουλειά – σε μια από τις χιλιάδες εταιρείες υπηρεσιών. Άνθρωποι 50 ή και 60 χρονών, προσπαθούν να επιβιώσουν μ’ ένα απελπιστικά δύσκολο τρόπο.

Τα σχετικά ανεπαρκή στοιχεία, λένε ότι σ’ αυτές τις υπηρεσίες απασχολούνται περισσότεροι από 22-25.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας. Πριν λίγους μήνες, έγινε μια κινητοποίηση από την οποία αναδείχτηκαν οι συνθήκες με τις οποίες απασχολούνται. Τα μηχανάκια, είναι δικά τους όχι της εταιρείας που τους απασχολεί, συντήρηση, ασφάλιση, καύσιμα από την τσέπη τους. Τα χρήματα που παίρνουν, συνήθως δεν ξεπερνάνε τα τρία ευρώ την ώρα, τα φιλοδωρήματα έχουν μειωθεί, για δώρα και προσαυξήσεις ούτε λόγος, η ανασφάλιστη εργασία κυριαρχεί και εκεί. Είναι εργαζόμενοι παντός καιρού και περιορισμένων δικαιωμάτων.

Ο θάνατος ενός εικοσιπεντάχρονου στην Κρήτη, θα θεωρηθεί, αν δεν έχει ήδη συμβεί αυτό, ένα συνηθισμένο δυστύχημα. Από αυτά που έχουμε εθιστεί να δεχόμαστε ότι «συμβαίνουν». Μέχρι το επόμενο, με το οποίο επίσης δεν θα ασχοληθούμε και χωρίς ενδιάμεσα να αλλάξει κάτι που θα περιορίζει το το φαινόμενο . Δείγμα κι αυτό των ιεραρχήσεων που έχουμε κάνει ως κοινωνία και ως πολιτικό προσωπικό. Και η οποία ιεράρχηση δεν περιορίζεται φυσικά στην συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων. Αυτό που παρατηρείται έντονα τα τελευταία χρόνια είναι η «κανονικοποίηση» αρνητικών καταστάσεων. Μας φαίνεται κανονικότητα η ανασφάλιστη ή η κακά αμειβόμενη απασχόληση, μας φαίνεται κανονικότητα να θεωρούμε – και αντίστοιχα να προβάλουμε – δηλώσεις της Κωνσταντοπούλου ή του Λεβέντη και να τις θεωρούμε αξιοσημείωτες...    

liberal.gr

Στο σφυρί βγάζει η Εθνική 131 ακίνητα σε όλη τη χώρα!

Με ακίνητα, που έχουν περιέλθει στην κατοχή της, ξεκινά η Εθνική τους πλειστηριασμούς. Διαμερίσματα, εξοχικά, οικόπεδα, καταστήματα, αγροτεμάχια και αποθήκες βγαίνουν σε πλειοδοτικό διαγωνισμό. Σε πλειστηριασμό και δεκαπέντε επαγγελματικά ακίνητα.

  

Με την πώληση 131 ακινήτων, που έχουν περιέλθει στην κατοχή της, ως αποτέλεσμα κατάπτωσης εγγύησης, ανοίγει η Εθνική Τράπεζα ΕΤΕ +3,44% την αυλαία των πλειστηριασμών ενώ την ίδια στιγμή οι εταιρείες leasing του ομίλου εντείνουν τις πωλήσεις επαγγελματικών ακινήτων. 

Η Διεύθυνση Περιουσίας της τράπεζας γνωστοποίησε ότι πρόκειται να διενεργήσει δημόσιους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς, με κλειστές προσφορές για την πώληση 131 ακινήτων σε όλη τη χώρα. Πρόκειται για 61 διαμερίσματα, 37 ημιτελή -κυρίως- εξοχικά, 8 καταστήματα ή γραφεία, 11 οικόπεδα, 10 αγροτεμάχια, 3 αποθήκες και 1 κτήριο βιοτεχνίας.

Η πλειονότητα των διαμερισμάτων βρίσκονται συγκεντρωμένα στο Λεκανοπέδιο Αττικής (32) ενώ μόλις 5 στο νομό Θεσσαλονίκης.  Με βάση τα γεωγραφικά κριτήρια μετά το νομό Αττικής, τη δεύτερη θέση καταλαμβάνουν τα Δωδεκάνησα. Η Εθνική θα εκπλειστηριάσει 12 εξοχικά, 6 διαμερίσματα και 5 αγροτεμάχια στο νομό.

Οι κλειστές προσφορές θα υποβάλλονται σε κατά τόπους καταστήματα που έχει ορίσει η Εθνική σε διαφορετικές ημερομηνίες, μεταξύ 30ης Οκτωβρίου και 8ης Νοεμβρίου.

Στις 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου, η θυγατρική της Εθνικής, Probank Leasing βγάζει σε πλειοδοτικό διαγωνισμό με κλειστές προσφορές 15 επαγγελματικά ακίνητα (ξενοδοχεία, καταστήματα, γραφεία αποθήκες, βιομηχανικά κτήρια) επιδιώκοντας να εισπράξει 23,7 εκατ. ευρώ.

Χρήστος Κίτσιος   

euro2day.gr

Ασύμμετρες απειλές για την παγκόσμια οικονομία

Μετά από τρία διαδοχικά σοκ, η παγκόσμια οικονομία φαίνεται πως ανακάμπτει, ωστόσο οι επιπτώσεις των αναταράξεων των προηγούμενων ετών παραμένουν εμφανείς. Η απώλεια εμπιστοσύνης στις ελίτ, η άνοδος των δημαγωγών και ο φόβος της παγκόσμιας σύρραξης.

του Martin Wolf

Αισιοδοξία που μετριάζεται από τον φόβο. Αυτό είναι το κλίμα στις ετήσιες συνόδους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσινγκτον. Η πρωτεύουσα των ΗΠΑ υπήρξε επίσης η καρδιά του φιλελεύθερου διεθνούς οικονομικού συστήματος για περισσότερα από 70 χρόνια. Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί αυτήν την μεγάλη επιτυχία ως μια συνομωσία κατά της Αμερικής. Τα πολιτικά σύννεφα ρίχνουν τώρα βαριές σκιές πάνω από μια βελτιούμενη οικονομία.

Την τελευταία δεκαετία, τρία διαδοχικά σοκ έπληξαν την παγκόσμια οικονομία: η οικονομική κρίση του 2007-2009, η κρίση της ευρωζώνης το 2010-2013 και η κατάρρευση των τιμών των εμπορευμάτων το 2014-2015. Όλα όμως τώρα είναι ήρεμα. Το World Economic Outlook του ΔΝΤ προβλέπει πως μόνο έξι από τις 192 οικονομίες που καλύπτει δεν θα καταφέρουν να αναπτυχθούν το 2018. Η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται τώρα να αγγίξει το 3,6% (σε επίπεδο αγοραστικής δύναμης) φέτος και το 3,7% το 2018, αρκετά πάνω από το μίζερο 3,2% του 2016.

Μεταξύ των σημαντικών οικονομιών υψηλού εισοδήματος, η προοπτική είναι καλύτερη τώρα απ’ ότι τον Απρίλιο για όλες εκτός των ΗΠΑ και της Βρετανίας που έχει πληγεί από το Brexit. Η οικονομία της ευρωζώνης προβλέπεται να αναπτυχθεί κατά 2,1% φέτος και κατά 1,9% το 2018, κοντά στο 2,2% και 2,3% οι ΗΠΑ, αν και η Βρετανική οικονομία προβλέπεται να αναπτυχθεί με ρυθμό μόλις 1,7% το 2017 και στη συνέχεια με 1,5% το 2018.

Πράγματι, εξακολουθούν να υπάρχουν λόγοι ανησυχίας. Αυτό ίσως είναι και κάτι καλό: η ευφορία συχνά αποδείχθηκε προάγγελος κρίσεων. Τα χρηματοοικονομικά ρίσκα είναι εμφανή σε πολλές χώρες υψηλού εισοδήματος, όπως και στην Κίνα. Τα επίπεδα χρέους είναι γενικά υψηλά με τα ιστορικά δεδομένα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυξανόμενα. Τα assets επίσης είναι γενναιόδωρα αποτιμημένα σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία: η αποτίμηση των Αμερικανικών μετοχών δεν απέχει πολύ από τα ιστορικά υψηλά που είχαν αγγίξει το 1929 και το 2000. 

Εξίσου σημαντικό, οικονομικά και πολιτικά, είναι το γεγονός πως η ανάπτυξη σε χώρες υψηλού εισοδήματος παραμένει δομικά αδύναμη: η ανάπτυξη της παραγωγικότητας κουτσαίνει και οι αγορές εργασίας παράγουν εκπληκτικά βραδύ ρυθμό ανάπτυξης των μισθών και των διαθέσιμων εισοδημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως στις ΗΠΑ, τα ποσοστά απασχόλησης είναι επίσης χαμηλά σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία.

Επιπλέον, ενώ οι οικονομίες υψηλού εισοδήματος αναρρώνουν από την Μεγάλη Ύφεση, οι επιπτώσεις της παραμένουν. Το συνολικό πραγματικό ΑΕΠ για τις χώρες υψηλού εισοδήματος είναι περίπου ένα έκτο μικρότερο από αυτό που θα ήταν αν συνεχίζονταν οι προ κρίσης ρυθμοί ανάπτυξης.

Ωστόσο, οι πολιτικές επιπτώσεις ίσως είναι πολύ πιο σημαντικές. Η κρίση και ο απόηχός της έχουν βλάψει την εμπιστοσύνη στις ελίτ. Αυτό το σοκ ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά άβολων κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών.

Μαζί, οι αναταράξεις αυτές, όπως τόσο συχνά συνέβη στο παρελθόν, έχουν ανοίξει τον δρόμο στους δημαγωγούς που υπόσχονται απλές λύσεις σε περίπλοκα προβλήματα. Αυτό συνέβη με την εκστρατεία του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου μια μικρή πλειονότητα παρακινήθηκε να επιλέξει ένα ταξίδι σε άγνωστο προορισμό. Αυτό συνέβη στην Καταλονία, που ξεκίνησε ένα δυνητικά καταστροφικό ταξίδι προς την ανεξαρτησία. Αυτό συνέβη, πάνω απ’ όλα, στις ΗΠΑ, όπου οι επιπτώσεις της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ παραμένουν σχεδόν όσο θολές ήταν την ημέρα της ορκωμοσίας του.

Αναπόφευκτα, ο μετασχηματισμός της Αμερικανικής πολιτικής αποτελεί μακράν την βαθύτερη ανησυχία. Αυτό μπορεί να μην σημαίνει τίποτα περισσότερο από θόρυβο άνευ ουσίας. Όμως είναι επίσης πολύ νωρίς για να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη για ευρείες περικοπές φόρων σε μια περίοδο σχεδόν πλήρους απασχόλησης. Υποδηλώνει πως αυτό με κάποιον τρόπο θα δημιουργήσει μια τεράστια εκτίναξη της ανάπτυξης. Αυτό δεν είναι αδιανόητο, όμως είναι σε μεγάλο βαθμό απίθανο. Πιο πιθανά είναι μια άνοδος του πληθωρισμού, μια απότομη άνοδος των επιτοκίων, ένα ενισχυμένο δολάριο και μια τεράστια αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη επίσης για τον αντίθετο στόχο της μείωσης του εξωτερικού ελλείμματος μέσω μιας σειράς διαπραγματεύσεων, ξεκινώντας από τη Nafta. Ο στόχος της διόρθωσης του συνολικού ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών μέσω διμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων δεν είναι μόνο διανοητικά ασυνάρτητο, αλλά έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τις δημοσιονομικές πολιτικές. Μπορεί να είναι ανοησίες, όμως θα μπορούσε να οδηγήσει στην αθροιστική διάλυση του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος.

Εξίσου σημαντική μπορεί να είναι η επιλογή του επόμενου προέδρου της Federal Reserve. Έχουμε μάθει πολλές φορές την τεράστια επίπτωση αυτής της επιλογής στη διαμόρφωση όχι μόνο της Αμερικανικής, αλλά και των παγκόσμιων οικονομιών. Είναι μια δουλειά στην οποία ο λάθος άνθρωπος μπορεί να κάνει τεράστια ζημιά.

Πέραν τούτου, υπάρχει ο φόβος της παγκόσμιας σύρραξης. Μεγάλης μακροπρόθεσμα σημασίας μπορεί να είναι η αποφασιστικότητα του προέδρου να διαψεύσει την συμμόρφωση του Ιράν στη συμφωνία για τα πυρηνικά όπλα, χωρίς να παράσχει αποδείξεις. Αυτό θα έδειχνε πως μια συμφωνία με τις ΗΠΑ δεν σημαίνει τίποτα.

Εξίσου επικίνδυνη θα ήταν μια επίθεση στη Βόρεια Κορέα, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κατέστρεφε έναν σημαντικό Αμερικανό σύμμαχο, τη Νότια Κορέα. Αυτό θα έδειχνε στους άλλους συμμάχους της Αμερικής πως και αυτοί είναι αναλώσιμοι.

Ίσως, καθώς θα βελτιώνονται οι οικονομίες, ο θυμός που οδήγησε στην άνοδο των λαϊκιστών μπορεί να περάσει. Το ερώτημα είναι αν μια τέτοια πολιτική ανάκαμψη ίσως αποδειχθεί πως ήρθε πολύ αργά.

Αυτή είναι μια περίοδος μεγάλης αβεβαιότητας. Η δημαγωγική παλίρροια ίσως να μην σημαίνει και πολλά στο τέλος. Όμως αναπόφευκτα αυτά τα ρίσκα επισκιάζουν τις συζητήσεις στην Ουάσινγκτον. Οι αγορές το αγνοούν ευχαρίστως. Οι αγορές όμως ίσως κάνουν λάθος.

euro2day.gr

Διαπραγματευτικά...

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Το ότι κάθε άνθρωπος χρειάζεται ένα ηρωικό παρελθόν για να δικαιολογήσει τη μιζέρια του παρόντος του είναι πρωτόγονο σχεδόν· θέλει από κάπου να πιαστεί, να κρεμαστεί έστω, ακόμη κι αν κατά βάθος γνωρίζει ότι έτσι προσεγγίζει τη γελοιότητα και χάνει κάθε επαφή με τη δική του πραγματικότητα.

Ερχεται, όμως, κάποια στιγμή στη ζωή του που αντιλαμβάνεται το μέγεθος της πλάνης του αλλά τότε είναι μάλλον αργά, αφού δεν είχε φροντίσει να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις, στον δικό του, ας τον αποκαλέσουμε έτσι, ηρωισμό.

Η κυβέρνηση στηρίχτηκε στις δικές της καταβολές, στον δικό της μύθο, στο ήθος ήγουν της Αριστεράς, στους αγώνες της και στη διείσδυση που νόμιζε ότι θα μπορούσε να επιτύχει στα λαϊκά (!) στρώματα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η «θεωρία» της αποδείχτηκε ένα μεγαλοπρεπές φιάσκο. Με θεωρίες δεν κάνεις προκοπή σε μια ένωση που έχει κλειδώσει την ιδεολογία της και δεν είναι άλλη από την επικράτηση των οικονομικά ισχυρών -θέλει κανείς να μπει στη νομισματική ένωση για να νιώθει σπουδαίος, Ευρωπαίος και πολιτισμένος; Θα πληρώσει το (βαρύ) αντίτιμο.

Υπάρχει ένα ανέκδοτο του Πλούταρχου σχετικό με τα παραπάνω, που φαντάζει χαρακτηριστικό της νοοτροπίας των μεν και των δε. Οταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας πολιορκούσε την Αθήνα γιατί αυτή είχε υποστηρίξει τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη Στ', οι Αθηναίοι αποφάσισαν να διαπραγματευτούν μαζί τους.

Πήγαν λοιπόν δυο-τρεις «διπλωμάτες» να μιλήσουν για ειρήνη και να προβάλουν αιτήματα και επιχειρήματα ώστε να αποφευχθεί η κατάληψη της πόλης. Αρχισαν τότε οι Αθηναίοι διαπραγματευτές να λένε κάτι αλλόκοτες ιστορίες.

Φουσκωμένοι από υπερηφάνεια τόνιζαν τα κατορθώματα του Θησέα, που απώθησε την εισβολή των Αμαζόνων, του Ερεχθέα, που απέκρουσε αποτελεσματικά τους Θράκες, και βεβαίως τη μεγάλη νίκη επί των Περσών στους Περσικούς Πολέμους -εξέθεταν σαν παγόνια ό,τι ήταν ριζωμένο στην πολιτισμική μνήμη των Αθηναίων.

Τους άκουσε ο Σύλλας και δεν πίστευε αυτά που άκουγε. «Ξεκουμπιστείτε, ρε αθεόφοβοι, και πάρτε μαζί σας τους αίνους σας. Οι Ρωμαίοι δεν με έστειλαν εδώ να μορφωθώ, ή να ικανοποιήσω τη φιλομάθειά μου· ήρθα να καθυποτάξω εχθρούς» (κάπως έτσι...). Ασυγκίνητος από την πολιτισμική μνήμη, την ταυτότητα και την αυτοπροβολή των Αθηναίων, που μάλλον ζούσαν αλλού, μπήκε στην πόλη και τη λεηλάτησε ανηλεώς επί πολλές ημέρες...

Το ότι είμαστε τάχα κληρονόμοι του αρχαϊκού κλέους και αγλαών σελίδων Ιστορίας δεν μας απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις μας προς τρίτους ούτε μας επιτρέπει την ασυδοσία να πράττουμε ερήμην των διπλανών ή των γειτόνων, ούτε επίσης από την ανάγκη να πατάμε στα πόδια μας και να μη φτερουγίζουμε σε άυλες ιδεοπληξίες και αρχαιολατρίες. (Η πολιτισμική μνήμη βεβαίως είναι εντελώς απαραίτητη, απαιτεί όμως διαφορετικές προσλαμβάνουσες).

efsyn.gr 

Οι θείοι από το Σικάγο

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ. Και αν ο Πρωθυπουργός θέλει να μιλήσει στα σοβαρά με τους ομογενείς, ας προσπαθήσει να τους πείσει ότι μπορούν να επενδύσουν στην παλιά πατρίδα χωρίς να λαδώσουν

Του  Κώστα  Γιαννακίδη

Το 1995 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου είχε μία ενδιαφέρουσα, φιλόδοξη ιδέα. Δημιούργησε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.

Tεράστιο εγχείρημα, αλλά ο πυρήνας της ιδέας ήταν πραγματικά καλός. Ο κόσμος, χάρη στο Internet, έγινε πιο μικρός. Και υποτίθεται ότι οι Ελληνες της διασποράς θα έμπαιναν κάτω από μία ομπρέλα, με έναν απλό συντονισμό σε θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Το σχέδιο «έτρεξε» ο Γρηγόρης Νιώτης, τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Η ιδέα άρεσε τόσο πολύ στον Παπανδρέου που προσπάθησε να πείσει τον Στέλιο Καζαντζίδη, μήπως και εμφανιστεί στην έναρξη των εργασιών, στη Θεσσαλονίκη. Ομως ο Στέλιος του είπε ότι δεν θα άντεχε τη συγκίνηση. Ο Ανδρέας δεν επέμεινε.

Ο Καζαντζίδης ήταν η μία απώλεια. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ήταν η δεύτερη. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν συμφώνησε ποτέ με τη δημιουργία του οργάνου. Σήμερα στον απόδημο ελληνισμό -και κυρίως στην Αυστραλία- οι κοινότητες οργανώνονται με βάση τις ενορίες. Πώς θα ήταν δυνατό το Πατριαρχείο να εκχωρήσει στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών την οργανωτική ισχύ του;

Υπάρχει και άλλο παρασκήνιο που αξίζει να το μάθετε. Εκείνη την εποχή άνοιξε ένα τεράστιο ρήγμα, όσο ο Ατλαντικός και ακόμα μεγαλύτερο, ανάμεσα στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο. Ο Ιάκωβος, αυτή η μεγάλη μορφή του απόδημου ελληνισμού, είχε αποτύχει να εκλεγεί Οικουμενικός Πατριάρχης. Ας μην ήταν κάτοχος τουρκικής υπηκοότητας. Ο Αθηναγόρας Σπύρου έγινε Πατριάρχης κατ’ εντολή των Αμερικανών και έλαβε την υπηκοότητα μέσα στο αεροσκάφος που τον μετέφερε στην Τουρκία. Επίσης ο Ιάκωβος είχε δοκιμάσει, ανεπιτυχώς, να δημιουργήσει Αυτοκέφαλη Εκκλησία στην Αμερική. Οι σχέσεις του, λοιπόν, με το Φανάρι ήταν κάτι χειρότερο από ανύπαρκτες: ήταν σχέσεις μίσους.

Ο Ιάκωβος συμφωνούσε με τη δημιουργία του ΣΑΕ. Σκόπευε μάλιστα να αναλάβει την προεδρία του. Ο Βαρθολομαίος του διεμήνυσε ότι θα τον καθαιρέσει. Ο Ιάκωβος δεν το έβαλε κάτω. Πήγε στη Θεσσαλονίκη προφασιζόμενος ιδιωτική επίσκεψη. Και έβλεπε κάθε μέρα ανθρώπους στη σουίτα του. Επέβαλε την εκλογή, στην προεδρία του ΣΑΕ, του Αντριου Αθενς, ενός επιχειρηματία από το Σικάγο με τον οποίο είχαν συστήσει το Ελληνοαμερικανικό Κογκρέσο. Ο Αθενς εξελέγη, αλλά τι θα μπορούσε να κάνει αν δεν είχε το παπά της ενορίας με το μέρος του; Ο ίδιος διηγείτο ότι ταξίδεψε 2,5 εκατ. μίλια για να βρεθεί όπου υπάρχουν Ελληνες. Εμεινε πρόεδρος του ΣΑΕ ως το 2006 και πέθανε το 2013, έτος κατά το οποίο το Συμβούλιο μπήκε σε φάση αποσύνθεσης. Αν υπάρχει σήμερα, υπάρχει μόνο ως σφραγίδα. Η κυβέρνηση, δηλαδή ο Τέρενς Κουίκ που είναι αρμόδιος υπουργός, ενδιαφέρεται να επανασυστήσει το ΣΑΕ. Εννοείται ότι το Πατριαρχείο αντιδρά με σφοδρότητα. Αν ακούσετε καμιά εξαγγελία, μην την πάρετε στα σοβαρά μέχρι να δείτε ουσιαστικό έργο. Αλλά, μεταξύ μας, οι συνθήκες έχουν αλλάξει, δεν είμαστε πια στο 1995. Οι παλιές γενιές των ομογενών έχουν φύγει και οι νεότερες χρειάζονται κάτι παραπάνω εκτός από Δημοτικά και συνταγές για μουσακά.

Στο Σικάγο ο Πρωθυπουργός θα δει ομογενείς. Για την ακρίβεια -και για να μη ξεχνιόμαστε- θα δει Αμερικανούς ελληνικής καταγωγής οι οποίοι, σε γενικές γραμμές, δεν έχουν σε μεγάλη εκτίμηση τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων. Επίσης οι περισσότεροι ψήφισαν Τραμπ, ενώ είχαν καταψηφίσει τον Ομπάμα και ας ήταν γερουσιαστής της Πολιτείας τους. Οσοι από αυτούς, ειδικά οι πιο «μεγάλοι», δοκίμασαν να κάνουν δουλειές στην Ελλάδα, έφυγαν πίσω τρέχοντας, έχοντας να διηγηθούν μία ιστορία διαφθοράς. Και, τέλος πάντων, όσο και αν σε συγκινεί η πατρίδα των γονιών ή των παππούδων σου, δεν είσαι και τόσο κορόιδο για να πας να κάψεις τα λεφτά σου. Αν, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός θέλει να πει κάτι ουσιαστικό σε αυτούς τους ανθρώπους, μην αρχίσει τα συγκινητικά χαϊδεύοντας στο κεφάλι παιδάκια με εθνικές ενδυμασίες. Ας τους υποσχεθεί ότι θα φτιάξει έναν ευέλικτο μηχανισμό υποδοχής επιχειρηματικών σχεδίων, αυτό θα είναι αρκετό. Τα υπόλοιπα είναι για να ανοίγουμε ρετσίνες στα ελληνικά diner.

Εντάξει, αλλά τι γίνεται με το ελληνικό λόμπι; Τίποτα δεν γίνεται, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει από τότε που πέθανε ο Ιάκωβος. Υπάρχουν βέβαια πέντε-έξι άνθρωποι, όπως εκείνοι που ήταν στο περιβάλλον Τραμπ πριν απομακρυνθούν, αλλά στις προτεραιότητες τους δεν ιεραρχούνται πρώτα τα ελληνικά θέματα -ας είμαστε σοβαροί.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει θέματα που απαιτούν από τον ελληνοαμερικανό ψηφοφόρο να στείλει email στον γερουσιαστή του. Το Κυπριακό είναι πολύπλοκο και η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο έχει παγιωθεί. Φαντάζομαι ότι κανένας δεν περιμένει συγκέντρωση ομογενών έξω από το ΔΝΤ, σωστά; Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα από την ομογένεια είναι χρήματα. Χρειάζεται τουρίστες και επιχειρηματίες που θα αισθάνονται ασφαλείς. Και τι έχει να τους δώσει; Πρώτον, κάτι που να παραπέμπει σε αξιόπιστους συνομιλητές και όχι σε τουριστική ταβέρνα. Και, δεύτερον, ψήφο. Α, ναι. Μία κουβέντα περί ψήφου θα τους έδειχνε ότι η μαμά Ελλάς τους παίρνει στα σοβαρά.

protagon.gr