To Μακεδονικό έχει τη δική του ιστορία

Για μια ακόμη φορά, πολλοστή στον τελευταίο αιώνα, και πάλι μετά από πιέσεις ξένων δυνάμεων, έρχεται στο πολιτικό προσκήνιο το θέμα του νέου καθορισμού των συνόρων των Βαλκανίων για να υπηρετηθούν  ιμπεριαλιστικά σχέδια. Για μία ακόμη φορά η λύση του  Μακεδονικού και τα “εθνικά συμφέροντα” δύο χωρών, της χώρας μας και της ΠΓΔΜ, χρησιμοποιούνται σαν πρόσχημα για να συντηρείται η υποτέλεια των κρατών και η υποταγή των λαών της Βαλκανικής στις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές επιδιώξεις των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Και βέβαια για μια ακόμη φορά η ιστορία επαναχρησιμοποιείται σαν όχημα για να αναζωπυρωθεί η εθνικιστική προπαγάνδα και στις δύο χώρες, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. 

Ανακαλούνται δηλαδή στις μνήμες των λαών με προσεκτικά καθοδηγούμενο τρόπο, σύμβολα και πρόσωπα της αρχαιότητας ή της βυζαντινής περιόδου, που υπήρξαν δηλαδή 20 ή 15 αιώνες πριν από την εποχή μας, όχι για λυθούν τα προβλήματα σε όφελος των λαών, αλλά αντίθετα για να συσκοτίζονται τα προβλήματα, να υποθάλπεται το εθνικιστικό μίσος, οι χωριστικές τάσεις και ο θρησκευτικός φανατισμός. Αυτή η μεθόδευση  εξυπηρετεί θαυμάσια τα σχέδια των επικυρίαρχων δυνάμεων  για παραπέρα διαμελισμό των Βαλκανίων, και ταυτόχρονα διαιωνίζεται η σημερινή προβληματική κατάσταση. Γιατί και αν ακόμη οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της ΠΔΓΜ φθάσουν σε “συμφωνία” κάτω από την εξόφθαλμη  πίεση του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων, το πρόβλημα των εντάσεων και των συγκρούσεων ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη όχι μόνο δε θα λυθεί, αλλά θα οξυνθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Επειδή λοιπόν το θέμα των φιλικών σχέσεων ανάμεσα στις Βαλκανικές χώρες ήταν στο παρελθόν και θα εξακολουθήσει να είναι το μεγάλο ζητούμενο για τους λαούς αυτών των χωρών θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια νηφάλια και ψύχραιμη ιστορική και ταυτόχρονα πολιτική προσέγγιση  του Μακεδονικού προβλήματος, πιστεύοντας ότι συμβάλλουμε σε ένα γόνιμο διάλογο στην κατεύθυνση του σταματήματος των άγονων αντιπαραθέσεων και του φανατισμού ανάμεσα στους λαούς των Βαλκανίων και στην παγίωση της φιλειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας

Η Μακεδονία στην εποχή της δουλοκτησίας και της φεουδαρχίας

Η κατοίκηση και η εξέλιξη  της  Μακεδονίας από την αρχαιότητα  μέχρι σήμερα γίνεται, κατά την άποψή μας, σε δύο  σαφέστατα  διαχωρισμένες  ιστορικά φάσεις: η πρώτη φάση χαρακτηρίζεται από τις συχνές μετακινήσεις και την εγκατάσταση διαφόρων  φύλων στην περιοχή (8οςπ.Χ-15οςμ.Χ αι.) ενώ ι η δεύτερη φάση από τον 17ο περίπου μ.Χ αιώνα χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία των εθνών.

Στην πρώτη φάση όπως προαναφέρθηκε, παρατηρούμε στην περιοχή μετακινήσεις και εγκατάσταση φύλων. Αυτό γίνεται και στην περίοδο της αρχαιότητας, κυρίως του δουλοκτητικού συστήματος, (Μακεδόνες, Παίονες, Εορδαίοι, Πελαγόνες, Λυγκιστές, Ιλλυροί κ.α.) καθώς και στην στη βυζαντινή περίοδο, κατά τη φεουδαρχία, που εγκαταστάθηκαν τα σλαβικά φύλα Νοτίων Σλάβων (Σλαβομακεδόνες, Μαυροβούνιοι, Σέρβοι, Βόσνιοι, Κροάτες, Σλαβένοι και Βούλγαροι) αλλά και αργότερα που έφθασαν οι Οθωμανοί.

Κατά την αρχαιότητα, στον 4ο αιώνα π.Χ., τα φύλα των Παιόνων, Πελαγόνων, Εορδαίων Λυγκηστών, κ.α. υποτάχθηκαν στον  Φίλιππο Β’ και εντάχθηκαν στο βασίλειο των Μακεδόνων και με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε η Μακεδονία της αρχαιότητας σαν  μια ευρύτερη διοικητικά περιοχή που κάλυπτε την έκταση της  σημερινής Μακεδονίας, αλλά και μέρος της σημερινής Βουλγαρίας, την σημερινή ΠΓΔΜ. Όμως η υποταγή των υπόλοιπων φύλων και η διοικητική ένταξή τους στο Βασίλειο των Μακεδόνων δε σημαίνει ότι τα φύλα αυτά έχασαν την φυλετική τους ταυτότητα.

Αργότερα κατά την περίοδο της φεουδαρχίας και συγκεκριμένα από τον 6ο αιώνα μ.Χ η περιοχή των Βαλκανίων εποικείται από τα φύλα των Σλάβων που προαναφέρθηκαν και εγκαταστάθηκαν όχι μόνο στα Βαλκάνια, αλλά και σε όλη τη σημερινή Ανατολική Ευρώπη, όπου  παραγωγικά και οικονομικά επικράτησε το μοντέλο της ανατολικής φεουδαρχίας, το οποίο επηρέασε καθοριστικά την οικονομική και πολιτική εξέλιξη και της Βαλκανικής, αλλά και της υπόλοιπης Ανατολικής Ευρώπης.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η ιστορική συνέχεια της περιοχής της Μακεδονίας, από την εποχή που ζούσαν εκεί  οι αρχαίοι Μακεδόνες με τα υπόλοιπα φύλα της αρχαιότητας, δηλ. πριν από περίπου 2.500 χρόνια, επηρεάζεται στη συνέχεια από συνεχείς μετακινήσεις φύλων μέχρι την εγκατάσταση σλαβικών φύλων (6ος μ.Χ αι) καθώς και άλλων φύλων που προέρχονται από την Ασία μέχρι την εποχή των Οθωμανών (13ος μ.Χ αι). Σε όλη αυτή τη μακραίωνη πορεία περίοδο, είτε στα χρόνια της αρχαιότητας, στα πλαίσια της δουλοκτησίας, είτε αργότερα στο Βυζάντιο, στα πλαίσια της φεουδαρχίας, διαμορφώνεται σταδιακά η νεότερη  ταυτότητα των λαών της περιοχής μέσα από την πολιτιστική αλληλεπίδραση και επιμειξία των διαφόρων φύλων.

Οι αναδρομές λοιπόν σήμερα και οι αναφορές στην αρχαία Μακεδονία και το Μ. Αλέξανδρο όσο και στο «ένδοξο» παρελθόν του Βυζαντίου δεν μπορούν να ερμηνεύσουν ιστορικά φαινόμενα που εμφανίζονται στις ημέρες μας, δηλαδή 20 ή 15 αιώνες αργότερα, όταν έχουν διαμορφωθεί τα έθνη. Βέβαια όλη αυτή η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά του παρελθόντος, μπορεί να αξιοποιηθεί, για να ζήσουν ειρηνικά οι λαοί. Δυστυχώς όμως αυτή η κληρονομιά που θα μπορούσε να ενώσει τους λαούς των Βαλκανίων “χρησιμοποιείται”, για να εξυπηρετήσει αποκλειστικά την εθνικιστική προπαγάνδα και των δύο πλευρών.

Η δημιουργία των εθνών και των σύγχρονων κρατών από τον 17ο αιώνα.

Η κατάσταση σε όλη την Ευρώπη και επομένως και στις Βαλκανικές χώρες αλλάζει από τον 17ο αιώνα και μετά, δηλ. από την εποχή του διαφωτισμού και των αστικών επαναστάσεων. Από την περίοδο αυτή αρχίζουν να διαμορφώνονται τα έθνη και τα νέα κράτη. Η δημιουργία των εθνών-κρατών είναι αποτέλεσμα επαναστάσεων και εξεγέρσεων έχει δύο όψεις: στα έθνη-κράτη της Δυτικής Ευρώπης οι επαναστάσεις έχουν και εθνικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει στα κράτη αυτά η φεουδαρχία ηττάται και δημιουργούνται οι συνθήκες αυτόνομης και αυτοδύναμης αστικής ανάπτυξης με βάση τη βιομηχανική επανάσταση και τους νέους αστικούς θεσμούς που οδηγούν στη δημιουργία πλούσιων και ισχυρών κρατών.

Στην ανατολική Ευρώπη όπως και στα Βαλκάνια η ανατολικού  τύπου φεουδαρχία που επικράτησε δε βοηθά στο ξέσπασμα αστικών επαναστάσεων κάτι που εμπόδισε τα κράτη της βαλκανικής να αποκτήσουν  ανεξάρτητα και αυτόνομη οικονομική και πολιτική έκφραση. Οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις στα Βαλκάνια είχαν μόνο εθνικοαπελευθερωτικό  περιεχόμενο. Αυτή την ιδιαιτερότητα είχε στο μυαλό του ο Ρήγας Φεραίος όταν έγραφε το εμπνευσμένο κείμενο του Θούριου, που ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος χαρακτηρίζει “πανβαλκανικό εμβατήριο”, αφού με αυτό το κείμενο ο Ρήγας, σαφέστατα επηρεασμένος από τις ιδέες του διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, διατύπωνε την ανάγκη ενός συνολικού ξεσηκωμού των Βαλκανικών λαών για ανατροπή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που ήταν και αυτή ενταγμένη στην  φεουδαρχία ανατολικού τύπου. Και αφού αυτό δεν έγινε κατορθωτό, τα ισχυρά κράτη  της δύσης με την αποικιακή πολιτική που ακολουθούν εύκολα επιβλήθηκαν στα κράτη της Βαλκανικής με αποτέλεσμα ο καθορισμός των συνόρων στα Βαλκάνια να μην είναι αποτέλεσμα των αποφάσεων των ίδιων των λαών και των κρατών, αλλά επιβολή των ξένων κυρίαρχων δυνάμεων. Αυτό είχε σαν συνέπεια τα σύνορα να  αλλάζουν,  ανάλογα με τα κάθε φορά κυρίαρχα αποικιοκρατικά συμφέροντα.

Η ενεργός ανάμειξη των ξένων δυνάμεων στη διαμόρφωση των βαλκανικών συνόρων.

Από τα προαναφερόμενα γίνεται φανερό ότι εξαιτίας της οικονομικής ανάπτυξης των Βαλκανίων με βάση την ανατολικού τύπου  φεουδαρχία, που είχε σαν συνέπεια την αδύναμη οικονομική ανάπτυξη, ήταν καθοριστικός ο ρόλος των ξένων δυνάμεων στη διαμόρφωση, όχι μόνο των συνόρων, αλλά και της συνολικής πολιτικής τους. Παρατηρούμε δηλαδή, ότι παρά την ύπαρξη  εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, οι δομές εξουσίας στα κράτη της Βαλκανικής είναι εξαρτημένες από τα ισχυρά κράτη της δυτικής Ευρώπης. Έτσι ο καθορισμός των συνόρων στην περιοχή γίνονταν και συνεχίζει  να γίνεται με την άμεση ανάμειξη ξένων, οι οποίοι προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους υποκινούν εθνικιστικές και αποσχιστικές τάσεις, δημιουργούν σφαίρες επιρροής, προκαλούν συγκρούσεις και επιβάλλουν την άμεση στρατιωτική τους παρουσία. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν και συνεχίζουν να δημιουργούνται κράτη με αυθαίρετη χάραξη συνόρων, συχνές ανταλλαγές πληθυσμών και δημιουργία μειονοτικών προβλημάτων που την κατάλληλη στιγμή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση των συμφερόντων ξένων επικυρίαρχων.

Καθοριστικό σημείο της έναρξης της άμεσης ανάμειξης των μεγάλων δυνάμεων στη διαμόρφωση των συνόρων των Βαλκανίων ήταν οι αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου (Ιούνιος-Ιούλιος-1878) που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των Άγγλων και υπό την προεδρία του Βίσμαρκ.  Η Συνθήκη του Βερολίνου που υπογράφτηκε    από τις μεγάλες δυνάμεις την τελευταία η μέρα του Συνεδρίου, επέβαλε την πρώτη ουσιαστικά χάραξη των βαλκανικών συνόρων με την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ρουμανίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και την αυτονομίας της Βουλγαρίας. Οι εκκρεμότητες που άφησε για πολλά συνοριακά ζητήματα υποδαυλίζουν εξεγέρσεις στη Δυτική Μακεδονία και αναταραχές στον μακεδονικό χώρο. Παράλληλα εκδηλώνονται  εξεγέρσεις των λαών των Βαλκανίων, που στοχεύουν στην οριστική κατάργηση της οθωμανικής εξουσίας και προτάσσουν την απελευθέρωση της Μακεδονίας πέρα από τις οποιεσδήποτε εθνικές διαφορές των χριστιανών.

Το 1893 δημιουργείται η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ) με βουλγαρομακεδονική  πρωτοβουλία. Οι στόχοι της οργάνωσης και ιδιαίτερα της τάσης των Τσεντραλιστών, σαφώς επηρεασμένοι από τις ιδέες του Ρήγα Φεραίου, ήταν η κατάργηση της οθωμανικής εξουσίας, το μοίρασμα της γης των τσιφλικάδων στους ακτήμονες, η δημιουργία μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης Μακεδονίας και η βαλκανική ομοσπονδία. Ιδρυτικά μέλη της  ΕΜΕΟ, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο αυτονομιστικό μακεδονικό κίνημα είναι  ο Γιάνε  Σαντάσκι και ο Χρίστο Τσερνοπέεφ , αγωνιστές εμπνεόμενοι από σοσιαλιστικές ιδέες.  Η ΕΜΕΟ  προετοιμάζει την εξέγερση του Ίλιντεν,  που ξεσπά στις 20 Ιουλίου 1903, κυρίως στις περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας, με πολύ μεγάλη συμμετοχή του αγροτικού πληθυσμού που υπέφερε από την οθωμανική κυριαρχία. Το ελληνικό κράτος τήρησε από την αρχή εχθρική στάση προς  την εξέγερση  και προσπαθεί να καταπνίξει το αυτονομιστικό κίνημα των Μακεδόνων σε συμμαχία με το οθωμανικό καθεστώς. Για το λόγο αυτό από τον  Μάιο του 1903 ο μητροπολίτης Καστοριάς Καραβαγγέλης ζητά από τον Παύλο Μελά την αποστολή μισθοφόρων, προκειμένου να χτυπηθεί αυτό το κίνημα. Πυρπολήσεις χωριών, φόνοι και πλιάτσικο ήταν η απάντηση του οθωμανικού κράτους προς την εξέγερση. Στις 30 Ιουλίου η εξέγερση πνίγεται στο αίμα και ο οθωμανικός στρατός διώκει τους επαναστάτες. Η εξόντωση του κινήματος ολοκληρώνεται με τον  Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). Τον πρώτο χρόνο του αγώνα (1904) ο Μελάς διορίζεται επικεφαλής των μισθοφορικών σωμάτων με τα οποία περνά τα σύνορα, φθάνει στην Καστοριά και με πρόσχημα το χτύπημα των “εξαρχικών” όπως και των κομιτατζήδων Βερχοβιστών, της εθνικιστικής Εξωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης, που δημιουργήθηκε το 1895 από τον Βασιλιά Φερδινάρδο, χτυπά τους αντάρτες αγωνιστές της ΕΜΕΟ που είχαν ξεσηκωθεί εναντίον της της οθωμανικής εξουσίας.

Ο διεθνής οικονομικός έλεγχος και η νέα χάραξη των συνόρων στα Βαλκάνια.

Μετά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, ο τραγικός επίλογος για την Ελλάδα γράφτηκε στις 22 Νοεμβρίου, στην Κωνσταντινούπολη και τη Συνθήκη υπέγραψε ο Αλέξανδρος  Ζαΐμης. Με τη συμφωνία αυτή  που επέβαλαν οι μεγάλες δυνάμεις, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να καταβάλει μια υπέρογκη αποζημίωση στην Τουρκία (4.000.000 τουρκικές λίρες) και αναγκάσθηκε να πάρει  ένα ακόμη δάνειο προκειμένου να ξεπληρώσει το δυσβάστακτο χρέος της επιβλήθηκε. Αυτό είχε σαν συνέπεια  να εκχωρήσει όλα τα δημόσια έσοδα στους δανειστές της  και να τεθεί υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για 81 χρόνια. Τον έλεγχο ασκούσε μια εξαμελής επιτροπή η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή, με μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1897 μέχρι το 1978. Ήταν φυσικό λοιπόν ότι η χώρα μας εξαρτημένη πλήρως από τους ξένους επικυρίαρχους, δε μπορούσε να έχει αποφασιστική παρέμβαση στις εξελίξεις που ακολούθησαν.

Η πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων στη διάρκεια του πρώτου  βαλκανικού πολέμου (1912-13)  έκανε σαφές  ότι τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα άλλαζαν τελείως σε σχέση με αυτά που υπήρχαν κατά την έναρξη του πολέμου. Τα συμφέροντα που διακυβεύονταν ήταν τεράστια, και δεν ήταν δυνατόν οι Μεγάλες Δυνάμεις να μείνουν έξω από τη διευθέτηση των νέων συνόρων, προκαλώντας  νέα προβλήματα ανάμεσα στα διαμορφωνόμενα κράτη και τους λαούς τρων Βαλκανίων, που έμειναν γνωστά στην ιστορία με τη φράση “ανατολικό ζήτημα”. Με την οθωμανικά αυτοκρατορία να χάνει το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών της στην Ευρώπη, με την Ελλάδα  σε διεθνή επιτροπεία, και με τα υπόλοιπα βαλκανικά κράτη σε πολεμικές συγκρούσεις οι Μεγάλες Δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία και Ρωσία, χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα  την  κατάπαυση των εχθροπραξιών και την αποκατάσταση της ειρήνης συγκαλούν στο Λονδίνο τη γνωστή  διεθνή συνδιάσκεψη  για νέο καθορισμό των βαλκανικών συνόρων, στο τέλος της οποίας που υπογράφτηκε η ομώνυμη Συνθήκη (30/5/1913). Αλλά και μετά από τη συνθήκη αυτή, οι συγκρούσεις όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά τον Ιούνιο του 1913, ξεσπά ο δεύτερος Βαλκανικός (ή Διασυμμαχικός) Πόλεμος, ο οποίος,  προσωρινά τουλάχιστον,  λήγει τον Αύγουστο του 1913 με τη Συνθήκη Ειρήνης, του Βουκουρεστίου.  Μετά τους Βαλκανικούς και το τέλος του Α Παγκοσμίου  Πολέμου ακολουθεί η τριχοτόμηση του ιστορικού και γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας, με το μεγαλύτερο μέρος να δίνεται στην Ελλάδα, ενώ οι δύο περιοχές που δεν προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα ονομάστηκαν η μια  Νοτιοσλαβική Μακεδονία ή Μακεδονία του Βαρδάρη,  και η άλλη Βουλγαρική Μακεδονία ή Μακεδονία του Πίριν. Όμως η περιπέτεια της χάραξης των συνόρων στα Βαλκάνια δεν τελείωσε, γιατί τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων που πολλές φορές είναι και αντικρουόμενα, όπως και οι σφαίρες επιρροής συνεχώς αλλάζουν.

Η κατάσταση μετά από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και οι Νατοϊκές επεμβάσεις στα Βαλκάνια.

Μετά από το τέλος του 2ου παγκόσμιου πολέμου οι νέες σφαίρες επιρροής ουσιαστικά καθορίσθηκαν στη Διάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου του 1945) με τις αποφάσεις των Ρούσβελτ, Στάλιν και Τσώρτσιλ. Η Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, έμεινε  στη σφαίρα επιρροής των δυτικών “συμμάχων”, ενώ οι υπόλοιπες βαλκανικές χώρες συμπεριελήφθησαν στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός ότι η χώρα μας ήταν από το 1897 για 81 χρόνια σε διεθνή επιτροπεία, δηλαδή σε κατάσταση πλήρους υποτέλειας στους ξένους αποικιοκράτες,  σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το 1952 εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, επηρέασαν καθοριστικά τη στάση όλων των κυβερνήσεων  σχεδόν σε όλα τα ζητήματα και επομένως και στο ζήτημα της Μακεδονίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μη μπορεί να ασκήσει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να διαπραγματευθεί σαν ανεξάρτητο κράτος τη λύση των προβλημάτων με απευθείας συζητήσεις με τις κυβερνήσεις των γειτονικών χωρών με γνώμονα την ειρήνη και την καλή γειτονία. Παράλληλα οι μεταπολεμικές  κυβερνήσεις της χώρας μας μέχρι την πτώση των “σοσιαλιστικών” καθεστώτων αλλά και αργότερα, από τη μια μεριά καλλιεργούσαν τον εθνικισμό σε βάρος των γειτονικών λαών και από την άλλη ανέχθηκαν την καλλιέργεια των εθνικιστικών και αλυτρωτικών αντιλήψεων, γύρο από το “Μακεδονικό” εξυπηρετώντας Νατοϊκές σχέδια και  σκοπιμότητες τόσο για την υπονόμευση των σχέσεων ανάμεσα στα Βαλκανικά κράτη και τη Σοβιετική Ένωση, όσο και για την καλλιέργεια εθνικιστικού μίσους και χωριστικών τάσεων ανάμεσα στους λαούς των Βαλκανίων.

Μετά από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, που είχε αρκετά  μεγάλη επιρροή στα Βαλκάνια, επιχειρείται από τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ νέα χάραξη των συνόρων με τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Για την επίτευξη και αυτού του διαμελισμού οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ  χρησιμοποίησαν την εθνικιστική και θρησκευτική χειραγώγηση, την υπόθαλψη εθνικιστικού μίσους  και χωριστικών τάσεων, που είχαν σαν  αποτέλεσμα την εκδήλωση συγκρούσεων μεταξύ των λαών του πρώην ομόσπονδου κράτους της Γιουγκοσλαβίας. Και με πρόσχημα αυτές τις συγκρούσεις έκαναν διπλωματικές παρεμβάσεις και απροκάλυπτες  στρατιωτικές επεμβάσεις, με αποκορύφωση τους επί 90 μέρες βομβαρδισμούς της περιοχής από τα Νατοϊκά  αεροπλάνα, που είχαν σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς και καταστροφές σε υποδομές, παραγωγικές μονάδες και κατοικίες, καθώς και ανυπολόγιστης έκτασης ραδιενεργή και τοξική ρύπανση στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, από τα όπλα απεμπλουτισμένου ουράνιου. Και βέβαια για μια ακόμη φορά όχι μόνο δεν επήλθε ειρήνη στην περιοχή, αλλά αναζωπυρώθηκαν και πάλι οι εθνικιστικές εντάσεις

Και τώρα για μία ακόμη φορά οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ ανακινούν και πάλι το “Μακεδονικό” ζήτημα με αιχμή το όνομα και με στόχο να ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ τον Ιούλιο και με απώτερο σκοπό να δημιουργήσουν και στη χώρα αυτή μια ακόμη βάση για έλεγχο και περιορισμό των κινήσεων της Ρωσίας στα Βαλκάνια αλλά και γενικότερα για την ενίσχυση των θέσεων τους στην περιοχή. Και βέβαια οι πιέσεις των Αμερικάνων και των Νατοϊκών βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, αφού οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών είναι ενδοτικές στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών, καθώς  εξαρτώνται πλήρως από αυτούς: η μεν κυβέρνηση της ΠΓΔΜ για να ανοίξει το δρόμο να ενταχθεί η χώρα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, η δε κυβέρνηση της χώρας μας βρίσκεται και πάλι σε κατάσταση διεθνούς επιτροπείας, αφού από τοι 2015 και για 99 χρόνια, ο δημόσιος πλούτος, οι βασικές υποδομές και οι φυσικοί πόροι (ενέργεια, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια, μέσα συγκοινωνίας, δασικές εκτάσεις, ελεύθεροι χώροι κ.α) έχουν ενταχθεί με νόμο στο Υπερταμείο και εκποιούνται σε πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Και βέβαια όσο η εκποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών σε όλη τη χώρα και φυσικά και στη Μακεδονία θα συνεχίζεται και η κυβέρνηση θα είναι δέσμια των όρων του υπρταμείου θα  είναι αδύνατον να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι κάνει  διαπραγμάτευση με τη γειτονική χώρα για το όνομα, εξυπηρετώντας πρώτιστα το εθνικό συμφέρον. Αν μάλιστα στην κατάσταση αποικιοποίησης που βρίσκεται η Ελλάδα προστεθεί και ο αλυτρωτισμός που στη γειτονική χώρα είναι θεσμοθετημένος στο Σύνταγμα και στη δημόσια εκπαίδευση καταλαβαίνουμε ότι ακόμη και  η συνέχιση της διαπραγμάτευσης κάτω από την ιμπεριαλιστική επιβολή εγκυμονεί πολύ σοβαρούς κινδύνους για το μέλλον.

Εκτός όμως από την πίεση των Νατοϊκών για “πάσει θυσία” εξεύρεση λύσης στο όνομα τώρα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλα αυτά σχεδιάζονται από το ΝΑΤΟ και τις υπάκουες κυβερνήσεις Ελλάδας και ΠΓΔΜ, τη στιγμή που η απειλή στο Αιγαίο από τη νατοϊκή  Τουρκία σε βάρος της χώρας μας συνεχώς μεγαλώνει. Παράλληλα η Τουρκία στα πλαίσια της επεκτατικής της πολιτικής πραγματοποιεί στρατιωτικές επιχειρήσεις στο έδαφος της Συρίας σε βάρος των Κούρδων στην περιοχή του Αφρίν. 

Όπως λοιπόν γίνεται φανερό και από την ιστορική εμπειρία, αλλά και από τους  κινδύνους που απειλούν τη χώρα μας σήμερα, μία λύση που επιβάλλεται για μία φορά ακόμη στους λαούς των Βαλκανίων, και μάλιστα με τόσο μεγάλη χρονικά πίεση, αποκλειστικά και μόνο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, και πιο συγκεκριμένα των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, δε θα ωφελήσει το λαό μας και τη φιλική συνύπαρξη τους άλλους λαούς Αντίθετα η “λύση” κάτω από συνθήκες ασφυξίας, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία προοιωνίζεται νέους, και ίσως μεγαλύτερους κινδύνους για όλα τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή.

Αν θέλουμε λοιπόν να ακούσουμε τη φωνή της ιστορίας, βιώσιμη λύση προς το συμφέρον των λαών μπορεί να υπάρξει με δύο προϋποθέσεις:

Το σταμάτημα του αλυτρωτισμού και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μακριά από την ιμπεριαλιστική κηδεμονία και  κάθε είδους εξάρτηση,  και φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη των λαών

                                                                                        

Μάκης Σταύρου- Ιστορικός

  

   

Όλα δείχνουν ονομασία των Σκοπίων με το «Μακεδονία» μέσα- Τι αποκάλυψε ο Κοτζιάς

Ανάμεσα στα όσα ανέφερε στον Alpha και στη συνέντευξή του στον Αντώνη Σρόιτερ ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς αξίζει να σταθεί κανείς, εκτός από όσα είπε για τα Ελληνοτουρκικά στις αναφορές του για το όνομα της ΠΓΔΜ.

Μιλώντας ειδικά για τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι όσον αφορά το όνομα της ΠΓΔΜ ο υπουργός Εξωτερικών είπε ότι «είναι Άνω Μακεδονία, είναι Βόρεια Μακεδονία, είναι Μακεδονία του Βαρδάρη, είναι Μακεδονία Μπαρντάσκι. Υπάρχει μια συζήτηση όμως εκεί. Το όνομα θα είναι λατινικό, θα είναι στα αγγλικά ας πούμε, και μετά εν δυνάμει να μεταφράζεται σε όλες τις γλώσσες. Αυτό νομίζω ότι θα είναι που θα επιθυμούσανε οι Σκοπιανοί. Η δικιά μου επιθυμία είναι λίγο πιο σύνθετη. Θα ήθελα να είναι ένα όνομα που ήδη ηχητικά και όπως το βλέπει κανείς θα αντιλαμβάνεται ότι είναι κάποια άλλη Μακεδονία, γεωγραφική οντότητα, όχι ιστορική, κληρονομία, από την ελληνική Μακεδονία».

Αναλυτικά όσα είπε για την ονομασία των Σκοπίων:

«Η πλευρά των Σκοπίων θα ήθελε να κρατήσει το σκέτο Δημοκρατία της Μακεδονίας. Καταλαβαίνει ότι γεωγραφικά η Μακεδονία δεν είναι σκέτη δικιά τους. Η πλειοψηφία της Μακεδονίας είναι σε εμάς. Πρέπει να μετακινηθεί από τον αλυτρωτισμό που σημαίνει ότι κατανοεί ότι το έθνος τους δεν προέρχεται από την Μακεδονία του Μέγα Αλέξανδρου, από την αρχαιότητα, και ότι αυτή είναι κληρονομιά μόνο της Ελλάδας. Και θα πρέπει γενικά να εκφράσει το όνομα αυτή την πραγματικότητα. Υπάρχουν διάφορες ονομασίες. Είναι Άνω Μακεδονία, είναι Βόρεια Μακεδονία, είναι Μακεδονία του Βαρδάρη, είναι Μακεδονία Μπαρντάσκι. Υπάρχει μια συζήτηση όμως εκεί. Το όνομα θα είναι λατινικό, θα είναι στα αγγλικά ας πούμε, και μετά εν δυνάμει να μεταφράζεται σε όλες τις γλώσσες. Αυτό νομίζω ότι θα είναι που θα επιθυμούσανε οι Σκοπιανοί. Η δικιά μου επιθυμία είναι λίγο πιο σύνθετη. Θα ήθελα να είναι ένα όνομα που ήδη ηχητικά και όπως το βλέπει κανείς θα αντιλαμβάνεται ότι είναι κάποια άλλη Μακεδονία, γεωγραφική οντότητα, όχι ιστορική, κληρονομία, από την ελληνική Μακεδονία. Προτιμώ το όνομα όπως ακούγεται διεθνώς να είναι σαφές ότι πρόκειται για αυτό το κομμάτι της Μακεδονίας που είναι στη σημερινή FYROM, στα Σκόπια, με Αλβανούς και Σλάβους και ότι αυτό το κομμάτι δεν έχει καμία σχέση με την ελληνική Μακεδονία. Δεν θέλω να μπερδεύονται. Και στην ίδια τους τη γλώσσα, έτσι κι αλλιώς εκείνοι το καταλαβαίνουν».

thecaller.gr 

Ερχεται χαλάρωση των capital controls- το νέο όριο αναλήψεων

Tην αύξηση του μηναίου ποσού αναλήψεων κατά 500 ευρώ και την απελευθέρωση του ανοίγματος νέων τραπεζικών λογαριασμών, δρομολογεί η κυβέρνηση. 

Tην αύξηση του μηναίου ποσού αναλήψεων κατά 500 ευρώ και την απελευθέρωση του ανοίγματος νέων τραπεζικών λογαριασμών, δρομολογεί η κυβέρνηση. Σύμφωνα με «Το Εθνος» τις επόμενες ημέρες  το υπουργείο Οικονομικών με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αναμένεται  να χαλαρώσει  τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων που επιβλήθηκαν τον Ιούνιο του 2015.

Η νέα χαλάρωση των capital controls θα επιτρέπει στους πελάτες των τραπεζών να προχωρούν στη σωρευτική ανάληψη ποσού 2.300 ευρώ τον μήνα, από 1.800 ευρώ που ισχύει σήμερα. Παράλληλα, θα είναι ελεύθεροι να ανοίξουν νέο τραπεζικό λογαριασμό, ανεξάρτητα αν έχουν ήδη λογαριασμό σε μία ή περισσότερες τράπεζες.

Τραπεζικές και κυβερνητικές πηγές σημειώνουν στο Εθνος ότι η κίνηση αυτή σηματοδοτεί την αύξηση της εμπιστοσύνης στην πορεία της ελληνικής οικονομίας. 

thetoc.gr

Πορτοφολάδες κατά… σύστημα

γράφει ο Δημήτρης Σούλτας

Είσαι ένας από τους χιλιάδες πολίτες που χτυπήθηκαν από την κρίση και κάποια στιγμή ήταν μονόδρομος η αίτηση για υπαγωγή στο νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, αυτός που είναι στους περισσότερους γνωστός ως «νόμος Κατσέλη». Αφού μαζέψεις έναν απίστευτο όγκο χαρτιών, έρχεται η στιγμή που τον καταθέτεις, παίρνεις ημερομηνία για τη δικάσιμο, βγαίνει και μία προσωρινή διαταγή για την καταβολή μιας μικρής δόσης, μέχρι να φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο.

Το πρώτο ορατό αποτέλεσμα είναι ότι σταματούν τα τηλεφωνήματα από τις εισπρακτικές. Θα..περίμενες ότι θα σταματήσουν και οποιεσδήποτε κινήσεις στο λογαριασμό σου που αφαιρούν ποσό, σύμφωνα με την προ της προσφυγής κατάσταση. Γελιέσαι. Ενώ το δικαστήριο για ένα μικρό χρέος στην Εθνική Τράπεζα έχει αποφασίσει δόση των 2 ευρώ το μήνα, μέσα σε 15 μέρες η Τράπεζα έχει τραβήξει ήδη 40 ευρώ από το – ούτως ή άλλως πενιχρό- εισόδημα.

Απευθύνεσαι στην Τράπεζα για να διαμαρτυρηθείς, με όλα τα χαρτιά στα χέρια (επιδόσεις, προσωρινές διαταγές κλπ). Αλλά η απάντηση που λαμβάνεις είναι αφοπλιστική: «Δεν έχει ενημερωθεί το «Σύστημα». Αν λογικά σκεπτόμενος ρωτήσεις γιατί δεν ενημερώθηκε το «Σύστημα», αίφνης ανακαλύπτεις ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει στο «Σύστημα». Το «Σύστημα» προφανώς δέχεται μόνο εντολές για να βουτά ποσά από το λογαριασμό, αλλά όχι για να σταματήσει να το κάνει, όταν υπάρχει δικαστική απόφαση. Το «Σύστημα» βρίσκεται πάνω απ’ όλα. Και από τις δικαστικές αποφάσεις. Για να παρακάμψεις το «Σύστημα» πρέπει να ανοίξεις έναν άλλο λογαριασμό για ενημερώσεις το «Σύστημα» να βουτά από κει λεφτά και αφού δεν θα βρίσκει τίποτα, δεν θα βουτά. Φοβερή ευρασιτεχνία. Αντί να αλλάξει την εντολή που έδωσες στο «Σύστημα», προσπαθείς να το «ξεγελάσεις», προφανώς γιατί το «Σύστημα» έχει αυτονομηθεί και δεν μιλιέται με κανέναν.

Πριν από λίγες μέρες ένας φίλος με ενημέρωσε ότι η Τράπεζα Πειραιώς τράβηξε τα μόνα 100 ευρώ που είχε στο λογαριασμό για την τετραμελή του οικογένεια, χωρίς να έχει δώσει εντολή για κάτι τέτοιο. Το «Σύστημα» προφανώς δεν έχει καμία ευαισθησία. Και 2 ευρώ να έχεις στο λογαριασμό σου, ακόμα κι αυτά προορίζονται για το ψωμί σου, το «Σύστημα» θα τα πάρει.

Τώρα καταλαβαίνω γιατί οι μεγάλες Τράπεζες ονομάζονται «Συστημικές», Γιατί το – προφανώς αυτονομημένο- «Σύστημα» αρμέγει τα πάντα, χωρίς να υπολογίζει ανάγκες, στοιχεία, ακόμα και δικαστικές αποφάσεις.

Είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό ότι οι Τράπεζες τον 21ο αιώνα υιοθέτησαν ρητορική των αριστερών τις προηγούμενες δεκαετίες: Για όλα φταίει το «Σύστημα».

  viewtag.gr            

Η Τουρκία πάει (και) Σκόπια; Να κάνουμε συλλαλητήριο…

Την ώρα που η Τουρκία εμφανίζεται να παίρνει υπό την «προστασία» της τα Σκόπια, εμείς θα συνεχίσουμε να αρνούμαστε την εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης στο όνομα; Θέλουμε να τους στείλουμε στην αγκαλιά του Ερντογάν; Μας συμφέρει η συντήρηση του βόρειου μετώπου ενώ το ανατολικό μας «φλέγεται»;

Του Γιώργου Καρελιά

Αν αφήσουμε κατά μέρος τα της Novartis, αυτήν την περίοδο κυριαρχούν δύο θέμα στην επικαιρότητα. Το Μακεδονικό και η στάση της Τουρκίας, στο Αιγαίο και γενικότερα.

Πρόκειται για αλληλένδετα θέματα, που αναδεικνύουν την μυωπία και τον καιροσκοπισμό  μεγάλου μέρος του πολιτικού κόσμου, αλλά και την άγνοια μεγάλου κομματιού της κοινής γνώμης, που παθιάζεται για το όνομα των βόρειων γειτόνων μας, ενώ η γούνα μας απειλείται στα ανατολικά σύνορά. Ας δούμε πώς πλέκονται όλα αυτά:

Πρώτον, παρουσιάζεται μια ευκαιρία να λυθεί το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, μια που στα Σκόπια υπάρχει, για πρώτη φορά εδώ και 25 χρόνια, μια συνεργάσιμη και χωρίς τις γνωστές εθνικιστικές εξάρσεις κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Τσίπρα (όχι και Καμμένου, λόγω της καιροσκοπικής στάσης του υπουργού Αμυνας, την οποία ανέχεται ο Τσίπρας) δείχνει ότι θέλει να προχωρήσει στη λύση του προβλήματος. Τότε σχηματίζεται ένας άτυπος συνασπισμός εθνικιστών (φανερών), ακροδεξιών (κρυφών και φανερών) και εθνολαϊκιστών, με πρωταγωνιστές τον Μίκη, τον στρατηγό Φράγκο και τον Λεβέντη, που πάνε να μας πείσουν ότι κινδυνεύει η Ελλάς από την… υπερδύναμη που έχει πρωτεύουσα τα Σκόπια. Η απόπειρα θα είχε αποτύχει (ή δεν θα είχε την ίδια επιτυχία) αν δεν συνέπραττε καιροσκοπικώς η σημερινή ηγεσία της ΝΔ. Στην οποία ξινίζει τώρα η σύνθετη ονομασία, την οποία η κυβέρνηση Καραμανλή πρότεινε το 2008.

Δεύτερον, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ επισκέφθηκε την Αγκυρα και εκεί συνέβησαν πολλά «ωραία»: εδώ, εδώ και εδώ. Χωρίς πολλά λόγια, η Τουρκία εμφανίζεται να παίρνει υπό την προστασία της τη γειτονική μας χώρα και ο Ζάεφ να τη θεωρεί ως το μεγαλύτερο υποστηρικτή της.

Τρίτον, η Τουρκία κάνει ό,τι θέλει στην κυπριακή ΑΟΖ, γράφοντας εις τα παλαιότερα των υποδημάτων της μεγάλες χώρες (όπως η Γαλλία και η Ιταλία), εταιρείες των οποίων έχουν στείλει γεωτρύπανα για την εξόρυξη  υδρογονανθράκων. Και ο Ερντογάν λέει ό,τι λέει για το Αιγαίο.

Ενώ, λοιπόν, συμβαίνουν όλα αυτά, κάποιοι στην ελληνική πολιτική τάξη, στο όνομα του «μακεδονισμού», πολεμούν κάθε προσπάθεια να βρεθεί μια λύση με το όνομα του γειτονικού κράτους. Αν δεν βρεθεί, ένα μέτωπο, ήσσονος σημασίας ασφαλώς, θα παραμένει ανοιχτό στα βόρεια σύνορά μας. Και αν η γειτονική χώρα παραδοθεί εντελώς στην αγκαλιά της Τουρκίας, το μέτωπο αυτό μπορεί και να μην εξακολουθήσει να είναι και τόσο ήσσον. Και ο νοών νοείτω.

Είναι, λοιπόν, ολοφάνερο ότι η Ελλάδα έχει συμφέρον να συμφωνήσει σε κοινά αποδεκτή λύση και να μην παραπέμψει το θέμα στις ελληνικές καλένδες. Διότι τότε μπορεί και να τα χάσει όλα (ήδη η λέξη Μακεδονία υπάρχει στην ονομασία τους) και να τους στείλει στην τουρκική αγκαλιά. Το θέλουμε;

Αν αυτό συμβεί και δούμε τον (όποιο) Ερντογάν να κάνει προκλητικές δηλώσεις από τη «Μακεδονία» (σκέτο), θα βαράμε το (άδειο σήμερα) κεφάλι μας. Και τότε δεν μας εξαγνίζει κανένα συλλαλητήριο. Οι καιροσκόποι πολιτικάντηδες θα έχουν νικήσει. Η κοινή λογική και η ορθή σκέψη θα έχουν ηττηθεί. Ελπίζουμε να μη συμβεί το ίδιο και κάπου αλλού.       

protagon.gr   

Δεχόμαστε αύξηση της θητείας;

Η ελληνική κοινωνία κάνει συλλαλητήρια για τη Μακεδονία και απαιτεί αποφασιστική απάντηση στις τουρκικές προκλήσεις. Ομως κατά πόσο είναι διαθέσιμη να στείλει τα παιδιά της μερικούς μήνες παραπάνω στον Ελληνικό Στρατό;

  

Του Κώστα Γιαννακίδη

Ο επίτιμος αρχηγός του Στόλου, ο ναύαρχος Γρηγόρης Δεμέστιχας δήλωσε ότι αν, πράγματι, η χώρα θέλει να διατηρεί υψηλό το επίπεδο ετοιμότητας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, τότε θα πρέπει να δυσαρεστήσει οικογένειες, αλλά και να ξοδέψει χρήματα.

Ο ναύαρχος εξήγησε το αυτονόητο: αν θέλουμε να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε σε άμεση αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Αυτό θα στείλει άνδρες στις μονάδες και θα αυξήσει τον αριθμό των διαθέσιμων εφέδρων. Παράλληλα θα πρέπει να γίνουν βελτιώσεις του αμυντικού υλικού προκειμένου να λειτουργεί στο μέγιστο βαθμό των δυνατοτήτων του.

Ομως, μισό λεπτό, ας δούμε τον συσχετισμό δυνάμεων μέσα από τους αριθμούς. Πρώτα τα λεφτά: η Τουρκία ξοδεύει τα τριπλάσια από μας σε αμυντικές δαπάνες -18 δισ. δολάρια τον χρόνο. Σήμερα η Τουρκία διαθέτει 410.500 μάχιμους στρατιώτες. Εμείς έχουμε 180.000. Για να αντιληφθούμε τη διαφορά, κάθε χρόνο 1.36 εκατ. Τούρκοι φτάνουν σε στρατεύσιμη ηλικία, έναντι 105.000 Ελλήνων. Αν και οι δύο χώρες διαθέτουν σχεδόν ίσο αριθμό μαχητικών αεροσκαφών, η Τουρκία διαθέτει διπλάσιο αριθμό ελικοπτέρων και διπλάσιο αριθμό μεταγωγικών. Επίσης η Τουρκία διαθέτει διπλάσια δύναμη σε άρματα μάχης και θωρακισμένα οχήματα. Σύμφωνα με το globalfire.com, που ειδικεύεται στον υπολογισμό της στρατιωτικής ισχύος, η Τουρκία έχει διπλάσια δύναμη από την Ελλάδα. Βρίσκεται στην 11η θέση στην παγκόσμια κατάταξη στρατιωτικής ισχύος, ενώ εμείς βρισκόμαστε στην 28η, πάνω από αρκετές χώρες που είναι και πιο πλούσιες.

Οι επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων πιέζουν για αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Σήμερα τα παιδιά στον Στρατό Ξηράς υπηρετούν 9 μήνες, ενώ η θητεία είναι τρεις μήνες μεγαλύτερη για Ναυτικό και Αεροπορία. Αύξηση θητείας έχει ζητήσει και… η τρόικα προκειμένου να περιοριστεί το κόστος για επαγγελματίες οπλίτες. Ωστόσο, την τελευταία φορά που ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο θέμα, είπε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η μείωση του χρόνου της θητείας, κάτι που, προς το παρόν, δεν μπορεί να γίνει.

Εδώ, λοιπόν, ανοίγει μία ωραία κουβέντα με πολιτική, ηθική και φιλοσοφική διάσταση. Η ελληνική κοινωνία ανησυχεί για την εξέλιξη των εθνικών θεμάτων. Κάνει συλλαλητήρια για τη Μακεδονία και απαιτεί αποφασιστική απάντηση στις τουρκικές προκλήσεις. Ομως κατά πόσο είναι διαθέσιμη να στείλει τα παιδιά της μερικούς μήνες παραπάνω στον Ελληνικό Στρατό; Και με πόση προθυμία θα βάλει το χέρι στην τσέπη για να κάνει αμυντικές προμήθειες, έστω περιορισμένου κόστους; Βέβαια όταν υπάρχει ανάγκη, η πατρίδα δεν μπαίνει στον κόπο να απευθύνει ερωτήσεις, ούτε να δει δημοσκοπήσεις. Στέλνει μόνο φύλλα πορείας. Ωστόσο η αύξηση της θητείας δεν είναι κάτι που γίνεται σε περίοδο κρίσεων. Γίνεται όταν προετοιμάζεσαι για μία κρίση και συχνά δηλώνει την προθυμία και την ετοιμότητά σου να την αντιμετωπίσεις.

Μπορεί ο Τσίπρας να φωνάξει την κάμερα στο Μαξίμου, να σταθεί μπροστά της και να πει στους Ελληνες ότι η πατρίδα χρειάζεται τα παιδιά τους μερικούς μήνες παραπάνω; Δεν το έχει τολμήσει κανένας εκ των προκατόχων του. Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο οφείλουν να χαμηλώσουν τους τόνους όσοι ζητούν δυναμικές, πατριωτικές λύσεις. Αυτές οι λύσεις έχουν κόστος που δεν περνάει μόνο μέσα από το Μαξίμου. Περνάει και μέσα από το καθιστικό της μέσης ελληνικής οικογένειας που, ενίοτε, ανησυχεί μη χάσουμε το όνομα της Μακεδονίας και μη στείλουν το παιδί στον Εβρο.    

 protagon.gr   

Αυτή είναι η λίστα με τα πρόστιμα για όσους δεν κόβουν αποδείξεις -Από 100 έως 20.000 ευρώ

«Καμπάνες» και «καμπανάκια» ακούγονται από τις ελεγκτικές υπηρεσίες, οι οποίες παίρνουν νέες οδηγίες για τα πρόστιμα που πρέπει να επιβάλλονται από το περασμένο καλοκαίρι για τη μη έκδοση αποδείξεων, για «πείραγμα» στις ταμειακές μηχανές, για τη μη διαφύλαξη των φορολογικών βιβλίων.

Αρχής γενομένης από τους επιτηδευματίες που δεν υπάγονται σε ΦΠΑ, το υπουργείο Οικονομικών διόρθωσε αλλά επ’ ουδενί αντιμετώπισε το πρόβλημα με τα χαμηλά πρόστιμα. Έτσι, όπως προκύπτει κι από την εγκύκλιο, κατ’ εφαρμογήν των νέων διατάξεων, το πρόστιμο διαμορφώνεται σε 500 ή 1.000 ευρώ ανάλογα εάν τηρούνται απλογραφικά ή διπλογραφικά βιβλία αντίστοιχα, ανά φορολογικό έλεγχο, ανεξαρτήτως του πλήθους και της αξίας των στοιχείων. Έτσι, ακόμα κι αν κάποιος δεν έχει κόψει 10 αποδείξεις, το πρόστιμο δεν διαφοροποιείται και μένει στα 500 ευρώ.

Ποιες πράξεις δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ;

Ενδεικτικά νοούνται οι πράξεις του άρθρου 22 του Κώδικα ΦΠΑ (ν.2859/2000), δηλαδή πράξεις που διενεργούν οι υποκείμενοι στο εσωτερικό της χώρας χωρίς δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ των εισροών τους (π.χ. γιατροί, ασφαλιστικοί πράκτορες, φροντιστήρια, κλπ), οι πράξεις που διενεργούν οι υποκείμενοι που έχουν ενταχθεί στο καθεστώς του άρθρου 39 του Κώδικα ΦΠΑ (μικρές επιχειρήσεις), καθώς και οι πράξεις που διενεργούν κατηγορίες επαγγελματιών που εντάσσονται στα ειδικά καθεστώτα καταβολής του φόρου όπως του άρθρου 40 (Κατ' αποκοπή καταβολής φόρου αλιείς, ιππήλατα οχήματα) του άρθρου 43 (Πρακτορείων ταξιδιών), του άρθρου 45 (Μεταχειρισμένων αγαθών).

Ανάλογα είναι τα πρόστιμα για διακίνηση αποθεμάτων χωρίς τα προβλεπόμενα παραστατικά, ενώ με 100 ευρώ τιμωρείται η μη εξόφληση, από τον λήπτη (ιδιώτη- αγοραστή) των αγαθών ή των υπηρεσιών, φορολογικών στοιχείων συνολικής αξίας 500 ευρώ και άνω, με τη χρήση «μέσων πληρωμής με κάρτα» (όπως πιστωτικής, χρεωστικής, προπληρωμένης, κλπ) ή άλλων «ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής» (όπως τραπεζικό έμβασμα, μέσω λογαριασμού πληρωμών, κλπ).

Στις περιπτώσεις υποτροπής των παραπάνω παραβάσεων, το πρόστιμο διπλασιάζεται, ενώ σε δεύτερη υποτροπή το πρόστιμο τετραπλασιάζεται.

Βαριές είναι οι «καμπάνες» για όσους έχουν παρέμβει στο λογισμικό των ταμειακών μηχανών, ένα ιδιαιτέρως διαδεδομένο… σπορ, όπως αποκάλυψαν οι έλεγχοι του περασμένου καλοκαιριού. Τα πρόστιμα κλιμακώνονται ως εξής:

α) 5.000 ευρώ, όταν υπαίτιος της παράβασης είναι ο χρήστης ή ο κάτοχος ΦΗΜ

β) 10.000 ευρώ, όταν υπαίτιος της παράβασης είναι η επιχείρηση μεταπώλησης ή τεχνικής υποστήριξης που έχει εξουσιοδοτηθεί για την παροχή υπηρεσιών συντήρησης και επισκευής ΦΗΜ

γ) 20.000 ευρώ, όταν υπαίτιος της παράβασης είναι η επιχείρηση που έχει λάβει, από την αρμόδια Επιτροπή, έγκριση λογισμικού (software) και υλισμικού (hardware).

Το πρόστιμο περιορίζεται στα 500 ευρώ ανά φορολογικό έλεγχο κι όχι ανά απόδειξη, για όσους χρησιμοποιούν ταμειακή μη εγκεκριμένη ταμειακή, κάτι που ισχύει και για τα πρατήρια που χρησιμοποιούν τα συστήματα Εισροών- Εκροών, τα οποία υποτίθεται ότι πρέπει να είναι συνδεδεμένα με ταμειακή μηχανή.

Πρόστιμο 100 ευρώ προβλέπεται για εκπρόθεσμη υποβολή Συγκεντρωτικών Καταστάσεων- το 100άρικο για κάθε Κατάσταση τριμήνου- ενώ με «καμπάνα» 2.500 ευρώ κινδυνεύουν όσοι δεν διαφυλάττουν τα φορολογικά τους βιβλία και στοιχεία για το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα, συνήθως για μια 5ετία.

 Γιώργος Παππούς

  iefimerida.gr       

Ποιος είναι ο πρώην «γαλάζιος» δήμαρχος Μεσολογγίου που καταδικάστηκε σε 25 χρόνια για διακίνηση μεταναστών! (ΦΩΤΟ)

«Βαρύς» έπεσε ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης στον πρώην «γαλάζιο» δήμαρχο του Μεσολογγίου, Αντιπτέραρχο εν αποστρατεία, Γιώργο Πρεβεζάνο, καθώς καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξης, ενώ δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό για την υπόθεση μεταφοράς μεταναστών από το αεροδρόμιο του Μεσολογγίου στο εξωτερικό.

Οι κατηγορούμενοι ήταν συνολικά 11, ενώ σύμφωνα με την αστυνομία επρόκειτο για  εγκληματική ομάδα τα μέλη της οποίας δραστηριοποιούνταν στην παράνομη μεταφορά μεταναστών από την Ελληνική Επικράτεια προς χώρες της Δυτικής Ευρώπης, με τη χρήση μικρών αεροπλάνων.

Το κατηγορητήριο ήταν βαρύ καθώς χαρακτηρίστηκαν ως εγκληματική ομάδα και τους καταλογίστηκε ότι εκτέλεσαν 7 ταξίδια μεταφέροντας συνολικά 55 άτομα στο εξωτερικό. Η δίκη είχε αρχίσει πριν από ένα μήνα και εξετάστηκαν πολλοί μάρτυρες.

Συνελήφθησαν πριν δύο χρόνια μετά από συντονισμένη επιχείρηση στο Μεσολόγγι, στην Αθήνα, στην Καλλιθέα, στο Μαρούσι, στη Φιλοθέη και στα Καλύβια Αττικής, έξι μέλη της ομάδας μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό.

Ο πρόεδρος της αερολέσχης και πρώην δήμαρχος Μεσολογγίου συνελήφθη όταν οι αστυνομικοί εντόπισαν 7 Ιρακινούς να έχουν επιβιβαστεί σε ένα μονοκινητήριο αεροπλάνο με προορισμό μια πόλη της Ιταλίας. Κατά τις ίδιες πληροφορίες οι Ιρακινοί, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν και τρία παιδιά, είχαν καταβάλει το ποσό των 30.000 ευρώ.

Ποιος είναι ο... πιλότος δήμαρχος

Οπως έχει ήδη δημοσιοποιηθεί, πρόκειται για τον αντιπτέραρχο ε.α. Γιώργο Πρεβεζάνο που είχε εκλεγεί (5.381 ψήφους και 44,10% στον α΄ γύρο και 6.140 και 53,90% στον β΄) με τη στήριξη της ΝΔ δήμαρχος Μεσολογγίου από το 2002 έως το 2006, ενώ ήταν επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης τις δύο επόμενες δημοτικές περιόδους 2006-2010 και 2010-2014.

Η ιστορία του πρώην δημάρχου Μεσολογγίου που συνελήφθη για μεταφορά προσφύγων στην Ιταλία

Οι ανεπιθύμητοι Νεοδημοκράτες

Μάλιστα, ο κ. Πρεβεζάνος ο οποίος αποχώρησε στις εκλογές του 2014, όπως αναφέρει το agriniopress.gr είχε δηλώσει τη στήριξή του στο σημερινό “γαλάζιο” δήμαρχο της Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου Νίκο Καραπάνο. Γνωστό «γαλάζιο» στέλεχος της περιοχής, ο κ. Πρεβεζάνος δεν είχε διστάσει ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης να στείλει το 2001 ανοιχτή επιστολή στους δημότες του Μεσολογγίου να χαρακτηρίζουν «ανεπιθύμητους» όλους τους βουλευτές γιατί δεν αντιδρούσαν στη μεταφορά του Εφετείου στο Αγρίνιο.

Τα... ροζ τηλέφωνα

Ο πρώην δήμαρχος είχε απασχολήσει και παλιότερα την επικαιρότητα καθώς είχε κληθεί να πληρώσει 13 χιλιάδες ευρώ, για να εξοφλήσει «ροζ τηλεφωνήματα» που έκαναν εργαζόμενοι στον ΧΥΤΑ για τους οποίους είχε εξασφαλίσει το 2004 τηλεφωνικές γραμμές. Ωστόσο, η απόφαση δεν πέρασε από το δημοτικό συμβούλιο παρά μόνο από τη δημαρχιακή επιτροπή, ενώ ποτέ δεν ζητήθηκαν στοιχεία για τα τηλέφωνα που έκαναν κατάχρηση!

Τα τελευταία χρόνια ο κ. Πρεβεζάνος ασχολείται ενεργά με την Αερολέσχη του Μεσολογγίου, έχοντας οργανώσει εκδηλώσεις αεραθλητισμού, ενώ κατά το παρελθόν έχει κληθεί πολλές φορές να σχολιάσει σε μέσα ενημέρωσης θέματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια πτήσεων κλπ.

Το Δελτίου Τύπου της αστυνομίας της 16ης Μαρτίου 2016 όταν και έγιναν οι συλλήψεις ανέφερε χαρακτηριστικά:

"Εξαρθρώθηκε, από την Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, σε συνεργασία με το Γραφείο Αλλοδαπών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πατρών, εγκληματική ομάδα τα μέλη της οποίας δραστηριοποιούνταν στην παράνομη μεταφορά μεταναστών από την Ελληνική Επικράτεια προς Χώρες της Δυτικής Ευρώπης, με τη χρήση μικρών αεροπλάνων.

Συνελήφθησαν πρωινές ώρες της 16-3-2016, μετά από συντονισμένη επιχείρηση στο Μεσολόγγι, στην Αθήνα, στην Καλλιθέα, στο Μαρούσι, στη Φιλοθέη και στα Καλύβια Αττικής, έξι (6) μέλη της ομάδας μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό . Συγκεκριμένα, πρόκειται για τέσσερις (4) ημεδαπούς ηλικίας 43, 44, 57 και 69 ετών και δύο (2) αλλοδαπούς υπηκόους Ιράκ, ηλικίας 31 και 47 ετών. Ειδικότερα, οι δύο υπήκοοι Ιράκ, οι οποίοι προηγουμένως είχαν μεταφέρει οδικώς, από την Αθήνα στο Μεσολόγγι, επτά (7) μετανάστες, συνελήφθησαν, μαζί με τον 57χρονο ημεδαπό πιλότο, κατά την προετοιμασία απογείωσης του αεροσκάφους, από διάδρομο της περιοχής.

Πρόσθετα, συνελήφθησαν τρεις (3) υπήκοοι Ιράκ οι οποίοι θα ταξίδευαν με το αεροπλάνο, ενώ τα τέσσερα (4) ανήλικα που συνόδευαν, ετέθησαν υπό προστατευτική φύλαξη.

Αναλυτικότερα, ύστερα από πολύμηνη έρευνα της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών, σχετικά με εγκληματικό δίκτυο δραστηριοποιούμενο στη μεταφορά μεταναστών και στη διακίνηση ναρκωτικών από την ελληνική επικράτεια προς Χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αποκαλύφθηκε η δράση του κυκλώματος και η εμπλοκή ημεδαπών και αλλοδαπών, οι οποίοι οργάνωναν και συντόνιζαν τη μεταφορά με μικρά αεροσκάφη και εικονικά σχέδια πτήσης,  από την Ελλάδα προς την Ιταλία, μεταναστών, με αμοιβή  που κυμαίνονταν από -4.500- έως -7.500- ευρώ το άτομο.

Από την περαιτέρω έρευνα, προέκυψε ότι τα μέλη της εγκληματικής ομάδας, είχαν διακριτούς ρόλους. Αρχηγικό μέλος και οργανωτής των παράνομων μεταφορών ήταν ο 43χρονος υπήκοος Ιράκ, με άμεσο συνεργάτη του τον 57χρονο ημεδαπό, ο οποίος ήταν πιλότος και είχε αναλάβει τις επαφές στο εξωτερικό.

Ο 31χρονος υπήκοος Ιράκ, ήταν ο υπεύθυνος για την εξεύρεση των υποψηφίων προς μεταφορά μεταναστών, ο 43χρονος ημεδαπός ήταν πιλότος, που πραγματοποιούσε τις μεταφορές, ο 44χρονος ημεδαπός εξασφάλιζε το χώρο διαμονής-απόκρυψης των προς μεταφορά μεταναστών, ενώ ο 69χρονος ημεδαπός, συνέδραμε στην παράνομη αερομεταφορά.

Από την έρευνα που διενεργήθηκε, εξακριβώθηκαν επιπλέον δώδεκα (12) παράνομες μεταφορές, κατά τον ίδιο τρόπο από την Ελλάδα προς την Ιταλία.

Σε ενεργηθείσες έρευνες σε οικίες, οχήματα και χώρους, χρησιμοποιούμενους από τα μέλη του κυκλώματος, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

Ένα (1) αεροσκάφος

Το χρηματικό ποσό των 34.430 ευρώ

Δύο (2) Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητα

Μία (1) αυτοσχέδια χάρτινη συσκευασία με φυτικά αποσπάσματα ακατέργαστης κάνναβης μικτού βάρους -5- γραμμαρίων  και ένα (1) τσιγαριλίκι

Μία (1) αυτοσχέδια νάιλον συσκευασία με κατεργασμένη κάνναβη μικτού βάρους -1,8- γραμμαρίων

Εκατό (100) κυνηγετικά φυσίγγια

Δεκαεννέα (19) συσκευές κινητής τηλεφωνίας

Η έρευνα για την αποκάλυψη και άλλων συνεργών της εγκληματικής ομάδας συνεχίζεται.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον κ. Εισαγγελέα".

«Πανηγυρίζει» ο ΣΥΡΙΖΑ: «Ένας ακόμα ‘’άριστος’’ της Νέας Δημοκρατίας…»

Θέση για την καταδίκη του πρ. δημάρχου Μεσολογγίου πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ, που ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση: «Ένας ακόμα “άριστος” της Νέας Δημοκρατίας, ο πρώην δήμαρχος Μεσολογγίου κατά την τετραετία 2002-2006, Γιώργος Πρεβεζάνος, καταδικάστηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το Πρωτοδικείο Αθηνών για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης μεταναστών».

Επιπλέον, τονίζεται ότι «ο Γ. Πρεβεζάνος είχε εκλεγεί δήμαρχος με τη στήριξη της ΝΔ, η οποία τον στήριξε και στις αναμετρήσεις του 2006 και του 2010. Επιπλέον, από το 2006 ως το 2014 διετέλεσε επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του δημοτικού συμβουλίου της πόλης. Το δικαστήριο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, καταλόγισε ποινή κάθειρξης 25 ετών στους ενόχους, χωρίς να τους αναγνωρίσει ελαφρυντικά αλλά και χωρίς την απόδοση ανασταλτικού χαρακτήρα στις ποινές».

Τέλος, στην ίδια ανακοίνωση, τονίζεται ότι «αναμένουμε από τον επικεφαλής της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκη, να προχωρήσει στις απαιτούμενες εξηγήσεις για το καταδικασθέν στέλεχος του κόμματος του».    

thecaller.gr