Καρυστιανού σε βουλευτές Νέας Δημοκρατίας / «Είστε όλοι υπόλογοι, θα δώσετε λόγο στον ελληνικό λαό»

 

«Αποδείξατε πλέον ΟΛΟΙ ότι αγαπάτε ΜΟΝΟ τις καρέκλες σας» λέει η Μαρία Καρυστιανού στους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που απέρριψαν την πρόταση δυσπιστίας, την Παρασκευή, μετά από τρεις μέρες συζήτηση στη Βουλή.

 

«Το χειροκρότημα των βολεμένων στην καρέκλα τους Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για την απόρριψη της πρότασης δυσπιστίας, επισφράγισε τη συμμετοχή τους στα όσα σκανδαλώδη απο τη πρώτη στιγμή οργανώνει, μεθοδεύει και διαπράττει ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί τους» τονίζει η Μαρία Καρυστιανού σε ανάρτησή της.

 

Και συνέχισε:

 

«Κανένας από αυτούς δεν είχε την ευθιξία, το φιλότιμο, τις αρχές να διαχωρίσει τη θέση του από την Κυβέρνηση που εν γνώσει του Υπουργού της, Κωνσταντίνου Καραμανλή, έστειλε τα παιδιά μας στον θάνατο και από τα ατελείωτα εγκλήματα που στη συνέχεια όλοι μαζί οργανωμένα έχουν διαπράξει για να μην βγει η αλήθεια στο φως, έχοντας βέβαια συνεργούς επίορκους λειτουργούς.

 

Αποδείξατε πλέον ΟΛΟΙ ότι αγαπάτε ΜΟΝΟ τις καρέκλες σας και όχι τους Έλληνες και τη ψυχή τους, που ανίερα την προδώσατε.

 

Είστε όλοι ΥΠΟΛΟΓΟΙ.

 

Θα δώσετε λόγο στον Θεό και στον Ελληνικό Λαό.».

Το χειροκρότημα των βολεμένων στην καρέκλα τους Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για την απόρριψη της πρότασης δυσπιστίας, επισφράγισε τη συμμετοχή τους στα όσα σκανδαλώδη απο τη πρώτη στιγμή οργανώνει, μεθοδεύει και διαπράττει ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί τους.

Κανένας από… pic.twitter.com/ueB0rm1ze4

— Maria Karystianou (@mkaristianou) March 8, 2025

 

πηγή 

 

Ο νέος ακροδεξιός κόσμος

 

Ο λαϊκιστικός και ακροδεξιός λόγος εγκλωβίζει τους ψηφόφορους σε λογικές μίσους και μισαλλοδοξίας, τους πείθει ότι για την επιδείνωση των όρων της ζωής τους ευθύνονται οι καταραμένοι που ήρθαν από μακριά.

 

γράφει ο Γιάννης Παντελάκης

 

Στη Γερμανία δεν συνέβη κάτι θεαματικά διαφορετικό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κατέρρευσε, η ακροδεξιά αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση. Εικονογράφηση: bianka/ LIFO

  

ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ στη μία χώρα μετά την άλλη η ακροδεξιά –σε ποικίλες πολιτικές εκφράσεις, αλλά σίγουρα όλες επικίνδυνες– αποκτά μεγάλη επιρροή, όπως συνέβη τώρα στη Γερμανία, θυμάμαι μια μικρή ιστορία. Την έχει γράψει ο σπουδαίος Ντιντιέ Εριμπόν και αφορά τους γονείς του, που ζούσαν στη Ρενς στις δεκαετίες του ’50, του ’60, του ’70 και αργότερα.

 

Αυτή η ιστορία λέει ότι οι γονείς του ήταν φτωχοί και αριστεροί∙ ο πατέρας ήταν εργάτης σε εργοστάσιο από τα 14 έως τα 56 του χρόνια, οπότε τον έθεσαν, χωρίς να ζητήσουν τη γνώμη του, σε καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης, και η μητέρα εργαζόταν για πολλά χρόνια κυρίως ως ανασφάλιστη καθαρίστρια. Και οι δυο, όπως και η πλειονότητα των κατοίκων της πόλης, είχαν ενταχθεί πολιτικά, με έναν σχεδόν ακατέργαστο αλλά σοφό τρόπο, στην αριστερά. Το πανίσχυρο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας ήταν ο πολιτικός εκπρόσωπός τους. Αυτό εκπροσωπούσε την τάξη τους.

 

«Η ψήφος», γράφει ο Εριμπόν, «ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή συλλογικής κατάφασης του εαυτού και του πολιτικού βάρους καθενός και καθεμίας. Και όταν το βράδυ των εκλογών ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα, ξεχείλιζαν από θυμό που νίκησε πάλι η δεξιά, ξεσπώντας κατά των απεργοσπαστών εργατών που “ψήφισαν γκολιστές” και επομένως εναντίον τους».

 

Η ακροδεξιά Μελόνι, η πιο προνομιούχος συνομιλήτρια σήμερα του Τραμπ, ήρθε στην εξουσία με τη στήριξη μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης της εποχής μας· οι άνθρωποι που παραδοσιακά εκφράζονταν από το Δημοκρατικό Κόμμα το εγκατέλειψαν μαζικά και στράφηκαν σε αυτήν.

Τα χρόνια πέρασαν, οι εποχές άλλαξαν και το κυριότερο πολιτικό χαρακτηριστικό σε αυτές ήταν οι εναλλαγές συντηρητικών ή κεντροαριστερών κυβερνήσεων στην εξουσία. Οι τελευταίες απογοήτευαν. Οι γονείς του Εριμπόν, όπως και εκατομμύρια άλλοι Γάλλοι, βρέθηκαν σε ένα πολιτικό κενό. «Ποιος εκπληρώνει πλέον τον ρόλο που έπαιζε το “Κόμμα”; Σε ποιον μπορούν να στραφούν οι μη έχοντες, τα θύματα της εκμετάλλευσης, για να νιώσουν ότι εκφράζονται, ότι βρίσκουν στήριξη; Ποιος λογαριάζει ποιοι είναι, τι βιώνουν, τι πιστεύουν;».

  

Η απάντηση είναι «κανένας»∙ για πολλά χρόνια δεν υπήρχε κανένας. Τα αριστερά κόμματα είχαν αρχίσει να μοιάζουν με τα συντηρητικά, μεταλλάχθηκαν και «βάλθηκαν να διαγράψουν καθετί αριστερό από την αριστερά. Επήλθε ουσιαστικά μια γενική και μεγάλη μεταμόρφωση του ήθους και των διανοητικών αναφορών της».

 

Το τέλος της ιστορίας της οικογένειας του Εριμπόν, όπως και εκατομμυρίων ακόμα Γάλλων, ήταν να αρχίσουν να απενοχοποιούν τον πατέρα Λεπέν, πολύ πιο σκληρό ακροδεξιό από την κόρη του. «Όσοι τον ψήφιζαν δεν ήθελαν να βγει, στον δεύτερο γύρο ψηφίζαμε κανονικά», έλεγε η μητέρα του Εριμπόν στον γιο της όταν δειλά ψήφισε για πρώτη φορά τον ακροδεξιό Λεπέν.

 

Τέτοιες ιστορίες, όπου η δεξαμενή της ακροδεξιάς γίνεται μεγαλύτερη και υποδέχεται ολοένα και περισσότερους ψηφοφόρους, που βλέπουν σε αυτή την εκπροσώπησή τους, υπάρχουν πολλά εκατομμύρια σε πολλές χώρες της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια. Και σχεδόν πάντα ακολουθείται η ίδια πορεία: απογοητεύονται από τα κόμματα της αριστεράς ή της σοσιαλδημοκρατίας και μετατρέπονται σε θύματα των πιο αποκρουστικών λογικών.

 

Κάποιοι με λαϊκιστικό και ακροδεξιό λόγο τούς παγιδεύουν, τους εγκλωβίζουν σε λογικές μίσους και μισαλλοδοξίας, τους πείθουν ότι για την επιδείνωση των όρων της ζωής τους ευθύνονται αυτοί οι καταραμένοι που ήρθαν από μακριά στις δικές τους χώρες να τους πάρουν το ψωμί, όπως τους είπαν, και αυτοί το πίστεψαν. Παρότι το ψωμί που έπαιρναν οι καταραμένοι ήταν βρόμικο και κανένας άλλος δεν το ήθελε.

 

 

 Πώς διεκδικεί την πολιτιστική ηγεμονία η ακροδεξιά;

Η Ευρώπη είναι γεμάτη από τέτοιες ιστορίες. Η ακροδεξιά Μελόνι, η πιο προνομιούχος συνομιλήτρια σήμερα του Τραμπ, ήρθε στην εξουσία με τη στήριξη μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης της εποχής μας∙ οι άνθρωποι που παραδοσιακά εκφράζονταν από το Δημοκρατικό Κόμμα το εγκατέλειψαν μαζικά και στράφηκαν σε αυτήν. Στο βιβλίο Από το κόκκινο στο μαύρο, ο Αλεσάντρο Πορτέλι, αφού μελέτησε για πολλά χρόνια την πολιτική συμπεριφορά των κατοίκων μιας εργατούπολης, του Τέρνι, που κάποτε ήταν βιομηχανική πόλη, κατέγραψε πολύτιμα συμπεράσματα όσον αφορά το γιατί και εκεί οι άνθρωποι στράφηκαν από το Δημοκρατικό Κόμμα στην ακροδεξιά. Απογοητεύτηκαν από την «κυβερνώσα αριστερά». Αυτός ήταν ο κύριος λόγος.

 

Στη Γερμανία δεν συνέβη κάτι θεαματικά διαφορετικό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κατέρρευσε, η ακροδεξιά αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση και μια έρευνα που έγινε πέρσι από το Ινστιτούτο του Μονάχου Ifo έδωσε μια καλή απάντηση στο ερώτημα γιατί κερδίζει το AfD: λόγω του αυξανόμενου χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Οι τελευταίοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στους άλλοτε πανίσχυρους σοσιαλδημοκράτες και την αναζήτησαν σε αυτούς «που μιλάνε τη γλώσσα τους». Για την ακρίβεια, έτσι νομίζουν. Μια ματιά στις έρευνες για το ποιοι επιλέγουν τους γηγενείς ακροδεξιούς θα πείσει ότι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα…

 

To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

 

 

«Βόμβες» Τζαβάρα για τα Τέμπη και τη Δικαιοσύνη

 

Το μπάζωμα «αλλοίωσε τα ίχνη του εγκλήματος» • Θα έπρεπε να έχουν ασκηθεί κακουργηματικές διώξεις • «Δεν μπορεί να γίνεται λόγος στην Ελλάδα περί ανεξάρτητης δικαιοσύνης», αναφέρει μεταξύ άλλων ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας • Πώς σχολίασε τη διαγραφή Σαμαρά

«Απασφάλισε» ο πρώην υπουργός και πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Τζαβάρας σε σημερινή του συνέντευξη στην εφημερίδα «Πατρίς» της Ηλείας, σχολιάζοντας τις εξελίξεις στο έγκλημα των Τεμπών, τους χειρισμούς της κυβέρνησης στην υπόθεση, αλλά και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης συνολικά.

 

Ο πρώην «γαλάζιος» βουλευτής εμφανίστηκε βέβαιος πως «η αποκαλούμενη "αποκατάσταση" του χώρου της σύγκρουσης των τρένων εξαφάνισε πληθώρα κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων και αλλοίωσε τα ίχνη του εγκλήματος, ώστε πλέον η Δικαιοσύνη να αδυνατεί να προσεγγίσει με ασφάλεια την αλήθεια», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.

 

Ο Κώστας Τζαβάρας σχολίασε πως δικαιολογημένα η εισαγγελέας εφετών Λαρίσης αναφέρει ότι εξαιτίας των ανεπίτρεπτων παρεμβάσεων στον τόπο του συμβάντος «καθίσταται δυσχερής, αν όχι αδύνατη, η πλήρης συγκέντρωση και αξιοποίηση όλων των ευρημάτων προκειμένου να εντοπιστούν οι αιτίες του δυστυχήματος και συνακόλουθα οι πράξεις και παραλείψεις των υπαιτίων που αιτιακά οδήγησαν σε αυτό», επιβεβαιώνοντας επί της ουσίας το «μπάζωμα» του χώρου.

 

«Αντί όμως για τις κακουργηματικές διώξεις που θα έπρεπε να έχουν ασκηθεί, η υπόθεση των Τεμπών οδηγείται σήμερα δυστυχώς σε δίκη μόνο με τον χαρακτηρισμό της πλημμεληματικής εξ αμελείας ανθρωποκτονίας 57 ανθρώπων, που οφείλεται στο "ανθρώπινο λάθος" ενός σταθμάρχη», υπογράμμισε εμφατικά ο πρώην υπουργός εκθέτοντας όσους χειρίστηκαν την υπόθεση.

 

Για τη Δικαιοσύνη

Ο πρώην υπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ξεκαθάρισε πως «όσο ο εκάστοτε πρωθυπουργός έχει το δικαίωμα να διορίζει στις ανώτατες θέσεις της Δικαιοσύνης όποιο πρόσωπο επιθυμεί, χωρίς να δεσμεύεται από κανένα αξιοκρατικό κριτήριο, δεν μπορεί να γίνεται λόγος στην Ελλάδα περί ανεξάρτητης δικαιοσύνης».

 

«Το ισχύον συνταγματικό καθεστώς διορισμού της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση είναι αναχρονιστικό», εξήγησε. «Διευκολύνει την εξάρτηση και τον επηρεασμό της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία. Παράλληλα, η πρακτική που τις τελευταίες δεκαετίες εφαρμόζεται με τον διορισμό των ανωτάτων δικαστών σε θέσεις προεδρείων ανεξαρτήτων δικαστικών αρχών, έχει οδηγήσει στη δημιουργία ενός κλίματος "συναλλαγής", που διαβρώνει την αμεροληψία, την αντικειμενικότητα και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης», πρόσθεσε ο Κώστας Τζαβάρας «φωτίζοντας» μερικές από τις παθογένειες του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα.

 

Τέλος, ο πρώην «γαλάζιος» βουλευτής εξέφρασε την αντίρρησή του με την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να διαγράψει τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. «Κατά την προσωπική μου άποψη, η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Νέα Δημοκρατία είναι λανθασμένη απόφαση [...] Δεν μπορεί να διαγράφεται από το κόμμα του επειδή διατύπωσε -με σκληρή ομολογουμένως κριτική κατά της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη- τις απόψεις του και την αγωνία του, τόσο για τα εθνικά θέματα όσο και για τα ζητήματα λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών», συμπλήρωσε.

Στρατής Ηλιάκης

 

Ο Οδυσσέας εμπιστεύεται την δικαιοσύνη…

Ξετυλίγεται σιγά σιγά το κουβάρι της εσωκομματικής αναταραχής στο ΠΑΣΟΚ με τους βουλευτές που αντέδρασαν για την δήλωση Ανδρουλάκη για τη Δικαιοσύνη.

  

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε δηλώσει ότι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη του στην Δικαιοσύνη και δέχθηκε τα πυρά της κυβέρνησης για το ότι ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκφράζει τέτοια άποψη για την δικαστική εξουσία. Βέβαια το γεγονός ότι 70-80% των πολιτών λένε στις δημοσκοπήσεις ότι δεν την εμπιστεύονται δεν αφορά κανέναν μάλλον.

 

Στο υπόλοιπο 20-30% που εμπιστεύεται την δικαιοσύνη δεν είναι μόνο η κυβέρνηση αλλά και ο αντιπρόεδρος της Βουλη΄ς και ηγετικό στέλεχος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στον Νίκο Ανδρουλάκη, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

 

 

“Έχω εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη. Επίορκοι υπάρχουν σε πολλούς χώρους. Η δικαιοσύνη δεν πρέπει να δικάζει ούτε με βάση τις δημοσκοπήσεις, ούτε με βάση τις διαδηλώσεις. Πρέπει να δικάζει ανεξαρτήτως, με βάση τα στοιχεία και πρέπει να έχει την προσοχή της να απαντά σε αυτά που «βγαίνουν» προς τα έξω γιατί η κοινωνία έχει ανάγκη από διαφάνεια και ενημέρωση. Σε αυτό έχει μεγάλη ευθύνη, ώστε να μην επιτρέπει να γίνονται συνωμοσιολογίες. Αν δεν συνδέονται τα γεγονότα δεν πρέπει να τα συνδέουμε. Στη διαδικασία που αφορά τα Τέμπη η κυβέρνηση έχει την μεγάλη ευθύνη που κάλυψε τον Υπουργό της, τον κ. Καραμανλή και δεν τον άφησε να πάει στον δικαστή” ανέφερε σήμερα στο ΣΚΑΙ.

ps: Μήπως έφτασε η ώρα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να πάρει σημαντικές αποφάσεις για όλους αυτούς που ακυρώνουν την προσπάθεια όλων μας για να κτίσουμε από την αρχή την  μεγάλη Δημοκρατική παράταξη ? Μήπως όσο πιο γρήγορα τους στείλει εκεί που ανήκουν πραγματικά... καθαρίσει το τοπίο και αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των Πολιτών στο χώρο που παραδοσιακά ανήκαν, χωρίς αμφισημίες - "ήξεις" "αφίξεις"...και διφορούμενα μηνύματα?

 

  

Ποια ακριβώς Δημοσιογραφία

 

Να συμφωνήσουμε πως ο Τύπος έχει βαθιά υποχρέωση, δομική, να ερευνά σε όλες τις πτυχές τους τις υποθέσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της Δημοκρατίας και των σύγχρονων κεκτημένων της πολιτείας. Τέτοιες δε υποθέσεις επειδή ακριβώς είναι εν κινήσει, εμπλουτίζονται και εξετάζονται διαρκώς – παρά το γεγονός πως κάποιοι προφανώς εμπλεκόμενοι δεν θα ήθελαν. Αθροίζονται δε […]

 

γράφει ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης

 

Να συμφωνήσουμε πως ο Τύπος έχει βαθιά υποχρέωση, δομική, να ερευνά σε όλες τις πτυχές τους τις υποθέσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της Δημοκρατίας και των σύγχρονων κεκτημένων της πολιτείας. Τέτοιες δε υποθέσεις επειδή ακριβώς είναι εν κινήσει, εμπλουτίζονται και εξετάζονται διαρκώς – παρά το γεγονός πως κάποιοι προφανώς εμπλεκόμενοι δεν θα ήθελαν. Αθροίζονται δε στοιχεία και από τη δημοσιογραφική έρευνα η οποία επίσης έχει υποχρέωση να σχολιάζει, αλλά και όταν η υπόθεση καθαυτή έχει πάει στη Δικαιοσύνη, από τα αντίδικα μέρη.

 

Στοιχειώδες θα πει κάποιος. Και θα αναρωτηθεί: γιατί δίνετε σήμερα στο κυρίως κομμάτι της στήλης σας χώρο για θέματα που είναι λυμένα στα πρώτα έτη δημοσιογραφικών σχολών; Γιατί με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών και του τερατώδους μηχανισμού του Predator – που επιπροσθέτως δεν αφορά απλώς παρακολουθήσεις αλλά και χειραγώγηση υλικού και απόλυτη κατάλυση κάθε ιδιωτικού δεδομένου – κάποιοι θεωρούν πως ο Τύπος πρέπει να μην έχει λόγο και να μη θέτει ερωτήματα.

 

Προφανώς ορισμένοι τζογάρουν είτε στον κυνισμό και την παθητικοποίηση της κοινής γνώμης με μια λογική του «όλοι παρακολουθούν όλους», είτε με εκφοβισμό των δημοσιογράφων που έχουν επιλέξει να ερευνήσουν το θέμα. Μια στρατηγική που καταγράφεται στο δεύτερο σκέλος είναι αυτή των αλλεπάλληλων αγωγών αλλά και των SLAPPS. Και άρα του προληπτικού φόβου για τον κάθε δημοσιογράφο που επιχειρεί να ψηλαφίσει το θέμα και τις πολιτικές του ή ακόμη και πολιτειακές του προεκτάσεις.

 

Εδώ τώρα φαίνεται πως μετακινούμαστε σε ένα ακόμη πιο επικίνδυνο σημείο με τα πρόστιμα που πέσαν στο κανάλι του Mega από το ΕΣΡ για τις υποκλοπές. Οχι απλώς δεν θα γράψεις, δεν θα πεις κάτι για την υπόθεση, αλλά δεν θα παρουσιάσεις και τα στοιχεία για τους φερόμενους μετόχους και δράστες της υπόθεσης. Δεν έχεις δικαίωμα ως Τύπος να παρουσιάζεις βήμα-βήμα και σημείο-σημείο την υπόθεση που είναι εν κινήσει και άρα σε καθεστώς διερεύνησης και σε καθεστώς είτε εμπλουτισμού της ίδιας της προδικασίας της, ή ακόμη και αναίρεσης ή απόρριψης στοιχειών για αυτήν.

 

Μα το Predator, οι υποκλοπές – που απασχολούν σταθερά τρία χρόνια και ορθά τη δημόσια σφαίρα – έχουν και πολιτικές προεκτάσεις. Πυροδότησαν παραιτήσεις ανώτατων πολιτικών επιτελικών στελεχών σαν του τέως γ.γ. της κυβέρνησης, που λόγω και της θέσης του στο νομοθετημένο επιτελικό κράτος είχε κομβική θέση στις κυβερνητικές στρατηγικές. Ακόμη και σε προτάσεις μομφής οδήγησαν στη Βουλή έπειτα από πόρισμα της ΑΔΑΕ (Ιανουάριος του 2023).

 

Τις υποκλοπές δεν τις πολιτικοποίησε ο Τύπος. Το ίδιο το πολιτικό σύστημα αναζήτησε στην πολύκροτη υπόθεση και πολιτικές ευθύνες. Αυτές ακριβώς τις αντιθέσεις, κυρίαρχες στο πολιτικό τοπίο, είχε υποχρέωση και ο Τύπος, ηλεκτρονικός και μη, να καταγράψει. Αλίμονο αν όπως και στα Τέμπη τώρα, δεν παρακολουθούσε την εξέλιξη των ερευνών, δεν αναδείκνυε αντιφάσεις και νέα ευρήματα. Αλίμονο αν δεν έβαζε τίτλους και δεν έθετε ερωτήματα. Ποιος θα ήταν ο ρόλος του;

 

ΥΓ. Ολα αυτά τα γράφουμε γιατί το ΕΣΡ έκρινε ότι το Mega παραβίασε κατ’ εξακολούθηση τις διατάξεις περί «υποχρέωσης σεβασμού της προσωπικότητας αναφερομένου σε εκπομπές προσώπου» και έριξε πρόστιμο ύψους 90.000 ευρώ στο κανάλι μετά την προσφυγή που είχε κάνει ο Γρηγόρης Δημητριάδης με αφορμή τα ρεπορτάζ του καναλιού για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

 

Πηγή:ΤΑ ΝΕΑ

Ο ιππότης της αποκαλύψεως…

 

γράφει ο Πέτρος Μανταίος

 

Προσωπικά, θεωρώ ότι ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης αν και επιθυμεί να δείχνει πότε πότε ότι αλλάζει γραμμή και πιάνει τον σφυγμό των γεγονότων ή τον αγγίζουν οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης, στην πραγματικότητα, ως κατεξοχήν καιροσκόπος πολιτικός, ταμπλό αλλάζει· η γραμμή είναι ίδια κι απαράλλαχτη· ίσως με επιβραδύνσεις ή επιταχύνσεις, ενίοτε με ελάχιστες, άνευ σημασίας, παρεκκλίσεις, αλλά πάντα ίδια.

 

Δεν θεωρώ, επομένως, ότι μετά τη συνέντευξη στον Σρόιτερ, όπου μας «διάβασε» και δυο αποσπάσματα υποτιθέμενης μεταμέλειας από το «Λογική και ευαισθησία» (δεν κυριολεκτώ, ασφαλώς!), «επέστρεψε στην αρχική γραμμή» (χθεσινή «Συντακτών») με τη συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής». Αλλωστε, στο επίμαχο θέμα των Τεμπών, αφήνει καλού-κακού κι ένα περιθώριο νέας «αλλαγής γραμμής»: «…εφόσον επιβεβαιωθεί η γνησιότητά τους», λέει αναφερόμενος στα μεταχρονολογημένα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

 

Το θέμα είναι ότι, ευκαιρίας (των βίντεο) δοθείσης, επιτίθεται λάβρος στην αντιπολίτευση, περίπου συμπούρμπουλη (βρήκαμε παπά να θάψουμε καμπόσους!), υπεραμυνόμενος θεσμών, δημοκρατίας, δικαιοσύνης, πατρίδας, ιερών και οσίων, μόνος αυτός, ως άλλος ιππότης της αποκαλύψεως (δεν λέω Δον Κιχώτης, διότι τιμώ απεριόριστα τον ήρωα του Θερβάντες και της εφηβείας μου), εναντίον Αγαρηνών, Πομερανών και Βησιγότθων.

 

Να δούμε τώρα, ενδεικτικά, και τη μεγάλη «μπαγαποντιά»: Η, κατά Μητσοτάκη, «αμφισβήτηση των θεσμών» από την αντιπολίτευση περιλαμβάνει «από τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δικαιοσύνη μέχρι τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Εδώ τα χαλάμε, κ. πρωθυπουργέ! Είναι άλλο ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, που ουδείς τον αμφισβήτησε, και άλλο το συγκεκριμένο πρόσωπο που επελέγη και εξελέγη –όπως επελέγη και εξελέγη– Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που τον αμφισβήτησαν και τον αμφισβητούν οι πάντες, πλην της πλειοψηφίας μιας μειοψηφίας που τον εξέλεξε.

 

Αν αυτό δεν είναι –έμπρακτη πλέον– αμφισβήτηση θεσμού, κυρίως διασυρμός του κορυφαίου θεσμού ενότητας του έθνους (τολμάει και μιλάει για «διχασμό» ο κ. Μητσοτάκης!), τότε να πάμε να πνιγούμε όλοι στο Φάληρο!

Σοβαρές αντιφάσεις στις καταθέσεις των υπαλλήλων της εταιρείας Interstart security στα βίντεο για τα Τέμπη...

 Οι αναλυτικές καταθέσεις των υπαλλήλων της εταιρείας σεκιούριτι, φέρνουν στην επιφάνεια σοβαρές αντιφάσεις μεταξύ των υπαλλήλων και τινάζουν στον αέρα την «γνησιότητα» των βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας των Τεμπών που προσκόμισε στον εφέτη ανακριτή της Λάρισας ο δικηγόρος της εταιρείας Βασίλης Καπερνάρος.

 

Τα βίντεο ήταν στα «σκουπίδια»

Ο επικεφαλής του τεχνικού τμήματος λέει στην κατάθεση του:

 

«Είμαι ο επικεφαλής του τεχνικού τμήματος της εταιρείας Interstar Security. Την Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου, μου ζητήθηκε από τον διευθυντή μου, τον κύριο……, να ψάξω και να βρω κάποια βίντεο που σχετίζονται με το ατύχημα στα Τέμπη, τα οποία πιθανότατα μάλλον κατά τη μεταφορά τους σε ένα στικάκι USB, είχαν διαγραφεί.

 

Ουσιαστικά μεταφέρθηκαν  από τον server που κατασχέθηκε από την υπηρεσία σας, πλην όμως διαγράφηκαν από αυτόν χωρίς να γνωρίζω ποιος το έκανε. Επειδή μόνο οι διαχειριστές έχουν πρόσβαση στον server,  εγώ και ο κ……. (ανέφερε το όνομα του διευθυντή) την 8/2/2025 μετά τις 3 τα ξημερώματα του Σαββάτου μόλις επέστρεψα από εξωτερική εργασία στην εταιρεία και τα βρήκα στον κάδο ανακύκλωσης.  Πάτησα “επαναφορά” και τα αρχεία εστάλησαν στην αρχική τους θέση».

 

Λίγο παρακάτω λέει:

 

«Εργάζομαι στην εταιρεία από τον Νοέμβριο του 2022. Με τα βίντεο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος που παραδόθηκαν στις αρμόδιες αρχές δεν έχω ασχοληθεί με τα παραπάνω αρχεία που διαγράφηκαν καθόλου. Ήταν βίντεο και φωτογραφίες και ήταν σε φάκελο που έγραφε ΚΕΚ ΡΑΨΑΝΗ που δεν ξέρω ποιος τα έφτιαξε δεν ξέρω γιατί ήταν τόσο επείγον να γίνει επαναφορά των αρχείων τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου».

 

 

Ωστόσο η χειρίστρια του κέντρου επιχειρήσεων της εταιρείας Interstar Security στην κατάθεση της έχει άλλη άποψη, λέει ότι ο φάκελος δεν ονομαζόταν «ΚΕΚ Ραψάνη» αλλά «Δυστύχημα» και πως η διαδικασία έγινε γενικά… μέσα στο 2024 αλλά δεν θυμάται πότε ακριβώς.

 

Πιο συγκεκριμένα καταθέτει:

 

«Πριν από λίγες ημέρες, η διοίκηση της εταιρείας μας διέταξε να ψάξουμε τους υπολογιστές μας προκειμένου να βρούμε νέο υλικό για την υπόθεση. Ανάμεσα στον όγκο του υλικού, βρέθηκαν τρία βίντεο του εμπορικού τρένου από το ΚΕΚ Ραψάνης και τη νότια σήραγγα του  Πλαταμώνα για τα οποία η διοίκηση της εταιρείας ενημερώθηκε σχετικά και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω με το θέμα…..

 

Εγώ δημιούργησα αρχικά τον φάκελο και αργότερα το μετονόμασα σε «Δυστύχημα». .. Από τον δικό μου υπολογιστή κατέβηκαν στον σκληρό δίσκο και μεταφέρθηκαν στον σέρβερ. Αργότερα επεξεργάστηκα τους φακέλους με τα αιτούμενα αρχεία προκειμένου να δοθούν στις αρμόδιες αρχές. Η παραπάνω διαδικασία έλαβε χώρα το έτος 2024 αλλά δεν θυμάμαι πότε ακριβώς»!

 

 

Όπως σχολιάζει ο δημοσιογράφος Μπ. Πολυχρονιάδης στο βίντεο που ακολουθεί

 

«Ένας φάκελος σε στικάκι με ημερομηνία δημιουργίας την ημέρα της αντιγραφής του και ο ίδιος φάκελος, τώρα μας λένε ότι απέκτησε νέα ημερομηνία δημιουργίας την 8η Φεβρουαρίου, γιατί μέσα σε μια καλά φυλασσόμενη εταιρεία security που παίρνει εκατομμύρια για να φυλάει δημόσιες εγκαταστάσεις, κάποιος πέταξε τα αρχεία σε κάδο ανακύκλωσης».

 

 

Το Freedom Of Press που παρουσιάζει τις καταθέσεις φιλοξενεί και την άποψη ενός ειδικού που λέει ότι αν έμεναν τα χώματα στον τόπο του δυστυχήματος υπήρχε κίνδυνος ανάφλεξης.

πηγή

Παραπέμψτε τους υπουργούς, αλλιώς το πράγμα δεν μαζεύεται…

 

Καμιά φορά τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα και σμπαραλιάζουν την αλαζονεία και την εξ αυτής βεβαιότητα.

 

 γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

 

 

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή μιας χώρας που δείχνουν ότι η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει και να γίνει ανεξέλεγκτη. Και για να μη συμβεί αυτό, πρέπει να βρεθούν βαλβίδες εκτόνωσης. Υπάρχουν. Όπως και τα πρόσωπα που πρέπει να τις ανοίξουν.

 

Η εξέλιξη που έχει η υπόθεση των Τεμπών ήταν απρόβλεπτη. Η κυβέρνηση νόμιζε ότι είχε “κλείσει” και “ξεχαστεί”, επειδή “έτσι αποφάσισε το 41%”. Όμως, καμιά φορά τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα και σμπαραλιάζουν την αλαζονεία και την εξ αυτής βεβαιότητα.

 

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, κανένα βίντεο, όσο γνήσιο κι αν είναι και κανένας πραγματογνώμονας δεν μπορεί να αλλάξει τα φορά τους. Διότι το θέμα δεν είναι αν το τρένο μετέφερε ξυλόλιο ή λαμαρίνες. Όποιο πόρισμα κι αν βγει τίποτα δεν θα αλλάξει, αν δεν απαντηθούν τα δύο ερωτήματα των δυο βασικών πτυχών της τραγωδίας: του θανάτου 57 ανθρώπων και όσων έγιναν αμέσως μετά τη σύγκρουση των τρένων με το καταγγελλόμενο μπάζωμα του χώρου.

 

 

Και στα δύο θα απαντήσει ο ανακριτής της Λάρισας.

 

Και για τα δύο έχει δημιουργηθεί η αίσθηση-που στους περισσότερους είναι πια βεβαιότητα- ότι υπάρχουν ευθύνες πολιτικών προσώπων.

 

Για την πρώτη πτυχή της υπόθεσης, την πρόκληση του δυστυχήματος, η ευθύνη του τότε αρμόδιου υπουργού Κώστα Αχ. Καραμανλή διερευνήθηκε από εκείνην την αλήστου μνήμης Εξεταστική Επιτροπή, στην οποία ο προεδρεύων βουλευτής Μαρκόπουλος έκανε αθλιότητες και ο τότε πρόεδρος της Βουλής Τασούλας έκανε ότι δεν έβλεπε και δεν άκουγε. Η Επιτροπή αυτή απέδωσε τον υπουργό λευκό. Και ο πρωθυπουργός τον λεύκανε ακόμα περισσότερο, όταν του επέτρεψε να είναι ξανά υποψήφιος, αντί να τον στείλει στο σπίτι του. Αυτό ήταν κολοσσιαίο λάθος, που πληρώνει σήμερα.

 

 

Για τη δεύτερη πτυχή της υπόθεσης, το μπάζωμα, θα διερευνηθούν οι ευθύνες του υπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου που το επέβλεπε.

 

Ανεξάρτητα από αυτά, η κρίσιμη εξέλιξη θα είναι το πόρισμα του ανακριτή της Λάρισας. Στους ώμους ενός ανθρώπου πέφτει το μεγάλο βάρος να εκτονώσει την οργή και να δώσει και πολιτική διέξοδο στο αδιέξοδο.

 

Βεβαίως, θα πει κανείς, δεν είναι αυτή η δουλειά των δικαστών. Αυτοί πρέπει να βρουν στοιχεία και να παραπέμψουν σε δίκη όσους πιθανολογούν βασίμως ότι είναι ένοχοι.

 

Όμως, επειδή οι δικαστές δεν μπορούν να παραπέμψουν πολιτικούς χωρίς άδεια της Βουλής, έχουν μια ευθύνη παραπάνω. Να μην πουν “παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο”. Να μην πουν, δηλαδή, “πού να μπλέκω τώρα με πολιτικούς, ας παραπέμψω τους υπαλλήλους”.

 

Αν συμβεί αυτό, δηλαδή αν ο ανακριτής δεν ζητήσει από τη Βουλή να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες ευθύνες πολιτικών προσώπων, τότε η αίσθηση ότι και οι δικαστές προστατεύουν και συγκαλύπτουν θα γενικευθεί. Και αυτό δεν πρέπει να γίνει, όπως είπε πρόσφατα και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων.

 

Αλλά και η ίδια η κυβέρνηση έχει συμφέρον-ακούγεται παράξενα αυτό, όμως όσοι έχουν δυο δράμια μυαλό παραπάνω το καταλαβαίνουν- να μη σιωπήσει ο ανακριτής για τα πολιτικά πρόσωπα. Η ευθύνη τους πρέπει να διερευνηθεί πάση θυσία.

 

Ας υιοθετήσουν τη διέξοδο που τους δίνει με την πρότασή του ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος και ας παραπέμψουν τους ενεχόμενους υπουργούς κατευθείαν στο πενταμελές Δικαστικό Συμβούλιο κι ας αποφασίσουν οι ανώτατοι δικαστές αν θα τους στείλουν στο Ειδικό Δικαστήριο.

 

Το μόνο που δεν πρέπει να γίνει είναι μείνουν οι υπουργοί χωρίς έλεγχο. Η χύτρα είναι σε κατάσταση μέγιστου βρασμού και χρειάζεται βαλβίδα εκτόνωσης.

 

Αν αυτό δεν συμβεί και επιλεγεί η τελική συγκάλυψη, τότε ο κίνδυνος δεν θα προέρχεται μόνο από τους οργισμένους. Περισσότεροι πολίτες θα νιώσουν ότι ακόμα και για φρικτότερα εγκλήματα δεν επέρχεται κάθαρση και τα “λευκά κολάρα” γλιτώνουν.

 

Και τότε μπορεί να συμβεί αυτό που λέει η ρήση του Άγγλου ποιητή Τζον Ντράιντεν: “Να φοβάσαι την οργή του υπομονετικού ανθρώπου“…

 

 

 

 

Το παρασκήνιο της ξαφνικής έντασης στο ΠΑΣΟΚ: Ποιοι βρίσκονται πίσω από την «οργανωμένη επιχείρηση λάσπης»

 Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να βγει από το «τούνελ» των Τεμπών μέσω «πυρών» προς το ΠΑΣΟΚ

γράφει ο Μιχάλης Χαριάτης

 

Στήνοντας «παγίδες» στο ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να βγει από το «τούνελ» των Τεμπών.

 

Έχοντας μπροστά τους οι «γαλάζιοι», με τη συμπλήρωση δυο χρόνων από τη σιδηροδρομική τραγωδία, μια προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για τη φονική σύγκρουση στα Τέμπη και το σφυροκόπημα που θα δεχθούν, μια Προανακριτική για τον Χρήστο Τριαντόπουλο και μια ενδεχόμενη πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, η ΝΔ εστιάζει τα «πυρά» της στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 

 

Με τη Χαριλάου Τρικούπη να έχει πάρει την πρωτοβουλία των αντιπολιτευτικών κινήσεων και με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να δείχνει ότι δεν χαμηλώνει τους τόνους, η ΝΔ ρίχνει καταιγιστικά τα «βέλη» της -σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία για εκείνη- προς τον Ανδρουλάκη, κάνοντας λόγο για «θεσμική εκτροπή» του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εστιάζοντας στη δήλωσή του για τη Δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή που δημοσιεύματα με πρωτοσέλιδους τίτλους μιλούν για «νέο αντάρτικο στο ΠΑΣΟΚ» από κορυφαία στελέχη του κόμματος.

 

Τα δημοσιεύματα αυτά προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση των Παύλου Γερουλάνου και Χάρη Δούκα, που έκαναν λόγο για «δημοσιογραφικό unfair» σε κοινή δήλωση τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, μόλις έγινε γνωστό το πρωτοσέλιδο της έκδοσης των «Παραπολιτικών» και μετά από επικοινωνία που είχαν ο δήμαρχος Αθηναίων με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, «βγήκε» η κοινή δήλωση τους.

 

 

 

«Διαβεβαιώνουμε όσους ονειρεύονται "διαφοροποιήσεις" και "αντάρτικα" ότι στο ΠΑΣΟΚ όλες και όλοι αγωνιζόμαστε για να μπορεί να νικήσει στις εκλογές και να αλλάξει τη χώρα. Κάθε προσπάθεια δημιουργίας εσωκομματικών μετώπων ανήκει απλά στη σφαίρα της φαντασίας», τόνισαν χαρακτηριστικά οι Παύλος Γερουλάνος και Χάρης Δούκας.

 

Στη δήλωσή τους εξήγησαν πως από την εφημερίδα τους ζητήθηκε να γράψουν από ένα άρθρο για την πορεία του ΠΑΣΟΚ ενόψει των περιφερειακών συνδιασκέψεων.

 

«Ανταποκριθήκαμε, όπως κάνουμε πάντα σε αιτήματα εφημερίδων, μεταφέροντας σε κείμενο αυτά που είπαμε και στην πρόσφατη Κεντρική Πολιτική Επιτροπή. Με έκπληξη σήμερα διαπιστώνουμε ότι στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας εμπλέκονται με τα άρθρα μας, οι φωτογραφίες μας και πρωτοσέλιδος τίτλος "Νέο αντάρτικο στο ΠΑΣΟΚ". Αυτό δημοσιογραφικά είναι unfair», υπογράμμισαν τα δυο κορυφαία στελέχη του κόμματος.

 

ΠΑΣΟΚ: «Οργανωμένη επιχείρηση λάσπης»

Η «γαλάζια» πίεση γύρω από την αναφορά Ανδρουλάκη περί κλωνισμού της εμπιστοσύνης του στη Δικαιοσύνη, θέλησε να «χτυπήσει» στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

 

Από τη Χαριλάου Τρικούπη ξεκαθάριζαν πως ο πρόεδρος του κόμματος δεν βάλλει κατά των θεσμών, επισημαίνοντας πως ο Νίκος Ανδρουλάκης το έχει αποδείξει θεσμικά αυτό στην υπόθεση των παρακολουθήσεων, θύμα των οποίων ήταν ο ίδιος.

 

Στα «πυρά» του εκπροσώπου τύπου της ΝΔ, Νίκου Ρωμανού, απάντησαν -αρχικά- με δήλωση τους τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι Μανώλης Χριστοδουλάκης, Γιώργος Νικητιάδης και Νάγια Γρηγοράκου, καθώς ο «γαλάζιος» εκπρόσωπος Τύπου δήλωνε πως οι συγκεκριμένοι τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ «διαχώρισαν ξεκάθαρα τη θέση τους» από τις αναφορές Ανδρουλάκη.

 

Με τον «πόλεμο» δηλώσεων και κόντρα απαντήσεων μεταξύ Πειραιώς και Χαριλάου Τρικούπη να μαίνεται, άρχισαν να καταγράφονται ρεπορτάζ που ήθελαν αρκετούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να διαφωνούν με τα όσα δήλωσε ο Ανδρουλάκης και παράλληλα να βρίσκεται σε μεγάλη αναστάτωση η Κοινοβουλευτική Ομάδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 

«Όσοι νομίζουν ότι με κατασκευασμένα ψεύδη και συκοφαντίες μπορούν να πλήξουν το ΠΑΣΟΚ, πλανώνται», υπογραμμίζεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ το βράδυ της Παρασκευής (14/2). Απαντώντας στην ιστοσελίδα των «Παραπολιτικών», η αξιωματική αντιπολίτευση έκανε λόγο για «ανυπόστατα» και «κατευθυνόμενα» δημοσιεύματα περί «εσωτερικής αναταραχής».

 

Στην ανακοίνωση της η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ -μεταξύ άλλων- υπογράμμισε πως «είναι πλέον προφανές ότι η οργανωμένη αυτή επιχείρηση λάσπης δεν είναι τυχαία. Εντάσσεται σε μια συντονισμένη προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τις βαριές ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την εκτεταμένη κρίση αξιοπιστίας των θεσμών».

 

Η σύμβαση 717 και τα Τέμπη – Βαρύ κατηγορητήριο για δύο ελεγκτές της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας

  Την Παρασκευή η δίκη των δύο ελεγκτών της ΕΑΔ για παράβαση καθήκοντος

Παρότι η σύμβαση που υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2014 και προέβλεπε την αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης στον άξονα Αθήνας - Θεσσαλονίκης - Προμαχώνα είχε προθεσμία υλοποίησης δύο ετών, μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος στα Τέμπη η ολοκλήρωση του έργου παρέμενε σε εκκρεμότητα. [INTIME NEWS]

  

Σε δίκη για παράβαση καθήκοντος παραπέμπονται μεθαύριο Παρασκευή οι δύο ελεγκτές της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ) που διενήργησαν τον έλεγχο για την αμαρτωλή σύμβαση 717 της ΕΡΓΟΣΕ. Υπόθεση την οποία η Δικαιοσύνη συσχετίζει με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, αποδίδοντας «αιτιώδη συνάφεια» ανάμεσα στη μη υλοποίηση της σύμβασης για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου και στη μοιραία σύγκρουση των δύο τρένων. Το κατηγορητήριο που συνέταξε η εισαγγελέας Αγγελική Τριανταφύλλου εις βάρος των δύο ελεγκτών είναι ιδιαίτερα βαρύ, καθώς ούτε λίγο ούτε πολύ τους κατηγορεί ότι ενήργησαν με τρόπο «ώστε να ωφελήσουν παράνομα τους υπαιτίους, όφελος που συνίστατο στο να μην καταλογισθούν σε αυτούς ποινικές ευθύνες».

 

 

Η σύμβαση ανάμεσα στην ΕΡΓΟΣΕ και στην κοινοπραξία των εταιρειών ΤΟΜΗ – Alstom υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2014. Είχε προϋπολογισμό 41 εκατ. ευρώ και προθεσμία υλοποίησης δύο ετών. Προέβλεπε την αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης στον άξονα Αθήνας – Θεσσαλονίκης – Προμαχώνα. Μέχρι την ημέρα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη, ωστόσο, και ενώ είχαν μεσολαβήσει οκτώ παρατάσεις και η υπογραφή μιας συμπληρωματικής σύμβασης, η ολοκλήρωση του έργου παρέμενε σε εκκρεμότητα. Την υπόθεση άρχισε να ερευνά το 2020 η Εθνική Αρχή Διαφάνειας και το 2022 η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Το πόρισμα της ΕΑΔ ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021, με τους ελεγκτές να καταλήγουν στην πορισματική αναφορά τους στην κρίση ότι «δεν θα πρέπει να αποδοθούν ποινικές ευθύνες στα όργανα της Διευθύνουσας Υπηρεσίας και της Προϊσταμένης Αρχής της ΕΡΓΟΣΕ για την επιβάρυνση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων με το ποσό των 3,3 εκατ. ευρώ από αναντίρρητα σημειωθείσες καθυστερήσεις των ανωτέρω οργάνων της ΕΡΓΟΣΕ και χωρίς πρόθεση κατά το χρονικό διάστημα από 1ης Φεβρουαρίου 2019 έως 31 Οκτωβρίου 2020».

 

Ενήργησαν με τρόπο «ώστε να ωφελήσουν παράνομα τους υπαιτίους», αναφέρει η εισαγγελέας Αγγελική Τριανταφύλλου.

 

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αντιστοίχως ολοκλήρωσε την έρευνά της το καλοκαίρι του 2023 και κατέληξε στην άσκηση κακουργηματικής δίωξης εις βάρος 23 μη πολιτικών προσώπων, μεταξύ άλλων για απάτη και απιστία. Η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη σύμβαση 717 συσχετίστηκε με τη δικογραφία της Λάρισας για το δυστύχημα των Τεμπών, με τον εφέτη ανακριτή να κάνει λόγο σε επίσημο έγγραφό του για «αιτιώδη σύνδεσμο» ανάμεσα στη μη υλοποίηση της σύμβασης και στο σιδηροδρομικό δυστύχημα.

 

 

Σε συνέχεια των παραπάνω, η Εισαγγελία Πρωτοδικών προχώρησε στην άσκηση δίωξης εις βάρος των δύο ελεγκτών της ΕΑΔ, κατηγορώντας τους για παράβαση καθήκοντος. Τους αποδίδει ότι «προέβησαν παράνομα και δόλια στην ουσιαστική αξιολόγηση των διαπιστώσεων που είχαν προηγουμένως παραθέσει κατά παράβαση των ρητών οδηγιών της υπηρεσίας τους και καταλήγοντας μάλιστα σε παντελώς αντίθετα με τις διαπιστώσεις τους αυτές συμπεράσματα – αξιολογικές κρίσεις, επιχειρώντας να δικαιολογήσουν παράνομες ενέργειες των υπευθύνων». Σύμφωνα μάλιστα με την εισαγγελέα, οι δύο ελεγκτές «έπραξαν τα ανωτέρω ούτως ώστε να ωφελήσουν παράνομα τους υπαιτίους, όφελος συνιστάμενο στο να μην καταλογισθούν σε αυτούς ποινικές ευθύνες».

 

 

Προς ενίσχυση του κατηγορητηρίου, η εισαγγελέας σημειώνει ότι με βάση τα αντιφατικά συμπεράσματα των δύο ελεγκτών της ΕΑΔ ο εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος παραπλανήθηκε αποφασίζοντας να θέσει την υπόθεση της μη υλοποίησης της σύμβασης 717 στο αρχείο. Η δίκη τους είναι προγραμματισμένη για την προσεχή Παρασκευή.

 Γιάννης Σουλιώτης

 

 

Η σιωπή του Γιώργου Φλωρίδη

 

γράφει η Λώρη Κέζα

 

Μπορούμε άραγε να σεβόμαστε όποιον απαιτεί «θέλω να με σέβεσαι»;

 

Ας είναι γονιός, εργοδότης, γείτονας, πελάτης ή θεσμός, όπως για παράδειγμα η Δικαιοσύνη. Τις τελευταίες ημέρες διαβάζουμε μηνύματα μεταξύ πολιτών και δικαστικών. Δεν αναφέρομαι σε μια συγκεκριμένη υπόθεση καθώς είναι κάμποσες. Από την χαροκαμένη μάνα και την πρόεδρο του Αρείου Πάγου, από τις καταγγέλλουσες σε υπόθεση βιασμών και τον εισαγγελέα που λέει ότι του κάνουν μπούλινγκ. Πιο παλιά είχαμε το παραδικαστικό κύκλωμα, τη Siemens, το Χρηματιστήριο. Δηλαδή τα σημερινά έρχονται να προστεθούν στα προηγούμενα.

 

Πού ακριβώς βρίσκεται ο Γιώργος Φλωρίδης; Παρακολουθεί διακριτικά, καθισμένος σε μια μπερζέρα, υποθέτουμε. Άλλοι στη θέση του έχουν παρέμβει στο παρελθόν, έχουν ζητήσει τη διενέργεια ελέγχων. Δεν θα πούμε στον υπουργό Δικαιοσύνης τί θα κάνει αλλά μπορούμε να παραθέσουμε τα προβλήματα, όπως τα αντιλαμβάνεται η ελληνική κοινωνία. Δημοσιεύτηκε μια μέτρηση από την Metron Analysis που περιγράφει το κοινό αίσθημα με αριθμούς. Το ισοζύγιο εμπιστοσύνης και έλλειψης εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη είναι -29. Τα αναλυτικά στοιχεία είναι εύγλωττα.

 

Εννέα στους δέκα πολίτες κρίνουν ότι η Δικαιοσύνη είναι αργή. Το έχω δει με τα μάτια μου. Όχι, δεν αναφέρομαι σε υπόθεση που καθυστέρησε δεκαετία. Γνωρίζω δικαστή που για πέντε χρόνια είχε πάρει άδεια από τη σημαία για την ανατροφή παιδιού. Δεν είπε κανείς «όχι», να μην πάρει τη γονική που δικαιούται και να πάρει και επιπλέον άνευ αποδοχών. Αναφέρομαι σε περίπτωση δικαστή που ήταν πρωί-απόγευμα στην πλατεία, ενδιάμεσα έκανε οικοκυρικά, μετά γυμναστήριο, μετά σινεμά και τα λοιπά. Θα μου πείτε, πως ξέρω ότι δεν δούλευε νύχτα; Το ξέρω επειδή το έλεγε. Δεν δούλευε επειδή δεν ελεγχόταν. Τόσο απλά. Ο μόνος που κινδυνεύει είμαι εγώ, επειδή το γράφω _ θα με καλέσει συνάδελφος των τεμπελχανάδων να προσκομίσω αποδείξεις.

 

Πάμε να δούμε και άλλους δείκτες της Analysis. Καταμετρώντας όσους απάντησαν «πολύ» και «αρκετά», οι πολίτες θεωρούν ότι η Δικαιοσύνη είναι πολιτικά ελεγχόμενη, ανεπαρκής στην οργάνωση, νομικά δαιδαλώδης, κοινωνικά άδικη. Χτυπάει κάποιο καμπανάκι εκεί πάνω από τη μπερζέρα του υπουργού; Άραγε θεωρεί ότι η Δικαιοσύνη έχει την ταχύτητα του Speedy Gonzales ή μήπως έχει δίκιο ο κόσμος; Αν έχει δίκιο ο κόσμος, μια πρωτοβουλία είναι απαραίτητη. Θα μπορούσε να είναι αποσπασματική (για μια μόνο υπόθεση, να ζητήσει εξέταση, όπως έκαναν προκάτοχοί του) ή μια παρέμβαση εφ’ολης της ύλης, για να δείξει ότι ξέρει τι του γίνεται.

 

Ας μην απαιτήσει ο υπουργός σεβασμό στη Δικαιοσύνη. Ο ειλικρινής σεβασμός προκύπτει από σωστές συμπεριφορές, από σωστές αποφάσεις, από σωστή λειτουργία, όχι από αξιώματα.