Παρανομία

 Θύμιος Καλαμούκης

Νιώθω ότι είμαι παράνομος. Ήξερα ότι θα συμβεί, αλλά δεν περίμενα να συμβεί τόσο γρήγορα. Το συνειδητοποιώ καθημερινά, σε ότι και αν κάνω. Ότι και αν βλέπω, ότι και αν ακούω, ότι και αν διαβάζω. Ότι και αν σκέφτομαι. Δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο, δεν το επιθυμούσα. Παρόλα αυτά συνέβη.

Νιώθω λοιπόν παράνομος, γιατί δηλώνει νόμιμος, με στόμφο, ο Ε. Βενιζέλος, που εκτός των άλλων είχε στο σπίτι του μια λίστα, κάτι απόρρητα σχέδια άμυνας και ποιος ξέρει τι άλλο.

Νιώθω παράνομος, γιατί σχεδόν πια, είναι μονόδρομος επιβίωσης.

Νιώθω παράνομος, γιατί αυτοί που δηλώνουν νόμιμοι και λάτρεις της νομιμότητας, έχουν κάνει και κάνουν το μεγαλύτερο κακό σε αυτόν τον τόπο.

Νιώθω παράνομος γιατί έτσι νιώθω ελεύθερος.

Νιώθω παράνομος γιατί έστω και έτσι αναγνωρίζω την ύπαρξη και το όριο, κάποιου νόμου, σε αντίθεση με τους «νόμιμους», που δεν αναγνωρίζουν κάποιο όριο.

"Εμπόδιο" θεωρεί τις.. Κυβερνήσεις των Κρατών η Ε.Ε

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Καταπέλτης ήταν ο Αντρέ Γκρεμπίν, διευθυντής Ερευνών στο γαλλικό Κέντρο Μελετών και Διεθνών Ερευνών Πολιτικών Επιστημών, αναφερόμενος στο πώς αντιμετωπίζει η ΕΕ τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών: «Οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μην πούμε ότι θεωρούνται εμπόδια που παρενοχλούν την ομαλή λειτουργία (!)» της ΕΕ, γράφει σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα

 

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ
Η πρόταση για τη φορολογική πολιτική του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ έρχεται σε μια περίοδο που το εφαρμοζόμενο φορολογικό σύστημα της συγκυβέρνησης πνίγει -στην κυριολεξία- τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, επιτελώντας τις ακριβώς αντίθετες λειτουργίες από τις διακηρυγμένες αρχές του. Αντί να αναδιανέμει τα εισοδήματα, απαλλάσσει τους πλούσιους και τις μεγάλες εταιρείες και φορολογεί όλο και πιο πολύ τους φτωχούς. Αντί να αυξάνεται η φορολογική δικαιοσύνη, αυξάνει η αδικία. Αντί να αυξάνει η προοδευτικότητα των φόρων, όλες οι φορολογίες γίνονται μικρά (και μεγάλα) χαράτσια. Οι κατασχέσεις κινητής και ακίνητης περιουσίας των μικρομεσαίων στρωμάτων βρίσκονται στα σχέδια που καταστρώνουν οι τεχνοκράτες (ντόπιοι και ξένοι).
Σε αυτή την τυφλή και αδιέξοδη κατάσταση, η κατάθεση μιας συνολικής πρότασης, με σταθερούς

Ο ακροδεξιός Σταυρίδης πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ

Ο ακροδεξιός, ακραία νεοφιλελεύθερος, υποψήφιος με τη Δράση στις περασμένες εκλογές και γνωστός υπέρμαχος της θεωρίας του κομμουνιστικού κινδύνου, Στέλιος Σταυρίδης, είναι ο νέος πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, που θα αναλάβει να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις. Ο Στέλιος Σταυρίδης που έγινε γνωστός από τον τηλεοπτικό του καυγά με τον Πέτρο Τατσόπουλο σε προεκλογική εκπομπή, μέχρι πρότινος ήταν πρόεδρος του Δ.Σ της ΕΥΔΑΠ. Μιας εταιρίας δηλαδή που πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί το προσεχές διάστημα και τα συμφέροντα της οποίας εκπροσωπούσε!

Παράλληλα, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών, ο Αντώνης Βαρθολομαίος, οικονομολόγος, έως σήμερα μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ, προτείνεται στη γενική συνέλευση των μετόχων από τον βασικό μέτοχο (το Δημόσιο), για τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΔΑΠ.

Έτσι γίνεται η προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας...

“ Οι οδηγίες του ΑΙΣΧΟΥΣ ”

Οι βασικές αρχές της προπαγάνδας της ΝΔ αποκαλύπτονται από έγγραφο που εστάλη ηλεκτρονικά σε "λάθος" παραλήπτη! Το έγγραφο αποκαλύπτει ο "Πολίτης των Χανίων" και αναφέρει ότι: Πού το πάνε οι Νεοδημοκράτες; Ενα μήνυμα της Ρηγίλλης προς οργανώσεις της ΝΔ ανά την Ελλάδα έφτασε σε...λάθος χέρια!

Πρόκειται για ένα κείμενο "τεκμηρίωσης" που απευθύνεται σε κατώτερα στελέχη του κόμματος δίνοντάς τους οδηγίες για την αντιμετώπιση "αντιμνημονιακών" σε διάφορες περιπτώσεις και βασίζεται στη γενικότερη προπαγανδιστική γραμμή που ακολουθεί η κυβέρνηση για να παραπλανήσει, να εξαπατήσει και να τρομοκρατήσει τους πολίτες.

Τσάβες: αντί για νεκρολογία

  του Γιάννη Βαρουφάκη

Τον Σεπτέμβριο του 2006, ο Ούγκο Τσάβες εξαγρίωσε τον Λευκό Οίκο όταν, σε ομιλία του στα Ηνωμένα Εθνη, στο κεντρικό κτήριο της Νέας Υόρκης, είπε τα εξής: «Χθες, ο διάβολος βρισκόταν εδώ. Ακριβώς εδώ. Και η μυρωδιά από θειάφι αιωρείται ακόμα στην ατμόσφαιρα γύρω από το τραπέζι στο οποίο κάθομαι αυτή τη στιγμή».
Ο Τσάβες αναφερόταν βέβαια στον Τζορτζ Μπους Τζ., ο οποίος όντως είχε μιλήσει στον ΟΗΕ την προηγούμενη μέρα, υπερασπιζόμενος τα ανυπεράσπιστα: την εγκληματική εισβολή στο Ιράκ. Οσο για την αναφορά στο διάβολο, επρόκειτο για προσεκτική φραστική επιλογή που στόχο είχε να απαντήσει στην υπαγωγή της Βενεζουέλας, εκ μέρους του πρόεδρου Μπους, στον «Αξονα του Κακού».
Λίγες ώρες έπειτα από εκείνο το φραστικό παίγνιο, το οποίο συσπείρωσε τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά ΜΜΕ σε έναν παροξυσμό αντι-τσαβισμού, ο Τσάβες συναντήθηκε στο προξενείο της Βενεζουέλας με Αμερικανό που ασχολούνταν έντονα, εκείνη την εποχή, με το δυσβάσταχτο χρέος της Νικαράγουας, της Γουιάνας, της Βολιβίας και της Αϊτής – χρέος που είχαν προς τη Δια-Αμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (IADB) και το οποίο, για να το αποπληρώσουν, υπόκειντο σε καταστροφικά προγράμματα λιτότητας, υπό την πίεση του ΔΝΤ, τα οποία και αποτύγχαναν να μειώσουν το χρέος, ενώ παράλληλα οδηγούσαν τις χώρες αυτές σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση (σας θυμίζει κάτι;).

Αλαζονεία και μέθη.

Ως πότε μπορεί μια χώρα να ζει με την ψυχή στο στόμα;
Να μη γνωρίζει τι θα της  ξημερώσει αύριο. Ως πότε μπορεί να ζει με τα ψέματα;
Ποια ελευθερία έχουν οι πολίτες, όταν ένας κάποιος ουτιδανός κ. Τόμσεν κανονίζει τι θα φάνε, αν θα φάνε, πόσο θα φάνε και πότε τα παιδιά τους;
Ως πότε ένας ολόκληρος λαός μπορεί να ζει κάτω απ’ τη σπάθη του Δαμοκλή; Αλλος να χάνει τη δουλειά του, άλλος το κεφάλι του κι άλλος τα μυαλά του.
Ως πότε κάθε τυχάρπαστος θα μπορεί να αποφαίνεται για την τύχη μιας χώρας λέγοντας ό,τι θέλει, ή τα αντίθετα έλεγε χθες κι όσων τυχόν θα πει αύριο; Τι είναι ο κ. Αλεξάντερ Ντόμπριντ, ο Γραμματέας των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρία, και βγάζει φιρμάνι ότι καλό θα ήταν να βγούμε απ’ το Ευρώ;
«Αλαζονεία και μέθη», μέθη της αμάθειας∙ Μιας Ευρώπης Μπέπε Γκρίλο. Μιας Μέρκελ Μπέμπε Γκρίλο. Διότι αυτή είναι η εικόνα. Αν τη δεις ανεστραμμένη, θα δεις την αλήθεια της.
Οταν για παράδειγμα πληρώνουμε εμείς οι πολίτες χρυσή την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για να μας πάρουν στη συνέχεια οι τράπεζες το σπίτι, ποιος είναι ο ληστής και ποιος ο κλόουν;

Λεφτά υπάρχουν!

Μην κάνετε όρεξη, Δεν είμαστε εμείς. Είναι οι Πορτογάλοι

Που, προφανώς, δεν γιόρταζαν τις Αποκριές το Σάββατο. 
Διότι αυτοί δεν έχουν άλλο λίπος. 
Ούτε τους φταίνε μονίμως οι άλλοι. 
Ούτε βλέπουν τον Σουλεϊμάν. 
Ούτε ζούσαν στην "ισχυρή Ελλάδα" του Σημίτη με δανεικά. Φτωχοί ήταν τότε, φτωχότεροι τώρα.
Αποφάσισαν, όμως, ότι ανέχτηκαν πολλά.
Και πλημμύρισαν τους δρόμους των πόλεών τους.
Τραγουδώντας το τραγούδι της Επανάστασης των Γαρυφάλων κατά του δικτάτορα Σαλαζάρ, 

“Γκράντολα, πόλη σκοτεινή,
Γη της αδελφοσύνης,
Ο λαός είναι αυτός που προστάζει”

Κι επειδή ήταν πολλοί, δεν τους άγγιξε κανείς.
Εμείς μαζευτήκαμε απόψε, κυριολεκτικά χιλιοι δεκατρείς, στο Σύνταγμα και ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον πού είναι οι άνεργοι και πού οι νέοι.

Αύριο η μαραθώνεια διαμαρτυρία του Βασίλη Λέκκα με σκοπό την αφύπνιση των πολιτών από τα τεκταινόμενα στη χώρα μας.

Ο δικός μας Βασίλης Λέκκας, για όσους δεν το γνωρίζουν είναι κάτοικος Δήμου Παλλήνης, αύριο, Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013 και ώρα 6.00 π.μ., με αφετηρία, τον ιερό, ιστορικά, Τύμβο του Μαραθώνα και σημείο προορισμού, τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, ο τραγουδιστής, Βασίλης Λέκκας, επαναλαμβάνει, για δεύτερη φορά, μετά από δυόμισι χρόνια, την αγωνιστική του πορεία,


 και προσκαλεί όλους τους πολίτες, να συμμετέχουν μαζί του, με σκοπό, 

την αφύπνιση και την προτροπή, εναντίον μιας γενικής παθητικής παρατήρησης των πολιτικών τεκταινομένων, στη χώρα μας και εναντίον της αυτοκαταστροφικής αδράνειας.

«Η πρώτη του μαραθώνια πορεία, η οποία και δεν κοινοποιήθηκε, από τα Μ.Μ.Ε., πραγματοποιήθηκε, στις 13 Οκτωβρίου – 2010, σε μία χρονική στιγμή που η Ελλάδα βρισκόταν, ήδη, σε πολύ δεινή θέση, χωρίς, ωστόσο, να υπάρχουν έντονες λαϊκές αντιδράσεις. Το σύνθημά του ήταν:

"Δράκοι" και πραγματικότητα στο Δημόσιο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Κ.Σ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ένα σίριαλ με "δράκους", διοχετευμένες πληροφορίες σε γνωστά παπαγαλάκια από πηγές του Μαξίμου και τον Στουρνάρα βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες σε εξέλιξη με φόντο τις συνομιλίες με την τρόικα για την συρρίκνωση του Δημοσίου.
Ας δούμε όμως πώς έχουν τα πράγματα στον δημόσιο τομέα. Η απογραφή Ραγκούση το 2010 έδειξε 770.000 υπαλλήλους στον στενό δημόσιο τομέα και σε αυτούς πρέπει να συνυπολογισθούν περίπου 80.000 υπάλληλοι στις ΔΕΚΟ, τα ΝΠΙΔ και τις δημοτικές επιχειρήσεις, στις οποίες δεν ολοκληρώθηκε ποτέ η απογραφή. Δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι έφταναν περίπου στις 850.000. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, οι εργαζόμενοι στον στενό δημόσιο τομέα είναι πλέον 667.000, σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη Βουλή. Αυτό σημαίνει ότι ήδη έχουν αποχωρήσει από το Δημόσιο πάνω από 100.000 υπάλληλοι. Επομένως ο στόχος των 150.000 αποχωρήσεων μέχρι το τέλος του 2015, όπως προβλέπει το Μνημόνιο, είναι εφικτός, όπως έλεγαν στην "Αυγή" πηγές του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Τον λένε Βαγγέλη

 Του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Πεσμένο άνθρωπο δεν βαράω ποτέ – είναι θέμα αρχής. Τώρα λοιπόν που πήρες κάπως τα πάνω σου, με τη στοχοποίηση του Παπακωνσταντίνου και με το ψευτοσυνέδριο του ΠΑΣΟΚ, μπορώ, κύριε Βενιζέλο, να σου πω μερικά λόγια που σκέφτομαι από καιρό.
Σου ζητάω εκ των προτέρων συγνώμη που δεν θα είμαι τόσο ευγενικός όσο ο Πρετεντέρης τις προάλλες στην Ανατροπή.
Κατ’ αρχήν, κρίμα τ’ όνομά σου. Κάποιος που έχει παρακολουθήσει την πολιτική σου διαδρομή θα μπορούσε να πιστέψει ότι δεν σε έλεγαν καν Βενιζέλο, ότι σε έλεγαν Τσοχατζόπουλο ή Παπαγεωργόπουλο, κι ότι βρήκες έναν τρόπο, με κάποιο συνταγματικό άρθρο, με κάποια διάταξη νόμου, τροπολογία ή προεδρικό διάταγμα, με κάποια κοινή υπουργική απόφαση έστω, να σφετεριστείς το ιστορικό όνομα γιατί η φαντασίωση της ιστορικότητας είναι για σένα μεγάλο πράγμα.

"Οι νεοδεξιοί ξανάρχονται.." Σύμπραξη Λοβέρδου, Μόσιαλου και "Δράσης"

Tην πληροφορία για την σύγκλιση θέσεων και τη συνεργασία Μόσιαλου- Λοβέρδου την είχαμε δημοσιοποιήσει από καιρό. Άλλωστε, οι δυό τους συνδέονται από την εποχή που έπαιρναν πρωινό στο Μεγ. Βρετάνια, όταν έπεφτε η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Μάλιστα, οι δύο άνδρες ως επικεφαλής αντιπροσωπειών των κινήσεων "ΡΙΚΣΣΥ" και "Δυναμική Ελλάδα", είχαν συναντηθεί το μεσημέρι του προηγούμενου Σαββάτου στον πολυχώρο "Αθηναίς" στον Βοτανικό, αφού προηγουμένως τα είχαν πει, κατα τη συνήθεια τους, σε δίωρο τετ-α-τετ σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών. 

«Ξεχωριστός» Καραμανλής.. Του Ν. Μπογιόπουλου

                                                                                                                  

Συγγνώμη που δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτό το «μεθύσι της γενικής συναδέλφωσης» και στο φεστιβάλ του «πολιτικού καθωσπρεπισμού». Που δεν θα ανέβουμε στην πασαρέλα του χαμαιλεοντισμού.    Του Ν. Μπογιόπουλου                 Μας συγχωρείτε, επίσης, που δεν θα πιούμε από το «νερό της πολιτικής και ιστορικής λήθης» που σερβίρεται στα Μέγαρα Μουσικής και από τα Μέγαρα της «ενημέρωσης».
Ως εκ τούτου:  «ξεχωριστός» Καραμανλής, ο «συντηρητικός ριζοσπάστης», ο «εθνάρχης», είναι ο Καραμανλής της «βίας και νοθείας». Του ανελέητου αντικομμουνισμού. Των εξοριών. Των πιστοποιητικών «κοινωνικών φρονημάτων». Του «φακελώματος». Του αδυσώπητου κυνηγητού των αριστερών, των δημοκρατών. Της υποκρισίας του«ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;» όταν στη χώρα που ο ίδιος κυβερνούσε αλώνιζαν τα «τρίκυκλα» και οι «Γκοτζαμάνηδες» που δολοφονούσαν τον Γρηγόρη Λαμπράκη, οι πρωταγωνιστές της «Καρφίτσας» και οι επιφορτισμένοι να ψηφίζουν δυο και τρεις φορές στις εκλογές του '61.

Ανδρουλάκηδες…

 Του Θανάση Καρτερού

Πρώτα το ΠΑΣΟΚ διέπραξε έναν ανασχηματισμό της ηγεσίας του. Το πιο χαρακτηριστικό: η αλλαγή φρουράς των Ανδρουλάκηδων στις πράσινες καρδιές και στην ιεραρχία του κόμματος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, πιστός στον Ευάγγελο και μαχητής του Μνημονίου, στη θέση του Μίμη, ο οποίος έχει πάρει αποστάσεις από την τρέχουσα στρατηγική του ΠΑΣΟΚ. Η μαχητική στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής και των Μνημονίων στη θέση των ταλαντεύσεων και των ήξεις αφήξεις δηλαδή.
Μετά την επιτυχία του αυτή, ο πρόεδρος του κινήματος αποφάσισε να ανακοινώσει από το Mega εκείνο που ήδη έχει συζητηθεί και αποφασιστεί από το τρίο Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, στα διαβούλια του Μαξίμου: χρειάζεται κυβερνητικός ανασχηματισμός. Στην ανασχηματισμένη κυβέρνηση, μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ θα συμμετάσχει με πολιτικά πρόσωπα εάν και εφόσον ο Σαμαράς συμφωνήσει στις πολιτικές του προτάσεις. Και επειδή αυτό το τελευταίο δεν είναι και τόσο δύσκολο -λέμε και καμιά χαζομάρα…-, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το σήμα εδόθη: λάβετε θέσεις.

ΣΥΡΙΖΑ: Και με φράκο αλλά και με σώβρακα αν χρειαστεί...

   
"Η ΝΔ έχει μείνει πολύ πίσω όταν επικαλείται στην προπαγάνδα της διαφορές και αποκλίσεις ανάμεσα σε συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ", τονίζουν στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα. "Η διαδικασία ομογενοποίησης του χώρου έχει προχωρήσει πια τόσο πολύ...

ώστε να μπορούμε να μιλάμε για ενιαίο κόμμα, με ενιαία πολιτική.
Πραγματικά, αρκεί μια επίσκεψη στην Κουμουνδούρου για να διαπιστώσει κανείς ότι το κλίμα ΣΥΡΙΖΑ είναι κυρίαρχο. Το διασφαλίζει η συμμετοχή στα όργανα στελεχών που προέρχονται από ποικίλες συνιστώσες , δεν είναι όμως όπως παλιότερα εκπρόσωποι των οργανώσεών τους σε ένα ομοσπονδιακό σχήμα, αλλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εκπροσωπούν το ενιαίο κόμμα.
Η πολιτική όσμωση στα όργανα είναι ένας σημαντικός παράγοντας της γρήγορης μεταμόρφωσης του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα. Ένας άλλος παράγοντας, για πολλούς ο σημαντικότερος, είναι ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος εκφράζει ακριβώς τη λογική και τη γραμμή του ενιαίου κόμματος, τόσο στη Βουλή, όσο και στο πεζοδρόμιο, όπως λένε χαρακτηριστικά.

Τσοντολούλουδο

Της Λώρης Κέζα

Αντιφάσεις. Μιλάει για «τσοντοκάναλα» και στήνεται στα μικρόφωνα που τείνουν τα τσοντοκάναλα φορώντας το γυαλιστερό κουστουμάκι του. Στα τσοντοκάναλα, όπου θέλει να πρωταγωνιστεί ο φαιός βουλευτής, θα έπρεπε να εμφανίζεται τσίτσιδος. Η τσόντα δεν ταιριάζει με το γεροντίστικο σακάκι του. Ο ακροδεξιός βουλευτής αθωώθηκε από το δικαστήριο λόγω μη αξιόπιστης μαρτυρίας. Είχε κατηγορηθεί ότι δάνεισε το αυτοκίνητό του σε άτομα που επιτέθηκαν σε φοιτητή. Δεν αποδείχτηκε η κατηγορία, έφυγε ελεύθερος. Βγαίνοντας από την αίθουσα του δικαστηρίου δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γλύκα του φακού. Τον τραβάει. Τη θέλει την τσόντα του. Μόλις λοιπόν είδε τα μικρόφωνα, λειτούργησε ως πορνοστάρ.

Ο Ούγκο Τσάβες, η Ευρώπη και η κρίση της

Η Ευρώπη, προφανώς, δεν είναι Λατινική Αμερική. Η Ευρώπη είναι η πλουσιότερη οικονομική «γωνιά» του κόσμου, ο χώρος στον οποίο γεννήθηκαν η δημοκρατία, οι ιδεολογίες που κυριάρχησαν τους τελευταίους αιώνες παγκοσμίως, ο χώρος στον οποίο άνθησαν μεγάλα κινήματα και επαναστάσεις και από τον οποίο εκπορεύτηκε η ωμή αποικιοκρατία, που τόση δυστυχία σώρευσε σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη.

Η Λατινική Αμερική υπήρξε πάντα θύμα της αποικιοκρατίας. Μια τεράστια περιοχή του κόσμου, πάμπλουτη σε φυσικούς πόρους, με πάμφτωχους λαούς, διαρκώς ληστευόμενους, με χώρες που κατ’ επανάληψη έγιναν αποικίες – των Ευρωπαίων κονκισταδόρες, των χρηματοπιστωτικών κολοσσών και των αμερικανικών πολυεθνικών.
 

Μετά τους τοξικομανείς ποιοι έχουν σειρά; Tου Λαϊνά Σωτήρη

Σύμφωνα με δημοσιεύματα υπάρχει σχέδιο συγκέντρωσης και προσωρινού εγκλεισμού των τοξικομανών της Αθήνας στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας, προκειμένου να «καταγραφούν», όσοι από αυτούς κινούνται σε κεντρικά σημεία της Αθήνας και ταυτόχρονα να εξεταστούν για τυχόν ασθένειες.

Εάν επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται για παρορμητικές ιδέες νοσηρών εγκεφάλων. Η αλληλουχία όμως των γεγονότων μας οδηγεί σε διαφορετικά συμπεράσματα. Η διαπόμπευση των οροθετικών εκδιδομένων γυναικών ακολουθήθηκε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών και τώρα προκύπτει η ιδέα της συγκέντρωσης των τοξικομανών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι πρακτικές αυτές όπως φαίνεται από την εξέλιξη τους, έχουν ευθεία συσχέτιση με τις πλέον αντιδραστικές λογικές και πολιτικές κοινωνικού ελέγχου.

Δημοσιογραφικά λαμόγια και πολιτικοί παπατζήδες

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Ξέρετε τι είναι το λαμόγιο; Περπατάτε στην Αιόλου και βλέπετε έναν παπατζή, εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς, και έναν κύριο που φωνάζει ενθουσιασμένος «κέρδισα πενήντα ευρώ, κέρδισα πενήντα ευρώ!». Γιατί αυτός και όχι κι εγώ, σκέφτεστε, ακουμπάτε το πενηντάρικο στον παπατζή και σε ένα λεπτό το έχετε αποχαιρετήσει σαν την Αλεξάνδρεια που έχασε ο καβαφικός Αντώνιος. Ε, λοιπόν, το λαμόγιο είναι αυτός που φώναζε ότι κέρδισε το πενηντάρικο, ο κύριος που έστρωσε το χαλί στον παπατζή, για να επιτελέσει το λειτούργημά του.

Το λειτούργημα του παπατζή βρίσκεται εδώ και χρόνια σε κρίση, με αποτέλεσμα πλήθος λαμογίων να έχει μετακομίσει στη δημοσιογραφία, ακόμη και σε εφημερίδες σοβαρές, που εσχάτως έχουν μεταβληθεί σε εύφορα θερμοκήπια ανθέων. Στα "Νέα", για παράδειγμα, ανθεί το επιφανές λαμόγιο που επί ΠΑΣΟΚ είχε εφτά αργομισθίες, μία για κάθε ψυχή του Κινήματος, και που προσφάτως αναπαρήγαγε δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας WirtschaftsWoche, σύμφωνα με το οποίο η συμμετοχή του Τσίπρα στο πανεπιστήμιο Κολούμπια είχε χρηματοδοτηθεί από τον Τζωρτζ Σόρος. Πρόκειται για κλασική λαμογιά: Ρίχνουμε στην αγορά μια φήμη, δίχως να ψάξουμε το θέμα, δίχως να ρωτήσουμε καν εκείνους τους οποίους αφορά, και περιμένουμε να έρθει ο παπατζής να αποτελειώσει τη δουλειά.

Έως και 60% η προκαταβολή των συντάξεων από το δημόσιο

Ποια είναι τα σημαντικότερα σημεία του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, που κατατέθηκε στη Βουλή

 

Κατατέθηκε σήμερα στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης το σχέδιο νόμου με τίτλο “Ρυθμίσεις για την τροποποίηση και τη βελτίωση συνταξιοδοτικών, δημοσιονομικών, διοικητικών και λοιπών διατάξεων του υπουργείου Οικονομικών”, μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Το νομοσχέδιο προβλέπει προκαταβολή του 50% - 60% των συντάξεων για όσους αποχωρούν από το δημόσιο, ψαλίδι στις συντάξεις των λογοτεχνών-καλλιτεχνών, αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο των αδρανών λογαριασμών και νέο αυστηρότερο πλαίσιο δημοσιονομικών ελέγχων
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο κατατεθέν σχέδιο νόμου, μεταξύ άλλων:

Βεζυροπούλα...

Του Θανάση Καρτερού

Κακό που μας βρήκε! Άλλοι είδαν πολιτικό φλερτ με τη Ν.Δ., άλλοι προσπάθεια διεμβολισμού της με ενίσχυση των καραμανλικών εις βάρος των σαμαραίων, άλλοι υπόκλιση στη γοητεία του μεσαίου χώρου, άλλοι το μακρύ τους κι άλλοι το κοντό τους. Με αποτέλεσμα η συμμετοχή του Τσίπρα στην εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να πάρει σχεδόν υπερφυσικές διαστάσεις - ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. Άσε που τόλμησε να μιλήσει κιόλας ο αριστερός μικρός τη στιγμή που παρευρίσκονταν τόσοι δεξιοί μεγάλοι!
Ε, δεν μπορούσαν να λείψουν και οι επιδέξιες γλώσσες της δημοσιογραφίας από τέτοιο πανηγύρι. Πρώτος και καλύτερος ο Γιάννης Πρετεντέρης, που μας πληροφόρησε από το δελτίο του καναλιού του ότι ο Τσίπρας είναι ένας τύπος που υμνεί το πρωί τον Τσάβες και το βράδυ τον Καραμανλή. Το βρήκε μάλιστα πολύ αστείο το εύρημα - αν και δεν είναι δικό του, από κάποιον θυμωμένο αριστερό του Facebook το έκλεψε. Τόσο αστείο, που να σπεύσει να το υπογραμμίσει με το ξινό γέλιο που παράγει ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στο ίδιο έργο θεατές...

Τσουκνίδας Λάμπρος

 

Για άλλη μια φορά η τρόικα συνδέει την εκταμίευση μιας δόσης με τη λήψη κάποιου μέτρου - την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων, κατ' αρχήν 7.000 επίορκων, αριθμού δεκαπλάσιου από τους καταδικασθέντες. Την ίδια ώρα, μεγάθυμοι αντιρρησίες, επικαλούμενοι τη μείωση του συνολικού αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων λόγω συνταξιοδοτήσεων και μικρού αριθμού προσλήψεων, εμφανίζουν ως λύτρωση από τις "ωμές απολύσεις" αυτό που συνιστά τον στόχο των ακολουθούμενων πολιτικών: τη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα.

Αντί να συζητάμε τι Δημόσιο θέλουμε, πώς θα λειτουργήσει και θα διασφαλίσει ελέγχους, η κοινωνία εθίζεται συστηματικά στην ιδέα ενός όλο και μεγαλύτερου ιδιωτικού τομέα που θα αναλάβει δημόσιες υπηρεσίες

Αφού το κράτος απέτυχε, ας περιορίσουμε το κράτος, μας λένε δακτυλοδεικτώντας κάθε υπάλληλο ως υπαίτιο κάθε ταλαιπωρίας που υφίστανται οι πολίτες, κάθε φαινομένου κακοδιοίκησης. Σαν να λέμε: "Μαζί τα κάναμε". Και όμως, πάνε χρόνια από τότε που Συνήγορος του Πολίτη ήταν ο Ν. Διαμαντούρος, που, ως πηγή της κακοδαιμονίας, είχαν εντοπιστεί νόμοι και εγκύκλιοι.
Να θυμηθούμε; Όταν σου ζητούσε ο υπάλληλος λογαριασμό της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ που να πιστοποιεί τη διεύθυνση κατοικίας πεθαμένου συγγενή, για να εισπράξεις τα έξοδα κηδείας από το "α" υποκατάστημα του ΙΚΑ, ειδάλλως σε έστελνε στο "β", η ταλαιπωρία οφειλόταν στον υπάλληλο ή στον κανονισμό λειτουργίας που δημιούργησε η πολιτική δομή; Όταν, προ ετών, φίλος θέλησε να πουλήσει το αγορασμένο με δόσεις αυτοκίνητό του, το οποίο είχε αποπληρώσει κανονικά στην