Το πολύ έναν χρόνο ζωής έχει πλέον επίσημα η κυβέρνηση

Του Γιώργου Δελαστίκ*

Επισημοποιήθηκε και δημόσια πλέον αυτό που όλοι γνωρίζαμε ότι ισχύει ντε φάκτο: Ο μέγιστος χρόνος πολιτικής επιβίωσης αυτής της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ είναι μέχρι του χρόνου τον Φεβρουάριο, οπότε και θα διεξαχθούν οι τρεις ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Βάσει του άρθρου 32 του Συντάγματος παρ. 3, στις ψηφοφορίες αυτές απαιτούνται αντίστοιχα 200, 200 και 180 βουλευτές.

Χωρίς τη συμφωνία κομμάτων της αντιπολίτευσης, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θεωρείται ότι είναι αδύνατον να συγκεντρώσουν 180 βουλευτές υπέρ κάποιου προσώπουπου θα προτείνουν, δεδομένου ότι τα δύο κυβερνητικά κόμματα διαθέτουν τα ίδια μόνο 153 βουλευτές. Αν αποτύχουν να συγκεντρώσουν 180 ψήφους στην τρίτη ψηφοφορία, βάσει της παραγράφου 4 του άρθρου 32 του Συντάγματος η Βουλή διαλύεται σε δέκα μέρες και προκηρύσσονται πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Αμέσως μόλις συγκροτηθεί σε σώμα η νέα Βουλή εκλέγει Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε τρεις ψηφοφορίες.

Στην πρώτη απαιτούνται 180 ψήφοι. Στη δεύτερη 151. Στην τρίτη ψηφοφορία, που διεξάγεται μεταξύ των δύο πρώτων της προηγούμενης ψηφοφορίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται με σχετική πλειοψηφία, όποιος από τους δύο δηλαδή συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους, όσες και αν είναι αυτές οι ψήφοι. Την Παρασκευή, μιλώντας στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας για άσχετο θέμα, εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία για να κάνει γνωστή με τον πιο επίσημο τρόπο τη θέση του: «Επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα εκλέξει η Βουλή που θα έχει πλειοψηφία ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις που αντιμάχονται το Μνημόνιο και τις πολιτικές της καταστροφής» διακήρυξε μη αφήνοντας κανένα περιθώριο υποψίας συναίνεσης με τη ΝΔ για την από κοινού υποστήριξη κάποιου υποψηφίου προσώπου.

Την ίδια ημέρα, πηγές της Προεδρίας της Δημοκρατίας ενημέρωναν τα μέσα ενημέρωσης με κατηγορηματικό τρόπο ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εξαντλήσει τη θητεία του» και ότι «δεν τίθεται θέμα παραίτησής του». Η κίνηση της Προεδρίας ήταν αποτέλεσμα ανακοίνωσης του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προέβη προηγουμένως στο εξής σχόλιο: «Τα δημοσιεύματα μερίδας του Τύπου με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά την καθιερωμένη κοπή της πίτας του Προέδρου, τροφοδοτούν συζητήσεις οι οποίες ενισχύουν το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Σε κάθε περίπτωση, η Προεδρία της Δημοκρατίας με επίσημο τρόπο καλείται να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της».

Χρειάστηκε έτσι να παρέμβει ο διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας,πρέσβης Κ. Μπίτσιος, για να διευθετηθεί το θέμα που είχε ανοίξει με επιδεχόμενες πολλές ερμηνείες δηλώσεις του Κάρολου Παπούλια. «Φέτος είναι η τελευταία μου χρονιά» είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (παρόλο που η θητεία του λήγει τον Φεβρουάριο του 2015) προκαλώντας δικαιολογημένη αίσθηση. Οταν ερωτήθηκε δε από δημοσιογράφο αν αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ο πολύπειρος Πρόεδρος της Δημοκρατίας απάντησε με σιβυλλικό τρόπο: «Κανείς δεν ξέρει τι γίνεται. Θνητοί είμαστε.

Πού ξέρεις; Του χρόνου ο φούρναρης μπορεί να μην έχει ξύλα για να ψήσει τις πίτες»! Ο ΣΥΡΙΖΑ ανησύχησε για το ενδεχόμενο εκλογικού αιφνιδιασμού μέσω παραίτησης Παπούλια και γι' αυτό ζήτησε τις διευκρινίσεις για τις προθέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το γεγονός άλλωστε ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος είχε ρίξει προ εβδομάδων στο εντελώς... «ξεκούδουνο» το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ενίσχυσε την καχυποψία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι ενδέχεται η κυβέρνηση να προσπαθήσει να παίξει πολιτικά παιχνίδια γύρω από την Προεδρία της Δημοκρατίας αιφνιδιάζοντας την αξιωματική αντιπολίτευση κάποια στιγμή που θα έκρινε ίσως ότι μπορεί να περιορίσει την έκταση της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η επίσπευση των διαδικασιών μπορεί να επηρεάσει το πολιτικό κλίμα. Εντελώς θεωρητικά μιλώντας, σε περίπτωση π.χ. παραίτησης του Προέδρου της Δημοκρατίας, η Βουλή υποχρεούται βάσει του Συντάγματος να αρχίσει τις διαδικασίες εκλογής του νέου Προέδρου σε... δέκα ημέρες! Αυτό σημαίνει ότι σε ενάμιση μήνα γίνονται βουλευτικές εκλογές! Προφανώς και σε μια τέτοια περίπτωση ωφελημένη θα ήταν η κυβέρνηση, υπό το πρίσμα ότι θα περιοριζόταν η έκταση τηςνίκης του ΣΥΡΙΖΑ και της ήττας της ΝΔ σε σχέση με την περίπτωση που οι εκλογές θα διεξάγονταν είτε κανονικά είτε λόγω κατάρρευσης και διάλυσης της ισχνής κυβερνητικής πλειοψηφίας.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014

Πατρίς – Θρησκεία – Θεοκαπηλία…

  «Για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»!      (Ουίλιαμ Σαίξπηρ)

   Ζούμε στο κράτος που ο αντιπρόεδρος της Βουλής δηλώνει πως «γνωρίζαμε εδώ και δέκα χρόνια για τις μίζες». Aλλά δεν έκαναν τίποτα… Ζούμε στο κράτος που ένας αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε δηλώσει εδώ και πέντε χρόνια ότι «γύρω από τα εξοπλιστικά χτίστηκαν περιουσίες και καριέρες». Aλλά δεν έκαναν τίποτα… Ζούμε σε ένα κράτος που έχει από «Βατοπέδια» μέχρι «παραεκκλησιαστικά κυκλώματα». Αλλά δεν κάνει τίποτα…

Όμως:

   Ζούμε και σε ένα κράτος, που κατά περίπτωση ενεργεί στο άψε – σβήσε! Για παράδειγμα: Στο κράτος μας, μετά μάλιστα από παρέμβαση των ναζιστών της «Χρυσής Αυγής», η σάτιρα (καλόγουστη; κακόγουστη; αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο) που στρέφεται ενάντια στις προκαταλήψεις της θρησκοληψίας, στο εμπόριο του θρησκευτικού συναισθήματος και του σκοταδισμού δικάζεται και καταδικάζεται! Στο άψε - σβήσε!

   Είναι το κράτος μας, με τις τόσο αργόσυρτες διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης σε θέματα όπως η «Ζήμενς» ή οι φούσκες του χρηματιστηρίου, που σε λιγότερο από 10 μήνες τέθηκε σε κατάσταση συναγερμού. Και τα κατάφερε: Όχι μόνο συνέλαβε (!) τον 27χρονο για «βλασφημία» (!) επειδή σατίριζε φωτογραφίες και αποκαλούσε «Παστίτσιο» τον λεγόμενο Γέροντα Παΐσιο, αλλά τον καταδίκασε κιόλας ανασύροντας τους βρικολακιασμένους νόμους του «Πατρίς - Θρησκεία - Τρομοκρατία».

   Σε αυτό το κράτος ζούμε. Ως εκ τούτου δεν προκαλεί έκπληξη η αστειότητα των ταγών του. Αυτών των «θεομπαιχτών» της πιο σαχλής προπαγάνδας που έφτασαν ως εκεί: Να επιλέγουν το ζήτημα των θρησκευτικών φρονημάτων για να του προσδώσουν στο δημόσιο διάλογο αξία «πιστοποιητικού» πολιτικών και κοινωνικών φρονημάτων! 

   Δείτε τους με τι στόμφο θέτουν τα ερωτήματα και τα διλήμματα που («πρέπει» να) απασχολούν τον ελληνικό λαό: Υποκρίνεται ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας όταν συναντούν τον Πατριάρχη; Ψηφοθηρεί ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας όταν συνομιλούν με τον Αρχιεπίσκοπο; Και κυρίως: Τι να κάνει ο (θεόφτωχος) ελληνικός λαός: Να εμπιστευτεί τον πιο ταπεινό της χριστιανοσύνης, τον κ.Σαμαρά, ή τον «άθεο» Τσίπρα;…

   Απέναντι στην βάσκανο μοίρα που μας έφερε στην ανάγκη να συναντηθούμε  με τον «Διαφωτισμό» των «Βολταίρων» της καθεστωτικής σαχλαμάρας, απέναντι σε αυτή την αποχαλινωμένη βλακεία που μεθοδεύει να χειραγωγήσει με τον σκοταδισμό της την πολιτική ζωή, το μόνο… φυλαχτό που έχουμε να αντιτάξουμε είναι η συμβουλή του «κυρίου Κόινερ»: «…πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

   Το πρόβλημα της ελευθερίας της συνείδησης, του δικαιώματος, δηλαδή, κάθε ανθρώπου να ξέρει και να αποφασίζει ο ίδιος αν και σε τι θα πιστεύει, είναι πολύ παλιότερο από τις καφετζούδες. Από τους αστρολόγους. Από τις χαρτορίχτρες. Και από τους Κεδίκογλου. Είναι ένα πρόβλημα, που ούτε λύθηκε, ούτε θα λυθεί ποτέ με την αντιπαράθεση ανάμεσα στον θρησκευόμενο με τον μη θρησκευόμενο. Αλλά από την προσπάθεια να δοθεί απάντηση σε ένα ερώτημα που επανέρχεται απαράλλακτο χιλιάδες χρόνια: Ο κάθε άνθρωπος, όλοι μας, που για να αποφασίσουμε πρέπει πρώτα να ξέρουμε, τι – πραγματικά – ξέρουμε;

   Πίσω από τον κουρνιαχτό που σηκώνουν (εν έτη 2014 μετά Χριστό!) όσοι φτάσανε να εμπλέκουν τα θρησκευτικά φρονήματα στην πιο χυδαία μορφή της πολιτικής δημαγωγίας, ας προσπαθήσουμε να διακρίνουμε τα λόγια του Μαρξ: «Οι πηγές της θρησκείας δεν θα βρεθούν στον ουρανό, αλλά εδώ στη Γη. Μόλις αυτή η διαστρεβλωμένη πραγματικότητα, της οποίας η θρησκεία είναι αντανάκλαση, διαλυθεί, η τελευταία – υποστήριζε - θα πεθάνει από φυσικό θάνατο».

   Δεν ξέρουμε αν και πότε θα επέλθει αυτός ο «φυσικός θάνατος» και πότε το «όπιο» της θρησκείας δεν θα χρειάζεται ως καταπραϋντικό και ως παρηγοριά του αδύναμου για να αντέξει στον άστοργο κόσμο που περιέγραφε ο Μαρξ. Ξέρουμε, όμως, ότι η πραγματικότητα για την οποία μιλούσε παραμένει διαστρεβλωμένη. Ίσως πιο διαστρεβλωμένη κι από την εποχή του, αφού τώρα πια θα πρέπει να προσθέσει κανείς κι αυτό που έγκαιρα είχε προβλέψει ο Λένιν: Ότι, δηλαδή, «η ήττα της επανάστασης θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ψυχολογική κούραση των μαζών και, σε τελική ανάλυση, θα μπορούσε να γεννήσει μυστικιστικές διαθέσεις και συναισθήματα» (Πάβελ Γκούρεβιτς, «Οι θεοί ξαναζούν», εκδόσεις «Οδηγητής»).

   Κάτω από αυτές τις συνθήκες αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς το έδαφος στο οποίο εκδηλώνεται αυτή η έκρηξη παραεμπορίου της «πίστης». Η θωπεία που απολαμβάνει από τα κόμματα των «Βατοπεδαρχών». Όπως, επίσης, εξίσου καθαρό γίνεται σε τι αποσκοπούν οι θρασύτατοι πολιτικοί «χριστέμποροι» του «Βαβυλιστάν». Αυτοί που δεν έχουν καμία αναστολή να χρησιμοποιούν ακόμα και το λιβάνι της θεοκαπηλίας (τους) ως όπλο αποπροσανατολισμού της κοινωνίας. Και που έχουν φτάσει σε τέτοια επίπεδα γελοιότητας, ώστε εκτός από την «σωτηρία» που μας έχουν προσφέρει επί της Γης, να παριστάνουν, πλέον, τους αυθεντικούς εκπροσώπους και της «εν τοις ουρανοίς σωτηρίας» μας…

*

Υστερόγραφο (1): Ο προγραμματισμός της στήλης ήταν σήμερα – στην επέτειο των 90 χρόνων από τον θάνατο του Λένιν στις 21 Γενάρη 1924 – να μοιραστούμε άλλες σκέψεις. Δεν μας το επέτρεψαν οι «ευαγγελιστές» της βλακείας και του σκοταδισμού. Θα επανέλθουμε. Ο Λένιν, που όταν τον ρωτούσαν «πώς είστε, σύντροφε;» έπαιρνε εκείνο το μειδίαμα και απαντούσε «δόξα τω Θεώ, καλά, καλά!», είμαστε σίγουροι ότι θα μας συγχωρήσει. 

Υστερόγραφο (2): Ο Χριστόδουλος Ξηρός πήρε και επισήμως από χτες τη θέση του στο ταγκό της αντιλαϊκής πολιτικής χορογραφίας με πρωταγωνιστή το ζευγάρι «τρομοκρατία – αντιτρομοκρατία». Μένει να δούμε το ρυθμό και τις φιγούρες που έχουν επιλέξει οι «χορογράφοι»…

email: mpog@enikos.gr

http://www.enikos.gr/

Το τίμημα του Μνημονίου: Χάθηκαν δύο εκατ.θέσεις εργασίας σε 4 χρόνια

Σκληρή κριτική στα ευρωπαϊκά όργανα που αποφάσισαν την εφαρμογή των προγραμμάτων αυστηρής λιτότητας σε Ελλάδα, Κύπρο, Ιρλανδία και Πορτογαλία ασκεί το σχέδιο γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής όπου επισημαίνεται ότι σε μια τετραετία χάθηκαν δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας στις συγκεκριμένες χώρες ενώ η ανεργία των νέων είναι σε «απελπιστικό» σημείο. Καλεί μάλιστα τα ευρωπαϊκά όργανα να καταργήσουν σταδιακά όλα τα έκτακτα μέτρα που έχουν επιβάλλει και να διαθέσουν πόρους για την αποκατάσταση των υψηλών ποσοστών φτώχειας.

Στο σχέδιο του Ισπανού εισηγητή Αλεχάνδρο Θέρκας επισημαίνεται ότι η απώλεια των θέσεων εργασίας στις τέσσερις μνημονιακές χώρες αντιστοιχεί στο 15% του συνολικού αριθμού των θέσεων εργασίας. Ο εισηγητής καθιστά τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλήρως συνυπεύθυνα για τους όρους που επιβάλλονται στα προγράμματα προσαρμογής και τις κοινωνικές συνέπειές τους. "Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Κομισιόν και Eurogroup είναι απολύτως και πλήρως συνυπεύθυνα για τους όρους που επιβάλλονται στους λαούς των μνημονιακών χωρών στο πλαίσιο των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής και κατ' επέκταση και για τις καταστροφικές κοινωνικές συνέπειές τους" τονίζεται στην έκθεση.

Ακόμη, ο Θέρκας εκφράζει ανησυχία επειδή μεταξύ των όρων για τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής, τα προγράμματα περιλαμβάνουν συστάσεις για περικοπές σε θεμελιώδεις τομείς που άπτονται της καταπολέμησης της φτώχειας, όπως οι συντάξεις, οι βασικές υπηρεσίες και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Καταλήγει μάλιστα στο συμπέρασμα πως οι περικοπές στην υγεία και τις συντάξεις που επέβαλαν τα Μνημόνια στην Ελλάδα και στις άλλες μνημονιακές χώρες παραβιάζουν τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, αλλά και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Μεταξύ άλλων αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που έχει ήδη κρίνει παράνομες και έχει καταδικάσει τις περικοπές στο δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας, ενώ επικαλείται και την έντονη κριτική που άσκησε η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ελλάδας.

Ο εισηγητής της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής ζητά από τη Κομισιόν, την ΕΚΤ και το Eurogroup να αρχίσουν να καταργούν σταδιακά όλα τα έκτακτα μέτρα που έχουν επιβάλει στις μνημονιακές χώρες και καλεί ειδικά την Κομισιόν να διαθέσει πόρους όπου υπάρχει ανάγκη για την αποκατάσταση της κοινωνικής προστασίας και τη μείωση των υψηλών ποσοστών φτώχειας.

http://www.enet.gr/

Επί ΞΗΡΟΥ ακμής

Του Κώστα Βαξεβάνη

O Χριστόδουλος Ξηρός, μπορεί να αποδειχθεί ένα αποτελεσματικό ρουλεμάν φόβου. Ακόμη και σε μια χώρα που οι πολίτες της μπορεί να θεωρούν πιο επικίνδυνους αυτούς που την κυβερνούν από έναν συνταξιούχο τρομοκράτη, ο Ξηρός μπορεί να παίξει το ρόλο που θέλουν. Η πολιτική ζωή μπαίνει επί Ξηρού ακμής. Ακολουθεί τις πληροφορίες της Αστυνομίας, τα αποτυπώματα του Χριστόδουλου, τις απειλές του, ακόμη και έναν πιθανό «τρομοκρατικό» γεροντοέρωτα. Δεν υποστηρίζω πως η απόδραση Ξηρού είναι απαραίτητα ένα στήσιμο της Αστυνομίας. Απλώς θεωρώ πως τέτοιες καταστάσεις (ποιός δεν θυμάται τις αποδράσεις Ρωχάμη;) είναι η χαρά του συστήματος. Είναι εύκολο αντί να φοβάσαι το Βενιζέλο να φοβάσαι τον Χριστόδουλο, αν Αστυνομία και κανάλια συνεργαστούν όπως συνηθίζουν.

Σκεφθείτε πηγαίνοντας προς τις εκλογές, πόσες χειροβομβίδες θα πετάει η κυβέρνηση, απειλώντας πως θα πετάξει μία ο Ξηρός.

Θα σημειώσω δύο σημεία της ομιλίας Ξηρού μπροστά στο τηλεοπτικό μήνυμα αλά Αλ Κάιντα. Την αναφορά του στην «άκρα Αριστερά», αυτόν τον περίεργο αρνητικό αυτοπροσδιορισμό που τον κατατάσσει οικειοθελώς στα άκρα και επαναφέρει τη θεωρία τον δύο άκρων και τη φράση «ραντεβού στα γουναράδικα» που αντί να αποδοθεί με την πραγματική του σημασία, επαναφέρεται στα κανάλια και πάλι ως ρήση του Σύριζα.

Αν ο Ξηρός δεν λειτουργεί προβοκατόρικα τότε έχει πολιτική ωριμότητα μικρού παιδιού. Κάθε φορά που θα γοητεύεται φτιάχνοντας μια νέα βιντεοπροκήρυξη, στου Μαξίμου θα ανοίγουν σαμπάνιες.

Με τόση βία και αίμα που προαναγγέλλουν τα ΜΜΕ για τον Ξηρό δημιουργούν γι' αυτόν μία εικόνα στην οποια θα αισθανθεί την ανάγκη ν' αντεπεξέλθει. Τόσο απλό.

http://www.koutipandoras.gr/

ΣΥΡΙΖΑ: Μεθοδεύσεις σχετικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών

Μεθοδεύσεις σχετικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των προσεχών αυτοδιοικητικών εκλογών καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, με ερώτηση που κατέθεσαν στον υπουργό Εσωτερικών ο πρόεδρος της Κ.Ο. Αλ. Τσίπρας και οι βουλευτές του κόμματος Σοφία Σακοράφα, Νίκος Βούτσης, Όλγα Γεροβασίλη, Στάθης Παναγούλης και Αφροδίτη Σταμπουλή. Ρωτούν τον Γ. Μιχελάκη αν σκοπεύει η κυβέρνηση να προχωρήσει σε ιδιαίτερη πράξη προκήρυξης, μέσω της έκδοσης προεδρικού διατάγματος για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, είτε αυτοτελώς είτε σε ενιαίο Π.Δ. με την προκήρυξη των ευρωεκλογών. Ζητούν να πληροφορηθούν αν έχει ζητήσει η κυβέρνηση σχετική γνωμοδότηση για την στην πραγματικότητα παράνομη μεθόδευσή της από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και ποιο το περιεχόμενο αυτής. Τέλος, ζητούν να μάθουν πώς δικαιολογεί η κυβέρνηση την επιλογή της να σπαταλήσει, και δη κατά τρόπο παράνομο, 50 και πλέον εκατομμύρια ευρώ, για να εξυπηρετήσει μικροκομματικές της σκοπιμότητες, τη στιγμή που επιβάλλει ανάλγητα μέτρα λιτότητας ακόμα και στα πιο αδύναμα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Αναλυτικά, το περιεχόμενο της ερώτησης προς τον υπουργό Εσωτερικών έχει ως εξής:

"Τον Μάιο του 2010, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του σχεδίου νόμου του τότε Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωµένης Διοίκησης-Πρόγραµµα Καλλικράτης» (ήδη Ν. 3852/2010), είχαμε τονίσει ότι ο «Καλλικράτης» θα διατηρούσε και θα επεξέτεινε «το καλπονοθευτικό σύστημα εκλογής περιφερειαρχών και δημάρχων», αναδεικνύοντας τις πολιτικές στρεβλώσεις που θα προέκυπταν τόσο από το ακραία πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα που εισήγαγε, το οποίο ενίσχυσε «τον αρχηγικό περιφερειαρχοκεντρικό και δημαρχοκεντρικό χαρακτήρα της διοίκησης», όσο και από την ταυτόχρονη διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών με τις ευρωεκλογές, που θα είχε ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση και τη συσκότιση των πολιτικών διακυβευμάτων και των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, ενώ παράλληλα θα προκαλούσε και σημαντικά, ενδεχομένως δε και ανυπέρβλητα, νομικά και θεσμικά αδιέξοδα.

Ειδικά σε σχέση με το τελευταίο ζήτημα, η επιλογή της ταυτόχρονης διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών και των ευρωπαϊκών εκλογών αιτιολογήθηκε από την τότε κυβέρνηση και όσους υποστήριξαν τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη», με δύο κατά βάση επιχειρήματα:

Πρώτον, ότι «η ρύθμιση αυτή μειώνει το κόστος των εκλογικών διαδικασιών, καθώς και το κόστος των εκλογικών δαπανών, αφού εφεξής οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές θα διεξάγονται ταυτοχρόνως με τις ευρωεκλογές» (Αιτιολογική Έκθεση σ/ν «Καλλικράτη», σ. 25). Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε ο τότε Υπουργός ΕΣΑΗΔ, κ. Γ. Ραγκούσης στην ομιλία του στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής με θέμα το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (3/10/2010), «η σύμπτωση των δύο εκλογικών διαδικασιών, δημοτικών εκλογών και ευρωεκλογών δεν εξοικονομεί μόνο λειτουργικά έξοδα αλλά και τις δαπάνες των αντίστοιχων κομματικών προεκλογικών δραστηριοτήτων».

Δεύτερον, ότι «η σύμπτωση των δύο εκλογικών αυτών διαδικασιών θα διευκολύνει τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές, ένα κρίσιμο θέμα για τη δημοκρατία αλλά και το νόημα, το ουσιαστικό νόημα αυτής της πανευρωπαϊκής εκλογικής αναμέτρησης» (Ομιλία του τότε Υπουργού ΕΣΑΗΔ, κ. Γ. Ραγκούση, στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά την παρουσίαση του Προγράμματος «Καλλικράτης» - 28/4/2010).

Ωστόσο, με βάση τις μέχρι σήμερα «διαρροές», αλλά και την επίσημη και ρητή πλέον δήλωση του νυν Υπουργού Εσωτερικών, κ. Γ. Μιχελάκη, στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA, στις 11/12/2013, η κυβέρνηση προωθεί μία απαράδεκτη κατά τη γνώμη μας μεθόδευση, σχετικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των προσεχών αυτοδιοικητικών εκλογών, κατά παράβαση τόσο του ίδιου του «γράμματος» του νόμου (άρθρα 9 και 114 Ν. 3852/2010), όσο και της κοινής λογικής.

Συγκεκριμένα, τα άρθρα 9 και 114 του Ν. 3852/2010 προβλέπουν ρητά ότι «η εκλογή στα ανωτέρω αξιώματα [ενν. του δημάρχου, των δημοτικών συμβούλων, των συμβούλων της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας και των εκπροσώπων της τοπικής κοινότητας, καθώς και του περιφερειάρχη, των αντιπεριφερειαρχών και των περιφερειακών συμβούλων αντίστοιχα] γίνεται την ίδια μέρα διενέργειας της ψηφοφορίας για την εκλογή των Ελλήνων μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Και, ασφαλώς, όπως προκύπτει τόσο από τη συστηματική ένταξη των σχετικών διατάξεων στο Ν. 3852/2010, όσο και από την κοινή αντίληψη, ως εκλογή των αιρετών οργάνων των ΟΤΑ νοείται πάντοτε η «πρώτη Κυριακή», αφού ο δεύτερος γύρος είναι επαναληπτικός και έχει επικουρικό και δυνητικό χαρακτήρα, μόνο για την περίπτωση που δεν ολοκληρωθεί η εκλογή επιτυχώς κατά τους όρους του νόμου (ενδεικτικά, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2002 και μετά περίπου στο 40% των Δήμων δεν χρειάστηκε η πραγματοποίηση επαναληπτικών εκλογών). Εξάλλου, υπάρχουν και αξιώματα, όπως αυτό του εκπροσώπου της τοπικής κοινότητας, για τα οποία δεν προβλέπεται καθόλου επαναληπτική ψηφοφορία (άρθρο 37 Ν. 3852/2010), επομένως κάθε εκλογή τους σε μέρα που δεν συμπίπτει με τις ευρωεκλογές παραβιάζει ευθέως το «γράμμα» του άρθρου 9 του ίδιου νόμου.

Άλλωστε, η επιλογή της ταυτόχρονης διεξαγωγής των ευρωεκλογών με τον «δεύτερο γύρο» των αυτοδιοικητικών εκλογών – εάν και όπου αυτός καταστεί αναγκαίος – υπονομεύει ευθέως όλη τη συλλογιστική στην οποία στηρίχθηκε εξαρχής η θέσπιση της ταυτόχρονης διεξαγωγής αυτοδιοικητικών και ευρωπαϊκών εκλογών, αφού:

1ον. Ο περιορισμός των δαπανών – τόσο του κράτους όσο και των κομμάτων – δεν επιτυγχάνεται, καθώς θα απαιτηθεί να στηθούν κάλπες και τη δεύτερη Κυριακή σε όλη τη χώρα, ακόμα και στις περιοχές όπου οι επιτυχόντες δημοτικοί/περιφερειακοί συνδυασμοί θα έχουν συμπληρώσει το απαιτούμενο από το νόμο όριο για την εκλογή τους από την πρώτη Κυριακή, ενώ επίσης τα μικρότερα κόμματα – των οποίων οι συνδυασμοί πιθανότατα δεν θα έχουν εισέλθει στο «δεύτερο γύρο» των αυτοδιοικητικών εκλογών – θα υποχρεωθούν να πραγματοποιήσουν επιπλέον δαπάνες για την κινητοποίηση του εκλογικού τους μηχανισμού και τη δεύτερη Κυριακή.

2ον. Ο στόχος της ενίσχυσης της συμμετοχής των εκλογέων στις ευρωπαϊκές εκλογές υπονομεύεται, αφού – ως γνωστόν – η συμμετοχή στο «δεύτερο γύρο» των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών είναι διαχρονικά μικρότερη σε σχέση με τον πρώτο γύρο, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι σε αρκετές περιοχές της χώρας οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές θα έχουν ήδη εκλεγεί από την πρώτη Κυριακή (ενδεικτικά, στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές η συμμετοχή ήταν 60,8% στον α' γύρο και 46,68% στον β' γύρο και στις τελευταίες δημοτικές εκλογές ήταν 61,03% και 49,25% αντίστοιχα).

Επειδή ο εν λόγω επιχειρούμενος τακτικός ελιγμός δεν είναι ο πρώτος, αλλά έρχεται σε συνέχεια διάφορων σεναρίων που έχει κατά καιρούς διακινήσει ο Υπουργός Εσωτερικών, περί παράνομης παράτασης της θητείας των αυτοδιοικητικών αρχών έως και ενάμιση χρόνο (ως τον Οκτώβριο του 2015), περί της επιχειρηθείσας τροποποίησης του εκλογικού συστήματος για τους ΟΤΑ α' και β' βαθμού, αλλά και περί αλλαγής της χωροταξικής διάρθρωσης των Δήμων.

Επειδή η διαρκής διακίνηση τέτοιων σεναρίων έχει δημιουργήσει σημαντική θεσμική ανασφάλεια στο χώρο της Αυτοδιοίκησης και έχει προκαλέσει εύλογες υπόνοιες ότι υπηρετεί ιδιοτελή μικροκομματικά συμφέροντα των κυβερνητικών εταίρων.

Επειδή επιλέγοντας τέτοιου είδους παράνομες και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, η κυβέρνηση βρίσκεται εκτός των άλλων εκτεθειμένη και για το ότι η ίδια παραβιάζει το νόμο που θέσπισε και τους στόχους που εξήγγειλε, θυσιάζοντας όλα τα επιχειρήματα περί δήθεν εξοικονόμησης δαπανών και ενίσχυσης της συμμετοχής των πολιτών στις ευρωεκλογές, στο όνομα μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.

Επειδή τέτοιου είδους παράνομοι και αντιδημοκρατικοί χειρισμοί που επιδιώκουν να «χειραγωγήσουν» τη γνήσια και ανόθευτη έκφραση της λαϊκής βούλησης δεν μπορούν και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να γίνουν ανεκτοί.

Επειδή όλες οι προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές – όπως και οι επικείμενες – γινόταν σε συγκεκριμένη εκ του νόμου καθορισμένη ημερομηνία, επομένως δεν απαιτούνταν ιδιαίτερη πράξη προκήρυξης για τη διεξαγωγή τους.

Επειδή η εξοικονόμηση λειτουργικών δαπανών του κράτους από την ταυτόχρονη διεξαγωγή των ευρωεκλογών και του α' γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών υπολογίζεται από τον μεν πρώην Υπουργό Εσωτερικών και βασικό εισηγητή και εμπνευστή του «Καλλικράτη», κ. Γ. Ραγκούση, σε περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ, από το δε Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Ειδική Έκθεση Γ.Λ.Κ. κατ' άρθρο 75 παρ. 1 του Συντάγματος στο σ/ν του «Καλλικράτη») σε 75 εκατομμύρια ευρώ.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Σκοπεύει η κυβέρνηση να προχωρήσει σε ιδιαίτερη πράξη προκήρυξης, μέσω της έκδοσης προεδρικού διατάγματος για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, είτε αυτοτελώς είτε σε ενιαίο π.δ. με την προκήρυξη των ευρωεκλογών;

2. Έχει ζητήσει η κυβέρνηση σχετική γνωμοδότηση για την στην πραγματικότητα παράνομη μεθόδευσή της από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και ποιο το περιεχόμενο αυτής;

3. Πώς δικαιολογεί η κυβέρνηση την επιλογή της να σπαταλήσει, και δη κατά τρόπο παράνομο, 50 και πλέον εκατομμύρια ευρώ, για να εξυπηρετήσει μικροκομματικές της σκοπιμότητες, τη στιγμή που επιβάλλει ανάλγητα μέτρα λιτότητας ακόμα και στα πιο αδύναμα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Αλέξης Τσίπρας

Σοφία Σακοράφα

Νίκος Βούτσης

Όλγα Γεροβασίλη

Στάθης Παναγούλης

Αφροδίτη Σταμπουλή".

http://www.avgi.gr/

Ο Θεός να βάλει το χέρι του!

Του Θανάση Καρτερού

Χριστιανός, μουσουλμάνος, βουδιστής, ή άθεος, στον Θεό προστρέχεις αυθορμήτως, βλέποντας το ιερατείο του Σαμαρά να αφορίζει ως άθεο τον Τσίπρα. Πέφτεις στα γόνατα αυθωρεί και παραχρήμα και ανασύρεις από την άπιστη γκλάβα σου όλα τα θρησκευτικά που έμαθες απ' τη γιαγιά σου: Ο Χριστός κι η Παναγιά! Ο Θεός να βάλει το χέρι του! Θεέ Μεγαλοδύναμε! Κράτα με όρθιο, Θεέ μου! Κύριε, πώς κρατάς τα κεραμίδια ξεκάρφωτα -το τελευταίο ειδικά για την επικοινωνιακή ομάδα της Ν.Δ.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού, από μια άποψη. Διότι η εμπλοκή του Θεού από τους ούλτρα Χριστιανούς της μονταζιέρας στο πολιτικό αλισβερίσι, υποχρεώνει, όπως βλέπετε, ακόμα και άθεους να αναζητήσουν στον Θεό καταφύγιο. Όταν ο Σίμος και όλη η ομάδα των εξορκιστών της Συγγρού διαπράττουν τις τελετές τους, τι να σου κάνουν και ο ορθολογισμός, η εξέλιξη των ειδών, ο διαλεκτικός υλισμός και όλη η καρταμπιάνκα της αθεΐας; Σηκώνεις τα χέρια ψηλά και αναφωνείς: Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου!

Αυτοί όμως πώς και γιατί θυμήθηκαν τώρα, μετά από τόσα γουναράδικα, τόση τρομοκρατία, τόσες συνιστώσες, τόσο Στάλιν και τόσο Μάο, να μπλέξουν και τον Θεό στη μάχη κατά του ΣΥΡΙΖΑ; Δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν εδώ: Ή έγιναν ξαφνικά τόσο θεοφοβούμενοι, ώστε να στείλουν στο πυρ το εξώτερον τους ασεβείς. Ή είναι τόσο θεομπαίχτες, ώστε να κατεβάσουν στο παζάρι τους ακόμα και τον Θεό. Στην πρώτη περίπτωση δηλαδή έχουμε να κάνουμε με σταυροφόρους καθυστερημένους κατά μερικούς αιώνες. Στη δεύτερη περίπτωση (νομίζουν ότι) έχουν να κάνουν με ψηφοφόρους καθυστερημένους κατά μερικούς αιώνες.

Διαλέγετε και παίρνετε. Δεν χρειάζεται πάντως να έχει κανείς στασίδι στον Άγιο Φανούριο για να φανερωθεί πόση σχέση έχουν με τον Ελεήμονα και Φιλεύσπλαχνο Θεό ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Άδωνις, οι τραπεζίτες, οι κυνόδοντες, οι Γραμματείς, οι Φαρισαίοι και οι έμποροι του Ναού. Ποιος θυμάται τον Θεό όταν θέλει να ξεχάσουμε τα Μνημόνια. Ποιος αφορίζει τους άπιστους γιατί θέλει να ορίζει τους πιστούς. Και ποιος στον πανικό του μπροστά στις άτιμες και άθεες δημοσκοπήσεις μπερδεύει την Αγία Τριάδα με την Τρόικα.

Δεν έχουν τον Θεό τους, τελικώς. Και ξεχνούν οι έρμοι και την προειδοποίηση: Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη...

http://www.avgi.gr/

Ο καθένας χρειάζεται τον Ξηρό του;

Του Παναγιώτη Μαυροειδή
Θα αφήσουμε σε άλλους τo θαυμασμό, τα αναθέματα, τις κατάρες και τις κοινωνιολογικές αναλύσεις του ψυγείου. 

Θα ξεκινήσουμε από αυτά που επιχειρεί να εξαφανίσει η σκόνη του ξηρού ψεκασμού. Γράφαμε πριν λίγες μέρες εδώ:

‘’Το πρόβλημα της ΝΔ δεν είναι απλό. Θα ήθελε ένα χρυσαυγιτισμό χωρίς Χρυσή Αυγή. Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι απεργίες παράνομες, ελεύθερες απολύσεις, λευκά κελιά ''υψίστης ασφαλείας'', μια ΥΕΝΕΔ με χακί, οι μετανάστες στο βυθό της θάλασσας, η ελληνική νεολαία στον αγύριστο της ξενιτιάς. Έλα όμως που  η φασιστική Χρυσή Αυγή διεκδικεί ανεξαρτησία, δικό της μαγαζί, δικά της τα κλεμμένα! Στη ΝΔ ενοχλούνται σφόδρα όχι από άποψη ουσίας, αλλά επειδή από αυτή τη μετάγγιση, κινδυνεύουν να χάσουν την κουτάλα της κυβερνητικής εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ.  Θα δούμε πολλά σε αυτό το διαγωνισμό  χρυσαυγιτισμού μεταξύ ΝΔ, ΧΑ, Πολύδωρα, Νικολόπουλου και ποιος ξέρει και ποιων άλλων.Ούτε και μια προβοκάτσια ολκής με νεκρούς δεν μπορεί να αποκλείεται’’ (ΝΔ: Αχ και νάχαμε χρυσαυγιτισμό χωρίς ΧΑ!).

Όχι δε θα καυχηθούμε πως έχουμε καμία πληροφορία. Δεν είναι αυτό που λείπει για να έχει νεύρο η σκέψη και χρώμα ελπίδας  η δράση. Το ζητούμενο είναι η τόλμη να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα, χωρίς να τρομάζουμε. Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να βλέπουμε εκείνες τις σκιές και ρυτίδες της, που αναδεικνύουν την πρόκληση του θρυμματίσματός της.

Ας μη πει κανείς ότι αυτά είναι μια συζήτηση της αριστεράς, που δεν ενδιαφέρει τον παρά έξω κόσμο. Μα πρωτίστως αφορά τον κάθε εργαζόμενο! Αυτόν που θα ήθελαν να επιχαίρει από τον καναπέ για ‘’ευγενείς ιππότες’’ που θα δρουν στο όνομά του. Τη ίδια στιγμή που θα λέει πως όλα τα άλλα ‘’είναι κοροϊδία’’.  Όταν ο ίδιος θα θεωρεί τη δική του δράση, την απεργία, τη διαδήλωση, το συλλογικό μοίρασμα της σκέψης και της πράξης, το υπερ-όπλο του μαζικού αγώνα για την ανατροπή, χωρίς νόημα.

Δε ζούμε τυχαίες στιγμές. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο φτηνό και γελοίο από το να πει κανείς πως απλά υπάρχει μια ένταση επειδή βρισκόμαστε σε διαρκή προεκλογική περίοδο. Σε συνθήκες εργατικής γενοκτονίας που έχει επιβάλλει η χούντα κυβέρνησης, κεφαλαίου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και απρόβλεπτου κοινωνικού κοχλασμού, το αστικό καθεστωτικό ρεύμα, δεν έχει άλλο δρόμο, παρά να πολώσει μέχρι τέλους τα πράγματα.

Ποιο μήνυμα εκπέμπουν; ‘’Είμαστε η τάξη, μέσα σε ένα γενικό κίνδυνο αταξίας. Αποτελούμε το σύστημα, ναι, το γνωστό, το δεδομένο, αυτό που έχει αρχή και τέλος και όχι μια κατάσταση αναρχίας. Είμαστε το καθεστώς όπως το ξέρουμε, με το μονοπώλιο της ένοπλης βίας στην εξουσία, της οικονομικής και πολιτικής βίας, μιας και αλλιώς θα γίνουμε Φαλούτζα. Αντιπροσωπεύουμε την ΕΕ, ναι, εκείνη την περίκλειστη κόλαση, αλλιώς έξω από αυτήν θα μας καταπιεί ο άναρχος κόσμος, οι πεινασμένοι, οι γείτονες. Είμαστε, ναι, το γνωστό, ίσως άθλιο παρόν, αλλά είμαστε η μόνη λύση απέναντι  σε ένα άγνωστο, άρα τρομακτικό και εφιαλτικό μέλλον. Και, επιτέλους, το παρακάναμε με τη δημοκρατία…’’

Σε μια κοινωνία που όλο και πιο καθολικά δείχνει με το δάχτυλο τα κόμματα και το σύστημα εξουσίας, ως υπεύθυνο για την ανεργία, τη φτώχεια και τη μπόχα, χρειάζονται ‘’χειροβομβίδες’’ στην πίσω μεριά του κήπου, ώστε, επιτέλους, τα πρόσωπα να κοιτάξουν αλλού. Ο Ξηρός είναι μια κάποια λύση. Η εικόνα, η γελοιογραφία του Ξηρού, είναι χρήσιμη. Είναι ένας ορατός, συγκεκριμένος άλλος εχθρός. Από τους άπειρους που κατασκευάζουν  κάθε μέρα, πληρωνόμενοι αδρά,  ο Μουρούτης, ο Γεωργιάδης, ο Λαζαρίδης, ο κύριος Μπάμπης και άλλοι τσόγλανοι. Δε μιλάμε για το Χριστόδουλο. Αλλά για τον κάθε Ξηρό ως σκιάχτρο και φόβητρο που είναι χρήσιμο για την στροφή των προσώπων. Όχι, όλοι αυτοί οι κομπάρσοι, που δηλώνουν τον αποτροπιασμό τους για τον ‘’κίνδυνο ενός νέου κύκλου αίματος’’, αυτοί που έχουν βαμμένα σε αυτό τα χέρια και τα λόγια τους, δεν φοβούνται ούτε τον Ξηρό, ούτε κανένα Ζορό. Μα τα θανατερά βλέμματα των ανέργων, των φτωχών και των ταπεινωμένων που έχουν δημιουργήσει.

Αίφνης η Ελλάδα γέμισε Καλάσνικοφ, χειροβομβίδες, διαμελισμένα πτώματα, άθεους, τρομοκράτες, παρά-τρομοκρατικές πολιτικές οργανώσεις, φυγόδικους, δραπέτες, τερατώδεις Μολδαβούς απαγωγείς, αδίσταχτους Πακιστανούς δολοφόνους! Εξαφανίστηκαν ξαφνικά οι άνεργοι, αυτοί που πνίγονται από τα μαγκάλια, αυτοί που ετοιμάζουν βαλίτσες. Έπαψαν να είναι τρομακτικά διαγγέλματα οι λογαριασμοί και οι πλειστηριαμοί. Μα και σε ότι αφορά τις συναθροίσεις των ανθρώπων, άλλαξαν με μαγικό τρόπο πολλά.  Είναι σα να μην υπάρχει πλέον ο συνωστισμός στις διανομές τροφίμων για μια τσάντα πατάτες, ή οι ουρές στον ΟΑΕΔ για το επίδομα των 200 ευρώ ή για τις θέσεις του πεντάμηνου ξεροκόμματου. Υπάρχουν μόνο επικίνδυνες για την πολιτική ασφάλεια συγκεντρώσεις που απαγορεύονται και απεργίες που κηρύσσονται παράνομες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εισπράττει αυτή την πίεση, την πόλωση από το αστικό ρεύμα. Αδυνατεί όμως να δει σε αυτήν κάτι περισσότερο από την αμφισβήτηση των κυβερνητικών φιλοδοξιών του. Πως αμύνεται; Είναι σα να λέει κάθε φορά: ‘’Όχι κύριοι, μη κινδυνολογείτε. Δεν αποτελούμε καμία μεγάλη τομή. Δε θα αλλάξουμε το σύμπαν. Θα μείνουμε στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Καλοδεχούμενοι και οι επενδυτές με άλλους όρους. Θα τηρηθεί και η ‘’συνέχεια των κρατικών υποχρεώσεων και δεσμεύσεων’’. Αλλά, θα κάνουμε και κάτι για τους ρημαγμένους. Τουλάχιστον για τους πιο φτωχούς…’’. Και αυτό το κάτι, ενώ το εκλογικό ρεύμα δυναμώνει, όλο και σμικρύνεται  και μετατρέπεται σε αόρατο.

Ποιος έκανε τον κόπο να διαβάσει την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τον Ξηρό; ‘’Χρησίμευσε’’ το διάγγελμα Ξηρού, για να δηλωθεί και πάλι η πίστη σε μια δημοκρατία που δεν υπάρχει και σε μια νομιμότητα που έχει συνταυτιστεί με την αδικία και την εκμετάλλευση.

Δε θα λείψουν και τα ολόσωστα μαθήματα για τη σχέση κομμουνιστικής αριστεράς και ατομικής τρομοκρατίας, για το πόσο ασύμβατες είναι. Μα όταν αυτά αναπτύσσονται από μια αριστερά σκυμμένη και ηττοπαθή, δεν πείθουν κανένα. Το ΚΚΕ δηλώνει απών από την κοινωνική και πολιτική σύγκρουση, τονίζοντας πως παίζει σε άλλη πίστα και σε άλλο χρόνο. Απαξιεί να ασχοληθεί με τη χουντική απαγόρευση μιας διαδήλωσης κατά της ΕΕ, την ώρα που διατείνεται πως έγινε ‘’κόμμα παντός καιρού’’, έτοιμο και για παρανομία. Δε θα έχει καν πρόθυμους να το ακούσουν, όταν θα χρησιμοποιεί από τη μεριά του αυτή την ιστορία, για να ‘’αποδεικνύει’’ ότι  κάθε συγκρουσιακή λογική σήμερα, οδηγεί μοιραία σε ατομική τρομοκρατία.

Η ιστορία με τον Ξηρό, όχι,  δεν φανέρωσε τον κίνδυνο της τρομοκρατίας! Παρά την ειδική σημασία που έχει η συζήτηση αυτή μέσα στον κόσμο της επαναστατικής αριστεράς, μιλώντας με όρους κοινωνίας και γενικής πολιτικής αντιπαράθεσης, δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Δε βρισκόμαστε ούτε στην Ιταλία των Ερυθρών Ταξιαρχιών, ούτε στην εποχή της RAF, ούτε καν στα χρόνια της 17Ν. Ούτε ο Λαζαρίδης δεν τα πιστεύει αυτά.

Ωστόσο, η πολλαπλή χρήση της υπόθεσης Ξηρού, σε μια κατεύθυνση νομιμοποιητική είτε της εξουσίας  είτε της νονιμόφρονης στάσης, μαζί και οι αφελείς θαυμασμοί σε διαγγέλματα ‘’αντάρτικου’’ που ξεκινούν με την ‘’καταστροφή της μεσαίας τάξης’’, καθώς και το φούσκωμα ειδικά των μηδενιστικών αναρχικών ομάδων,  αναδεικνύουν, αποδεικνύουν και φωνάζουν δυνατά για  το έλλειμμα μιας εργατικής λαϊκής επαναστατικής αριστεράς.

Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός, η εξέγερση, με στόχο την ανατροπή της χούντας, έχουν μια ιδιόμορφη παρανομοποίηση μέσα στην πολιτική ζωή και συζήτηση της αριστεράς. Η  ίδια η επανάσταση, ‘’το πάλεμα, το μάτωμα για την καινούργια γέννα’’, για να ζήσει ο λαός, οι εργάτες, οι άνεργοι, οι φτωχοί, σαρώνοντας την εξουσία του κεφαλαίου και γκρεμίζοντας τη φυλακή της ΕΕ,  είναι πράγματα εξορισμένα από την τρέχουσα ζύμωση και πρακτική. Δεν είναι ‘’της ώρας’’, ούτε και ‘’επίδικα’’. Ίσως μόνο για θεωρητικούς ομίλους…. Λες και η αντικαπιταλιστική ανατροπή με στόχους δουλειά για όλους τώρα, ψωμί και μισθό, ενάντια στην κλοπή, δημοκρατία ενάντια στον ολοκληρωτισμό δεσποτισμό του κεφαλαίου και την απολυταρχία της ΕΕ και δημόσια αγαθά ενάντια στη ληστεία, δεν αποτελεί το πιο θεμελιακό και το πιο άμεσο δημοκρατικό δικαίωμα και καθήκον της κοινωνικής πλειονότητας.

Η ατομική τρομοκρατία, δεν αποτελεί μια απλή ‘’παρεκτροπή ένοπλων συντρόφων’’, την οποία απλώς δε συμμεριζόμαστε.

Να πως τοποθετούσε το ζήτημα ο Λένιν, σε μια χώρα που η πρακτική της ατομικής τρομοκρατίας είχε μεγάλο ιστορικό βάθος, αλλά και πλατύ λαϊκό έρεισμα:

‘’Κατά την γνώμη των ανθρώπων που κρίνουν επιφανειακά , κατά τη γνώμη των πολυάριθμων εχθρών της επανάστασης μας η εκείνων που ταλαντεύονται και μέχρι τώρα ανάμεσα στην επανάσταση και τους αντιπάλους της-κατά την γνώμη αυτών των ανθρώπων κτυπάει στα μάτια περισσότερο εκείνο το γνώρισμα της επανάστασης που εκδηλώθηκε στην αποφασιστική -σκληρή βία απέναντι στους εκμεταλλευτές του εργαζομένου λαού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χωρίς αυτό το γνώρισμα -χωρίς επαναστατική βία- το προλεταριάτο δεν θα μπορούσε να νικήσει, όμως δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία και ότι η επαναστατική βία αποτελούσε απαραίτητη και δικαιολογημένη μέθοδο της επανάστασης σε ορισμένες στιγμές της ανάπτυξης της , μόνο όταν υπήρχαν ορισμένες και ειδικές συνθήκες, ενώ η οργάνωση των προλεταριακών μαζών, η οργάνωση των εργαζόμενων ήταν και παραμένει η πολύ βαθιά, μόνιμη ιδιότητα αυτής της επανάστασης και όρος της νίκης της. Να σε αυτή την οργάνωση των εκατομμυρίων εργαζόμενων βρίσκονται οι καλύτεροι όροι της επανάστασης η πιο βαθιά πηγή των νικών της’’ (18 Μόρτη 1919, λόγος στη μνήμη του  Γ.Μ.Σβερντλόφ).

Δεν έπεισε ωστόσο, μόνο επειδή έκανε σωστή θεωρητική τοποθέτηση, αλλά επειδή την εννοούσε, διαμορφώνοντας επαναστατική πολιτική και κάνοντας επανάσταση.  
Παναγιώτης Μαυροειδής   
αριστερό blog

Φόβος Ξηρού

Της Λώρης Κέζα

Με τους παπάδες έχουμε ορισμένα προβληματάκια. Προκύπτουν από τη βασική ιδέα διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους. Ας αντιγράψουμε τη μέθοδο Ξηρού: λέμε ότι όσοι ανήκουν στον κλήρο είναι «το και το», τους φορτώνουμε ιστορικά κρίματα, θυμίζουμε τις αμαρτίες, παίρνουμε ένα περίστροφο, πάμε στο χωριό του Χριστόδουλου και πυροβολούμε τον πατέρα του στο κεφάλι. Πάει ξώφαλτση η σφαίρα και σκοτώνει τη μάνα του. Ωραίο; Αυτή είναι πάντως η μέθοδος. Γενίκευση, προσωποποίηση, φόνος. Πέρα από το ζήτημα της αφαίρεσης ανθρώπινης ζωής προκύπτει ένα άλμα λογικής. Το οποίο φοβάται και ο ίδιος ο δραπέτης. 

Ο δολοφόνος της 17 Νοέμβρη μέσα στο επαναστατικό του ντελίριο και τις ασυναρτησίες του, έδειξε το δικό του φόβο: «Μην τολμήσετε να κανιβαλλίσετε τους συγγενείς μου και τα αγαπημένα μου πρόσωπα». Εχει αγαπημένους. Εχει οικείους. Τι θέλει λοιπόν για τους συγγενείς και τα αγαπημένα πρόσωπα; Να νιώθουν ασφάλεια. Και να παραμείνουν ζωντανά. Δεν θέλει να δει νεκρή τη φίλη του, ως παράπλευρη απώλεια μιας ένοπλης μάχης. Απεύχεται μια κατάληξη τύπου Τσουτσουβή. Ο ίδιος όμως ξεκινά αντάρτικο, κι όποιον πάρει ο Χάρος.   

Οι απειλές του εκτοξεύει ο κατά συρροή δολοφόνος είναι όντως τρομακτικές. Είναι λυσσασμένος κι έχει βγει για να σπείρει το θάνατο. Στο όνομα ενός απροσδιόριστου λαού. Δεν δρα όμως εκ μέρους κανενός λαού. Δεν δρα εκ μέρους κανενός ιδεολογικού χώρου. Δεν δρα ούτε καν εκ μέρους της οργάνωσης, της 17Ν. Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος το παρουσιάζει ως τσιράκι, ως πράκτορα: «Γιατί του έδωσαν το ελεύθερο να πηγαίνει καθημερινά όπου θέλει, στο αρχιφυλακείο, στους πυρήνες, στους σημαντικότερους ποινικούς; Ποιος έδωσε τη διαταγή; […] Η διαταγή ήρθε από τα πάνω. Από την Αντιτρομοκρατική, την ΕΥΠ και άρα από την κυβέρνηση που την εποπτεύει»

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οτι σε κάθε πιθανό σενάριο ο Χριστόδουλος Ξηρός θα έχει την ίδια μοίρα. Δεν θα βρίσκει τρύπα να κρυφτεί. Θα ζει με τον φόβο, για τη δική του μοίρα και για τη μοίρα των αγαπημένων του.

http://www.tovima.gr/

Ραντεβού στα ...

του Γιάννη Λαζάρου

Είδαμε την παγκόσμια και ιστορική πρωτοτυπία να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας. Το προφίλ του τρομοκράτη είναι ανάλογο με το προφίλ του εξουσιαστή. Στη θέση του Σαμαρά θα μπορούσες άνετα με ένα κουστούμι και μία γραβάτα να έχεις τον Χριστόδουλο Ξηρό και σύμφωνα με αυτά που είδαμε όλοι στο χθεσινό “επαναστατικό” βίντεο, αν του Σαμαρά του κατέβαζες το μαλλί προς τα κάτω, του έβγαζες τα γυαλιά και του φορούσες μία μπλούζα με τον Γκεβάρα άνετα έπαιρνε την θέση του νεοέλληνα “τρομοκράτη”.

 Ακόμα και τους “τρομοκράτες” δεν τους έφτιαξαν στα μέτρα του απλού πολίτη αλλά του εξουσιαστή. Διότι η φάτσα αλλά και η βαριεστημάρα του Ξηρού να διαβάζει τον “επαναστατικό” λόγο ταιριάζει πολύ καλύτερα

στο προφίλ του βουλευτή που έχει τόσο σίγουρη την μονιμότητα της κοινοβουλευτικής καρέκλας που βαριέται να σε πείσει ότι είναι άξιος εκπρόσωπός σου, παρά με τον Έλληνα που αυτή την στιγμή δεν τον χωράει ο τόπος από τον θυμό.

Δεν χρειαζόταν το έτοιμο κείμενο του Γιωτόπουλου για να πειστούμε ότι ο Ξηρός είναι υπάλληλος του συστήματος και ότι “η εξαφάνιση του Ξηρού συνδέεται με την προσπάθεια της κυβέρνησης να μεγαλοποιήσει την απειλή της τρομοκρατίας”. Όσο και ο Γιωτόπουλος ήταν “επαναστάτης” άλλο τόσο και η επανάσταση έχει και είχε εκπροσώπους άεργους, αγράμματους και επικίνδυνα νηστικούς για δόξα και χρήμα. Αν βάλεις στον Γιωτόπουλο ένα κουστουμάκι θα μπορούσε άνετα να είναι ο δίδυμος αδελφός του Κάρολου Παπούλια. Το κείμενο που υπογράφει ο Γιωτόπουλος, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα δελτίο τύπου-προειδοποίηση της εξουσίας προς τους πολίτες της χώρας Ελλάδας ότι αν σκεφτούν έστω και αυθόρμητα να αντιδράσουν σε όσα η εξουσία τους επιβάλλει θα αντιμετωπιστεί ως τρομοκρατική ενέργεια ενάντια στην δημοκρατία αλλά και στην ειρήνη που επιβάλλει η Ε.Ε.

Αυτό βέβαια στο είπε προφορικώς και ο βαριεστημένος “επαναστάτης” Ξηρός στο βίντεο του: “Πόλεμο ενάντια στην ΕΕ, στα Μνημόνια κ.λπ”. Ο ένας σε καλεί σε πόλεμο ενάντια σε αυτά που γνωρίζεις ότι σε συνθλίβουν και ο άλλος σε προειδοποιεί ότι αν το κάνεις θα χαρακτηριστείς ως τρομοκράτης.

Πιάσαν και τα γεφύρια της Αγανάκτησης και του Θυμού σου. Κλείνουν με όλα τα μέσα τα στενά για την παραμικρή πιθανότητα λαϊκής έκρηξης που μπορεί να δημιουργηθεί ακόμα και από εκεί που δεν το περιμένουν στο έμμεσο μέλλον. Ακόμα και η μικρή αγανάκτηση που μπορεί να έχεις όταν ένας υπάλληλος του κράτους κόψει το νερό ή το ρεύμα ενός συμπολίτη σου θα πρέπει να την τιθασεύσεις .Διότι όταν ο Ξηρός σου λέει ότι “κάντε ομάδες και ξυλοφορτώστε όσους κόβουν το ρεύμα και το νερό Ελλήνων” σε κατατάσσει αυτόματα στην “τρομοκρατική ομάδα” του άεργου “επαναστάτη”.

Από την άλλη μεριά έχεις και την αμεσότατη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης, Αθανασίου, ο οποίος ξαφνικά βάζει στην δικιά του κομματική Πολιτεία τους κατοίκους της Ελλάδας. Ξαφνικά γίναμε όλοι φίλοι και αδελφοί ενώ μέχρι χθες ήμαστε οι κλέφτες και λωποδύτες που μάς κυνηγούσε το καλό Κράτος για να το πληρώσουμε επειδή έτσι αυτό γουστάρει. “Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες από αυτούς που τους επιβουλεύονται”, δήλωσε ο υπουργός. Μα ο “επαναστάτης” Ξηρός δεν δήλωσε πουθενά ότι επιβουλεύεται κανέναν πολίτη της Ελλάδας, αντιθέτως δήλωσε εχθρός του Κράτους που “καταδυναστεύει τους πολίτες της”. Γιατί λοιπόν ο κατεστραμμένος πολίτης, κατά τον κύριο Αθανασίου, είναι πιθανό θύμα της “τρομοκρατίας”; Πώς ξαφνικά “οι νόμοι και οι θεσμοί, η Δικαιοσύνη και το Σύνταγμα” κατά τον κύριο Αθανασίου “είναι η απάντηση στους τρομοκράτες”; Πού είναι οι νόμοι, οι θεσμοί, η Δικαιοσύνη και το Σύνταγμα επί 4 ολόκληρα χρόνια όταν με νόμους γκιλοτίνες, καταστρατήγηση του Συντάγματος, αυτοσυντριβή των θεσμών και απαξίωση της Δικαιοσύνης από ελεύθερος πολίτης κατάντησες επαίτης του πλανήτη; Πώς γίναμε ίσα κι όμοια ξαφνικά μέσα από ένα 3λεπτο βίντεο της κακιάς ώρας;

Τέλος, ο “επαναστάτης” Ξηρός μάς έδωσε ραντεβού στα γουναράδικα όπως κι ένας άλλος γελωτοποιός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνάνε βέβαια και οι δυο γελωτοποιοί ότι τα Γουναράδικα τα βιώνει καθημερινά μεγάλη μερίδα του λαού. Στα παλούκια μέχρι αυτή την στιγμή έχουν καρφωθεί πάνω από 10,000 κεφάλια Ελλήνων που καμιά επανάσταση δεν ξεκίνησαν και ούτε όνειρο είχαν να γίνουν κανενός το σύμβολο. Την ώρα που ανάμεσα στα μπούτια και στα βυζόκωλα αυτοί δίνουν την παράστασή τους οι άνθρωποι δίχως μέλλον για την επόμενη ώρα υποφέρουν και στενάζουν, ενώ το μόνο σίγουρο που έχουν είναι ένα παλούκι για το δικό τους κεφάλι.

Να σάς κλείσω κι εγώ μια συνάντηση στην οποία βρισκόμαστε όλοι μαζί 24 ώρες το 24ωρο.

Ραντεβού στα Πουτανάδικα.

 http://lazarouyiannis.blogspot.gr/        

Χωρίς έλεος για όσους έπαιρναν δάνεια δίχως να μπορούν να πληρώσουν

Του Γιώργου Καισάριου

Όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις εταιρειών που έπαιρναν πιστώσεις (κυρίως για πολιτικούς λόγους) ενώ δεν θα έπρεπε. Πέραν από την παράμετρο της διαφθοράς, ουσιαστικά στη χώρα μας ένα πολύ μεγάλο μέρος της εταιρικής τραπεζικής πίστωσης δεν καταμεριζόταν με αξιοκρατικά κριτήρια.
Δεν είναι λίγες οι φορές που πιστώσεις έπαιρνες μόνο αν ήσουν της πολιτικής κλίκας.

Το γεγονός ότι πολλές φορές εταιρείες έπαιρναν πιστώσεις με προσωπικές υποθήκες των ιδιοκτητών έχει λίγη σημασία. Σήμερα που έχουν καταπέσει αυτά τα δάνεια, τα ακίνητα είναι ουσιαστικά άχρηστα, διότι πέραν του ότι δεν μπορούν να πουληθούν, είναι αμφίβολο αν άξιζαν καν τις πιστώσεις που είχαν δοθεί εξ αρχής. Εξάλλου, το σωστό είναι να δίνονται πιστώσεις με βάση την ικανότητα αποπληρωμής και όχι βάσει ενεχύρου. Ναι μεν έχεις και το ενέχυρο, αλλά δεν είναι πρωτεύων λόγος για να δώσεις ένα δάνεια, η ικανότητα αποπληρωμής είναι.

Πέραν όμως από τον παράγοντα τραπεζικής πίστωσης, η αγορά είχε και την πίστωση από την μεταχρονολογημένη επιταγή. Θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι και αυτή πλέον η πηγή έχει στερέψει για τις επιχειρήσεις.

Ο κύριος Προβόπουλος πολύ σωστά είπε πρόσφατα ότι πολλές επιχειρήσεις δεν πρέπει να πάρουν πιστώσεις αν δεν είναι βιώσιμες. Επίσης πολύ σωστά είπε ότι εταιρείες που βρίσκονται στην “ενδιάμεση ζώνη” (ανήκουν σε κλάδους με προοπτικές αλλά αντιμετωπίζουν προβλήματα), θα πρέπει να βρουν ιδίαν χρηματοδότηση με σκοπό να καταστούν βιώσιμες, για να ελπίζουν μελλοντικά σε τραπεζική χρηματοδότηση. Η εποχή όπου επιχειρηματίες κάνουν δουλειές με... σάλιο και πιστώσεις από την αγορά (με επιταγές ή τραπεζικό δανεισμό), χωρίς να αναλάβουν ρίσκο οι ίδιοι, έχει πλέον τελειώσει. Άλλωστε ένα από τα προβλήματα των ελληνικών επιχειρήσεων ήταν πάντα ότι κινούνται με το ήμισυ των ιδίων προς ξένα κεφάλαια από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Αυτό όμως που είναι σημαντικό από τις δηλώσεις Προβόπουλου, είναι ότι από εδώ και πέρα δεν θα υπάρχει κανένα έλεος σε όσες επιχειρήσεις δεν μπορούν να σταθούν στην αγορά χωρίς τραπεζικό δανεισμό η ρευστότητα, στο βαθμό που θεωρεί το τραπεζικό σύστημα αυτές τις επιχειρήσεις μη βιώσιμες.

Αυτό επίσης σημαίνει ότι μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις φέτος (ή του χρόνου) θα κλείσουν, επιβαρύνοντας την ανεργία. Δεν ξέρω που θα βρει υποστήριξη το ΑΕΠ με σκοπό να μην συρρικνωθεί ξανά το 2014 (όπως εκτιμούν στην κυβέρνηση), αλλά αν γίνει αυτό που νομίζω ότι θα γίνει, οι επιπτώσεις στην οικονομία για άλλη μια χρόνια δεν θα είναι ευχάριστες.

Η αλήθεια όμως είναι ότι θα πρέπει να γίνει αυτό το ξεκαθάρισμα, διότι δεν μπορεί μια ζωή ο επιχειρηματικός κόσμος να λειτουργεί στην αγορά χωρίς ίδια κεφάλαια, ουσιαστικά κερδοσκοπώντας ή λειτουργώντας αθέμιτα ενάντια της υγιούς αγοράς.

Από την άλλη η τωρινή συγκυρία θα είναι ευκαιρία για τους νοικοκυραίους και τις εταιρείες που έως τώρα έχουν κάνει καλό κουμάντο και καλό σχεδιασμό. Διότι όσο και να μειωθεί ο τζίρος σε έναν κλάδο, αν κλείσουν αρκετοί από τον ανταγωνισμό, η εταιρεία που μπορεί να σταθεί στην αγορά θα είναι η κερδισμένη.

Η κατάληξη είναι ότι οι δηλώσεις Προβόπουλου δεν είναι έκπληξη. Είναι το αποτέλεσμα της εμπέδωσης της πραγματικότητας και τίποτα άλλο. Μια πραγματικότητα που θα είναι ανελέητη και χωρίς έλεος από δω και πέρα σε εταιρείες που είναι υπόκεφαλαιοποιημενες. 

capital.gr

H Ελλάδα «πετάει» τα παιδιά της! Σε νοσοκομεία δεκάδες παρατημένα βρέφη!

Στο φως της δημοσιότητας ήρθε το φαινόμενο να παραμένουν για σημαντικό χρονικό διάστημα βρέφη και παιδιά στα παιδιατρικά νοσοκομεία, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, επειδή τα ειδικά ιδρύματα είναι λίγα και έχουν μειωμένο προσωπικό.

Το πρόβλημα αυξάνεται ακόμα περισσότερο αφού η νομοθεσία για τις υιοθεσίες δεν έχει συμπληρωθεί με τις απαιτούμενες αλλαγές και ακόμη επειδή στην Ελλάδα ο θεσμός της αναδοχής δεν έχει αναπτυχθεί όσο στο εξωτερικό.

Η εικόνα που αποτυπώνεται σε έγγραφα Νοσοκομείων, που διαβιβάστηκαν στη Βουλή,αποδεικνύει ότι πολλά παιδιατρικά νοσοκομεία αναγκάζονται να φιλοξενούν για μήνες βρέφη και παιδιά σε χώρους ακατάλληλους για την ψυχοκοινωνική τους στήριξη, να μένουν υγιή παιδιά μαζί με άρρωστα, σε περιβάλλον που δεν βοηθά την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη, μέχρι να βρεθεί χώρος κατάλληλος να τα φιλοξενήσει.

Μάλιστα πέρσι τον Οκτώβριο επτά βουλευτές του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Θανάση Παφίλη, έφεραν στο φως το πρόβλημα αυτό μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Στις 7 Ιανουαρίου ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης διαβίβασε στη Βουλή έγγραφα των Νοσοκομείων της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας που διαθέτουν Μαιευτικά ή και Παιδιατρικά Τμήματα.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΛΑΪΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Στο Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών «Παν.Αγλαΐα Κυριακού», όπου εισάγονται παιδιά κατόπιν εντολής των εισαγγελέων Ανηλίκων Αθηνών και Πειραιώς κυρίως, και των εισαγγελέων Πρωτοδικών της Χώρας, η προϊσταμένη της Κοινωνικής Υπηρεσίας αναφέρει ότι οι εισαγωγές αυτές αφορούν βρέφη και παιδιά διαφόρων ηλικιών, ημεδαπά και αλλοδαπά τα οποία υφίστανται κακοποίηση, παραμέληση ή εγκατάλειψη από τα πρόσωπα φροντίδας τους.
«Τα παιδιά αυτά εισάγονται στην εκάστοτε κλινική που εφημερεύει και φιλοξενούνται σε δωμάτια που νοσηλεύονται άρρωστα παιδιά», σημειώνεται στο έγγραφο και αναφέρεται ότι «τη δημιουργική απασχόληση και φροντίδα των παιδιών αυτών, για κάποιες ώρες της ημέρας, αναλαμβάνουν εθελοντές, μετά από αίτημα της Κοινωνικής Υπηρεσίας.
Οι εθελοντές προέρχονται από τον Σύλλογο «Το χαμόγελο του παιδιού» και την Εθελοντική Διακονία Ασθενών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών».
Η διαδικασία της εξεύρεσης του κατάλληλου για την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη περιβάλλοντος, «πολλές φορές καθυστερεί λόγω της πληρότητας των υφιστάμενων δομών προστασίας στη χώρα μας», ενώ «η αναζήτηση συχνά γίνεται χωρίς να μπορεί να καλύψει συναισθηματικές ανάγκες αλλά σύμφωνα με τη διαθεσιμότητα, τους όρους και τις προϋποθέσεις του εκάστοτε χώρου φιλοξενίας όπως ηλικία, φύλο, νοητικό δυναμικό, χρόνια προβλήματα υγείας κλπ». Από το προσωπικό της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου που απαριθμεί μόλις δύο άτομα (συν ένα άτομο επικουρικά δύο φορές την εβδομάδα) καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διευθέτηση των περιστατικών, αναφέρεται στο έγγραφο.
Γ.Ν.Α ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Το ΓΝΑ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» είναι κέντρο προστασίας της ανύπαντρης μητέρας και του εκτός γάμου βρέφους και ως εκ τούτου δέχεται ένα πολύ μεγάλο αριθμό γυναικών που γεννούν και αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα (μητέρες εξαρτημένες από ουσίες, ψυχικά ασθενείς, ανήλικες, ΑμεΑ, με οικονομική ανέχεια).Πολλά βρέφη των παραπάνω κατηγοριών παραμένουν φιλοξενούμενα στο νεογνολογικό τμήμα του νοσοκομείο από 1 έως 5 μήνες
«ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ»

Τον φόβο ότι αν δεν ενισχυθούν οι δομές υποδοχής, τότε μονίμως «θα λιμνάζουν» παιδιά στα Νοσοκομεία, «χώροι ακατάλληλοι για την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη, εκφράζει η Κοινωνική Υπηρεσία του Γενικού Νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου- Αλεξάνδρα». Προτείνει ειδικότερα:

- Να αναδιοργανωθούν οι δομές του Κέντρου Προστασίας Παιδιού Η ΜΗΤΕΡΑ, του ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟΥ ΠΕΝΤΕΛΗΣ, του ΑΓΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και ΚΑΑΠ Βούλας ώστε άμεσα να φιλοξενούνται βρέφη με κοινωνικό ή ιατρικό πρόβλημα. (Σε διάστημα ενός μηνός από τη γέννησή τους να φιλοξενούνται εκεί, από τα Μαιευτήρια και τα Νοσοκομεία Παίδων).

- Να υπάρξει μεγάλος αριθμός ειδικών σε αυτές τις δομές (παιδοψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι κλπ) ώστε γρήγορα να γίνονται οι αξιολογήσεις ζευγαριών (για υιοθεσία ή αναδοχή ή προσωρινή φιλοξενία).

- Να αλλάξει ο τρόπος υιοθεσιών και αυτές να γίνονται μόνο από κρατικούς φορείς. Να καταργηθούν οι ιδιωτικές υιοθεσίες.

- Να αναπτυχθεί ο θεσμός της αναδοχής.

- Να στηριχθεί η οικογένεια.

«Αν δεν ενισχυθούν οι προαναφερόμενες δομές εισροής εγκαταλελειμμένων βρεφών, με εξειδικευμένο προσωπικό και ταχύτερες διαδικασίες αξιολόγησης οικογενειών, μονίμως θα λιμνάζουν παιδιά στα Νοσοκομεία, χώροι ακατάλληλοι για την ψυχοκοινωνική τους στήριξη», τονίζεται χαρακτηριστικά στο έγγραφο.

ΠΑΙΔΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ

Όπως αναφέρει ο διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών «Η Αγία Σοφία-Παίδων Πεντέλης», οι εισαγωγές αφορούν βρέφη και παιδιά διαφόρων ηλικιών, ημεδαπά και αλλοδαπά τα οποία αφού γίνει ο απαραίτητος ιατρικός έλεγχος και εξετασθούν από επιστήμονες της Παιδοψυχιατρικής Κλινικής φιλοξενούνται στο Νοσοκομείο έως ότου βρεθεί το κατάλληλο πλαίσιο φιλοξενίας για το καθένα από αυτά.

Η Κοινωνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου έρχεται καθημερινά σε επικοινωνία με αρμόδιους φορείς προκειμένου να αποφευχθεί η μακροχρόνια παραμονή τους στο Νοσοκομείο, εφόσον δεν απαιτείται νοσηλεία.
Η διαδικασία αυτή όμως πολλές φορές καθυστερεί λόγω της πληρότητας των υφιστάμενων δομών παιδικής προστασίας της χώρας μας.

http://www.e-reportaz.gr/