Ο αντιρατσιστής Σαμαράς παραμυθιάζει και τους Ευρωπαίους. Του Σ. Κούλογλου

Ακόμη και αν ταξιδεύεις στην Ευρώπη, πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι. Έτσι και ο πρωθυπουργός, όταν βρέθηκε χθες στο Ευρωκοινοβούλιο σε μια ομιλία για το Ολοκαύτωμα, εμφανίστηκε να μάχεται κατά του ρατσισμού και των νεοναζί στην Ελλάδα. Του Στέλιου Κούλογλου

«Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για τον ρατσισμό και τον αντισημτισμό. Τους πολεμάμε στην χώρα και στο εξωτερικό (!). Δεν θα τους επιτρέψουμε να ξαναδείξουν το άσχημο πρόσωπο τους».

Την ίδια στιγμή, το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα:

-Καμιά εκατοστή Χρυσαυγίτες στο Κερατσίνι, σε στρατιωτική παράταξη, κατέβασαν πανό που είχε αναρτηθεί στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας. Στη συνέχεια επιτέθηκαν με πέτρες στο στέκι Ρεσάλτο και σε σπίτια της περιοχής, τραυματίζοντας τρεις πολίτες. Αν και παρούσα, η αστυνομία του κ. Δένδια, που μάλιστα μίλησε χθες το βράδυ για το Ολοκαύτωμα στην Αθήνα, δεν προχώρησε ούτε σε προσαγωγές.

-Η οικογένεια του Παύλου Φύσσα καταγγέλλει πως δέχεται απειλές οπαδών της Χρυσής Αυγής: «Η διανομή κατά τρόπο προκλητικό φυλλαδίων, οι ύβρεις και οι απειλές από παρελαύνοντες, έξω σχεδόν από την οικία μας με πλήρη στρατιωτική αμφίεση, είναι προφανές ότι στοχεύουν όχι μόνο στον εκφοβισμό και κατατρομοκράτηση της οικογένειας μας άλλα και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση της...

Δύο μέρες πριν, ψαρεύοντας ψήφους στα νεοναζιστικά νερά, η κυβέρνηση υιοθετούσε πλήρως την ξενοφοβική, ρατσιστική ατζέντα της Χρυσής Αυγής, οδηγώντας στoν πνιγμό γυναικόπαιδα στο Αιγαίο. Και δεν είναι μόνο αυτά: η δημοσκόπηση της Palmos Analysis για το Tvxs καταγράφει την βαθιά δυσπιστία των πολιτών για την κάθαρση και τα σκάνδαλα, όπως αντιμετωπίζονται και παρουσιάζονται από την κυβέρνηση και τα φιλικά ΜΜΕ. Από τον Τσοχατζόπουλο και τον Παπαγεωργόπουλο μέχρι τον Λιάπη, τον Φιλιππίδη ή τον Γιακουμάτο, συλλήψεις και καταδίκες εκλαμβάνονται από μια σημαντική μερίδα πολιτών ως υποκριτικές κινήσεις εντυπωσιασμού. Και αυτή η αντίληψη ότι όλα είναι σάπια και όλοι ψεύτες, ενισχύει την Χρυσή Αυγή, τον ρατσισμό ή τον αντισημιτισμό, τα φαινόμενα δηλαδή που ο κ. Σαμαράς παραμύθιαζε τους Ευρωπαίους ότι αντιμάχεται.

http://tvxs.gr/

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή…

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βλέπαμε χιλιάδες άστεγους σε παγκάκια σε πεζούλια, κάτω από γέφυρες, παντού.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με την ανύπαρκτη υγειονομική περίθαλψη και πρόνοια.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να παρακάμψουμε άρθρα του συντάγματος, άλλοτε το αστικό ευαγγέλιο σήμερα το πατσαβούρι.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τα απόλυτα χειραγωγημένα μέσα ενημέρωσης.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βλέπαμε την δημοκρατία μας να μολύνεται από τους νεοναζί.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να πηδούσαν οι άνθρωποι από τα μπαλκόνια αφήνοντας...
ορφανά και σημειώματα απόγνωσης, στα συγγενικά τους πρόσωπα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με όλες τις λειτουργίες του κράτους στα χέρια της κυβέρνησης.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να μετανάστευε το επιστημονικό προσωπικό στο εξωτερικό.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή, απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με το 40% του πληθυσμού άνεργο σε αδυναμία να καλύψει τα στοιχειώδη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τους αβάσταχτους φόρους ακόμα και σε βασικά αγαθά.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και μην είχαμε να βάλουμε πετρέλαιο το χειμώνα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τις οροθετικές γυναίκες ξεφτιλισμένες στα μανταλάκια των περιπτέρων.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τις αθρόες και αναξιοκρατικές προσλήψεις ημετέρων στο δημόσιο, στην καρδιά της εποχής των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες σε κατάρρευση.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χάναμε τις λιγοστές καταθέσεις μας για να πληρώσουμε φόρους, τέλη και χαράτσια.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να ξεχνούσαμε την ανθρωπιά μας, να γινόμασταν μια ζούγκλα ιδιωτείας όπου επιβιώνουν μόνο οι έχοντες άκρες και χρήματα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να πνίξουμε πρόσφυγες στη θάλασσα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να αναγκαζόμασταν να αντικρίζουμε τείχη και συρματοπλέγματα στην καθημερινότητά μας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή που καταργεί τις περιβαλλοντικές μελέτες για χάρη ενός εργολάβου, ή ψηφίζει νύχτα νομοσχέδια αναδρομικού χαρακτήρα για τη χάρη κάποιου τραπεζίτη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τα χιλιάδες μεταρρυθμισμένα σκάνδαλα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χάναμε το σπίτι μας για αντισυνταγματικά χρέη προς το δημόσιο.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να μην υπήρχε εναλλακτική.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με φιλοφασιστική κυβέρνηση.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να αντικρίζαμε ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή σε κάδους σκουπιδιών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βγαίναμε από τις αγορές με το χρέος να αυξάνεται ραγδαία αντί να μειώνεται.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να ποινικοποιούσαμε την ελεύθερη έκφραση, βάση νομοθεσίας ξεχασμένων εποχών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να χαρίσουμε δάνεια δισεκατομμυρίων σε επιχειρηματίες που έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με δικαιοσύνη για τα μάτια του κόσμου.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να πουλήσουμε δημόσια περιουσία σε τιμή ευκαιρίας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να εξαρτιόμασταν πλήρως από τα συμφέροντα των κυρίαρχων δανειστών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή των μηδενικών εργασιακών δικαιωμάτων, της δωρεάν και ανασφάλιστης εργασίας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τον πολιτισμό σε προχωρημένη σήψη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή ενώ υπάρχει και η Βόρεια Κορέα.

Ευτυχώς χάρη στα μνημόνια δεν γίναμε Αργεντινή. Παραμένουμε η ένδοξη και περήφανη Ελλάδα του παρελθόντος. Πάνω απ’ όλα παρά τις χαοτικές διαφορές μας, άνθρωποι.
Φιλόξενοι και καλοί χριστιανοί που μεταλμπαδεύουν σαν ακούραστοι εργάτες τα φώτα της δημοκρατίας και του πολιτισμού στους βάρβαρους.

 
noumero11888
 

Πληρώνουμε χρυσάφι μετακλητούς υπαλλήλους και συνεργάτες υπουργών

Πολυδάπανη φαίνεται ότι είναι τελικά η κυβέρνηση και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί. Παρά την οικονομική κρίση και τις δαπάνες που περικόπτονται από παντού, το κόστος λειτουργίας του κυβερνητικού σχήματος ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Αυτό άλλωστε προκύπτει από επίσημα στοιχεία που έφτασαν στη Βουλή έπειτα από ερώτηση 12 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Ειδικοί σύμβουλοι, συνεργάτες, επιστημονικοί συνεργάτες, σύμβουλοι ειδικού σκοπού. Στρατιές συμβούλων και συνεργατών σε μια εποχή που οι πολίτες καλούνται σε αιματηρές περικοπές. Μόνο η γενική γραμματεία πρωθυπουργού απασχολεί 48 άτομα.

Διαβάστε αναλυτικά τον αριθμό των ατόμων που απασχολούνται και το μηνιαίο κόστος μισθοδοσίας τους:

Υπουργός Επικρατείας

9 άτομα: 4 αποσπασμένοι, 5 μετακλητοί. Για τη μισθοδοσία των 5 μετακλητών, που δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου, το μηνιαίο μισθολογικό κόστος, συμπεριλαμβανομένης και της εργοδοτικής εισφοράς, ανέρχεται στο ποσό των 7.250 ευρώ.

Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης

38 υπάλληλοι που δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου. Η δαπάνη μισθοδοσίας τους ανέρχεται μηνιαίως στο ποσό των 68.092 ευρώ.

Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού

48 άτομα που δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου (προϊστάμενοι γραφείων, ειδικοί σύμβουλοι συνεργάτες και μετακλητοί υπάλληλοι). Δαπάνη μισθοδοσίας: 73.300 ευρώ μηνιαίως. Επίσης απασχολούνται χωρίς αποδοχές 3 σύμβουλοι.

Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης

4 άτομα που δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου. Δαπάνη μισθοδοσίας: 5.900 ευρώ το μήνα.

Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό

10 άτομα που δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου υπηρετούν στο πολιτικό γραφείο του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό. Δαπάνη μισθοδοσίας: 13.000 ευρώ το μήνα.
Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, αρμόδιος για την ΔΤ
7 άτομα δεν έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου υπηρετούν στο πολιτικό γραφείο του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό αρμόδιου για την ΔΤ. Δαπάνη μισθοδοσίας: 10.600 ευρώ το μήνα.
Υπουργείο Εξωτερικών
15 άτομα που δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι υπηρετούν ως μετακλητοί, ειδικοί σύμβουλοι, ε3ιδικοί συνεργάτες, επιστημονικοί συνεργάτες, σύμβουλοι ειδικού σκοπού, ειδικοί γραμματείς. Δαπάνες μισθοδοσίας: 23.965,05 ευρώ (στοιχεία Δεκεμβρίου 2013).

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης
18 άτομα στο γραφείο του Υπουργού: 8 μετακλητοί υπάλληλοι, 4 ειδικοί σύμβουλοι, 5 ειδικοί συνεργάτες και 1 ειδικό επιστημονικό προσωπικό.
6 άτομα στο γραφείο της Υφυπουργού: 4 μετακλητοί υπάλληλοι, 1 ειδικός σύμβουλος, 1 ειδικός συνεργάτης.
1 ειδικός συνεργάτης στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου.

Από τους φορείς που εποπτεύει το Υπουργείο τα στοιχεία αναφέρουν:

ΑΣΕΠ: 0.
Εθνικό Τυπογραφείο: 1 ειδικός σύμβουλος, 1 ειδικός συνεργάτης.
Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης: 0.
Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης: 0.
Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ: 7 μετακλητοί υπάλληλοι. Δαπάνη μισθοδοσίας: 13.166 ευρώ το μήνα (καλύπτεται από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα του ΕΣΠΑ).
Συνήγορος του Πολίτη: δεν έδωσε στοιχεία, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι εποπτευόμενος φορέας, αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη Αρχή.

Υπουργείο Εσωτερικών

18 άτομα στο γραφείο του Υπουργού: 5 μετακλητοί υπάλληλοι, 9 ειδικοί συνεργάτες- ειδικοί σύμβουλοι, 4 ειδικοί επιστήμονες.
8 άτομα στο πολιτικό γραφείο του Αναπληρωτή Υπουργού: 5 μετακλητοί υπάλληλοι, 3 ειδικοί συνεργάτες- ειδικοί σύμβουλοι.
1 ειδικός συνεργάτης στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου.
2 άτομα στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής: 1 ειδικός συνεργάτης, 1 ειδικός σύμβουλος.
Η συνολική δαπάνη μισθοδοσίας των ανωτέρω είναι 49.591 ευρώ μηνιαίως.

Επίσης αναφέρονται

4 άτομα στη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.
1 ειδικός σύμβουλος και 1 ειδικός συνεργάτης με σύμβαση αορίστου χρόνου στους Γενικούς Γραμματείς που προΐστανται Γενικών Γραμματειών.
Υπουργείο Δικαιοσύνης
17 άτομα στο γραφείο του Υπουργού: 5 ειδικοί συνεργάτες, 6 μετακλητοί υπάλληλοι, 4 αποσπασμένοι υπάλληλοι από άλλες δημόσιες υπηρεσίες και 2 δημοσιογράφοι στο γραφείο τύπου και δημοσίων σχέσεων.
5 άτομα στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα: 1 ειδική σύμβουλος, 1 ειδικός συνεργάτης και 2 διοικητικοί υπάλληλοι αποσπασμένοι από άλλες δημόσιες υπηρεσίες, 1 υπάλληλος της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης με απόσπαση.
4 άτομα στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: 1 ειδική σύμβουλος, 1 ειδικός συνεργάτης και 2 διοικητικοί υπάλληλοι αποσπασμένοι από άλλες δημόσιες υπηρεσίες.
3 άτομα στο γραφείο του Γενικού γΓραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής: 1 ειδικός σύμβουλος, 1 ειδικός συνεργάτης, 1 διοικητικός υπάλληλος αποσπασμένος από άλλη δημόσια υπηρεσία.
Η συνολική δαπάνη των ανωτέρω είναι 30.490 ευρώ το μήνα (στοιχεία Δεκεμβρίου 2013).

Υπουργείο Υποδομών

19 άτομα στο γραφείο του Υπουργού: 4 μετακλητοί διοικητικοί, 1 μετακλητός υπάλληλος σε θέση διευθυντή γραφείου, 2 ειδικοί σύμβουλοι, 2 ειδικοί συνεργάτες και 10 υπάλληλοι ως ειδικό επιστημονικό προσωπικό των οποίων οι μικτές μηνιαίες αποδοχές ανέρχονται συνολικά σε 43.822 ευρώ.
5 άτομα στο γραφείο του Υφυπουργού: 4 μετακλητοί διοικητικοί υπάλληλοι και 1 ειδικός συνεργάτης. Δαπάνη μισθοδοσίας: 7.164 ευρώ το μήνα.
3 ειδικοί σύμβουλοι συνεργάτες στα γραφεία Γενικού Γραμματέα Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Γενικού Γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Δαπάνη μισθοδοσίας: 6.363 ευρώ το μήνα.
2 μετακλητοί με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Έργων. Δαπάνη μισθοδοσίας: 5.782 ευρώ το μήνα.
Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας: 3 σύμβουλοι του διοικητή. Δαπάνη μισθοδοσίας: 21.600 ευρώ μικτές ετήσιες αποδοχές κάθε σύμβουλος.
ΟΑΣΑ: 3 ειδικοί σύμβουλοι. Δαπάνη μισθοδοσίας: 7.902 ευρώ μεικτά το μήνα.
ΟΣΥ: 2 ειδικοί σύμβουλοι. Δαπάνη μισθοδοσίας: 2.100 και 1.900 αντίστοιχα μικτές μηνιαίες αποδοχές.
ΟΣΕ: 1 έκτακτος υπάλληλος στο γραφείο του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου με μικτές μηνιαίες αποδοχές 2.459 ευρώ και 2 σύμβουλοι στο Τμήμα Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών με μηνιαίας αποδοχές ύψους 1.200 και 2.400 ευρώ αντίστοιχα.
Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ: 1 δικηγόρος με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου. Δαπάνη μισθοδοσίας: 1.196 ευρώ το μήνα.

Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης

15 άτομα στο γραφείο του Υπουργού (εκ των οποίων οι 9 δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι αποσπασμένοι από άλλη υπηρεσία): 5 μετακλητοί υπάλληλοι (εκ των οποίων οι 4 δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι), 4 ειδικοί σύμβουλοι και ειδικοί συνεργάτες (εκ των οποίων οι 3 δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι), 1 ως ειδικό επιστημονικό προσωπικό, 1 δημοσιογράφος στο Γραφείο Τύπου και 4 αποσπασμένοι υπάλληλοι του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ
Υπουργείο Δημοσίας Τάξης
18 άτομα: 6 μετακλητοί, 4 ειδικοί σύμβουλοι, 5 ειδικοί συνεργάτες και 3 ως ειδικό επιστημονικό προσωπικό.

http://www.koutipandoras.gr/

ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ

Και πάνω που σκέφτεσαι ότι ο Βενιζέλος τα έχει πει όλα και τα έχει κάνει όλα, κάτι νέο ξεστομίζει και σε εκπλήσσει. Χτες ο πρόεδρος του όποιου ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για «εμμονική διεκδίκηση κατάληψης της εξουσίας». Ποιος; Ο άνθρωπος που αντιπολιτεύεται τον εαυτό του και κατηγορεί τους νόμους που ψήφισε!

Ο άνθρωπος που ομολόγησε ότι ο ίδιος και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν τα μέτρα των Μνημονίων αδιαφορώντας για το αν θα εφαρμοστούν και με ποιες επιπτώσεις, αλλά για να παραμείνει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, έρχεται σήμερα και κατηγορεί άλλους για εξουσιαστικές εμμονές. Αυτός που μας λιάνισε τις ζωές για να γίνει αντιπρόεδρος στη σημερινή κυβέρνηση. Αυτός που παζάρεψε κάθε «ναι σε όλα» της καταστροφής μας για να κερδίσει τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

Ο άνθρωπος που δεν κουράστηκε να ροκανίζει την καρέκλα του προκατόχου του και κατάντησε να βάζει μόνος του υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματός του, τολμά να κρίνει εμμονές άλλων για εξουσία αλλά και να δηλώνει ότι το κόμμα του προχωρά «χωρίς ηγεμονισμούς».

Ο άνθρωπος που κατασκεύασε νόμους πάνω κι έξω από το Σύνταγμα για να προστατέψει τον εαυτό του από ποινικές ευθύνες αποφάσεών του, δε ντρέπεται να μιλήσει για «πρώιμη αλαζονεία νέων ή παλαιών φορέων», προφανώς διότι νιώθει πως μόνο ο ίδιος είναι ώριμος για να δικαιούται το στέμμα της αλαζονείας.

Ο άνθρωπος που παρακάλεσε να μην τον στείλουν σε εξεταστική επιτροπή για τα υποβρύχια και κάλυπτε τον Τσοχατζόπουλο βαφτίζοντας αριθμούς τηλεφώνων τους τραπεζικούς λογαριασμούς με τις μίζες και τις προμήθειες τολμά να καταγγέλλει την αντιπολίτευση ότι «λειτουργεί στο εσωτερικό διαρκώς ως μια πέμπτη φάλαγγα».

Ο άνθρωπος που κατασκεύασε τον νόμο με τον οποίο μπορούν μέχρι σήμερα να εκπέμπουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί δίχως άδεια, ο άνθρωπος που χάρισε με νόμους εκατομμύρια χρεών σε ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες, ο άνθρωπος που μέσα σε μία νύχτα φόρτωσε στις πλάτες μας τα χρέη της Proton Bank κατηγόρησε χτες την αντιπολίτευση ότι «επενδύει στην αποτυχία της Ελλάδας».

Ποια αποτυχία όμως; Τι ακριβώς παλεύει να πετύχει ο «καλός» κ. Βενιζέλος και τον δυσκολεύουν οι «κακοί»; Προφανώς παλεύει να βγάλει τη χώρα από την τραγική κατάσταση στην οποία την έφεραν οι… άλλοι, οι … προηγούμενοι. Και ποιος κυριάρχησε ανάμεσα στους προηγούμενους;  Ευάγγελος Βενιζέλος: Υφυπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος (1993-1994), Υπουργός Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος (1994-1995), Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (1995-1996), Υπουργός Δικαιοσύνης (1996), Υπουργός Ανάπτυξης (1999-2000), Υπουργός Πολιτισμού (1996-1999 και 2000-2004), Υπουργός Εθνικής Άμυνας (2009-2011), Υπουργός Οικονομικών (2011-2012), Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης (2011-2012), Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών (2013-…) .

Αυτοί που ήταν χτες υπεύθυνοι της τραγωδίας μας, παρουσιάζονται σήμερα με τη δική μας άδεια, ως διασώστες μας! Επί 20 χρόνια στα πράγματα ήταν ο κ. Βενιζέλος. Πώς είναι δυνατόν να φταίνε άλλοι; Πώς είναι δυνατόν να ευθύνονται άλλοι για τις δικές του υπογραφές, για τους δικούς του νόμους, για τα δικά του «ναι σε όλα»; Αυτό που ζούμε σήμερα δεν έχει καμία σχέση με πολιτική. Είναι X-Files κατάσταση. Κάποιος έσβησε τη μνήμη μας και μας γέμισε παραισθήσεις.

Ο Βενιζέλος δεν είναι η μοναδική τέτοια περίπτωση. Είναι και ο Σημίτης με τους ανθρώπους του που αποφασίζουν μέχρι και σήμερα μέσω του Στουρνάρα την οικονομική αιχμαλωσία της χώρας. Είναι οι Βαρβιτσιώτηδες των τζακιών και οι Μητσοτάκηδες των δυναστειών. Είναι όλοι αυτοί που επιμένουν να μας σώσουν από τους… προηγούμενους. Πώς το αντέχουμε όλο αυτό;

http://kartesios.com/

Αντέχουμε μια Ζάουζαν; Του Γιάννη Παντελάκη

Η Ζάουζαν Τζέμπλι, μια μουσουλμάνα Παλαιστινιακής καταγωγής, αναλαμβάνει θέση εκπροσώπου στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας. Η Ζάουζαν, δεν κρύβει το θρήσκευμά της. Και οι Γερμανοί, δεν φάνηκε να εντυπωσιάζονται από το γεγονός, το αντίθετο.

Αναρωτιέμαι, αν στη χώρα μας θα μπορούσε να συμβεί κατι τέτοιο. Ένας πρωθυπουργός ή ένας υπουργός ν' αναθέσει μια κρίσιμη δημόσια θέση σε έναν/μια που είχε διαφορετικό θρήσκευμα και καταγωγή. Αντέχουμε άραγε κάτι τέτοιο; Μια Ζάουζαν σε δημόσια θέση; Η πραγματικότητα λέει πως όχι. Αν το αντέχαμε,  θα είχαμε πολιτικούς και γενικότερα πρόσωπα σε δημόσιες θέσεις και με τέτοια χαρακτηριστικά. Δεν έχουμε.

Και όχι απλά δεν έχουμε, αλλά αντίθετα έχουμε πολιτικούς που "πουλάνε" τα ...χριστιανικά ιδεώδη που υποτίθεται τους διακατέχουν ως προτερήματα, ως πλεονεκτήματα έναντι άλλων. Το κάνουν και κόμματα, όχι μόνο πολιτικοί. Όπως μάλιστα είδαμε την περασμένη εβδομάδα από την αντιπαράθεση κατά πόσο ο Τσίπρας είναι άθεος ή όχι, τέτοια θέματα μπαίνουν συχνά στην κορυφή του δημόσιου διαλόγου. Τα αξιολογούμε ως πολύ σημαντικά, βουλευτές, υπουργοί και κυβερνητικοί εκπρόσωποι μπορούν ν' αναλώνουν ώρες και επιχειρήματα με τέτοια ζητήματα προσπαθώντας να μας πείσουν πως το θρήσκευμα, η πίστη ή η απουσία πίστης ενός πολιτικού είναι κάτι σπουδαίο για να το συζητάμε. Προφανώς στη χώρα μας δεν έχει θέση μια Ζάουζαν, ένας Ρέσλερ, ένας Οζντεμίρ.

Στις αρχές του μήνα, στην ίδια χώρα (την Γερμανία που τόσο λατρεύουμε να μισούμε), η νέα υπουργός περιβάλλοντος Μπάρμπαρα Χέντριξ, δήλωσε δημόσια πως είναι ομοφυλόφιλη. Η αλήθεια είναι πως έγινε μια μικρή φασαρία σε κάποια λαϊκής κατανάλωσης γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αλλά κανένας δεν ζήτησε κάτι παραπάνω. Όλα κύλησαν φυσιολογικά, όπως θα έπρεπε.

Ξανά-αναρωτιέμαι, αν θα αντέχαμε εμείς μια Μπάρμπαρα; Θα αδικούσα κάποιον αν απαντούσα αρνητικά; Η ίδια πραγματικότητα που προαναφέραμε, μας λέει πως όχι. Οι Έλληνες πολιτικοί με διαφορετικές ερωτικές προτιμήσεις δεν τολμούν να τις εκφράσουν δημόσια. Και αν το μισό μερίδιο ευθύνης ανήκει σ' αυτούς, το άλλο μισό είναι δικό μας. Σκέφτομαι πως θα αντιμετώπιζαν κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, η ιεραρχία, μεγάλο μέρος της κοινωνίας και δεν ξέρω ποιος άλλος, αν ένας πολιτικός επιχειρούσε να μιλήσει δημόσια για τον ερωτικό του προσανατολισμό.

Αν ισχύει αυτό που λένε, πως ο σεβασμός στην διαφορετικότητα αποτελεί δείγμα πολιτισμού, ε μάλλον δεν έχουμε και τις καλύτερες επιδόσεις...

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Υποστήριξη της ''Παρέμβασης για έναν άλλο Δήμο'' από τον Σταύρο Φυντικάκη

Σε επικοινωνία που είχε με το blog μας,ο συνδημότης μας κάτοικος Παλλήνης Σταύρος Φυντικάκης, δηλώνει την υποστήριξη του στη Δημοτική μας Παράταξη ''Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο'' και καλεί όλους τους φίλους και γνωστούς του να κάνουν το ίδιο.


 http://pa-pallini.blogspot.gr/

Μεγάλος συνασπισμός και άλλες ιστορίες

Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, μεγάλος συνασπισμός αλά ελληνικά. Πάνε και έρχονται τα σενάρια για το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ πριν ή μετά τις εθνικές εκλογές για λόγους πατριωτικού καθήκοντος. Κάτι που δεν κρύβουν πως θα ήθελαν οι εταίροι/πιστωτές και το οποίο ενθαρρύνουν σε κάθε ευκαιρία που τους παρουσιάζεται εντάχθηκε πλέον στην εσωτερική ατζέντα με αφορμή δημοσκόπηση της Metron Analysis (Εθνος της Κυριακής) που δείχνει ότι η κοινωνική πλειοψηφία θα έβλεπε θετικά κάτι τέτοιο. Γιατί όχι, άλλωστε; Η ιδέα της εθνικής συνεννόησης είναι εξαιρετικά δημοφιλής και έχει μόνο φίλους, ειδικά εφόσον το ακριβές περιεχόμενό της περιγράφεται με γενικότητες και αοριστιλογία. Της Αγγελικής Σπανού

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διακινούνται εδώ και μήνες στο παρασκήνιο μετριοπαθή στελέχη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑανταλλάσσουν απόψεις σε γεύματα και δείπνα ζυμώσεων διαπιστώνοντας πως είναι εθνική ανάγκη να μετριαστεί η πόλωση και να αναζητηθούν σημεία σύγκλισης σε ό,τι αφορά στα μεγάλα θέματα: Τη συμφωνία για το χρέος, την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης, τον εξορθολογισμό του κράτους. Η σεναριολογία έχει προχωρήσει τόσο πολύ που κυκλοφορούν ονόματα ακόμη και για τον πιθανό πρωθυπουργό ενός τέτοιου σχήματος (Π. Πικραμένος), ενώ ο Γ. Δραγασάκης θεωρείται ως το πρόσωπο-κλειδί από την πλευρά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Βέβαια, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κανένα στέλεχος που να έχει δημοσίως τοποθετηθεί θετικά ως προς το ενδεχόμενο μιας συνεννόησης κορυφής που θα μπορούσε να καταλήξει στο σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Το θέμα αυτό έχει θίξει ο Φώτης Κουβέλης, θέτοντας ως προϋπόθεση την εμπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ για να επιστρέψει η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, πολλές φορές έχει αναδείξει αυτή την ανάγκη η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Δημήτρης Αβραμόπουλοςείναι ένθερμος υπέρμαχος της συναίνεσης μεταξύ των μεγάλων στα μεγάλα, ενώ ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Β. Οικονόμου και ο Α. Λοβέρδος έχουν επίσης ευχηθεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Με άλλο τρόπο και για διαφορετικούς λόγους, την ανάγκη μιας εθνικής συμφωνίας για να αποφύγουμε την καταστροφή έχουν επισημάνει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Φλωρίδης, η Άννα Διαμαντοπούλου.

Η σχτική συζήτηση, λοιπόν, είναι ζωηρή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει έρεισμα στην πραγματικότητα. Στην Κουμουνδούρου δεν υπάρχουν τέτοιες σκέψεις, αλλά αντίθετα η πολιτική αγωνία επικεντρώνεται στην εξασφάλιση αυτοδυναμίας, αναξάρτητα από τις συνεργασίες που θα επιδιωχθούν μετά μετά τις εκλογές. ΣτοΜέγαρο Μαξίμου επίσης δεν ενθαρρύουν τέτοιου είδους σεναριολογία η οποία ασφαλώς και δεν περιλαμβάνει σε κεντρικό ρόλο τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά. Για συναφείς λόγους και η Χ. Τρικούπη, παρόλο που εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ για άρνηση συστράτευσης στην εθνική διαπραγμάτευση, δεν έχουν λόγους να επιδιώκουν μία εξέλιξη που δεν θα αφορά τον Ευ. Βενιζέλο. 
 

Στη βάση του προβληματισμού και του ενδιαφέροντος για την παραγωγή μιας τέτοιας εξέλιξης βρίσκεται η κοινή διαπίστωση ότι επίκειται πολιτική αλλαγή αργά ή γρήγορα. Το σύστημα προετοιμάζεται για την εποχή ΣΥΡΙΖΑ και αυτό αφορά όλα τα κέντρα διαμόρφωσης αποφάσεων στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες. Το επιχείρημα που προτάσσεται είναι η ισοδυναμία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες δημοσκοπήσεις ως απόδειξη ότι το εκλογικό σώμα ζητά από τα δύο μεγάλα κόμματα να χωρέσουν στον ίδιο καναπέ. Ωστόσο, στην Κουμουνδούρου έχουν εντελώς διαφορετική προσέγγιση, πιστεύουν σε μια μεγάλη εκλογική νίκη και δεν έχουν plan b για την περίπτωση που δεν καταφέρουν να επιτύχουν μια καλή εκλογική επίδοση. Η άνεση με την οποία αποκλείουν πλέον το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ είναι πολύ ενδεικτική της στρατηγικής τους στο εξής. 

Παρόλα αυτά ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής ενότητας συζητείται σε πολιτικά, δημοσιογραφικά, επιχειρηματικά και εκδοτικά γραφεία ως η καλύτερη λύση για την πατρίδα και ως μια αρκετά ρεαλιστική προοπτική εφόσον από το φθινόπωρο ασκηθούν φοβερές πιέσεις από τους εταίρους/πιστωτές προς αυτή την κατεύθυνση. Το παράδειγμα της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, όπου τα κόμματα τα βρήκαν μεταξύ τους στα βασικά, είναι αυτό που επικαλούνται οι υποστηρικτές των σεναρίων μεγάλου συνασπισμού, ξεχνώντας πόσο ισχυρή είναι η ελληνική ιδιαιτερότητα ως προς τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και το περιεχόμενο του κομματικού πατριωτισμού.

http://tvxs.gr/

Εις λύκηθον ελληνική

Του ΣΤΑΘΗ*

Είσαι 25 – 26 χρονών, είσαι άνεργος. Τι κάνεις;

Ψάχνεις για δουλειά, ρωτάς δώθε – κείθε, φίλους και συγγενείς τους έχει εξαντλήσει προ πολλού, δεν βρίσκεις τίποτα, τι κάνεις;

Τη νύχτα η αγωνία σου τρώει τα σπλάχνα. Βλέπεις ξανά, ξεχασμένους παιδικούς εφιάλτες. Αν πας 30 και είσαι ακόμα έτσι, τι κάνεις;

Είσαι 28 – 30 χρονών, σπουδαγμένος. Το «Βήμα» της Κυριακής πανηγυρίζει: «50.000 διδακτορικά και μεταπτυχιακά από το 2009 ως το 2013! Ο νέος πλούτος της Ελλάδας». Εσένα το διδακτορικό μνέσκει αργό «Οι πολυεθνικές διαλέγουν ήδη υπερεξειδικευμένους νέους για δουλειές του εξωτερικού» θαυμάζει η καλή εφημερίδα. Εμπα στο χορό, διάλεξε την ξενιτιά που σου ταιριάζει,ήδη 200.000 νέοι έλληνες την έχουν κάνει.

Θα είσαι τυχερός να δουλέψεις για τους Ολλανδούς, τους

Γερμανούς, θα πας γκασταρμπάιτερ κανονικός, περιωπής και μορφωμένος, δεν θα πας λαθρομετανάστης,κι αν σε λένε κλέφτη Ελληνα, μην το παίρνεις κατάκαρδα σε 100 χρόνια δεν θα σε λένε.

Είσαι παιδί και πας σχολείο. Στη μέση της ημέρας πεινάς. Σφίγγεται το στομάχι σου κόμπος. Σφίξε κόμπο και την καρδιά σου κι άντεξε. Κι όταν γυρίσεις σπίτι το μεσημέρι, πες ότι όλα στο σχολείο πήγαν καλά, μη δει η Σπάρτη τη μάνα σου να κλαίει, μην ακούσεις τον γέρο σου απελπισμένον να μουγκρίζει.

Είσαι 58 χρονών, καλός εργάτης και άνεργος από καιρό. Δεν ψάχνεις πια, δεν ρωτάς. Κανείς δεν θα σε πάρει για δουλειά. Δεν μιλάς. Μόνον μετράς. Τους συντρόφους που χάνουν κι αυτοί ένας – ένας τη δουλειά τους. Στην αρχή δανεικά. Μετά, τι κάνεις;

Είσαι το ένα απ’ τα δύο νοικοκυριά που πια βασίζονται στη σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς. Κολοβωμένη σύνταξη, ντροπιασμένος εσύ, όλο και θολώνει μέσα σου η ψυχή σου, από ένα δάκρυ κώνειο.  Τι κάνεις;

Τρέμεις – εκατομμύρια έλληνες τρέμουν, έρχεται το τέλος του μηνός και δεν έχουν πληρώσει τους λογαριασμούς, οι δόσεις του στεγαστικού τρέχουν, ο άλλος χρωστάει τρία νοίκια, ο άλλος τα ‘χει παρατήσει, ας το πάρει η τράπεζα. ΄Η η εφορία, ας πέσει φωτιά να το κάψει – εκατομμύρια έλληνες τρέμουν – τι ντροπή για έναν ολόκληρο λαό.

Εναν λαό ταπεινωμένον απ’ τους ταγούς του, «διαφθαρμένον» και «τεμπέλη», έναν λαό που φτύνουν κατάμουτρα καθημερινώς οι ευρωλιγούρηδες για «λαϊκιστή» - οι ευρωλιγούρηδες, μια ακαμάτρα ελίτ ανίκανων και αμαθών που πουλάει υπεροψία κι αλαζονεία, χρυσοπληρωμένη κι εκ του ασφαλούς. Τσιράκια των Δυνατών που σου κουνάνε το δάχτυλο και σε ενοχοποιούν για τα δικά τους εγκλήματα.

Είσαι όλα τα παραπάνω κι άλλα τόσα. Και δεν έχεις μέλλον. Τι κάνεις; Ο πατέρας σου και η μάνα σου, είτε δυσπραγούσαν είτε όχι, πίστευαν ότι έχουν μέλλον. Πίστευαν στο μέλλον. Πίστευαν σε αυτήν την έννοια. Σε καλύτερες μέρες. Εσύ δεν πιστεύεις πια. Ξέρεις ότι δεν έχεις μέλλον. Ξέρεις ότι τα παιδιά σου δεν έχουν μέλλον. Τι κάνεις; «Ανεργος με τα χέρια στις τσέπες, σαν χειροβομβίδες», καθώς έγραφε στο παρελθόν ο Καρούζος χωρίς να ξέρει (!) ότι περιέγραφε το μέλλον.

Ακούω τα λόγια τα παχιά που λέει ο κ. Σαμαράς, που λέει ο κ.Βενιζέλος, λόγια παχιά σαν τις μίζες που έπαιρναν οι άνθρωποι των κομμάτων τους από ιδρύσεως τους, ακούω και τα εκατομμύρια των Ελλήνων που τρέμουν, άλλοι από φόβο κι άλλοι από οργή, τρέμουν – μεγάλος σεισμός γίνεται μέσα στα σπλάχνα της Ελλάδας.

Ή ίσως και να ‘ναι αυτός ο υποχθόνιος βρυχηθμός μια ψευδαίσθηση. Ισως ήδη η τέφρα της χώρας να αναπαύεται εις ωραίαν λύκηθο λευκή, με την Αρτέμιδα ζωγραφισμένη πάνω της να τοξεύει ένα ζαρκαδάκι – ωραία λύκηθος ελληνική, να μη μας σπάσει, έχει μεγάλη αξία.

Αλλωστε, τέφρα περιέχει. Και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου σκαρώσει αυτό το μυστήριο υλικό της ιστορίας. Ξέρεις;...                                           

 enikos.gr

Συνελήφθη ο αδερφός και η σύζυγος του Γ. Γιακουμάτου

 Την πόρτα του Εισαγγελέα προκειμένου να απολογηθούν για τις φορολογικές παραβιάσεις στον οίκο ευγηρίας που διατηρεί πέρασαν πριν από λίγο η σύζυγος του Γεράσιμου Γιακουμάτου και ο αδερφός του.

Νωρίτερα, η σύζυγος του βουλευτή Ελένη Θεοδώρου και ο αδερφός του, Δημήτρης, συνελήφθησαν για χρέη προς το δημόσιο, φέρνοντας «φουρτούνες» στην οικογένεια Γιακουμάτου.

Συγκεκριμένα η οικονομική αστυνομία, σε έλεγχο που πραγματοποίησε στον οίκο ευγηρίας, «Αγιος Βασίλειος», που διατηρούν στο Ψυχικό ο κύριος και η κυρία Γιακουμάτου, διαπίστωσε παραβάσεις φοροδιαφυγής.

Ο Γεράσιμος Γιακουμάτος δεν συνελήφθη λόγω της βουλευτικής ασυλίας.

Π. Σκουρλέτης για τα σενάρια "μεγάλου συνασπισμού": Δεν θα προστρέξουμε στην προσπάθειά τους να διασωθούν

Π. Σκουρλέτης για τα σενάρια "μεγάλου συνασπισμού": Δεν θα προστρέξουμε στην προσπάθειά τους να διασωθούν 

Για το σεισμό στην Κεφαλονιά

Τέτοιες στιγμές νομίζω ότι δοκιμάζεται η ετοιμότητα του κράτους, της πολιτείας, αξιολογούνται από τα πράγματα οι υποδομές και τα αντανακλαστικά που υπάρχουν και βλέπουμε τελικά πόσο με πραγματικούς όρους στοιχίζει αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται η οποία τελικά ακυρώνει πολλές από τις δυνατότητες του κράτους να επεμβαίνει σε τέτοια ακραία φαινόμενα και καταστάσεις.

Γνωρίζετε ότι εκεί είναι παρούσα η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κλιμάκια από το κόμμα θα πάνε και θα επισκεφτούν την περιοχή. Προς το παρόν αυτό που επιβάλλεται είναι μια πιο συστηματικό τρόπο να γίνει η καταγραφή των ζημιών. Είναι θετικό ότι έχει κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης το νησί, γιατί αυτό ξέρετε ότι ενεργοποιεί μια σειρά από λειτουργίες. Οι επιστήμονες έχουν το λόγο. Χρειάζεται ψυχραιμία.

Για τις πολιτικές εξελίξεις

- Τι είναι αυτή η κουβέντα που άνοιξε για τον μεγάλο συνασπισμό και πώς την βλέπετε εσείς;.. Όχι μόνο την κουβέντα, και την προοπτική εννοώ…

Προφανώς θα αναφέρεστε στο δημοσκοπικό εύρημα, αυτή την εκτίμηση μέσα από τελευταία δημοσκόπηση που είδαμε στον Κυριακάτικο Τύπο.. 

Τα προβλήματα στη χώρα μας δεν προκύπτουν επειδή τα κόμματα δεν μπορούν να συνεννοηθούν γενικά και αόριστα μεταξύ τους. Τα προβλήματα στη χώρα προκύπτουν από τις πολιτικές επιλογές που έχουν γίνει και από τα εφαρμοζόμενα προγράμματα. Άρα δεν είναι θέμα  καλών τρόπων ή καλών σχέσεων μεταξύ των κομμάτων.

- Θέτουν όμως πολλοί, κυρίως από κυβερνητικής πλευράς και πολλοί από το εξωτερικό, ως κεντρικό παράγοντα για να μπορέσει η χώρα να βγει από την κρίση θέτουν το ζήτημα της πολιτικής σταθερότητας, της συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων.. Και το έχουν θέσει και σε άλλες χώρες…

Όλοι αυτοί που το θέτουν από το εξωτερικό το θέτουν από μια οπτική διατήρησης της σημερινής πολιτικής, υπεράσπισης θα έλεγα  και εφαρμογής των σημερινών μνημονιακών πολιτικών.  Το ζητούμενο για τη χώρα είναι να ανατραπούν αυτές οι πολιτικές.

 

Το έδαφος λοιπόν μιας προσπάθειας, η οποία δεν ξέρω αν μπορεί –γιατί το θεωρώ αδύνατο- να συμπεριλαμβάνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις είναι ακριβώς εκείνο το πολιτικό έδαφος της αμφισβήτησης του μνημονίου, της αμφισβήτησης των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών…

- Προφανώς και υπάρχει πολιτική διαφωνία.. Δεν τίθεται θέμα…

Έτσι είναι τα πράγματα. Όλα τα άλλα μπορεί να είναι –προσέξτε κι αυτό έχει σημασία- μπορεί να είναι και μια προσπάθεια των δυνάμεων που καταρρέουν αυτή τη στιγμή να διασωθούν ή να δημιουργήσουν συνενόχους. Εμείς δεν θα προστρέξουμε.

- Είναι σαφής η απάντηση. Εδώ όμως θέλω να προσθέσω έναν προβληματισμό που εκφράζεται από έναν κόσμο.. Λέει , εντάξει, είναι κατανοητό, υπάρχουν χαώδεις διαφορές ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις, δεν πρόκειται περί αυτού.. Αλλά όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε μια μείωση του χρέους που βαραίνει τη χώρα, άλλος έτσι ή ο άλλος αλλιώς…

Δεν το έχω δει πάντως να το λέει επίσημα ο κ. Σαμαράς αυτό. Έχετε δει εσείς τον κ. Σαμαρά να θέτει το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους;

- Λέει ότι, αν πιάσουμε το πρωτογενές πλεόνασμα, αν πιστοποιηθεί και επισήμως τον Απρίλιο, τότε θα ενεργοποιηθούν και οι ρήτρες της συμφωνίας με τους εταίρους που αυτό προβλέπουν οι ρήτρες.. Να ελέγξουμε…

Γενικά και αόριστα. Το θέμα σήμερα δεν είναι ελάφρυνση δια επιμήκυνσης απλώς. Το θέμα σήμερα είναι ελάφρυνση δια κουρέματος ενός πολύ μεγάλου μέρους του χρέους. Εκεί πρέπει να διεξάγεται ο διάλογος.

- Να διευκρινίσουμε κάτι… Το κούρεμα του χρέους για το οποίο μιλάτε εσείς αφορά στο σύνολο του ποσού και όχι μόνο αυτό το οποίο χαρακτηρίζεται ως επαχθές…

Αυτό νομίζω ότι ξεκαθαρίστηκε από την πρώτη μέρα. Και ήταν και μέσα στο πνεύμα της αρχικής συνέντευξης του συντρόφου μας του Γ. Σταθάκη. Άλλο τώρα αν κάποιοι προσπάθησαν να δώσουν άλλου είδους ερμηνείες.

- Αν δεχτούμε αυτή τη συλλογιστική και με δεδομένο ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ  βλέπει τη χώρα ενταγμένη στην ευρωπαϊκή προοπτική, η πιθανή αρνητική απάντηση τι θα μπορούσε να σημαίνει από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης; Δηλαδή αν οι ξένοι μας πουν όχι, μας συγχωρείτε.. Είναι ένα χρέος που αφορά και τη χώρα μου, δεν περνάει από το Κοινοβούλιο.. Θέλω να το συζητήσω σε μια άλλη κατεύθυνση, να δούμε τα επιτόκια, να το πάμε 50 χρόνια μπροστά.. να δούμε τι θα κάνουμε.. να επαναγοράσουμε ορισμένα ομόλογα σε χαμηλότερη τιμή και εν πάση περιπτώσει τέτοιου είδους λύσεις.. Αν είναι δηλαδή αρνητικοί στη δική σας τοποθέτηση…

Θα σας απαντήσω. Το θέμα της αντιμετώπισης του ελληνικού χρέους  είναι αναπόσπαστο από μια αναγκαία συζήτηση που πρέπει να γίνει στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών και της Ε.Ε. για την απάντηση απέναντι στην οικονομική κρίση. Δηλαδή μια συζήτηση η οποία θα αγγίξει τον πυρήνα των ασκούμενων πολιτικών. Αν δεν υπάρξουν στρατηγικού χαρακτήρα επανατοποθετήσεις και αλλαγές, πολύ φοβάμαι ότι το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο η Ελλάδα, αλλά είναι συνολικά το μέλλον της Ευρώπης.  Και αν κοιτάξτε αυτή τη στιγμή, η όλη συζήτηση, άσχετα αν ομολογείται ή όχι, αυτό τελικά το θέμα θέτει.  Δηλαδή θα υπάρξει ποτέ στην Ευρώπη ένας μηχανισμός που με έναν συνολικό τρόπο να επιδιώκει λύσεις για τα δημοσιονομικά προβλήματα των χωρών μελών της Ε.Ε.;  Μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει. Μπορεί η Ευρώπη να συνεχίσει να κινείται μ΄ αυτόν τον τρόπο, τον ελλιπή, τον αποσπασματικό;  Εάν συνεχίσει, το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο η Ελλάδα. 

Εκεί εμείς πρέπει να σταθούμε. Με βάση τη δικιά μας εμπειρία πρέπει να επιστρατεύσουμε όλα τα επιχειρήματα και να διεκδικήσουμε πραγματικά μια συνολική ευρωπαϊκή λύση η οποία θα αφορά τη διαπραγμάτευση πλέον των δανειακών συμβάσεων, του χρέους στην κατεύθυνση που εμείς έχουμε περιγράψει Αυτά έχουν ξαναγίνει. Δεν είναι πρωτόγνωρα. Δεν είναι χάρισμα για την Ελλάδα. Είναι προς όφελος πια της διατήρησης της Ευρώπης.

- Επιμένω διότι υπάρχει ένας κόσμος ο οποίος λέει, ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ από τη δική του πλευρά προτείνει αυτό, εκφράζει όμως την ανησυχία –γι αυτό επιμένω και θέλω μια απάντηση- τι γίνεται στην περίπτωση που εσείς έχετε αυτή τη γραμμή, οι άλλοι έχουν μια άλλη γραμμή, επιμένουν παρά το ότι βλέπουν το λάθος.. Πόσες φορές δεν το έχουμε δει να συμβαίνει.. Παρά το ότι βλέπουν αυτού του είδους τα αποτελέσματα, επιμένουν σ΄ αυτή τη γραμμή και ξέρετε ο χρόνος είναι απολύτως χρήμα και για τη χώρα μας… Εκφράζεται λοιπόν ο φόβος μήπως η επιμονή της απέναντι πλευράς και η επιμονή της από δω πλευράς οδηγήσει σε μια ρήξη…

.. Νομίζω ότι για πρώτη φορά θα ξεκινήσει μια ουσιαστική διαπραγμάτευση. Τη διαπραγμάτευση δεν την επιχειρήσαμε ποτέ. Δεν την είδαμε να προωθείται από μεριάς των ελληνικών κυβερνήσεων. Άρα θεωρώ ότι έστω και καθυστερημένα, με τρομακτικές απώλειες για την ελληνική πλευρά και για τη χώρα μας, σε θέσεις εργασίας, σε επιχειρήσεις σε επίπεδο ανάπτυξης, θα δούμε τι σημαίνει στην πράξη διαπραγμάτευση. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, δεν είναι περίπατος αυτός. Αλλά νομίζω, αυτή τη στιγμή έχουμε με το μέρος μας τα επιχειρήματα, έχουμε με το μέρος μας το γεγονός ότι και από άλλες πλευρές αναγνωρίζεται το αδιέξοδο των κυρίαρχων πολιτικών. Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι θα έχουμε με το μέρος μας και την ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία, την οποία θέλησαν να την βάλουν στην άκρη οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είτε του Παπανδρέου, είτε του Σαμαρά είτε του Παπαδήμου.

- Σας ακούω τις τελευταίες μέρες - άκουσα κι εσάς προσωπικά - να λέτε ότι δεν μπορεί να  υπάρξει σύμπτωση απόψεων με τους Ανεξάρτητους Έλληνες σε κυβερνητικό πεδίο. 

Είπα επακριβώς, γιατί είδα και τον τίτλο που κάνει τη δική του ερμηνεία σε αυτό που είπα, ότι τέτοιο θέμα δεν έχει τεθεί και δεν έχει τεθεί από εμάς. Και δεύτερον, ένα άλλο πραγματικό στοιχείο, ότι δεν συντρέχουν προγραμματικές προϋποθέσεις για να συνεργαστείς. Δεν είπα τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

- Προφανώς. Απλώς, ήθελα να διευκρινιστεί γιατί είμαστε και σε μια περίοδο που πολλοί συζητούν με πολλούς και για πολλά. Είναι και η ανασυγκρότηση, αυτό που επιχειρείται να γίνει στο χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς, είναι και οι κινήσεις στο χώρος της κεντροδεξιάς κλπ. Ένας κόσμος αναρωτιέται, ο ΣΥΡΙΖΑ με ποιους θα είναι; Με τους Ανεξάρτητους Έλληνες δεν μπορεί, με τη Ν.Δ. προφανώς δεν μπορεί, με το ΠΑΣΟΚ ή το σχήμα που θα διαμορφωθεί μπροστά στις εκλογές υπάρχει διαφωνία, με τη ΔΗΜΑΡ κάτι μένει αλλά δεν έχει διευκρινιστεί. Η συνεργασία με κάποια από τις δυνάμεις, θα σημάνει και ένα είδος σύμπτωσης σε κοινές συνισταμένες. Δηλαδή, δεν θα είναι ούτε το δικό σας πρόγραμμα, ούτε του αλλουνού. Με ποιον όμως;

Προφανώς, όμως, δεν μπορεί αυτό το πρόγραμμα να μην έχει κάποια βασική κατεύθυνση. Να μην έχει πυξίδα. Δεν μπορεί, δηλαδή, να γίνει με μέσους όρους, οι οποίες θα ακυρώνουν τους βασικούς προσανατολισμούς μιας πολιτικής. Άρα, με αυτή την έννοια, ή λοιπόν θα ωριμάσουν κάποιες πολιτικές δυνάμεις ή αλλιώς θα είναι τέτοιο το αποτέλεσμα που ο ίδιος ο λαός θα δώσει λύσεις. Και, νομίζω, ότι τελικά αυτό που λέμε λαϊκό αισθητήριο κατορθώνει τελικά με την ψήφο του να ανοίγει δρόμους και να δείχνει διεξόδους σε αυτά τα προβλήματα.

Για τις ευρωεκλογές

- Είναι οι ευρωεκλογές δημοψήφισμα;

Απολύτως και όχι μόνο. Είναι δημοψήφισμα για την κυβέρνηση Σαμαρά, για τα τρεισήμισι χρόνια της καταστροφικής πολιτικής του μνημονίου. Είναι ταυτόχρονα μια πολιτική συζήτηση σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο για κοινά προβλήματα, αυτά που λέγαμε πριν, για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης. Θα είναι πρώτη φορά που αυτή η συζήτηση θα είναι τόσο κοινή, αυτή η πολιτική αντιπαράθεση, στα κράτη – μέλη της Ε.Ε. Η Ελλάδα αποτελεί ίσως την κορυφή του παγόβουνου μιας συζήτησης, ενός προβλήματος που σχετίζεται με το πώς πορεύεται σήμερα η Ευρώπη…

- Κατανοητό. Αν, όμως, είναι έτσι με ποιους συμμάχους θα βρεθούμε, όταν ακούω το ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι οι σοσιαλδημοκράτες στην ουσία μπορεί να είναι και υποψήφιοι της κας Μέρκελ; Ο κ. Σουλτς να είναι υποψήφιος της κας Μέρκελ;

Εγώ πιστεύω ότι μετά από χρόνια συμπόρευσης σοσιαλδημοκρατών με την άλλη μεγάλη οικογένεια των χριστιανοδημοκρατών και τη συντηρητική παράταξη, έχουν αρχίσει πλέον μέσα σε αυτό το χώρο και συνειδητοποιούνται κάποια στρατηγικά αδιέξοδα, υπάρχει πλέον μια συνειδητοποίηση της κρίσης ταυτότητας σε αυτό που λέμε παραδοσιακή ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, κατά συνέπεια θεωρώ ότι και εκείνοι ψάχνονται. 

Άρα, με εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες θέλουν να δουν αυτοκριτικά την πορεία των προηγούμενων ετών, προφανώς, ανοίγει μια συζήτηση. Και θεωρώ ότι σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο οι αντίστοιχες δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως σοσιαλιστές σοσιαλδημοκράτες. 

 http://left.gr

Μιλώ για τα παιδιά μου

Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω, τραγούδησε συγκλονιστικά η Μοσχολιού...

Ο πόνος της μετανάστριας μάνας που κλαίει για τα παιδιά της, που ονειρεύεται και μοχθεί. Ο πόνος και η αγωνία κάθε γονιού για το παιδί του όποια γλώσσα κι αν μιλάει, σε όποια χώρα κι αν ζει.

Πώς όμως να μιλήσεις και να ιδρώσεις για τα παιδιά σου, όταν τα βλέπεις να χάνονται μπροστά σου και συ ανήμπορος να στέκεσαι εκεί παγωμένος και βουβός;

Πώς να αντέξεις αυτό τον πόνο όταν όλα τα όνειρά σου, η ζωή σου η ίδια πνίγεται μαζί με τα μικρά τους κορμιά;

Πώς να συνεχίσεις να ζεις σ' έναn τέτοιο κόσμο όπου η ανθρώπινη ύπαρξη λογίζεται σαν ένας αριθμός επιπλέον μετανάστη που πνίγηκε στα καθαρά, κρυστάλλινα και γεμάτα γαλάζιες σημαίες νερά τη χώρας σου;

Δεν τα άφησαν να μιλήσουν τα ίδια για τα όνειρά τους, τα σχέδιά τους, τις επιθυμίες τους. Αποφάσισαν κάποιοι άλλοι να σβήσουν τα όνειρά τους γιατί δεν θα ταίριαζαν στην εικόνα μιας προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε.

Όταν ο άνθρωπος γίνεται το μεγαλύτερο θηρίο της γης, τα όνειρα παύουν να υπάρχουν, πνίγονται, φιμώνονται, λογοκρίνονται, αφορίζονται. Η ελπίδα για την ανθρώπινη ύπαρξη πεθαίνει κι αυτή μαζί με τα μικρά πονεμένα κορμιά τους που τελικά "γαλήνεψαν" όταν ένιωσαν πάνω τους το μίσος του ανθρώπου.

Μην κλείσεις τ΄αυτιά σου, άκου τον πατέρα, τη μάνα τού κάθε παιδιού που χάθηκε μαζί με τα όνειρά του στη θάλασσα, στο δρόμο, στο κρησφύγετο, σε κάποιο στρατόπεδο προσφύγων..

Δώσ' τους την ευκαιρία να σου μιλήσουν για όλα εκείνα που θα ήθελαν να ζήσουν και να πραγματοποιήσουν. Δεν έχουν τα όνειρά μας χρώμα, θρησκεία και γλώσσα. Έχουν ψυχή, έχουν φωνή, έχουν αλήθεια. Είναι τόσο όμορφο ν' ακούς όνειρα. Σε γεμίζουν ελπίδα και θάρρος,σου ανοίγουν την ψυχή και σε οδηγούν λίγο πιο πέρα και λίγο πιο πέρα.

Ας μιλήσουμε για τα παιδιά μας ή καλύτερα ας τ' αφήσουμε να μιλήσουν τα ίδια, κι ακόμα περισσότερο ας τα βοηθήσουμε να τα πραγματοποιήσουν. Είναι ευθύνη μας και υποχρέωσή μας.

Αγγελική

imerologioanergou.gr

Τα «θαλασσοδάνεια» του Μεγάρου Μουσικής με εγγυητές…τους φορολογούμενους

Γράφει ο Γιώργος Λαιμός

«Για την σωτηρία του πολιτισμού» καλούνται οι Έλληνες φορολογούμενοι να «πάρουν» στις πλάτες τους τα δάνεια που έχει συνάψει το Μέγαρο Μουσικής με τρεις τράπεζες, με εγγυητή το ελληνικό δημόσιο. Το Μέγαρο έχει συνάψει τρία δάνεια συνολικού ύψους 245 εκατομμυρίων ευρώ. Από αυτά, το ανεξόφλητο υπόλοιπο στις 30 Ιουνίου του 2013 ήταν 229.277.251,32 ευρώ. Πρόκειται, ειδικότερα, για τρία δάνεια, ένα από την Εθνική Τράπεζα, ύψους 95 εκατ. ευρώ, την εξόφληση του οποίου έχει αναλάβει το ελληνικό Δημόσιο, και δύο ακόμα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το πρώτο 78.857.936 ευρώ και το δεύτερο 55.419.314 ευρώ.
Μάλιστα ενώ κόβονται συντάξεις των πεντακοσίων ευρώ το κράτος επιχορηγεί ετησίως το Μέγαρο Μουσικής με μεγάλα ποσά, σαφώς μειωμένα σε σχέση με το παρελθόν. Από τα 12 εκ. ευρώ που επιχορηγούνταν το 2009 μειώθηκε σε 5 εκ. ευρώ το 2010, σε 3 εκ. ευρώ το 2011 και σε 1,7 εκ. ευρώ το 2012.

Ο νόμος Παπακωνσταντίνου που «έσωσε» πρώτη φορά το Μέγαρο

Με τον Ν. 3943/2011, του τότε υπουργού Οικονομικών, το Ελληνικό Δημόσιο ανέλαβε την εξυπηρέτηση του δανείου του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ύψους 95 εκατ. ευρώ. Ήταν ο νόμος Παπακωνσταντίνου για τον οποίο είχε προκληθεί σάλος καθώς εν μέσω της σφοδρής οικονομικής κρίσης και οριζόντιων περικοπών στους πάντες και τα πάντα το δημόσιο αναλάμβανε τα δάνεια του Μεγάρου. Με τη σκανδαλώδη διάταξη, που περιλαμβανόταν σε φορολογικό νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, το ελληνικό δημόσιο, το οποίο ήταν ο εγγυητής των δανείων του Μεγάρου, καλούνταν να αποπληρώσει το χρέος του και να αναλάβει όλες τις οφειλές του, λόγω οικονομικής αδυναμίας και προβλημάτων, που δήλωνε ο «οίκος της τέχνης». Πρόκειται για δάνειο 25 χρόνων με εξαμηνιαίες δόσεις, αξίας 95 εκατ. ευρώ και περίοδο χάριτος 6 χρόνων για το κεφάλαιο.
Μάλιστα, η συγκεκριμένη διάταξη συνάντησε «σθεναρές» αντιδράσεις στη Βουλή. Ο τότε υφυπουργός Οικονομικών, Δ. Κουσελάς επιχειρηματολόγησε υπέρ της ψήφισης της συγκεκριμένης διάταξης λέγοντας ότι σε περίπτωση καταψήφισης το Μέγαρο Μουσικής κινδυνεύει να κλείσει.

Οι διατάξεις του Ν. 4093/2013 που επιχορήγησαν με 2.679.265 ευρώ το Μέγαρο Μουσική

Για το 2013 το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης επιχορηγήθηκαν με το ποσόν των 6 εκ. Μάλιστα λόγω 2 ειδικών διατάξεων, η πρώτη το Φεβρουάριο του ’13 και η δεύτερη τον Απρίλιο του ίδιου έτους ο αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Σταϊκούρας ενέκρινε δάνειο ύψους 2.679.265 ευρώ για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων που αφορούσε λειτουργικές δαπάνες του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και δεν σχετίζονται με ανεξόφλητες δανειακές υποχρεώσεις του εν λόγω φορέα προς τις τράπεζες.

Το «σκάνδαλο» δεν έχει τέλος

Με νομοθετική ρύθμιση που προωθείται από το υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά θα εγκρίνει και το υπουργείο Οικονομικών, η οποία θα τεθεί στο άμεσο μέλλον, προς ψήφιση από τους βουλευτές του Κοινοβουλίου, το κράτος για άλλη μία φορά θα αναλάβει όλα τα χρέη του Μεγάρου Μουσικής. Συγκεκριμένα, ως εγγυητής το Δημόσιο, σε έναν ουσιαστικά υπό πτώχευση οργανισμό, θα αναλάβει με την εν λόγω τροπολογία τα χρέη του σε τράπεζες, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία καθώς και σε προμηθευτές και άλλες επιχειρήσεις συνολικού ύψους, περίπου, 230 εκ. ευρώ. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες με το νομοσχέδιο, θα απαλλάσσονται των ευθυνών τους –αστικών και πιθανόν και ποινικών- τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Μεγάρου, έτσι ώστε να μην μπορούμε να μάθουμε «τις πταίει» για το «ναυάγιο» που υπέστη το Μέγαρο.

http://www.e-reportaz.gr/