Μαμά, μου πήραν την Νέα Ελλάδα μου.

Tου Στέλιου Κούλογλου

Εκνευρισμός επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου μετά την κίνηση Τσίπρα να συμπεριλάβει την έννοια της νέας Ελλάδας στις διακηρύξεις του αλλά και την κατοχύρωση της διεύθυνσης neaellada.gr από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην ομιλία του στην Τρίπολη ο εκνευρισμένος πρωθυπουργός κατήγγειλε ότι στη νέα Ελλάδα δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνονται «οι συνιστώσες, οι επαγγελματίες εργατοπατέρες και οι συντεχνίες στο Δημόσιο», οι οπαδοί της τρομοκρατίας και γενικώς όσοι ανήκουν στο «χθες».
Ο θυμός του πρωθυπουργού είναι δικαιολογημένος, γιατί το εγχείρημα της «Νέας Ελλάδας» ήταν το plan B που επεξεργαζόταν το Μέγαρο Μαξίμου. Η ταυτόχρονη διεύρυνση της ΝΔ με στελέχη από την ακροδεξιά αλλά και από το ΠΑΣΟΚ και την άλλοτε κεντροαριστερά (Λοβέρδος, Αηδόνης κλπ) ώστε να αντιμετωπιστεί η απειλή του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως στην περίπτωση ήττας της ΝΔ στις επερχόμενες εκλογές. Στο ίδιο σχήμα θα μπορούσε να στεγαστεί και ο κ. Βενιζέλος διατηρώντας την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, ακόμη και αν τα αποτελέσματα της «Ελιάς» αποδειχθούν καταστροφικά και τεθεί ανοιχτά πλέον ζήτημα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ.
 
Βεβαίως, η καλύτερη τακτική για την κυβέρνηση θα ήταν να απαντήσει στον δημοψηφισματικό χαρακτήρα που από την αρχή επεδίωξε να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην αναμέτρηση για τις ευρωεκλογές, με μια προσπάθεια υποβάθμισης της σημασίας τους. Στο Μέγαρο Μαξίμου υπήρχαν εισηγήσεις που έλεγαν ότι, με την κατάλληλη βοήθεια από τα πρόθυμα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, οι ευρωεκλογές θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως μια μεγάλη δημοσκόπηση και τίποτα παραπάνω, με την παράλληλη επίκληση προηγούμενων αποτελεσμάτων όπως της ΝΔ το 1999, που υποσκέλισε τότε  το κυβερνών ΠΑΣΟΚ αλλά ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2000, οι οποίες ακολούθησαν.
 
Επειδή τέτοιου είδους ευφυείς στρατηγικοί ελιγμοί δεν είναι το φόρτε του κ. Σαμαρά και της ακροδεξιάς ομάδας στο Μέγαρο Μαξίμου, η ΝΔ αποφάσισε να σηκώσει το γάντι που της πέταξε ο ΣΥΡΙΖΑ, αποδεχόμενη ότι τα αποτελέσματα της αναμέτρησης θα κρίνουν τις πολιτικές εξελίξεις. Μάλιστα ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωνε πεπεισμένος ότι μπορεί να «γυρίσει» το αποτέλεσμα υπέρ της ΝΔ. Πρόκειται για το ίδιο πολιτικό αισθητήριο που το 1993 τον οδήγησε στην δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης η οποία διαλύθηκε αργότερα μέσα στη γενική απαξίωση και το 2012 στην πρόκληση των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του Μαΐου, στις οποίες η ΝΔ κατέβηκε με στόχο την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία: το 18,85% που τελικώς κέρδισε ήταν το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα στην ιστορία της παράταξης.
 
Βλέποντας το κίνδυνο της σύνθλιψης ανάμεσα στις συμπληγάδες ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ δεν είχε άλλο δρόμο από το να θέσει επίσης το δικό του δίλημμα, απειλώντας ότι αν δεν κερδίσει ένα ικανοποιητικό ποσοστό θα φύγει από την κυβέρνηση με αποτέλεσμα την πτώση της.  Ελάχιστοι πιστεύουν ότι ο κ. Βενιζέλος και οι συνεργάτες του εννοούν πραγματικά ότι θα παρατήσουν τα υπουργεία προκαλώντας εθνικές εκλογές, αφού σε μια τέτοια περίπτωση το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει με πλήρη εξαφάνιση και οι νυν βουλευτές του δεν υπάρχει περίπτωση να επανεκλεγούν. Όμως το γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος απειλεί ότι θα αποχωρήσει δημιουργεί πολιτικά τετελεσμένα από τα οποία δύσκολα μπορεί κανείς να αποδράσει. Τι θα επικαλεστεί πχ το ΠΑΣΟΚ ώστε να παραμείνει στην κυβέρνηση, αν κερδίσει ένα ποσοστό γύρω στο 5%;
 
Το πρόβλημα με την στρατηγική που επέλεξε το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι αυτό που διαπίστωνε ένα άρθρο του χθεσινού Βήματος που είχε τον τίτλο: «To φάντασμα του Μαΐου του 2012 επάνω από το Μαξίμου». Ένα καταστροφικό εκλογικό αποτέλεσμα ανάλογο με το 18,85%  του 2012, το οποίο πολλοί στην ΝΔ φοβούνται καθώς διαβάζουν τις μυστικές δημοσκοπήσεις, ενώ συγχρόνως  διαπιστώνουν την οργή των πολιτών και ένα βουβό κλίμα που συνήθως επιφυλάσσει  δυσάρεστες εκπλήξεις για τους κυβερνώντες.
 
Την ίδια στιγμή, προσθέτει το άρθρο, «το μεγάλο πρόβλημα του πρωθυπουργού είναι η οργανωμένη ΝΔ που πλέον δεν έχει να του προσφέρει τίποτα και έχει ξεπεραστεί από την εποχή». Το μεγάλο άλμα μπρος τα μπρος θα ήταν η μετονομασία της ΝΔ σε νέα Ελλάδα, που παράλληλα με την αλλαγή ΑΦΜ θα φόρτωνε τα τραπεζικά της χρέη στους φορολογούμενους, αλλά η παρέμβαση  «Νέα Ελλάδα» του ΣΥΡΙΖΑ βάζει τώρα πρόσθετα εμπόδια.
 
Από δω και οι κραυγές του στιλ «Μαμά, μου πήραν την Νέα Ελλάδα μου» που έβγαλε προχθές ο κ. Σαμαράς. Έτσι, προς το παρόν, η ΝΔ έχει αρκεστεί να ψάχνει,  πληρώνοντας όσο όσο, για ευνοϊκές δημοσκοπήσεις που να δείχνουν ότι παλεύει ακόμη για την πρώτη θέση στις εκλογές. Με την ελπίδα ότι η τεχνητή καλλιέργεια μιας  ατμόσφαιρας ντέρμπι θα κινητοποιήσει την αχρηστευμένη ΝΔ και παράλληλα θα εμποδίσει την δημιουργία της εκλογικής χιονοστιβάδας στις 25 Μαΐου που απειλεί να την παρασύρει.



http://tvxs.gr/

Πρόσκληση Προεκλογικής Συγκέντρωσης Απόστολου Βολιώτη με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Η Δημοτική Παράταξη 

"ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΗΜΟ"

και ο Υποψήφιος Δήμαρχος 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΟΛΙΩΤΗΣ 

σας καλούν σε 

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

τη ΔΕΥΤΕΡΑ 12-5-2014, ώρα 8:00 μ.μ.

ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑ

http://pa-pallini.blogspot.gr/

Και τώρα, πώς μένουν;

Την 25η Μαΐου θα απαντηθεί η ερώτηση «ναι ή όχι στην κυβέρνηση». Όχι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ έθεσε στο εκλογικό δίλημμα στη βάση του συνθήματος «ψηφίζουμε και φεύγουν», αλλά επειδή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος κατέστησε σαφές ότι στις ευρωεκλογές κρίνεται η κυβερνητική σταθερότητα. Άλλωστε, η αισιοδοξία που έχει καλλιεργήσει το Μέγαρο Μαξίμου ότι η ΝΔ μπορεί ακόμη και να πετύχει πρωτιά βάζει πολύ ψηλά τον πήχυ για την κυβέρνηση, που δεν θα μπορεί εύκολα να πει «συνεχίζουμε» αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις ευρωεκλογές και μάλιστα με διαφορά που δεν θα είναι οριακή.
Στο παρασκήνιο έχουν αρχίσει ήδη να εκφράζονται γκρίνιες από υπουργούς και βουλευτές της συμπολίτευσης που φοβούνται πως γίνονται μονόδρομος οι πρόωρες εθνικές εκλογές και μάλιστα με ευθύνη της κυβέρνησης που μπορεί να χρεωθεί το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κόστους για την αστάθεια ενώ εκκρεμεί η συμφωνία με τους πιστωτές για την απομείωση του ελληνικού χρέους. Είναι προφανές ότι οι εταίροι στην ΕΕ δεν διανοούνται ότι μπορεί μετά τις ευρωεκλογές να ξεκινήσει νέα προεκλογική περίοδος εδώ και μάλιστα με απρόβλεπτη διάρκεια, ενώ το ΔΝΤ έκανε ήδη την πρώτη παρέμβασή του συνδέοντας την επιτυχία του προγράμματος προσαρμογής με την πολιτική σταθερότητα.
 
Αυτή τη στιγμή φαίνεται δύσκολο να κάνει πίσω η κυβέρνηση από τη γραμμή ότι η 25η Μαΐου θα είναι καθοριστική για τις πολιτικές εξελίξεις, παρόλο που ο πρωθυπουργός διαμηνύει ότι δεν τίθεται θέμα κυβερνητικής σταθερότητας. Από τη στιγμή που τέτοιο θέμα θέτει συνεχώς το τελευταίο διάστημα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος και παρόλο που δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο εκλογικό ποσοστό ως όριο ασφαλείας, είναι προφανές ότι τη νύχτα των ευρωεκλογών η συζήτηση θα είναι για το αν η κυβέρνηση μπορεί ή όχι να σταθεί. Ακόμη και ο ανασχηματισμός που προετοιμάζεται ήδη, με σημείο αιχμής την αλλαγή στην ηγεσία του ΥΠΟΙΚΟ, δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να δώσει πολιτικό χρόνο στην κυβέρνηση, εφόσον το αποτέλεσμα είναι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.
 
Ενώ εκδηλώνονται ισχυρές αντιδράσεις για το νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚΟ σχετικά με τον αιγιαλό που δεν αποκλείεται να αποσυρθεί τελικά για να μην καταψηφιστεί, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ επενδύουν στην πόλωση με τον ΣΥΡΙΖΑ και στην ανάδειξη οποιασδήποτε δήλωσης στελέχους της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση.
 
Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε την ενόχλησή του για τη δήλωση του Ζ.Κ.Γιούνκερ, ότι «ακόμη και στην Ελλάδα η χριστιανοδημοκρατική κυβέρνηση τα πάει καλύτερα» από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση. Ο Φ. Σαχινίδης παρατήρησε ότι ο υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ξέχασε το έλλειμμα που παρέδωσε η κυβέρνηση Καραμανλή το 2009 και αυτό είναι πολύ ενδεικτικό της αγωνίας που υπάρχει στη Χαριλάου Τρικούπη μήπως επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη της υποψήφιας με τη ΔΗΜΑΡ για την ευρωβουλή Μ. Κοππά ότι «όσοι θέλουν σταθερότητα θα ψηφίσουν Σαμαρά και όχι δεκανίκια». 

ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ, ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ

Κώστας Μαρκαντώνης - Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης, στην Δημοτική Ενότητα Παλλήνης, με το συνδυασμό «Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο».

Ο Κώστας Μαρκαντώνης γεννήθηκε στο Αηδονοχώρι Καρδίτσας το 1962.

Κατοικεί στην Παλλήνης από το 1987, είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

Είναι Πτυχιούχος του Γεωλογικού Τμήματος του Α.Π.Θ. και Διδάκτωρ της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών του Ε.Μ.Πολυτεχνείου.


Εργάστηκε σε δουλειές σχετικές με το αντικείμενο των σπουδών του μετά το 1995 (προηγήθηκε μεταπτυχιακό στην οικοδομή). Στη συνέχεια (1995 – 2000), κατά διαστήματα στο Υπουργείο Γεωργίας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ως ελεύθερος επαγγελματίας Γεωλόγος Μελετητής. Σήμερα εργάζεται στο Εργαστήριο Τεχνικής Γεωλογίας & Υδρογεωλογίας του Ε.Μ.Π. και πρόσφατα εντάχθηκε στον κλάδο του Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΔΙΠ), στον Τομέα Γεωλογικών Επιστημών της Σχολής Μηχ. Μετ. Μεταλλουργών.

Από το 1996, ως ερευνητής στο παραπάνω Εργαστήριο, συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα που αφορούσαν θέματα Υδρογεωλογίας, Τεχνικής Γεωλογίας και Περιβάλλοντος.

Από τα φοιτητικά του χρόνια ενταγμένος στην αριστερά, αρχικά στο ΚΚΕ, στη συνέχεια στονΣυνασπισμό, σήμερα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και συντονιστής της Οργάνωσης Μελών του ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης.

Έχει συνεχή παρουσία και δράση για τοπικά και γενικότερα κοινωνικά – πολιτικά ζητήματα.

Ιδρυτικό μέλος της Δημοτικής Παράταξης «Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο».

Πιστεύει στη συλλογική προσπάθεια και στην αναγκαιότητα δημιουργίας από τη Δημοτική αρχή, προϋποθέσεων ουσιαστικής συμμετοχής των Δημοτών. Μόνον έτσι μπορεί να αναπτυχθεί κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης, απέναντι στις πολιτικές που μετέτρεψαν την αυτοδιοίκηση, σε γραφειοκρατικό, διεκπεραιωτικό, εισπρακτικό μηχανισμό.

http://pa-pallini.blogspot.gr/

Ιστορίες υποψηφίων δημοτικών συμβούλων. Αληθινές και όχι... τόσο μακρινές περιπτώσεις

Το άρθρο είναι προϊόν σάτιρας

«Γεια ονομάζομαι… είμαι 24 ετών, είμαι ένα νέο παιδί που θέλει το καλό της πόλης του».

«Είμαι η…, μητέρα 2 φοιτητών, παντρεμένη με τον… 13 χρόνια»

Ίσως οι περισσότεροι μας συναντήσαμε κάτι ανάλογο αυτή την περίοδο στα social media ή έξω από την πόρτα μας με φωτογραφία-υπερπαραγωγή του υποψηφίου. Ναι, πρόκειται για τη μάστιγα των υποψηφίων δημοτικών-κοινοτικών συμβούλων, κλασική περίπτωση.

Δεν ξέρω ακριβώς τι παίχτηκε φέτος αλλά το κακό έχει παραγίνει. Οι μισοί δημότες που απαξιούσαν το πολίτικο σύστημα και δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη φιλοδοξία ξαφνικά μεταμορφώθηκαν σε επαγγελματίες πολιτικούς και «ζητούν την ψήφο μας για το καλό της πόλης». Είναι η πολιτική αφύπνιση μιας κοινωνίας που θέλει να χειραφετηθεί και να χαράξει ένα νέο δρόμο ή ένα νέο trend κοινωνικής προσταγής για να είσαι cool;

Ο… 24 χρονών δεν είχε καμιά σχέση με τα κόμματα στη ζωή του. Οκ εντάξει, μόνο τότε που του έδιναν σημειώσεις κάποιες παρατάξεις και πέρασε ευκολότερα το πανεπιστήμιο ή που αργότερα ένας γνωστός, γνωστού των γονιών του από το χωριό τον διόρισε σε μια καλή θέση. Παρόλ’ αυτά, ο φίλος μας είναι ανεξάρτητος, καθαρός και δεν συμμετείχε ποτέ ενεργά σε κάποια πολιτική δύναμη. Όμως μια μέρα ξύπνησε και ένιωσε το κάλεσμα μέσα του. Ένιωσε μια δύναμη, ένα φως να του λέει πως είχε έρθει η ώρα να κάνει κάτι για την πόλη του. Ίσως του έπεσαν βαριά τα καλαμαράκια από χτες, ίσως το εισιτήριο που πέταξε στο δρόμο ίσως ήθελε να εντυπωσιάσει την γειτόνισσα.

Εμείς πρέπει να τον αποδεχτούμε όπως είναι και να του κάνουμε και ένα like στο Facebook μιας και είναι ομορφόπαιδο στη φωτογραφία του για την έναρξη της πολίτικης του καριέρας.

Μια άλλη ανατριχιαστική και αληθινή ιστορία είναι η εξής: Γυναίκα πολίτικου μηχανικού η…, έχει βαρεθεί με τον γάμο της. Αναγκάστηκε να καταθέσει τις πινακίδες του SUV που είχε αγοράσει πριν 2 χρόνια με δάνειο καθώς τα τέλη ήταν πολλά. Δεν έχει απατήσει ποτέ τον άντρα της, αλλά καλοβλέπει τον γείτονα απέναντι που ποτίζει τα φυτά κάθε απόγευμα χωρίς μπλούζα. Πάει για καφέ με τις φίλες της και τους ανακοινώνει πως ο … δήμαρχος της πόλης, θέλει να είναι στον συνδυασμό του γιατί πιστεύει ότι θα εντυπωσιάσει με την παρουσία της, η οικογένεια της είναι υπόδειγμα ήθους και πως θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την επανεκλογή του συνδυασμού. Έτσι οι φίλες κρατώντας από μια τσάντα στο χέρι με πολιτικά φυλλάδια της… γυρίζουν την πόλη και μοιράζουν σε γνωστούς και μη.

Να σημειωθεί πως στις 4 έχουν κομμωτήριο.

Φέτος λοιπόν όλοι ένιωσαν το χρέος να πάρουν μέρος στις εκλογές. Ξεκίνησε από τον διπλανό του διπλανού και έφτασε και σε αυτούς με τη φράση «Γιατί όχι και εγώ;». Η «πολιτική επανάσταση της κουτσής Μαρίας» είναι το νέο trend του 2014 που πρέπει να χτυπάμε με το #δημοτικοςσυμβουλος όλοι μας!

Γράψε και εσύ την δική σου ιστορία και που ξέρεις… μπορεί να σε ψηφίσουμε.

Ιωσήφ Χαλαβαζής - anexartiti.gr 

Με τη σκούπα και το φαράσι

H κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει περικοπές για να σώσει την Ελλάδα. Ξεκίνησε από τους πιο αδύναμους, τους σχολικούς φύλακες, τις καθαρίστριες κλπ. Ας μιλήσω και εγώ για το δικό μου κομμάτι, το κομμάτι καθαριστριών.

Ένα βράδυ κοιμηθήκαμε ως εργαζόμενες και το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε απολυμένες. Σοκ! Αμέτρητα ερωτήματα: πώς να το διαχειριστείς, πώς να το πιστέψεις, τι να κάνεις, πώς συνεχίζεις, η ζωή σου διαλύεται, στην αρπάζουν, σε πετάνε στο δρόμο.

595 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, γυναίκες με ηλικία άνω των 45. Γυναίκες στο μεγαλύτερο ποσοστό με μονογονεϊκές οικογένειες, χωρισμένες με παιδιά που σπουδάζουν, χαμηλόμισθες πολύ, με μισθό που μετά βίας κάλυπτε τις βασικές ανάγκες. Μια από αυτές είμαι και εγώ. 52 χρονών, μητέρα δύο παιδιών, που τα μεγάλωσα μόνη μου και τώρα βρισκόμαστε και οι τρεις στην ανεργία – χρόνια ψάχνουν οι κόρες μου για δουλειά αλλά μάταια.

Ξαφνικά ένας τοίχος βρέθηκε μπροστά μου και σκέφτομαι τι να κάνω. Να πέσω πάνω του ή να τον προσπεράσω και να πάω ένα βήμα παρακάτω; Τον προσπερνάω, λοιπόν. Δεύτερη σκέψη; Θα παλέψω, θα αγωνιστώ και αν χάσω τουλάχιστον θα έχω παλέψει.

Σαν τα μυρμήγκια δουλέψαμε όλες μαζί ώστε να καταλάβουν οι συναδέλφισσες – και εγώ μαζί – τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα.

Έτσι ξεκίνησε ο αγώνας μας. Κάθε μέρα με το πανό, τη ντουντούκα και ραντεβού έξω από το Υπουργείο Οικονομικών. Ενώσαμε τις φωνές μας και τις κάναμε πιο δυνατές. Κάθε μέρα εκεί, κάθε μέρα και πιο πολλές. Αρχίσαμε να ενοχλούμε και τα έβαλαν μαζί μας: «Να φύγετε από εδώ», μας έλεγαν, «να πάτε στο Μητσοτάκη, αυτός σας έδιωξε», «να πάτε στο Στουρνάρα» μας έλεγε ο Μητσοτάκης. Και εμείς πεισμώναμε περισσότερο και λέγαμε ότι δε θα τους περάσει. Συγκρουστήκαμε άπειρες φορές με τα ΜΑΤ, μας χτύπησαν, μας ειρωνεύτηκαν, μας εγκλώβισαν στα Υπουργεία, αλλά εμείς δεν κάναμε πίσω. Είχαμε αποφασίσει να μη μας σταματήσει ΤΙΠΟΤΑ.

Στον αγώνα μας είχαμε συμμάχους τον κόσμο, που μας έδινε κουράγιο στο δρόμο, φορείς και συλλογικότητες που ήταν πάντα στο πλευρό μας, ανθρώπους που βλέπανε την αδικία και μας υποσχέθηκαν ότι θα παλέψουν το δίκιο μας.

Σήμερα μετά από 8 μήνες αυτό που νιώθω δεν είναι απογοήτευση γιατί ξέρω ότι ο αγώνας δεν τελειώνει αν δε δικαιωθεί. Ξέρω ότι θα γυρίσω στη δουλειά μου, όμως οι στιγμές, οι ημέρες, η αναμονή είναι δύσκολες.

Εγώ έμαθα να αγωνίζομαι και να κερδίζω. Έμαθα να παλεύω για τη ζωή μου και τη ζωή των παιδιών μου, γιατί δεν ονειρεύτηκα συντρίμμια για τα παιδιά μου, γιατί θέλω κάθε μέρα να κοιτάζω τον ήλιο και να χαμογελώ. Πρέπει, λοιπόν, να σηκώσω πιο ψηλά το κεφάλι και να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησα.

Όλα τώρα θα είναι πιο δύσκολα χωρίς λεφτά, χωρίς δουλειά, χωρίς χαμόγελο αλλά ξέρω ότι δε θα κρατήσει πολύ. Γιατί αυτή η μνημονιακή πολιτική σύντομα θα είναι παρελθόν και θα ξαναδούμε μια καλύτερη ζωή.

Ο αγώνας μου για ένα καλύτερο αύριο συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι εγώ και οι συναδέλφισσές μου να γυρίσουμε πίσω στη δουλειά.

Γιατί έχω 21 χρόνια με τη σκούπα και το φαράσι, μεγάλωσα δυο παιδιά και νιώθω περήφανη γι’αυτό. Δε χαρίζω τίποτα σε κανένα, τα θέλω όλα πίσω και ξέρω ότι θα τα πάρω. Λέω, λοιπόν, πως ο αγώνας των καθαριστριών ίσως γίνει ορόσημο και για άλλους αγώνες.

Κλείνω φωνάζοντας ένα σύνθημα: ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

Δέσποινα Κωστοπούλου (απολυμένη - αγωνιζόμενη καθαρίστρια του Υπουργείου Οικονομικών)

https://barikat.gr/

Οι πολυκατοικίες πέφτουν από μέσα

Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, τόσο ζυγώνει η ώρα που η Νέα Δημοκρατία βαράει διάλυση. Για το ΠΑΣΟΚ ούτε λόγος, αφού η τακτική της αλλαγής επωνυμίας για την αποφυγή της διάλυσης δεν λειτούργησε ποτέ σε καμία επιχείρηση, και δη φαληρισμένη. Η Ελιά, εκτός από τον ήλιο θέλει και τη θάλασσα, και το μόνο που προσφέρεται σήμερα είναι ένα Ποτάμι, κι αυτό μπαζωμένο. Κανονικά. Με μπάζα των εργολάβων. Το μόνο σχήμα που θα μπορούσε να τους χωρέσει είναι τα Κελιά.

Στη Νέα Δημοκρατία ωστόσο, η διάλυση αναμένεται να έχει περισσότερο σασπένς. Σασπένς έχει και στο ΠΑΣΟΚ βέβαια, αφού το βροντερό παρών του Γιωργάκη δίνει άλλον αέρα στον εκνευρισμό του Βενιζέλου. Αλλά όπως και να το κάνουμε, την αγωνία και το κύρος που προσθέτει ο μεγαλοαστισμός της μεγάλης Δεξιάς παράταξης, η Δημοκρατική παράταξη δεν τα βίωσε ούτε όταν ο Αντρέας ήταν στο Ωνάσειο και οι δελφίνοι πάλευαν να τον θάψουν πριν την ώρα του.

Στην πολυκατοικία της Δεξιάς συγκατοικούν σήμερα οι ακροδεξιοί του Σαμαρά και του Μπαλτάκου, οι ακροδεξιοί του Καρατζαφέρη (που μπορεί να μην τον κάλεσαν στην πολυκατοικία, αλλά κάλεσαν τους ποντικούς του), οι Ντορικοί (δηλαδή οι Μητσοτακικοί) και οι Καραμανλικοί. Όλο και κάποιοι θα μου διαφεύγουν, αλλά το κάνουν από συνήθεια, για παν ενδεχόμενο.

Οι Μπαλτάκοι απειλούν να κάνουν νέο κόμμα μαζί με όσους φασίστες από τη Χρυσή Αυγή που μπορούν να συντάξουν μία κανονική πρόταση, εάν η Νέα Δημοκρατία συνεχίσει την αριστερή πορεία που έχει πάρει. Οι Καραμανλικοί δυσανασχετούν με την ακροδεξιά πορεία που έχει πάρει η παράταξη και επιφυλάσσονται (λέμε και καμιά… μπαλτακία). Οι ακροδεξιοί του Καρατζαφέρη κυβερνάνε (ασχολίαστο). Μόνο οι Ντορικοί δρουν οργανωμένα και βάση σχεδίου. Κι όταν λέμε οργανωμένα το εννοούμε. Σαν οπαδικός σύνδεσμος ένα πράγμα.

Πως λέγεται αυτό που ο Μαρινάκης κατεβαίνει υποψήφιος στον Πειραιά απέναντι από τον εκλεκτό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ εδώ και χρόνια βρίσκεται στο πλευρό της οικογένειας Μητσοτάκη, η οποία υποτίθεται στηρίζει την κυβέρνηση Σαμαρά; Και πως λέγεται αυτό που, εντελώς τυχαία, η Ντόρα σε ένα ρεσιτάλ ειλικρίνειας, παραδέχτηκε την περασμένη εβδομάδα πως “η Νέα Δημοκρατία είναι πια ένα μικρό κόμμα”;

Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού κατεβαίνει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, όπως και η κουτσή Μαρία (για την ακρίβεια τρεις κουτσές Μαρίες γιατί η πρώτη έκανε επιτυχία) και την ίδια ώρα οι φυλλάδες του μιλάνε για τον Έλληνα Μπερλουσκόνι. Γίνεσαι Μπερλουσκόνι με μια θεσούλα στο δημοτικό συμβούλιο; Δεν Νομίζω Μαρινάκη.

Η κάθοδος επίσημου σχήματος του Ολυμπιακού στον Πειραιά, δεν είναι παρά η εκκίνηση της προσπάθειας για τη δημιουργία του νεοφιλελεύθερου πόλου της μεγάλης Δεξιάς.

Από τα ορφανά του Τζήμερου, μέχρι τις παρυφές του Ποταμιού. Από τον υπόδικο Ψωμιάδη μέχρι τον οραματιστή Πολύδωρα. Από το μακρύ χέρι του Καρατζαφέρη μέχρι και τον Χατζημαρκάκη. Όλοι αυτόν τον πόλο ονειρεύονται.

Μετά τις εκλογές και την αναμενόμενη επιτυχία του σχήματος, αφού χρόνια τώρα οι εκλογές στον Πειραιά ήταν πάντα θέμα “Θρύλου”, θα έρθουν και τα σπουδαία. Και θα πυροδοτήσουν τις εξελίξεις.

Το θέμα είναι ποιος θα ανάψει το φυτίλι. Γιατί στο σκοτάδι που έχει ρίξει τη χώρα το ακροδεξιό επιτελείο του Σαμαρά, το φιτίλι δεν φαίνεται τι μήκος έχει.

Γι’ αυτό κι αυτός που θα το ανάψει κινδυνεύει να καεί πρώτος.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον πως και οι υπόλοιποι θα βρίσκονται κάπου εκεί κοντά.


Πηγή:
rebeliskos.wordpress.com

 

Δούρου: Να αλλάξουμε ρότα στην Αττική με μήνυμα ανατροπής

Αισιόδοξη και δυναμική εμφανίστηκε η υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής, επικεφαλής του συνδυασμού «Δύναμη Ζωής» Ρένα Δούρου, στη διάρκεια της προεκλογικής ομιλίας της στην Ελευσίνα.

«Σε λίγες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να αλλάξουμε ρότα στην Αττική και να στείλουμε μήνυμα ανατροπής κι ελπίδας, κερδίζοντας τη μάχη των μαχών. Τη μάχη της Περιφέρειας της Αττικής!» τόνισε η κ.Δούρου

Το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε πολιτικά «πυρά» εναντίον του απερχόμενου Περιφερειάρχη, αποκαλώντας τον «άνθρωπο των εργολαβικών συμφερόντων», αλλά και «άνθρωπο της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά». Ο οποίος, όπως υπογράμμισε, «επέλεξε να θυσιάσει τον υποψήφιο του κόμματός του για να διατηρηθεί ζωντανός ο κυβερνητικός του εταίρος, το ΠΑΣΟΚ. Να παρατηθεί δηλαδή πάση θυσία η ζωή αυτής της κυβέρνησης. Και αυτής της περιφερειακής διοίκησης». Ο λόγος; «Να κλείσουν κερδοφόρες συμφωνίες, όπως η προωθούμενη εκχώρηση των αιγιαλών, στο πλαίσιο της τσιμεντοποίησης του παράκτιου μετώπου. Στα χνάρια της εκχώρησης του Ελληνικού…».

Διαβάστε τα κύρια σημεία της ομιλίας της Ρένας Δούρου:

- Οι παθογένειες και τα προβλήματα της Αττικής βοούν ότι ο απερχόμενος Περιφερειάρχης έχει πλέον ολοκληρώσει έναν κύκλο που ελάχιστα απέφερε στους πολίτες και το περιβάλλον.

- Σε λίγες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να αλλάξουμε ρότα στην Αττική. Και να στείλουμε διπλό μήνυμα. Ένα μήνυμα ανατροπής κι ελπίδας, κερδίζοντας τη μάχη των μαχών. Τη μάχη της Περιφέρειας της Αττικής. Της Αττικής που κάποιοι την αντιμετωπίζουν ως «φιλέτο» για τα εργολαβικά συμφέροντα των αυτοκινητόδρομων και των διοδίων. Ως «χρυσωρυχείο» για τους εργολάβους των απορριμμάτων.

- Ο απερχόμενος Περιφερειάρχης είναι ο άνθρωπός τους. Όπως άλλωστε και της κυβέρνησης. Του ίδιου του πρωθυπουργού, του κ. Σαμαρά. Ο οποίος έχει κάνει την επιλογή του. Να θυσιάσει τον υποψήφιο του κόμματός του προκειμένου να διατηρηθεί ζωντανός ο κυβερνητικός του εταίρος, το ΠΑΣΟΚ. Να παρατηθεί δηλαδή πάση θυσία η ζωή αυτής της κυβέρνησης. Και αυτής της περιφερειακής διοίκησης.

Προκειμένου να κλείσουν κερδοφόρες συμφωνίες, όπως η προωθούμενη εκχώρηση των αιγιαλών, στο πλαίσιο της τσιμεντοποίησης του παράκτιου μετώπου. Στα χνάρια της εκχώρησης του Ελληνικού…

- Μας κατηγορούν ότι δεν γνωρίζουμε τα ζητήματα της Αυτοδιοίκησης. Ότι είμαστε άσχετοι με το χώρο αυτόν. Ε, λοιπόν, ναι, το παραδεχόμαστε, είμαστε άσχετοι. Είμαστε άσχετοι με τη μίζα, με τη διαπλοκή. Είμαστε άσχετοι στην εξυπηρέτηση των εργολαβικών συμφερόντων. Ναι, είμαστε άσχετοι με όλα αυτά. Γιατί εμάς δεν μας ενδιαφέρουν τα συμφέροντα και οι συμφωνίες μαζί τους. Αλλά η κοινωνία και οι ανάγκες της. Οι πολίτες και το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμά τους να ζήσουν τη ζωή που τους αξίζει. Με αξιοπρέπεια, ανθρωπιά, αλληλεγγύη.

- Έχουμε επιλέξει το στρατόπεδο των πολιτών. Με μια νέα νοοτροπία. Ένα νέο ήθος. Ένα ήθος που βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα του «ήθους» του βαθέως ΠΑΣΟΚ, που εκπροσωπεί ο απερχόμενος Περιφερειάρχης. Ο οποίος σήμερα επιχειρεί να κρύψει την κομματική του ταυτότητα. Όμως είναι γνωστό σε όλους: ο σημερινός περιφερειάρχη ήταν, είναι και θα είναι ΠΑΣΟΚ. Του κόμματος που άνοιξε την πόρτα στο ΔΝΤ και στα μνημόνια. Και που σήμερα επιβάλλει, μαζί με τη ΝΔ, τις πολιτικές λιτότητας που εξαθλιώνουν την κοινωνία.

-   Η «Δύναμη Ζωής» αισθάνεται ότι αναλαμβάνει μια τεράστια διπλή ευθύνη: πρώτον, να βάλει τέλος στο σύστημα του απερχόμενου Περιφερειάρχη. Γιατί δώδεκα χρόνια είναι αρκετά. Φθάνει πια! Ήλθε η ώρα η Αττική να αλλάξει σελίδα.

Και δεύτερον, να βάλει τις βάσεις για ένα νέο ήθος στην Περιφέρεια. Μια Περιφέρεια με τον πολίτη στο επίκεντρο, να γνωρίζει και να ελέγχει. Όχι όπως σήμερα που ο πολίτης αγνοεί ακόμη και την ύπαρξη της Περιφέρειας. Και αυτό δεν έτυχε. Πέτυχε. Αποτελεί ίσως το μοναδικό χειροπιαστό έργο του απερχόμενου περιφερειάρχη. Η καλλιέργεια της άγνοιας των πολιτών και η λειτουργία μέσα στο σκοτάδι της Περιφέρειας. Γιατί είναι γνωστό ότι μέσα στο σκοτάδι τα τρωκτικά μπορούν να κάνουν πάρτι. Χωρίς κανείς να λογοδοτεί στους πολίτες.

http://www.koutipandoras.gr/

Υπό διάλυση το ΠΑΣΟΚ: O Νίκος Ανδρουλάκης διαφωνεί με το δίλημμα Βενιζέλου για τις ευρωεκλογές

«Εμφύλιος» έχει ξεσπάσει στο ΠΑΣΟΚ για το εκβιαστικό δίλημμα Βενιζέλου καθώς ο γραμματέας του κόμματος διαφωνεί με τη στρατηγική του προέδρου.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο κ.Ανδρουλάκης στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9,84» εξέφρασε την ξεκάθαρη αντίθεσή του προκαλώντας μεγάλες...φουρτούνες στη Χαριλάου Τρικούπη.

Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τις δηλώσεις του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ.

Δημοσιογράφος: Λέτε όμως ότι εάν η Ελιά δεν πάει καλά, το ΠαΣοΚ θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση...

Ν. Ανδρουλάκης: «Εγώ διαφωνώ με όλα αυτά. Διαφωνώ με την τακτική αυτή. Το ΠαΣοΚ πρέπει να δώσει μάχη για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».

Δημοσιογράφος: Διαφωνείτε με την πρωτοβουλία Βενιζέλου;

Ν. Ανδρουλάκης: «Διαφωνώ με την άποψη ότι το ΠαΣοΚ, εκ των προτέρων, καθορίζει την στάση του... Ένα αρνητικό αποτέλεσμα για το ΠαΣοΚ έχει σχέση και με τα αποτελέσματα που θα έχουν τα υπόλοιπα κόμματα. Δηλαδή, εάν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., η Νέα Δημοκρατία έχουν χαμηλά αποτελέσματα, τότε ο ελληνικός λαός θα στείλει ένα μήνυμα, ότι “παιδιά συνεργαστείτε”. Δεν θα δώσει δύναμη σ' έναν νέο δικομματισμό...»...

http://www.koutipandoras.gr/

Τελευταία προσπάθεια η κρίση να γίνει ευκαιρία και όχι καταστροφή

Της Κρυσταλίας Πατούλη
Κάθε κόμμα και κάθε πολιτικός μπορεί να έχει στοιχεία θετικά που καταφέρνουν να γοητεύσουν έναν πολίτη. Το ζήτημα όμως δεν είναι τα μεμονωμένα αυτά στοιχεία που ενίοτε χρησιμοποιούνται υποκριτικά για να μη φανεί η αλήθεια ή διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα. Το κυριότερο είναι, σε ποιό πλαίσιο υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, τί αντιπροσωπεύουν, με ποιόν τρόπο αξιοποιούνται στην πράξη και κυρίως που στοχεύουν... Για παράδειγμα, όλοι μιλούν για Δημοκρατία, αλλά το τι εννοεί ο καθένας μ' αυτήν τη λέξη μπορούμε να το υποθέσουμε μόνο από το πλαίσιο, από το εκάστοτε σύστημα - κόμμα που την χρησιμοποιεί...

Αυτό το πλαίσιο καθορίζει και τα όποια στοιχεία ενός πολιτικού και ενός κόμματος, που γίνονται μετά από χρόνια μάλιστα συνήθεια και συνθέτουν τον πολιτικό πολιτισμό του, τον τρόπο ζωής και ύπαρξής του. Και τελικά, γίνονται η αυτοματοποιημένη συμπεριφορά του, κάτι πολύ δύσκολο να αλλάξει στην πορεία και που τις περισσότερες φορές εκφυλίζεται σε εξάρτηση: Ένα πρόβλημα που κάποιος θα το έχει απέναντί του να το παλεύει μια ζωή, όσο κι αν προσπαθήσει πιθανά να απομακρυνθεί κάποτε απ' αυτό (π.χ. οι πρώην αλκοολικοί, λένε: "Είμαι αλκοολικός. Έχω να πιω 10 (ή 20 ή 30) χρόνια.").

Σύμφωνα με την έρευνα για τις αιτίες και τις λύσεις της κρίσης το πλαίσιο που πάνω του χτίστηκε ο σύγχρονος πολιτισμός μας, βασίζεται σε μια σειρά εξαρτήσεων από φιλελεύθερες καπιταλιστικές νοοτροπίες όπως π.χ. της υπερκατανάλωσης, του ατομισμού, του βιασμού του συστήματος και της φύσης με στόχο την κερδοσκοπία και την υποτιθέμενη ανάπτυξη, και ειδικά στην περίπτωση των Ελλήνων της πελατειακής σχέσης με την πολιτική. Όλα αυτά μας έφεραν αντιμέτωπους με την κρίση αλλά και με το ...μεταλλαγμένο αξιακό σύστημα αυτού του "πολιτισμού" μας.

Ποιό κόμμα σήμερα ενόψει μάλιστα Ευρωεκλογών, αντιμετωπίζει συνολικά αυτή τη δομική κρίση και στοχεύει στην αλλαγή του ίδιου του νοσούντος πλαισίου που την δημιούργησε, όπως και την απεξάρτησή μας από τις προβληματικές του νοοτροπίες; Ποιό κόμμα απαιτεί αλλαγή του ίδιου μας του πολιτισμού πανευρωπαϊκά; Ο Τσίπρας για παράδειγμα λέει: "Δεν είμαστε ευρωσκεπτικιστές, η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει". Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να αλλάξει αναλόγως και η Ελλάδα αλλά και ο σύγχρονος ανθρωπολογικός μας τύπος, πανευρωπαϊκά όσο και παγκοσμίως.

Στη συστημική - συνθετική σχολή ψυχοθεραπείαςλέγεται, πως όταν νοσεί ένα μέλος(π.χ. η Ελλάδα) κάποιου συστήματος(π.χ. η Ευρώπη) τότε η ασθένειά του είναι ουσιαστικά το σύμπτωμα τής ασθένειας όλου του συστήματος που ανήκει, και που συνήθως μάλιστα το ωθεί για να αλλάξει με αυτή του την κρίση(συμπτώματα), ενώ παράλληλα μπορεί για καιρό και να το "βολεύει" (όταν το σύστημα ασχολείται με το άρρωστο μέλος του και όχι με την πραγματική του ασθένεια...).

Επιπλέον είναι πολύ ενδιαφέρον πως το μέλος (π.χ. η Ελλάδα) που δείχνει να νοσεί, είναι συνήθως και το δυνατότερο, εκείνο δηλαδή που αντέχει να πάρει επάνω του τα συμπτώματα της ασθένειας όλου του συστήματος(π.χ. της Ευρώπης), όχι μόνο για να την φέρει στο φως αλλά και για να προκαλέσει την αλλαγή - θεραπεία της. Διότι κρίση(ασθένεια) και αλλαγή πάνε μαζί...

Σε έρευνες επίσης έχει παρατηρηθεί πως στην πλειοψηφία των οικογενειακών συστημάτων που ένα μέλος τους έχει πρόβλημα εξάρτησης, όταν θεραπευτεί, τότε συνήθως αναδύεται το ουσιαστικό πρόβλημα αυτής της οικογένειας...

Η Ελλάδα ως "επίσημος ασθενής" της Ευρώπης, συνθέτει τα κυριότερα προβλήματα που αφορούν στην Ευρωζώνη, τα οποία μας έριξαν πρώτους στο γκρεμό... Η Ελλάδα, φέρει τα συμπτώματα μιας συνολικής ασθένειας που πλήττει όλη την Ευρώπη και μοιραία όλον τον κόσμο - υπερσύστημα που ανήκει με τη σειρά της και η ίδια, και αυτή η ασθένεια δεν είναι άλλη από την καπιταλιστική κουλτούρα και νοοτροπία, που συνέθεσε όλο αυτό το πλαίσιο που δημιούργησε την κρίση, ξεσπώντας -όπως συνήθως γίνεται- πρώτα σε ένα μέλος του τα συμπτώματά της...

Μπορεί λοιπόν τα περισσότερα κόμματα να έχουν κάποιες θέσεις, ιδέες, και προτάσεις που να μοιάζουν σε πρώτη ανάγνωση θετικές, λογικές και σοβαρές για τη θεραπεία από την κρίση, όμως το πλαίσιο και η νοοτροπία των κομμάτων αυτών στις περισσότερες περιπτώσεις νοσεί, όπως νοσεί και το γενικότερο πλαίσιο που βασίζονται.

Αν η χώρα και η Ευρώπη, δεν στοχεύσει στην απεξάρτηση από τις καταστροφικές φιλελεύθερες νοοτροπίες του καπιταλιστικού συστήματος και δεν κάνει τομή στην κουλτούρα της, στη νοοτροπία της, σε αυτό το άρρωστο πλαίσιό της, που σημαίνει μία δομική αλλαγή η οποία να λαμβάνει υπόψιν της ολιστικά το σύστημα και όχι μόνο ένα μέλος της -την Ελλάδα- τότε το πρόβλημα θα παραμένει και μάλιστα θα διογνώνεται.

Η χώρα μας έχει επιφορτιστεί με τον ρόλο του επίσημου ασθενή και ωθεί, θέλει δεν θέλει, όλη την Ευρώπη (και όλο τον κόσμο) με το παράδειγμά της στην αλλαγή. Κι αυτό ο Σύριζα τουλάχιστον σε ένα μεγάλο βαθμό φαίνεται να το αντιλαμβάνεται. Τώρα, εάν η αλλαγή αυτή θα είναι μια ευκαιρία προς την λύση ή προς την καταστροφή, είναι ευθύνη όλου του συστήματος και όχι μόνο του όποιου "προβληματικού" μέλους.

Το πώς μπορεί ή δεν μπορεί η πολιτική σήμερα να ωθήσει σε αλλαγή όλο το σύστημα, αλλάζοντας το νοσηρό πλαίσιό του, το καταλαβαίνει κανείς από τα ενδεικτικά αποτελέσματα της έρευνας για τις αιτίες και λύσεις της κρίσης.

Και αυτή η ώθηση εν μέσω μάλιστα και των επικείμενων Ευρωεκλογών, είναι ίσως η τελευταία προσπάθεια η κρίση να γίνει ευκαιρία και όχι καταστροφή.

Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία οι πολίτες πριν φτάσουν στην κάλπη να μπορούν να αντιληφθούν το πλαίσιο των όποιων θετικών στοιχείων μπορεί να αντιπροσωπεύει το κάθε κόμμα, και αυτό κυρίως να υποστηρίξουν με την ψήφο τους.

Και τέλος ας μην ξεχνάμε επίσης:

"Νομίζω, ότι πρέπει να σκεφτόμαστε κυρίως το πως θα επιβιώσουμε στην επόμενη φάση, η οποία θα είναι και πολύ σκληρότερη! Να σκεφτόμαστε πως θα επιβιώσουμε όταν θα αρχίσει η εμπόλεμη κατάσταση! Γιατί προς τα εκεί οδεύουμε… Γιατί, δεν βλέπω να υποχωρεί κανένας. Δεν βλέπω καμία συνθήκη γενικής ειρήνης, όπου καλούνται όλοι, παρόλα τα οικονομικά θέματα, να συνεδριάσουν για να συζητήσουν την γενική κατάσταση.  Κι εμείς αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη μέση! Και με κάποιον τρόπο, ηθικά, είμαστε στο κέντρο. Κάτι το οποίο είναι τρομακτικό! Είναι ένας εφιάλτης για έναν μικρό λαό, όπως εμείς. Ο οποίος, όμως, είχε την τύχη ή την ατυχία να επιβιώσει 4 χιλιάδες χρόνια! Διότι, σε κάποια στιγμή στην Ιστορία του, δημιούργησε τον Δυτικό πολιτισμό." Νάνος Βαλαωρίτης

Ίσως τελικά η δύναμη που μας επιτρέπει να κουβάλαμε σήμερα στους ώμους μας τα συμπτώματα αυτής της καπιταλιστικής γάγγραινας, και να τα "αναδεικνύουμε" ως επίσημος ασθενής της, να πηγάζει από αυτό το γεγονός, πως είμαστε η χώρα που θα συμβολίζει στους αιώνες τη Δημοκρατία, τον πολιτισμό "του κοινού καλού", που είναι το ζητούμενο παγκοσμίως, μαζί με την απεξάρτησή μας από αυτό το νοσηρό πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής κουλτούρας που καταστρέφει όχι μόνο τις οικονομίες, όχι μόνο το οικοσύστημα,  όχι μόνο τους λαούς και την κοινωνία, αλλά και τον όποιο ανθρώπινο πολιτισμό μας απέμεινε. Και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται χρειάζεται και πάλι να ανατρέξει στην έρευνα.

***

19/5/2014 – Ο καθηγητής Γενικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας Ζήσης Παπαδημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια

“Μαζική ανεργία, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, κοινωνική απαλλοτρίωση και προϊούσα αποδόμηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων σκεπάζουν σαν μαύρα σύννεφα το ουρανό της Ευρώπης. Με την εμφάνιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι τάσεις αυτές εντάθηκαν. Με την εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας, οι ήδη υφιστάμενες ανισότητες μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Κεντρικής Ευρώπης και των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας διευρύνθηκαν ακόμη πιο πολύ. Η Ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλούνται ήδη με διάλυση [...]” Karl Heinz Roth & Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου,Έκκληση για μια Ευρώπη της Ισότητας, από το βιβλιο Να εμποδίσουμε την καταστροφή, Νησίδες 2012.

Στις 19 Μαϊου 2014, ώρα 20:30, στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια θα γίνει αφιέρωμα στον Ζήση Δ. Παπαδημητρίου, Ομότιμο Καθηγητή Γενικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας του ΑΠΘ, στέλεχος και συνεργάτη του διεθνούς φήμης Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης (Αντόρνο, Χορκχάϊμερ, Μαρκούζε κ.ά.), σε μία εφ’ όλης της ύλης «Αφήγηση έργου–ζωής»,  με αφορμή το "Μανιφέστο για μια Ευρώπη της Ισότητας" από το βιβλιο Να εμποδίσουμε την καταστροφή, των εκδόσεων Νησίδες - 2012, το οποίο δημοσιεύτηκε στοtvxs.gr ως συμμετοχή του στην Έρευνα για τις αιτίες και τις λύσεις της κρίσης.

Συνομιλητές: O οικονομολόγος - συγγραφέαςΚώστας Λάμπος και η δημοσιογράφος και σύμβουλος ανθρωπίνων σχέσεων Κρυσταλία Πατούλη.

Info: Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια, Δευτέρα 19 Μαϊου 2014 και ώρα 8:30μμ, Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής. Τηλ: 210-8673655. Είσοδος ελεύθερη. - Η Πρόσκληση στο φ/β ΕΔΩ

http://tvxs.gr/ 

Τοπική Αυτοδιοίκηση και κοινωνική πολιτική

ΤΗΣ ΧΑΡΗΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ*

Στη σύγχρονη εποχή παρατηρείται διαρκής αποδυνάμωση των ρόλων που διαδραματίζει το εθνικό κράτος, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Η ιδιωτικοποίηση βασικών παραδοσιακών λειτουργιών του κράτους (υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευση, κοινωνική ασφάλιση), η ενίσχυση της κυριαρχίας υπερεθνικών θεσμών, όπως π.χ. της Ε.Ε., και η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (T.A.) μεταβάλλουν την παραδοσιακή λειτουργία του.

Παρά τη διαδικασία ομογενοποίησης των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων, απόρροια της παγκοσμιοποίησης, είναι δυνατόν να υπάρξουν διαχωριστικές γραμμές -οι τοπικές κοινωνίες να επιβιώνουν και να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αλλά και με το υπερεθνικό περιβάλλον. Οι όροι«glocal» και «glocalization» εκφράζουν ακριβώς τη διασύνδεση την έννοιας της παγκοσμιοποίησης (globalization) με την κίνηση του διαχωρισμού των ορίων των τοπικών κοινοτήτων (localization). Ειδικά στην Ε.Ε. ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη σχέση των εθνικών κυβερνήσεων με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και των τοπικών κοινωνιών με την ίδια την Ευρώπη. Επισημαίνεται ότι η ενίσχυση του ρόλου τής T.A. βοηθά στον δημοκρατικό προγραμματισμό και όχι στην αποδυνάμωση του σύγχρονου κράτους, όπως συχνά υποστηρίζεται.

Με βάση τον βαθμό αποκέντρωσης των διοικητικών μηχανισμών διακρίνονται τρεις κατηγορίες κρατών: α) κράτη όπου παραδοσιακά επικρατεί η έννοια της αποκέντρωσης ως τρόπος λειτουργίας, π.χ. Αγγλία, Σουηδία, β) χώρες όπου το κράτος λειτουργεί συγκεντρωτικά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι υπό έλεγχο, π.χ. Γαλλία, ευρωπαϊκός Νότος, γ) κράτη όπου παραδοσιακά επικρατεί ο συγκεντρωτισμός, αλλά σταδιακά ενισχύονται οι τοπικοί δεσμοί της αυτοδιοίκησης, π.χ. Δανία, Νορβηγία.

Μια άλλη ταξινόμηση διακρίνει δύο βασικές κατηγορίες προτύπων: το βορειοευρωπαϊκό, με ενισχυμένο τον λειτουργικό ρόλο της Τ.Α., και το νοτιοευρωπαϊκό, με βασικό χαρακτηριστικό τις πελατειακές σχέσεις, που μεταφέρονται μέχρι το κεντρικό κράτος επηρεάζοντας τις εξελίξεις.

Στην Ελλάδα η Τ.Α., αν και λειτουργεί στο πλαίσιο των σύγχρονων τάσεων, δεν έχει καταφέρει να επιβληθεί ως χώρος άσκησης συνολικής κοινωνικής πολιτικής. Επικεντρώνεται συνήθως στη φροντίδα των ευπαθών ομάδων πληθυσμού, συχνά αποσπασματικά και ευκαιριακά. Στη χώρα μας δεν υπάρχει ουσιαστική αποκέντρωση υπηρεσιών ούτε κατάλληλη οργανωτική υποδομή, ενώ τους περιορισμένους πόρους για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής διαχειρίζεται το κεντρικό κράτος. Επιπλέον, ούτε ο θεσμός της Κεντρικής Κοινωνικής Υπηρεσίας (ΚΕΚΥ), που θα είχε οργανωτικό και επιτελικό ρόλο σε τοπικό επίπεδο, φαίνεται να έχει εφαρμοστεί ικανοποιητικά.

Η κοινοτική ανάπτυξη δεν απέκτησε ποτέ σημαντική θέση στην επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους. Τα επιμέρους προγράμματα δεν εντάσσονταν σ' έναν κεντρικό σχεδιασμό. Από την άλλη πλευρά η επί μακρόν σχετική πολιτισμική ομοιογένεια και η αδύναμη κοινωνία πολιτών δεν ευνόησαν την ανάπτυξη νέων κοινωνικών κινημάτων, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στο παρελθόν υποστηρίχθηκε ότι λείπει η τεχνογνωσία. Όμως, ενώ υπάρχει πλέον εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, δεν αξιοποιείται από την Τ.Α. αλλά ούτε και από το κεντρικό κράτος, διότι προφανώς δεν δίνεται προτεραιότητα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις στα θέματα κοινωνικής πολιτικής. Πρόκειται λοιπόν για πολιτική επιλογή και όχι για έλλειψη πόρων και κοινωνικού κεφαλαίου.

Η διαμόρφωση «εναλλακτικών προτάσεων» έχει στόχο να αντιμετωπιστεί η συρρίκνωση του κλασικού κράτους πρόνοιας και να αξιοποιηθούν το τοπικό ανθρώπινο δυναμικό και το σύνολο των οικονομικών πόρων, να αναπτυχθεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και να δοθεί έμφαση στο θέμα του περιβάλλοντος και του πολιτισμού.

Η κοινωνία των πολιτών, ο επονομαζόμενος «τρίτος δρόμος», μεταξύ κράτους και αγοράς, επιφορτίζεται με σημαντικό τμήμα της κοινωνικής φροντίδας, ιδιαίτερα δε των κοινωνικά αποκλεισμένων. Κοινωνικοποίηση, μείωση της γραφειοκρατίας, καλύτερη διαχείριση των κοινωνικών υπηρεσιών και ουσιαστική αποκέντρωση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την προώθηση της λύσης αυτής.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι ο ρόλος της έρευνας, σε όλα τα παραπάνω, είναι καθοριστικός. Η διαρκής κοινωνική έρευνα για τον εντοπισμό, την ανάλυση και την παρακολούθηση των τοπικών κοινωνικών προβλημάτων θα πρέπει να οδηγεί στη χάραξη μιας αποτελεσματικής πολιτικής, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, με τον συντονισμό της κεντρικής κοινωνικής υπηρεσίας και του κράτους, γεγονός που δεν συμβαίνει μέχρι τώρα στη χώρα μας, όπου επικρατεί ανυπαρξία σχεδιασμού. Είναι επιτακτική λοιπόν η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με σημαντική αύξηση των πόρων και του ανθρώπινου δυναμικού της.

* Η Χ. Συμεωνίδου είναι πρώην διευθύντρια Ερευνών του ΕΚΚΕ. Το παρόν αποτελεί τμήμα εκτενέστερης δημοσίευσης: Συμεωνίδου Χ. (2008) «Σύγχρονες Τάσεις. Εναλλακτικές Προσεγγίσεις και Σύγχρονοι Προβληματισμοί» σελ. 6-34, στο Η Άσκηση Κοινωνικής Πολιτικής σε τοπικό επίπεδο. Προτάσεις για τη Διαμόρφωση ενός Νέου Μοντέλου (επιμ. Μ. Θαλερίτη), Αθήνα, εκδ. ΚΕΔΚΕ, ΕΕΤΑΑ, Γνώση Αναπτυξιακή

http://www.avgi.gr/

Ζωή σαν ανέκδοτο ή ζωή - ανέκδοτο;

Την ίδια στιγμή που οι εφοπλιστές (π.χ.) απολαμβάνουν οικονομική ασυλία και οι τράπεζες χρηματοδοτούνται ως οικονομικά και κοινωνικά παράσιτα, σαν απομυζητικά επίφυτα στον κορμό της κοινωνίας μας, το προεκλογικό μπόνους της παρωδίας που ονομάζεται ελληνική κυβέρνηση, προς τους πάσχοντες χρησίμευσε και αυτό για το τάισμα της αδηφάγου ελίτ. Το "κοινωνικό μέρισμα" του "πρωτογενούς πλεονάσματος - πεονάσματος" αφαιρέθηκε από τους δικαιούχους αμέσως μόλις κατατέθηκε στους λογαριασμούς τους.

Έτσι:

1. Οι δικαιούχοι έλαβαν μέρισμα

2, Με το μέρισμα ξεχρέωσαν μέρος των οφειλών τους

3. Το δημόσιο ενέγραψε έσοδα εκ νέου

4. Χρηματοδοτήθηκαν οι τράπεζες (αφού έγραψαν νέες καταθέσεις νεκρών λογαριασμών)

5. Τα λεφτά ξαναγύρισαν στους "δανειστές"

Το ανέκδοτο με το κατοστάρικο, τον τουρίστα, τον ξενοδόχο, την πουτάνα κλπ το ξέρετε;

Σ' ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό λόγω της κρίσης τα πάντα έχουν νεκρωθεί. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλο. Ο καιρός περνά μέσα σ' αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα ώσπου μια μέρα... 
έρχεται ένας τουρίστας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού.

Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή και εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 Ευρώ. Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιο του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στο χασάπη στον οποίο χρωστάει ακριβώς 100 Ευρώ.
Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας.

Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην πουτάνα του χωριού που της χρωστάει κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί.

Εκείνη με τη σειρά της τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο που του χρωστάει μερικές βραδιές που χρησιμοποίησε τα δωμάτια του με τους πελάτες της.

Όπως άφηνε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας που μόλις κατέβηκε από το δωμάτιο του λέγοντας στον ξενοδόχο ότι δεν του αρέσει και άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει.

Εδώ η είδηση

http://jungle-report.blogspot.gr/2014

Δάμπαση Βασιλική - Υποψήφια Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης, στην Δημοτική Ενότητα Γέρακα με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκα στο Λιανοκλάδι Φθιώτιδας και κατοικώ στον Γέρακα πολλά χρόνια.

Μητέρα δύο παιδιών σε σχολική ηλικία.

Από το 1994 εργαζόμουν στην Αγροτική Τράπεζα ως προϊστάμενη του τμήματος Εξυπηρέτησης πελατών με πολυετή πείρα του τραπεζικού συστήματος.

Από το 2000 στο Υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας Χαλανδρίου μέχρι το 2013 ώσπου εξαγοράστηκε η Αγροτική Τράπεζα από την Πειραιώς.

Συμμετέχω στον συνδυασμό "ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΗΜΟ"  με τον Αποστόλο Βολιώτη ώστε να αλλάξει η εικόνα της πόλης και να δημιουργηθούν υποδομές που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος όπως σχολεία χωρίς κοντέινερ, αποχέτευση και καλύτερες συγκοινωνίες για τους κατοίκους.

Θα υπερασπιστούμε το πράσινο στην πόλη και ιδιαίτερα τον Λόφο Κεραίας που είναι ο μόνος πνεύμονας πρασίνου στον Γέρακα.

Παγώνα Μπούτσικου - Υποψήφια Σύμβουλος Παλλήνης, στην Τοπική Ενότητα Γέρακα, με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκα στα Λεύκτρα Βοιωτίας.

Σπούδασα οικονομικά στο ΕΑΠ, με τις μεταπτυχιακές σπουδές στην εκπαίδευση,  εξειδικεύτηκα στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Έχω εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα για 20 χρόνια, τα τελευταία χρόνια εργάστηκα στο χώρο τηςεκπαίδευσης, στην δευτεροβάθμια, στην εκπαίδευση ενηλίκων, σε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας καθώς και σε καταστήματα κράτησης.

Το τελευταίο διάστημα βιώνω και εγώ όπως και τόσοι άλλοι συμπολίτες μου, την υποαπασχόληση και την ανεργία.

Εμπνέομαι και δραστηριοποιούμαι από το τρίπτυχο αλληλεγγύη – αντίσταση – αυτοοργάνωση.

Πιστεύω ότι «Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δε δίνεται».

Δημήτρης Λιάκος - Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης, στην Δημοτική Ενότητα Γέρακα, με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκε το 1972 στο Μοσχάτο και μεγάλωσε στην Δυτική Αττική (Αιγάλεω, Περιστέρι).


Από το 2009 μένει στον Γέρακα. Παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού.

Σπούδασε Οικονομικά, ενώ είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος Διοίκησης Επιχειρήσεων.

Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα συντονιστής/υπεύθυνος της ομάδας Δημοσιονομικής Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής και μέλος της Οικονομικής Επιτροπής.