Οι τελευταίοι

Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν, όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που πλέον ούτε σαν τουρίστες δεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε. Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου αρχαίοι ναοί με το υπερπολυτελές τερατούργημα ενός κακομοίρη Κινέζου που θα βάλει τον πολύχρωμο Δράκο του να πάρει την δόξα του μαυροντυμένου Μινώταυρου.

Δάκρυ μόνο για αυτά που βουβά έπεφταν όπως τα δέντρα στην Ιερισσό, όπως οι φωλιές των αγριογούρουνων και τα μονοπάτια των ζαρκαδιών για το χρυσάφι που οι Δυτικοί στοιβάζουν στα αμπάρια των πλοίων τους σαν νέοι Φρανθίσκο Πιθάρρο. Αυτοβαφτιστήκαμε εμείς Δυτικοί δίνοντας το λαιμό ανυπεράσπιστων θαυμάτων της ελληνικής φύσης ως λάφυρο.

Θρήνος μόνο για τις ακρογιαλιές που είτε βουλιάξαμε τα πόδια μας σε αυτές ή το είχαμε όνειρο ότι μια μέρα θα τις ακουμπήσουμε. Η άμμος τους, τα βράχια τους και ο αφρός του κύματος θα μπουν σε ευρωπαϊκή τακτοποίηση, θα δεχθούν τις πολυτελείς πλαστικούρες και τα τσιμεντένια μεγαθήρια τύπου Μαϊάμι. Δεν μπορεί το αλμυρίκι να φυτρώνει άναρχα. Το άναρχο είναι τρομοκρατία για τους ορισμούς των ευρωπαϊκών “ιδεωδών” και πάντα το ταξίδι στο Μαϊάμι θάμπωνε την πλειοψηφία των βλαχοΛουδοβίκων.

Θυμός μόνο για τα ποτάμια που ως ταυτοποιημένοι ευρωπαίοι έχουμε δεχθεί εδώ και 14 ολόκληρα χρόνια ότι δεν είναι στοιχεία της φύσης αλλά προϊόντα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Έτοιμοι να φυλακίσουν κι άλλα ποτάμια, να τα κάνουν φράγματα να γίνουμε αναπτυγμένοι, να γίνουμε δυτικοί, Ευρωπαίοι. Να βουλιάξουν πεδιάδες και φαράγγια, να πεθάνουν από ασφυξία δελφίνια, να λιμοκτονήσουν αγριόπαπιες και κύκνοι εις το όνομα του δυτικού πολιτισμού.

Λυγμός μόνο για τα πεδία μαχών υπέρ της ελευθερίας που μόνο μια στήλη λιτή ανέφερε την ανθρώπινη πράξη και τόνοι ξεραμένου αίματος και οστών θαμμένα κάτω από τα πόδια μας. Με σύρματα θα ορίσουν οι Δυτικοί την ιδιοκτησία τους σπάζοντας την στήλη ως άριστοι απόγονοι των Φιλλελήνων. Αμμοκονία θα κάνουν το μάρμαρο, το αίμα και τα οστά. Αμμοκονία....

Πίκρα μόνο για τους λίγους. Για όσους έχουν ήδη νιώσει λύπη, έχουν χύσει δάκρυ, έχουν θυμώσει και κρατάνε βουβό λυγμό για όλα αυτά που τους κληροδοτήθηκαν και προδοτικά παραδόθηκαν από τους πολλούς στων οποίων την ταυτότητα λείπει ο επιθετικός προσδιορισμός για το“ Έλληνας ”: “Κομπλεξικός Έλληνας”.

Αυτό είναι το χειρότερο είδος που πέρασε από τον πλανήτη, που όχι μόνο δεν κατάλαβε που έτυχε να γεννηθεί αλλά έκανε τα πάντα να ξεκαρφώσει και τον τελευταίο κόκκο ελληνικής άμμου για να πάρει μια άλλη ταυτότητα στα λιλιπούτεια μέτρα του. Να γίνει Άγγλος, Γερμανός, Ιταλός, Γάλλος, ακόμα και Τούρκος ή Αλβανός, Βλάχος ή Σκοπιανός αρκεί να μην έχει να υπερασπιστεί αυτά που τυχαία του χαρίστηκαν. Να βγάλει αυτό το βάρος από πάνω του αφού δεν μπορούσε ούτε να το χαρεί, άρα ούτε να το υπερασπιστεί. Ο δύσκολος τρόπος είναι να κρατήσεις την ταυτότητα σου, ο εύκολος να την αποποιηθείς για 100 τμ τσιμεντένιου κλουβιού με τραπεζικό δάνειο και ένα επίδομα από την μαμά Ευρώπη ως εθνικά ανάπηρος.

Φτιαγμένοι από ένα τυχαίο ζευγάρωμα, σε μια τυχαία χρονική στιγμή, δυστυχώς όμως σε αυτόν τον τόπο. Δυστυχώς σε αυτό το κομμάτι γης που όλοι οι θεοί του σύμπαντος βάφτισαν ως “Το κέντρο του κόσμου”. Και οι κομπλεξικοί άνοιξαν τις πόρτες του κέντρου και μπήκε μέσα όλος ο κόσμος. Με δραπανηφόρα, με αλυσοπρίονα, με μπουλντόζες, με γεωτρύπανα, με τουρμπίνες, με ανεμογεννήτριες, με ηλιοσυλλέκτες, με τράπεζες και πάνω από όλα με την λαιμαργία του κατακτητή.

Το μόνο που μένει για τους λίγους είναι να πάρουν μία μπουκάλα κρασί φτιαγμένο με τα τελευταία ελληνικά σταφύλια, ένα κομμάτι τυρί από το τελευταίο ελληνικό γάλα, ένα κομμάτι ψωμί από το τελευταίο ελληνικό στάρι, να ανέβουν στο τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ξέφωτο, να ακουμπήσουν στον τελευταίο όρθιο ελληνικό έλατο, δίπλα από το τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ρυάκι. Να ζητήσουν σιωπηλά συγνώμη για αυτά που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, για αυτά που η ελευθεριότητας της Κομπλεξοκρατίας κατάφερε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όση αντίσταση αυτοί κι αν προέβαλαν.

Αυτοί οι λίγοι, οι τελευταίοι, αν έχουν τα κότσια να κάνουν ζημιές ως άναρχα πνεύματα υπέρ της Ελευθερίας, ελληνοπρεπώς θα πράξουν. Κι αν είναι να πεθάνουν γέροι κι ανίκανοι ας αφήσουν την τελευταία τους πνοή αδιαπραγμάτευτοι. Ως πλάσματα που εναρμονίστηκαν απόλυτα με το περιβάλλον των ανθρώπων, των Ελλήνων, των ελεύθερων.

http://simplemangreek.blogspot.gr/

Υπουργείο Αθώωσης Αδικιών

Όλους τους έχουμε πιάσει στο στόμα μας, τους έχουμε ξεβαφτίσει και καλώς πράξαμε, γιατί άλλα όπλα δεν έχουμε. Όλους εκτός από αυτούς που τελικά οι Έλληνες θα έπρεπε να ζητήσουν τα ρέστα. Τους Δικαστές. 

Τι θα ήταν το Μνημόνιο αν οι δικαστές όλης της δικαστικής ιεραρχίας έκαναν το μοναδικό καθήκον που είχαν και έβαζαν χειροπέδες στον Γιώργο Παπανδρέου στο Καστελόριζο για εσχάτη προδοσία και καταπάτηση του Συντάγματος; Απλά δεν θα είχαμε Μνημόνιο.

Τι θα ήταν οι κυβερνήσεις συνασπισμού σωτηρίας αν οι δικαστές τηρούσαν τους νόμους και διέλυαν την Βουλή διότι άνευ πλειοψηφίας, δημοκρατική κυβέρνηση δεν γίνεται. Θα είχαμε δημοκρατία. Από την εποχή του Όθωνα είχαμε να δούμε διορισμένους πρωθυπουργούς και εμείς μέσα σε ένα χρόνο είδαμε δύο: Τον Παπαδήμο και τον Πικραμένο. Διορίστηκαν από ποιους; Μα από την ίδια την Δικαιοσύνη εις το όνομα της μη χρεοκοπίας. 

Τι θα ήταν η χρεοκοπία αν η Δικαιοσύνη έπραττε τα νόμιμα; Δεν θα υπήρχε διότι χρεοκοπία κηρύσσουν οι κυβερνήσεις και όχι οι χώρες. Χώρα ανεξάρτητη ποτέ δεν χρεοκοπεί. 

Τι θα ήταν όλα τα έργα «δημοσίου συμφέροντος» που απλά δίνουν δωρεάν ελληνική κυριαρχία στην κάθε Ελ Ντοράντο που είδε πόρτα ανοιχτή και μπήκε; Θα υπήρχαν έργα με την κυριαρχία του κράτους τηρώντας όλους τους νόμους προστασίας του περιβάλλοντος και της προστασίας της εθνικής περιουσίας και όχι έργα με την κυριαρχία του επιφανειούχου χωρίς τουλάχιστον να πληρώνουν τους ανάλογους φόρους που πληρώνουν οι Έλληνες στο κράτος. 

Φθάσαμε με την σιωπή της Δικαιοσύνης που κατάντησε από εντολέας, υπηρέτης προδοτών σε αυτά που διαδραματίζονται 15 ημέρες μετά τις εκλογές: Να στέλνουν επιστολές διοικητικοί δικαστικοί και εισαγγελείς στην εκτελεστική εξουσία ότι παραβιάζει δικαστικές αποφάσεις. Και τι κάνει η κυβέρνηση; Βάζει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και με όπλο τον Άρειο Πάγο βουλώνει τα στόματα στους δικαστικούς της κάτω βαθμίδας. Μετά την αθωωτική απόφαση υπέρ της κυβέρνησης από τον Άρειο Πάγο είδαμε ότι τελικά δεν έχουμε Ανώτατο Δικαστήριο αλλά Υπουργείο Αθωωτικών Αποφάσεων. Μετά από αυτό και μετά την αντισυνταγματική απόφαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την ομαδική απόφαση των χαλυβουργών οι δικαστές θα έπρεπε να πάνε να πλύνουν κανένα πιάτο διότι οι γυναίκες (βλέπε καθαρίστριες) στην Ελλάδα απέδειξαν ότι δεν πλέουν πιάτα αλλά καθαρίζουν τα κούτελα των ανδρών με την επιμονή τους για Δίκαιο. 

Μην προσβάλουμε τους Αρειοπαγίτες. Μην προσβάλουμε τις δικαστικές αίθουσες, μην προσβάλουμε τους δικαστές γιατί θα μάς μπουτζουριάσουν για ασέβεια. Εδώ γελάμε! Αφού την φυλάκιση την έχουμε σίγουρη ούτως ή άλλως. Θες για δικαστική απόφαση για τα αντισυνταγματικά χρέη προς το δημόσιο, θες για αντισυνταγματικά χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, θες γιατί απλά γράφει η ταυτότητά σου Έλληνας, το κελί 33 θα το δεις κι ας ήσουνα καλό παιδί. 

Θα μου πεις εδώ καθόταν σύσσωμη η Δικαιοσύνη και έβλεπε τους μπάτσους να ανοίγουν κεφάλια αμάχων κάθε φορά που κατέβαιναν στο Σύνταγμα ζητώντας Δικαιοσύνη, το πως θα βγάλει ο Άρειος Πάγος συνταγματικές τις απολύσεις είναι το θέμα; Εδώ ο Μπουμπούκος σκότωσε ανθρώπους απαγορεύοντας τους την άμεση πρόσβαση στην Υγεία και ένας δικαστής δεν είδε τίποτε μεμπτό σε αυτό, θα κοιτάξει τώρα πώς θα τα βγάλουν πέρα 400 απολυμένοι; 

Δεν είναι ο Θεός πάνω από το Κράτος, δεν οι κυβερνήσεις πάνω από το Κράτος, δεν είναι ο λαός πάνω από το Κράτος, δεν είναι η Δημοκρατία πάνω από το Κράτος. Πάνω από το Κράτος είναι μόνο η Δικαιοσύνη. Είναι αυτή που υπηρετεί μόνο τους νόμους Δικαίου και όχι τους νόμους καμίας Βουλής. 

Η Δικαιοσύνη είναι αυτή που αποτρέπει την αποκτήνωση μιας κοινωνίας, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει εδώ και 5 χρόνια στην Ελλάδα με την αγαστή συμπαράσταση της ελληνικής "Δικαιοσύνης".

Μόνο η Δικαιοσύνη έχει δικαίωμα για την ζωή ή ο θάνατο ενός ανθρώπου και όχι ο κάθε υπουργίσκος που μέσω 100,000 πληρωμένων ψήφων κάνει ό,τι του γουστάρει. Η Δικαιοσύνη δεν στηρίζεται σε ψήφους, ούτε σε πρωτόκολλα. Όπως δικάζει εσένα βάζοντάς σου χειροπέδες για εξύβριση αρχής, έτσι βάζει χειροπέδες και στον κάθε πολιτικάντη για εξύβριση ιερών και οσίων μέσω ψευτονόμων και διεθνών συμβολαίων. Ο Δικαστής δεν είναι συμβολαιογράφος για να τηρεί τα όσα λένε τα αιματοβαμμένα Μνημόνια. Ο Δικαστής είναι αυτός που βάσει Δικαίου παίρνει τέτοιου είδους συμβόλαια και τα τρίβει στην μούρη του καθένα που τολμά να τα συντάσσει και να τα υπογράφει. 

Η Δικαιοσύνη δεν κάνει διάλογο και ούτε περιμένει καμιά απολογία από τους αυτουργούς βιασμών συνειδήσεων, δολοφονιών, καταχρήσεων δημοσίου χρήματος, αποφάσεων υπέρ «εθνικού συμφέροντος» Μόνο η Δικαιοσύνη κρίνει το εθνικό και το απόλυτο συμφέρον. Ρίχνει πέλεκυ σε όσους τολμούν να θέσουν σε κίνδυνο ζωής ακόμα και το τελευταίο πλάσμα που ζει στην κυριαρχία της. 

Η Δικαιοσύνη δεν έχει ένσημα διότι οι υπηρεσίες απέναντι στην Δικαιοσύνη δεν έχουν χρηματικό αντάλλαγμα. Όταν μπει το χρηματικό αντάλλαγμα τότε παύεις να είσαι Δικαστής και απλά είσαι υπάλληλος αυτού που σε πληρώνει. Και για να συνεχίσει να σε πληρώνει θα πρέπει να κάνεις αυτό που σου λέει. 

Δεν υστέρησε η Ελλάδα από πολιτικούς, η Ελλάδα υστέρησε από Δικαιοσύνη. Ο πολιτικός από την πρώτη εμφάνιση που έκανε στον πλανήτη μόνο ένα σκοπό είχε: Να ηγηθεί με όποιο κόστος και μπροστά στην προσωπική του εδραίωση να μην λογαριάσει ούτε λαό, ούτε ανεξαρτησία, ούτε ελευθερία. Η Ελλάδα υστέρησε από Δικαιοσύνη που μπροστά στα ανδρείκελα ψηφισμένα ή διορισμένα στέκεται σούζα για να μην χάσει τα προνόμια της αφαιρώντας συνειδητά το θεμέλιο της ίδιας της Δικαιοσύνης: Προνόμιο είναι να πράττεις το Δίκαιο και αυτό είναι η υπέρτατη υπηρεσία απέναντι σε μια χώρα και σε έναν λαό.- 

http://lazarouyiannis.blogspot.gr/

Τουλάχιστον 5.000.000 ευρώ στο Δημόσιο αν είχαν ελεγχθεί μόλις 14 της Λίστας Λαγκάρντ!

Της Ελευθερίας Κόλλια

Ποσό 5 εκατ. ευρώ θα μπορούσε να έχει εισπράξει το Δημόσιο αν είχαν ελεγχθεί μόνο 14 από τα 2.062 πρόσωπα της λίστας Λαγκάρντ! Σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», οι ανακριτικές Αρχές έχουν υπολογίσει - και μάλιστα πολύ συντηρητικά, με βάση τον φόρο εισοδήματος - τη ζημιά που υπέστη το Δημόσιο από το γεγονός ότι οι πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννης Διώτης και Ιωάννης Καπελέρης δεν διενήργησαν τους ελέγχους που όφειλαν, πχ. για μη δηλωθέντα εισοδήματα, ως προς τα πρόσωπα που απαρτίζουν τη λίστα Λαγκάρντ, αφήνοντας ουσιαστικά σε αχρηστία ένα βασικό εργαλείο για τις φορολογικές αρχές.

Πηγή που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη επισημαίνει καταρχήν ότι το ποσό των 5 εκατομμυρίων είναι απλώς ενδεικτικό, βεβαιώνει δε, ότι πρόσωπο που συγκαταλέγεται στην επίμαχη λίστα κατέθεσε προσφάτως 500.000 ευρώ από τον φόρο που του αναλογούσε - «ζεστό χρήμα στον δημόσιο κορβανά», λέει χαρακτηριστικά. 

Οι Διώτης και Καπελέρης καλούνται πάντως να δώσουν εξηγήσεις για «τα έργα και τις ημέρες τους» ενώπιον των ειδικών ανακριτών Διαφθοράς κ. Χρήστου Παπακώστα και κ. Δημήτρη Καβαλάρη την προσεχή εβδομάδα, στις 23 Ιουλίου. Οι πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ αναμένονται στην Ευελπίδων την Τετάρτη, όπως όλα δείχνουν όμως δεν θα επιλέξουν να περιγράψουν τώρα λεπτομέρειες και χειρισμούς που τους ενέπλεξαν στην ιστορία, αλλά τον Σεπτέμβριο, αφού λάβουν προθεσμία για να απολογηθούν.

Αμφότεροι κατηγορούνται για κακουργηματική απιστία σε βάρος του Δημοσίου, ενώ ο Ιωάννης Διώτης βαρύνεται και με την κατηγορία υπεξαίρεσης εγγράφου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέχρι σήμερα υπολογισθείσα ζημία υπερβαίνει το όριο του κακουργήματος.

Οι ανακριτές έδωσαν το πράσινο φως για τις απολογίες αφού προηγουμένως πήραν στα χέρια τους τις πολυαναμενόμενες εκθέσεις ελέγχου από το ΣΔΟΕ και τις κατά τόπους αρμόδιες ΔΟΥ. Οι εκθέσεις αυτές συντάχθηκαν με αφορμή τη λίστα Λαγκάρντ και αποτελούν τον πυρήνα του έργου που έχουν εκπονήσει υπάλληλοι των οικονομικών υπηρεσιών, με εντολή των οικονομικών εισαγγελέων κ.κ. Παναγιώτη Αθανασίου και Γαληνού Μπρη, και την ενεργή παρέμβαση του επίκουρου οικονομικού εισαγγελέα κ. Ιωάννη Δραγάτση, να επιταχύνουν τους ελέγχους προκειμένου να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο τα 2.062 πρόσωπα της λίστας έχουν διαπράξει το αδίκημα της φοροδιαφυγής και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Στην έρευνα μάλιστα έχει συμμετάσχει καθοριστικά και το ΚΕΦΟΜΕΠ, το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου.

Σε κάθε περίπτωση, ο συγκεκριμένος έλεγχος δεν αφορά τον πρώην υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου και τα συγγενικά του πρόσωπα, τα ονόματα των οποίων «αφαιρέθηκαν» από την επίμαχη λίστα. Το εν λόγω σκέλος της υπόθεσης αφορά τον Άρειο Πάγο, όπου και έχει ολοκληρωθεί η ανάκριση ενώπιον του ειδικού αρεοπαγίτου ανακριτή κ. Ιωσήφ Τσαλαγανίδη. Εκκρεμεί ακόμη άλλωστε η πρόταση του εισαγγελέα για την παραπομπή ή μη του πρώην υπουργού στο Ειδικό Δικαστήριο.

Πηγή: tovima.gr

http://www.koutipandoras.gr/

Το «succes story» συνεχίζεται με 2,6 εκατ. Έλληνες να χρωστούν 67,25 δισ. στην εφορία

Σε οικονομικό αδιέξοδο έχουν οδηγηθεί, από την πολιτική των «μνημονίων», εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις που αδυνατούν να πληρώσουν τις οφειλές τους στην εφορία, αλλά ακόμη και να ενταχθούν στις ρυθμίσεις προκειμένου να εξοφλήσουν τα χρέη τους σε μηνιαίες δόσεις.

Οι συνεχείς αυξήσεις φόρων, το «τσεκούρι» σε μισθούς και συντάξεις, η ανεργία και τα «λουκέτα» που μπήκαν στην αγορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν μετατρέψει σε «αιχμάλωτους» της εφορίας 2,6 εκατομμύρια φορολογούμενους, σύμφωνα με το «Έθνος».

Από το 2010 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν αυξηθεί κατά 33,75 δισ. ευρώ ενώ  τα κατασχετήρια ακολουθούν, τώρα, την ηλεκτρονική οδό και αποστέλλονται στις τράπεζες με ρυθμό 4.000 ανά ημέρα.

Οι ασταμάτητες αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών σε συνδυασμό με τις χρόνιες παθογένειες του εισπρακτικού μηχανισμού του υπουργείου Οικονομικών φαίνεται να αποτελούν τις δύο βασικές αιτίες για τη διόγκωση κατά περίπου 10 δισ. ευρώ κάθε χρόνο των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο από το 2010 και μετά.

Τα χρέη που μένουν απλήρωτα από 33,5 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2009 άρχισαν να αυξάνονται κατακόρυφα, μετά την έλευση του μνημονίου, φθάνοντας στα 52,5 δισ. ευρώ στα τέλη του 2012, στα 62,55 δισ. ευρώ στα τέλη του 2013 και στα 67,25 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου του 2014. Δηλαδή μέσα σε 4,5 χρόνια «φούσκωσαν» κατά 33,75 δισ. ευρώ ή κατά 100,7%. Την ίδια ώρα δραστική αύξηση 271,4% σημείωσε ο αριθμός των φορολογουμένων που χρωστούν στην Εφορία. Από 700.000 άτομα που ήταν στο τέλος του 2009 έφτασαν στα 2,6 εκατομμύρια την άνοιξη του 2014.

Εφιαλτικό θα είναι για τα νοικοκυριά και το τέλος αυτού του μήνα, καθώς θα κληθούν να πληρώσουν στην εφορία μαζεμένους φόρους για τα εισοδήματά τους και την ακίνητη περιουσία τους. Συνολικά μέχρι το τέλος του έτους θα πρέπει να καταβληθούν 11 δισ. σε φόρους εισοδήματος, ειδική εισφορά αλληλεγγύης, τέλος επιτηδεύματος, φόρο πολυτελούς διαβίωσης, Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων αλλά και για τα τέλη κυκλοφορίας του 2015.

http://www.koutipandoras.gr/

«Φούσκες», success stories και σκληρό πορνό

Την περασμένη εβδομάδα μια αμερικανική εταιρεία τεχνολογιών ονόματι Cynk Technology εκτόξευσε την χρηματιστηριακή της αξία στα 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ποσό μπορεί να μην είναι συνηθισμένο, δεν είναι όμως και εξωφρενικό για τα δεδομένα των ΗΠΑ. Εκείνο που είναι εξωφρενικό είναι ότι Cynk απασχολεί έναν (1) εργαζόμενο, δεν έχει κέρδη, δεν έχει καν έσοδα και το μόνο περιουσιακό της στοιχείο είναι ένας site κι αυτό της κακιάς ώρας.

Success story ή «φούσκα»; Τι είναι success (επιτυχία) και τι «φούσκα»; Ποιος μπορεί να το πει;

Δεύτερη περίπτωση: Πριν λίγες εβδομάδες το κόστος δανεισμού της Ισπανίας σημείωσε πτωτικό ρεκόρ. Ένα κόστος που πριν λίγα χρόνια είχε εκτοξευτεί λόγω του ελλείμματος και της σχεδόν μηδενικής ανάπτυξης. Τι άλλαξε από τότε; Βγήκε η Ισπανία από την κρίση και εμφανίζεται τόσο ασφαλής για επενδύσεις; Μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης; Επεσε η ανεργία; Όχι βέβαια!
Ξανά λοιπόν: Success story ή «φούσκα»; Τι είναι success (επιτυχία) και τι «φούσκα» τελικά;

Αντίστοιχα success stories (ή «φούσκες») κάνουν την εμφάνισή τους σε διάφορους τομείς της αμερικανικής αγοράς όπως στην αγορά έργων τέχνης, στις πωλήσεις αυτοκινήτων, στην αγορά ακριβών κατοικιών. Χωρίς να δικαιολογούνται από την γενικότερη εικόνα της οικονομίας, αμερικανικής και παγκόσμιας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός ουρανοξύστη, του One57, που ενώ βρίσκεται ακόμη στα αρχιτεκτονικά σχέδια έχει ήδη ξεπουλήσει με μέση τιμή αγοράς ενός διαμερίσματος στα 90 εκατ. δολάρια.

Πριν από ακριβώς μισό αιώνα έγινε μια ιστορική δική στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Επρόκειτο για την υπόθεση Jacobellis v. Ohio και αφορούσε μία γαλλική ταινία της εποχής , τους «Εραστές» (Les Amants) του Louis Malle με την Jeanne Moreau και Alain Cuny. Η ταινία είχε κατηγορηθεί ως πορνογραφική και είχε ζητηθεί να χαρακτηρισθεί «αυστηρώς ακατάλληλη» από την Πολιτεία του Οχάιο επειδή είχε μία δύο ερωτικές σκηνές. Ο κατηγορούμενος αιθουσάρχης, ο Nico Jacobellis κρίθηκε τελικά αθώος -όπως και η ταινία- καθώς κρίθηκε ότι το να χαρακτηρισθεί «σκληρό πορνό» θα συνιστούσε λογοκρισία, πράγμα αντισυνταγματικό.

Στην πραγματικότητα, ο λόγος που το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ «αθώωσε» την ταινία επειδή οι δικαστές δεν μπορούσαν να περιγράψουν νομικά το τι είναι και τι δεν είναι «σκληρό πορνό». Χαρακτηριστική είναι η φράση ενός από τους δικαστές, του Potter Stewart: «Με βάση το Σύνταγμα και του νόμους δεν μπορώ να πω με ακρίβεια τι είναι σκληρό πορνό. Μπορώ να το πω μόνο αν το δω κι οφείλω να ομολογήσω ότι βλέποντας την ταινία δεν το είδα».

Το ίδιο ακριβώς ισχύει με τα success stories και τις «φούσκες», αν δεν τα δούμε να «σκάνε» στα μούτρα μας, δεν μπορούμε να τα περιγράψουμε. Όμως η πρόσφατη κρίση που ξεκίνησε το 2008 θα έπρεπε να μας είχε κάνει όλους σοφότερους.

Οπως γράφει ο Omid Malekan στο Visual Stories blog – από το οποίο πήραμε τα παραπάνω παραδείγματα και την ιστορία για την υπόθεση Jacobellis v. Ohio- τα τελευταία έξι χρόνια οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας έχουν «τυπώσει» τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα πρωτοφανή όμως αυτά ποσά δεν έφτασαν ποτέ στην πραγματική οικονομία αφού η κρίση παραμένει, επενδυτικές στρατηγικές δεν υπάρχουν, οι θέσεις εργασίας μειώνονται και οι μισθοί είτε πέφτουν είτε μένουν παγωμένοι. Κι αφού το χρήμα δεν μπορεί να μείνει ακίνητο, το παίρνει ο …άνεμος ή δημιουργεί «φούσκες» για να διοχετευτεί. Κι επειδή κανείς (πολιτικός ή τραπεζίτης) δεν θέλει να παραδεχτεί ότι δημιουργεί «φούσκες», τις βαφτίζει success stories.

Με άλλα λόγια: ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα είναι soft porno μπροστά σε αυτό που έρχεται. Διότι το ερώτημα δεν είναι αν μπορούμε ή όχι να περιγράψουμε τις «φούσκες» αλλά το πότε θα σκάσουν. Και μάλιστα με πάταγο!

Τα χειρότερα, δυστυχώς, έρχονται!

http://www.anemosnaftilos.gr/

Έλα Μπάμπη πες την αλήθεια,για ποιον το έκανες; Του Κώστα Βαξεβάνη

Πριν από αρκετά χρόνια, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ξεκίνησε την νομοπαρασκευαστική του καριέρα, αλλάζοντας πέντε λέξεις στον Ποινικό Κώδικα, χωρίς να το απαιτεί ούτε ο νομικός κόσμος, ούτε κανένας άλλος. Με την μικρή αυτή επέμβαση, πάνω από 400 άτομα, όλοι επιφανείς Θεσσαλονικείς, οι οποίοι αντιμετώπιζαν ποινές φυλάκισης πάνω από 10 χρόνια, έμειναν ελέυθεροι και ευγνώμονες φυσικά στον γκουρού της νομικής τέχνης. Όλοι τους εμπλέκονταν σε σκάνδαλο μετεγγραφών φοιτητών από Πανεπιστήμια της Ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Γιατροί, στρατηγοί, καθηγητές Πανεπιστημίου, βουλευτές,η αφρόκρεμα της Θεσσαλονίκης, είχαν καταφέρει να κάνουν μετεγγραφές των παιδιών τους με πλαστές βεβαιώσεις, πως είχαν προβλήματα υγείας. Ο Βενιζέλος έκανε το αδίκημα, από κακούργημα, πλημμέλημα με αποτέλεσμα να παραγραφεί.

Τέτοια απροκάλυπτη χρήση των νόμων υπέρ εγκληματιών είχε να γίνει χρόνια. Κατά καιρούς στα νομοσχέδια περί «αποσυμφόρησης των φυλακών» περνούν φωτογραφικές νομικές προβλέψεις για να αποφυλακιστεί κάποιος εγκληματίας του λευκού κολάρου. Ποτέ όμως κανένας υπουργός και καμία κυβέρνηση δεν επιχείρησε να απελευθερώσει εμπόρους ναρκωτικών για να αποσυμφορήσει φυλακές ή για να επιδείξει ευαισθησία περί τον σωφρονισμό.

Ώσπου εμφανίστηκε ο Βενιζέλος του μέλλοντος που λέγεται Χαράλαμπος Αθανασίου. Πρώην δικαστής ,Αρεοπαγίτης μάλιστα, επέλεξε να αποδώσει Δικαιοσύνη, περνώντας ένα άρθρο στο νομοσχέδιο περί Τροποποίησης του Ποινικού Κώδικα που απελευθερώνει εμπόρους ναρκωτικών. Από τις φυλακές, προκειμένου να αποσυμφορηθούν, δεν θα βγουν ούτε πορτοφολάδες, ούτε χρήστες, ούτε μικροκλέφτες που δεν έχουν να πληρώσουν την ποινή του. Θα βγουν έμποροι ναρκωτικών.

Στο Νόμο 4274 που ψηφίστηκε στο θερινό τμήμα της Βουλής, προβλέπεται πως «όσοι έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα σε ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης άνω των δέκα ετών για εγκλήματα που προβλέπονται στον νόμο 3459 του 2006 απολύονται υπό όρους, αν έχουν συμπληρώσει το ένα τρίτο της πραγματικής έκτισης της ποινής που τους επιβλήθηκε”. Και ποιός είναι ο νόμος 3459/2006 ο οποίος δεν κατονομάζεται αλλά περιγράφεται με έναν αριθμό στο Νομοσχέδιο; Μα ο νόμος περί ναρκωτικών. Και ποιοί καταδικάζονται με ποινές κάθειρξης πάνω από 10 χρόνια; Οι χρήστες, τα βαποράκια, οι έμποροι; Όχι φυσικά. Οι μεγαλέμποροι, όσοι παρασκευάζουν ή καλλιεργούν ναρκωτικά, όσοι εισάγουν ή πωλούν σε μεγάλες ποσότητες όπως περιγράφει ο ίδιος ο νόμος.

Ο Αθανασίου αποφυλακίζει μεγαλεμπόρους για να ανασάνουν οι φυλακές; Για να κάνει πιο δίκαιο τον Ποινικό Κώδικα; Για να αποδώσει Δικαιοσύνη; Ή ενδεχομένως για να συναγωνιστεί τον Βενιζέλο στο νομικό του έργο και να μείνει στην ιστορία ως ο Ευάγγελος Βενιζέλος του μέλλοντος;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Χαράλαμπος Αθανασίου, ο Μπάμπης του Αρείου Πάγου, καταφέρνει να περάσει προκλητικούς νόμους υπέρ συμφερόντων. Αλλά είναι πρώτη φορά που τόσο απροκάλυπτα ευνοεί μια κατηγορία εγκληματιών που σχετίζονται με τα ναρκωτικά.

Επίσης είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι των ελληνικών Διωκτικών Αρχών αλλά και η αμερικανική DEA, είναι θορυβημένοι. Οι περισσότερες από τις συλλήψεις και τις καταδίκες εμπόρων άνω των 10 χρόνων, έχουν γίνει με εμπλοκή και πληροφορίες των αμερικανικών υπηρεσιών. Επί χρόνια τα νομικά επιτελεία της μαφίας των ναρκωτικών προσπαθούν με νομικισμούς να εξασφαλίσουν αποφυλακίσεις χωρίς να τα καταφέρνουν. Πρόκειται για εμπόρους που μετέφεραν τόνους κοκαΐνης και συνελήφθησαν με κοινές επιχειρήσεις ΕΛΑΣ, τμήματος ναρκωτικών ΣΔΟΕ, Λιμενικού και αμερικανικής DEA. Ξαφνικά είναι ελεύθεροι με νόμο, έχοντας εκτίσει μόνο το ένα τρίτο της ποινής.

Αν λοιπόν ο Υπουργός θεωρεί πως πρέπει να μειωθούν οι ποινές για τους εμπόρους ναρκωτικών γιατί δεν το ανακοινώνει; Γιατί δεν αλλάζει ως προς αυτό τον Ποινικό Κώδικα; Γιατί οι ευνοϊκές προβλέψεις δεν αφορούν όπως θα ήταν λογικό τις ποινές όσων έχουν καταδικαστεί σε κάτω από 10 έτη κάθειρξης,τους λιγότερο επικίνδυνους, αλλά φωτογραφίζουν τους μεγαλέμπορους; Γιατί δεν απολύει τον συνεργάτη του εμπόρου ναρκωτικών ο οποίος καταδικάστηκε με 10 χρόνια κάθειρξη, αλλά απελευθερώνει αυτόν που έφερε το καράβι με τα ναρκωτικά από την Κολομβία και καταδικάστηκε με πάνω από 10 χρόνια;

Το νέο νομοθέτημα Αθανασίου, δεν αποτελούσε προβληματισμό του νομικού κόσμου ούτε ήταν κοινωνική απαίτηση για να αποκατασταθεί κάποια αδικία.Το γεγονός ότι μπορεί να ισχυριστεί πως το μελέτησε κάποια νομοπαρασκευαστική επιτροπή δεν είναι σοβαρό, γιατί απλώς οι επιτροπές παίρνουν εντολές από τον Υπουργό για το τι θα επεξεργαστούν και θα εισηγηθούν ως νόμο.

Με την οικειότητα λοιπόν που μου παρέχει η χρόνια γνωριμία με τον Χαράλαμπο Αθανασίου μπαίνω στον πειρασμό να τον ρωτήσω: Για ποιόν Μπάμπη έκανες το νέο νομικό τερατούργημα; Ποιος ωφελείται; Η Δικαιοσύνη;

http://www.koutipandoras.gr/
 

Όλγα, πού πας; Γιάννη, θα πάω στα καράβια

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Ο βασιβουζούκος που είπε ότι «τα νεκροταφεία είναι γεμάτα αναντικατάστατους» αυτήν τη στιγμή τρώει τη γλώσσα του μαριναρισμένη σε φύλλα οξιάς και περιχυμένη με σος από πρώιμα αυγά οξυρύγχου. Η Όλγα μας, κυρίες μου και κύριοι, η Όλγα η Τρέμη που φεύγει από το Mega μετά από εννιά έτη ευδοκίμου υπηρεσίας, είναι παντελώς αναντικατάστατη. Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί παρουσιαστής που θα κάνει σαράντα σαρδάμ μέσα σε σαράντα λεπτά, αυτό δεν ήταν δελτίο, ήταν φεστιβάλ γλωσσικού στραμπουλήγματος. Ένα μεγάλο βόδι τής πατούσε τη γλώσσα - προς θεού, δεν είναι υπαινιγμός για τον Μανώλη Καψή, είναι στίχος του Αισχύλου («Βους επί γλώσση βέβηκεν», Αγαμέμνων, στ. 36-7).
Δεν ήταν βόδι, ήταν η αγαθή πλευρά του ασυνειδήτου, πετάγονται οι ψυχαναλυτές, λες και τους ρώτησε κανένας. Ήταν το αγγελούδι που κρύβουμε μέσα μας, το οποίο εφορμούσε και λόγχιζε την γλώσσα της Όλγας μας, κάθε φορά που επρόκειτο να πει κάτι κακό και κοινωνικά επιζήμιο. Κι επειδή η Όλγα μας ξεστόμιζε αδιαλείπτως λόγια κακά και επιζήμια, το αγγελούδι ανεβοκατέβαινε από το ασυνείδητο στη γλώσσα με ταχύτητες που θα τις ζήλευαν και τα αεριωθούμενα τρένα της Ιαπωνίας.
Δεν είναι ψυχαναλυτικό το ζήτημα, είναι βιολογικό, αντιτείνουν οι κακεντρεχείς υλιστές, που έχουν την τάση να φυτρώνουν εκεί που δεν τους σπέρνουν. Οι αλλεπάλληλες ανασυστάσεις των μυών και του δέρματος του προσώπου μπλόκαραν τη στοματική κοιλότητα, με αποτέλεσμα η γλώσσα να μην δύναται να κινείται ελευθέρως. Απύθμενες κακοήθειες ζηλοφθόνων, αν και εδώ που τα λέμε, όταν έχεις αφεντικό τον ιδιοκτήτη του «Άκτορα», μπαίνεις λιγουλάκι στον πειρασμό.
Δεν είναι μόνο τα σαρδάμ που καθιστούν την Όλγα μας αναντικατάστατη. Είναι και οι ανυπέρβλητες πάσες που έδινε στον Πρετεντέρη για να καρφώνει, τύφλα να ΄χουν οι ασίστ του Σκότι Πίπεν στον Μάικλ Τζόρνταν, κατά τις ένδοξες εποχές των Σικάγο Μπουλς. «Απίστευτο, Γιάννη μου! Οι εμποροϋπάλληλοι δέρνουν τους τουρίστες που θέλουν να ψωνίσουν κυριακάτικα στην Ερμού!». «Απίστευτο, Γιάννη μου! Οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ κατεβάζουν τους διακόπτες, βάζοντας σε κίνδυνο τους γέροντες και τα μωρά!». «Απίστευτο, Γιάννη μου! Οι ναυτεργάτες κρατάνε με τα δόντια τα καράβια, οι αγρότες πέφτουν στις ρόδες των αυτοκινήτων μας, οι φοιτητές πετάνε μολότοφ στον μαυροπίνακα, καθηγητές βγάζουν διά της βίας τα γράμματα μέσα από τα μυαλά των παιδιών μας!».
Έπαιρνε ο Γιάννης τις απίστευτες πάσες της Όλγας και κάρφωνε κατακέφαλα. Κάρφωνε υπαλλήλους, κάρφωνε ΔΕΗτζήδες, κάρφωνε ναυτεργάτες, αγρότες, φοιτητές, καθηγητές και βάρδα μην περάσει από μπροστά του ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του, γιατί θα φάει καρφί που θα πάει σύννεφο. Από την πρώτη Σεπτεμβρίου, ο Γιάννης μας θα καρφώνει μόνος κι έρημος, σαν την καλαμιά στον κάμπο. Εκτός κι αν η Όλγα μας τον πάρει μαζί της, όπως έπαιρναν μαζί τους οι Φαραώ το κατώτερο προσωπικό του παλατιού.
Είθε...
avgi.gr

Αποκλειστικό έγγραφο-ντοκουμέντο: Δεν έχει αρθεί ακόμα η αναστολή της ποινικής δίωξης των υπευθύνων της κυπριακής τραγωδίας!

«Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό, τι είναι αληθές».

Διονύσιος Σολωμός

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Το «Φόρεϊν Οφις» (υπουργείο Εξωτερικών τής Βρετανίας) αποχαρακτηρίζει τα διαβαθμισμένα αρχεία του ύστερα από 30 χρόνια. Στην Ελλάδα, όπου «όλα τα σκιάζει η φοβέρα και τα πλακώνει η σκλαβιά», ο «Φάκελος της Κύπρου» παραμένει ερμητικώς κλειστός 40 χρόνια ακριβώς μετά από την τουρκική εισβολή. Τί περιμένουν, άραγε, οι κυβερνώντες; Μήπως να πεθάνουν όλοι όσοι έζησαν τα γεγονότα εκ του σύνεγγυς και πολέμησαν το δραματικό Ιούλιο κι Αύγουστο του 1974, προκειμένου να μη μαθευτεί ποτέ η αλήθεια;…

Από το 1975 ισχύει, με Απόφαση του τότε υπουργού Άμυνας, Ευάγγελου Αβέρωφ, η αναστολή της ποινικής δίωξης των στρατιωτικών υπευθύνων της κυπριακής τραγωδίας από τη στρατιωτική δικαιοσύνη επειδή τότε κρίθηκε πως «δύνανται να διαταραχθούν αι διεθνείς σχέσεις του κράτους». Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως αυτός ήταν ο σκοπός της από 8 Μαρτίου 1975 Υπουργικής Απόφασης, ποιός ο λόγος να μη διερευνηθούν σήμερα οι ποινικές ευθύνες των στρατιωτικών, αν όχι για κάποιο άλλο λόγο έστω για να δικαιωθούν οι νεκροί και οι αγνοούμενοι του πολέμου που ξέσπασε στη Μεγαλόνησο το 1974;

Κι όμως, ο τότε (23 Ιανουαρίου 2009) αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Κώστας Τασούλας (νυν υπουργός Πολιτισμού), σε έγγραφη απάντησή του σε σχετικό αίτημα του Συλλόγου «Βετεράνοι Κύπρου 1974» υποστήριξε πως οι λόγοι που επέβαλαν την αναστολή της ποινικής δίωξης εξακολουθούν να συντρέχουν και συνεπώς η ισχύς της Απόφασης Αβέρωφ «κρίνεται επαναγκές να εξακολουθήσει»! Μόλις το 1986, εξάλλου, συγκροτήθηκε στη Βουλή εξεταστική επιτροπή για την προδοσία της Κύπρου. Τί κι αν το συλλεγέν υλικό ήταν απολύτως επαρκές; Καμία κυβέρνηση, ωστόσο, δεν ήρε την ισχύουσα αναστολή της ποινικής δίωξης.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος του Συλλόγου «Βετεράνων Κύπρου 1974», Νίκος Αργυρόπουλος τονίζει στοwww.koutipandoras.gr πως η τιμωρία των ενόχων της κυπριακής τραγωδίας αποτελεί εθνικό καθήκον, επιτασσόμενο από την απώλεια του εθνικού εδάφους των κατεχόμενων της Κυπριακής Δημοκρατίας, από τις μνήμες των αδικαίωτων νεκρών κι από την κραυγή των αιχμαλώτων πολέμου, οι οποίοι δεν είναι αγνοούμενοι αλλά αγνοημένοι, και των χιλιάδων προσφύγων: «Η παρέλευση τόσων χρόνων ισοδυναμεί με την παροχή αμνηστίας εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας για όλα τα εγκλήματα της κυπριακής τραγωδίας. Καμία πολιτική σκοπιμότητα και συγκυρία δεν δύνανται πλέον να αναστέλλουν την εκπλήρωση του εθνικού χρέους».   

http://www.koutipandoras.gr/

Η Θηριωδία

Του Uri Anvery

ΒΟΜΒΕΣ πέφτουν σαν βροχή στη Γάζα και ρουκέτες στο Νότιο Ισραήλ, οι άνθρωποι πεθαίνουν και τα σπίτια καταστρέφονται.

Πάλι.

Και πάλι χωρίς κανένα σκοπό. Πάλι με τη βεβαιότητα ότι, αφού όλα τελειώσουν, τα πάντα θα είναι ουσιαστικά τα ίδια όπως ήταν πριν.

Αλλά μετά βίας μπορώ να ακούσω τις σειρήνες που προειδοποιούν για ρουκέτες που έρχονται προς Τελ Αβίβ. Δεν μπορώ να πάρω το μυαλό μου από το φρικτό πράγμα που συνέβη στην Ιερουσαλήμ.

ΑΝ Μια συμμορία νεοΝαζί είχε απαγάγει ένα 16χρονο αγόρι σε μια Εβραϊκή συνοικία του Λονδίνου στο σκοτάδι της νύχτας, το είχε οδήγησε στο Hyde Park, το είχε ξυλοκοπήσει, είχε χύσει βενζίνη στο στόμα του, και το είχε περιλούσει ολόκληρο βάζοντας του φωτιά – τι θα είχε συμβεί;

Δεν θα είχε εκραγεί το Ηνωμένο Βασίλειο σε μια θύελλα οργής και αηδίας;

Δεν θα είχε εκφράσει η Βασίλισσα την οργή της;

Δεν θα είχε σπεύσει ο Πρωθυπουργός στο σπίτι της πενθούσας οικογένειας να ζητήσει συγγνώμη εκ μέρους ολόκληρου του έθνους;

Δεν θα είχε διωχθεί και καταδικαστεί η ηγεσία των νεοΝΑζί, οι ενεργοί υποστηρικτές τους και οι προπαγανδιστές τους;

Ίσως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ίσως στη Γερμανία.

Όχι εδώ.

Η αποτρόπαιη αυτή θηριωδία έλαβε χώρα στην Ιερουσαλήμ. Ένα αγόρι από την Παλαιστίνη απήχθη και κάηκε ζωντανό. Κανένα ρατσιστικό έγκλημα στο Ισραήλ ποτέ δεν υπήρξε σαν κι αυτό.

Το να καις ανθρώπους ζωντανούς είναι βδελυρό παντού. Σε ένα κράτος που ισχυρίζεται ότι είναι «εβραϊκό», είναι ακόμα χειρότερο.

Στην ιστορία των Εβραίων, μόνο ένα κεφάλαιο έρχεται κοντά στο Ολοκαύτωμα: η Ισπανική Ιερά Εξέταση. Αυτός ο καθολικός θεσμός βασάνιζε Εβραίους και τους έκαιγε ζωντανούς στην πυρά. Αργότερα, αυτό συνέβη μερικές φορές στα ρωσικά πογκρόμ. Ακόμα και ο πιο φανατικός εχθρός του Ισραήλ δεν θα μπορούσε να φανταστεί ένα τέτοιο φοβερό πράγμα να συμβεί στο Ισραήλ. Μέχρι τώρα.

Σύμφωνα με την Ισραηλινή νομοθεσία, η Ανατολική Ιερουσαλήμ δεν είναι κατεχόμενη περιοχή. Είναι ένα μέρος του κυρίαρχου Ισραήλ.

Η ΑΛΥΣΙΔΑ των γεγονότων έχει ως εξής:

Δύο Παλαιστίνιοι, προφανώς ενεργώντας μόνοι τους, απήγαγαν τρεις Ισραηλινούς εφήβους που προσπαθούσαν να κάνουν ωτοστόπ τη νύχτα από έναν οικισμό κοντά στη Χεβρώνα. Ο στόχος ήταν πιθανώς να τους χρησιμοποιήσουν ως ομήρους για την απελευθέρωση των Παλαιστινίων κρατουμένων.

Η δράση πήγε στραβά όταν ένας από τις τρεις εφήβους κατόρθωσε να καλέσει τον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Ισραηλινής αστυνομίας από το κινητό του τηλέφωνο. Οι απαγωγείς υποθέτοντας ότι η αστυνομία θα είναι σύντομα στα ίχνη τους, πανικοβλήθηκαν και πυροβόλησαν αμέσως και τους τρεις. Έθαψαν τα πτώματα σ’ ένα χωράφι και τράπηκαν σε φυγή. (Στην πραγματικότητα η αστυνομία τα έκανε θάλασσα και άρχισαν το κυνήγι τους το επόμενο πρωί.)

Όλο το Ισραήλ βρισκόταν σε αναταραχή. Πολλές χιλιάδες στρατιώτες χρησιμοποιήθηκαν για τρεις εβδομάδες στην αναζήτηση των τριών νεαρών, χτενίζοντας χιλιάδες κτίρια, σπηλιές και χωράφια.

Η δημόσια κατακραυγή ήταν σίγουρα δικαιολογημένη. Αλλά σύντομα εκφυλίστηκε σε ένα όργιο ρατσιστικής υποκίνησης, που εντεινόταν μέρα με τη μέρα. Τηλεοπτικά δίκτυα εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί ανταγωνίζονταν μεταξύ τους σε ξεδιάντροπους ρατσιστικούς λιβελλους, επαναλαμβάνοντας κατά κόρον την επίσημη γραμμή και προσθέτοντας τα δικά τους εμετικά σχόλια – κάθε μέρα, όλο το εικοσιτετράωρο.

Οι υπηρεσίες ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής, που συνεργάστηκαν από την αρχή με τις Ισραηλινές υπηρεσίες ασφαλείας έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη αποκάλυψη της ταυτότητας των δύο απαγωγέων (ταυτοποιήθηκαν αλλά δεν έχουν ακόμα συλληφθεί). Ο Μαχμούντ Αμπάς, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, σε μια συνεδρίαση των Αραβικών χωρών καταδίκασε απερίφραστα την απαγωγή και χαρακτηρίστηκε από πολλούς δικούς του ανθρώπους ως Άραβας Κουίσλιγκ. Οι Ισραηλινοί ηγέτες, από την άλλη πλευρά, τον αποκάλεσαν υποκριτή.

Κορυφαίοι πολιτικοί του Ισραήλ εξαπέλυσαν ομοβροντία από δηλώσεις που οπουδήποτε αλλού θα χαρακτηρίζονταν ως εντελώς φασιστικές. Μια μικρή επιλογή:

Ο Danny Danon, ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας: “Αν ένα αγόρι από τη Ρωσσία είχε απαχθεί, ο Πούτιν θα ισοπέδωνε το ένα χωριό μετά το άλλο!”

Η Ayala Shaked, ηγέτιδα της παράταξης «Εβραϊκό σπίτι»: (είναι ένα μέρος της κυβέρνησης συνασπισμού) “. Με ένα λαό των οποίων οι ήρωες είναι δολοφόνοι παιδιών πρέπει να λογαριαστούμε ανάλογα”

Ο Noam Perl, πρόεδρος της Bnei Akiva, το νεολαιίστικο κίνημα των εποίκων: “Ένα ολόκληρο έθνος και χιλιάδες χρόνια ιστορίας απαιτούν: Εκδίκηση!”

Ο Uri Bank, πρώην γραμματέας του Uri Ariel, υπουργού Στέγασης και κατασκευαστή των εποικισμών: «Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή. Όταν βλάπτουν τα παιδιά μας, γινόμαστε έξω φρενών, χωρίς όρια, διάλυση της Παλαιστινιακής Αρχής, προσάρτηση της Ιουδαίας και της Σαμάρειας (Δυτική Όχθη), εκτέλεση όλων των κρατουμένων που έχουν καταδικαστεί για δολοφονία, εξορία των μελών των οικογενειών των τρομοκρατών! “

Και ο ίδιος ο Βενιαμίν Νετανιάχου, μιλώντας για ολόκληρο τον Παλαιστινιακό λαό: «Δεν είναι σαν εμάς. Εμείς αγιοποιούμε τη ζωή, αυτοί αγιοποιούν το θάνατο! “

Όταν τα σώματα των τριών βρέθηκαν από τουριστικούς οδηγούς, η χορωδία του μίσους φτάσει σε ένα νέο κρεσέντο. Στρατιώτες δημοσίευσαν δεκάδες χιλιάδες μηνύματα στο διαδίκτυο καλώντας για «εκδίκηση», οι πολιτικοί τους παρακινούσαν, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έριχναν λάδι στη φωτιά, συμμορίες λυντσαρίσματος συγκεντρώθηκαν σε πολλά μέρη στην Ιερουσαλήμ για να κυνηγήσουν Άραβες εργάτες.

Εκτός από μερικές μοναχικές φωνές, φάνηκε ότι όλο το Ισραήλ είχε μετατραπεί σε ποδοσφαιρικό όχλο φωνάζοντας «Θάνατος στους Άραβες!”

Μπορεί κανείς να φανταστεί σήμερα ευρωπαϊκά ή αμερικάνικα πλήθη να φωνάζουν «Θάνατος στους Εβραίους;”

Οι ΕΞΙ που έχουν συλληφθεί μέχρι τώρα για την κτηνώδη δολοφονία του αγοριού από την Παλαιστίνη έχουν έρθει κατ ‘ευθείαν από αυτές τις «Θάνατος στους Άραβες» διαδηλώσεις.

Πρώτα είχαν προσπαθήσει να απαγάγουν ένα 9-χρονο αγόρι στην ίδια Αραβική γειτονιά, τη Shuafat. Ένας από αυτούς άρπαξε το αγόρι στο δρόμο και το έσυρε προς το αυτοκίνητό τους, στραγγαλίζοντάς τον ταυτόχρονα. Ευτυχώς το παιδί κατάφερε να φωνάζει “μαμά” και η μητέρα του άρχισε να χτυπάει τον απαγωγέα με το κινητό της. Αυτός πανικοβλήθηκε και έφυγε. Τα σημάδια του πνιγμού στο λαιμό του αγοριού ήταν ορατά για αρκετές ημέρες.

Την επόμενη μέρα η ομάδα επέστρεψε, έπιασαν τον Muhammad Abu-Khdeir, ένα χαρούμενο δεκαεξάχρονο αγόρι με ένα ελκυστικό χαμόγελο, του έριξαν βενζίνη στο στόμα και τον έκαψαν ζωντανό.

(Σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, η Συνοριοφυλακή συνέλαβε τον ξάδελφό του κατά τη διάρκεια διαδήλωσης διαμαρτυρίας, του πέρασαν χειροπέδες, τον έριξαν στο έδαφος και άρχισαν να τον κλωτσάνε στο κεφάλι και το πρόσωπο. Οι πληγές του ήταν απαίσιες. Το παραμορφωμένο αγόρι συνελήφθη, οι αστυνομικοί όχι. )

Ο θηριώδης τρόπος που δολοφονήθηκε ο Μωχάμετ στην αρχή αποσιωπήθηκε. Το γεγονός αποκαλύφθηκε από έναν Άραβα παθολόγο που ήταν παρών στην επίσημη νεκροψία. Οι περισσότερες Ισραηλινές εφημερίδες ανάφεραν το γεγονός με λίγα λόγια σε μια εσωτερική σελίδα. Τα περισσότερα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης δεν to ανέφεραν καθόλου.

Στο Ισραήλ, σωστά, οι Άραβες πολίτες ξεσηκώθηκαν, γεγονός που δεν έχει συμβεί για πολλά χρόνια. Βίαιες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα κράτησαν για αρκετές ημέρες. Την ίδια στιγμή η πρώτη γραμμή της Λωρίδας της Γάζας εξερράγη σε ένα νέο όργιο από ρουκέτες και αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε ένα νέο μίνι-πόλεμο που έχει ήδη ένα όνομα: “Στέρεος Βράχος”. (Το τμήμα προπαγάνδας του στρατού είχε εφεύρει μια άλλη ονομασία στα αγγλικά.) Η νέα αιγυπτιακή δικτατορία συνεργάζεται με τον ισραηλινό στρατό στον πνιγμό της Γάζας.

Τα ονόματα των έξι υπόπτων της δολοφονίας με φωτιά – πολλοί εκ των οποίων έχουν ήδη ομολογήσει την αποτρόπαια πράξη – εξακολουθούν να μένουν κρυφά. Αλλά ανεπίσημες αναφορές λένε ότι ανήκουν στην Ορθόδοξη κοινότητα. Προφανώς αυτή η κοινότητα, παραδοσιακά αντι-σιωνιστική και μετριοπαθής, έχει πλέον γεννήσει νεοναζί απογόνους, που ξεπερνούν ακόμη και τους θρησκευόμενους Σιωνιστές ανταγωνιστές τους.

Ωστόσο, όσο τρομερή είναι η ίδια η πράξη, η αντίδραση της κοινής γνώμης είναι κατά τη γνώμη μου χειρότερη. Γιατί δεν υπάρχει.

Είναι αλήθεια ότι μερικές σποραδικές φωνές έχουν ακουστεί. Πολλοί περισσότεροι απλοί άνθρωποι έχουν εκφράσει την αποστροφή τους σε ιδιωτικές συζητήσεις. Αλλά η εκκωφαντική ηθική κατακραυγή που κανείς θα περίμενε, δεν υπήρξε.

Ό, τι έγινε, έγινε για να ελαχιστοποιηθεί το «περιστατικό», να εμποδιστεί η δημοσίευσή του στο εξωτερικό, αλλά ακόμη και μέσα στο Ισραήλ. Η ζωή συνεχίστηκε ως συνήθως. Λίγοι από τους οι ηγέτες της κυβέρνησης και άλλους πολιτικούς καταδίκασαν την πράξη σε φράσεις ρουτίνας, για κατανάλωση στο εξωτερικό. Το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου προκάλεσε πολύ περισσότερο ενδιαφέρον. Ακόμη και για την Αριστερά, η θηριωδία αυτή αντιμετωπίστηκε ως ένα ακόμα στοιχείο από τα πολλά παραπτώματα της κατοχής.

Πού είναι η κατακραυγή και η ηθική εξέγερση του έθνους, η ομόφωνη απόφαση για την εξάλειψη του ρατσισμού που καθιστά δυνατές τέτοιες φρικαλεότητες;

Η νέα έκρηξη μέσα και γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας έχει εξαλείψει το γεγονός αυτής της θηριωδίας συνολικά.

Σειρήνες ηχούν στην Ιερουσαλήμ και στις πόλεις βόρεια του Τελ-Αβίβ. Οι πύραυλοι που στόχευαν σε Ισραηλινά πληθυσμιακά κέντρα έχουν μέχρι στιγμής επιτυχώς αναχαιτιστεί από αντι-βλήματα. Αλλά εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά τρέχουν στα καταφύγια. Από την άλλη πλευρά, εκατοντάδες καθημερινές έξοδοι της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας μετατρέπουν τη ζωή στη Λωρίδα της Γάζας σε κόλαση.

ΟΤΑΝ το κανόνι βρυχάται, οι μούσες σιγούν.

Επίσης, το κρίμα για ένα αγόρι που κάηκε ζωντανό

Uri Anvery*

12/07/2014

Ο Uri Anvery είναι Ισραηλινός συγγραφέας και ακτιβιστής, ιδρυτής του κινήματος Ειρήνης Gush Shalom

Μετάφραση: Κ.Κλοκίτη

Ross Daly: Ντροπή μας, δεν μας αξίζει ένας Νίκος Καζαντζάκης

Ο Ιρλανδοκρητικός μουσικός Ρος Ντέιλι με ανάρτηση του στο Facebook σχολιάζει την αδιαφορία της κοινωνίας της Κρήτης για το Μουσείο του Ν. Καζαντζάκη και την πρόθεση του Βαγγέλη Μαρινάκη να αναλάβει τα χρέη του Μουσείου υπογράφοντας με τη διοίκηση και συμφωνητικό. «Μεγάλη Ντροπή. Δεν μας αξίζει ένας Νίκος Καζαντζάκης και ούτε ένα μουσείο αντίστοιχο».

Το Μουσείο Ν. Καζαντζάκη που ήταν υποψήφιο για «Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς» το 2012 στεγάζεται στο σπίτι που γεννήθηκαν οι γονείς του Νίκου Καζαντζάκη, στο χωριό Μυρτιά, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το μουσείο βρίσκεται αντιμέτωπο με την οικονομική κατάρρευση και κινδυνεύει με λουκέτο.

Οι υπεύθυνοι του Μουσείου απεύθυναν κάλεσμα στην κοινωνία της Κρήτης ωστόσο δεν υπήρξε σημαντική ανταπόκριση. Ως «σωτήρας» του μουσείου εμφανίστηκε ο εφοπλιστής και πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος εμπλέκεται σε υπόθεση με στημένους αγώνες. Σύμφωνα με τη «Νέα Κρήτη», ο Βαγγέλης Μαρινάκης υπέγραψε την Πέμπτη συμφωνητικό με τη διοίκηση του μουσείου ώστε να αναλλάβει τα χρέη και τα έξοδα για τα επόμενα χρόνια.

Ο Ιρλανδοκρητικός μουσικοσυνθέτης Ρος Ντέιλι, που ζει στο κοντινό χωριό Χουδέτσι, όπου και η έδρα του μουσικού εργαστηρίου του «Λαβύρινθος», έγραψε στο Facebook:

«Εάν ο μόνος τρόπος που μπορεί να σωθεί το Μουσείο Καζαντζάκη στην ίδια τη γενέτειρα του είναι με την αρωγή της ποδοσφαιρικής (και όχι μόνο) μαφίας και όχι με τη συλλογική προσπάθεια του συνόλου του κρητικού λαού (και φτωχοί και πλούσιοι, ό,τι μπορεί ο καθένας), τότε δεν μας αξίζει ένας Νίκος Καζαντζάκης και ούτε ένα μουσείο αντίστοιχο. Αυτή η είδηση είναι πολύ μεγάλη ντροπή!».

http://tvxs.gr/

Cosco: Πρώτη νίκη εργαζομένων στη «ναυαρχίδα» του Success Story

Την πρώτη τους νίκη πέτυχαν οι εργαζόμενοι της Cosco που την Παρασκευή κήρυξαν απεργίακαταγγέλλοντας τον «εργασιακό μεσαίωνα» που επικρατεί στην εταιρεία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες η διοίκηση ανακοίνωσε πως θα ικανοποίησει μέρος των αιτημάτων των εργαζομένων, ενώ για τα υπόλοιπα ανέφερε πως θα συνεχιστούν οι συζητήσεις. Πρόκειται για την πρώτη κινητοποίηση των εργαζομένων στην Cosco, έπειτα από τέσσερα χρόνια, τη «ναυαρχίδα» του Success Story που ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος πρόσφατα επισκέφτηκε, για τέταρτη φορά μέσα σε ένα χρόνο, τις εγκαταστάσεις της κινεζικής εταιρείας.

Την Παρασκευή τα ξημερώματα, οι εργαζόμενοι της νυχτερινής βάρδιας αρνήθηκαν να βγουν από το χώρο του Terminal και έκλεισαν την είσοδο εμποδίζοντας την πρόσβαση στο χώρο των κοντέινερ. Λίγες ώρες αργότερα την εμφάνισή τους στο σημείο έκαναν τα ΜΑΤ. Όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι, την Πέμπτη, από την πλευρά της διοίκησης υπήρξε  προσβλητική συμπεριφορά απέναντι τους και έτσι ελήφθη απόφαση να προχωρήσουν στην κινητοποίηση.

Σε πρώτη φάση οι εργαζόμενοι συζήτησαν τα αιτήματά τους με τη διοίκηση. Καθώς δεν υπήρξε κάποια ανταπόκριση οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε συνέλευση και αποφάσισαν τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους έως τη Δευτέρα με στόχο να προχωρήσουν και στη δημιουργία σωματίου. Το Σάββατο ανακοινώθηκε από τη διοίκηση πως θα ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των εργαζομένων, ενώ για τα υπόλοιπα η συζήτηση θα συνεχιστεί. Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι εργαζόμενοι τερμάτισαν την απεργιακή τους κινητοποίηση καθώς δηλώνουν ικανοποιημένοι σε πρώτη φάση.  

Ένα από τα αιτήματα που ικανοποιήθηκαν είναι η αναγνώριση του επαγγέλματος τους ως επικίνδυνου και ανθυγιεινού, η αύξηση του ημερομισθίου, αλλά και η αύξηση σε «πόστα» σε κάθε γερανογέφυρα στα 5 άτομα από 3 που είναι σήμερα. Επίσης η διοίκηση αποδέχτηκε το αυτονόητο, δηλαδή την αναγνώριση των ατυχημάτων στο χώρο εργασίας ως εργατικά ατυχήματα, κάτι που μέχρι σήμερα δεν συνέβαινε. Σχετικά με τους μισθούς ανακοίνώθηκε πως οι συζητήσεις θα συνεχιστούν για το ενδεχόμενο αυξήσεων. 

Αναλυτικά τα αιτήματα των εργαζομένων:

• Να υπογραφεί Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
• Να αναγνωριστεί το επάγγελμα ως βαρύ και ανθυγιεινό.
• Να αυξηθεί το ημερομίσθιο.
• Να αυξηθεί η «πόστα» σε κάθε γερανογέφυρα στα 5 άτομα από 3 που είναι σήμερα (ήταν 4 άτομα και μειώθηκε κατά ένα).
• Να πληρώνεται η καβοδεσία, οι υπερωρίες, τα Σαββατοκύριακα και οι αργίες.
• Να δηλώνονται τα εργατικά ατυχήματα γιατί αυτή τη στιγμή μεταφέρουν τραυματίες με ΙΧ.
• Να καταβληθεί ειδικό επίδομα στους εναερίτες.
• Να δοθεί επίδομα επικινδυνότητας.
• Να υπολογίζονται οι τριετίες.
• Να φτιαχτεί επιτροπή εργαζόμενων που θα συζητάει τα προβλήματα στον χώρο.
• Να υπάρξουν διαλείμματα μέσα στις βάρδιες
• Να καταργηθούν τα 16ωρα εργασίας.
• Να υπάρξει κανονισμός εργασίας.
• Να καταβληθούν τα οφειλόμενα.

«Η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται καν για την τήρηση προσχημάτων κι αυτό το αποδεικνύει η παράνομη παρουσία των ΜΑΤ σε ένα χώρο τον όποιο σύμφωνα με τους νόμους την εποπτεία ασκεί το λιμενικό», δήλωσε νωρίτερα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ,Παναγιώτης Λαφαζάνης, εκφράζοντας την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στους εργαζομένους. «Το ποτήρι ξεχείλισε για τους εργαζομένους», τόνισε μιλώντας στο Κόκκινο και υπογράμμισε πως επικρατούν πραγματικές συνθήκες κάτεργου στο συγκεκριμένο χώρο. 

Επίσης με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε «την προσπάθεια καταστολής των απεργιακών κινητοποιήσεων των εργαζομένων στην κινεζική εταιρεία COSCO», απαιτώντας την άμεση αποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων, που όπως σημείωνε στη σχετική ανακοίνωση βρίσκονταν «παρανόμως» στην περιοχή των εγκαταστάσεων της COSCO σε χώρο ευθύνης του Λιμενικού Σώματος.

Στήριξη και από τη ΓΣΕΕ

Τη συμπαράστασή της στον αγώνα των εργαζομένων στην COSCO εξέφρασε με ανακοίνωσή της και η ΓΣΕΕ, τονίζοντας ότι θα συμβάλλει με όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει, ώστε να προστατευτεί το δικαίωμα συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων και να γίνουν δεκτά όλα τα δίκαια αιτήματά τους. Στην ανακοίνωση της, η ΓΣΕΕ σημείωσε ότι διαχρονικά έχει καταγγείλει τις συνθήκες εργασίας στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων (Σ.ΕΜΠΟ) στο λιμάνι του Πειραιά, που ελέγχει και εκμεταλλεύεται η COSCO, καθώς επίσης ότι «βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων που απεργούν για πρώτη φορά και καταγγέλλουν ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα και εργασιακό Μεσαίωνα».

Η κυβέρνηση, τόνισε η ΓΣΕΕ, «πέρα από τις επικοινωνιακού χαρακτήρα φιέστες και τις ξεναγήσεις εμπέδωσης της περίφημης «ελληνοκινεζικής συνεργασίας», οφείλει να προστατεύει τα δικαιώματα των εργαζομένων στις πρώην (κερδοφόρες και εκποιημένες άρον άρον) κρατικές επιχειρήσεις, διασφαλίζοντας τουλάχιστον ότι οι εργαζόμενοι σε αυτές θα έχουν δικαιώματα και δεν θα εργάζονται σε «συνθήκες γαλέρας»». 


http://tvxs.gr/