Τρύφων Αλεξιάδης: Το μόνο άβατο που υπάρχει είναι αυτό του Αγίου Όρους

«Το μόνο άβατο που υπάρχει για το ΥΠΟΙΚ είναι αυτό του Αγίου Όρους. Δεν υπάρχει κανείς μπροστά στον οποίο θα διστάσουμε», τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, δηλώνοντας αποφασισμένος για την πάταξη της φοροδιαφυγής. 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Alpha 989 είπε ότι «έχοντες, κατέχοντες, φοροφυγάδες και λαθρέμποροι» είναι αυτοί που πρέπει «να πληρώσουν το μεγάλο κομμάτι της πίτας».

«Στο εξωτερικό υπάρχει "μια άλλη Ελλάδα" σε καταθέσεις και ομόλογα, όλα αυτά θα αποκαλυφθούν» ανέφερε και πρόσθεσε: «Οι αντιδράσεις και οι ψευτοτσαμπουκάδες μας δυναμώνουν, δεν θα διστάσουμε στον αγώνα για τη φοροδιαφυγή και το εμπόριο».

Ο Τρύφων Αλεξιάδης αναφέρθηκε και στις αντιδράσεις για τις εφόδους εφοριακών σε σπίτια και επιχειρήσεις  λέγοντας ότι «απόρησε» με αυτές. 

«Αναφέρθηκα στα πρότυπα ευρωπαϊκών χωρών ώστε να μην ταλαιπωρείται ο πολίτης. Αυτό που έγινε στη Γερμανία ξημερώματα (δεν είπα ποτέ βράδυ) είναι να μπαίνουν οι εφοριακοί σε μεγάλες επιχειρήσεις, αυτό πρέπει να είναι πρότυπο», εξήγησε.

«Δεν θα χαριστούμε σε οποιονδήποτε άλλο. Κάποιοι το παραποίησαν. Οι φορολογικές υπηρεσίες μπαίνουν για έλεγχο σε όποιο χώρο λειτουργεί. Αν λειτουργεί βράδυ, θα μπούμε μεσημέρι;», διερωτήθηκε. 

Στόχος η μεγάλη φοροδιαφυγή 

Σε άλλες δηλώσεις του στο Mega, ο αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ μίλησε για 25.000 υποθέσεις με μέσο όρο απόδοσης φόρου 600.000 ευρώ η κάθε μια, από τις οποίες όμως έχουν ελεγχθεί λιγότερες από 1.500.

«Εμείς δεν θέλουμε να ασχοληθούμε κυρίως με τη μικρή και τη μεσαία φοροδιαφυγή. Πάμε να αντιγράψουμε τη λειτουργία των φορολογικών υπηρεσιών της Ευρώπης όπου στοχεύεις κυρίως στη μεγάλη φοροδιαφυγή. Έχουμε υποθέσεις αυτή τη στιγμή σε ελεγκτικό κέντρο που αποδίδει κάθε υπόθεση μέσο όρο φόρου 600.000 ευρώ», σημείωσε.

«Είναι δυνατό από τις 25.000 περίπου αυτές υποθέσεις να έχουμε ελέγξει λιγότερες από 1.500 και να μην έχουμε ελέγξει τις 10.000 με τέτοια εισπραξιμότητα;», διερωτήθηκε, λέγοντας χαρακτηριστικά πως μέχρι τώρα η στόχευση δεν πήγαινε προς τα μεγάλα ποτάμια, αλλά «στα ρυάκια και στους παραπόταμους».

Πηγή

Στο 25% η ανεργία τον Ιούλιο. Ο «χάρτης» της ανεργίας στη χώρα με βάση τα τελευταία στοιχεία

Μειωμένο στο 25% ή κατά 1,3 μονάδες ήταν το ποσοστό ανεργίας στη χώρα τον Ιούλιο φέτος σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2014, ενώ σε σύγκριση με τον Ιούνιο 2015 παρέμεινε αμετάβλητο και ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.196.736 άτομα. 

Ωστόσο, παραμένει το πρόβλημα της πολύ υψηλής ανεργίας στις παραγωγικές ηλικίες, ενώ πλέον γίνονται τάση οι απολύσεις στις ηλικίες λίγο πριν από τη σύνταξη (πέριξ των 50 ετών), με αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να μην μπορούν να βρουν πάλι εργασία. 

Σύμφωνα με την έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, το εποχικά διορθωµένο ποσοστό ανεργίας τον Ιούλιο 2015 ανήλθε σε 25% έναντι 26,3% τον Ιούλιο 2014 και του αναθεωρηµένου προς τα κάτω 25% τον Ιούνιο 2015. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.196.736 άτοµα και ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 71.421 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούλιο πέρυσι (µείωση 5,6%) και κατά 1.863 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούνιο εφέτος (µείωση 0,2%).

Το σύνολο των απασχολουµένων εκτιµάται ότι ανήλθε σε 3.591.407 άτοµα. Οι απασχολούµενοι αυξήθηκαν κατά 33.506 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούλιο 2014 (αύξηση 0,9%) και µειώθηκαν κατά 508 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούνιο 2015 (αµελητέα µεταβολή).

Ο οικονοµικά µη ενεργός πληθυσµός (τα άτοµα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.296.280 άτοµα. Οι οικονοµικά µη ενεργοί µειώθηκαν κατά 10.248 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούλιο 2014 (µείωση 0,3%) και κατά 1.984 άτοµα σε σχέση µε τον Ιούνιο 2015 (µείωση 0,1%)

Η ανεργία στις γυναίκες (29,4% τον Ιούλιο 2015 από 30% τον Ιούλιο 2014) παραμένει σημαντικά υψηλότερη από την ανεργία στους άνδρες (21,5% από 23,3%).

Ηλικιακά, η υψηλότερη ανεργία καταγράφεται στις ομάδες 15 - 24 ετών (48,6% τον Ιούλιο 2015 από 49,5% τον Ιούλιο 2014) και 25 - 34 ετών (32,2% από 35,1%). Ακολουθούν οι ηλικίες 35 - 44 ετών (22,5% από 22,7%), 45 - 54 ετών (19,7% από 20,3%), 55 - 64 ετών (17,8% από 16,6%) και 65 - 74 ετών (11,4% από 11,3%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (27,1% τον Ιούλιο 2015 από 27% τον Ιούλιο 2014), η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (26,6% από 25,6%) και η Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα (26,2% από 26%). Ακολουθούν, η Αττική (24,8% από 27%), η Μακεδονία- Θράκη (24,7% από 27,1%), η Κρήτη (24,7% από 23,5%) και το Αιγαίο (18,4% από 20,8%).

Πηγή

To ναρκοπέδιο των «κόκκινων» δανείων

Κρίσιμο κρας-τεστ για τον Τσίπρα. «Πράσινο φως» από Στουρνάρα στην BlackRock Solutions για εκπόνηση σχεδίου

Ένα από τα πιο κρίσιμα κρας-τεστ για την κυβέρνηση θα είναι το θέμα της διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που έχουν εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη ξεπερνώντας τα 41,1 δισεκατομμύρια ευρώ από 8 δισ. ευρώ που ήταν η πρόβλεψη των ίδιων των τραπεζών πριν από επτά χρόνια!

Κρίσιμο κρας-τεστ από τη στιγμή που η προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς θα μπει σε νέα βάση, με νέα αυστηρά κριτήρια που δεν θα καλύπτουν όλους ανεξαιρέτως τους δανειολήπτες.

Το μεγαλύτερο στοίχημα για τον Αλέξη Τσίπρα και τους υπουργούς του είναι το κατά πόσο οι όποιες αποφάσεις για τη ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων θα κινούνται στη λογική της πλήρους εξασφάλισης των οικονομικά αδυνάτων μέσα από την προστασία της πρώτης κατοικίας ή η μνημονιακή επιταγή για ρύθμιση του ασφυκτικού προβλήματος θα γίνει με γνώμονα περισσότερο το ξεκαθάρισμα - «εξυγίανση» των τραπεζών και λιγότερο την ανακούφιση χιλιάδων δανειοληπτών μέσα από μια κοινωνικά δίκαιη λύση.

Και πρόκειται για στοίχημα αφού το τρίτο μνημόνιο προβλέπει ότι επί της ουσίας τον πρώτο λόγο στο θέμα της διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων έχει η Τράπεζα της Ελλάδος, αφού η συμφωνία προβλέπει ότι θα έχει τον κεντρικό ρόλο στη χάραξη της στρατηγικής, στην εκπόνηση του νέου πλαισίου και στην παρακολούθηση της συμμόρφωσης από πλευράς των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Ο Γιάννης Στουρνάρας, ήδη, έδωσε στη γνωστή και μη εξαιρετέα BlackRock Solutions το «πράσινο φως» για να εκπονήσει για λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος το σχέδιο για τα «κόκκινα» δάνεια, πατώντας πάνω στον οδικό χάρτη που περιγράφεται στο τρίτο μνημόνιο.

Η ανάθεση στην BlackRock Solutions του ρόλου του συμβούλου στο θέμα των «κόκκινων» δανείων έγινε δεκτή με ποικίλα σχόλια στο παρασκήνιο αφού πρόκειται για θυγατρική της BlackRock, του γιγαντιαίου αμερικανικού επενδυτικού οργανισμού. Οι πληροφορίες αναφέρουν, μάλιστα, ότι το ελληνικό team συγκροτήθηκε και με πρώην στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ.

Το πρόβλημα με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχει φτάσει σε οριακό σημείο αφού, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τραπεζών, στα τέλη Ιουνίου ο δείκτης των «κόκκινων» δανείων έφτανε στο 35%, δείκτης που εκτοξεύθηκε μεμιάς στο 45% με την επιβολή των capital controls.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, με την επιβολή των ελέγχων κεφαλαίων, οι τράπεζες εκτιμούν ότι μόνο το 15% των ενήμερων δανειοληπτών πλήρωναν τις δόσεις τους, με το μεγαλύτερο ποσοστό των δανειοληπτών να κάνει στάση πληρωμών είτε γιατί είχε πραγματική δυσκολία να αντεπεξέλθει είτε γιατί προτίμησε να κινηθεί άκρως συντηρητικά μέχρι να δει πού θα φτάσει η ιστορία με τον έλεγχο κεφαλαίων.

Να σημειωθεί ότι η διευθέτηση του θέματος με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανακεφαλαίωση των τραπεζών που εκτιμάται ότι τελικά θα απαιτήσει περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια ευρώ και, όπως διατείνονται, θα είναι και η τελευταία για τις ελληνικές τράπεζες.

Στο τρίτο μνημόνιο περιγράφονται σαφώς ο οδικός χάρτης και οι κινήσεις που απαιτούνται για τη διαχείριση του θέματος των «κόκκινων» δανείων. Οδικός χάρτης - «ναρκοπέδιο» αφού πίσω από τα χρονοδιαγράμματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το τρίτο μνημόνιο υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πολίτες χτυπημένοι από την οικονομική κρίση, που αδυνατούν αντικειμενικά να αντεπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις και απειλούνται ανά πάσα στιγμή να χάσουν το μοναδικό τους περιουσιακό στοιχείο, επιδεινώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ποιότητα της ζωής τους. 

Όπως βέβαια υπάρχουν και δεκάδες χιλιάδες μπαταχτσήδες που κρύβονται πίσω από τις ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους πραγματικά κοινωνικά ευάλωτους πολίτες και επωφελούνται από τον προστατευτικό νόμο σε βάρος των πραγματικά δικαιούχων.

Το σφιχτό χρονοδιάγραμμα του τρίτου μνημονίου προβλέπει, πάντως, ότι πρέπει να γίνουν πέντε συγκεκριμένα βήματα μέχρι και τον Ιούνιο του 2017. 

Παράλληλα, η Τράπεζα της Ελλάδος σε συνεργασία με την BlackRock Solutions, θα ακτινογραφήσουν τα δεδομένα της κάθε τράπεζας και θα προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα και ρυθμίσεις.

Ειδικότερα, η συμφωνία προβλέπει:

■ Έως τον Δεκέμβριο του 2015 να έχουν εντοπιστεί οι μεγαλοοφειλέτες των τραπεζών και να υπάρξει σαφής διαχωρισμός των βιώσιμων από τις μη βιώσιμες επιχειρήσεις.

■ Μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου του 2016 θα πρέπει η Τράπεζα της Ελλάδος, σε συνεργασία με πιστωτικά ιδρύματα, να καθορίσει συγκεκριμένους στόχους για τη ρύθμιση δανείων και πλειστηριασμών. Παράλληλα, θα πρέπει να δρομολογηθεί πρόγραμμα για την αξιολόγηση των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών.

■ Έως τον Μάρτιο του 2016 να έχει δημιουργηθεί το θεσμικό πλαίσιο για τη δυνατότητα άμεσης εκκαθάρισης και πλειστηριασμού όλων των μη βιώσιμων περιπτώσεων. 

■ Έως τα τέλη Μαρτίου του 2016 η Τράπεζα της Ελλάδο0ς θα πρέπει να αναθεωρήσει τον Κώδικα Δεοντολογίας που θα περιλαμβάνει οδηγίες για ομαδικές αναδιαρθρώσεις δανείων.

■  Έως τα τέλη Ιουνίου του 2017 θα πρέπει να γίνει η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του πτωχευτικού κώδικα καθώς και η αξιολόγηση του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας 

Το μόνο σίγουρο, όπως επισήμαναν στο «Π» άνθρωποι της αγοράς, είναι ότι θα δημιουργηθεί η λεγόμενη «κακή τράπεζα», στην οποία θα συμμετέχουν και ιδιώτες και στην οποία θα μεταφερθούν όλα τα «κόκκινα» δάνεια όλων των τραπεζών. Με τον τρόπο αυτόν, οι «νοσούσες» τράπεζες εν όψει της ανακεφαλαίωσης θα μπορέσουν να ξεφορτωθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που τους χαλάνε το ενεργητικό.

Η πρόταση των τραπεζών για τη δημιουργία της bad bank «πατάει» πάνω στο ιρλανδικό και το ισπανικό μοντέλο και προβάλλεται ως λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος με δανειολήπτες που χρωστούν σε περισσότερες από μία τράπεζες, πρόβλημα που σήμερα δεν αντιμετωπίζεται.

Να σημειωθεί, πάντως, ότι η εμπειρία από την Ισπανία δεν είναι θετική, αφού υπολογίζεται ότι έχουν γίνει μέχρι σήμερα πάνω από 50.000 κατασχέσεις σπιτιών, ενώ, παρά τις ρυθμίσεις, τα «κόκκινα» δάνεια αυξάνονται μήνα με τον μήνα φτάνοντας πλέον στο 11% επί του συνόλου, ποσό που μεταφράζεται σε 167 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Η αύξηση, μάλιστα, στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στην Ισπανία σημειώθηκε παρά το γεγονός ότι στο τέλος του 2012 το ποσοστό των «κόκκινων» δανείων είχε μειωθεί όταν οι τράπεζες μετέφεραν τα μη εξυπηρετούμενα στην «κακή τράπεζα» που έχει συσταθεί για τον σκοπό αυτόν.

Το μέγα θέμα, βέβαια, είναι πώς θα μπορέσει να χειριστεί η κυβέρνηση το θέμα των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων της πρώτης κατοικίας. Και αυτό γιατί οι πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον προστασία της πρώτης κατοικίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Αυτό σημαίνει ότι ναι μεν θα υπάρξει προστασία της πρώτης κατοικίας, αλλά μέσα από ένα αυστηρό πλαίσιο που θα θέτει νέα κριτήρια και επί της ουσίας θα προστατεύει μόνον τις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες και τα νοικοκυριά που αποδεδειγμένα δεν μπορούν να καλύψουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις.

Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, αναμένεται να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο όρων και προϋποθέσεων που μεταξύ άλλων θα προβλέπει θέσπιση κριτηρίων για τον κατά το δυνατόν διαχωρισμό μεταξύ καλόπιστων και κακόπιστων οφειλετών καθώς και αξιοποίηση στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ για τον προσδιορισμό των λεγόμενων ευλόγων δαπανών διαβίωσης.

Το δείγμα γραφής που έχει δώσει, πάντως, μέχρι στιγμής η Τράπεζα της Ελλάδος με την απόφαση που έλαβε τον Μάιο του 2014, δεν είναι αισιόδοξο για τη λύση του προβλήματος αφού οι 22 ρυθμίσεις που πρότεινε προς τις τράπεζες για τη ρύθμιση δανείων, τόσο των νοικοκυριών όσο και των επιχειρήσεων, σκόνταφταν και σκοντάφτουν στην απροθυμία των πιστωτικών ιδρυμάτων να δουν το θέμα σφαιρικά και με στόχο την οριστική λύση και όχι την παράταση του προβλήματος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΚΠΟΙΖΩ, που έχει διαχειριστεί περίπου 15.000 περιπτώσεις πολιτών με «κόκκινα» δάνεια, από την πρώτη στιγμή επισήμανε ότι ακόμα και οι συντηρητικές ρυθμίσεις που προτείνονται, φρενάρουν σε τρία σημεία και συγκεκριμένα:

■ στο γεγονός ότι είναι στη διακριτική ευχέρεια της κάθε τράπεζας να αποφασίσει ποιες και πόσες ρυθμίσεις θα ακολουθήσει και με ποια κριτήρια,

■  στο ότι οι τράπεζες δεν υποχρεώνονται να συνεργαστούν μεταξύ τους για να δώσουν λύση από κοινού, τη στιγμή που, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΚΠΟΙΖΩ, κατά μέσο όρο οι οφειλέτες οφείλουν σε 2,8 τράπεζες και

■ στο ότι οι τράπεζες δεν υποχρεώνονται να κάνουν κινήσεις για την επίτευξη οριστικής λύσης.

Αυτή η τελευταία διαπίστωση της ΕΚΠΟΙΖΩ είναι άκρως σημαντική αφού η εμπειρία αποδεικνύει ότι οι τράπεζες προτιμούν να προτείνουν λύσεις βραχυπρόθεσμες με αποτέλεσμα απλώς το πρόβλημα να μεταφέρεται χρονικά ενώ παράλληλα υπάρχει διόγκωση του δανεισμού.

Ένα ακόμα σημαντικό θέμα έχει να κάνει με τις περισσότερες από 130.000 υποθέσεις «κόκκινων» δανείων που εκκρεμούν στα Ειρηνοδικεία της χώρας και αναμένεται να εκδικαστούν μέχρι το 2030! Ο φόβος στην περίπτωση αυτήν είναι μήπως οι υποθέσεις οδηγηθούν στο αρχείο με απρόβλεπτες συνέπειες για τους δανειολήπτες που είχαν ποντάρει στον νόμο Κατσέλη για τη διευθέτηση του θέματός τους.

ΒΑΛΙΑ ΜΠΑΖΟΥ

Ρακιντζής: Στα 33 δισ. ετησίως το κόστος της διαφθοράς

Η διαφθορά είναι διάχυτη στην ελληνική κοινωνία και για να καταπολεμηθεί απαιτείται πάνω απ’ όλα πολιτική βούληση, κάτι που δεν υπάρχει. Το κόστος της φτάνει τα 33 δισ. ευρώ ετησίως, συνεπώς αν για 10 χρόνια δεν είχαμε φαινόμενα διαφθοράς, θα είχε εκλείψει το δημόσιο χρέος της χώρας.

Τα λόγια αυτά ανήκουν στο πλέον αρμόδιο πρόσωπο για το ζήτημα, τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρο Ρακιντζή, ο οποίος σε δημόσια συζήτηση, χθες το βράδυ, με τη δημοσιογράφο Μαργαρίτα Πουρνάρα στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», κατέθεσε την εμπειρία του επί του θέματος και αφηγήθηκε μερικά από τα χαρακτηριστικότερα περιστατικά κακοδιοίκησης, αδιαφάνειας και ατασθαλιών στον δημόσιο τομέα που έχει συναντήσει μέχρι τώρα στην 11χρονη θητεία του.

Για το επίκαιρο θέμα των επίορκων δημοσίων υπαλλήλων, ο κ. Ρακιντζής σκιαγράφησε το προφίλ των περισσοτέρων, αναφέροντας ότι συνήθως πρόκειται για άτομα με ανώτατο εκπαιδευτικό επίπεδο, βρίσκονται κοντά στη σύνταξη και κατέχουν θέσεις σε υψηλά κλιμάκια της ιεραρχίας, κυρίως διευθυντικές. Χάρη στον πόστο τους διαθέτουν οικονομική ευχέρεια, με αποτέλεσμα όταν κατηγορηθούν για διαφθορά και παραπεμφθούν στο δικαστήριο, να αναθέτουν την υπόθεσή τους στους καλύτερους και ακριβότερους δικηγόρους, οι οποίοι συχνά πετυχαίνουν την αθώωσή τους.

Λόγω της οικονομικής κρίσης, είπε, έχουν λιγοστέψει τα φαινόμενα διαφθοράς, αλλά και έχουν μειωθεί αισθητά τα σχετικά «κόστη» με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το «φακελάκι»: Πριν από τα μνημόνια γιατροί ζητούσαν από τους ασθενείς ακόμα και 5.000 ευρώ, ενώ σήμερα το αντίστοιχο ποσό έχει πέσει στα 300 ευρώ.

Γιατροί, ωστόσο, εμπλέκονται και σε υποθέσεις που στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές, επιβαρύνουν παράνομα τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ άλλοι προκειμένου να γλυτώσουν την τσιμπίδα του νόμου εφευρίσκουν φθηνές δικαιολογίες. Ειδικότερα, ο κ. Ρακιντζής υπενθύμισε την υπόθεση χειρούργου που κατάφερε να προαχθεί σε καρδιοχειρουργό προσκομίζοντας ακόμα και πλαστή συστατική επιστολή του Μαγκντί Γιακούμπ. Κίνησε τις υποψίες και τελικά απολύθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς του που πέθαιναν στα χέρια του ήταν τριπλάσιοι σε σχέση με τον μέσο όρο των συναδέλφων του.

Σε μεγάλο κρατικό νοσοκομείο αποκαλύφθηκε ότι σε μόλις έξι μήνες 32 χειρουργοί, εκμεταλλευόμενοι τις υποδομές του ιδρύματος, εξυπηρετούσαν την ιδιωτική πελατεία τους κάνοντας εκατοντάδες αισθητικές επεμβάσεις (μπότοξ, ανόρθωση στήθους, επιθέματα στο πρόσωπο, ρινοπλαστικές και λιποαναρροφήσεις) και τις δήλωναν ως επείγοντα περιστατικά (σκωληκοειδίτιδα κ.λπ), επιβαρύνοντας τον ασφαλιστικό φορέα του «ασθενή».

Γιατρός δημόσιου νοσοκομείου διατηρούσε, κατά παράβαση της νομοθεσίας, ιδιωτικό ιατρείο. Την ώρα που εκπρόσωποι των αρχών διενέργησαν έλεγχο στο ιατρείο του βρίσκονταν στην αναμονή 6-7 ασθενείς του. Ο γιατρός δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι βρίσκεται στο χώρο όχι για άσκηση του επαγγέλματός του, αλλά γιατί γιορτάζει τα γενέθλιά του και ότι οι παρευρισκόμενοι είναι συγγενείς και φίλοι που ήρθαν για να του ευχηθούν.

Ο γενικός επιθεωρητής αναφέρθηκε και σε «αμαρτωλά» δημόσια έργα με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την παράκαμψη της Σπάρτης. Ο εργολάβος εισέπραξε το σύνολο των 17 εκατ. ευρώ που προϋπολογίστηκε το έργο, το οποίο ωστόσο ουδέποτε κατασκευάστηκε, με αποτέλεσμα η χώρα να απειλείται από την ΕΕ με υψηλό πρόστιμο.

Ο κ. Ρακιντζής υποστήριξε ότι για να αντιμετωπιστεί η διαφθορά θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του λαού αλλά και να υπάρχει σχετική πολιτική βούληση. «Όλες οι κυβερνήσεις διακηρύττουν ότι θα πατάξουν τη διαφθορά και ότι το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο, αλλά μέχρι τώρα δεν έχω δει κανένα μαχαίρι να φτάνει στο κόκκαλο» πρόσθεσε.

Ο ίδιος πρότεινε την κωδικοποίηση της νομοθεσίας για να διαπιστωθεί ποιοι νόμοι είναι σε ισχύ και ποιοι είναι ανενεργοί. Με αυτό τον τρόπο, διευκρίνισε, θα έχουμε ασφάλεια Δικαίου, που αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα της διαφάνειας. Από συστάσεως του ελληνικού κράτους έως σήμερα, συμπλήρωσε, έχουν ψηφιστεί 17.500 νόμοι και έχουν εκδοθεί 120.000 εγκύκλιοι, ενώ ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός αποτελείται από 30.000 σελίδες.

Κ. Βεργόπουλος: Η κοινωνία βρίσκεται καθηλωμένη στις κερκίδες

Κρυσταλία Πατούλη

Σήμερα, έπειτα από δεκάμηνη περίοδο αναμονής, παραμένουμε ακόμη στην φάση της αναμονής και των προσδοκιών  […] Η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι φλέγεται πολύ περισσότερο για να εκπληρώσει με εξονυχιστική ακρίβεια τις δεσμεύσεις έναντι των δανειστών και πολύ λιγότερο αυτές που έχει αναλάβει έναντι του ελληνικού λαού. […] Κοινωνικές διαβουλεύσεις, με φωτεινή εξαίρεση τις εξαγγελίες για την παιδεία, δεν φαίνονται ούτε καν στον ορίζοντα και επί του παρόντος η κοινωνία βρίσκεται καθηλωμένη στις κερκίδες σαν απλός θεατής [...] Ο Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο VIII του Παρισιού, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλησυμμετέχοντας στην Έρευνα για την κρίση.

Κρ.Π.: Πιστεύετε ότι αυτή η κυβέρνηση έχει όραμα; Μπορεί να έχει όραμα, με ένα τρίτο μνημόνιο, και ποιο θα έπρεπε να είναι αυτό;  

 

Κ.Β.: Οπωσδήποτε, η κυβέρνηση έχει όραμα, για το όποιο άλλωστε και ψηφίστηκε από τον ελληνικό λαό. Ωστόσο, το όραμα δεν αρκεί.

 

Απαιτούνται επίσης δράσεις, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και ημερομηνίες για την υλοποίηση του και φυσικά οπωσδήποτε η συμμετοχή της κοινωνίας στην επεξεργασία και εφαρμογή του οράματος.

 

Και ποιό θα είναι αυτό το όραμα; Μα φυσικά η άμεση ανάκαμψη της οικονομίας και η ανάταση της κοινωνίας, όπως το επαγγέλθηκε προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση και επιβεβαιώθηκε με τις πρόσφατες προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού.

 

Το όραμα για το μέλλον απαιτεί έργο στο παρόν. Οι δεσμεύσεις έναντι του ελληνικού λαού δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι χαλαρότερες από αυτές έναντι των δανειστών, ούτε βέβαια να αποδίδεται μεγαλύτερη σημασία και προτεραιότητα στην αξιολόγηση, από ό,τι στην άμεση ανάκαμψη.  

 

Κρ.Π.: Τι έχετε να πείτε για τον οδικό χάρτη της νέας διακυβέρνησης, όπως τον κατέθεσε προχθές ο πρωθυπουργός;

 

Κ.Β.: Δεν έχω αντίρρηση, όλα καλά. Ωστόσο, σημαντικό είναι το ειδικό βάρος που δίδεται σε κάθε κεφάλαιο και πτυχή του προγράμματος.

 

Η συναίνεση και συμμετοχή της κοινωνίας δεν ταυτίζεται με τα ανοίγματα προς κομματικούς χώρους. Οι ποικίλοι κομματικοί χώροι δεν υποκαθίστανται στην κοινωνία.

 

Στις σημερινές συνθήκες, κανένα άνοιγμα προς άλλους κομματικούς χώρους δεν καλύπτει το αναγκαίο άνοιγμα που έχει αναλάβει να πραγματοποιήσει η κυβέρνηση προς τις κοινωνικές δυνάμεις.

 

Και αυτό όχι βέβαια για να «εμπλέξει» την κοινωνία στα δικά της σχέδια και να την καταστήσει «συνένοχο», αλλά για να επωφεληθεί και να εμπλουτιστεί η ίδια από το δυναμικό που διαθέτει η ελληνική κοινωνία και που επί του παρόντος παραμένει περιθωριοποιημένο και ανενεργό.

 

Κρ.Π.: Τι σκέψεις κάνατε για τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών στην Ελλάδα;  

 

Κ.Β.: Η λαϊκή ετυμηγορία της 20ης Σεπτεμβρίου δεν ήταν διαφορετική από την προηγούμενη της 25ης Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους. Επιβεβαίωσε και ανανέωσε την λαϊκή εμπιστοσύνη προς τον Σύριζα, αποδοκίμασε ξεκάθαρα τα παλαιά κόμματα.

 

Ωστόσο, ο σημερινός Σύριζα δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Βασικά απαλλάχτηκε από τα «επαναστατικά» βαρίδια  που παρεμπόδιζαν την προσαρμογή στην καθημερινή πραγματικότητα. Με το αναμενόμενο νέο σχήμα, ο Σύριζα επαγγέλθηκε να είναι σήμερα πιο ευέλικτος και πιο κοντά στις άμεσες ανάγκες της κοινωνικής πραγματικότητας.

 

Το εκλογικό αποτέλεσμα δικαίωσε τις επιλογές του, ωστόσο το νέο κυβερνητικό σχήμα δεν είναι παρά μια επανέκδοση του προηγούμενου, με την κυβερνητική αδράνεια και αβεβαιότητα να παρατείνονται.

 

Για την αδράνεια, στην πρώτη φάση η ευθύνη φορτώθηκε στο «σύνδρομο Βαρουφάκης», στην δεύτερη φάση φορτώθηκε στο «σύνδρομο Λαφαζάνης» και στο αριστερό ρεύμα.

 

Σήμερα, έπειτα από δεκάμηνη περίοδο αναμονής, παραμένουμε ακόμη στην φάση της αναμονής και των προσδοκιών.  Οπωσδήποτε το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν θετικό, όμως για την κυβέρνηση που προήλθε από αυτό, παραμένει ασαφής ο ορίζοντας όχι μόνον ο απώτερος, αλλά ακόμη και ο άμεσος. Ο κόσμος που εμπιστεύτηκε στον Σύριζα ευελπιστεί ότι η ασάφεια θα ξεπεραστεί το συντομότερο.   

 

Κρ.Π.: Τα ποσοστά που πήραν τα κόμματα στις εκλογές αφορούν μόνο το 56,57% των ψηφοφόρων, αφού το 43,43% απείχαν. Άρα και το ποσοστό της δημοκρατίας που ασκείται στην ελληνική βουλή είναι ανάλογο; 

 

Κ.Β.: Το ότι 43,43% των ψηφοφόρων επέλεξαν την αποχή αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί ήταν ψήφοι της Αριστεράς, ούτε φυσικά ότι όλοι επέλεξαν την αποχή για τους ίδιους λόγους. Υπάρχουν δυσαρεστημένοι και αποστασιοποιημένοι από όλους τους πολιτικούς χώρους.

 

Γενικά, η αποχή καταγράφει κάποιο βαθμό αδιαφορίας για το εκλογικό αποτέλεσμα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει κατ’ ανάγκην και ότι οι απέχοντες το αμφισβητούν, ούτε βέβαια, ακόμη λιγότερο, ότι προτίθενται να αμφισβητήσουν την νομιμότητα της κυβέρνησης και των επιλογών της.

 

Οπωσδήποτε η αποχή συνιστά σοβαρό πρόβλημα και πλήγμα στην αξιοπιστία του δημοκρατικού πολιτεύματος, όμως αυτό πρέπει να απασχολήσει όλα τα πολιτικά κόμματα και όχι μόνον ένα.

 

Φυσικά, η Αριστερά πρέπει να απασχοληθεί περισσότερο από όλους με την αποχή, αφού αυτή διεκδικεί περισσότερο από όλους την σύνδεση με την κοινωνία και την δυναμική των κοινωνικών μεταβολών.

 

Κρ.Π.: Εάν οι μισοί περίπου έλληνες δεν εκπροσωπούνται από τα κόμματα της βουλής, πόση σταθερότητα μπορεί να υπάρξει, για την οποία ο πρωθυπουργός εγγυάται στους επενδυτές; 

 

Κ.Β.: Δεν είναι ότι οι απέχοντες δεν εκπροσωπούνται, αφού οι ίδιοι επιλέγουν να μην εκπροσωπούνται. Πως μπορούν να διαμαρτύρονται οι ίδιοι για τις επιλογές τους;

 

Θα πρέπει όμως το πολιτικό σύστημα να φροντίσει να τους πείσει ότι με την συμμετοχή τους στις εκλογές κάποια πράγματα θα μπορέσουν να αλλάξουν. Κι αυτό δεν είναι καθόλου προφανές ούτε εύκολο έργο στις σημερινές συνθήκες υπό τις οποίες παρά την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία τα πράγματα παραμένουν σε βασικές γραμμές ίδια και απαράλλακτα.

 

Όσο για την σταθερότητα που επιθυμούν οι υποψήφιοι επενδυτές, δεν πιστεύω ότι την εξαρτούν από το ύψος της εκάστοτε αποχής. Στην ουσία, όσο μεγαλύτερη είναι η αποχή, τόσο περισσότερο πλήττεται η κοινωνική αξιοπιστία της Αριστεράς.

 

Κρ.Π.: Η Κωνσταντοπούλου κατέθεσε το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους, λέγοντας πως «το τρίτο Μνημόνιο είναι καταδικασμένο να αποτύχει, αφήνοντας το χρέος μη βιώσιμο». Το δε ΔΝΤ δήλωσε πρόσφατα πως χρειάζεται να γίνει οπωσδήποτε κούρεμα 100δις στο ελληνικό χρέος. Τι έχετε να πείτε; 

 

Κ.Β.: Δεν είναι μόνον το χρέος μη-βιώσιμο, αλλά και το πρόγραμμα του Μνημονίου, αφού η εφαρμογή του αποφέρει με μαθηματική ακρίβεια μεγαλύτερη ύφεση και υψηλότερη ανεργία, χωρίς από την άλλη πλευρά η οικονομία να εξυγιαίνεται ούτε να γίνεται περισσότερο ανταγωνιστική.

 

Ωστόσο, αυτό αποτελεί γενική διαπίστωση που δεν παρασιωπά ο Σύριζα, αφού παραδέχεται ότι οι συνέπειες από την εφαρμογή του θα είναι οπωσδήποτε υφεσιακές: Επιδείνωση της ύφεσης, της ανεργίας και της κάθε παθογένειας. Προς τούτο, ο ίδιος επαγγέλλεται σειρά από αντιμέτρα και αναπτυξιακό σχέδιο ικανό να αντισταθμίζει και να υπερβαίνει τις αρνητικές συνέπειες του Μνημονίου.

 

Με δυο λόγια, ο Σύριζα ανέλαβε δεσμεύσεις όχι μόνον έναντι των δανειστών μέσω του Μνημονίου, αλλά και έναντι του ελληνικού λαού προκειμένου να σταματήσει την υφεσιακή πορεία της χώρας και να εκκινήσει την ανάκαμψη.

 

Ωστόσο στην πράξη και μέχρι σήμερα η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι φλέγεται πολύ περισσότερο για να εκπληρώσει με εξονυχιστική ακρίβεια τις δεσμεύσεις έναντι των δανειστών και πολύ λιγότερο αυτές που έχει αναλάβει έναντι του ελληνικού λαού.

 

Μέχρι σήμερα, πέρα από  ρητορικά σχήματα, τα αντιμέτρα που θα αντισταθμίζουν τις υφεσιακές και αρνητικές συνέπειες του Μνημονίου δεν εμφανίζονται ούτε καν στον ορίζοντα.

 

Για την επερχόμενη πρώτη αξιολόγηση η κυβέρνηση δείχνει σχολαστική σπουδή, ενώ για την ανάκαμψη εμφανίζεται πολύ πιο χαλαρή, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και κατ’ ανάγκην χωρίς δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και ημερομηνίες.

Κρ.Π.: Ένα σοκαριστικό γεγονός όπως μάλλον ήταν η υπογραφή του τρίτου μνημονίου για τους περισσότερους έλληνες μετά το "Όχι", ο κόσμος χρειάζεται χρόνο για να το διαχειριστεί, άρα το πώς θα αντιδράσει στο μέλλον, ποιος μπορεί να το προβλέψει;

Κ.Β.: Αφού το τρίτο Μνημόνιο θεωρήθηκε απαράκαμπτο, η νίκη του Σύριζα δεν οφείλεται στην πρώιμη επαγγελία του ότι θα το έσκιζε, αλλά στην πρόσφατη δέσμευση του ότι θα λάβει αναπτυξιακά αντιμέτρα που θα το αντισταθμίζουν.

 

Κατά συνέπεια, οι αντιδράσεις των πολιτών θα εξαρτηθούν άμεσα από το κατά πόσο η κυβέρνηση περιορίζεται στο να εφαρμόζει αποκλειστικά το Μνημόνιο ή εφαρμόζει και αλλά μέτρα πέρα από αυτό, μέτρα που αντισταθμίζουν τις υφεσιακές συνέπειες του και το υπερβαίνουν.

 

Το ζήτημα είναι ότι μέχρι σήμερα η κυβέρνηση διεκδικεί, έστω και ανόρεκτα, την αυστηρή εφαρμογή του Μνημονίου, ενώ παράλληλα για τα αντι-υφεσιακά μέτρα δεν παρουσιάζονται αποφάσεις, αλλά μόνον υποθετικές εκθέσεις ιδεών.

 

Κρ.Π.: Επιπλέον, ποιές είναι οι σωστές και ποιές οι λάθος κινήσεις της μέχρι τώρα διακυβέρνησης της χώρας; 

 

Κ.Β.: Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές κατά το πρώτο εξάμηνο, όσο σκληρή και αν ήταν, δεν κατέληξε πρακτικά παρά στην γερμανική πρόταση για 5ετη αποβολή της χώρας από την Ευρωζώνη.

 

Παρά την καλή θέληση και την αποφασιστικότητα στην προάσπιση των λαϊκών στρωμάτων από ελληνικής πλευράς, υπήρξε οπωσδήποτε έλλειμμα διαπραγματευτικής εμπειρίας που κινδύνεψε να ρίξει την χώρα σε άγνωστα και επικίνδυνα ύδατα. Όμως, έστω και την έσχατη στιγμή αυτό έγινε αντιληπτό από την κυβέρνηση και το χειρότερο αποφεύχθηκε.

 

Εάν είχε υπάρξει ικανή διαπραγματευτική εμπειρία και με την υποστήριξη άλλων φιλικών προς την Ελλάδα ευρωπαϊκών χωρών, θα ήταν δυνατόν να έχει κλείσει συμφωνία πολύ ενωρίτερα και με καλύτερους όρους.

 

Τον Φεβρουάριο, όταν η οικονομία ήταν ισχυρότερη, περιορίστηκε στο να ζητήσει 4μηνη παράταση, ενώ τον Ιούλιο, όταν η οικονομία ήταν πλέον αδύναμη, η συμφωνία έκλεισε με δυσμενέστερους ορους.

 

Έκτοτε, ενώ το κύριο ζήτημα για τους δανειστές είναι η εφαρμογή του Μνημονίου, για την χώρα κύριο ζήτημα είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη με αναπτυξιακό σχέδιο που να υπερβαίνει το Μνημόνιο.

Κρ.Π.: Τι δεν γίνεται που θα έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει;

Κ.Β.: Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η χώρα χρειάζεται επενδυτικό πακέτο και ακόμη και αν αυτό εξασφαλιστεί, μέχρι σήμερα ουδείς είναι σε θέση να εντοπίσει σε ποιους ακριβώς τομείς και κλάδους θα πρέπει κατά προτεραιότητα να διοχετευτούν οι επενδύσεις.

 

Κι ακόμη ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει με ποιους ακριβώς θεσμούς και μηχανισμούς θα εντοπιστούν οι επενδυτικές προτεραιότητες και με ποιους κανόνες θα εξασφαλιστεί η επωφελέστερη διαχείριση τους.

 

Για όλες τις απαραίτητες διεργασίες, όχι μόνον στην οικονομία αλλά και στα αλλά μέτωπα, όπως στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην υγεία, επιβάλλεται η άμεση συμμετοχή της κοινωνίας και ευρύτατες κοινωνικές διαβουλεύσεις. Όπως για παράδειγμα δείχνει ότι το έχει αντιληφτεί ο Νίκος Φίλης για την παιδεία.

 

Ένα άλλο αρνητικό παράδειγμα είναι ο τουρισμός: ενώ η Ελλάδα τροφοδοτεί παγκόσμιο τουριστικό ενδιαφέρον, εν τούτοις η τουριστική οικονομία στη χώρα μας παραμένει απολύτως ανοργάνωτη και χαοτική.

 

Ο πολιτιστικός τουρισμός είναι σε ακόμη χειρότερη αποδιοργάνωση και αυτό συμβαίνει στη χώρα που διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει παγκόσμιο υπόδειγμα στον συγκεκριμένο τομέα.

 

Όμως, κοινωνικές διαβουλεύσεις, με φωτεινή εξαίρεση τις εξαγγελίες για την παιδεία, δεν φαίνονται ούτε καν στον ορίζοντα και επί του παρόντος η κοινωνία βρίσκεται καθηλωμένη στις κερκίδες σαν απλός θεατής.

Κρ.Π.: Το θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης / προσφυγικό - μεταναστευτικό, είναι ένα φλέγον ζήτημα που δείχνει πόσο ανάγκη υπάρχει για την συνεννόηση των λαών της Ευρώπης και τη συνεργασία τους;  

Κ.Β.: Το προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα είναι σήμερα τεράστιο και φυσικά δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αστυνομικούς ελέγχους.

 

Ίσως αυτό το πρόβλημα να αποδεδειχθεί και ο καταλύτης για την αλλαγή κατεύθυνσης στην μέχρι σήμερα ευρωπαϊκή πολιτική της λιτότητας.

 

Η Ευρώπη χρειάζεται σήμερα επειγόντως τη μαζική δημιουργία νέων θέσεων εργασίας προκειμένου να απορροφήσει με επωφελή τρόπο τα ρεύματα των μεταναστών, αλλα φυσικά και δικών της ανέργων, των οποίων ο αριθμός δεν παύει να αυξάνεται ενόσω η Ευρώπη παραμένει σε λάθος δρόμο: στην πολιτική της λιτότητας, με συνέπεια την εκρηκτική και απαράδεκτη αύξηση της ανεργίας ακόμη και για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους.

 

Κατά συνέπεια, το προσφυγικό ζήτημα έρχεται σήμερα σε κατευθείαν σύγκρουση με τις ισχύουσες στην Ευρώπη πολιτικές και απειλεί να τις ανατρέψει.

Κρ.Π.: Υπάρχει κάτι που πρέπει να αντιληφθούμε αλλά εθελοτυφλούμε;

Κ.Β.: Θα πρέπει να αντιληφτούμε ότι δραματικό πρόβλημα σήμερα δεν αντιμετωπίζει μόνον η χώρα μας, αλλά επίσης οι χώρες της υπόλοιπης ευρωπαϊκής περιφέρειας – Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, όπως επίσης και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στο σύνολο του, λόγω των νοσηρών και αδιεξοδικών γερμανικών επιλογών.

 

Η αγωνία του ελληνικού λαού δεν βρίσκεται στο περιθώριο της Ευρώπης, αλλά στο κέντρο της, λόγω του ότι από εκεί εκπέμπεται η σημερινή νοσηρότητα.

 

Οι Έλληνες το αντιλαμβάνονται αυτό και γι’ αυτό δεν γοητεύονται από την διεκδίκηση του εθνικού απομονωτισμού. Και ακόμη με το αίσθημα δικαιοσύνης, αντιλαμβάνονται επίσης ότι ο υπαίτιος για την κοινωνική και ανθρωπιστική καταστροφή στη χώρα μας θα πρέπει να αναλάβει και αυτός τις ευθύνες του και να αποζημιωσει επιτέλους τα θύματα των καταστροφικών επιλογών του.-

H Espresso και ο «Φραπές»

Του Κώστα Βαξεβάνη

Το δικαστήριο απλώς παραδέχθηκε πως δεν είμαι ελέφαντας. Δεν έχω «τσεπώσει» 1,5 εκατομμύριο από την ΕΡΤ και όσοι το υποστήριζαν με συκοφάντησαν με δόλο αφού γνώριζαν την αλήθεια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση επρόκειτο για την «εφημερίδα» Espresso (βάζω συνειδητά τη λέξη σε εισαγωγικά) η οποία παρότι γνώριζε πως δεν είχα ποτέ εισπράξει 1,5 εκατομμύριo από τη Δημόσια τηλεόραση όπου εργάστηκα ελάχιστα, στην πρώτη σελίδα έγραφε πως εισέπραξα τέτοιο ποσό.

Δεν έχει νόημα να μιλήσω για λάσπη και όλα τα σχετικά. Πιο χρήσιμο είναι να εξηγήσω τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στον Τύπο και το ίντερνετ, με δύο παραδείγματα. Της Espresso και μιας άλλης εφημερίδας την οποία για να συνεννοούμαστε ας πούμε πως την λένε «ο Φραπές».

Ας πάμε πρώτα στην Espresso. Μόλις αποκάλυψα τη λίστα Λαγκάρντ, υπήρξε μια προσπάθεια αποδόμησής μου. Τέτοιες επιχειρήσεις συνήθως αποκαλούνται «δολοφονία χαρακτήρα». Πρόκειται για συστηματικές προσπάθειες να απαξιωθεί αυτός που γίνεται επικίνδυνος με τις αποκαλύψεις, ώστε κάθε μελλοντική αποκάλυψη να μην έχει βάρος αφού δεν θα έχει αυτός που την κάνει.

Τέτοια προσπάθεια είχε γίνει εναντίον μου όταν την περίοδο των αποκαλύψεων για τον τρόπο που έκλεψαν οι τραπεζίτες το δημόσιο χρήμα, το μπλογκ του «δημοσιογράφου» Παπαγιάννη (πάλι συνειδητά τα εισαγωγικά), δημοσίευσε μια πλαστή απόδειξη της ΕΥΠ που με εμφάνιζε να έχω εισπράξει 50.000 ευρώ από την ΕΥΠ. Έτσι ξαφνικά διαμορφωνόταν για μένα μια εικόνα σχέσεων με ύποπτα κέντρα και σκοπιμότητες. Θα παύαμε έτσι να μιλάμε για την ουσία του σκανδάλου της Τράπεζας και θα μιλάγαμε για το «ποιός βάζει το Βαξεβάνη». Μόλις πριν από μερικές μέρες, ο Βασίλης Χιώτης, στέλεχος του ΒΗΜΑΤΟΣ και ομοτράπεζος του Ψυχάρη, όταν επρόκειτο να δημοσιεύσω τη λίστα που έδωσε ο Φαλτσιανί στους Έλληνες εισαγγελείς που τον επισκέφθηκαν στο Παρίσι έγραψε στο τουίτερ, για να δούμε αν ο δημοσιογράφος θα αφαιρέσει πάλι τα 3 ονόματα των φίλων του όπως έκανε με τη λίστα Λαγκάρντ.

Όπως είναι γνωστό, εγώ δεν αφαίρεσα κανέναν από τη λίστα Λαγκάρντ αλλά αντιθέτως δημοσίευσα 2059 ονόματα. Από τη λίστα Λαγκάρντ ονόματα αφαίρεσε κατά την επίσημη κατηγορία ο Παπακωνσταντίνου. Τι συμβαίνει για κάποιον που διαβάζει αυτό που γράφει ο Χιώτης και θυμάται πως πραγματικά από τη λίστα είχαν αφαιρεθεί ονόματα; Συνδέει το όνομα Βαξεβάνης με τη λαθροχειρία. Γκαιμπελισμός; Δεν έχει σημασία ο χαρακτηρισμός αλλά η κατάσταση.

Όταν λοιπόν αποκαλύφθηκε η λίστα και έγινε η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής είχα γράψει πως ο Άδωνις Γεωργιάδης έπρεπε να εξαιρεθεί από την Επιτροπή γιατί το όνομα της γυναίκας του υπήρχε σε καρτέλες της λίστας Λαγκάρντ. Ο Γεωργιάδης, χρησιμοποιώντας την ιδιότητά του ως βουλευτής έκανε ερώτηση στη Βουλή στην οποία με το πρόσχημα του κοινοβουλευτικού ελέγχου άφηνε να εννοηθεί πως είχα πάρει από την ΕΡΤ, 1.5 εκατομμύριο ευρώ. Αφού ένας Έλληνας βουλευτής έκανε ερώτηση, τα καλά ΜΜΕ αναπαρήγαγαν το κλίμα και την ερώτηση. Δημιουργήθηκε λοιπόν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα πως ο Βαξεβάνης που το παίζει καθαρός και μάχιμος και ανεξάρτητος ξεκοκάλισε δημόσιο χρήμα σε ύψος 1,5 εκατομμυρίου και σε καιρό λιτότητας. Παρότι εξηγούσα ποιες ήταν οι αμοιβές μου αλλά και το λόγο που γινόταν αυτό, υπήρχαν από αφελείς έως καχύποπτοι αλλά και κακόβουλοι που αναπαρήγαγαν όλο το κλίμα υπονοώντας την κατηγορία. Τον Απρίλιο του 2014 η Ερώτηση Γεωργιάδη απαντήθηκε στη Βουλή, προέκυψε η αλήθεια και θεωρητικά όλα είχαν τελειώσει. Και ξαφνικά η Espresso τον Μάιο του 2014 στην πρώτη της σελίδα με εμφανίζει να έχω πάρει 1,5 ευρώ ως αμοιβές ενώ σε ρεπορτάζ στο εσωτερικό δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία. Ήταν εμφανές πως η Espresso δεν ενδιαφερόταν ούτε καν για το κοινό της, αλλά για το να υπάρχει η κατηγορία κρεμασμένη στα μανταλάκια και να αναπαράγεται από τηλεοράσεις και sites. Απέναντι στην πληθώρα των δημοσιευμάτων εξ αναπαραγωγής, πάσχιζα να αποδείξω πως δεν ήμουν ελέφαντας.

Τώρα που καταδικάστηκαν, κανένας από τους κατηγόρους των media δεν είχε την ευπρέπεια ή τη μαγκιά να γράψει την είδηση. Αλλά αυτό είναι κάτι που ξέρω και που ξέρετε.

Για να μην μακρηγορώ, προτιμώ να διηγηθώ μια ιστορία που μου είπε παλιός δημοσιογράφος όταν του είχα αναφέρει τι είχε συμβεί με την Espresso. Η ιστορία αφορά μια εφημερίδα, ας πούμε την εφημερίδα “o Φραπές». Μια από τις πολλές που ανοίγουν, πουλάνε 10 φύλλα αλλά συνεχίζουν και να επιβιώνουν και περιέργως να παίρνουν και διαφήμιση. Ένα επιχειρηματίας λοιπόν ήθελε να κλείσει το στόμα δημοσιογράφου ο οποίος έγραφε γι' αυτόν και μάλιστα πραγματικά γεγονότα. Τηλεφώνησε στο δικηγόρο του και τον ρώτησε πόσα θα στοίχιζε σε μια εφημερίδα μικρής κυκλοφορίας αν καταδικαζόταν για συκοφαντική δυσφήμιση ενός δημοσιογράφου. Ο δικηγόρος του εξήγησε πως η εφημερίδα θα πλήρωνε το πολύ 30.000 ευρώ λόγω της μικρής κυκλοφορίας της. Τότε ο επιχειρηματίας σήκωσε το τηλέφωνο και κάλεσε τον «εκδότη» (πάλι τα εισαγωγικά) στον οποίο ανακοίνωσε πως θα του στείλει ένα κείμενο να βάλει για κάποιον δημοσιογράφο. Το αντάλλαγμα θα ήταν 40.000 ευρώ μετρητά και μαύρα και 40.000 σε διαφήμιση. Αρκετά συμφέρουσα προσφορά ακόμη και σε περίπτωση καταδίκης.

Την επόμενη μέρα «ο Φραπές» δημοσίευε ένα λίβελο με υπονοούμενα κατά του δημοσιογράφου τα οποία φυσικά αναπαρήγαγαν κανάλια, sites και social media. Α, βρέθηκε και ένας φιλότιμος βουλευτής να κάνει ερώτηση στη Βουλή με όσα γράφονταν για το δημοσιογράφο για να υπερασπίσει το δημόσιο συμφέρον. Ήταν ανώφελο ο δημοσιογράφος να μηνύσει το βουλευτή αφού κρυβόταν πίσω από την ασυλία του αλλά και μερικές δεκάδες έντυπα και sites για όσα έγραφαν με πρόφαση μάλιστα πως υπήρχε δικαιολογημένο ενδιαφέρον αφού ρωτούσε ολόκληρος βουλευτής στη Βουλή. Μήνυσε τον «Φραπέ» αλλά στο δικαστήριο ο εκδότης υποστήριξε πως ό,τι έγραψε το έγραψε από δικαιολογημένο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον και ως απόδειξη εμφάνισε την ερώτηση του φιλότιμου βουλευτή. Αφού η ίδια η Βουλή είχε απασχοληθεί με το θέμα είχε δικαίωμα να το κάνει και η εφημερίδα. Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε στο δικαστήριο, αλλά το ερώτημα είναι αν τελικώς ο εκδότης κέρδισε 50.000 λόγω καταδίκης ή 80.000 λόγω αθώωσης. Όλα τα άλλα είναι δεδομένα.

TAIΠΕΔ: Τα πέντε ακίνητα που βγάζει άμεσα στην αγορά προς πώληση

Από τα 285 ακίνητα που διαθέτει συνολικά, τα οποία έχουν αξία 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ, το ΤΑΙΠΕΔ αποφάσισε να διαθέσει άμεσα τα πέντε προς πώληση.

Αυτό προανήγγειλε η Εντεταλμένη Σύμβουλος του ΤΑΙΔΕΠ, Λίλα Τσιτσογιαννοπούλου, μιλώντας στο συνέδριο «Prodexpo» για την ακίνητη περιουσία. Τούτο σημαίνει ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσουν οι διαγωνιστικές διαδικασίες για τα συγκεκριμένα ακίνητα.

Αυτά είναι τα εξής:

• έκταση 137,771 χιλιάδων τ.μ. στην Αγία Τριάδα Θεσσαλονίκης με εκμεταλλεύσιμη επιφάνεια 62.000 τ.μ. Το ακίνητο είναι παραθαλάσσιο, διαθέτει χώρους camping και άμεση πρόσβαση στον οδικό άξονα Θεσσαλονίκης - Νέας Μηχανιώνας.
• έκταση 120.044 χιλιάδων τ.μ., με πρόσοψη στην παραλία 750 μέτρων. Διαθέτει χώρους camping και ενδείκνυται για τουριστική αξιοποίηση
• έκταση 615.000 τ.μ. στο Πόρτο Χέλι Αργολίδας με απόσταση από την παραλία 300 μέτρων. Η δομήσιμη επιφάνεια που μπορεί να αδειοδοτηθεί είναι 97.500 τ.μ., με την αξιοποίηση να σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το ΕΣΧΑΔΑ. Η αξιοποίησή της προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη γηπέδου γκολφ εννέα οπών, ξενοδοχειακού συγκροτήματος, όπως και ιδιωτικού αεροδρομίου.
• έκταση 950.000 τ.μ. στο Βαρθολομιό της Ηλείας, με δομήσιμη επιφάνεια προς αδειοδότηση 40.736 τ.μ. Η ανάπτυξη θα πραγματοποιηθεί βάσει του ΕΣΧΑΔΑ και προβλέπει την υλοποίηση γηπέδου γκολφ και τουριστικών εγκαταστάσεων.
• έκταση 230.779 τ.μ.στην Ιερισσό της Χαλκιδικής με πρόσοψη στην παραλία 1.700 μέτρων. Η ανάπτυξή της θα μπορούσε να περιλαμβάνει ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, όπως και τουριστικές κατοικίες.

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν χθες, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων διαθέτει 285 ακίνητα συνολικής αξίας 2,4 δισ. ευρώ, με το 34% αυτών να βρίσκεται στην Αττική.

Μέχρι σήμερα, το ΤΑΙΠΕΔ έχει ολοκληρώσει 37 διαγωνισμούς σε ακίνητη περιουσία αξίας 1,5 δισ. ευρώ, με τους περισσότερους (22) να αποπερατώθηκαν το 2014 και τους λιγότερους, δηλαδή, μόλις ένας, το 2012. Αντίστοιχα, το 2014 η αξία των deals ανήλθε σε 1,083 δισ., ενώ το 2012 σε μόλις 81 εκατ. ευρώ.

Πηγή 

Αλλάζουν όλα στη ρύθμιση των 100 δόσεων -Ερχεται χαράτσι στους οφειλέτες

Νέος πονοκέφαλος για όσους μπήκαν στη ρύθμιση των 100 δόσεων, αφού έρχεται χαράτσι.

Συγκεκριμένα υπάρχει ο κίνδυνος είτε:

• να χάσουν τη ρύθμιση, 
• να πληρώσουν επιπλέον επιτόκιο 
• να αναγκαστούν να πληρώσουν πολύ μεγαλύτερα ποσά κάθε μήνα στην εφορία.

Πρόκειται για 1.100.000 πολίτες που μπήκαν σε ρύθμιση των οφειλών τους, οι οποίοι θα έρθουν αντιμέτωποι με αλλαγές από την 1η Νοεμβρίου.

Οι αλλαγές

Η πρώτη εγκύκλιος, που θα αποτελέσει πιλότο για όλα τα ταμεία, εκδόθηκε ήδη από το ΙΚΑ και οι επιπτώσεις της θα φανούν στη δόση που θα πρέπει να καταβάλουν οι οφειλέτες με καταληκτική ημερομηνία ως τις 30 Νοεμβρίου. Το επιτόκιο πλέον διαμορφώνεται στο 5,05% και κινδυνεύουν να επιβαρυνθούν ακόμη και όσοι έχουν ελάχιστο εισόδημα, κάτω από 10.000 ευρώ/χρόνο και οφειλές μικρότερες από 5.000 ευρώ.

Τι θα πρέπει να κάνουν για να εξαιρεθούν

Για να πετύχουν να εξαιρεθούν από το επιτόκιο όσοι έχουν χρέη ως 5.000 έχουν μόλις επτά μέρες στη διάθεσή τους.

Συγκεκριμένα θα πρέπει μέχρι τις 14 Οκτωβρίου να να πάνε στο Ταμείο τους με τα εκκαθαριστικά της εφορίας και να αποδείξουν ότι χρωστούν τα μισά και πλέον από τα εισοδήματα που δήλωσαν και δεν έχουν ακίνητα αξίας άνω των 150.000 ευρώ. 

Θα πρέπει δηλαδή ένας οφειλέτης που έχει κύρια οφειλή χωρίς τις προσαυξήσεις ως 5.000 ευρώ, να αποδείξει βάσει εκκαθαριστικού ότι το εισόδημά του είναι μέχρι 9.999,99 ευρώ και τα ακίνητα που έχει δηλώσει στο Ε9 (αν έχει) δεν είναι πάνω από 150.000 ευρώ. Διαφορετικά οι δόσεις δεν θα είναι άτοκες αλλά έντοκες με 5,05% και με μηνιαία επιβάρυνση ως 11,36 ευρώ.

Μειώσεις δόσεων αυτεπάγγελτα

Την ίδια ώρα ανάλογα με τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία του κάθε οφειλέτη τα Ταμεία και οι διευθυντές των εφοριών, θα έχουν τη δυνατότητα να μειώνουν και μάλιστα αυτεπάγγελτα, τον αριθμό των δόσεων κατεβάζοντας έναν οφειλέτη από τις 100 στις 72 ή και στις 50 δόσεις.

Πρακτικά και για την τσέπη των φορολογούμενων αυτό σημαίνει ότι με μια μείωση στις δόσεις, μπορεί να επιφέρει ακόμη και διπλασιασμό του ποσού που πρέπει να πληρώσει ο οφειλέτης κάθε μήνα. 

Π.χ. αν δηλαδή κάποιος πέσει από τις 100 δόσεις στις 50 τότε θα πρέπει να υπολογίσει το διπλάσιο ποσό με επιπλέον επιτόκιο 5,05%. Το ΙΚΑ εξέδωσε ήδη την πρώτη εγκύκλιο, που θα αποτελέσει πιλότο για όλα τα Ταμεία.

Πηγή 

Ο ΕΝΦΙΑ εξωτερικού στα ισοδύναμα για το 23% ΦΠΑ στην Παιδεία

Την περιβόητη λίστα με τα ισοδύναμα που θα αναστείλουν τον ΦΠΑ 23% στα ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια αναζητεί η κυβέρνηση.

Αυτό επιβεβαίωσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, που προχώρησε μάλιστα σε μια αποκάλυψη, λέγοντας πως ο ΕΝΦΙΑ σε ακίνητα που βρίσκονται στο εξωτερικό αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα πολλά ισοδύναμα που εξετάζει το υπουργείο.

Αυτό ανέφερε την Πέμπτη μιλώντας στο Mega. Ετσι, μετά τις υποθέσεις φορολόγησης που εξήγγειλε ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης και την αύξηση των εισιτηρίων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που εξήγγειλε ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, ήρθε η σειρά του αναπληρωτή ΥΠΟΙΚ να καταθέσει τη δική του πρόταση για ισοδύναμα στο 23% ΦΠΑ στην εκπαίδευση. 

Από τα ακίνητα Ελλήνων στο Λονδίνο θα γίνει η αρχή

Η αρχή θα γίνει πιθανότατα από τη λίστα ακινήτων που κατέχουν Έλληνες στο Λονδίνο, καθώς για τους υπόλοιπους θα απαιτηθεί να δηλώσουν τα ακίνητα που έχουν σε άλλες χώρες σε ειδικό έντυπο.  Ο κ. Αλεξιάδης, μιλώντας στο συνέδριο Prodexpo, επιβεβαίωσε ότι στο υπουργείο Οικονομικών «εξετάζουμε και το παράδειγμα του νόμου Μόντι της Ιταλίας, όπου έχει επιβληθεί ένας αντίστοιχος φόρος στα ακίνητα των Ιταλών φορολογούμενων στο εξωτερικό, με συμψηφισμό της αντίστοιχης επιβάρυνσης φορολογικής στη χώρα που είναι το ακίνητο. Όχι με περίεργες και τραβηγμένες διατάξεις».

Τι είχαν πει οι Μπαλτάς και Φίλης

Το ενδεχόμενο να βρεθούν από τα έσοδα του υπουργείου Πολιτισμού τα ισοδύναμα ώστε να μην επιβληθεί ο ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση άφησε ανοικτό ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, μιλώντας στη Βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

«Έχει δρομολογηθεί η αύξηση των εισιτηρίων στους αρχαιολογικούς χώρους, το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Μέσα από αυτούς τους πόρους μπορούν να βρεθούν κάποια από τα ισοδύναμα, για παράδειγμα στο παράλληλο υπουργείο Παιδείας με το περίφημο 23% του ΦΠΑ στην εκπαίδευση», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μπαλτάς από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, αποκαλύπτοντας μέρος του κυβερνητικού σχεδιασμού για τα ισοδύναμα. 

Ωστόσο, κατά... 1.000% θα πρέπει να αυξηθούν τα εισιτήρια στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους για να αντικατασταθεί ο ΦΠΑ σε ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια, κάτι που προφανώς δεν είχε υπόψιν του ο υπουργός Πολιτισμού όταν έριξε τη βόμβα στη Βουλή. 

Μέχρι τέλος Νοεμβρίου, το αργότερο, θα έχει λυθεί και το ζήτημα του 23% ΦΠΑ στην εκπαίδευση, σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε νωρίτερα ο υπουργός Νίκος Φίλης σε δημοσιογράφους. Ο κ. Φίλης δεσμεύτηκε ότι μέχρι τις 31 Νοεμβρίου θα υπάρξει οριστική απάντηση για το ζήτημα, το οποίο, όπως επεσήμανε, δεν αφορά μόνο το υπουργείο, άλλα είναι «θέμα μιας συνολικής κυβερνητικής απόφασης». «Δεν θέλουμε να καταφύγουμε στην εύκολη λύση να μετακυλήσουμε σε άλλους τομείς το βάρος της φορολογίας», είπε ο υπουργός, αναφέροντας παράλληλα ότι η ηγεσία του υπουργείου γνωρίζει ότι το ζήτημα του ΦΠΑ στην εκπαίδευση αφορά κυρίως τη λαϊκή οικογένεια.

Ερχεται διάταξη για την προστασία των ελεγκτών 

Ο κ. Αλεξιάδης επισήμανε πως η κυβέρνηση αναμένεται να φέρει διάταξη στη Βουλή (και μάλιστα την ερχόμενη εβδομάδα) με την οποία θα προστατεύονται νομικά οι ελεγκτές του υπουργείου Οικονομικών κατά τη διενέργεια φορολογικού ελέγχου. Όπως είπε ο υπουργός, αναφερόμενος στο πρόσφατο περιστατικό στο Αμύνταιο όπου οι ελεγκτές κατέληξαν στο Αυτόφωρο μετά από μήνυση ελεγχόμενου φορολογούμενου, δεν είναι δυνατόν οι έλεγχοι να γίνονται παρουσία αστυνομικού οργάνου και ο ελεγχόμενος να κρίνει αν ο ελεγκτής πραγματοποίησε κάποια παρανομία.

Για το θέμα των 100 δόσεων ο κ. Αλεξιάδης είπε ότι η αλλαγή που γίνεται είναι ότι χάνεται η ρύθμιση  για όσους δεν πληρώσουν κάποια άλλη φορολογική υποχρέωση. Ωστόσο, με δεδομένο ότι οι νέες φορολογικές υποχρεώσεις είναι πολλές, όπως ο φόρος εισοδήματος και ο ΕΝΦΙΑ, θα επανεξεταστεί το θέμα. Πρόσθεσε ότι θα υπάρξει μείωση των δόσεων για όσους μπορούν να πληρώσουν. Ανέφερε ως παράδειγμα έναν φορολογούμενο που έχει στην τράπεζα 200.000 ευρώ και έχει ρυθμίσει οφειλές 6.000 ευρώ.

Περιουσιολόγιο

Ο υπουργός είπε ότι όσον αφορά στο περιουσιολόγιο θα ανοίξει μια εφαρμογή στο taxisnet όπου οι φορολογούμενοι θα πληροφορηθούν όλα τα στοιχεία που γνωρίζει η εφορία για αυτόν, όπως για παράδειγμα ακίνητα, ΙΧ, καταθέσεις σε ελληνικές τράπεζες. Ο φορολογούμενος θα κληθεί να συμπληρώσει στοιχεία που δεν γνωρίζει η εφορία, όπως για παράδειγμα καταθέσεις στο εξωτερικό. Όσον αφορά τα μετρητά στο σπίτι, είπε ότι θα πρέπει να δηλωθούν από ένα όριο και πάνω.

Επίσης ο κ. Αλεξιάδης είπε:

• το taxisnet για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων του 2016 πρόκειται να ανοίξει από τις αρχές Φεβρουαρίου.
• η καθαρή αύξηση των καταθέσεων κάθε φορολογούμενοι θα συγκρίνονται αυτόματα με τη φορολογική του δήλωση και όπου υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις θα καλούνται για έλεγχο.
• τα έσοδα του Αυγούστου πήγαν καλά, αλλά τον Σεπτέμβριο υπάρχει μια απόκλιση επειδή το περυσινό Σεπτέμβριο είχε εισπραχθεί ΕΝΦΙΑ.
• θα υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για την παράταση της παραγραφής σημαντικών φορολογικών υποθέσεων, όπως η λίστα Lagarde. Οι έλεγχοι στις λίστες αποδίδουν καθώς κάθε μια φέρνει κατά μέσο όρο έσοδα 600.000 ευρώ.
• θα έρθει σύντομα στη Βουλή το σχέδιο για την οικειοθελή αποκάλυψη αδήλωτων καταθέσεων όπου θα προβλέπει απαλλαγή από τη φοροδιαφυγή, αλλά όχι απαλλαγή από λαθρεμπόριο ή ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Πηγή 

Ισοδύναμα φτώχειας

γράφει ο Απόστολος Διαμαντής

Η μαγική λέξη που λύνει όλους τους γρίφους είναι πλέον τα «ισοδύναμα». Έχουν αποκτήσει δύναμη αντίστοιχη με την «άφεση αμαρτιών» που δίνει η εκκλησία. Τα κρισιμότερα και πιο άδικα μέτρα που προβλέπει η συμφωνία συνοδεύονται τώρα με τη λέξη αυτή και μεταβάλλουν αμέσως το νόημα: κατάργηση του ΕΚΑΣ; Όχι. Ισοδύναμα. Φόρος στα ιδιωτικά σχολεία; Ισοδύναμα. Ρήτρα μηδενικού ελλείμματος; Αστείο ποσόν. Ισοδύναμα. Και πάει λέγοντας. Ουσιαστικά δηλαδή δεν έχουμε μνημόνιο. Έχουμε απλώς κάτι που μπορεί να αντικατασταθεί από το ισοδύναμό του!

Μπορεί; Δυστυχώς όχι. Το λέει και η λέξη. Ισοδύναμα λέει, δεν λέει καταργημένα. Οπότε, εάν ένας φόρος ή μια μείωση είναι άδικοι και αντικατασταθούν από κάτι ισοδύναμο, δεν μεταβάλλουν τον χαρακτήρα τους, που παραμένει άδικος, αλλά απλώς την τεχνική εφαρμογή. Η αδικία μεταφέρεται στις πλάτες άλλων. Των ατυχών ισοδυνάμων. 

Ωστόσο, παρά ταύτα, μπορεί να αναζητηθεί μια τεχνική εφαρμογή περικοπών και φόρων, η οποία να συνιστά την μικρότερη δυνατή κοινωνική αδικία. Για παράδειγμα, εάν εξευρεθούν πόροι με επιβολή τέλους στα εισιτήρια των μουσείων, έτσι ώστε να μην φορολογηθούν τα ιδιωτικά σχολεία, τότε επιβαρύνεις τουρίστες και επισκέπτες μεν, αλλά ανακουφίζεις φτωχές οικογένειες που στέλνουν αναγκαστικά τα παιδιά τους στα φροντιστήρια. 

Όμως η φορολογική επιβάρυνση παραμένει. Δεν καταργείται. Και πάει απλώς σε άλλες πλάτες, πιο γερές. Ωστόσο, υπάρχει ο κανόνας πως όσο αυξάνεις τους φόρους, αντιστοίχως μειώνεις την επένδυση. Αυτός είναι ένας απλός κανόνας της οικονομικής θεωρίας. 

Αλλά εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα, το οποίον δεν το αντιλαμβάνονται ούτε καν όλοι οι οικονομολόγοι και πολύ περισσότερο οι πολιτικοί και ειδικά οι φιλελεύθεροι πολιτικοί και κατεξοχήν οι νεοφιλελεύθεροι, που ακούνε φόρο και βγάζουν απευθείας περίστροφο. 

Το πρόβλημα είναι το εξής: ο συλλογισμός είναι μεν σωστός, πως φόροι και επενδύσεις είναι αντιστρόφως ανάλογοι, αλλά ποιος μας λέει πως ένας μειωμένος φόρος οδηγεί τα πλεονάσματα στην επένδυση, στην επανατοποθέτηση; Μπορεί να τα οδηγεί στην αποθησαύριση ή στην κατανάλωση. Θα τα επενδύσει ο κύριος και η κυρία εμπόρου ή θα τα κάνουν κοσμήματα και σαλέ; Εάν είναι Έλληνες, μάλλον το δεύτερο. Το που θα οδηγηθούν τα πλεονάσματα καθορίζεται από τον χαρακτήρα της συγκεκριμένης οικονομίας, από τη βούληση των κατόχων του χρήματος, από τα κίνητρα που δίνει η επένδυση ή η αποθησαύριση κοκ.

Με λίγα λόγια, πρέπει πάντα να εξετάζουμε τις ιδιομορφίες της κάθε οικονομίας, τις νοοτροπίες των κυρίαρχων τάξεων, πριν αποφανθούμε για τις επιπτώσεις μια αυξημένης φορολογίας. Στην ελληνική περίπτωση, όπου οι κεφαλαιούχοι σπανίως επενδύουν και συνήθως αποταμιεύουν και καταναλώνουν, άλλοτε στην Ελβετία και άλλοτε στα νησιά Γκαλαμπάγκος, η μείωση των φόρων δεν οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση των επενδύσεων, ούτε η αύξηση των φόρων σε μείωσή τους. Τα μεγέθη είναι σχετικώς ανεξάρτητα. Οι ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα είναι ανελαστικές ως προς την φορολογία.

Ο λόγος είναι απλός: το κέρδος που προκύπτει από τη μείωση των φόρων δεν έχει συμφέρον να το επενδύσει ο Έλληνας επιχειρηματίας, διότι απλώς δεν πρόκειται να του φέρει νέος κέρδος, μεγαλύτερο από εκείνο που θα του δώσει μια τράπεζα στην Ελβετία. Διότι η ζήτηση στην Ελλάδα είναι περιορισμένη, ενώ και το κέρδος του δεν προκύπτει τόσο από την αγορά, αλλά από θεσμικές κινήσεις, δηλαδή τη θέση του στην αγορά, από προμήθειες με μεσιτείες. Ως εκ τούτου, ο Έλληνας συνεχίζει να έχει προκαπιταλιστική νοοτροπία, δεν ενθουσιάζεται με την επένδυση. Ενθουσιάζεται με την αύξηση της περιουσίας του. 

Συμπέρασμα: η λεγόμενη φοροκαταιγίδα δεν αναμένεται να επιδράσει αρνητικά στις επενδύσεις στον βαθμό που θα ‘πρεπε, διότι οι επενδύσεις εξαρτώνται από άλλες παραμέτρους, κυρίως από την κρατική γραφειοκρατία, από το κόστος μεταφοράς, από το κόστος των πρώτων υλών και από την γενική κατάσταση της αγοράς και την ζήτηση. 

Ο φόρος επιδρά αρνητικά στη ζήτηση βεβαίως, αλλά και το δημόσιο πρέπει να εισπράξει για να πληρώσει και εν συνεχεία να στηρίξει την ζήτηση. Διαλέγεις λοιπόν. Και σε μια κοινωνία σαν την ελληνική, που φοροδιαφεύγει εκ συστήματος, ορθώς διαλέγεις τον φόρο, τον ΕΝΦΙΑ ή άλλον, ώστε να διασώσεις τουλάχιστον μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και υποχρεώσεις του δημοσίου προς ιδιώτες και να διασώσεις έτσι κατηγορίες ολόκληρες της μεσαίας τάξης και εν τέλει την ζήτηση, που συνιστά το κλειδί στη λειτουργία της οικονομίας. 

Το πρόβλημα όμως με την κοινωνική πολιτική, όπως χιουμοριστικά έλεγε η Θάτσερ, είναι πως κάποτε τελειώνουν τα λεφτά των άλλων! Οπότε πρέπει συνεχώς να βρίσκεις ισοδύναμα. Με λίγη φαντασία όμως βρίσκεις. Τραπεζικές συναλλαγές, φόρος θεαμάτων, φόρος στη ναυτιλία, στην μεγάλη ακίνητη περιουσία, φόρος αθλητικών εκδηλώσεων, ειδών πολυτελείας κοκ. 

Κόβεις δηλαδή αντιπαραγωγικές δαπάνες και ελαφρύνσεις και δίνεις ανάσα σε παραγωγικούς τομείς, σε αγρότες, υπαλλήλους, εργάτες και μικρομεσαίους, με την ελπίδα βεβαίως ότι δεν θα τελειώσουν άμεσα και τα λεφτά των άλλων. 

Ψήφο εμπιστοσύνης με 155 «ναι» έλαβε η κυβέρνηση (βίντεο)

Με 155 «ναι» η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Στο κυβερνητικό έργο προκειμένου η χώρα μέσα στην επόμενη τετραετία να μπορέσει να βγει από την κρίση εστιάζει πλέον η κυβέρνηση, θέτοντας ως πρώτο στόχο την ολοκλήρωση της αξιολόγησης εντός Νοεμβρίου, ώστε να καταστεί δυνατή η έναρξη της κουβέντας για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Επόμενοι στόχοι, όπως είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κλείνοντας τη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης η επιστροφή στην ανάπτυξη και στις αγορές, ώστε σε ορίζοντα τετραετίας να έχει δημιουργηθεί το περιβάλλον για μία εΕλλάδα με προοπτικές.

Τις 155 ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ πήρε η κυβέρνηση, με 144 βουλευτές της αντιπολίτευσης να την καταψηφίζουν. Απών από τη διαδικασία ήταν μόνο ο βουλευτής της ΝΔ Νίκος Δένδιας, ο οποίος απέστειλε επιστολή όπου ανέφερε πως απουσιάζε στο εξωτερικό, και αν συμμετείχε στην ψηφοφορία, θα καταψήφιζε. Η ψήφος του δεν προσμετρήθηκε.