Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015

Άνοιγμα στην κοινωνία από τον Αλ. Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, όπου θα συμπληρωθεί η Πολιτική Γραμματεία και θα εκλεγεί ο νέος γραμματέας, εισηγήθηκε τη διεξαγωγή του 2ου Συνεδρίου του κόμματος στα τέλη του Φεβρουαρίου 2016. .

Ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι «για να πετύχει το κόμμα μας τους πολιτικούς του στόχους, στη νέα περίοδο, πρέπει και αυτό να αλλάξει» και σημείωσε ότι η αντιστοίχιση του ΣΥΡΙΖΑ με την εκλογική και κοινωνική του βάση είναι προϋπόθεση για την υλοποίηση του σχεδίου μετασχηματισμού του παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου της ελληνικής κοινωνίας. Είπε, μεταξύ άλλων, ότι για να ανταποκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον ρόλο του στη νέα εποχή που ξεκίνησε στις 20 Σεπτέμβρη, θα πρέπει να είναι «κόμμα εκτός κράτους».
«Ο λαός μας δικαίωσε για τη μεγάλη και δύσκολη μάχη που δώσαμε στη διαπραγμάτευση αλλά και για τις δύσκολες επιλογές μας για να αποφύγουμε τις παγίδες και τα σχέδια των πιο ακραίων δυνάμεων της Ευρώπης», επεσήμανε ο πρωθυπουργός.
Σημείωσε δε ότι η αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση «για να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και για τις πολιτικές πρωτοβουλίες για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών της συμφωνίας». Ο κ. Τσίπρας μίλησε για διπλή εντολή που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ από τον λαό, για αποκατάσταση της σταθερότητας στη χώρα και για να προχωρήσει στις μεγάλες και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για να ξεριζώσει το κράτος της διαφθοράς και της διαπλοκής και να προχωρήσει στην οικοδόμηση ενός κράτους δικαιοσύνης και αξιοκρατίας.
«Υποχρέωσή μας είναι να μη διαψεύσουμε και να μην προδώσουμε τις ελπίδες του κόσμου», τόνισε.
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα
Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι η πρώτη, μετά την εκλογική νίκη της 20ης Σεπτέμβρη και την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση από τη Βουλή.
Το γεγονός αυτό την καθιστά εξαιρετικά σημαντική.
Γιατί η αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, με καθαρή ματιά και στέρεη ανάλυση, είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση για να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής.
Αλλά και για να συναποφασίσουμε τις πολιτικές πρωτοβουλίες για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών πτυχών της συμφωνίας της 12ης Ιούλη με τους δανειστές στα λαϊκά και μεσαία κοινωνικά στρώματα.

Ο λαός μας δικαίωσε για τη μεγάλη και δύσκολη μάχη που δώσαμε στη διαπραγμάτευση αλλά και για τις δύσκολες επιλογές μας, προκειμένου να μείνουμε όρθιοι και να αποφύγουμε τη παγίδα των ακραίων συντηρητικών δυνάμεων της Ευρώπης.
Και μας έδωσε διπλή εντολή: από τη μια να αποκαταστήσουμε την οικονομική σταθερότητα στη χώρα. Και από την άλλη να προχωρήσουμε στις μεγάλες και αναγκαίες τομές και μεταρρυθμίσεως που θα ξεριζώνουν το κράτος της διαφθοράς και της διαπλοκής και θα οικοδομούν κράτος δικαιοσύνης και αξιοκρατίας στο τόπο μας.

Η εκλογική αυτή μάχη είχε, όμως, και μια επιπλέον ιδιαιτερότητα.
Ήταν η πρώτη φορά στο τόπο που έγιναν εκλογές όχι πριν αλλά μετά μια δύσκολη συμφωνία.
Ήταν η πρώτη φορά που ο λαός μας κλήθηκε να επιλέξει όχι με κρυφά χαρτιά, αλλά γνωρίζοντας τα πάντα.
Ο λαός μας γνώριζε τις δυσκολίες της συμφωνίας.
Γνώριζε όμως ταυτόχρονα και ποιος μπορεί να κερδίσει ότι καλύτερο, με αυτά τα δεδομένα, στις ανοιχτές μάχες που έχουμε ακόμα μπροστά μας
Ποιος μπορεί να κρατήσει και να διευρύνει το έδαφος που κερδήθηκε στη διαπραγμάτευση.
Γιατί είδε ότι εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο διαπραγμάτευσης, διεθνών συμμαχιών και λαϊκής παρέμβασης για να πετύχουμε ότι καλύτερο μπορούσε να επιτευχθεί με βάση τους αρνητικούς συσχετισμούς και τον ανοιχτό χρηματοοικονομικό εκβιασμό.

Σε αυτές τις εκλογές όμως πέραν της δικαίωσης και της εμπιστοσύνης στο ΣΥΡΙΖΑ, είχαμε και την απόλυτη επιβεβαίωση ενός νέου διαχωρισμού του εκλογικού σώματος.
Επιβεβαιώθηκε η ταξική ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ.
Τα λαϊκά στρώματα, με την ανοιχτόκαρδη εμπιστοσύνη που μας περιέβαλαν και τα πλειοψηφικά ποσοστά στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, του Πειραιά και όλης της Ελλάδας, αποτελούν για μας ταυτόχρονα δέσμευση αλλά και πυξίδα για τις πολιτικές μας προτεραιότητες.
Να μην διαψεύσουμε τις προσδοκίες τους.
Να μην προδώσουμε την εμπιστοσύνη τους.
Και αυτή είναι η υποχρέωση και η ευθύνη της κυβέρνησης και του κόμματος.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Για να πετύχει το κόμμα μας τους πολιτικούς του στόχους, στη νέα περίοδο, πρέπει και αυτό να αλλάξει.
Να ξεπεράσει τις παθογένειες του παρελθόντος.
Να λειτουργεί ως πραγματικό κύτταρο της κοινωνίας.
Ως ιδεολογικός και στρατηγικός οργανωτής της κοινωνικής συμμαχίας των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, που έφεραν το ΣΥΡΙΖΑ στο τιμόνι της χώρας δυο φορές το 2015 - στις 25 Γενάρη και στις 20 Σεπτέμβρη.

Η αντιστοίχιση του ΣΥΡΙΖΑ με την εκλογική και κοινωνική του βάση είναι προϋπόθεση για την υλοποίηση του σχεδίου μετασχηματισμού του παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου της ελληνικής κοινωνίας.

Χρειαζόμαστε ένα κόμμα ανοιχτό στο περιβάλλον του και τα κοινωνικά κινήματα γύρω του.
Ένα κόμμα ανοιχτό στις νέες και τους νέους.
Όχι ένα κόμμα, κλειστό γραφειοκρατικό οργανισμό αναπαραγωγής των στελεχών του.

Αυτό σημαίνει ν' ανοίξουν, οι οργανώσεις μελών σε όσους θέλουν να συμμετάσχουν στο εγχείρημά μας και συμφωνούν προγραμματικά και πολιτικά με τις θέσεις μας.

Η πολιτική της καχυποψίας και των κλειστών θυρών, είτε για να διατηρηθούν με τεχνητό τρόπο κάποιοι εσωκομματικοί συσχετισμοί, ξεριζώνοντας το κόμμα από την κοινωνία, είτε, ενδεχομένως, με το σκεπτικό του «λίγοι και καλοί», έληξε οριστικά στις 20 Σεπτέμβρη.

Και έληξε τόσο γιατί η παραλειτουργία κόμματος μέσα στο κόμμα τελείωσε - και μάλιστα με άδοξο τρόπο.
Όσο όμως και γιατί εμείς δεν ζητάμε ούτε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ούτε σύσταση από το συντονιστή της οργάνωσης μελών για την πρόσληψη κάποιου, όπως συνέβαινε τα τελευταία σαράντα χρόνια αδιαλείπτως σ' αυτόν τον τόπο.

Το πελατειακό, κομματικό και ρουσφετολογικό κράτος των ημετέρων είναι ακριβώς αυτό που εμείς έχουμε στόχο να γκρεμίσουμε.
Η Αριστερά ήταν το θύμα του - δεν θα γίνει τώρα ο θύτης του.
Και το διαφορετικό ήθος της Αριστεράς, που τόσα χρόνια διακηρύσσαμε, ήρθε η ώρα να το κάνουμε πράξη.
Τελειώνοντας οριστικά με τις πρακτικές του παρελθόντος.
Εμείς εμπεδώνουμε καθημερινά την αξιοκρατία, τις ίσες ευκαιρίες και το κράτος δικαίου για όλους τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από τις πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις τους.
Ανεξάρτητα από τον τρόπο ζωής τους.

Αυτήν την εντολή μας έδωσε ο λαός.
Αυτήν εκτελούμε.
Δεν θα θυσιάσουμε με τίποτα και για τίποτα τη σχέση ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης που μας συνδέει με το λαό μας.

Το κόμμα μας, λοιπόν, δεν θα λειτουργεί ως ιδεολογικός και οργανωτικός μηχανισμός νομιμοποίησης των κρατικών πολιτικών.
Έτσι ώστε, αργά ή γρήγορα, να μετασχηματιστεί σε υποσύστημα του κράτους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο του στη νέα εποχή που ξεκίνησε στις 20 Σεπτέμβρη, θα πρέπει να είναι "κόμμα εκτός κράτους", για να θυμηθούμε έναν όρο του Γκράμσι.

Δηλαδή, ένα κόμμα που δεν απορροφάται από το κράτος, δεν κρατικοποιείται με τη μαζική μεταπήδηση των στελεχών του στον κρατικό μηχανισμό, δεν αποκόπτεται από τις κοινωνικές τάξεις που εκπροσωπεί και δεν εκφυλίζεται σε κρατικό όργανο.

Αντίθετα, θα λειτουργεί ως συλλογικός διανοούμενος, που, σε αντιστοίχιση με τις κοινωνικές διεργασίες και μετατοπίσεις που συντελούνται, επανακαθορίζει την πολιτική στρατηγική του για τη διεύθυνση της κοινωνίας.

Ένα κόμμα που δίνει καθημερινά τη μάχη της ηγεμονίας.
Γιατί αλίμονο σε όποιους πιστεύουν ότι εκλογική νίκη της Αριστεράς σημαίνει και η ηγεμονία της Αριστεράς είναι κλειδωμένη.

Και για να λειτουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας ηγεμονίας των δικών μας αντιλήψεων, πρακτικών, αρχών και αξιών ζωής, θα πρέπει να παραμείνει σε επαφή με την κυβέρνηση αλλά αυτόνομος από το κράτος, ώστε να μπορεί να επιτελεί να ελέγχει, να διορθώνει και να υποδεικνύει.

Με αυτήν την έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί παρά να λειτουργεί ως η άγρυπνη αριστερή συνείδηση της κυβέρνησης.

Σε αυτό το πλαίσιο αξιών, αρχών και στόχων συμπληρώνουμε την Πολιτική Γραμματεία και εκλέγουμε το Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, τα όργανα δηλαδή που θα οδηγήσουν το κόμμα μας προς το 2ο Συνέδριό του, το Φλεβάρη του 2016.

Αλλά και τα όργανα που αναλαμβάνουν από αύριο τη δύσκολη προσπάθεια.
Γιατί από αύριο κιόλας :
Ανασυγκροτούμε τις οργανώσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ.
Ανοίγουμε τις οργανώσεις.
Ανοίγουμε τις οργανώσεις.
Ξεκινάμε καμπάνια εγγραφής νέων μελών και πορευόμαστε προς ένα Συνέδριο ανοιχτό στην κοινωνία.

Σε ένα Συνέδριο που θα αντανακλά την πραγματικότητα που όλοι μας βιώσαμε στην προεκλογική περίοδο.
Που θα αντανακλά, δηλαδή, την κοινωνική δυναμική που έχει αναπτυχθεί στους μαζικούς χώρους και τις λαϊκές γειτονιές.

Σε ένα Συνέδριο στρατηγικού προσανατολισμού στις νέες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.
Με προσυνεδριακές διαδικασίες ανοιχτές στους πολίτες που πιστεύουν σ' εμάς και θέλουν να συμμετάσχουν, ανεξάρτητα αν για δεκαετίες ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή ακόμα και Νέα Δημοκρατία.

Να μην ξεχνάμε ποτέ, ότι αν αυτοί οι άνθρωποι δεν άλλαζαν την ψήφο τους, αν δεν έρχονταν σε μας, εμείς σήμερα δεν θα βρισκόμασταν στην κυβέρνηση.
Έχουμε χρέος να κάνουμε τη σχέση μας μαζί τους οργανική -  να μην τους αποτρέπουμε, να μην τους απομακρύνουμε.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Η νίκη μας στις 20 Σεπτέμβρη έφερε τους πρώτους καρπούς της και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο πορτογαλικός λαός πήρε τη σκυτάλη της ελπίδας και της αλλαγής από τον ελληνικό.
Στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, έδωσε κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις.
Το Μπλόκο της Αριστεράς διπλασίασε την εκλογική του βάση και εκτοξεύτηκε από το 5,2% το 2011 στο 10,2%.

Μαζί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, αλλά και το Κομμουνιστικό Κόμμα, έχουν απόλυτη πλειοψηφία στο πορτογαλικό Κοινοβούλιο.

Η Ευρώπη πήρε το μήνυμα.
Σειρά έχει το Δεκέμβρη η Ισπανία, με τους Podemos.
Και τους πρώτους μήνες του 2016 η Ιρλανδία, με το Sinn Fein.

Με σταθερά βήματα θα γίνει πράξη η σταδιακή μετατόπιση των συσχετισμών σε βάρος των πολιτικών δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης λιτότητας στην Ευρώπη.

Γι' αυτό είμαστε αισιόδοξοι ότι, την επόμενη χρονιά, η κυβέρνησή μας δεν θα είναι η μόνη κυβέρνηση της Αριστεράς στο νότο της Ευρώπης.
Ότι θα λειτουργούμε σε πιο ευνοϊκές συνθήκες.

Γιατί στην ευρωπαϊκή συμμαχία ενάντια στη λιτότητα συναντιούνται πλέον ευρύτερες προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.
Συναντιόμαστε εμείς, η ευρωπαϊκή Αριστερά,  με τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας και τους πράσινους.
Συναντιόμαστε, πια, και συγκλίνουμε με μεγάλα ευρωπαϊκά εργατικά συνδικάτα,  που μέχρι σήμερα ηγεμονεύονταν πολιτικά από τη σοσιαλδημοκρατία.

Αλλά και γιατί η Ευρώπη αποτελεί τον ελάχιστο γεωγραφικά πολιτικό χώρο όπου η Αριστερά οφείλει να δίνει τις μάχες της για να αλλάξει τους συσχετισμούς και να τιθασεύσει τα προτάγματα των αγορών.
Όπου η πολιτική, οι κυβερνήσεις, η αριστερά μπορούν να παρεμβαίνουν για να αναχαιτίζουν τις ορέξεις και την ατζέντα των ασύδοτων αγορών.
  
Σε αυτό το πλαίσιο  εγγράφεται, άλλωστε, και η σημαντική πρωτοβουλία μας για την ενεργό συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην εφαρμογή της συμφωνίας.


Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Στην ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή είχα την ευκαιρία να αναλύσω τους στόχους και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης τετραετίας της Αριστεράς.
Σήμερα θα είμαι επιγραμματικός.

Στόχος μας είναι να δουλέψουμε σκληρά για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και στο τέλος της τετραετίας να έχουμε δημιουργήσει τις απαραίτητες εκείνες προϋποθέσεις για μια νέα Ελλάδα.

Για μια Ελλάδα που θα έχει αφήσει πίσω της την κρίση.
Μια Ελλάδα που θα έχει απαλλαγεί οριστικά από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα.
Που θα έχει ανασυγκροτηθεί και θα έχει επιστρέψει στην ανάπτυξη.
Μια ανάπτυξη, όμως, με καθαρό κοινωνικό πρόσημο.
Προς όφελος του κόσμου της εργασίας, του πολιτισμού και της δημιουργίας.

Μια Ελλάδα που θα μπορεί να κρατάει τους νέους να ζήσουν και να προκόψουν εδώ στην πατρίδα μας.
Μια Ελλάδα που θα έχει αποκαταστήσει το διεθνές της κύρος και θα είναι ξανά ισχυρός και ισότιμος εταίρος στην Ενωμένη Ευρώπη.
Μια Ελλάδα που θα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, ως ένας πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας μέσα σε έναν κόσμο ταραγμένο που μαστίζεται από διαρκείς κρίσεις.

Με την ετυμηγορία του, ο ελληνικός λαός μας έδωσε εντολή για κυβέρνηση τετραετίας, μετά τη δύσκολη περίοδο της διαπραγμάτευσης.

Μέσα σε αυτή την τετραετία έχουμε την ξεκάθαρη εντολή, όπως είπα αρχικά, εκτός από την εφαρμογή των συμφωνηθέντων για να ξεφύγουμε μια ώρα αρχύτερα από την βάσανο της επιτροπείας, να ξεκινήσουμε και μια μεγάλη πορεία τομών, ρήξεων και μεταρρυθμίσεων, έτσι ώστε να αλλάξουμε ριζικά την Ελλάδα.

Να αποκαταστήσουμε αδικίες.
Να ξεριζώσουμε ριζωμένες αντιλήψεις στο κράτος και την κοινωνία.
Να κινητοποιήσουμε τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε μια κατεύθυνση δημοκρατικής και παραγωγικής αναγέννησης της χώρας μας, ύστερα από την προηγούμενη καταστροφική πενταετία.

Αυτός είναι ο στόχος των τομών, των ρήξεων και των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που θα θέσουμε σε εφαρμογή.
Αυτές είναι οι κατευθυντήριες γραμμές του παράλληλου προγράμματός μας.

Με ορίζοντα τους επόμενους κρίσιμους είκοσι μήνες, και αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, έχουμε προτεραιότητες για την αντιστροφή της ύφεσης, την επανεκκίνηση της οικονομίας και την οριστική είσοδό της σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης:
α). την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία θα ολοκληρωθεί εντός του 2015. Θα διασφαλίσει πλήρως τις καταθέσεις και, παράλληλα, θα εξυγιάνει το πιστωτικό σύστημα από τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια, που για πρώτη φορά, εντάσσονται στην ανακεφαλαιοποίηση.
Στο πλαίσιο αυτό, θα προστατεύσουμε την πρώτη κατοικία όσων δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν.
β) την απομείωση του χρέους, και
γ). τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Επιδιώκουμε να έχουμε ιδιωτικές επενδύσεις, προστατεύοντας, όμως, την ήδη εύθραυστη κοινωνική συνοχή.
Προστατεύοντας και αποκαθιστώντας τις εργασιακές σχέσεις, που πετύχαμε να είναι ένα από τα ανοιχτά πεδία της διαπραγμάτευσης.
Προστατεύοντας το φυσικό περιβάλλον, που αποτελεί ανεκτίμητο πλούτο της πατρίδας μας. Προστατεύοντας τον δημόσιο πλούτο υπό την έννοια της μη εκποίησης, αλλά της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας.

Οι διαδικασίες αυτές θα συμβάλουν ώστε η οικονομία να επιστρέψει στην ανάπτυξη μέσα στο 2016.
Θα μας δώσουν, παράλληλα, τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε τους περιορισμούς της συμφωνίας της 12ης Ιούλη με τους δανειστές.

Γιατί έχουμε στο πρόγραμμά μας άμεσες παρεμβάσεις που θα αλλάξουν συνολικά το τοπίο:

α). η δημοκρατική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και η εισαγωγή νέου, ενιαίου μισθολογίου από την 1η Γενάρη του 2016, χωρίς καμία απώλεια εισοδήματος για κανέναν από τους εντασσόμενους σε αυτό.

β). η στήριξη του κοινωνικού κράτους σε όλες του τις πτυχές,  η διεύρυνση των παρεμβάσεων για την αναχαίτιση της ανθρωπιστικής κρίσης και της ανεργίας και η αντιμετώπιση της φτώχειας.

Για το αμέσως επόμενο διάστημα έχουν προγραμματιστεί:
§         Η έκδοση καρτών μετακίνησης για Άτομα με Αναπηρία, για τους πολύτεκνους, τους τρίτεκνους, τους άνεργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους άνω των εξήντα πέντε ετών.
§         Η ενεργοποίηση των καρτών υγείας ανασφάλιστων.
§         Τα σχολικά γεύματα για μαθητές δημοτικών σχολείων.
§         Άμεσες νομοθετικές ρυθμίσεις για τις αγορές χωρίς μεσάζοντες, για τη διάθεση προϊόντων που μπορούν να καταναλωθούν με ασφάλεια από μεγάλες αλυσίδες εμπορίας τροφίμων σε δομές αλληλεγγύης.

Επίσης, για την αναχαίτιση της ανεργίας, έχουμε ήδη σχεδιάσει και θα υλοποιηθούν τους επόμενους έξι μήνες νέα προγράμματα απασχόλησης για συνολικά εκατό χιλιάδες άνεργους.
Από τον Μάρτη του 2016 και μέχρι το τέλος του χρόνου ο σχεδιασμός μας προβλέπει την ένταξη επιπλέον εκατόν πενήντα χιλιάδων ανέργων σε προγράμματα απασχόλησης.

γ). η  δημιουργία ενός νέου μοντέλου στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, που θα αποτελεί το βασικό πυλώνα για το νέο σύστημα υπηρεσιών υγείας.
Το μοντέλο θα βασίζεται στις μονάδες υγείας γειτονιάς και θα αποτελεί το θεμέλιο ενός νέου και λειτουργικού δημόσιου συστήματος παροχής ποιοτικών υπηρεσιών που θα προωθεί την ισότιμη πρόσβαση και την καθολική κάλυψη.

δ). η μεταρρύθμιση στην παιδεία, με νέο χάρτη Ανώτατης Εκπαίδευσης και έρευνας ώστε τα Πανεπιστήμια, τα Τεχνολογικά και Ερευνητικά Ιδρύματα, να αναλάβουν ξανά τον πρωταγωνιστικό ρόλο που τους αξίζει στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας.

ε) η συνολική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, προστατεύοντας το επίπεδο των παροχών.
Για ένα σύστημα με ενισχυμένο αναδιανεμητικό χαρακτήρα, με κοινωνική και διαγενεακή δικαιοσύνη, με την εφαρμογή ενιαίων κανόνων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
Ένα σύστημα που θα εγγυάται αξιοπρεπείς συντάξεις και θα το πετυχαίνει αυτό συλλαμβάνοντας τους διαφεύγοντες πόρους του και εξασφαλίζοντας νέους.
Ένα σύστημα που θα παίρνει από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του και θα δίνει σε καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.
στ). η αντιμετώπιση της διαφθοράς, της διαπλοκής και της εκτεταμένης φοροδιαφυγής.
§  Ολοκληρώνουμε τις διασταυρώσεις καταθέσεων και φορολογικών δηλώσεων, που έχει ήδη ξεκινήσει το ΣΔΟΕ.
Ήδη ελέγχονται εξονυχιστικά όλες οι λίστες της φοροδιαφυγής, κυρίως η λίστα Λαγκάρντ, για την οποία φαίνεται ότι η ελληνική δικαιοσύνη έχει τώρα νέα στοιχεία.
Όσοι αετονύχηδες οφείλουν στον ελληνικό λαό, θα εμφανισθούν ένας προς ένα στον γκισέ για να καταβάλουν τα οφειλόμενα. Γιατί το πάρτι τελείωσε.
§         Πατάσσουμε το λαθρεμπόριο των καπνικών και οινοπνευματωδών ποτών και πετρελαιοειδών.
§         Αλλάζουμε το θεσμικό πλαίσιο για τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων, αλλά και για να ελεγχθούν όλες οι συμβάσεις για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες παρανομίας.
§         Ολοκληρώνουμε τη διαδικασία -επιτέλους σε αυτόν τον τόπο- αδειοδότησης των ραδιοτηλεοπτικών Μέσων και συχνοτήτων.
Σύντομα, με την ψήφο της, η Βουλή των Ελλήνων θα βάλει τέλος στην προκλητική οικονομική ασυδοσία της διαπλοκής.
§         Αφήνουμε ανεπηρέαστη την ελληνική δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της σε κάθε ανοιχτή έρευνα για υποθέσεις πολιτικής διαφθοράς και φοροδιαφυγής.
§         Ενισχύουμε όλα τα ελεγκτικά σώματα της δημόσιας διοίκησης.
§         Ολοκληρώνουμε τη διαδικασία κάθαρσης στο ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς και όλους τους οικονομικούς ελέγχους στις αθλητικές ομοσπονδίες, που εκκρεμούσαν για περισσότερο από μία δεκαετία.
§         Εξυγιαίνουμε το πλαίσιο λειτουργίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και θα διαλευκανθούν όλες οι ανοιχτές αλλά κυρίως και άλλες υποθέσεις.


Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Η κυβέρνηση της Αριστεράς έχει ήδη μπει βαθιά στα νερά της διακυβέρνησης.
Θα τηρήσουμε στο ακέραιο τις προεκλογικές δεσμεύσεις μας.

Γιατί εμάς δεν μας εμπιστεύτηκε ο λαός τις τύχες του για να επαναλάβουμε το παρελθόν.
Εμείς ήρθαμε για να ξεβαλτώσουμε το παρόν και να αλλάξουμε το μέλλον.
Το είπαμε και θα το κάνουμε.
Αναλάβαμε την ευθύνη της δέσμευσης, έχουμε τώρα την υποχρέωση της υλοποίησης.

Σ' αυτόν τον καθημερινό αγώνα, η κυβέρνηση, ο λαός και ο τόπος έχουν ανάγκη έναν ανασυγκροτημένο και αναγεννημένο ΣΥΡΙΖΑ.

Και η διήμερη Κεντρική Επιτροπή, τις εργασίες της οποίας ανοίγω σήμερα, θα βάλει τα θεμέλια σ' αυτήν τη συλλογική και συντονισμένη προσπάθεια, που κορυφώνεται στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο τρίμηνο του 2016.

Γεια σας και καλή δουλειά.
Σας ευχαριστώ.


Έζησα και δεν έζησα... Τώρα πια μόνο ζω



 Έζησα και δεν έζησα. Τώρα πια μόνο ζω. Ο άγγελος γιατρός που βρέθηκε.  
Τα πολλά προβλήματα ψυχικής υγείας  που σε συνδυασμό μ’ ένα μεγάλο αριθμό φαρμάκων γίνονται μια μεγάλη περιπέτεια και μια εξίσου μεγάλη διαδρομή για να μάθω ποιός είμαι. Η σταδιακή αποθεραπεία.
Η δόμηση μιας ταυτότητας ως εχέγγυο δύναμης στις κοινωνίες των αγορών και της στυγνής ιδιοτέλειας.
Η αναζήτηση της αγάπης και του νάματος των συναισθημάτων εκεί που φαινομενικά όλα είναι από εξαγοράσιμα υλικά. Η ελπίδα είναι μια δράκα ανθρώπων. Και η διαπροσωπική αγάπη και όλα τα όμορφα το ίδιο. Η αγάπη είναι η ενσυναίσθηση και η ενσυναίσθηση σημαίνει την υπέρβαση, την κατανόηση των  πράξεων μας μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι. Αυτή είναι η χριστιανική αγάπη. Η ιδανική και γι’ αυτό τυφλή.
Η θυσιαστική αγάπη της Ελληνίδας μητέρας και οι μητέρες του σύμπαντος κόσμου. Όσα προτρέπουν στην αναπόληση της μητρικής στοργής. Η Θάλασσα, η Σελήνη, ο εθισμός στα πράγματα. Η ασφάλεια. Η αναβίωση της γονικής ασφάλειας.
Τι είναι επιθυμία και ο υπαρκτός κίνδυνος να γίνει ματαιοδοξία και ανασχετικός παράγοντας των ονείρων μας. Ο ορισμός της ευτυχίας ως η πράξη του να επιθυμείς διαρκώς πράγματα που ήδη έχεις. Η ομορφιά των μικρών πραγμάτων.
Σ’ αυτή την οικογένεια, την δικιά μου και την δικιά σου, οι ρόλοι των γονέων μας. Η συμπόνοια του πατέρα και της μητέρας , το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές των προγόνων και των απογόνων. Η σύγκρουση της συντήρησης και της προοδευτικότητας. Το πλήγμα που επιτακτικά αποζητά την επούλωση του.
Αναζητώ τις ρίζες σου. Μέσα σε παλιά νεκροταφεία. Οι αφηγήσεις των επισκεπτών τους γίνονται το νήμα που συνδέει όλες τις ανθρώπινες ομάδες των κοινωνιών.  Η ομορφιά εκεί που αδίκως έχει επισημανθεί πως δεν υπάρχει. Η  εκπαίδευση σ’ έναν νέο τρόπο κοσμοθεωρίας.
Οι ανάγκες των ανθρώπων την εποχή της κρίσης. Ο βιβλιόφιλος που χάνει την αγοραστική του δύναμη και μένει νηστικός από γνώση και παράλληλα σύμπαντα για να επισκέπτεται. Καταλαβαίνω την κούραση του αναγνώστη αυτό τον καιρό. Η ανάγνωση είναι ένα διάλλειμα για να ξεφύγει κανείς απ’ την παθογόνα πλευρά της φαύλης πραγματικότητας.
Γράφω. Και λέω κάπου σ’ αυτό το καινούργιο μου βιβλίο: Τον απασχολούσαν πολύ πράγματα απαγορευμένα. Απ’ αυτά που δεν πρέπει να αναρωτιέσαι αν επιθυμείς να ζήσεις. Είναι η δυσφορία μέσα στον πολιτισμό, όπως περίπου το διατύπωσε και ο Φρόιντ, που ενοχλούσε αυτό τον ευγενή και συνάμα ιεροφάντη των ψυχόρμητων.
Πρέπει, αποφαίνονται οι επαΐοντες, να αποκτήσεις την προσωπική σου αφήγηση. Και η δομή της να είναι αρμονική , να μην έχει χάσματα. Όπου υπάρχουν χάσματα θα υπάρξει και κάποιο είδος ψυχαναγκαστικού απότοκου.  Η στέρεη αφήγηση ενδυναμώνει τον άνθρωπο. Το γράφω. Αν νιώθεις πλήρης, ο αρχέγονος φόβος του κενού απομακρύνεται απ’ τη σκέψη σου. Εμφωλεύει στο ασυνείδητο και στήνει καρτέρι για  επανεμφάνιση στις πιο αδύναμες απ’ τις στιγμές σου.
Αλλού: Σ’ εκείνα τα εφηβικά χρόνια  διάβασα Πόε, Ραμπελέ, Λάβκραφτ, Λόρδο Ντάνσανι, Άρθουρ Μάχεν και άλλους πολλούς κλασικούς συγγραφείς του φανταστικού. Ο δικός μου κόσμος ήταν ο λογοτεχνικός κόσμος αυτών των συγγραφέων. Τον πραγματικό κόσμο τον κρατούσε μακριά μου η κατάθλιψη. Πίστεψα σε μαγικές πόλεις, στον βαμπιρισμό και τους αιμοπότες, στα φολιδωτά τέρατα και τους χταποδόμορφους θεούς. Ήμουν νευρωτικός. Είχα για πίστη μου τις πεποιθήσεις ενός ψυχωσικού. Κι όταν βγήκα στις αγορές του κόσμου, εξακολουθούσα να πιστεύω πως είμαι ένας απέθαντος. Μόνο που δεν υπήρχε νύχτα. Μόνο άπλετο φως διέθετε ο ουρανός για να δουλέψω. Ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ. Δεν ήθελα με τίποτα να απεμπολήσω το μη λογικό κομμάτι της προσωπικότητας μου, να το θυσιάσω για χάρη του άλλου, του λογικού. Εξάλλου η ιστορία μας διδάσκει πως η σχάση του ανθρώπου σε τρελό και λογικό έγινε σε χρόνους κατοπινούς. Προτίμησα να μείνω και τρελός. Την τρέλα μου την έβγαζα αλλού, όχι στην κοινωνική μου ζωή.
Τώρα, το νέο μου βιβλίο στα χέρια σου. Αδημονεί για την πιο τιμητική συνάντηση του. Αυτή με τον αναγνώστη. Καλή ανάγνωση

Στις καλένδες η καθιέρωση της απλής αναλογικής;

Σε ένα άρθρο μου στην «Εφημερίδα των Συντακτών» της 26.3.15 με τίτλο «Αμεση ψήφιση της απλής αναλογικής» ανέφερα ότι το 1981 και το 1989 χάθηκε η ευκαιρία καθιέρωσης της απλής αναλογικής και τόνιζα ότι δεν θα έπρεπε να χαθεί και μία τρίτη ευκαιρία, την οποία είχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 25.1.15.
Δυστυχώς και η ευκαιρία αυτή χάθηκε δεδομένου ότι η κυβέρνηση εκείνη είχε όλη την άνεση να φέρει για ψήφιση το σχετικό νομοσχέδιο στο 7μηνο της παραμονής της στην εξουσία.
Στο διάστημα αυτό δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο για την υπερψήφισή του, και μάλιστα από πάνω από 200 βουλευτές, ώστε να εφαρμοστεί αμέσως, αν και όταν προκηρύσσονταν εκλογές.
Το ερώτημα που γεννιέται είναι: η απώλεια και της ευκαιρίας αυτής οφείλεται σε ολιγωρία ή ήταν σκόπιμη; Μακάρι να οφείλεται σε ολιγωρία.
Αν, όμως, ήταν σκόπιμη, τότε η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, ενός αριστερού κόμματος, απέναντι στο ελληνικό Λαό είναι βαριά και ασυγχώρητη, δεδομένου ότι η διεξαγωγή των εκλογών της 20.9.15 έγινε για ακόμη μία φορά με το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ., το οποίο, με το bonus των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, παραχαράσσει τη βούληση του λαού και καταστρατηγεί τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία «θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία».
Η πρώτη φορά που χάθηκε η δυνατότητα καθιέρωσης της απλής αναλογικής, όπως προανέφερα, ήταν μετά από τις εκλογές του 1981. Τότε βίωσα προσωπικά τη μεγάλη απογοήτευση να χάνεται αυτή η δυνατότητα...
Πιο συγκεκριμένα:
Στην προεκλογική «Διακήρυξη Κυβερνητικής Πολιτικής» του ΠΑΣΟΚ, το 1981, υπήρχε η δέσμευση για την άμεση καθιέρωση της απλής αναλογικής.
Στη διαδικασία σύνταξης των προγραμματικών δηλώσεων (στην οποία μετείχα ως υπουργός Οικονομικών), αντί για την απλή αναλογική, μπήκε, παρά την αντίθεσή μου, η φράση «σύστημα απλής αναλογικής», «σύστημα» το οποίο «μεταφράστηκε» το 1985 (όταν είχα παραιτηθεί τόσο από υπουργός όσο και από βουλευτής και μέλος του ΠΑΣΟΚ) σε ένα εκλογικό σύστημα πιο καλπονοθευτικό από την «ενισχυμένη αναλογική» της Ν.Δ.
Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., που ανέγνωσε ο πρωθυπουργός στην Ολομέλεια της Βουλής στις 5 Οκτωβρίου, τις οποίες παρακολούθησα από το Κανάλι της Βουλής, σχετικά με το θέμα του άρθρου αυτού αναφέρονται τα εξής:
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι στην προσπάθειά μας να αλλάξουμε ριζικά την ελληνική κοινωνία είναι απαραίτητη μια νέα σχέση, μια νέα συμμαχία με τον λαό. Με έναν λαό, όμως, που δεν θα είναι παθητικός θεατής, αλλά θα πάρει στα χέρια του τη μεγάλη σύγκρουση, τις μεγάλες συγκρούσεις, τις ρήξεις με αυτό που ονομάζουμε “κατεστημένο”, οικονομικό και πολιτικό· με αυτό που ονομάζουμε “οικονομική ολιγαρχία”· με αυτά που ονομάζουμε “δίκτυα της πολιτικής εξουσίας”.
»Είναι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο που θέλω από αυτό εδώ το βήμα να δεσμευτώ ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της τετραετίας, θα ανοίξουμε όλα τα μεγάλα ζητήματα: Για την ενίσχυση των δημοκρατικών ελευθεριών στον τόπο, την προστασία των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Για την υιοθέτηση θεσμών δημοκρατικής συμμετοχής, τόσο στη λήψη των αποφάσεων όσο και στον έλεγχο της κρατικής εξουσίας. Για την αναγκαία και απαραίτητη με ευρύτερη συναίνεση αλλαγή του εκλογικού νόμου.
Τα παραπάνω έχουν ομοιότητες με όσα είπε ο τότε πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1981.
Πιο συγκεκριμένα:
Στις προγραμματικές δηλώσεις που ανέγνωσε ο πρωθυπουργός στην Ολομέλεια της Βουλής στις 5.10.15 δεν υπάρχει ρητή δέσμευση για την καθιέρωση της απλής αναλογικής, όπως δεν υπήρχε και το 1981.
Αντί γι’ αυτήν, γίνεται λόγος για «αλλαγή του εκλογικού νόμου». Η αλλαγή, όμως, και μάλιστα με ευρεία συναίνεση, μπορεί να περιέχει στοιχεία νόθευσης της βούλησης του λαού, δηλαδή να καταστρατηγεί και πάλι τη σχετική διάταξη του Συντάγματος.
Η κατοχύρωση, όμως, της λαϊκής κυριαρχίας είναι θέμα αρχής και δεν είναι δυνατόν να αποτελεί θέμα διαπραγμάτευσης, και το μόνο εκλογικό σύστημα που την κατοχυρώνει είναι η μία και μοναδική απλή αναλογική.
Η φράση «κατά τη διάρκεια της τετραετίας αυτής» στις προγραμματικές δηλώσεις στηρίζεται στην υπόθεση ότι η κυβέρνηση θα την εξαντλήσει.
Φυσικά, θα ήταν ευκταίο να συμβεί αυτό, αλλά η εμπειρία από τη μεταπολίτευση δείχνει ότι συνήθως η τετραετία δεν εξαντλείται.
Το βίωσε ήδη η σημερινή κυβέρνηση, και μάλιστα εκ των έσω, με την από κάθε άποψη απαράδεκτη αποστασία σημαντικού αριθμού βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Τίποτε δεν αποκλείει, για άλλους λόγους, και πιθανόν χωρίς υπαιτιότητα της κυβέρνησης, η διάρκεια της παραμονής της στην εξουσία να είναι συντομότερη της τετραετίας.
Αποτελεί, κατά συνέπεια, πολιτική και ηθική υποχρέωση της σημερινής κυβέρνησης να καταθέσει τώρα το νομοσχέδιο για την καθιέρωση της απλής αναλογικής και να προωθήσει την άμεση ψήφισή του από τη Βουλή (για τον τρόπο εφαρμογής της απλής αναλογικής, χωρίς καμιά αλλαγή στις 56 εκλογικές περιφέρειες, παραπέμπω σε σχετικό κεφάλαιο ενός βιβλίου μου που εκδόθηκε το 2000, και το οποίο είχα στείλει στον σημερινό πρόεδρο της Βουλής στις 12.12.2012)
* πρώην αντιπροέδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *