Ο Νεφελούδης για την ανάρτηση που προκάλεσε σάλο: Αν την έκανα ξανά θα είχε άλλο περιεχόμενο

«Αν έκανα ξανά την ανάρτηση θα ήταν άλλου περιεχομένου» δήλωσε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Ανδρέας Νεφελούδης αναφερόμενος στα όσα είχε γράψει στο facebook για την διαδήλωση των “παραιτηθείτε”, μιλώντας στον Real Fm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Στραβελάκη.

Ο κ. Νεφελούδης είπε ότι «από όλα όσα είπα και μερικά από αυτά είχαν μεγάλη πολιτική σημασία, έμεινε μόνο η πλάκα» και πρόσθεσε «έκανα μία ανάρτηση στο facebook με στόχο να σταματήσει να ασχολείται το περιβάλλον του ΣΥΡΙΖΑ με αυτήν την πρωτοβουλία, τελικά λειτούργησε ανάποδα από ότι ήθελα».

Ερωτηθείς για την παραίτηση του Υποδιοικητή του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ Ιωάννη Δούκα δήλωσε πως ήταν «λογικό και αναμενόμενο» προσθέτοντας ότι «είναι στη ΛΑΕ, ανήκει σε άλλο πολιτικό χώρο που υπηρετεί άλλο πολιτικό σχέδιο».

Πηγή

 

Μεταβίβαση δικαιωμάτων βοσκοτόπων σε νέους γεωργούς - Όλες οι οδηγίες

Με υπουργική απόφαση ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες σχετικά με την διαδικασία μεταβίβασης των δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης και όχι εκμεταλλεύσεων.

Η εν λόγω υπουργική απόφαση δεν απαγορεύει ούτε περιορίζει την μεταβίβαση των δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης σε παραπάνω από έναν αποδέκτες. Επιπρόσθετα, για τις οριστικές μεταβιβάσεις δικαιωμάτων μεταξύ πατέρα και τέκνων, αλλά και μεταξύ συζύγων δεν επιβάλλεται η παρακράτηση 20% επί της αξίας αυτών, αφού εξαιρούνται οι σύζυγοι και οι συγγενείς α’ βαθμού.

Η μεταβίβαση του ζωικού κεφαλαίου ενός παραγωγού δεν ρυθμίζεται από τη συγκεκριμένη ΥΑ και επομένως μπορεί να γίνει σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις όπως επιθυμούν οι αντισυμβαλλόμενοι.

Στην περίπτωση που κάποιος κτηνοτρόφος επιθυμεί να μεταβιβάσει μέρος των δικαιωμάτων του περιφέρειας ΠΕ1 (βοσκοτόπων) μπορεί να το κάνει ανεξάρτητα από τη μεταβίβαση ζωικού κεφαλαίου και σε όσους αποδέκτες επιθυμεί.

Οι αποδέκτες της μεταβίβασης όμως πρέπει να γνωρίζουν ότι αν δεν εξασφαλιστεί ο ανάλογος ιδιωτικός ή κοινόχρηστος βοσκότοπος δεν μπορεί να γίνει η ενεργοποίηση των δικαιωμάτων οπότε ούτε και η πληρωμή τους. Μόνο στις περιπτώσεις ολικών μεταβιβάσεων ζωικού κεφαλαίου και δικαιωμάτων ενίσχυσης, σε ένα δικαιούχο είναι δυνατή και η παραχώρηση της νομής του κοινόχρηστου βοσκότοπου. Επιπλέον, είναι δυνατή η παραχώρηση της νομής του κοινόχρηστου βοσκότοπου σε περισσότερους από έναν αποδέκτη, μόνο σε περιπτώσεις κληρονομιάς. Μόνο τότε ο κοινόχρηστος βοσκότοπος μπορεί να ακολουθήσει αναλογικά την κληρονομηθείσα εκμετάλλευση σε περισσότερους από έναν κληρονόμους.

Τέλος, επισημαίνεται ότι οι νέοι γεωργοί που δεν κατέχουν δικαιώματα βασικής ενίσχυσης μπορούν να λάβουν δικαιώματα εθνικού αποθέματος το 2016 ή το 2017 όταν θα υπάρξει ικανό ποσό προς διάθεση. Σε περίπτωση όμως που λάβουν τα δικαιώματα από μεταβίβαση, τότε δεν θα πάρουν νέα δικαιώματα για την έκταση που έχει ήδη καλυφθεί από δικαιώματα.

Για τις περιπτώσεις που μεταβιβάζεται μερικώς ζωικό κεφάλαιο επισημαίνουμε ότι εάν η μείωση του ζωικού κεφαλαίου για δύο συνεχή έτη υπερβαίνει το 30% τότε θα μειωθούν αναλογικά οι εκτάσεις κοινόχρηστου βοσκότοπου που παραχωρούνται προς νομή στον κτηνοτρόφο, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 873/55993/20-05-2015 ΚΥΑ (ΦΕΚ 942Β΄), οπότε δε θα μπορεί να ενεργοποιήσει αντίστοιχο αριθμό δικαιωμάτων, εφόσον δεν βρει αντίστοιχη έκταση ΠΕ1. Στην περίπτωση αυτή υπενθυμίζεται ότι από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1307/2013 και συγκεκριμένα στο άρθρο 31 προβλέπεται ότι δικαιώματα που δεν ενεργοποιούνται για 2 συνεχόμενα έτη περνούν αυτόματα στο εθνικό απόθεμα.

Πηγή 

Οι επιπτώσεις μίας δολοφονίας στην υπόθεση του Brexit

Η ευρωπαϊκή ιστορία έχει αποδείξει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι είναι οι απώλειες των προσώπων που ορίζουν τη μοίρα της Γηραιάς Ηπείρου περισσότερο από την παρουσία τους.

Η είδηση πως η βουλευτής των Εργατικών Τζο Κοξ (Jo Cox) υπέκυψε στα τραύματά της, λίγες ώρες μετά από τη δολοφονική επίθεση που είχε δεχτεί στην εκλογική της περιφέρεια, συντάραξε τη Μ. Βρετανία και την Ευρώπη, με τον τρόπο που μόνο οι τραγικές απώλειες ορίζουν.

Η δολοφονία μίας πολιτικού εν μέσω προεκλογικής περιόδου σε ένα από τα πιο αναπτυγμένα κοινωνικοπολιτικά συστήματα του πλανήτη δεν θα μπορούσε παρά να επιτρέψει σκέψεις και πράξεις που νωρίτερα δεν θα ήταν δυνατόν να εκφραστούν.

Σε ένα πρώτο στάδιο, οι συνέπειες του γεγονότος αποτυπώνονται στην ίδια την πολιτική διαδικασία. Πολύ πριν καν ανακοινωθεί η τραγική είδηση του θανάτου της 42χρονης πολιτικού, τα δύο στρατόπεδα του δημοψηφίσματος ανακοίνωσαν πως αναστέλλουν τις προεκλογικές τους καμπάνιες.

Η ομάδα υπέρ της παραμονής «Stronger In» ανακοίνωσε ότι αναστέλλει κάθε δραστηριότητα, που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα πρώτη, ενώ οι υποστηρικές του Brexit «Vote Leave» ανακοίνωσαν πως αναστέλλουν την καμπάνια τους.

Ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον (David Cameron) ανακοίνωσε μέσω Twitter ότι ακυρώνει προεκλογική του συγγκέντρωση στο Γιβραλτάρ: «είναι σωστό όλες οι προεκλογικές εκδηλώσεις να σταματήσουν μετά από την τρομερή επίθεση στην Τζο Κοξ».

Σε μεταγενέστερο, όμως, στάδιο, οι συνέπειες ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές όχι μόνο για τη Βρετανία, αλλά και για την ίδια την Ευρώπη, καθώς εδώ και πολλούς μήνες οι δύο πλευρές έχουν μπλεχτεί σε ένα αδιέξοδο ρόλων και διακηρύξεων πάνω σε όλα σχεδόν τα μεγάλα ζητήματα της εποχής, που με ανεπανάληπτο τρόπο έχουν ενσωματωθεί στο ερώτημα του βρετανικού δημοψηφίσματος. 

Από τη Θάτσερ στον Κάμερον

Τα βρετανικά μέσα δεν παραλείπουν να παραθέσουν το ιστορικό των πολιτικών δολοφονιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπενθυμίζοντας πρόσφατη έρευνα στην οποία προέκυψε ότι οι Βρετανοί βουλευτές χρήζουν αυξημένης προστασίας λόγω των απειλών που δέχονται κατά της ζωής των ιδίων ή συγγενικών τους προσώπων.

Η έρευνα είχε δημοσιευτεί τον περασμένο Ιανουάριο από το Κέντρο Αξιολόγησης Στοχευμένης Απειλής (FTAC), της πρώτης κοινής υπηρεσίας του NHS και της βρετανικής αστυνομίας. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είχε τότε θεωρηθεί το εύρημα σύμφωνα με το οποίο ένας στους πέντε βουλευτές που απάντησαν στην έρευνα είχαν δεχθεί επίθεση, τέσσερις στους δέκα είχαν δεχθεί απειλές, ενώ οι μισοί εξ αυτών δήλωναν πεπεισμένοι πως παρακολουθούνταν.

Ο βρετανικός τύπος προσπάθησε να κρατήσει χαμηλά τους τόνους. Στον Independent τονίστηκε η ανάγκη να μην γίνονται γενικεύσεις, καθώς η μεγαλύτερη απειλή κατά βουλευτών ήταν οι επιθέσεις του IRA. 

Γεγονός παραμένει πως ο θάνατος της Κοξ καταγράφεται ως η πρώτη δολοφονία Βρετανού πολιτικού από το 1990. Τον Ιούλιο εκείνου του έτους, ο 53χρονος Ίαν Γκόου (Ian Gow), βουλευτής των συντηρητικών και πρώην υφυπουργός και κοινοβουλευτικός γραμματέας της Μάργκαρετ Θάτσερ (Margaret Thatcher), δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του στο Ανατολικό Σάσεξ από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετήσει ο IRA στο αυτοκίνητό του.

Τον Νοέμβριο του 1981, είχε δολοφονηθεί από μαχητές του IRA ο 40χρονος βορειοϊρλανδός βουλευτής Ρόμπερτ Μπράντφορντ (Robert Bradford). Τον Μάρτιο του 1979, είχε δολοφονηθεί ο 63χρονος Έρι Νιβ (Airey Neave), βετεράνος του Β' ΠΠ και σκιώδης υπουργός της Θάτσερ για τη Β. Ιρλανδία. Σκοτώθηκε από έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου στο υπόγειο πάρκινγκ του βρετανικού κοινοβουλίου, την οποία είχε αναλάβει φράξια του IRA. Tα υπόλοιπα ονόματα, που συμπληρώνουν τη λίστα των πολιτικών δολοφονιών στο Ηνωμένο Βασίλειο τις τελευταίες δεκαετίες, σχετίζονται αποκλειστικά με το βορειοϊρλανδικό ζήτημα και την περίοδο των Troubles, που συγκλόνισαν τη χώρα, απειλώντας δύο φορές τη ζωή Βρετανών πρωθυπουργών (Θάτσερ 1984, Μέιτζορ 1991). 

Η δολοφονία της Τζο Κοξ δεν είναι απλώς η πρώτη στη Βρετανία μετά από 26 χρόνια, αλλά η πρώτη που δεν σχετίζεται με τη σύγκρουση Λονδίνου–IRA και η πρώτη γυναίκας πολιτικού. Συμβαίνει δε ακριβώς μία εβδομάδα πριν από την ημέρα διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, το οποίο έχει πολώσει σε πρωτοφανή βαθμό τη βρετανική κοινωνία, επιτείνοντας την αγωνία εντός και εκτός της χώρας, καθώς καθίσταται σαφές το προβάδισμα των ευρωσκεπτικιστών στην τελική ευθεία.

«Έτσι συμβαίνει στην Ευρώπη»

Την ώρα που η βρετανική κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από την είδηση της δολοφονίας, στον βρετανικό τύπο δημοσιευόταν δημοσκόπηση, που επιβεβαίωνε την πλήρη αντιστροφή της τάσης των ψηφοφόρων σε σχέση με έναν μήνα πριν. Σύμφωνα με την έρευνα της Ipsos MORI, το 51% των ερωτηθέντων (11-14/6) δήλωσε ότι θέλει την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ έναντι 49% που τάσσεται υπέρ της παραμονής.

Εξαιρουμένων δε των αναποφάσιστων και των μη εγγεγραμμένων, η ψαλίδα φαίνεται να ανοίγει, καταγράφοντας 53% και 47% αντίστοιχα για τα δύο στρατόπεδα. Το πρώτο νούμερο συνιστά τη υψηλότερη στήριξη που έχει καταγραφεί για το Brexit, στα τρία χρόνια που διαρκεί το σχετικό ντιμπέιτ. Σε δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας τον Μάιο, υπέρ της παραμονής τασσόταν το 55% και κατά το 37% των ερωτηθέντων αντίστοιχα. Συνολικά στις επτά τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι έξι δείχνουν υπεροχή των υποστηρικτών του Brexit.

Δεν είναι, όμως, μόνο οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων που έχουν ανατρέψει τις τελευταίες εβδομάδες τα δεδομένα της προεκλογικής εκστρατείας.

Η δυνατότητα του βρετανικού κοινοβουλίου να μην επικυρώσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μπήκε ορμητικά μαζί με τον Ιούνιο στην πολιτική αντιπαράθεση. Η σχετική συζήτηση άναψε πριν από δέκα μέρες, όταν το BBC αποκάλυψε ότι συζητείται ζωηρά στους διαδρόμους του Westminster αυτή ακριβώς η πιθανότητα. Με δεδομένο ότι οι βουλευτές που έχουν δηλώσει την υποστήριξή τους στην καμπάνια υπέρ της παραμονής υπερέχουν συντριπτικά έναντι όσων έχουν ταχθεί κατά (454–147), έχει δηλωθεί από μερίδα των πρώτων ότι δεν θα επιτρέψουν κοινοβουλευτικά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την κοινή αγορά των 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων. 

Την περασμένη Τρίτη, ο Άγγλος δικηγόρος και μπλόγκερ Ντέιβιντ Άλεν Γκριν (David Allen Green), γνωστός για την αρθρογραφία του επί νομικών θεμάτων σε μεγάλες βρετανικές εφημερίδες, υποστήριξε από τις σελίδες των Financial Times ότι το επικείμενο δημοψήφισμα έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν δεσμεύει νομικά την Downing Street. «Τίποτα δεν θα συμβεί» την επαύριο του δημοψηφίσματος έγραψε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για το Λονδίνο να ακυρώσει ενδεχόμενη ψήφο υπέρ του Brexit.

Υποστηρίζοντας ότι το δημοψήφισμα είναι ζήτημα πολιτικής και όχι νομοθεσίας, πρόταξε τη χαμηλή συμμετοχή ως ενδεχόμενη αιτιολογία εκ μέρους της κυβέρνησης για μη αποδοχή του αποτελέσματος. Υπέδειξε, επιπλέον, την παραπομπή του θέματος σε κοινοβουλευτική διαδικασία ή την επαναδιαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους και διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος: «Εξάλλου, μία παράδοση των κρατών–μελών της ΕΕ είναι να επαναλαμβάνουν τα σχετιζόμενα με την ΕΕ δημοψηφίσματα μέχρι οι ψηφοφόροι να ψηφίσουν "σωστά"». 

Ο αρθρογράφος παρέπεμπε εμμέσως στην εμπειρία των δύο ιρλανδικών δημοψηφισμάτων για την Συνθήκη της Λισαβόνας. Το πρώτο διεξήχθη τον Ιούνιο του 2008 με τους Ιρλανδούς να απορρίπτουν την ευρωπαϊκή πρόταση με 53,4% έναντι 46,6% και συμμετοχή του εκλογικού σώματος στο 53%. Ένα και πλέον χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2009, με τη χρεοκοπία του τραπεζικού συστήματος και την ύφεση της οικονομίας σε πλήρη εξέλιξη, οι Ιρλανδοί ψήφισαν υπέρ με 67,1% έναντι 32,9% και συμμετοχή στο 59%.

Η κυνική παραδοχή του Γκριν ότι αυτά συμβαίνουν στην Ευρώπη ενδεχομένως να μην ξένισε το αναγνωστικό κοινό των Financial Times. Εν τούτοις, θα μπορούσε άνετα να ενσωματωθεί στην επιχειρηματολογία των αντιευρωπαϊστών του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι αναλύσεις από μεγάλες επενδυτικές τράπεζες, που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, έδειξαν ότι τα πράγματα είναι σοβαρά για τον Ντέιβιντ Κάμερον και τους «Stronger In».

Σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη το βράδυ της Τετάρτης, ο πρόεδρος της Deutschebank Πολ Αχλάιτνερ (Paul Achleitner) χαρακτήρισε το Brexit «οικονομική καταστροφή για την Βρετανία και πολιτική καταστροφή για την Ευρώπη». Οι καταστροφικές συνέπειες ενός Brexit στην οικονομία θεωρούνται δεδομένες από τους μεγάλους παίκτες των αγορών.

Όπως έδειξε η εμπειρία του ελληνικού δημοψηφίσματος, αλλά και το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, το επιχείρημα της οικονομικής κατάρρευσης χρησιμοποιήθηκε με ιδιαίτερη ευχέρεια. Ο αρθρογράφος των Financial Times θα συμφωνούσε ότι έτσι γίνεται στην Ευρώπη.

Όμως, το ερώτημα του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου δεν χωροθετείται όπως θα γινόταν σε μια χρεοκοπημένη οικονομία της ευρωζώνης ή σε μια περιφερειακή οικονομία που ζυγίζει τις εθνικές της προοπτικές στη διεύρυνση της φορολογικής της βάσης και τα πετρελαϊκά έσοδα μιας υπό συρρίκνωση βιομηχανίας.

Tα μεγέθη και η σημασία της βρετανικής οικονομίας αποκλείουν την τιμωρητική προοπτική που αντιμετώπιζε η Ελλάδα στην επιλογή απομάκρυνσης από τον γαλλογερμανικό άξονα. Eνδεχόμενη υποχώρηση της βρετανικής οικονομίας –μιας οικονομίας που μετέρχεται όλων των εργαλείων διάσωσης του New Normal– είναι αυτονόητο ότι θα ανατρέψει τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, φέρνοντας πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες αντιμέτωπους με τα κοινωνικά ζητήματα που τεχνηέντως άφησαν αναπάντητα στη διαχείριση της μεγάλης κρίσης.

Τα παραπάνω δεν συνιστούν αυτόματα επιχείρημα υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς. Πολλοί, φερειπείν, οπαδοί του Brexit δεν κρύβουν ότι θα ήθελαν να δούν τις σεισμικές δονήσεις του Brexit να κλονίζουν το γραφειοκρατικό κατεστημένο των Βρυξελλών.

Το δε επιχείρημα των αντιπάλων του Brexit ότι θα επέλθει οικονομικό σόκ ισορροπεί αμφίρροπα στα επίσημα στοιχεία που δείχνουν ότι η εθνική οικονομία ήδη υποχωρεί. Το περασμένο καλοκαίρι, ο υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν (George Osborne) καυχιόταν για τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης που κατέγραφε η Βρετανία ανάμεσα στους G7. Στα δύο πρώτα τρίμηνα του 2016, οι επιδόσεις αυτές μοιάζουν παρελθόν, η δημιουργία θέσεων απασχόλησης έχει πέσει σε χαμηλό δυόμισι ετών, η επιχειρηματική εμπιστοσύνη έχει υποχωρήσει σε χαμηλό τριετίας, οι δείκτες μεταποίησης κατασκευών και υπηρεσιών προμηνύουν κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας.

Η κυβέρνηση αποδίδει την απώλεια της εμπιστοσύνης στην αναταραχή και αβεβαιότητα που προκαλεί η προεκλογική διαδικασία. Πολλοί αναλυτές, όμως, αντιτείνουν ότι τα αίτια της δυσπραγίας θα πρέπει να αναζητηθούν στην ακολουθούμενη πολιτική, Υποδεικνύουν ότι ποτέ άλλοτε η Μ. Βρετανία δεν άνθησε με δεκαετή συρρίκνωση των κρατικών της δαπανών, υπογραμμίζοντας ότι το επιχειρηματικό μοντέλο που βασίζεται στη μείωση του κόστους εργασίας έφτασε στα όριά του και πως απαιτείται αλλαγή στρατηγικής μακριά από αυτό που διαπιστώνεται σήμερα ως διεθνής τάση και είναι η απροθυμία για επενδύσεις.

Εξαρτάται αυτή η αλλαγή στρατηγικής από ένα δημοψήφισμα ή οφείλει να είναι το αποτέλεσμα μιας άλλης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας; 

Σύγκρουση δύο κόσμων;

Μέχρι χτες, όλοι αντιλαμβάνονταν ότι το ζήτημα της οικονομίας ήταν το τελευταίο και πιο ισχυρό χαρτί υπέρ της παραμονής· και αναλόγως έπρατταν στις δημόσιες εμφανίσεις τους οι υποστηρικτές της. Κάμερον και Κόρμπιν από διαφορετικές αφετηρίες συνέκλιναν στην άποψη ότι η βρετανική οικονομία –όπως την οραματίζεται ο καθένας– έχει περισσότερες ευκαιρίες εντός ΕΕ.

Η δολοφονία, όμως, ενός πολιτικού προσώπου περνά την αντιπαράθεση σε άλλη διάσταση. Οι πρώτες πληροφορίες που έρχονταν από τα βρετανικά μέσα το απόγευμα της Πέμπτης ανέφεραν ότι ο 52χρονος δολοφόνος φώναξε «Britain First» («πρώτη η Βρετανία»). Το Britain First είναι ακροδεξιό κόμμα, που σχηματίστηκε το 2011 από πρώην μέλη τουΒρετανικού Εθνικού Κόμματος (BNP). Ο αρχηγός του κόμματος έχει υπάρξει μέλος του νεοναζιστικού Εθνικού Μετώπου, ενώ πιο πρόσφατα έχει συνδεθεί με παραστρατιωτικές ομάδες στους κόλπους των ενωτικών της Β. Ιρλανδίας.

Από την πρώτη στιγμή, το Britain First καταδίκασε τη δολοφονία της Κοξ και προσπάθησε με κάθε τρόπο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να καταδείξει ότι ο δολοφόνος δεν φώναξε το όνομα–σύνθημα του κόμματος. Πρόσφατως, οι Βρετανοί ακροδεξιοί είχαν χαρακτηρίσει«καταληψία» τον νεοεκλεγέντα μουσουλμάνο δήμαρχο των Εργατικών στο Λονδίνο, απειλώντας τον με «ευθεία δράση». 

Στο άκουσμα του θανάτου της Φοξ, υπέρμαχοι της παραμονής απελευθέρωσαν ένα πηγαίο κύμα οργής στο Twitter, όχι μόνο ενάντια του Britain First, αλλά και κατά των πιο εμβληματικών μορφών του Brexit, του Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage) και του Μπόρις Τζόνσον (Boris Johnson).

Στο συνέδριο των Συντηρητικών του περασμένου Οκτωβρίου, ο Κάμερον είχε εξηγήσει γιατί οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω στις προβλέψεις τους για το εκλογικό αποτέλεσμα του Μαΐου: «Η Βρετανία και το Twitter δεν είναι το ίδιο πράγμα». Προσπερνώντας την ειρωνία του πράγματος, όπου κάθε πολιτικός και από τα δύο στρατόπεδα έσπευσε να εκφράσει με 140 χαρακτήρες την οδύνη του για τον τραγικό χαμό της Φοξ, έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τα σχόλια αρκετών χρηστών που βλέπουν γύρω από τη δολοφονία μία σύγκρουση ανάμεσα στις ευρωπαϊκές αξίες και στον πολιτισμό των tabloid.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν οι θεματοφύλακες των ευρωπαϊκών αξιών εξαρτούν την πολιτική τους από τα tabloid, όπως κατά κόρον έχει συμβεί στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια;

Η οικονομία υπήρξε μέχρι σήμερα το ισχυρό χαρτί της πλειοψηφίας στο Westminster, φέρνοντας τους Εργατικούς στην δύσκολη θέση να υπερασπίζονται την παραμονή της χώρας στην ΕΕ ταυτόχρονα με την ανάγκη κατάργησης των οικονομικών πολιτικών του διδύμου Κάμερον–Όσμπορν, που στη βασική τους σύλληψη δεν διαφέρουν από τα πεπραγμένα των Βρυξελλών. Στον αντίποδα, οι υποστηρικτές του Brexit αναδείκνυαν την ταξική διάσταση του ζητήματος, προβάλλοντας εαυτούς ως προστάτες των συμφερόντων των λαϊκών τάξεων που πλήττονται από τη λιτότητα, χωρίς όμως να δεσμεύονται (οι προερχόμενοι από τους Tories) ότι θα συμπεριλάβουν την άρση της στο μελλοντικό τους κυβερνητικό πρόγραμμα.

Έρευνα του YouGov τον περασμένο Σεπτέμβριο έδειχνε ότι οι φιλοευρωπαϊστές ψηφόφοροι έτειναν να ανήκουν στη μεσαία τάξη, να έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα και εργασία, να υπερέχουν σε πανεπιστημιακή μόρφωση και να είναι νεότεροι σε αντίθεση με τους αντιευρωπαϊστές του Brexit, που ανήκαν κατά κύριο λόγο στην εργατική τάξη, στη γενιά των baby boomers και όσων βίωσαν την περίοδο Θάτσερ από τα χαμηλότερα επίπεδα της κοινωνικής ιεραρχίας.

Αν πιστέψουμε τα μαθηματικά των δημοσκοπήσεων, η εκλογική βάση που ανέδειξε τονΤζέρεμι Κόρμπιν (Jeremy Corbyn) στην ηγεσία των Εργατικών –κόντρα στις επιθυμίες της κομματικής ελίτ– δεν μπορεί να καταχωρηθεί αυτούσια στην επίσημη θέση του κόμματος υπέρ της παραμονής. Αντίστοιχα, τα εκλογικά ποσοστά των συντηρητικών δεν θα αρκούσαν στον πρωθυπουργό Κάμερον για να αποτρέψει το Brexit, που ο ίδιος έβαλε στις ράγες για να ικανοποιήσει το εσωκομματικό του ακροατήριο. Αθροιζόμενα τα ποσοστά των Tories και των Εργατικών στις τελευταίες εκλογές δίνουν πάνω από 67%. 

Η ιστορία του Brexit δεν ξεκίνησε από τον Κάμερον το 2013 μόνο ως οικονομικό αίτημα απέναντι στις Βρυξέλλες. Ο Βρετανός πρωθυπουργός απαίτησε και πήρε διαβεβαιώσεις για σημαντικές εξίσου αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική των «28». Η Κάμερον επιδίωξε να λάβει το μέγιστο δυνατό στο δραματικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 18ης-19ης Φεβρουαρίου, ώστε να προλάβει εντός των νομοθετικών προβλέψεων να προκηρύξει δημοψήφισμα πριν αυξηθούν οι μεταναστευτικές ροές το καλοκαίρι –όπως τότε εκτιμούσε ότι θα συμβεί το επιτελείο του.

Στην πολιτική ιστορία, οι δολοφονίες πολιτικών προσώπων παγιώνουν αντίπαλες συσπειρώσεις, που σε έναν δεδομένο βαθμό πόλωσης δεν επιτρέπουν την οποιαδήποτε ώσμωση ανάμεσά τους. Υπάρχει τότε κίνδυνος οι πιο διαλλακτικές φωνές κάθε πλευράς –που στο μέλλον θα αναλάμβαναν πραγμάτων την επούλωση του διχασμού– να χαθούν πίσω από τις ακραίες αναγνώσεις του τραγικού γεγονότος· αναγνώσεις που θα καταδικάζουν μεν τη δολοφονία, θα την αποδίδουν δε στον αντίπαλο, λειτουργώντας εσαεί ως παραμορφωτικός καθρέφτης της αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας, όπως θα ερμηνεύουν τις οικονομικές προτεραιότητες με όρους πολιτισμικών επιταγών.

Η επόμενη μέρα

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο από εκείνη την έρευνα του You Gov είναι ότι οι υποστηρικτές του Brexit συζητούσαν περισσότερο το ζήτημα της βρετανικής θέσης στην ΕΕ σε σχέση με αυτούς που υποτίθεται ότι τάσσονταν σθεναρά υπέρ αυτής.

Τίποτα δεν κινητοποιεί περισσότερο μια κοινότητα ανθρώπων από την αίσθηση ότι απειλούνται οι ζωές τους και οι αξίες τους. Η καμπάνια του Brexit επέτρεψε να ενεργοποιηθούν τέτοια αντανακλαστικά, προτάσσοντας τη μεταναστευτική απειλή. Αν δεν υπάρξει ακύρωση του δημοψηφίσματος, οι υποστηρικτές της παραμονής θα ψηφίσουν αναμφίβολα με την σκέψη τους στην Τζο Κοξ, βρίσκοντας το δικό τους σημείο αναφοράς απέναντι σε μία επερχόμενη απειλή.

Με τι όρους, όμως, θα την ερμηνεύσουν; Εδώ είναι το σημείο που το ζήτημα γίνεταιεξαιρετικά ευαίσθητο. Με δεδομένη την πόλωση που επικρατεί στη Βρετανία, αλλά και τον καταγεγραμμένο ταξικό διχασμό της βρετανικής κοινωνίας, δεν είναι δύσκολο η δολοφονία της Κοξ να αποδοθεί με όρους συλλογικής ευθύνης στο σύνολο των οπαδών του Brexit, που καταχωρούνται ως οι λιγότερο προνομιούχοι, μετατρέποντας την δολοφονία μιας πολιτικού σε πολιτική δολοφονία.

Όταν τον Μάιο του 2010 έγινε απόπειρα δολοφονίας με μαχαίρι κατά του βουλευτή των Εργατικών Στίβεν Τιμς (Stephen Timms) από την 21χρονη πρώην φοιτήτρια του King's College Ροσονάρα Τσούντρι (Roshonara Choudhry), που δήλωνε υποστηρίκτρια της Αλ Κάιντα, οι φιλελεύθερες φωνές έκαναν έκκληση να μην ταυτίζεται το Ισλάμ με τέτοιες ακραίες πράξεις. Η υπόδειξη εκ μέρους τους ηθικών, πολιτικών αυτουργών στη δολοφονία της Κόξ θα τις έφερνε τελικά πολύ πιο κοντά σε αυτό που καταδίκαζαν παλαιότερα.

Θα ήταν εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να προχωρήσει κανείς σε τέτοιου είδους καταχωρήσεις. Επισήμως, τα κίνητρα του δράστη παραμένουν άγνωστα. Η οδύνη δεν αφήνει χώρο για ερμηνείες. Οι ηγεσίες τηρούν την ενδεδειγμένη στάση αναμονής. Όπως έδειξε η αντιπαράθεση Ομπάμα–Τραμπ για το ποιος κρύβεται πίσω από το μακελειό στο Ορλάντο, η πολιτική αρετή ανήκει σε αυτούς που ερμηνεύουν με ψυχραιμία και πράττουν με πειθώ.

Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα που θα κληθούν όλοι να απαντήσουν την επόμενη μέρα είναι: πώς μπαίνει τέλος στη βαρβαρότητα των καιρών;

Σε μία εποχή βάρβαρων επιθέσεων, όπως αυτές στο Ορλάντο, στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι, στην Άγκυρα, στη Βηρυττό και στην Κωνσταντινούπολη, η ανάδειξη του ανθρωπισμού ως υπέρτατης πολιτικής αξίας συγκρούεται με τη λογική των φραχτών και τη ρητορική του μίσους.

Για ένα μεγάλο κομμάτι του πλανήτη που ζει στην περιφέρεια του αναπτυγμένου κόσμου, η βαρβαρότητα βιώνεται καθημερινά και με απόλυτο τρόπο. Η Κοξ υπήρξε μια από τις περιπτώσεις πολιτικών, που στήριξε χωρίς περιστροφές τα δικαιώματα των προσφύγων, αναγνωρίζοντας το δράμα των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τις εστίες τους εξαιτίας του πολέμου και της τρομοκρατίας.

Η μεταναστευτική πολιτική αποτελεί κομβικό ζήτημα στην υπόθεση βρετανικό δημοψήφισμα. Όμως, το παράδειγμα της Κοξ δεν ήταν το παράδειγμα ούτε του Κάμερον ούτε του Φάρατζ, που καλλιέργησαν ή εξακολουθούν να καλλιεργούν τα φοβικά σύνδρομα συντηρητικών ψηφοφόρων ή εξαντλημένων από τους κοινωνικούς αυτοματισμούς εργατικών στρωμάτων· παράδειγμα υποχώρησης και αναδίπλωσης που αποθεώθηκε σε ύψιστες πολιτικές επιλογές των ηγεσιών στην «ηπειρωτική» ΕΕ.

Όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα, ο φόβος –ο φόβος απέναντι σε μια οικονομική κατάρρευση ή ο φόβος απέναντι στους μετανάστες– αναδεικνύεται ως ο καταλύτης σε αυτήν την αμεσοδημοκρατική διαδικασία μιας παραδοσιακής δυτικής δημοκρατίας, όπου υποτίθεται ότι ξεδιπλώνεται το όραμα των πολιτών για ένα λαμπρότερο μέλλον.

Αυτή είναι πιθανότατα και η χειρότερη συνέπεια που μπορεί να επιφέρει στα ευρωπαϊκά πράγματα η απώλεια ενός προσώπου όπως της Τζο Φοξ. Υποτίθεται πως η δημοκρατία, όπως γεννήθηκε και ωρίμασε στην Ευρώπη, συμβόλιζε ανέκαθεν τη νίκη της ελεύθερης επιλογής της πλειοψηφίας απέναντι στον φόβο που επέβαλαν μειοψηφίες με σιδηρά ισχύ. Όταν σε μία εμβληματική δημοκρατική διαδικασία η όποια επιλογή ορίζεται υπό το καθεστώς το φόβου, τότε αυτομάτως ακυρώνεται η ουσία της δημοκρατικής επιλογής.

Πολλοί εικάζουν ήδη ότι η χθεσινή εξελίξη θα ανατρέψει τα δεδομένα υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. Η Τζο Κοξ θα ήθελε πριν από την κάλπη οι Βρετανοί πολίτες να θυμηθούν την παρουσία της· και τη δική τους.

Αδάμ Γιαννίκος

Γεννηματά: Eπικοινωνιακό show η ομιλία Τσίπρα

«Ολόκληρο επικοινωνιακό show, έστησε ο κ .Τσίπρας, για να επαναλάβει τα χιλιοειπωμένα. Τα ίδια και τα ίδια. Ευτυχώς τα αγάλματα δεν έχουν φωνή», δήλωσε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚΦώφη Γεννηματά για την ομιλία του πρωθυπουργού στο Μουσείο της Ακρόπολης. 

«Τι να περιμένει η ανάπτυξη από μια κυβέρνηση διώκτη των επενδύσεων. Με τους εξοντωτικούς φόρους και τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές, με το άδειο κέλυφος του Αναπτυξιακού νόμου, με τις αμφιθυμίες των υπουργών, το κράτος των ημετέρων, τα εξόχως υφεσιακά μέτρα του μνημονίου.

Ό,τι δηλαδή χρειάζεται για να φύγουν και οι λίγοι που επιμένουν να επενδύσουν στην Ελλάδα», αναφέρει η κ Γεννηματά και επισημαίνει πως «για την κοινωνική δικαιοσύνη, ας ρωτήσουν αυτούς που χάνουν το ΕΚΑΣ, αυτούς που έχασαν το επίδομα θέρμανσης, αυτούς που θίγει η μείωση του αφορολόγητου».

«Κρίμα για την χώρα. Μια ακόμα απογοήτευση για όσους περίμεναν ακόμη, να κάνει κάτι ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ» καταλήγει η δήλωση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Πηγή

Ο Αλ. Τσίπρας έταξε και πάλι λαγούς με πετραχήλια

Του Δημήτρη Γκάτσιου

Σάρκα και οστά έλαβε πριν λίγο στο Μουσείο της Ακρόπολης η επιχείρηση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, να αλλάξει τις μοίρες της εσωτερικής πολιτικής ατζέντας, φέρνοντας στο προσκήνιο τα νέα αφηγήματα της συγκυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων, όπως αυτά διαμορφώνονται στον απόηχο ολοκλήρωσης της αξιολόγησης της Αθήνας από τους πιστωτές.

Στον κατάλογο των θεσμικών παρεμβάσεων, που ακούει στα της συνταγματικής αναθεώρησης και της αλλαγής του εκλογικού νόμου, ο κ. Τσίπρας στην εκδήλωση "Ελλάδα 2021: Δίκαιη Ανάπτυξη – Παραγωγική Ανασυγκρότηση" ανέλυσε το όραμα της Ηρώδου Αττικού για την επόμενη πενταετία και ενδεδυμένος με...κοστούμι κράχτη επενδύσεων πορεύθηκε εκ νέου καθαρά σε μοτίβο υποσχεσιολογίας για την επόμενη ημέρα της χώρας, εντάσσοντας στο παλμαρέ του την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη. Παράλληλα και στοχεύοντας εμφανώς να στείλει μήνυμα στις ήδη... εξουθενωμένες από την ψήφιση νομοσχεδίων-φωτιά κοινοβουλευτικές ομάδες των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο πρωθυπουργός υποστήριξε πως όποια σκληρά μέτρα ήταν να ληφθούν ελήφθησαν στη διάρκεια του πρώτου έτους, με την κίνηση ανασύνταξης του καταρρακωμένου ηθικού της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να ακουμπά ταυτόχρονα και στην καλπάζουσα ανησυχία της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών πως αρχής γενομένης από το Σεπτέμβριο θα βρεθούν προ νέων δυσάρεστων εκπλήξεων.

"Αυτές τις μέρες κλείνει ένας κύκλος για τη χώρα. Καταλήξαμε σε συμφωνία με τους εταίρους και τη θέσαμε στην κρίση του ελληνικού λαού στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Προτεραιότητες μας ήταν να επιτευχθεί η δημοσιονομική σταθεροποίηση, να αποκατασταθεί η χρηματοδότηση του Τραπεζικού Τομέα, να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, να ανοίξει η συζήτηση για το θέμα του χρέους και να προστατευθούν τα λαϊκά εισοδήματα, οι αδύναμες εισοδηματικά ομάδες και οι μισθωτοί. Το πρόγραμμα επιλέξαμε να είναι εμπροσθοβαρές. Τα δύσκολα μέτρα να ληφθούν το πρώτο έτος. Με την πρώτηαξιολόγηση ολοκληρώθηκε ο πιο σημαντικός και δύσκολος κύκλος του προγράμματος. Η πιο σημαντική εξέλιξη η απόφαση του Εurogroup να επανεξεταστεί το ελληνικό χρέος από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με τρόπο αντικειμενικό και δεσμευτικό. Κερδίσαμε και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι συνολικές δαπάνες για την εξυπηρέτηση του χρέους δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ ετησίως, δηλαδή λιγότεροι πόροι για εξυπηρέτηση χρέους και περισσότεροι για κοινωνικό κράτος και ανάπτυξη”, σημείωσε, στην ομιλία του στο Μουσείο της Ακρόπολης, ο κ. Τσίπρας.

Σύμφωνα με την πρωθυπουργική οπτική, για πρώτη φορά τα τελευταία έξι χρόνια η Ελλάδα έχει σταθερό μακροοικονομικό, δημοσιονομικό και επενδυτικό περιβάλλον. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας ανέφερε πως στο επίκεντρο μπαίνει πλέον η ανάπτυξη, με τον...ορισμό της "δίκαιης ανάπτυξης” να είναι αυτός που θα καθορίζει τις κυβερνητικές πρακτικές. "Δίκαιη Ανάπτυξη: ένα όραμα που δεν έχει καμία σχέση με αυτό που νοηματοδότησαν ως ανάπτυξη, οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Χαοτικές οι διαφορές μας με όσους κατέστρεψαν τη χώρα. Για εκείνους πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας είναι τα συντρίμμια που άφησαν: συρρικνωμένοι μισθοί και συντάξεις, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας και ασφυκτική συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Ως ανάπτυξη αυτοί εννοούν: επενδύσεις με χαμηλό κόστος εργασίας, real estate χωρίς καμία μέριμνα για περιβάλλον, διανομή υπέρ των λίγων με μείωση φορολογικών συντελεστών για τα υψηλά εισοδήματα, μία νεοφιλελεύθερη δυστοπία. Για εμάς ανάπτυξη σημαίνει εκ νέου ένταξη της οικονομίας μας στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, δημιουργία οικονομίας με παραγωγική εξειδίκευση, επούλωση τραυμάτων του κοινωνικού κράτους, ευρύ φάσμα παραγωγικών δραστηριοτήτων, συνεργατικά σχήματα κοινωνικής οικονομίας, επιχειρηματικότητα που προσανατολίζεται στην παραγωγή βιώσιμων και αξιοπρεπώς αμειβόμενων θέσεων εργασίας”, επεσήμανε. "Εστιάζουμε σε πόρους και δυνατότητες ανεκμετάλλευτες, στο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας, τα υψηλά ποσοστά νέων με πτυχία τριτοβάθμιας παιδείας, τη γη και το φυσικό περιβάλλον, τη γεωγραφική θέση της χώρας. Σχεδιάζουμε κράτος με επιτελικό ρόλο στην οικονομία, που παρέχει υπηρεσίες υψηλής στάθμης, αντιγραφειοκρατικό για τους παραγωγικούς φορείς. Ικανό να σχεδιάσει και μα κατευθύνει πόρους σε δημιουργικές κατευθύνσεις. Το κοινωνικό κράτος αποτελεί μοχλό ανάπτυξης. Εξοικονόμηση πόρων για δικαιότερη, αποτελεσματικότερη και ταχύτερη ανακατανομή των υπηρεσιών αυτών στα τμήματα του πληθυσμού που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Το δικό μας όραμα: Δίκαιη Ανάπτυξη, δηλαδή Βιώσιμη και Δημοκρατική”, συμπλήρωσε.

"Η ανάπτυξη είναι η μόνη οδός για την απαλλαγή από την επιτροπεία"

Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, η αναπτυξιακή πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δίνει φωνή και υπόσταση στο μεταρρυθμιστικό πρόταγμα για βαθιές αλλαγές που ζητά η κοινωνία μας, δεκαετίες τώρα. "Οι μεταρρυθμίσεις πετυχαίνουν όταν τις πιστέψει και τις αγκαλιάσει η κοινωνία κι όχι όταν επιβάλλονται με τη μορφή εξωτερικών καταναγκασμών. Η μόνη ασφαλής οδός για την απαλλαγή από την επιτροπεία και την εξάρτηση, η ανάπτυξη και ο προοδευτικός μετασχηματισμός της κοινωνίας. Ο πυρήνας γύρω από τον οποίο ξεδιπλώνεται ο αναπτυξιακός μας σχεδιασμός είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας που μειώνεται σταδιακά, επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας που εξασφαλίζουν νέες, σταθερές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Μόνο έτσι θα σταματήσουμε τη μετανάστευση των πλέον δημιουργικών δυνάμεων της χώρας και θα πείσουμε όσους βρίσκονται έξω, να γυρίσουν και να συμβάλλουν στην ανοικοδόμηση της”, είπε ο πρωθυπουργός. Παράλληλα, όπως σημείωσε:

-Η επανεπένδυση στην ελληνική οικονομία είναι εγχείρημα σύνθετο και πολυδιάστατο. H ζημιά που έχει γίνει είναι τρομακτική. Από το 2007 έχουν χαθεί τα 2/3 των συνολικών επενδύσεων. Οι ιδιωτικές επενδύσεις μειώθηκαν κατά 67% το διάστημα 2009-2014.

-Η σημερινή κυβέρνηση κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να αντιστραφεί αυτή η πραγματικότητα. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, καταφέρνουμε να αυξήσουμε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων κατά 250 εκατομμύρια. ευρώ.

-Η εμπιστοσύνη των Ελλήνων επενδυτών είναι το ισχυρότερο και το απαραίτητο σήμα για την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων.

-Η επικείμενη επαναφορά του waiver, η ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εξασφαλίζουν περισσότερη και φθηνότερη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Εστιάζοντας στο του νέου αναπτυξιακού νόμου, ο πρωθυπουργός τον χαρακτήρισε προϊόν πολύμηνης εντατικής διαβούλευσης με παραγωγικούς φορείς, που αντανακλά όλη τη φιλοσοφία του αναπτυξιακού μας σχεδιασμού. "Επιδιώκει τη δημιουργία καινοτόμων, εξωστρεφών, δυναμικών επιχειρήσεων, την αύξηση της απασχόλησης, με έμφαση στο εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό, την αύξηση της προστιθέμενης αξίας. Στοχεύει στην αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην επανεκβιομηχάνιση και στους διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς. Στηρίζει περιοχές με μειωμένη αναπτυξιακή δυναμική”, επεσήμανε.

"Συνδέουμε τα κονδύλια του ΕΣΠΑ με τις προτεραιότητες του νέου αναπτυξιακού νόμου: αγροδιατροφή, υγεία και φάρμακα, τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, ενέργεια, περιβάλλον και βιώσιμη ανάπτυξη, μεταφορές και εφοδιαστική αλυσίδα, υλικά και κατασκευές, πολιτισμό και τουρισμό. Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου ενεργοποιούνται οι προσκλήσεις από το νέο ΕΣΠΑ ύψους 9 δισεκατομμυρίων. Το μισό νέο ΕΣΠΑ της επόμενης επταετίας θα έχει ήδη ενεργοποιηθεί. Σε όλα τα προγράμματα του ΕΣΠΑ 2014 – 2020 ενθαρρύνεται η δημιουργία συνεργατικών σχημάτων. Μέχρι το τέλος του 2016, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το κλείσιμο του προηγούμενου ΕΣΠΑ 07-13, τα ΕΣΠΑ 14-20, τα αγροτικά προγράμματα και τους πόρους του Αναπτυξιακού, υπάρχουν διαθέσιμα 6,75 δις. Και πέρα από αυτά, το πακέτο Junker. Ήδη έχουν εγκριθεί για ένταξη 42 επενδυτικά σχέδια συνολικού ύψους 5,6 δις”, ανέφερε.

Σε τρεις πυλώνες η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων

Όπως είπε ο κ. Τσίπρας, η δημιουργία του νέου ταμείου αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, δίνει τη δυνατότητα της ορθολογικής και επωφελούς για το Δημόσιο συμφέρον εκμετάλλευσης της κρατικής περιουσίας και τονώνει την επενδυτική δραστηριότητα. Η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων των επιμέρους συνιστωσών του νέου ταμείου θα ακουμπά σε τρεις τρεις πυλώνες:

-Τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων παραχωρείται το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών, σε τίμημα επωφελές για το ελληνικό δημόσιο, με όρους που διασφαλίζουν τόσο την υλοποίηση νέων επενδυτικών σχεδίων όσο και τη δημιουργία καινούριων θέσεων εργασίας.

-Πώληση μειοψηφικών μετοχικών μεριδίων με σκοπό τη συμμετοχή στρατηγικών επενδυτών με στόχο μεταφορά τεχνογνωσίας και εισροή ρευστότητας.

-Αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων, όπως τα τουριστικά ακίνητα και οι μαρίνες μέσω συμβάσεων παραχώρησης για υλοποίηση επενδύσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πολλαπλασιαστικά οφέλη για τουρισμό και ελληνική οικονομία.

Ο πρωθυπουργός έθεσε ως προτεραιότητες:

-Ένα αποτελεσματικό και φιλικό προς τις επενδύσεις κράτος με αντιμετώπιση γραφειοκρατίας, σαφές θεσμικό πλαίσιο, καταγραφή διαδικασιών και προβλημάτων, σε συνεργασία με ΟΟΣΑ και Παγκόσμια Τράπεζας.

-Ένα νέο ηλεκτρονικό σύστημα αδειοδότησης επιχειρήσεων, αρχικά στους τομείς μεταποίησης, τροφίμων και ποτών, καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και τουρισμού.

-One-stop business centres για επενδυτές και επιχειρηματίες.

-Την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών και τον αναγκαίο εκσυγχρονισμό του πτωχευτικού δικαίου.

Ερχόμενος στα έργα υποδομής, ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε πως η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρέλαβε πέντε συμβάσεις παραχώρησης οδικών αξόνων, οι οποίες είχαν υπογραφεί το 2007 και προβλεπόταν να ολοκληρωθούν το 2012. "Οκτώ χρόνια μετά την έναρξη των έργων, είχε υλοποιηθεί μόλις το 40% των εργασιών. Ενεργοποιήσαμε τη διυπουργική επιτροπή μεγάλων έργων και ξεκινήσαμε τις διαπραγματεύσεις με τους Παραχωρησιούχους/κατασκευαστές, οι οποίες κατέληξαν σε συμφωνίες έγκαιρης παράδοσης και λειτουργικής ολοκλήρωσης των έργων. Ήδη υπάρχει επιτάχυνση του ρυθμού εκτέλεσης των εργασιών σε όλα τα κατασκευαστικά μέτωπα των αυτοκινητοδρόμων. Οι 5 οδικοί άξονες (Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα, Μαλιακός-Κλειδί, Ολυμπία Οδός, Ιονία Όδος, Ε65) θα ολοκληρωθούν εντός του έτους και ως το α’ εξάμηνο του 2017. Ανάλογη περίπτωση το Μετρό της Θεσσαλονίκης. Τέσσερα χρόνια μετά, η κυβέρνηση μας τον Δεκέμβριο του 2015, έπειτα από διαπραγματεύσεις με την ανάδοχο κοινοπραξία, συμφώνησε στην επανεκκίνηση των εργασιών για την ολοκλήρωση του έργου. Επανεκκινούν οι εργασίες σε 4 σταθμούς, και δημιουργούνται 1500 θέσεις εργασίας άμεσα εντός του καλοκαιριού. Και πλέον, μπαίνει ο τελικός ορίζοντας ολοκλήρωσης του έργου που περιλαμβάνει τη λειτουργία της βασικής γραμμής και την επέκταση μέχρι την Καλαμαριά, εντός το 2020”, τόνισε.

Τα νέα έργα

Όσον αφορά στα νέα έργα, ο πρωθυπουργός σημείωσε πως:

-Εντός του 2016 δημοπρατείται το πρώτο τμήμα (Άλσος Βεΐκου –Γουδί) της Γραμμής 4, για 14 σταθμούς, εκτιμώμενου προϋπολογισμού 1,5 δισ. €. Το τμήμα αυτό θα εξυπηρετεί καθημερινά περισσότερους από 200.000 επιβάτες και μάλιστα σε ορισμένες από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αθήνας, ενώ παράλληλα θα μειωθούν η κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων και οι εκπομπές αερίων ρύπων.

-Στα τέλη Ιουλίου υποβάλλονται οι δεσμευτικές οικονομικές προσφορές για το Νέο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ηρακλείου Κρήτης στο Καστέλι, με Σύμβαση Παραχώρησης. Στρατηγικής σημασίας αναπτυξιακό έργο υποδομής, που θα αποφέρει πολλαπλασιαστικά οφέλη σε πολλούς κλάδους της οικονομίας του νησιού, πέραν του τουριστικού. Το εκτιμώμενο ύψος του έργου είναι κοντά στα 850 εκατομμύρια και αναμένεται εντός πενταετίας να έχει ολοκληρωθεί.

-Ο Σιδηροδρομικός ΠΑΘΕ θα έχει ολοκληρωθεί στο τέλος του 2018, μετά από 20 και πλέον χρόνια, ο σιδηροδρομικός ΠΑΘΕ, γραμμή υψηλής ταχύτητας, πλήρως ηλεκτροκινούμενη, από Πάτρα έως Ευζώνους, με πλήρως διασφαλισμένη χρηματοδότηση. Με την ολοκλήρωση του έργου, το ταξίδι Πάτρα-Αθήνα θα διαρκεί 2 ώρες, ενώ το ταξίδι Αθήνα-Θεσσαλονίκη θα διαρκεί 3 ώρες και 15 λεπτά, από 6 ώρες σήμερα. Τα οφέλη, τόσο για το επιβατικό κοινό όσο και για τις εμπορευματικές μεταφορές είναι αυτονόητα.

-Η επέκταση του ΤΡΑΜ προς το Κερατσίνι. Πρόκειται για την διαδρομή Λιμάνι Πειραιά - Λιμάνι Κερατσινίου, μήκους 3,8 χλμ. με 6 νέες στάσεις. Ένα σημαντικό έργο ύψους 180 εκατομμυρίων που θα ξεκινήσει στα τέλη του 2018 και θα έχει ολοκληρωθεί σε μια τετραετία. Σε συνδυασμό με τα έργα ανάπλασης και αξιοποίησης της λεγόμενης "περιοχής Λιπασμάτων", που με απόφαση της Κυβέρνησης πέρασε από τον ΟΛΠ στον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, θα μετατρέψουν αυτή την μέχρι τώρα υποβαθμισμένη και εγκαταλελειμμένη περιοχή σε δημόσιο πόλο υπερτοπικής εμβέλειας για την αναβάθμιση του δυτικού Πειραιά, με χρήσεις πολιτισμού, εκπαίδευσης, υγείας, πράσινου και αναψυχής.

-Το τμήμα "Λαμία-Ξυνιάδα" του οδικού άξονα Κεντρικής Ελλάδας Ε65. Ξεκινά μέσα στο 2016 η κατασκευή του νότιου τμήματος του Ε65, προϋπολογισμού 310 εκ €., με διασφαλισμένη χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 2014-2020. Με την ολοκλήρωση του τμήματος αυτού το 2020, ο Ε65 θα συνδέεται με τον ΠΑΘΕ, εντασσόμενος έτσι λειτουργικά στο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων της χώρας.

-Ο Αυτοκινητόδρομος Πάτρα-Πύργος. Μέχρι σήμερα έχουν δημοπρατηθεί δύο υποτμήματα του έργου, ενώ μέχρι το τέλος του 2016 θα έχει ολοκληρωθεί η σειρά των δημοπρατήσεων και θα έχουν αναδειχθεί ανάδοχοι. Το έργο ύψους 475 εκατομμυρίων θα ολοκληρωθεί στο σύνολό του το 2021, με διασφαλισμένη χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 2014-2020.

"Προχωράμε με τη Στρατηγική Μελέτη του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης από πόρους του ΕΣΠΑ που σκοπό έχει να διατυπώσει σε χρηματοδοτικό και τεχνικό επίπεδο ένα σχέδιο για ένα ολοκληρωμένο βιώσιμο έργο που θα ενώνει τα Χανιά με το Λασίθι με έναν σύγχρονο ασφαλή αυτοκινητόδρομο. Το σχέδιο αυτό θα εντάσσει το έργο στο πακέτο Γιούνκερ προκειμένου να διασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι για την ολοκλήρωση του. Το ύψος αυτού του ζωτικού έργου υποδομής ανέρχεται στο 1,6 δις και με βάση τον υπάρχον σχεδιασμό, θα ξεκινήσει το 2018 για να παραδοθεί στους πολίτες της Κρήτης το 2023”, σημείωσε ο κ. Τσίπρας και μιλώντας για την ενέργεια ανέφερε πως ξεκίνησαν ήδη οι εργασίες κατασκευής του ελληνικού τμήματος του Αγωγού Φυσικού Αερίου ΤΑΡ, που διατρέχει όλη την Β. Ελλάδα. "Ο προϋπολογισμός είναι 2 δις η δε απασχόληση από την υλοποίηση του έργου υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει τις 8.000 θέσεις εργασίας. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η εμπλοκή ελληνικών επιχειρήσεων, ενώ οι πυκνές διακλαδικές αλληλεξαρτήσεις του έργου, θα ωφελήσουν πληθώρα τεχνικών επαγγελμάτων & θα ενισχύσουν την απασχόληση σε τοπικό επίπεδο. Επίσης θα προχωρήσει η υλοποίηση ενός εκτεταμένου προγράμματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, ύψους 32 εκατομμυρίων προς τις τοπικές κοινωνίες”, υποστήριξε.

Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε τον σχεδιαζόμενο αγωγό Φυσικού Αερίου IGB ως "γέφυρα" για την μεταφορά φυσικού αερίου προς τις χώρες της νοτιοανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, ενώ τόνισε πως οι αγωγοί TAP και IGB, σε συνδυασμό με τη σχεδιαζόμενη δημιουργία του Πλωτού Σταθμού Αποθήκευσης και Επαναεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και με το έργο της αναβάθμισης του Σταθμού LNG της Ρεβυθούσας αποτελούν εξαιρετικά σημαντικά ενεργειακά εγχειρήματα.

Αντιμετώπιση της ανεργίας

Κατά τον πρωθυπουργό, το όραμα της δίκαιης ανάπτυξης εμπεριέχει τη σταδιακή ένταξη στην παραγωγή όλου εκείνου του δυναμικού που βρίσκεται στη γκρίζα ζώνη της ανεργίας. "Κανείς δεν μπορεί να επαίρεται για τη μεγέθυνση της οικονομίας αν η ανεργία παραμένει στα επίπεδα που την έφεραν οι καταστροφικές πολιτικές της περασμένης περιόδου...6,75 δισεκατομμύρια θα πέσουν στην οικονομία μέχρι το τέλος του 2016 από το τρέχον ΕΣΠΑ. Ο νέος αναπτυξιακός νόμος προβλέπει συνολικές επενδύσεις ύψους 13 δισεκατομμυρίων μέχρι το 2021. Η αναπτυξιακή μας στρατηγική έχει μια συγκεκριμένη κατάληξη. Να μπει τέλος στον φαύλο κύκλο της ύφεσης και της ανεργίας. Και οι στόχοι μας σε αυτό τον τομέα, έχουν χαρακτήρα βραχυπρόθεσμο αλλά και μακροπρόθεσμο”, είπε ο πρωθυπουργός.

Ο κ. Τσίπρας ισχυρίστηκε πως σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ, στο πρώτο πεντάμηνο του 2016 είχαμε λίγο περισσότερες από 200.000 νέες θέσεις εργασίας. "Σχεδιάζουμε τα νέα προγράμματα ενεργητικής απασχόλησης που θα τρέξουν άμεσα και παράλληλα με την ανάκαμψη της οικονομίας. Εντός του 2016 έχουν σχεδιαστεί και είναι προς υλοποίηση προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης για 164.847 ανέργους. Έχουμε όμως και μακροπρόθεσμη στόχευση. Και αυτή συνδέεται άρρηκτα με το συνολικότερο όραμα μας για την Ελλάδα του 2021. Και δεσμευόμαστε να εργαστούμε σκληρά με όλες μας τις δυνάμεις έτσι ώστε εκείνη τη χρονιά, η Ελλάδα να έχει καταφέρει να μειώσει την ανεργία στο μισό του σημερινού της ύψους. Είναι ένας στόχος φιλόδοξος, αλλά πέρα για πέρα ρεαλιστικός και αναγκαίος, κυρίως για τους νέους και τις νέες αυτής της χώρας που αξίζουν ένα μέλλον δημιουργικό και ελπιδοφόρο. Να αναστρέψουμε αυτή την κατάσταση. Να ενώσουμε δυνάμεις για να ζήσουμε σε μια χώρα της δημιουργίας και της δικαιοσύνης. Της ανάπτυξης και της αναδιανομής. Μόνο έτσι μπορούμε να πορευτούμε με σταθερό βηματισμό προς το μέλλον”, σημείωσε.

Παραιτήθηκε ο υποδιοικητής του ΙΚΑ

«Η πολιτική στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης αποκλίνει 180 μοίρες απ’ αυτά που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ»

Τη διαφωνία του στην πολιτική που ασκείται στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης εξέφρασε με την παραίτησή του ο υποδιοικητής του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Γιάννης Δούκας.

Στην επιστολή παραίτησής του επισημαίνει τα εξής:

«Με την επιστολή μου αυτή, υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του υποδιοικητή του ΙΚΑ–ΕΤΑΜ, θέση στην οποία τοποθετήθηκα από την πρώτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πριν έναν περίπου χρόνο, με διάθεση να προσφέρω στο μεγαλύτερο ασφαλιστικό φορέα της χώρας.

Έναν χρόνο μετά, δεν μπορώ να παραμείνω στη θέση αυτή, παρότι είναι θέση κρατική–διοικητική και όχι θέση πολιτική ή κομματική, λόγω των σοβαρών διαφωνιών μου στην πολιτική που ασκείται στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης.

Η ασκούμενη πολιτική στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης αποκλίνει κατά 180 μοίρες απ’ αυτά που υποσχέθηκε η πρώτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο λαό, τα οποία με συνέπεια και για πολλά χρόνια προέβαλα είτε ως κομματικό στέλεχος είτε ως εργατικός εκπρόσωπος σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά με τον πρόσφατο νόμο, αντί να δοθεί η 13η σύνταξη που είχαμε υποσχεθεί, έχουμε δραστικές μειώσεις στις νέες καταβαλλόμενες συντάξεις, αντί να υπάρξει συμμόρφωση με τις δικαστικές αποφάσεις, έχουμε τον επανυπολογισμό των συντάξεων και, έτσι, γίνονται νομότυπες οι περικοπές που κρίθηκαν παράνομες, αντί για ένα ασφαλιστικό σύστημα τριών ταμείων (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών), προωθείται ένα υπερταμείο μαμούθ.

Ταυτόχρονα, υιοθετείται το σύστημα των τριών πυλώνων που ξορκίζαμε, πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015.

Εκτίμησή μου είναι ότι, παρά τις δραστικές μειώσεις που θα προστεθούν σε όλες τις άλλες που επέβαλαν με τις πολιτικές τους οι προηγούμενες κυβερνήσεις, σε σύντομο χρονικό διάστημα και κάτω από την πίεση μίας νέας αξιολόγησης ή της εκταμίευσης μίας δόσης, θα υπάρξουν νέες περικοπές στα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Παράλληλα, πιστεύω ότι τόσο το νέο οργανωτικό μοντέλο με το υπερταμείο όσο και ο επανυπολογισμός όλων των συντάξεων θα φέρουν τεράστια διοικητικά και λειτουργικά προβλήματα, που θα αποβούν σε βάρος των ασφαλισμένων και σε βάρος του σημερινού απαιτούμενου χρόνου για τη χορήγηση σύνταξης.

Επιλέγω τη σημερινή ημέρα για την υποβολή της παραίτησής μου, καθώς, μόλις χθες, έκλεισε ο πρώτος κύκλος διερεύνησης καταγγελίας για παραβατική συμπεριφορά και για χορήγηση πλαστών αναπηρικών συντάξεων (μία από τις αρμοδιότητες που μου είχε ανατεθεί είναι και η διεύθυνση αναπηρίας και ιατρικής της εργασίας) με την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου.

Τέλος, σημειώνω ότι αυτή η πράξη χαρακτηρίζει την προσήλωσή μου στις ηθικές αξίες και στις αρχές που πρεσβεύω και δηλώνει την επιμονή μου, ακόμη και στις σημερινές δύσκολες πολιτικοοικονομικές συνθήκες, για ένα διαφανές και δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο σήμερα συνεχίζει να αποδιαρθρώνεται».

Πηγή

Απανωτά «χαστούκια» Λαγκάρντ σε Τσίπρα - «Ποια συμφωνία για το ελληνικό χρέος εννοείτε;»

Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από το Μουσείο της Ακρόπολης, επιδίδεται σε θριαμβολογία περί συμφωνίας για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους και «δίκαιης ανάπτυξης» στην Ελλάδα, η Κριστίν Λγκάρντ από την Ουάσιγκτον «κρεμάει»  με δηλώσεις της τον έλληνα πρωθυπουργό.

Η ισχυρή γυναίκα του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, με αρκετή δόση… ειρωνείας, έκανε για ακόμα μια φορά σαφή την αντίθεση του Ταμείου, ως προς την «συμφωνία» Ελλάδας-δανειστών για την ελάφρυνση του χρέους.

Η Κριστίν Λαγκάρντ κλήθηκε να σχολιάσει, έπειτα από ερώτηση Ελληνίδας δημοσιογράφου, την συμφωνία του περασμένου Eurogroup, μεταξύ Ευρωζώνης και Ελλάδας για την ελάφρυνση του χρέους.

Η απάντηση όμως της Κριστίν Λαγκάρντ προς την δημοσιογράφο ήταν ιδιαίτερα ειρωνική, λέγοντας «Ποια συμφωνία ακριβώς εννοείτε;».

Με αυτόν τον τρόπο η ίδια έδειξε για ακόμα μια φορά και χωρίς πολλά λόγια την πλήρη αντίθεση του ΔΝΤ στις προτάσεις των Ευρωπαίων.

Να υπενθυμίσουμε πως η διευθύντρια του ΔΝΤ ζητάει τους τελευταίους μήνες επίμονα περισσότερο συγκεκριμένες προτάσεις για το χρέος, προκειμένου να αποφασιστεί εάν θα υπάρξει συμμετοχή στο νέο πρόγραμμα της Ελλάδας.

Πηγή 

Βρισκόμαστε σε πόλεμο...

Του Γιάννη Παντελάκη

«Βρισκόμαστε σε πόλεμο», έλεγε ο Τσίπρας λίγα μόλις χρόνια πριν. Και όχι μόνο ο Τσίπρας. Με τον τρόπο αυτό, μ' έναν τρόπο που αγγίζει το θυμικό δηλαδή και όχι τη λογική, ένα μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ τα χρόνια της αντιπολίτευσης ερμήνευε προς την κοινωνία την κρίση και τα παρεπόμενά της. Που κατά βάση ήταν η δραματική και βίαιη μείωση του βιοτικού επιπέδου ενός θεαματικά μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Και οι οποίοι δεν ήταν εκπαιδευμένοι να σκέφτονται και να μιλάνε με πολιτικούς όρους. Το αποτέλεσμα ήταν να ερμηνεύσουν την κατάρρευση της ψεύτικης ευδαιμονίας με όρους πολεμικούς. Αυτούς που τις πρόσφερε ως εργαλείο ένα μεγάλο κομμάτι της τότε αντιπολίτευσης.

Με τέτοιους όρους εξακολουθούν και τώρα πολλοί να ερμηνεύουν όσα ακολούθησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ ενάμισι χρόνο στην εξουσία. Απλά άλλαξαν οι αποδέκτες. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε καθημερινά. Οι υπουργοί αποδοκιμάζονται σε άλλοτε ιδιαίτερα φιλικές γι' αυτούς περιοχές που επισκέφτονται, βουλευτές δυσκολεύονται να πάνε στις περιφέρειές τους γιατί φοβούνται τις αντιδράσεις, τα μέτρα ασφαλείας για Μαξίμου, υπουργεία και χώρους συνάθροισης προσώπων της σημερινής εξουσίας έχουν πολλαπλασιαστεί. Κλείνουν τον εθνικό κήπο, κλείνουν κεντρικούς δρόμους, ζουν σαν φυλακισμένοι.

Μερικές ματιές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρκούν για να κατανοήσει κανείς πως το μίσος κυριαρχεί σ ένα μεγάλο μέρος των χρηστών. Απλά, στο μεγαλύτερο μέρος του έχει αλλάξει εκφραστές και αποδέκτες. Έχει μεταφερθεί. Αλλά δεν παύει ν' αποτελεί και σήμερα για πολλούς το βασικό μέσο ανάλυσης και ερμηνείας της νέας πραγματικότητας. Αυτή, στην οποία πια δεν υπάρχει μια εναλλακτική πρόταση, αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ που εμφανιζόταν ως τέτοια, προσχώρησε στη μνημονιακή πολιτική με βάσει τον διαχωρισμό που ο ίδιος έκανε τότε.

Η αλήθεια είναι πως η τότε αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε ιδιαίτερες προσπάθειες για να τροφοδοτήσει με αυτές τις ρητορικές μίσους ένα κομμάτι της κοινωνίας. Υπήρχε το υπόβαθρο. Και σ' αυτό το σαθρό υπόβαθρο, ήρθαν όχι οι πολιτικές ερμηνείες των γεγονότων, αλλά οι πολεμικές. Δεν υπήρχε η κυριαρχία της ελεύθερης αγοράς αυτή που περιόριζε τις εθνικές πολιτικές, υπήρχαν δαιμονομοποιημένα πρόσωπα (η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Ολαντρέου κ.α.), που συμβόλιζαν το κακό. Δεν υπήρχε μια χώρα χωρίς παραγωγική βάση (ένα συγκριτικό πλεονέκτημα που δεν εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού δεν είχε συμμετοχή στη δημιουργία του προβλήματος), αλλά υπήρχε μια χώρα από την οποία επιδίωκαν να πάρουν τον εθνικό πλούτο.

Θεωρίες βάσει των οποίων «οι ξένοι μας ζηλεύουν» ή «το χρέος είναι επονείδιστο και παράνομο» κυριάρχησαν τα πρώτα χρόνια της κρίσης. Και υπάρχουν σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας ακόμα ως τρόποι ερμηνείας της κρίσης και του κακού που μας βρήκε.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο όταν τη ρητορική μίσους εξακολουθεί, εκτός από ένα κομμάτι της κοινωνίας, να την χρησιμοποιεί και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, παρότι πια είναι φορέας εξουσίας. Με αυτήν αντιμετωπίζει οτιδήποτε μη φιλικό σ' αυτόν και οτιδήποτε ενδέχεται να του προκαλέσει πρόβλημα στην παραμονή του στην εξουσία. Αναζητά εχθρούς παντού, τους έχει σχεδόν ανάγκη. Για ένα διαφορετικό λόγο απ ό,τι τότε.

Σήμερα που έχει ταυτιστεί απόλυτα με τις μνημονιακές πολιτικές, άρα (με βάσει τη δική του ρητορική) με τους Μερκελιστές και τους Γερμανοτσολιάδες, πρέπει να ορίσει διακριτές γραμμές. Έστω και αν αυτές είναι εικονικές. Έτσι εξηγούνται και οι αντιδράσεις σε μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα (ανεξάρτητα από το ποιος την οργανώνει), έτσι εξηγούνται οι απαντήσεις στις αποδοκιμασίες υπουργών (υπονομευτές της κυβέρνησης), έτσι εξηγούνται πολλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθεί να λέει ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο, αλλά έχει μπερδευτεί με τους εχθρούς...

Ανταρσία του γλυκού νερού από τους 53: Ψηφίστηκε η τροπολογία Μουζάλα για απελάσεις

Αντάρτικο χωρίς νόημα έκαναν 5 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που με επιστολή τους απειλούσαν ότι εάν ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας δεν απέσυρε την τροπολογία του για τις απελάσεις θα την καταψήφισαν.

Οι 5 βουλευτές Χρήστος Καραγιαννίδης, Αννέτα Καββαδία, Γιώργος Ψυχογιός, Γιώργος Πάλλης, και Χριστόφορος Παπαδόπουλος, στην κατ’ άρθρον ψηφοφορία δεν εμφανίσθηκε στην Ολομέλεια για να την καταψηφίσει και να «εκφράσουν έτσι τη διαφωνία τους εμπράκτως και σε κάθε περίπτωση δημόσια…» όπως τουλάχιστον έγραφαν στην επιστολή τους.

Έτσι η τροπολογία ψηφίσθηκε από ένα βροντερό «ΝΑΙ» από τους εισηγητές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, εκφράζοντας τη σύσσωμη γνώμη των βουλευτών των κοινοβουλευτικών τους ομάδων.

Ο αναπτυξιακός νόμος ψηφίσθηκε, μετά από την διεξαγωγή ονομαστική ψηφοφορίας επί της Αρχης από 152 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ενώ τον καταψήφισαν 101 βουλευτές και 12 «παρών» από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Επίσης τα άρθρα 3, 7 και 67 του αναπτυξιακού νόμου, που και αυτά είχαν τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία από το κόμμα της ΧΑ, ψηφίσθηκαν ως εξής:

Το άρθρο 3 του νομοσχεδίου ψηφίσθηκε από 234 βουλευτές, «κατά» ψήφισαν 31 βουλευτές.

Το άρθρο 7 ψηφίσθηκε από 152 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ «κατά» ψήφισαν 113 βουλευτες.

Και το άρθρο 67 ψηφίσθηκε από 152 βουλευτές, «κατά» 101 βουλευτές και 12 «παρών».

Πηγή 

Ντάισελμπλουμ: Εγκρίθηκε το συμπληρωματικό μνημόνιο για την Ελλάδα

Εγκρίθηκε σήμερα από το Συμβούλιο Διοικητών του ESM, το συμπληρωματικό μνημόνιο που πρόκειται να αντικαταστήσει την συμφωνία του Αυγούστου.

Τη σχετική ανακοίνωση έκανε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ μετά την ολοκλήρωση του συμβουλίου των διοικητών του ESM, προσθέτοντας πως αύριο το Διοικητικό Συμβούλιο του Μηχανισμού θα δόσει το πράσινο φως για την εκταμίευση της δόσης των 7,5 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα.

«Το Συμβούλιο Διοικητών ενέκρινε το συμπληρωμένο Μνημόνιο της Ελλάδας, που περιλαμβάνει τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν, αλλά και τον αυτόματο μηχανισμό περικοπής δαπανών που συμφωνήθηκε», είπε χαρακτηριστικά.

Πηγή

Άρση ασυλίας Π. Πολάκη, Χρ. Μπγιάλα και Ν. Μίχου αποφάσισε η Βουλή

Την άρση της βουλευτικής ασυλίας του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη και των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Μπγιάλα, και της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μίχου, αποφάσισε η Ολομέλεια της Βουλής.

 Στην ψηφοφορία συμμετείχαν 177 βουλευτές. Υπέρ της άρσης της ασυλίας του κ. Πολάκη, ο οποίος κατηγορείται για πολεοδομική παράβαση κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν δήμαρχος Σφακίων, οι βουλευτές τάχθηκαν με 93 ψήφους υπέρ, 82 κατά και δύο «παρών». Επίσης, με 103 ναι, 70 όχι, και τέσσερα «παρών», αποφασίστηκε η άρση της ασυλίας του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Μπγιάλα, εναντίον του οποίου εκκρεμούσε μήνυση για υπόθεση εξύβρισης. Με 173 ναι, και δύο όχι αποφασίστηκε η άρση της ασυλίας του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μίχου, ο οποίος είχε καταθέσει στη Βουλή ανακριβή δήλωση περιουσιακής κατάστασης. Αντίθετα, η Ολομέλεια της Βουλής δεν ήρε την ασυλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, αναφορικά με υπόθεση που σχετίζεται με τη θητεία του στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης.

 

Υπερψηφίστηκε επί της αρχής ο νέος αναπτυξιακός νόμος

«Όχι» από ΝΔ, ΚΚΕ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων και Χρυσή Αυγή

Υπερψηφίστηκε επί της αρχής, κατά πλειοψηφία, ο νέος αναπτυξιακός νόμος, με 152 ψήφους υπέρ, έναντι 101 κατά και 12 «παρών».

Υπέρ ψήφισαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Κατά ψήφισαν οι βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, το Ποτάμι, την Ένωση Κεντρώων και τη Χρυσή Αυγή. «Παρών» δήλωσαν οι βουλευτές από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Στον νέο αναπτυξιακό νόμο συμπεριλαμβάνεται και η τροπολογία την οποία είχε καταθέσει ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, για τη σύνθεση των επιτροπών εξέτασης των προσφυγών ασύλου.

Πηγή