«Παραλύει η Αθήνα»- Επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες σε μετρό, ηλεκτρικό και τραμ

Σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους με 24ωρες απεργίες, αρχής γενομένης από μεθαύριο Πέμπτη (23/2) προχωρούν οι εργαζόμενοι στις σταθερές συγκοινωνίες (μετρό, ηλεκτρικός σιδηρόδρομος και τραμ), αντιδρώντας στη νομοθετική ρύθμιση με την οποία εκχωρείται στον ΟΑΣΑ η εμπορική εκμετάλλευση σταθμών και χώρων της ΣΤΑ.ΣΥ.  

Σύμφωνα με απόφαση του Συντονιστικού των Σωματείων Εργαζομένων της ΣΤΑΣΥ, οι 24ωρες απεργίες θα πραγματοποιηθούν Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου, Τετάρτη 1 Μαρτίου και Παρασκευή 3 Μαρτίου. «Μοναδικό αίτημά μας είναι να μην προχωρήσει, εδώ και τώρα, η νομοθετική ρύθμιση που προωθεί το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, μειώνοντας τα έσοδα της Εταιρείας, απαξιώνοντάς την και ανοίγοντας το δρόμο για να πωληθεί σε ιδιώτες» υποστηρίζουν σε σχετική ανακοίνωσή τους.

 «Η ρύθμιση αποτελεί τον "δούρειο ίππο" για να διευκολύνει τα σχέδια των δανειστών ώστε να ιδιωτικοποιηθεί, ευκολότερα, η ΣΤΑ.ΣΥ. Όμως, αυτά τα «κρυφά» σχέδια δε θα περάσουν! Οι αστικές συγκοινωνίες θα παραμείνουν δημόσιες, παρέχοντας κοινωνικό έργο με όσο το δυνατόν δικαιότερη και φθηνότερη τιμολογιακή πολιτική!» καταλήγει η ανακοίνωση των εργαζομένων στα μέσα σταθερής τροχιάς. 

lifo.gr  

Έρευνα για τα δάνεια σε ΜΜΕ και κόμματα παρήγγειλε η εισαγγελέας του Άρειου Πάγου

Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, παρήγγειλε στον οικονομικό εισαγγελέα Παναγιώτη Αθανασίου την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας σχετικά με το τελικό πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, που διερεύνησε τη νομιμότητα των δανειοδοτήσεων κομμάτων και μέσων ενημέρωσης από τράπεζες.

Συγκεκριμένα, η κυρία Δημητρίου διαβίβασε στον αντεισαγγελέα Εφετών, Παναγιώτη Αθανασίου, το τελικό πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για την χρηματοδότηση των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με εντολή να διενεργήσει προκαταρκτική έρευνα για τη διακρίβωση της τέλεσης ή μη, αυτεπάγγελτα διωκομένων αδικημάτων, και αν προκύψει κάτι το επιλήψιμο, να ασκήσει τα δέοντα (δηλαδή ποινικές διώξεις).

Ακόμη, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, στην παραγγελία της προς τον κ. Αθανασίου αναφέρει, ότι εάν αυτός κρίνει ότι είναι αναγκαίο να ανασύρει από το αρχείο το παλαιό πόρισμα εισαγγελικών αρχών του 2013, να το πράξει. Υπενθυμίζεται ότι το παλαιό αυτό πόρισμα αρχειοθετήθηκε τον Απρίλιο του 2013 ύστερα από τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή. 

 tvxs.gr

FAZ: Χωρίς συμφωνία, το καλοκαίρι του 2017 μπορεί είναι η πρεμιέρα του Grexit

ΤΟ 2015 ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΒΑ ΕΞΟΔΟΥ

Για τον κίνδυνο που ελλοχεύει το ερχόμενο καλοκαίρι για την Ελλάδα κάνει λόγο δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Η FAZ αναφέρεται στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ και του Πολ Τόμσεν ότι πολλοί από τους υπολογισμούς δεν «βγαίνουν» και ότι «θα μπορούσαμε να στηρίξουμε ένα λιγότερο θεαματικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, αλλά αναπόφευκτα θα έπρεπε να γίνουν και άλλες ελαφρύνσεις του χρέους», κάτι όμως που «οι υπουργοί Οικονομικών και οι ηγέτες της Ευρωζώνης δεν θα ήθελαν αυτή τη χρονιά, που γίνονται τόσες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη».

Και η εφημερίδα καταλήγει: «Τον Ιούλιο η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει πάνω από 7 δισεκατομμύρια ευρώ στους δανειστές. Χωρίς μια συμφωνία μέχρι τότε, ίσως το καλοκαίρι του 2015 φαντάζει ως γενική πρόβα για ένα Grexit και το καλοκαίρι του 2017 θα μείνει στη μνήμη ως η πρεμιέρα του έργου. Πριν από τη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, χθες, στην Αθήνα δεν περίμεναν πολλά. Θα ήταν καλό εάν υπήρχε μια 'συμφωνία ότι συμφωνούμε' ακουγόταν από κύκλους των πρωθυπουργικών γραφείων».

 iefimerida.gr

ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Πάνε για διαζύγιο;

Του Γιάννη Παντελάκη

Υπάρχει μια φωτογραφία από το βράδυ των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Στο εκλογικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρας και Καμμένος αγκαλιάζονται, φιλιούνται και χαιρετούν τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι τους αποθεώνουν. Η φωτογραφία αυτή είναι ικανή από μόνη της να απαντήσει σε όσα σενάρια κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες. Περί αλλαγής κυβερνητικού εταίρου, περί συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ με την κεντροαριστερά και περί πιθανού διαζυγίου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τίποτα δεν ισχύει. Οι φαινομενικά ανάρμοστες σχέσεις τους παραμένουν εξαιρετικές.

Η συγκεκριμένη εικόνα από το νικηφόρο αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, δεν αποτυπώνει κάτι στιγμιαίο. Και η συνέχεια μετά από εκείνες τις εκλογές έδειξε, ότι πρόκειται για μια συνεργασία με μέλλον. Η κυβερνητική πορεία, το απέδειξε. Μια πορεία μάλιστα το κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι η αποθέωση που επιφυλάσσουν οι βουλευτές των ΑΝΕΛ στις ομιλίες Τσίπρα και η αντίστοιχη από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στις ομιλίες Καμμένου. Ακόμα και όταν οι τελευταίες έχουν αρκετές δόσεις αγοραίου και χυδαίου λόγου.

Όλα ξεκίνησαν από τις δηλώσεις του Φίλη ότι η συνεργασία με τον Καμμένο δεν έχει πλέον καμία νομιμοποιητική βάση προτείνοντας συνεργασία με την Δημοκρατική Συμπαράταξη έστω και αν βρωμάει. Υπάρχει και ένα επιπλέον ενδιαφέρον σ αυτές τις δηλώσεις. Ο Φίλης έθιξε και ένα θέμα ταμπού. Ότι ο Καμμένος μίλησε για εξοπλιστικά προγράμματα 2 δισ. Κανένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θεώρησε σωστό να αναφερθεί στο θέμα. Αφήνουν τον Καμμένο να ασχολείται με τα εξοπλιστικά και δεν τους ενδιαφέρει για το ποιος παίρνει αυτές τις αποφάσεις και ποιος θα πληρώσει το κόστος.

Οι δηλώσεις Φίλη ενόχλησαν τον βουλευτή των ΑΝΕΛ Δ. Καμμένο ο οποίος ζήτησε να πάρει ξεκάθαρη απάντηση από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί «έχουμε ρίξει πολλή δουλειά και ιδρώτα». Ο ιδρώτας και η δουλειά, έπεσαν για την συνεργασία τους, εννοείται. Ο βουλευτής ωστόσο άδικα ανησυχεί (αν πράγματι ανησυχεί).  Από την κυβέρνηση έσπευσαν να διοχετεύσουν σχόλιο ότι οι Τσίπρας και Καμμένος μιλούν συχνά στο τηλέφωνο και ότι οι σχέσεις τους παραμένουν εξαιρετικές.

Αλλά ακόμα και αν δεν σχολίαζε το Μαξίμου, ενδεχόμενο ρήξης των δυο, δεν υπάρχει. Πρόκειται για μια απόλυτη συνειδητή επιλογή και από τις δυο πλευράς, μια αρμονική συνεργασία η οποία είχε έναν προσχηματικό λόγο για να δημιουργηθεί τον Ιανουάριο του 2015 και ο οποίος παρότι έχει αποδειχτεί ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει, συνεχίζουν να τον επικαλούνται ακόμα και σήμερα. Το επιχείρημα με το οποίο προσπάθησαν να δώσουν νομιμοποιητική βάση τότε, ήταν πως πρόκειται για δυο αντιμνημονιακά κόμματα που δεν έχουν σχέση με το παλιό πολιτικό σύστημα.

Το δεύτερο σκέλος του επιχειρήματος (παλιό πολιτικό σύστημα), δεν έχει βάση. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ αποτελούν μέρος του παλιού συστήματος. Και προφανώς έχει ακυρωθεί και η επίκληση του πρώτου σκέλους. Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από κοινού συμφώνησαν και ψήφισαν το δικό τους τρίτο μνημόνιο. Το πιο σκληρό. Πρόκειται για δυο μνημονιακά κόμματα, σύμφωνα και με τον δικό τους παλαιότερο διαχωρισμό.

Η συνεργασία των δυο, έχει προοπτική. Βασίζεται σε πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Λαϊκισμός, διάθεση για παραμονή στην εξουσία με οποιονδήποτε τρόπο και κόστος, ανέξοδος εθνικοπατριωτισμός και άρνηση να μοιραστούν την εξουσία με κάποιους επιπλέον. Πορεύονται μ’ έναν εξαιρετικό-από πλευράς συνεργασίας-τρόπο, έχουν συμβιβαστεί με οτιδήποτε ενδέχεται να κλονίσει την παραμονή τους στην εξουσία και –γιατί όχι-πρόκειται για μια συνεργασία με προοπτική…

 liberal.gr

Πάλι… τους κατατροπώσαμε!

Του Γιάννη Σιδέρη

Ο ιταλός μαρξιστής Αντόνιο Γκράμσι στην εφημερίδα του «Ορντινε Νουόβο» είχε προμετωπίδα «Το να λέει κανείς την αλήθεια είναι επαναστατικό».

Δυστυχώς οι κυβερνητικοί είναι απλοί… ριζοσπάστες και όχι επαναστάτες, και ως εκ τούτου δεν νιώθουν την επαναστατική υποχρέωση να πουν την αλήθεια στο λαό. (Άλλωστε ως σύγχρονοι άνθρωποι και ταυτίζονται με την εποχή τους: την εποχή της μετα-αλήθειας!).

Γι αυτό τα ελεγχόμενα από την κυβέρνηση Μέσα, διαλαλούν «τέλος στη λιτότητα», (διαστρέφοντας τη ρήση Dijsselbloem, ο οποίος χρύσωσε το χάπι, αναγγέλλοντας, τη «μετατόπιση του μείγματος οικονομικής πολιτικής από τη λιτότητα προς την κατεύθυνση των βαθιών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». (Κάτι που βεβαίως απάδει στο συντηρητικό πολιτικό  DNA του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κάθε μεταρρύθμιση την χαρακτηρίζει ως συντηρητική και νεοφιλελεύθερη, άρα απαγορευμένη).

Ο υπουργός Νίκος Παππάς υποστήριξε ότι τα νέα μέτρα που έρχονται θα  έχουν αντιστοίχηση με μέτρα ελάφρυνσης, άρα θα είναι δημοσιονομικώς ουδέτερα (αν επιτευχθούν οι στόχοι βεβαίως, αλλά δεν το είπε), ενώ έριξε στην κυκλοφορία το νέο καταπραϋντικό του λαού, για να τον οπλίσει με υπομονή (δηλαδή με ανοχή), μέχρι τον Οκτώβρη, οπότε θα έχει σχηματισθεί  - αν έχει - η νέα γερμανική κυβέρνηση: Αυτό σήμαινε η ρήση του: «Εξελίσσονται πολιτικές δυναμικές στην Ευρώπη που θα ευνοήσουν τις ελληνικές θέσεις».

Είναι γνωστή παλαιόθεν η εμμονή για την αλλαγή των συσχετισμών στη Ευρώπη – από την εποχή που φαντασιώνονταν ότι θα την αλλάξουν. Τώρα θέλουν να πιστεύουν ότι η κυβέρνηση θα βγει κερδισμένη από τις γαλλικές και γερμανικές εκλογές, καθώς π.χ. Macron και Schulz θα κονταροχτυπηθούν με όλο το ευρωπαϊκό σύστημα, με τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών, για χάρη του Αλέξη και της Ελλάδας. Μετά από δυο χρόνια κυβερνητικών διαψεύσεων, ακόμη δεν έχουν κατανοήσει πόσο γραφειοκρατικοποιημένη και δεσμευτική είναι η λειτουργία των ευρωπαίων ηγετών.

Παράλληλα ο υπουργός, για να αιτιολογήσει την αποτυχία της «πολιτικής συμφωνίας» που είναι το δονκιχωτικό όνειρο της κυβερνητικής πολιτικής, δήλωσε ότι «η μάχη κρίθηκε στην πολιτική και όχι στην τρόικα». (Βέβαια ο Dijsselbloem, δηλώνει ότι «πολιτική συμφωνία» δεν υπάρχει, αλλά ποιος θα διαβάσει τις δηλώσεις του;).

Ταυτόχρονα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, δήλωνε «πετύχαμε μια συμφωνία που δεν περιλαμβάνει ούτε ένα ευρώ λιτότητα»! Στο non paper που έστειλε η κυβέρνηση για να θριαμβολογήσει περί επίτευξης του «απαράβατου» όρου «ούτε ένα ευρώ λιγότερο», αναφέρεται στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, διευκρινίζοντας πως υπάρχει η «δυνατότητα επιστροφής» σε αυτές πριν το τέλος του προγράμματος, και θα προσδιοριστεί η δυνατότητα αυτή, μέσω των τεχνικών κλιμακίων.

Πέραν αυτών, αιδήμων σιωπή. Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στα ζέοντα θέματα: Το αφορολόγητο, το ασφαλιστικό, τις ομαδικές απολύσεις, το χρέος (ούτε στην ποσοτική χαλάρωση αλλά σε πούμε αυτό είναι θέμα με δυναμική εξέλιξης). Φυσικώ τω λόγω δεν υπάρχει καμιά αναφορά, αφού όπως δήλωσε ο Dijsselbloem, οι εκπρόσωποι των θεσμών θα επιστρέψουν σύντομα στην Αθήνα με στόχο να επιτύχουν μια συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο (Staff Level Agreement) για ένα νέο πακέτο μεταρρυθμίσεων που θα αφορά το φορολογικό, το συνταξιοδοτικό και την αγορά εργασίας.

Όπερ για μια φορά ακόμη η περήφανη διαπραγμάτευση κατατροπώθηκε, θα λάβουμε τα μέτρα λιτότητας ύψους 3,6 δισ., χωρίς καν μια αναφορά στο χρέος (ούτε θα πάρουμε τέτοια κατά πως φαίνεται, ως μετά τις γερμανικές εκλογές), ενώ και το QE είναι στον αέρα.

Πάντα τέτοιες δοξαστικές επιτυχίες και υπομονή να έχουμε. Το μόνο «θετικό» που έχει προσφέρει η κυβέρνηση ως τώρα, είναι η πλήρης απομυθοποίηση, το τσάκισμα μιας οραματικής προσμονής δεκαετιών, για την έλευση της Αριστεράς.

Ό,τι δεν κατόρθωσε η Δεξιά τόσα χρόνια, το κατόρθωσε ο ΣΥΡΙΖΑ σε δύο! Και δεν τσάκισε την προσμονή, λόγω των μέτρων λιτότητας. Την τσάκισε γιατί με την πολιτική της τα έκανε πιο αναγκαία, πιο σκληρά, ενώ την ίδια στιγμή προσπαθεί να πείσει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα βλέπουμε και τα ζούμε, αλλά όπως η κυβέρνηση θέλει να  τα βλέπουμε.

Κρίμα: Τόσες δεκαετίες μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, (όχι κατ' ανάγκη αριστερόστροφα), είχαν συνδέσει την πολιτική με το ψέμα, αλλά την Αριστερά με την αλήθεια. Την κατατρόπωσε και αυτή την πίστη η κυβέρνηση!

liberal.gr 

Νέα σφαγή της μεσαίας τάξης κρύβει το χτεσινό Eurogroup

Σε αλαλούμ εξελίχτηκαν οι δηλώσεις Ελλήνων υπουργών και ξένων αξιωματούχων μετά τη χτεσινή συνεδρίαση στις Βρυξέλλες. Άλλα λένε ότι συμφωνήθηκαν οι μεν και άλλα οι δε. Αποκρυπτογραφώντας τους, όμως, μπορεί να δει αυτό που πραγματικά συμφώνησαν: Νέα μεγάλα βάρη για τη μεσαία τάξη, που συμπαρασύρουν και τους ασθενέστερους.

Ποια, όμως, είναι η θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα σ αυτά που διαδίδουν εδώ οι Έλληνες υπουργοί και σ’ αυτά που πραγματικά συμφωνήθηκαν χτες;

Οι κ Σταθάκης και Παππάς, καθώς και η ανεπίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης στήριξαν την επιχειρηματολογία τους για να μας πουν ότι η ελληνική κυβέρνηση θριάμβευσε στο ότι  «οι θεσμοί» συμφώνησαν σε μέτρα «μηδενικής επιβάρυνσης», επομένως, όπως υποστηρίζουν, η κυβέρνηση για κάθε ευρώ που θα επιβαρύνει τους πολίτες θα παίρνει ένα άλλο ισοδύναμο για να τους ελαφραίνει! Τίποτε ψευδέστερο.

Κατ αρχήν, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισενμπλουμ ήταν ξεκάθαρος στο θέμα αυτό. «Έχουμε έναν συγκεκριμένο δημοσιονομικό δρόμο» είπε. «Το δημοσιονομικό περιθώριο που θα προκύψει από τις μεταρρυθμίσεις θα πάει σε μέτρα που θα ωθήσουν την ανάπτυξη». Αυτή, και καμιά άλλη, είναι η αλλαγή του μείγματος, για την οποία μίλησαν χτες οι δανειστές. Την οποία στέλνουν τους εκπροσώπους τους εδώ από την άλλη βδομάδα για να την επιβάλουν κι όλας. Αλλιώς, τα λεφτάκια τους δεν θα τα πάρουν ποτέ..

Για όποιον δεν κατάλαβε, ανάπτυξη κατά τους δανειστές είναι η Αγορά και οι Επενδύσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις και τα έργα υποδομών για επενδύσεις. Δεν είναι οι άρπα κόλλα ψηφοθηρικές δήθεν παροχές σε 13ες συντάξεις που ονειρεύεται η κυβέρνηση, αφήνοντας τους άνεργους σύξυλους, ούτε η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού για να διορίζονται στρατιές ημετέρων.

Κι εδώ ακριβώς έχουμε το αλαλούμ των δηλώσεων. Γιατί άλλα έχουν ζητήσει και απαιτούν οι δανειστές και άλλα ονειρεύεται και προπαγανδίζει η κυβέρνηση.

Επειδή, η μόνη συμφωνία που έγινε χτές ήταν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα ψηφίσει, θα προωθήσει και θα εφαρμόσει μέτρα περικοπών αφορολόγητου, συντάξεων, αμοιβών, δικαιωμάτων και μάλιστα για μετά το 2018. Καθαρά. Υπό αυτούς τους όρους επιστρέφει η τρόικα.

Και θα εξακολουθεί η κυβέρνηση να παρουσιάζει πλεόνασμα τεράστιο, χωρίς να έχει συμφωνηθεί μέχρι πότε. Αυτό σημαίνει ότι η ανηλεής φορολογία των πολιτών, από την οποία προέκυψε το πλεόνασμα πέρυσι, θα συνεχιστεί και φέτος και του χρόνου. Αλλιώς, δεν θα υπάρχει πλεόνασμα για να διοχετευτεί στην ανάπτυξη, που λέει η τρόικα ή στους ασθενέστερους που λέει η κυβέρνηση.

Όπως καταλαβαίνει και ο πιο αδαής και δεδομένου ότι τα πλεονάσματα τα πληρώνουν αυτοί που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, θα γδαρθεί πάλι η μεσαία τάξη των μισθωτών και των συνταξιούχων και όσων εμπόρων και ελεύθερων επαγγελματιών είναι «αιχμάλωτοι», για να πληρώσει το μάρμαρο της συμφωνίας του 2015, όπως ξεκαθάρισε χτες ο Γερούν Ντάισενμπλουμ:  «Συνεχίζουμε στο πλαίσιο που είχε συμφωνηθεί το 2015» είπε για την ακρίβεια.

Δηλαδή, για να μην ακούμε βλακώδεις δικαιολογίες, πληρώνουμε και θα πληρώνουμε πανάκριβα την ηλίθια πολιτική των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ του 2015 και του τρίτου μνημονίου με το οποίο φέσωσαν τη χώρα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη!

Και ποιές είναι οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις», που απομένει να γίνουν τώρα, κατά τον κ Ντάισενμπλουμ, τον κ Μοσκοβισί και το ΔΝΤ, που πήρε μέρος στη χτεσινή συνεδρίαση; Η μείωση του αφορολόγητου, η παραπέρα περικοπή των συντάξεων, η παραπέρα κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων και περιορισμός αμοιβών. Για αρχή!

Γιατί από την άλλη βδομάδα που θα έρθει η τρόικα, θα αρχίσει η διαπραγμάτευση και για τις αλλαγές σε 12 τομείς της ελληνικής οικονομίας που ακόμα καρκινοβατούν, σύμφωνα με όσα λένε οι δανειστές. Είναι τα περίφημα δύο τρίτα των προαπαιτούμενων που δεν έχει προχωρήσει η κυβέρνηση! Κι αυτά είναι:

Η ολοκλήρωση των μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων

Η υιοθέτηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των ομαδικών απολύσεων

Τα ενεργειακά ζητήματα και το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας

Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Υιοθέτηση των 230 συστάσεων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας

Η νομοθεσία και τα μέτρα για τον έλεγχο των δαπανών στην υγεία

Το θεσμικό πλαίσιο για την εξωδικαστική ρύθμιση των οφειλών

Οι αλλαγές στη διακυβέρνηση των συστημικών τραπεζών

Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων

Η αναθεώρηση το νόμου για τη χρήση γης και το εθνικό κτηματολόγιο

Η μεταρρύθμιση του ειδικού μισθολογίου των ενστόλων

Οι ηλεκτρονικές δημοπρασίες

Το πλαίσιο για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων

Κι αυτά, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει το ΔΝΤ αν θα πάρει μέρος στο νέο αυτό «πρόγραμμα», χωρίς να υπάρχει πολιτική ή άλλη συμφωνία για τα μέτρα, τα οποία θα απασχολήσουν τα κλιμάκια που έρχονται, και χωρίς να έχει ξακαθαριστεί για πόσα χρόνια ακόμα θα αιμορραγούν οι πολίτες!

Και τότε τι συμφωνήθηκε χτες στις Βρυξέλλες; Ότι οι Συριζανελ θα είναι καλά παιδιά και θα τα υπογράψουν όλα. Τίποτε καινούργιο. Αυτό κάνουν μονίμως. Το ερώτημα είναι αν θα εφαρμόσουν τίποτε που να ωφελεί το λαό. Όλο το λαό. Όχι μόνο τα πελατάκια.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης - liberal.gr

SZ: Η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει μέτρα 1,5 δισ. ευρώ μέχρι το 2018 και άλλα 1,5 δισ. μετά

Η Ελλάδα θα πρέπει να εφαρμόσει ως το 2018 ένα πακέτο μέτρων που θα κυμαίνονται από 1-1,5 δισ. ευρώ και άλλα τόσα μετά το τέλος του προγράμματος.

Αυτό εκτιμά σε ρεπορτάζ της η γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung αναφερόμενη στα αποτελέσματα του αποψινού Eurogroup. Ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι «Ορατό ένα καλό τέλος».

Η γερμανική εφημερίδα σημειώνει επίσης ότι «στο επίκεντρο βρίσκονται η μείωσης του αφορολόγητου και νέες μειώσεις στις συντάξεις», αν και σημειώνει ότι η Αθήνα έχει αποκλείσει, έως τώρα, νέες μειώσεις των συντάξεων.

Τέλος, για το θέμα νέων φορολογικών ελαφρύνσεων θα μπορεί να υπάρξει συζήτηση περί το τέλος του προγράμματος, αναφέρει η εφημερίδα, παραπέμποντας στις δηλώσεις του προέδρου του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, μετά την συνεδρίαση.

iefimerida.gr

O λογαριασμός στον επόμενο

Η κυβέρνηση θα κλείσει την αξιολόγηση, θα περάσει ανέμελη διετία στην εξουσία και θα αφήσει τα μέτρα στο 2019, να περιμένουν τον Μητσοτάκη για να τα εφαρμόσει και τον Τσίπρα για να τα καταγγείλει

Του Κώστα Γιαννακίδη

Η κυβέρνηση συμφώνησε, τελικά, να νομοθετήσει προληπτικά μέτρα που θα τεθούν σε ισχύ το 2019. «Πρόκειται για μέτρα που δεν έχουν κόστος ούτε ένα ευρώ» λέει το Μαξίμου. Εντάξει. Όμως εδώ έρχεται η ίδια η λογική και εκθέτει θέσεις και δεσμεύσεις.

Πρώτα-πρώτα να δούμε αν υπάρχει συμφωνία για κλείσιμο της αξιολόγησης. Αυτό δεν μας καίει όλους; Το non paper του Μαξίμου αναφέρεται «στα θετικά της πολιτικής συμφωνίας». Όμως ο πρόεδρος του Eurogroup δήλωσε ότι δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία, παρά μόνο συμφωνία για επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα. Υπάρχει διαφορά, σωστά;

Η κυβέρνηση δέχθηκε να νομοθετήσει προληπτικά, όταν μέχρι πριν από λίγες ημέρες υποστήριζε ότι κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα, ακόμα και με το ίδιο το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αν μη τι άλλο, το είχε πει κατηγορηματικά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: «η προληπτική νομοθέτηση μέτρων δεν διέπει ούτε το ελληνικό, ούτε το ευρωπαϊκό Δίκαιο και είναι αντισυνταγματική». Ας είναι. Οι «είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος» έκαναν άλλον έναν τακτικό ελιγμό για το καλό της χώρας. Δεν είχαν, άλλωστε, διαφορετική επιλογή. Οι δανειστές ζήτησαν τα προληπτικά μέτρα, δεν τα προτείναμε εμείς.

Τα μέτρα, κατά την κυβέρνηση, δεν έχουν κόστος ούτε ένα ευρώ. Μα πώς μπορεί να γίνει αυτό; Τι μέτρα είναι αυτά; Εκτός και αν δεν μιλάμε είτε για μέτρα, είτε για ευρώ. Οι πληροφορίες αναφέρουν πώς πρόκειται για παρεμβάσεις πρωτίστως στο Ασφαλιστικό και στο Φορολογικό.  Πρακτικά αυτό δείχνει μείωση συντάξεων και του αφορολόγητου, δηλαδή μέτρα που κοστίζουν ευρώ. Στο Μαξίμου το λένε «νέο μείγμα πολιτικής». Δουλευόμαστε.  Όμως το κλειδί, η χρυσόσκονη που θα πέσει πάνω στο χάπι, βρίσκεται στην ημερομηνία: στην εφαρμογή των μέτρων το 2019.

Με την αξιολόγηση να παίρνει θετικό πρόσημο και τα μέτρα να περιμένουν μέσα στο 2019, η κυβέρνηση μπορεί πλέον να ελπίζει σε μία ανέμελη και ανέφελη διετία κατά την οποία το πρωθυπουργικό αεροσκάφος θα συνεχίσει τις πτήσεις της χαράς, τα παπούτσια θα βουλιάζουν στις παχιές μοκέτες και τα χέρια θα μαζεύουν πέτρες για να πετάνε στα τζάμια του Μαξίμου, όταν ο Μητσοτάκης εφαρμόζει τα μέτρα που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ.

protagon.gr

Οργή για τους 8 Έλληνες ευρωβουλευτές που ψήφισαν για τη «φέτα made in Canada»

Οκτώ Έλληνες ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του Ποταμιού ψήφισαν τη CETA της ΕΕ με τον Καναδά που περιλαμβάνει και τη συμφωνία για τη φέτα από τον Καναδά, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων από τους Έλληνες κτηνοτρόφους.

Σε επιστολή της η Ομοσπονδία Κτηνοτροφικών συλλόγων Θεσσαλίας αναφέρει:

Διαμαρτυρία της Ομοσπονδίας κτηνοτρόφων Περιφέρειας Θεσσαλίας για την CETA

Η Ομοσπονδία κτηνοτροφικών συλλόγων Περιφέρειας Θεσσαλίας μετά την ψήφιση από το Ευρωκοινοβούλιο της CETA εκφράζει την οργή και τον θυμό της για τους Έλληνες Ευρωβουλευτές που ψήφισαν υπέρ της συγκεκριμένης συμφωνίας. Μια συμφωνία που ρίχνει στο κάδο των αχρήστων τον αγώνα όλων αυτών που πάλεψαν για πολλά χρόνια για να καθιερωθεί η φέτα ως ΠΟΠ στην Ευρωπαική Ένωση. Σήμερα με την συμφωνία με τον Καναδά θα υπάρχει η immitasion φέτα αύριο με κάποια άλλη χώρα θα υπάρχει μόνο ο όρος φέτα και δεν θα υπάρχουμε εμείς. Δεν θα επιτρέψουμε σε λίγους ευρωβουλευτές (8 όλοι και όλοι) να αποφασίσουν για τον αφανισμό μας. Ας καθίσουν στις Βρυξέλλες και οι 8 μη πατριώτες και μη έλληνες ευρωβουλευτές με τους παχυλούς μισθούς τους και να μην γυρίσουν ποτέ στην Ελλάδα.

Όλα τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε. προστάτευσαν τα δικά τους προϊόντα και εμείς που έχουμε ένα προϊόν από την αρχαιότητα με τεράστια περιθώρια ανάπτυξης το παραχωρούμε σε άλλα κράτη. Επειδή χάσαμε μια μάχη όχι όμως και τον πόλεμο, στην ψήφιση της CETA στο ελληνικό κοινοβούλιο όποιος έλληνας βουλευτής ψηφίσει υπέρ της συγκεκριμένης συμφωνίας πέρα από προδότης θα είναι και ανεπιθύμητος στα χωριά μας. Όποιος δεν μπορεί να το κάνει δεν είναι άξιος να κυβερνά και να πάει σπίτι του.

Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας

Παλάσκας Νικόλαος

Από την ελληνική πλευρά, θετικά ψήφισαν όλοι οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας (Μαρία Σπυράκη, Μανώλης Κεφαλογιάννης, Ελίζα Βόζενμπεργκ, Γιώργος Κύρτσος, Θοδωρής Ζαγοράκης), του Ποταμιού (Γεώργιος Γραμματικάκης, Μιλτιάδης Κύρκος) και η Εύα Καϊλή από το ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης απουσίαζε.

Αρνητικά ψήφισαν οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (Δημήτρης Παπαδημούλης, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κωνσταντίνος Χρυσόγονος, Στέλιος Κούλογλου), ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής, οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ (Κωνσταντίνος Παπαδάκης, Σωτήρης Ζαριανόπουλος) οι ανεξάρτητοι Σοφία Σακοράφα και Νότης Μαριάς, καθώς και οι ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής.  

aixmi.gr

Eurogroup: Η Αθήνα είπε το «ναι» σε νέα μέτρα - επιστρέφουν οι θεσμοί

«Ούτε ένα ευρώ περισσότερη λιτότητα» λένε κυβερνητικές πηγές

Σε συμφωνία κατέληξε η συνάντηση στις Βρυξέλλες στην οποία συμμετείχαν από την ελληνική πλευρά οι κ.κ. Τσακαλώτος και Χουλιαράκης και από την πλευρά των θεσμών, ο επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, οι Πιέρ Μοσκοβισί, Μάρκο Μπούτι (Κομισιόν), ο Κλάους Ρέγκλινγκ (ESM), ο Τόμας Βίζερ (επικεφαλής EuroWorking Group), ο Μπενουά Κερέ (ΕΚΤ) και οι Ντέλια Βελκουλέσκου, Πόουλ Τόμσεν (ΔΝΤ).

Σύμφωνα με δύο αξιωματούχους, η ελληνική πλευρά δέχθηκε τη λήψη μέτρων για το 2019, ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα μέσα στις ερχόμενες ημέρες.

Η έκτακτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ των επικεφαλής των θεσμών και της ελληνικής πλευράς, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για το περιεχόμενο κοινού ανακοινωθέντος το οποίο αναμένεται να εκδοθεί στο Eurogroup

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών θα επιστρέψουν στην Αθήνα αμέσως μετά την Καθαρά Δευτέρα και να ολοκληρωθεί η τεχνική συμφωνία (SLA) εντός ολίγων ημερών.

Ως προς το τι προβλέπει η συμφωνία, οι ίδιες πηγές σημειώνουν πως περιλαμβάνει τελικά τον απαράβατο όρο που έθεσε η ελληνική πλευρά για «ούτε ένα ευρώ περισσότερη λιτότητα».

Η ελληνική πλευρά δέχθηκε τη νομοθέτηση μεταρρυθμίσεων που θα εφαρμοστούν από 01/01/2019 και μετά, υπό την προϋπόθεση ότι το δημοσιονομικό ισοζύγιο θα είναι απολύτως ουδέτερο. Πρακτικά, επισημαίνουν, στην Αθήνα θα εξεταστεί η αλλαγή μείγματος πολιτικής από το 2019 και μετά, χωρίς περαιτέρω δημοσιονομική επιβάρυνση.

Επιπλέον, υπογραμμίζουν πως στα θετικά της πολιτικής συμφωνίας, που μένει όμως να προσδιοριστεί σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, είναι η δυνατότητα επιστροφής της εργασιακής κανονικότητας των συλλογικών διαπραγματεύσεων νωρίτερα, δηλαδή πριν το τέλος του προγράμματος.

Ως πολύ σημαντική τονίζουν τη δέσμευση, από πλευράς Κομισιόν, που αναμένεται να εξεταστεί σε επόμενο Eurogroup, ώστε να εξαιρεθεί από τις δαπάνες για τον υπολογισμό του πρωτογενούς πλεονάσματος ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης ύψους 3 δισ. ευρώ για τη δημιουργία τουλάχιστον 100.000 θέσεων εργασίας, τα επόμενα δυόμισι χρόνια. Όπως σημειώνουν, τη χρηματοδότηση ενός τέτοιου προγράμματος ήδη διαπραγματεύεται η ελληνική πλευρά με την Παγκόσμια Τράπεζα σε συνεργασία με ευρωπαϊκούς οργανισμούς.

athensvoice.gr

Πώς ο Σόιμπλε μας τύλιξε στη δημιουργική ασάφεια

Η πρώτη συμφωνία κυβέρνησης – δανειστών. Ο Γιάνης Βαρουφάκης και η σελίδα που δεν γύρισε. Όλα όσα έγιναν πριν από δύο χρόνια ακριβώς, στις 20 Φεβρουαρίου 2015

  

Το 'χει η μοίρα μας φαίνεται οι αποφάσεις του Eurogroup για το χρέος που όλο μεγαλώνει, την ρευστότητα που όλο μειώνεται και τις μεταρρυθμίσεις που όλο συζητάμε, να συνδέονται με την 20ή Φεβρουαρίου. Σαν κάποιο αόρατο χέρι της αγοράς ή των... Θεσμών να θέλει αποφάσεις για την “ελληνική υπόθεση” αυτήν την ημέρα.

Eurogroup λοιπόν σήμερα για αυτήν την ρημαδοαξιολόγηση που θα ολοκληρωνόταν πέρυσι τέτοιες μέρες για να πάμε παρακάτω και ακόμη και τώρα είναι ανοιχτή και “παίζεται” εάν και πότε θα ολοκληρωθεί. Κι ας είναι -υποτίθεται- κλειδί για την συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και στην δρομολόγηση μέτρων για το χρέος.

Eurogroup όμως και πριν από δύο χρόνια, ακριβώς τέτοια μέρα, για το αν θα γυρίζαμε σελίδα και θα τελειώναμε με τα μνημόνια ή εάν η “Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης” όπως την αποκαλούν επισήμως τα συμβαλλόμενα μέρη, θα έπαιρνε παράταση, για να δούμε τι θα γίνει με την χώρα και την ζωή μας.

Αυτή πήρε την παράταση αλλά η κυβέρνηση και κατ' επέκταση η χώρα δεν πήρε τα κονδύλια που περίμενε και βρεθήκαμε να πηγαίνουμε από αξιολόγηση σε αξιολόγηση και λύση να μην φαίνεται, και σιγά σιγά, μέτρο με μέτρο και ανακοίνωση με ανακοίνωση, να αποκαλύπτεται ότι ο συμβιβασμός δεν ήταν “λογικός” όπως μας έλεγαν, ούτε “δίκαιος” όπως ελπίζαμε και καμιά “νέα κατεύθυνση” δεν υπήρχε.

Η μέρα της "δημιουργικής ασάφειας"

Γιατί έγινε κι αυτό στις 20 Φεβρουαρίου του 2015, πριν κλείσει καν ένας μήνας από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τον σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και λίγες ημέρες μετά από την υπερψήφιση στη Βουλή των προγραμματικών δηλώσεων: να μην βγαίνει άκρη από τις αντικρουόμενες δηλώσεις, άλλα έλεγε η Αθήνα, άλλα οι Βρυξέλλες και άλλα το Βερολίνο, άλλα ο Ντάισελμπλουμ, άλλα ο Σόιμπλε και άλλα ο Βαρουφάκης κι άντε μετά οι απλοί άνθρωποι να βγάλουν άκρη, όταν δεν έβγαζαν οι Financial Times και το Bloomberg.

Γιατί οι δανειστές, όπως μάθαμε από τον Γιάνη, είχαν ζητήσει να υπάρχει “δημιουργική ασάφεια” για να μπορούν -ισχυρίζονταν- να περάσουν ευκολότερα τη “διευκόλυνση” της Ελλάδας από τα κοινοβούλιά τους. Αυτό που δεν ήταν ασαφές ήταν ότι δεν επρόκειτο να γίνει η καταβολή της δόσης του προγράμματος που εκκρεμούσε και δεν επρόκειτο να υπάρξουν οι άλλες “διευκολύνσεις” μέχρι να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και να ληφθούν τα μέτρα που περιγράφονταν μεν ασαφώς αλλά μετά, στα Eurogroup που ακολούθησαν αναφέρθηκαν με απόλυτη σαφήνεια οδηγώντας στο Τρίτο Μνημόνιο και σε αυτά που μάς έρχονται.

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: αν τα κονδύλια, οι δόσεις και οι άλλες διευκολύνσεις με το αζημίωτο δεν περιγράφονται σαφώς, οι πιστωτές την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια και το χρήμα δεν εμφανίζεται ποτέ στην ώρα του. Εάν επίσης, τα μέτρα που πρέπει να λάβει η χώρα που δανείζεται, και οι μεταρρυθμίσεις, με ή χωρίς εισαγωγικά που της επιβάλλονται, δεν αναφέρονται με απόλυτη σαφήνεια, τότε οι δανειστές τα γυρίζουν, και “ανακαλύπτουν” την σαφήνεια ημέρες και μήνες αργότερα, οπότε ζητούν τα πάντα, λογικά και παράλογα.

Και μπορεί τότε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να υποστήριζε, συνεπικουρώντας τον Βαρουφάκη, ότι “όσοι υποστηρίζουν ότι η ασάφεια είναι πρόβλημα πρέπει να προσέξουν και την σαφήνεια. Γιατί η ασάφεια για τις εργασιακές σχέσεις μας βοηθάει ενώ η σαφήνεια για τις ιδιωτικοποιήσεις δεν μας βοηθάει” αλλά η ζωή έδειξε ότι ήταν μακριά νυχτωμένος. Γιατί η ασάφεια σε τέτοιες συμφωνίες βοηθά πάντοτε τον δυνατό που έχει τα μέσα να επιβάλει στη συνέχεια τις ερμηνείες που θέλει.

Και έτσι αφήνουν το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων, από τα αεροδρόμια και την Fraport μέχρι τον ΟΛΠ και την Cosco προσωρινά στην άκρη για να το λύσουν... εν καιρώ, με την επιβολή της “σαφήνειας” των θεσμών, ενώ -εν ευθέτω χρόνω πάντοτε, όπως... τώρα- θυμούνται και τις εργασιακές σχέσεις, που υποτίθεται ότι είχαν “ξεχάσει” στην ασάφεια και τους ρίχνουν μια σαφήνεια για να τρέχεις.

Το σχέδιο του Βαρουφάκη

Τότε τον πρώτο λόγο, ειδικά προς τα διεθνή ΜΜΕ που ήταν πάντα στο κατόπι του, τον είχε ως υπουργός Οικονομικών ο Γιάνης Βαρουφάκης. Πλάι του ή ένα γύρω, συντονίζοντας, συνεπικουρώντας ή περιμένοντας να έρθει η σειρά τους να αναλάβουν, ο Γιάννης Δραγασάκης, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ως αναπληρωτής υπουργός και ο Γιώργος Χουλιαράκης, επικεφαλής ακόμα μόνο των ελληνικών τεχνικών κλιμακίων. Τον τελικό λόγο βέβαια, και τότε όπως και τώρα, είχε ο Αλέξης Τσίπρας.

Το σχέδιο όπως το είχε αναπτύξει... παντού ο Βαρουφάκης ήταν μια “συμφωνία – γέφυρα” που “θα άφηνε πίσω τα μνημόνια” και με “ένα εξάμηνο ουσιαστικών συζητήσεων” θα οδηγούσε “από την 1η Σεπτεμβρίου σε ένα οριστικό συμβόλαιο Ελλάδας – εταίρων”, κάτι που -στις αρχές Φεβρουαρίου του 2015- η ελληνική πλευρά θεωρούσε ότι μπορεί να επιτευχτεί και σύντομα “μέχρι το Eurogroup της 16 Φεβρουαρίου”.

Ήταν τότε που που το Bloomberg αναρωτιόταν αν “είναι η Ελλάδα το πρώτο ντόμινο της Ευρώπης” και ο Δραγασάκης, ο Βαρουφάκης και ο Τσακαλώτος συναντιόντουσαν με τον επικεφαλής του Euroworking Group Βίζερ και τον εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην τρόικα Κοστέλο και μετά έλεγαν στους δημοσιογράφους πόσο καλό κλίμα υπήρχε στις συζητήσεις.

Το Βερολίνο έσφιγγε τη θηλιά

Βέβαια, λίγο πιο... πέρα, ο πολύς κ. Σόιμπλε ξεκαθάριζε ότι είναι “αβάσιμες οι πληροφορίες για συμβιβαστική συμφωνία με την Ελλάδα” και άρχιζε να ζορίζει τα πράγματα συμπληρώνοντας: “Εάν η Ελλάδα δεν θέλει το πρόγραμμα, όλα τελείωσαν”, ενώ ο Μοσκοβισί, πάντοτε ένα βήμα πιο μακριά από το Βερολίνο και πιο κοντά στην Αθήνα, συμβούλευσε την ελληνική κυβέρνηση “να ζητήσει παράταση του τρέχοντος προγράμματος”, κάτι που το Μαξίμου απέρριπτε οριζοντίως και καθέτως.

“Μας εκβιάζουν”, είχε δηλώσει τότε ο Αλέξης Τσίπρας, δίνοντας το πολιτικό στίγμα της περιόδου, “αλλά η Ελληνική Δημοκρατία δεν εκβιάζεται”, ενώ ο κυβερνητικός εταίρος Π. Καμμένος σχολίαζε: “Δεν φοβόμαστε κανέναν Σόιμπλε”.

Και μπορεί τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης να άρχισαν να ανεβάζουν τους τόνους και να προβάλουν τις δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, “Αν η Ελλάδα θέλει χρήματα τότε χρειάζεται πρόγραμμα”, αλλά στην Ελλάδα οι πολίτες ήταν στους δρόμους θέλοντας με την φωνή τους, από την Κάλυμνο μέχρι την Καστοριά κι από την Κρήτη μέχρι την Καβάλα να στηρίξουν και αυτοί την ομάδα που έδινε την μάχη στις Βρυξέλλες.

Η γερμανική πλευρά όμως δεν μετακινείται ούτε πόντο και μάλιστα δεν επιμένουν απλώς στο “προαπαιτούμενο” της παράτασης του μνημονίου αλλά απαιτούν να το ζητήσει η ελληνική πλευρά, κάτι που αρνείται πάντα η ελληνική κυβέρνηση που ανακοινώνει ότι “σε καμιά περίπτωση δεν θα υπάρξει παράταση του τρέχοντος προγράμματος” με τον Βαρουφάκη να τονίζει ότι χρειάζεται ένα “new deal για την Ευρώπη” και τον Νίκο Παππά να δηλώνει “γελάω με όσους ονειρεύονται κωλοτούμπες”.

Τα γερμανικά ΜΜΕ πάντως ξεσαλώνουν: “Οι Έλληνες περιφρονούν την Ευρώπη” κραυγάζει το Spiegel, “Θρασύ ξεκίνημα” φωνάζει η Die Zeit. Την ίδια ώρα στην Αθήνα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης δηλώνει ότι “το μνημόνιο έχει τελειώσει, συζητάμε ένα νέο πλαίσιο πολιτικής που θα δίνει ώθηση στην ανάπτυξη και στην ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης”.

Η Τρόικα γίνεται... Θεσμοί

Οι παρεμβάσεις του Ρέγκλινγκ ότι “μια έξοδος της Ελλάδας θα ήταν η ακριβότερη λύση για την Ελλάδα αλλά και για την Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρωζώνη”, αλλά και του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου που, στα μέσα Φεβρουαρίου, θεωρεί ότι υπάρχουν ευκαιρίες για σημαντική πρόοδο” δείχνουν ένα έδαφος σύγκλισης που γίνεται πιο φανερό όταν αποφασίζεται η τρόικα να αποκαλείται “θεσμοί” σύμφωνα με “την ακριβή γλώσσα που συμφωνήθηκε στη συνάντηση Τσίπρα – Ντάισελμπλουμ”.

Ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι η συμφωνία επίκειται, για αυτό προφανώς και δηλώνει στο γερμανικό Stern ότι είναι “υπέρ μιας συμφωνίας win win: Να σώσω την Ελλάδα από μια τραγωδία και να προστατεύσω την Ευρώπη από τον διχασμό”.

Δεν θα γίνει έτσι, τουλάχιστον τότε. Στο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου ο Σόμπλε επιμένει: “Δεν θέλουμε έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη αλλά πρέπει να μείνει στον ίδιο δρόμο και να συνεχίσει την ίδια πορεία”. “Ιδιος δρόμος”, “ίδια πορεία”: προφανώς δηλαδή και “ίδιο” μνημόνιο. Η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να το αρνείται και το Εurogroup τελειώνει γρήγορα και άδοξα, χωρίς να υπάρξει πάλι συμφωνία.

Τα περιθώρια έχουν στενέψει και αυτό γίνεται σαφές από τις δηλώσεις Ντάισελμπλουμ αμέσως μετά απο το ναυάγιο: Μια εβδομάδα προθεσμία στην Ελλάδα για να υποβάλει αίτηση παράτασης του μνημονίου. “Δεν υπάρχει κοινό πεδίο” συμπληρώνει. Στο κάδρο των πιέσεων για την παραμονή στα μνημόνια και ο Μοσκοβισί, που ακροβατεί μεταξύ “της βούλησης του ελληνικού λαού και των υποχρεώσεων της Ελλάδας” αλλά και η Λαγκάρντ που στέλνει και τον λογαριασμό: Χωρίς πρόγραμμα δεν υπάρχει δόση.

Βαρουφάκης: Όταν συμφώνησα, τα γύρισαν

Ο Γιάνης Βαρουφάκης μπορεί να δηλώνει ότι εξακολουθεί να ελπίζει σε “μια θεραπευτική συμφωνία για την Ελλάδα που θα είναι καλή για την Ευρώπη” αλλά η ρουκέτα που ρίχνει, δείχνει ότι τα πράγματα δεν θα πάνε καλά:

“Συμφωνήσαμε” ανέφερε “σε προσχέδιο κοινού ανακοινωθέντος που ετοίμασε ο Πιέρ Μοσκοβισί και το οποίο αναγνώριζε την ανθρωπιστική κρίση και περιελάμβανε 4μηνο ενδιάμεσο πρόγραμμα, αλλά αυτό το κείμενο ο Ντάισελμπλουμ το αντικατέστησε με άλλο που επανέφερε την παράταση του τρέχοντος μνημονίου, προσθέτοντας μια νεφελώδη φράση για κάποια ευελιξία”.

Πού πήγαινε το πράγμα φάνηκε και από την προσπάθεια “Ευρωπαίων αξιωματούχων” να διαψεύσουν όσα είχε αποκαλύψει ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών επιμένοντας ότι “δεν υπήρξε πρόταση Μοσκοβισί” αλλά όπως έγινε φανερό τις επόμενες ημέρες, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δια του Γερούν Ντάισελμπλουμ και με την συνεπικουρία των διαφόρων πάντα... πρόθυμων από τους Σλοβένους μέχρι τους Ούγγρους τορπίλησε την συμβιβαστική θέση που είχαν υποστηρίξει και οι Λαγκάρντ και Ντράγκι.

Ο χρόνος μετρούσε ήδη αντίστροφα, κάνοντας τις χτεσινές βεβαιότητες να χάνονται και φέρνοντας πιο κοντά την στροφή στο Eurogoup της 20ής Φεβρουαρίου. Ήδη μια μέρα μετά την “ασυμφωνία” της 16ης ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών μιλώντας στον γερμανικό κανάλι ZDF έκανε λόγο για παράταση χρηματοδότησης “για μερικούς μήνες αν υπάρξουν κάποιες προϋποθέσεις”.

Από εκεί και πέρα η Αθήνα δεν προλάβαινε να μετράει “πιέσεις”: Από τον Γιούνκερ μέχρι τον Λιου, οι πάντες ζητούν “να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης” και προειδοποιούν ότι “ενδεχόμενη ρήξη θα σημάνει την έναρξη μιας πολύ δύσκολης περιόδου για την Ελλάδα”.

Εκδικητισμός εκτός ορίων από τον Σόιμπλε

Στις 19 Φεβρουαρίου 2015 το αίτημα παράτασης του Μνημονίου αποστέλλεται. Αλλά ο Σόιμπλε ακόμα και τώρα, παρά την αλλαγή θέσης της Αθήνας και επί της ουσίας και επί του τύπου, με την αποστολή του αιτήματος παράτασης όπως είχε ζητήσει το Βερολίνο, αρνείται να “δεχτεί” την αίτηση δηλώνοντας, δια του εκπροσώπου του ότι “η επιστολή της Αθήνας δεν αποτελεί ουσιαστική πρόταση λύσης”.

Ήταν σαφές ότι ο εκδικητισμός του ξεπερνούσε τα όρια “διαφωνίας” που μπορούσαν να δεχτούν οι άλλοι εταίροι, από τον Ολάντ μέχρι τον Ρέντσι, της Κομισιόν συμπεριλαμβανομένης. Τα τηλέφωνα άναψαν και η καγκελαρία παρενέβη για να μαλακώσουν τα μέταλλα, ανακοινώνοντας ότι θεωρεί βάση διαπραγμάτευσης την επιστολή της Αθήνας και ότι δεν χρειάζεται να υποβληθεί νέο αίτημα, ανοίγοντας πλέον τον δρόμο για την συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου 2015.

Για να υπάρξει συμφωνία βέβαια, με τον Σόιμπλε να έχει βγάλει το τσεκούρι του πολέμου, όπως θα έκανε σχεδόν κάθε μήνα από εκεί και πέρα μέχρι την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, οι συζητήσεις δεν σταμάτησαν σε όσα ανέφερε η επιστολή της Αθήνας. Οπως φάνηκε τους επόμενους μήνες, οι ελληνικές υποχωρήσεις συνεχίστηκαν «ακόμη πιο πέρα», όπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει στο Reuters “πηγή της ευρωζώνης” που συμπλήρωσε ότι ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Πιερ Μοσκοβισί σχημάτισαν «μια τριάδα η οποία συζήτησε εναλλάξ με τον Έλληνα και τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών», που πλέον δεν συνομιλούσαν απευθείας.

Πολλές υποχρεώσεις, αλλά καθόλου χρήμα

Η τελική συμφωνία, με την “δημιουργική (για τους δανειστές, όπως αποδείχτηκε) ασάφεια” μπορεί να χαρακτηρίστηκε “εξορθολογισμένη και ισοσκελισμένη” από τον Μοσκοβισί αλλά έγερνε πολύ προς την πλευρά των θεσμών, καθώς “Οι Έλληνες θα πρέπει να καταπιούν το βαρύ κόστος, όπως είχε δηλώσει (γερμανική) πηγή “κοντά στις συνομιλίες” στην Die Welt.

Σαφής από την πλευρά της και η Κριστίν Λαγκάρντ: «Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να καταθέσει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις τις οποίες θα αξιολογήσουν η ΕΚΤ, η ΕΕ και το ΔΝΤ, αν είναι αρκετά επαρκείς για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης», σημείωσε η διευθύντρια του ΔΝΤ. “Το πακέτο των μεταρρυθμίσεων θα κρίνει την ολοκλήρωση της συμφωνίας”, πρόσθεσε, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ελλάδα θα αργήσει να δει το χρώμα του χρήματος, η εκταμίευση της δόσης θα πραγματοποιηθεί μετά την παρουσίαση των ελληνικών προτάσεων.

Η ελληνική κυβέρνηση βέβαια είχε προσπαθήσει να δώσει έναν αισιόδοξο τόνο στα αποτελέσματα του Eurogroup, ελπίζοντας μάλλον ότι κάτι μπορεί να αλλάξει τους επόμενους μήνες και η “ευελιξία” της συμφωνίας να αποβεί υπέρ των ελληνικών θέσεων. Δήλωνε λοιπόν ότι “η Ελλάδα άλλαξε σελίδα Δεν συνεχίζει με Μνημόνια, αποτράπηκαν τα υφεσιακά μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση και κερδήθηκε χρόνος 4 μηνών, στο πλαίσιο μίας ενδιάμεσης συμφωνίας, για την οριστική μετάβαση στην πολιτική της ανάπτυξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης”.

Πιο κοντά ίσως στα όσα πράγματι αποφασίστηκαν και στα όσα όντως είχαν δρομολογηθεί ήταν (ποιος άλλος;) ο Σόιμπλε που μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup δήλωνε ότι «είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσει η ελληνική κυβέρνηση το πρόγραμμα που υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους», καθώς «όσο η Ελλάδα δεν ολοκληρώνει το υπάρχον πρόγραμμα, δεν θα πάρει καμία νέα χρηματοδότηση. Καμία».

Αυτό ήταν η βάση και όλων των κινήσεων των δανειστών που ακολούθησαν. Βέβαια, τότε ακόμα ο Βαρουφάκης έλπιζε ότι η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου 2015 “ήταν μεν ένα μικρό βήμα αλλά σε μια νέα κατεύθυνση” και δεν είχε συνειδητοποιήσει πού πήγαινε το πράγμα.

Δεν είχε δηλαδή αντιληφθεί ότι αυτός που είχε δίκιο ήταν ο παλαίμαχος αγωνιστής της Αριστεράς και τότε ακόμα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μανόλης Γλέζος, που δήλωνε ότι «η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζει την προηγούμενη κατάσταση”. 

 Βαγγέλης Δεληπέτρος - news247.gr