Τι προβλέπει η νέα Κ.Υ.Α για μισθούς και συντάξεις. Ποιοι θα δουν μειώσεις

Αλλαγές σε μισθούς και συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων φέρνει ο νέος τρόπος υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών που ισχύει από την αρχή του έτους.

Τον προσδιορισμό των συντάξιμων αποδοχών για τον υπολογισμό του ανταποδοτικού μέρους σύνταξης κύριας ασφάλισης περιγράφει Κοινή Υπουργική Απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη και του υφυπουργού Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσου Πετρόπουλου. Η εγκύκλιος καθορίζει το ύψος των μηνιαίων παροχών επί των οποίων επιβάλλονται οι εισφορές στο δημόσιο, τις συντάξιμες αποδοχές αλλά και το ποσοστό των εισφορών που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι, όπως αυτές διαμορφώνονται από το τρέχον έτος και έως το 2020.

Ενιαίο μισθολόγιο

Παλαιοί ασφαλισμένοι- πριν την 1/1/1993

 Από 1-1-2017, ως συντάξιμες αποδοχές των «παλαιών ασφαλισμένων»  οι οποίοι υπάγονται στις διατάξεις του ν. 4354/2015 (νέο ενιαίο μισθολόγιο), νοούνται αυτές επί των οποίων καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές, δηλαδή: ο βασικός μισθός, το καταβαλλόμενο επίδομα θέσης ευθύνης , το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας μόνο για όσους υπηρετούν στους Ο.Τ.Α. α' βαθμού και έχουν ενταχθεί στο καθεστώς των Β.Α.Ε. όπως αυτά σχύουν, κατά περίπτωση, με βάση τις διατάξεις του ανωτέρω ν. 4354/2015 και τις εκάστοτε εφεξής ισχύουσες διατάξεις.

Νέοι ασφαλισμένοι- από 1/1/1993 και μετά

Από 1-1-2017, ως συντάξιμες αποδοχές των «νέων ασφαλισμένων» νοούνται αυτές επί των οποίων καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές, δηλαδή:ο βασικός μισθός,  η οικογενειακή παροχή (άρθρο 15 του ν. 4354/2015) , το καταβαλλόμενο επίδομα θέσης ευθύνης , το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας,  ανεξαρτήτως εάν έχουν ενταχθεί στο καθεστώς των Β.Α.Ε, το επίδομα απομακρυσμένων - παραμεθορίων περιοχών , όπως τα ανωτέρω ποσά (υπό α/α 1,2,3,4 και 5) ισχύουν, κατά περίπτωση, με βάση τις διατάξεις του ανωτέρω ν. 4354/2015 και τις εκάστοτε εφεξής ισχύουσες διατάξεις.

1. Το επίδομα θέσης ευθύνης περιλαμβάνεται στις συντάξιμες αποδοχές και επομένως υπόκειται σε ασφαλιστικές εισφορές και στις περιπτώσεις άσκησης καθηκόντων Προϊσταμένου Οργανικής Μονάδας κατά αναπλήρωση ή ανάθεση άσκησης των καθηκόντων αυτών, οπωσδήποτε δε στις περιπτώσεις άσκησης καθηκόντων Προϊσταμένου Οργανικής Μονάδας μετά από επιλογή του αρμοδίου οργάνου βάσει των οικείων διοικητικών διατάξεων.

2. Επειδή το εικονικό ποσό των 140,80€ των διατάξεων του άρθρου 2 του ν. 3513/2006 (Α 265) δεν περιλαμβάνεται στις αποδοχές των υπαλλήλων που υπάγονται στο ενιαίο μισθολόγιο του ν. 4354/2015 και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 4387/2016, δεν μπορεί να αποτελεί τμήμα των συντάξιμων αποδοχών τους, από 1-1-2017 και μετά δεν υπόκειται σε κράτηση ασφαλιστικών εισφορών.

3. Η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 (παρ. 1) του ν. 4354/2015 δεν αποτελεί σταθερή παράμετρο του ενιαίου μισθολογίου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποτελεί τμήμα των συντάξιμων αποδοχών.

4. Στις συντάξιμες αποδοχές των μετακλητών υπαλλήλων του Δημοσίου που υπηρετούν με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου για όσους ανήκουν στην κατηγορία των «παλαιών ασφαλισμένων», σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω ενότητα Α1 περιλαμβάνεται ο βασικός μισθός του Μ.Κ. στο οποίο κατατάσσονται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν. 4354/2015 και το προβλεπόμενο επίδομα θέσης ευθύνης, όπως ισχύει κατά περίπτωση με βάση τις διατάξεις του άρθρου 16 του ν. 4354/2015 και με τις εκάστοτε ισχύουσες εφεξής διατάξεις, ενώ για όσους ανήκουν στην κατηγορία των «νέων ασφαλισμένων» περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως τακτικές αποδοχές, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω Ενότητα Α2 της παρούσας Εγκυκλίου.

5. Οι ασφαλιστικές εισφορές για επικουρική σύνταξη και μέρισμα του ΜΤΠΥ παρακρατούνται επί των συντάξιμων αποδοχών όπως αυτές προσδιορίζονται στις ανωτέρω Ενότητες Α1 και Α2 της παρούσας Εγκυκλίου. Οι ασφαλιστικές εισφορές για εφάπαξ παροχή για τους «νέους ασφαλισμένους» παρακρατούνται επί των συντάξιμων αποδοχών όπως αυτές προσδιορίζονται στην ανωτέρω Ενότητα Α2 της παρούσας Εγκυκλίου. Για την βάση υπολογισμού των εισφορών των «παλαιών ασφαλισμένων» εφαρμόζονται οι καταστατικές διατάξεις. Για την αναλυτικότερη περιγραφή των ποσοστών εισφοράς και της βάσης υπολογισμού των εισφορών για την επικουρική σύνταξη, την εφάπαξ παροχή και το μέρισμα του ΜΤΠΥ θα ακολουθήσει νεότερη εγκύκλιος.

Ειδικά μισθολόγια

Οι κρατήσεις για κύρια σύνταξη όσων υπάγονται στα ειδικά μισθολόγια εξακολουθούν να υπολογίζονται επί των συνταξίμων αποδοχών όπως αυτές προσδιορίζονται από τις οικείες συνταξιοδοτικές διατάξεις, με εξαίρεση το ποσό των 140,80€ (στις περιπτώσεις που το ποσό αυτό λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών) το οποίο λόγω του ότι αποτελεί εικονικό ποσό και δεν καταβάλλεται με τις αποδοχές, δεν υπόκειται, από 1-1-2017 και μετά, σε κράτηση για κύρια σύνταξη.

Ασφαλιστικές εισφορές

. Από 1-1-2017 καταβάλλονται στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) για κύρια σύνταξη, ασφαλιστικές εισφορές ασφαλισμένου και εργοδότη, για τα ακόλουθα πρόσωπα, που μέχρι την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας του ΕΦΚΑ υπάγονταν στο ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό καθεστώς του Δημοσίου: α. τους τακτικούς και μετακλητούς υπαλλήλους του Δημοσίου, της Βουλής, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ α' και β' βαθμίδας, β. τους Ιερείς και τους υπαλλήλους των Εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, γ. τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος και δ. τα αιρετά όργανα (Βουλευτές και Δήμαρχοι).

. α. Το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών ασφαλισμένου ανέρχεται μηνιαίως σε ποσοστό 6,67% επί των κατά τα ανωτέρω μηνιαίων, συνταξίμων αποδοχών του υπαλλήλου, όπως αυτές ισχύουν κάθε φορά. β. Το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών εργοδότη, στις περιπτώσεις που μέχρι την 31-12-2016 δεν προβλεπόταν η καταβολή αυτών, ανέρχεται μηνιαίως σε ποσοστό επί των κατά τα ανωτέρω μηνιαίων συνταξίμων αποδοχών του ασφαλισμένου υπαλλήλου, όπως αυτές ισχύουν κάθε φορά και διαμορφώνεται κατ' έτος ως εξής:

Παραδείγματα

Διορισμένος στο Δημόσιο έως 31-12-1992 (παλαιός ασφαλισμένος), κατέβαλε έως 31-12-2016 για τον κλάδο σύνταξης εισφορές ασφαλισμένου ύψους 6,67%, χωρίς να προβλέπεται η καταβολή εργοδοτικών εισφορών. Από 1-1-2017, θα καταβάλει εισφορές ασφαλισμένου ύψους 6,67% και το Δημόσιο εργοδοτική εισφορά ύψους 3,33% (καταληκτικό 13,33% από 1-1-2020).

Διορισμένος για πρώτη φορά στο Δημόσιο μετά την 1-1-2011, χωρίς καμία προϋπηρεσία στο Δημόσιο, ο οποίος υπαγόταν αυτοδικαίως μέχρι 31-12-2016 στο πρώην ΙΚΑ - ΕΤΑΜ βάσει των διατάξεων του άρθρου 2 του ν.3865/2010, όπως ισχύει, κατέβαλε για τον κλάδο σύνταξης εισφορές ύψους 6,67% ο ασφαλισμένος και 13,33% ο εργοδότης. Από 1-1-2017 εξακολουθεί να καταβάλει τα ανωτέρω ποσοστά εισφορών, δηλαδή 6,67% και 13,33%, χωρίς να εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή τα ανωτέρω μεταβατικά ποσοστά εργοδοτικής εισφοράς.

Ασφαλισμένος μετά την 1-1-1993 (νέος ασφαλισμένος) στο Ειδικό Καθεστώς του πρώην ΙΚΑ - ΕΤΑΜ (ν.3163/1955 και ν.δ. 4277/1962), κατέβαλε για τον κλάδο σύνταξης εισφορές ύψους 6,67% ο ασφαλισμένος και 13,33% ο εργοδότης. Από 1-1-2017 εξακολουθεί να καταβάλει τα ανωτέρω ποσοστά εισφορών, δηλαδή 6,67% και 13,33%, χωρίς να εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή τα ανωτέρω μεταβατικά ποσοστά εργοδοτικής εισφοράς. Διευκρινίζουμε ότι σε περίπτωση υπαλλήλων που διορίζονται μετά την 1-1-2017, ανεξαρτήτως εάν υπάρχει ή όχι προϋπηρεσία στο Δημόσιο και ανεξαρτήτως χρόνου υπαγωγής στην ασφάλιση, καταβάλλονται για τον κλάδο σύνταξης εισφορές ύψους 6,67% από τον ασφαλισμένο και 13,33% από τον εργοδότη, χωρίς να εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή τα ανωτέρω μεταβατικά ποσοστά εργοδοτικής εισφοράς.

iefimerida.gr

Κρίμα, κ. Σκουρλέτη...

Του Θάνου  Οικονομόπουλου

Θα τα είδατε κι' εσείς στο διαδίκτυο τα παλιά σποτάκια.

Με τον κ. Τσίπρα να ωρύεται, ως αντιπολίτευση, και να καταγγέλλει το “ξεπούλημα” των δημόσιων “ασημικών” και ιδίως αυτό της ΔΕΗ, ένα “έγκλημα” που δεν θα επέτρεπε να συμβεί. Και προειδοποιούσε, μάλιστα, τους επίδοξους επενδυτές να μην ρισκάρουν τα κεφάλαιά τους διότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση,θα ακύρωνε κάθε αντιλαϊκό ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας...

Αυτά, μια φορά κι' έναν καιρό. Μετά, ήρθαν οι “αυταπάτες”. Τα καταστροφικά “εθνικά κεφάλαια” τύπου Βαρουφάκη, Λαφαζάνη, Στρατούλη, Κωνσταντοπούλου και κομπανία, οι ολέθριες εμμονές και ολιγωρίες. Και έκαναν την κατάσταση ακόμη πιο επικίνδυνη από όσο ήδη ήταν, ξεζούμισαν και το τελευταίο ίχνος χυμού από την οικονομία-και την κοινωνία.

Τούτη η κυβέρνηση, ήρθε λες για να επιβεβαιώσει δραματικά το “κάθε πέρσι και καλύτερα”. Το οποίο, στην πολιτική τουλάχιστον, δεν ίσχυε ως αξίωμα. Πάει να το καθιερώσει στον τόπο η... πρωτοδεύτερη φορά αριστερά!

Να συμφωνήσουμε ότι εδώ που μας (απο)κατάντησαν οι ανίκανοι ιδεοληπτικοί οι οποίοι μας κυβερνούν, εύκολες, σχετικά ανώδυνες (συγκριτικά με το χθες) λύσεις δεν προσφέρονται ούτε και υπάρχουν. Ο χαμένος χρόνος κοστίζει πανάκριβα, ότι δεν έκανες χθες θα υποχρεωθείς να το κάνεις σήμερα με γεωμετρικά αυξημένο κόστος-πόσο μάλλον αν το αναβάλλεις πάλι για... αύριο. Αυτό το απλό και επιβεβαιωμένο στην ζωή, δεν μπορεί να μην το αντιλαμβάνονται (πλέον...) ακόμη και οι εμμονικοί του ΣΥΡΙΖΑ...Και το καίριο ερώτημα, αυτό που βασανίζει και εξοργίζει κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενο πολίτη, είναι γιατί δεν παραδέχονται απλά και ταπεινά τα τεράστια λάθη τους, και ή να σηκωθούν να φύγουν ή... ν' αλλάξουν γραμμή πλεύσης! Μπας και σωθεί η παρτίδα και η πατρίδα...

Ο Τσίπρας, διαβεβαιώνει (;) ότι “δεν θα υπογράψει εργασιακό μεσαίωνα για την χώρα!”, και καμώνεται ότι δεν βλέπει πως ο μεσαίωνας αυτός ήδη μεσουρανεί στην πραγματική αγορά εργασίας, και με δικές του τεράστιες ευθύνες. Θέλει να έχει κάτι να “πουλήσει” στους σκληρούς εσωκομματικούς αμφισβητίες του, για να περάσουν τις τραγικές νέες περικοπές συντάξεων, την αύξηση της φορολογίας μέσω της μείωσης του αφορολόγητου. Ο Τσακαλώτος (ο οποίος θα... παραιτιόταν αν το αφορολόγητο πέσει κάτω από τα 8.900) συμφώνησε σε αφορολόγητο 6.000 και παζαρεύει το αν η “προσωπική διαφορά” του... γίγαντα Κατρούγκαλο θα καταργηθεί (με αποτέλεσμα και οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις να πέσουν κατά 40%) εφ' άπαξ από 1/1/2018 όπως επιμένουν οι δανειστές, ή σε δυο δόσεις από την 1/1/2019! Μιλάμε για... μεγάλες φιλολαϊκές “αντιστάσεις”, όχι αστεία...

Ο Έλληνας... Πάντσο Βίλα, ο κ. Σκουρλέτης, από την πλευρά του δίνει την δική του “μάχη” ιδεοληπτικών οπισθοφυλακών, στο θέμα της ΔΕΗ,το προσφιλές του χούι! Αφού ως αρμόδιος υπουργός την απαξίωσε (έδωσε... αυξήσεις στο προσωπικό, απέτρεψε τον εκσυγχρονισμό της, την παραχώρησε σε... συνδικαλιστική διοίκηση, απέτρεψε τις ιδιωτικές συμμετοχι9κές επενδύσεις κ.λ.π.) με αποτέλεσμα η χρηματιστηριακή της αξία από 2,6 δισ, το 2014, να πέσει σήμερα μόλις στα 600 εκατομμύρια, από 'άλλο υπουργικό πόσο σήμερα βγήκε και προειδοποίησε ότι “άλλο πράγμα να μειώνεις το αφορολόγητο και να κόβεις τις συντάξεις, τα οποία μπορείς να επαναφέρεις, και άλλο πράγμα να κανιβαλίζεις και να ξεπουλάς την ΔΕΗ, υποθηκεύοντας την για 50 χρόνια...”! Και με τον κ. Σκουρλέτη, βγήκαν και συμπαραστάθηκαν διάφορα... αριστερά μπουμπούκια, όπως ο κ. Κατρούγκαλος (δεν έχει τον Θεό του ο άνθρωπος...), ένα τσούρμο βουλευτές, ακόμη και η εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ!

Κατ' αρχήν, κ. Σκουρλέτη (και λοιποί σύντροφοι...), έχετε πάρει χαμπάρι ότι το μονοπώλιο στην ενέργεια και η υποχρεωτική συμμετοχή ιδιωτών στην παραγωγή και διανομή της είναι... κοινοτική οδηγία ηλικίας 20 ετών; Και η οποία απλώς συμπεριελήφθη (μπας και επιτέλους εφαρμοσθεί και στην χώρα μας...) στο τρίτο μνημόνιο που υπογράψατε το 2015;

Και, αλήθεια, αλλοπαρμένοι σύντροφοι και αγαπητέ κ. Σκουρλέτη, σας κόφτει τώρα και εξανίστασθε όψιμα μπας και υποθηκευθεί η ΔΕΗ για... 50 χρόνια, αλλά δεν βγάλατε κιχ και υπογράψατε ελαφρά τη καρδία την υποθήκευση του ΣΥΝΟΛΟΥ της δημόσιας περιουσίας για... 99 χρόνια, όπως ρητά αναφέρετε στο μνημόνιο σας;

Και κάτι ακόμη για τον κ. Σκουρλέτη -κάτι που ενοχλεί και προκαλεί απείρως περισσότερο από τα ιδεοληπτικά του φληναφήματα και τον εκθέτει ως αγνό αριστερό με... ηθικό πλεονέκτημα:

Πως καταδεχθήκατε κ. Σκουρλέτη αφού βγήκατε (σεις, υπουργός εν ενεργεία!) και καταγγείλατε το ξεπούλημα “όσο- όσο” της ΔΕΗ “με στημένους διαγωνισμούς”, μιλήσατε για “βαποράκια ντόπιων και ξένων συμφερόντων που πιέζουν...”, στην... συνέχεια δηλώσατε ότι θα ψηφίστε την ιδιωτικοποίηση της (με τους όρους και τις σκοπιμότητες που καταγγείλατε!), επειδή σεις είσθε υπέρ “των συλλογικών αποφάσεων και του εσωκομματικού διαλόγου”;

Καταγγέλλετε ένα κατά την γνώμη σας και την ηθική σας “έγκλημα”, αλλά... συναινείτε σ' αυτό και το εγκρίνετε με την ψήφο σας για λόγους... κομματικής πειθαρχίας; Άλλο πράγμα το διαφωνώ αλλά συμμορφώνομαι σε μια πλειοψηφική συλλογική απόφαση για ένα εσωκομματικό ζήτημα, και άλλο προσφέρω την εθνική κοινοβουλευτική ψήφο μου για την νομιμοποίηση ενός “εγκλήματος”, επειδή... έτσι είμαστε εμείς οι αριστεροί...

Η παραίτησή σας, κ. Σκουρλέτη, δεν θα άλλαζε την κριτική που δέχεστε για τα πολιτικά σας πιστεύω και τα υπουργικά πεπραγμένα σας, αλλά τουλάχιστον θα επέβαλε τιμή και σεβασμό στο άτομό σας, επειδή σεις θα αποδεικνύατε ότι σέβεστε τον εαυτό σας...

Κρίμα.

iefimerida.gr 

Το αργότερο έως την Μεγάλη Τετάρτη τα μέτρα στη Βουλή

Το αργότερο έως την Μεγάλη Τετάρτη 12 Απριλίου, δηλαδή εντός του επομένου εργάσιμου για τη Βουλή οκταημέρου, αναμένεται σύμφωνα με πληροφορίες κοινοβουλευτικών πηγών να κατατεθούν προς άμεση ψήφιση τα μέτρα τα οποία θα συμφωνηθούν στο πλαίσιο των κρίσιμων, εν εξελίξει διαπραγματεύσεων με τους Θεσμούς.

Στη Βουλή εκτιμάται πως τα μέτρα αυτά θα έρθουν με τη μορφή νομοσχεδίου επείγοντος –ή κατεπείγοντος, αναλόγως του πότε ακριβώς θα ολοκληρωθεί αυτή η φάση των διαπραγματεύσεων. Αναλόγως της συγκεκριμένης εξέλιξης, αναμένεται να προσδιοριστεί και η ημέρα συζήτησης της πρότασης της δικομματικής πλειοψηφίας, που κατατέθηκε σήμερα, για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το χώρο της Υγείας.     

kathimerini.gr 

Λευκός καπνός…

Του Γιάννη Παντελάκη

Ένα προσκείμενο στην κυβέρνηση Μέσο, είχε τον τίτλο «Λευκός καπνός από τις Βρυξέλλες». Κατέγραφε την αισιοδοξία κυβερνητικών κύκλων ότι τις επόμενες ημέρες κλείνει η συμφωνία. Λευκός καπνός σημαίνει νέα μείωση του αφορολόγητου, νέες περικοπές στις συντάξεις, ιδιωτικοποίηση με επαχθείς όρους της ΔΕΗ κ.ο.κ., Αυτά θα συμβούν σε μια χώρα στην οποία για πρώτη φορά μετά από χρόνια σημειώνεται μείωση ζήτησης στην αγορά απόλυτα βασικών προϊόντων, στο ψωμί και στο γάλα. Ο μαύρος καπνός τι θα περιελάμβανε άραγε;

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι πετυχαίνει μια ακόμα κακή συμφωνία. Αποτέλεσμα ανικανότητας, απουσίας σχεδίου αλλά και κυνισμού. Ο τελευταίος αναδεικνύεται από την προσπάθεια κυβερνητικών στελεχών να μην παραδεχτούν την αλήθεια, αλλά να διαχειριστούν το ζήτημα με επικοινωνιακό τρόπο. Μεγεθύνουν την φτωχοποίηση- η οποία σημειώνει νέα ρεκόρ-και πουλάνε «αριστεροσύνη» με επισκέψεις στο μουσείο Μπελογιάννη και ανέξοδες κορώνες.

Από την συμφωνία, θα προκύψει δραματική επιδείνωση των όρων διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Θα κόψουν συντάξεις ακόμα και 500 ευρώ, θα επιβάλουν φορολογία ακόμα και σε εισοδήματα 450 ευρώ τον μήνα και θα πουλήσουν κομμάτια της ΔΕΗ σε εξευτελιστικές τιμές. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα νέο μνημόνιο, το οποίο δεν θα το λέμε έτσι. Και δεν θα το λέμε επειδή ο κυβερνητικός μηχανισμός προπαγάνδας αποδεικνύεται εξαιρετικός στην δουλειά του. Μετατρέπει το μαύρο σε άσπρο, όπως με τον καπνό που φαίνεται να βγαίνει από τις Βρυξέλλες. Τα νέα μέτρα, αποτελούν ωστόσο ένα νέο μνημόνιο που μοναδική διαφορά από τα προηγούμενα είναι πως δεν συνοδεύεται και από νέο δανεισμό.

Η κυβέρνηση καθυστέρησε περισσότερο από ένα χρόνο (η δεύτερη αξιολόγηση είχε προγραμματιστεί να κλείσει τον Φεβρουάριο του 2016) όχι γιατί έδινε κάποιες γενναίες μάχες. Για να δώσεις τέτοιες, πρέπει να έχεις σχέδιο και δυνατότητες να το προωθήσεις. Καθυστέρησε με τεράστιες -και ομολογημένες από τους ίδιους τους υπουργούς- παρενέργειες στην πραγματική οικονομία για δυο λόγους α) έπρεπε να βρει ένα σχετικά πειστικό τρόπο για να το επικοινωνήσει αναζητώντας τα υποτιθέμενα αντίμετρα και β) ήθελε να μεταφέρει την εφαρμογή των νέων μέτρων στα επόμενα χρόνια. Τότε που κάποιοι άλλοι θα κληθούν να τα επιβάλλουν.

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Τσίπρας διαβεβαίωνε τους συνταξιούχους πως «δεν θα υπάρξει καμία μείωση στις συντάξεις». Περίπου ένα χρόνο πριν, έδινε την ίδια διαβεβαίωση και όταν ο δημοσιογράφος επέμενε,του είπε χαρακτηριστικά «πως θέλετε να δεσμευτώ, να βγάλω το σακάκι μου και να σας το δώσω»!  Νομίζω πως είναι ικανός ακόμα και τώρα να βγει δημόσια και να επαναλάβει πως πράγματι δεν θα υπάρξουν μειώσεις στις συντάξεις. Αυτό θα συμβεί μετά το 2019, ενώ αυτός μιλούσε για τώρα…

liberal.gr     

Κύριε Γαβρόγλου, διαγωγή χειρίστη

Παίρνει η κυβέρνηση μέτρα και δεν ξέρεις γιατί; Αδικαιολόγητος! Γιατί αν είχες παρατηρήσει τις μέχρι τώρα νομοθετικές πρωτοβουλίες της και τις θεωρίες πίσω από όσα κάνει, θα διαπίστωνες ότι σχεδόν κανείς από τα «αριστερά» της μέλη δεν κυβερνά. Κάνουν ατομική και ομαδική ψυχοθεραπεία! Προσπαθώντας να απαλλαγούν από τις φοβίες τους. Τελευταίο παράδειγμα ο υπουργός Παιδείας κ Γαβρόγλου και η διαγωγή στα σχολεία.

Ο υπουργός, έμπλεος επαναστατικού ενθουσιασμού ανάγγειλε ότι καταργεί τη βαθμολογία της διαγωγής στα σχολεία γιατί είναι ένα «μέτρο εντελώς αναχρονιστικό, που χρησιμοποιήθηκε ενάντια και στους αριστερούς και ενάντια σε πάρα πολύ δημιουργικούς πολίτες αυτής της χώρας».

Είναι πραγματικά μία πράξη επαναστατική, που θα μείνει σαν σταθμός στην ιστορία της εκπαίδευσης. Γιατί θέλει μεγάλη γενναιότητα να συγκρουστείς με τα ισχυρά και μεγάλα συμφέροντα, που υπερασπίζονται έναν αληθινά μεσαιωνικό θεσμό. Ο οποίος έχει πάψει να έχει οποιαδήποτε αξία ή επίπτωση εδώ και χρόνια!! Στην ουσία έχει πεθάνει και σχεδόν κανείς δεν τον υπερασπίζεται!

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αξία της κατάργησης της βαθμολογίας  διαγωγής των μαθητών, που εξήγγειλε ο υπουργός. Επειδή το μέτρο δεν χρησιμοποιείται κατά των αριστερών εδώ και 40 χρόνια και δεν χρησιμοποιείται κατά των δημιουργικών ανθρώπων εδώ και 40 χρόνια επίσης. Για την ακρίβεια, δεν χρησιμοποιείται.

Στα μεν ιδιωτικά σχολεία σε παίρνουν γιατί τους ενδιαφέρουν τα λεφτά που θα πληρώσουν οι γονείς σου. Και κάθε κακή διαγωγή σβήνεται με το αντίστοιχο χρήμα. Στα δημόσια σχολεία, πάλι, σε παίρνουν γιατί κανείς δε δίνει δεκάρα αν καις το σχολείο ή τη μισή Αθήνα, αν γαμοσταυρίζεις τους καθηγητές, αν πλακώνεις στο ξύλο κανέναν αδύναμο, αν βιντεοσκοπείς τις γυναίκες στις τουαλέτες, αρκεί να μην τις αναρτάς. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα.

Επιπλέον, η διαγωγή δεν έχει πια σχεδόν καμιά αξία. Επειδή δεν υπάρχει μέτρο να τη μετρήσεις. Την εποχή του κ Γαβρόγλου, για παράδειγμα, το μαλάκα σε έστελνε στο σπίτι σου με αποβολή. Σήμερα είναι συνώνυμο του φίλου συμμαθητή, του φίλου καθηγητή, της κολλητής.

Την εποχή του κ Γαβρόγλου σε παράδινε ο πατέρας σου στο δάσκαλο με την εντολή να είναι αυστηρότερος από κείνον. Σήμερα, εδώ και χρόνια, οι καθηγητές τραμπουκίζονται από χιλιάδες παλαβωμένους γονείς που θεωρούν τα παιδάκια τους ιερά τέρατα!

Σήμερα μπορεί να σου χαλάσει τη διαγωγή ο βιασμός μιας μαθήτριας, το κάψιμο του σχολείου αν δεν σε καλύψουν οι ομοϊδεάτες καθηγητές, ο θανατηφόρος τραυματισμός κανενός συμμαθητή σε πλάκωμα, το ανέβασμα στο διαδίκτυο κανενός βίντεο γυμνών μαθητριών που τράβηξες με το κινητό και άλλα τέτοια πταίσματα. Όλα τα άλλα είναι παρωνυχίδες.

Κανένας δεν σε αφήνει στην ίδια τάξη λόγω κακής διαγωγής και κανένας δεν σε διώχνει από τη δουλειά με βαθμό διαγωγής «κακή» στο απολυτήριο. Γιατί ο βαθμός διαγωγής είναι νεκρός! Κι αν υπάρχουν δέκα εξαιρέσεις στα δεκάδες χιλιάδες σχολεία, στέλνεις μια εγκύκλιο. Δε αναγγέλλεις την πτώση του τείχους!

Αυτά τα γράφει ένας άνθρωπος- ίσως ο μοναδικός στη χώρα- που τέλειωσε το Δημοτικό με διαγωγή… 6 !!! Όταν κανείς δεν τελείωνε χωρίς 10άρι. Και που στην Τρίτη γυμνασίου πήρε βραβείο προόδου με υποτροφία στα μαθηματικά, αλλά, όπως ανάγγειλε με απαξία ο διευθυντής, «δυστυχώς προόδου αλλά όχι διαγωγής»! Και που τέλειωσε ένα από τα πιο αυστηρά δημόσια σχολεία, το 7ο του Παγκρατίου.

Και καταθέτω εδώ υπεύθυνα, ότι εκείνοι από όσους πρόκοψαν και έγιναν κάτι στη ζωή τους, σε οποιονδήποτε κλάδο, ήταν οι αδούλωτοι και οι επαναστάτες και οι ταραξίες. Οι ζωηροί. Οι υπόλοιποι, τα καλά παιδιά και οι καλύτεροι μαθητές, στη συντριπτική τους πλειονότητα βρέθηκαν σε θέσεις υποδεέστερες των επιδόσεών τους στα σχολεία.

Και για να έρθω στις παλαιοντολογίες του κ Γαβρόγλου, οι αριστεροί μαθητές δεν χαρακτηρίζονταν στην κοινωνία και στα σχολεία από την κακή διαγωγή, που τους φόρτωνε κανένας ακραιφνής δεξιός καθηγητής ή διευθυντής. Χαρακτηρίζονταν κατ ευθείαν από την Ασφάλεια και από την Ασφάλεια κυνηγιόντουσαν στα ίδια τους τα σπίτια! Επειδή η Ασφάλεια είχε φακελωμένη κάθε οικογένεια και δεν περίμενε να της πει το σχολείο αν είναι καλός ή κακός ο μαθητής. Δόξα τω Γιαραμπή τα ζήσαμε.

Και δεν απειλείται κανένας αριστερός μαθητής σήμερα από τη βαθμολογία της διαγωγής. Πρώτον γιατί σχεδόν κανείς δε δίνει σημασία σ αυτήν. Έχει πεθάνει σαν θεσμός. Δεύτερον γιατί η αριστερά έχει φροντίσει εδώ και χρόνια να είναι λίγοι οι αριστεροί μαθητές. Οι πιο πολλοί είναι είτε αδιάφοροι, είτε συντηρητικοί, είτε προς την αναρχία.

Αλλά, ο κ Γαβρόγλου, όπως και πολλοί ομοϊδεάτες του στην κυβέρνηση, παίρνουν μέτρα και νομοθετούν με κριτήρια και απωθημένα της δεκαετίας του ’40, του ’50 και του ’60, λες και ζούσαν μέχρι πριν 2 χρόνια κρυμμένοι σε υπόγεια, με το φόβο του χωροφύλακα και του στρατοδίκη!

Κάποιος πρέπει να τους πει ότι ο εμφύλιος τέλειωσε το ’49. Και ότι η χούντα έπεσε το ’74.  Και ότι η αριστερά που λέγαν ότι αυτοί ήταν κάποτε, πέθανε. Τη σκότωσαν ο κ Γαβρόγλου, ο κ Σκουρλέτης, ο κ Σέλτσας, ο κ Τσίπρας, ο κ Μπαλαούρας και τα άλλα παιδιά, που σε αντίθεση με την ηθική συνέπειας της παλιάς αριστεράς, δεν έχουν τα κότσια ούτε να επαναστατήσουν στα δύσκολα, αλλά ούτε και να πάνε σπίτια τους. Για τη νεολαία είναι παραδείγματα προς αποφυγή.

Αντίθετα, πού και πού σκοτώνουν και κανέναν πεθαμένο σαν τη διαγωγή στα σχολεία για να πουλήσουν αριστεροσύνη. Ενώ εφαρμόζουν τις πιο δεξιές πολιτικές, με τον πιο αδέξιο τρόπο. Δηλαδή, διαγωγή χειρίστη.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης  - liberal.gr

Ψηφίζω και ας κλαίω

Του Γιάννη Σιδέρη

Όσο να΄ναι, μια ανθρώπινη… συμπόνια σε πιάνει, μπροστά στο ανείπωτο δράμα που τους βρήκε. Ο  βουλευτής Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Σέλτσας, συντετριμμένος  δηλώνει για τα μέτρα – κατακρεουργήσεις, που έρχονται:  «Θα ψηφίσω την απόφαση της κυβέρνησης. Έχω το σφίξιμο της καρδιάς και του στομαχιού όπως όλοι οι αριστεροί».

Δεν είναι ένας, είναι όλοι τους, με πρωτοπόρο  και κορυφαίο του χορού της τραγικής παράστασης, κ. Σπίρτζη, και δευτεραγωνιστή τον βουλευτή που, ψηφίζοντας,  ένιωσε τέτοια ντροπή όπως όταν κατουρήθηκε στο δημοτικό! Πονούν, δακρύζουν, τύπτονται, αλλά ψηφίζουν. Εφευρίσκουν χίλιες μύριες δικαιολογίες, για να δικαιολογήσουν την προσωπική τους υποταγή και να κονιορτοποιήσουν την αξιοπρέπεια της Αριστεράς ανερυθρίαστα. 

(Εδώ να κάνουμε μια διευκρίνιση περί «αξιοπρέπειας της αριστεράς» : Είναι άλλο η σκληρή κριτική  στην αριστερά ως σύστημα εξουσίας, που καταπίεσε, άλωσε, εξόντωσε κοινωνίες, και άλλο ο γεμάτος αυταπάρνηση αγώνας των απλών αριστερών - όπου γης, οι οποίοι κατά μυριάδες, πολλοί ενάντια σε σκληρά καθεστώτα, ξόδεψαν  τη ζωή τους για ένα όνειρο, που τότε δεν ήξεραν ότι είναι πουκάμισο αδειανό - στην εφηρμοσμένη του μορφή, τουλάχιστον. Σε αυτή την αξιοπρέπεια αναφερόμαστε).

Τώρα… στο όνομα της αριστεράς, αυτοί που  δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους, που το αφορολόγητο οριζόταν ακατέβατα στις  12 χιλιάδες, και ο ηγέτης της «αριστερής» τους πτέρυγας των 53, απειλούσε με παραίτηση αν το αφορολόγητο κατέβαινε τα 9.100, δέχονται να το ρίξουν κάτω από τις 6 χιλιάδες, προκειμένου να μην απαρνηθούν την απολαυστική  θωπεία της εξουσίας.

Γραμμές άμυνας σβησμένες σαν τις κόκκινες γραμμές

Στην αρχή στις πρώτη περίοδο της υποταγής τους στην τρόικα, εφηύραν ως γραμμή άμυνας το «και οι άλλοι καλύτεροι ήταν;». Ξεπερνούσαν το αυτονόητο της απάντησης, ότι είχαν υποσχεθεί ότι θα είναι καλύτεροι, και όχι ίδιοι με τους άλλους, και γι αυτό τους έφερε ο λαός στην εξουσία.  Στην συνέχεια, όταν είδαν ότι καταρρέουν και επείσθησαν ότι οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αλχημεία αριθμών, κατασκευασμένη στα υπόγεια της διαπλοκής από του κακούς  για να τους ρίξουν (με τους οποίους κακούς της διαπλοκής, μια χαρά τα πάνε), πέρασαν σε δεύτερη ζώνη άμυνας: «και οι άλλοι αν έρθουν, τι θα κάνουν;».

Δεν έχει νόημα να απαντήσει κανείς ότι οι άλλοι δεν θα ήταν στη θέση τους, επειδή τους διέκρινε στοιχειώδης λογική, ρεαλιστική αίσθηση των πραγμάτων, και εμπειρία κυβερνησιμότητας, και ως εκ τούτου είχαν αρχίζει, έστω και αναιμικά,  να βγάζουν την χώρα από την κρίση. Δεν έχει νόημα γιατί θα ήταν απάντηση επί υποθετικού – αν και το mail Χαρδούβελη δεν ήταν και τόσο υποθετικό. 

Το πρόβλημα με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είναι μόνο αυτό, ότι παίρνουν τα συγκεκριμένα μέτρα.  Το πρόβλημα είναι που παίρνουν τα μέτρα, αλλά τα ντύνουν με ιδεολογικά ψιμύθια, κάποιας δήθεν αριστεροσύνης, αξιοπρέπειας, ιδεολογικής συνέπειας  και φιλολαϊκότητας! Ντύνουν δηλαδή τον εξουσιαστικό  κυνισμό τους με διάτρητους ιδεολογικούς μανδύες.

Συνήθως οι πολιτικοί υπόσχονται περισσότερα, τα οποία  τελικώς δεν παρέχουν,  ή παρέχουν εν μέρει. Αλλά ως τώρα ποτέ δεν είχαμε μεταπολιτευτικώς τέτοια πλήρη αναστροφή αξιών. Πρώτη φορά (άντε δεύτερη, από την εποχή των Βάσεων που έφευγαν αλλά έμειναν), που  υπάρχει τέτοια απόσταση λόγω και έργων.

«Όπως όλοι οι αριστεροί», είπε ο κ. Σκέλτσας.  Άλλη εντύπωση είχαμε για τους αριστερούς. Μάτωναν, σκοτώνονταν στο χαράκωμα, υπέφεραν στα ξερονήσια, χτυπιούνταν με δικτατορίες,   αλλά δεν υποχωρούσαν. Και όσοι υποχωρούσαν - άνθρωποι ήταν, ανθρώπινο το να λυγίσεις-  στιγματίζονταν ως «δηλωσίες», και ντρέπονταν. Αλλά και αυτοί, είχαν το φιλότιμο να μην ισχυρίζονται ότι υπέγραψαν για το… καλό μας!

Εν τέλει, πέραν της αυξανόμενης φτώχειας που έφερε η ανεπάρκειά τους, κατά τη θητεία τους χάθηκε το ηθικό αυτονόητο: Αν ντρέπεσαι για μια πράξη, απλώς δεν την πράττεις. Και προτιμάς την παραίτηση από τον ευτελισμό. 

liberal.gr

Πού βαδίζετε κύριοι του Κέντρου;

Οσο η κουβέντα του «προοδευτικού Κέντρου» δεν αγγίζει αποφασιστικά τα θέματα οργάνωσης και ηγεσίας, τότε το μόνο που θα καταφέρνουν οι παράγοντες του χώρου, θα είναι να κουράζουν το ακροατήριό τους

Του Κώστα Γιαννακίδη

Στο «Πού βαδίζουμε κύριοι», του μακαρίτη του Λουκιανού, περιγράφεται ένα δαιδαλώδες πλέγμα σχέσεων ανάμεσα σε ανθρώπους που ανταλλάσσουν ερωτικούς συντρόφους.

Τα `φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα, που τα `χε με το Δήμο τον τρελό

Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα και τα `φτιαξε ξανά με την Ζωζώ

Και τα’ φτιαξε η Μάρη με τον Άρη και τον Χάρη που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά.

Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά

Και πάει λέγοντας. Κάπως έτσι είναι και στην Κεντροαριστερά, στο προοδευτικό Κέντρο, στον μεταρρυθμιστικό χώρο, στο μέτωπο της λογικής, πείτε το όπως θέλετε, το ίδιο είναι – και όλη η Αθήνα δεν λέμε ότι είναι ένα κρεβάτι; Όμως αυτή η κατάσταση έχει ενδιαφέρον μόνο όταν πρόκειται για σεξ. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις κουράζει.

Είχε πάρα πολύ κόσμο χθες Τετάρτη  βράδυ στην εκδήλωση της «Ωρας Αποφάσεων», δηλαδή της κίνησης των Διαμαντοπούλου, Ραγκούση, Φλωρίδη που συντονίζεται επιχειρησιακά από τον Γιάννη Δατσέρη. Η αίθουσα του κεντρικού ξενοδοχείου ήταν κατάμεστη από ανθρώπους όλων των ηλικιών που ναι, χειροκρότησαν την καταγγελία του εθνολαϊκισμού, ναι, επιβεβαίωσαν την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, ναι, γαμώτο, συμφώνησαν ότι η κρίση έφερε τα Μνημόνια και όχι τα Μνημόνια την κρίση και, ναι, συνομολόγησαν την ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα που προορίζεται να μπει ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και στο ΣΥΡΙΖΑ. Και ναι, ήταν και ο Σταύρος εκεί, αν και μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήταν να πάει. Και βουλευτές και στελέχη του Ποταμιού και ο Καμίνης και κάτι Πασόκοι και αρκετοί Σημιτικοί ξενυχτισμένοι, ως και το φάντασμα της ΔΗΜΑΡ πέρασε ανάμεσα από τους τοίχους. Μέχρι εδώ. Διότι εδώ τελειώνουν τα εύκολα. Το δύσκολο σε αυτόν τον χώρο δεν είναι να μαζευτούν – μια ατζέντα κόσμος έχει απομείνει. Τα δύσκολα αρχίζουν όταν όλοι αυτοί σηκωθούν από το τραπέζι.

Εχετε υπομονή να σας δώσω ένα παράδειγμα; Στο τέλος της εκδήλωσης, αφού μίλησαν οι Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Φλωρίδης, ανέβηκε στο βήμα ο Γιάννης Μεϊμάρογλου, από Το Ποτάμι. Και μίλησε με θερμά λόγια για την «Ωρα Αποφάσεων», επιβεβαιώνοντας την πρόθεση του Ποταμιού να παρακολουθήσει από κοντά την πορεία της πρωτοβουλίας και, αν υπάρξουν οι συνθήκες, να συμπράξει. Αμέσως μετά πήρε τον λόγο, από την πλευρά της «Ωρας», ο Γιάννης Δατσέρης, λέγοντας ότι αρχίζουν οργανωτικές διαδικασίες συγκρότησης πολιτικού σχηματισμού. Δεν μου έγινε κατανοητό αν σε αυτές τις διαδικασίες θα συμμετάσχει τελικά «Το Ποτάμι». Δεν είμαι σίγουρος αν ο Ραγκούσης συμφωνεί με τον Φλωρίδη για το ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα και ποιος ο τελικός προορισμός. Δεν ξέρω πού ακριβώς προσπαθεί να ισορροπήσει η Διαμαντοπούλου. Ομοίως, δεν είμαι απολύτως βέβαιος για τις προθέσεις του Σταύρου, που έχει και μαγαζί όχι σε γωνία, αλλά τουλάχιστον σε λειτουργία. Μετά κάποιος άρχισε να μου λέει στο αυτί ότι αν ο Βενιζέλος και οι δικοί του προκαλέσουν συνέδριο με εκλογή ηγεσίας στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, τότε δεν αποκλείεται οι της «Ωρας», μπορεί και με Το Ποτάμι, να κινηθούν προς τα εκεί. Και τι λένε οι του Παπανδρέου; Δεν βγαίνει άκρη.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ούτε στην ατζέντα, ούτε στο πλαίσιο. Είναι στους ανθρώπους και στις καρέκλες που αναζητούν ή θεωρούν ότι δικαιούνται. Ενας παρατηρητής, με μακρά παρουσία στην πολιτική επικοινωνία, μου έλεγε, έξω από την αίθουσα της εκδήλωσης, ότι τα πράγματα έπρεπε να τεθούν πιο απλά και με ριζοσπαστισμό. Με άμεσες και ανοιχτές διαδικασίες προς τη βάση για την εκλογή ηγεσίας. Αυτό η «Ωρα» δείχνει ότι σκοπεύει να το κάνει. Ετσι ίσως φέρει σε δύσκολη θέση τον Θεοδωράκη.

Ούτως ή άλλως, αν δεν κρεμαστούν ο ένας πάνω στον άλλον, οι ψηφοφόροι θα τους κρεμάσουν χώρια.

Εβλεπα ένα tweet του Γιάννη Ραγκούση που επιδείκνυε στους followers το μέγεθος της συμμετοχής στην εκδήλωση. Όμως το θέμα δεν είναι πόσοι πήγαν, αλλά πώς έφυγαν. Εφυγαν με απορίες. Κάποια στιγμή θα πηγαίνουν η Φώφη και ο Μητσοτάκης έξω από αυτές τις εκδηλώσεις και θα φορτώνουν κόσμο σε πούλμαν. Πόσοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Κυκλοφορούν, λέει, κάτι δημοσκοπήσεις που δίνουν, δυνητικά πάντα, διψήφιο ποσοστό σε ένα νέο σχήμα στο χώρο του Κέντρου. Εντάξει, ξέρω και έναν άλλον που του έλεγαν ότι θα πάει ανάμεσα στο 10% και στο 15% και τώρα έχει μήνες να χαμογελάσει βλέποντας δημοσκόπηση. Στην πραγματικότητα ο χώρος του ανέστιου Κέντρου συρρικνώνεται λόγω κόπωσης. Ναι, αλλά οι αίθουσες γεμίζουν. Είναι σαν την μπίρα. Μπορεί να είναι λίγοι αλλά κάνουν αφρό.

protagon.gr  

Η Μπακογιάννη απαντά στις αιτιάσεις Κοτζιά: Αν έχει τσίπα ας πάει τον φάκελο στον εισαγγελέα

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς «θα πρέπει να ντρέπεται» αναφέρει η Ντόρα Μπακογιάννη απαντώντας στις αιτιάσεις του για χορηγία 2,5 εκατ, δολαρίων σε ΜΚΟ επί υπουργίας της. «Αν έχει τσίπα ας πάει τον φάκελο στον εισαγγελέα» δήλωσε η βουλευτής της ΝΔ.

Αφορμή στάθηκε η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών για την επιστροφή «δυόμιση εκατομμυρίων δολαρίων που είχαν χορηγηθεί το 2008 -επί υπουργίας της Ντόρας Μπακογιάννη- από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) στο «Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής» (ΚΚΑΚΚ), στο όνομα της υλοποίησης προγραμμάτων που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν».

Η αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη ήταν άμεση: «Θα έπρεπε να ντρέπεται. Ποτέ στην ιστορία της χώρας δεν έχουν ειπωθεί τόσο μεγάλα και ξεδιάντροπα ψέματα από Έλληνα υπουργό Εξωτερικών» υπογράμμισε.

Η ανακοίνωση από το Πολιτικό Γραφείο της κ. Μπακογιάννη αναφέρει τα ακόλουθα:

«Ο κ. Κοτζιάς θα έπρεπε να ντρέπεται. Ποτέ στην ιστορία της χώρας δεν έχουν ειπωθεί τόσο μεγάλα και ξεδιάντροπα ψέματα από Έλληνα υπουργό Εξωτερικών.

Κατά καιρούς όσοι είχαμε την τιμή να υπηρετήσουμε το υπουργείο Εξωτερικών έχουμε ασκήσει κριτική ο ένας στον άλλο. Πάντα όμως σεβόμασταν ότι το ΥΠΕΞ εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες πέρα και πάνω από κόμματα. Κανείς δεν το εξευτέλισε με αυτό τον τρόπο.

Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες παραπέμπω στη δήλωση του τότε Γ.Γ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Συνεργασίας για την Ανάπτυξη Θεόδωρου Σκυλακάκη.

Ο κ. Κοτζιάς αν έχει την παραμικρή τσίπα ας πάει αύριο το πρωί τον φάκελο στον εισαγγελέα. Διαφορετικά θα το κάνω εγώ. Ευτυχώς κάποια πράγματα στη χώρα παραμένουν όρθια παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους».

Ακολουθεί η δήλωση του Θεόδωρου Σκυλακάκη:

«Υπουργοί που δεν γνωρίζουν τους νόμους του υπουργείου τους...Άγνοια νόμου δεν επιτρέπεται. Αυτό βέβαια ισχύει για τους απλούς πολίτες. Αν είσαι υπουργός στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι επιτρέπεται. Όχι μόνο να μην ξέρεις τους νόμους που έχει ψηφίσει το δικό σου υπουργείο αλλά και να εκτοξεύεις νοσηρά υπονοούμενα για "ασκόπως σπαταληθέντα χρήματα" και "κρυφούς λογαριασμούς" επειδή είσαι ανίκανος να κάνεις ένα στοιχειώδη έλεγχο των όσων ανακριβώς (και συνεπώς συκοφαντικά) ισχυρίζεσαι.

Συγκεκριμένο παράδειγμα ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος ισχυρίζεται σήμερα σε ανακοίνωσή του υπουργείου του ότι "...μετά από μακρά και επίπονη έρευνα- επεστράφη στις 24 Μαρτίου 2017, στην Τράπεζα της Ελλάδος, το ποσό των 2,5 εκατ. Δολ. ΗΠΑ που είχε χορηγηθεί το 2008 –επί Υπουργίας κας Ντόρας Μπακογιάννη- από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του ΥΠΕΞ στο «Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής» (ΚΚΑΚΚ), στο όνομα της υλοποίησης προγραμμάτων.

Οπως διαπιστώθηκε, τα προγράμματα αυτά ουδέποτε υλοποιήθηκαν, καθότι η ελληνική πλευρά δεν είχε μεριμνήσει τότε, για τη σύνταξη και υπογραφή του απαιτούμενου Μνημονίου Κατανόησης, στο οποίο θα προβλέπονταν υποχρεώσεις και μηχανισμοί για την παρακολούθηση και τον έλεγχο εφαρμογής της Συμφωνίας."

Επισυνάπτω λοιπόν το ''μνημόνιο" που κατά τον κ. Κοτζιά δεν είχε ποτέ υπογραφεί όπως αναγράφεται στο ΦΕΚ του 2011 που το κύρωσε με σχετικό νόμο (ως τέως συνεργάτης του κ. Γεωργίου Παπανδρέου η κυβέρνηση του οποίου κύρωσε το σχετικό μνημόνιο ο κ. Κοτζιάς μπορεί να ρωτήσει τον κ. Δρούτσα η υπογραφή του οποίου υπάρχει εκεί, είμαι βέβαιος ότι εξ αυτού του λόγου θα τον γνωρίζει και προσωπικά και θα τον συμπαθεί κιόλας), από το οποίο προκύπτει ότι οι κάποιοι αρμόδιοι οδήγησαν τον κ. Κοτζιά σε μια τεράστια γκάφα. Τον διαβεβαιώ και προσωπικά σχετικώς μια που υπέγραψα ο ίδιος ως Γενικός Γραμματέας του Υπεξ το σχετικό μνημόνιο που είχαν εισηγηθεί οι αρμόδιες υπηρεσίες και κύρωσε στη συνέχεια η Βουλή των Ελλήνων.

Το μνημόνιο προβλέπει βεβαίως και μηχανισμό παρακολούθησης και εφαρμογή των κανόνων της Europe Aid για τη διαχείριση των σχετικών χρημάτων, την πίστωση των τόκων στον σχετικό λογαριασμό με τρόπο που να μειώνει την ελληνική συνεισφορά, την πληρωμή χρημάτων μόνο για εγκεκριμένα έργα, την υλοποίηση της συμφωνίας από κοινή επιτροπή με ίση συμμετοχή του Υπεξ και του ΚΚΑΚΚ κ.λπ. Δεν θα μπω στην ουσία της υπόθεσης, της υποχρέωσης δηλαδή της Ελλάδας να δίνει αναπτυξιακή βοήθεια, της επιλογής που είχαμε κάνει τότε να μειώσουμε δραματικά από τα 17 εκ. ευρώ στα 3 τα λεφτά που δίδονταν στις ΜΚΟ και να τα διοχετεύσουμε με διεθνείς συμφωνίες σε περιφερειακούς διεθνείς οργανισμούς, των σοβαρότατων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής για τις χώρες της Καραϊβικής, που είναι οι περισσότερες πολύ φτωχές, του γεγονότος ότι αυτά έγιναν προ κρίσης και η ελληνική πλευρά προφανώς συνειδητά -για λόγους οικονομικούς- δεν τα προώθησε στη συνέχεια και άφησε να λήξουν οι σχετικές συμφωνίες και να πάρει τα λεφτά πίσω κ.λπ.

Θα πω μόνον ότι το να μην γνωρίζει ένας υπουργός σε επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου τους νόμους που έχει το ίδιο εισηγηθεί και έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή των Ελλήνων και "μετά από μακρά κι επίπονη έρευνα" να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό και επικίνδυνο. Ιδίως όταν το συγκεκριμένο υπουργείο διαχειρίζεται θέματα εξωτερικής πολιτικής, διεθνών διαπραγματεύσεων, ελληνοτουρκικά κ.λπ».

iefimerida.gr

Χωρίς συμφωνία έληξε το EuroWorking Group – Παρατείνεται η αβεβαιότητα

Δεν βγήκε λευκός καπνός από τις Βρυξέλλες και την συνεδρίαση του EuroWorking Group που έληξε λίγο πριν τα μεσάνυχτα.

Σύμφωνα με πληροφορίες - παρά τις περί του αντιθέτου προσδοκίες που καλλιέργησε η ελληνική πλευρά , όχι μόνο δεν προέκυψε συμφωνία για επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα αλλά, τουναντίον, σημειώθηκαν βήματα προς τα πίσω, αντί για πρόοδο.

Το EWG συνέστησε την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα, ώστε να επιτευχθεί η συμφωνία στο πακέτο μεταρρυθμίσεων, αλλά δεν διευκρίνισε πότε θα συμβεί αυτό.

Παράλληλα, όπως μεταδίδει η Καθημερινή, το EWG προειδοποίησε πως αν χαθούν και οι επόμενες μέρες χωρίς να επιτευχθεί σημαντική πρόοδος και υπάρξουν κι άλλες καθυστερήσεις για την επιστροφή των θεσμών, τότε θα χαθεί και η ευκαιρία για περαιτέρω πρόοδο στο Eurogroup στις 7 Απριλίου στην Μάλτα, κάτι για το οποίο εκτιμούν, ήδη, ότι οι πιθανότητες μειώνονται.

thetoc.gr

Η υπουργός ανεργίας..

γράφει η Λέττα Καλαμαρά

Το αληθινό απεχθές πρόσωπό της απέναντι στην ανθρώπινηύπαρξη και αξιοπρέπεια επιδεικνύει 3 μήνες τώρα η πολλά υποσχόμενη και ακριβοπληρωμένη από τα λεφτά των φορολογουμένων Ελλήνων Υπουργό Εργασίας κ.Αχτσιόγλου.  Η ανικανότητα και αναλγησία της κ.Υπουργού και των υφισταμένων συνεργατών της στερεί από τους Έλληνες πολίτες που εργάζονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών εδώ και 3 μήνες το ιερό δικαίωμα της αμειβόμενης εργασίας. Από τη δημιουργική ασάφεια περάσαμε  στη δημιουργική κωλυσιεργεία του Υπουργείου Εργασίας ή καλύτερα Ανεργίας. Επί  3 μήνες οι εταιρείες αδυνατούν παρά τη θέλησή τους να αμείψουν τους συνεργάτες τους για την εργασία που παρέχουν εξαιτίας της αδυναμίας κατανόησης της υπάρχουσας νομοθεσίας και την αναμονή διευκρινίσεων από το Υπουργείο που προίσταται η κ.Αχτσιόγλου.

Η πολλά υποσχόμενη νεαρή με τα φίλαθλα αισθήματα κ.Αχτσιόγλου, εκ της όμορφης Θεσσαλονίκης που ανέδειξε τόσους λαμπρούς πολιτικούς και επιχειρηματίες στο πρόσφατο παρελθόν, οφείλει κάποια στιγμή μετά την ηρωική διαπραγμάτευση για το μέλλον των παιδιών μας να ασχοληθεί και με τους γονείς τους που εργάζονται αλλά δεν αμείβονται εξαιτίας της αοριστολογίας της. Ασφαλώς το μοντέλο της συρτής διαπραγμάτευσης, που τόσο ωφέλησε τον τόπο τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τα χρόνια της διακυβέρνησης της Κυβέρνησης της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, εφαρμόζεται και στο εσωτερικό τώρα πια για το ξεκαθάρισμα προφανώς των ανεπιθύμητων και ενοχλητικών εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιογράφων που ασκούν κριτική στην κυβέρνηση. Το σύνθημα του Υπουργείου και της Υπουργού Ανεργίας είναι σαφές: θα εξοντώσουμε τους ανεπιθύμητους με την τακτική της εξαθλίωσης, ενώ στο παρασκήνιο παριστάνουμε ότι διαπραγματευόμαστε το θέμα για το καλό των εργαζομένων και κυρίως των δημοσιογράφων. Εξάλλου ποιος θα τολμήσει να πάει απέναντι στην αριστερή νομενκλατούρα, όταν όλοι χρωστάνε παντού και είναι ευάλωτοι από Κράτος και παρακράτος.         

Παρακρατικές μέθοδοι που ενίοτε γίνονται και κυβερνητικές θυμίζοντας μας τον πατερούλη Στάλιν, που με τόσο έντεχνο τρόπο όπως θα αναλυθεί σε άλλο κείμενο για να μάθουν οι νεώτεροι και να θυμηθούν οι παλαιότεροι, εξουδετέρωσε  και εξολόθρευσε εχθρούς και φίλους, τον ίδιο το λαό του, για να εξασφαλίσει την εξουσία του μέχρι το θάνατό του. Είναι πλέον ορατό ότι η επιβολή του παγκόσμιου οράματος του κομμουνιστικού παραδείσου στην Ελλάδα, με τη σύμπλευση δυστυχώς του επιχειρηματικού κόσμου που συνεχίζει να σιωπά, όπου οι εργαζόμενοι και οι πολίτες θα έχουν δικαιώματα ζωής και εργασίας μόνο εφόσον προσκυνούν το αυταρχικό καθεστώς, αποτελεί την κεντρική ιδεολογία της σημερινής Κυβέρνησης και της αξιότιμου κας Αχτσιόγλου που πασχίζει για την ανεργία των εργαζομένων. Η Υπουργός που πασχίζει με νύχια και με δόντια να κλείσει επιχειρήσεις, να καθυποτάξει εργαζομένους και να υλοποιήσει το όραμα του συσσιτίου και της αποχαύνωσης. Ένα σχέδιο με σκοτεινούς εμπνευστές αποτυχημένο εξ ορισμού.    

Επάξιος ο τίτλος της Υπουργού Ανεργίας στην κα Αχτσιόγλου. 

Επάξιος και ο τίτλος του ευνουχισμένου λαού στην πατρίδα μας. 

Ας ευχηθούμε να κάνει μόνο σύντομα ξαστεριά...

Ήττα ή ανακωχή; - διλήμματα και εμμονές μίας Δύναμης -

 γράφει ο Γεώργιος Εμμ. Δημητράκης*

Κάθε άνθρωπος οφείλει να υπερασπίζεται την Ιστορία. Όμως με την εξέλιξη των κοινωνιών εις την σύγχρονη εποχή κανείς άνθρωπος δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει το απόφθεγμα του Μαρξ, ότι οι άνθρωποι δημιουργούν μεν τη δική τους ιστορία, όχι όμως κάτω από τις συνθήκες της δικής τους επιλογής.

Ως γνωστόν, η ευρωπαϊκή ιστορία είναι γεμάτη από πολεμικές συγκρούσεις. Από την ευρωπαϊκή ήπειρο ξεκίνησε η μάστιγα της Αποικιοκρατίας με την οικονομική αφαίμαξη και καταστροφή δεκάδων εθνών και πολιτισμών, αλλά και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι οι οποίοι αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα. Η ήττα της Γερμανίας και η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των δύο Υπερδυνάμεων, αλλά και η απειλή των πυρηνικών όπλων έφερε εις την Ευρώπη, εξ ανάγκης, μία περίοδο ειρήνης. Η μακροβιότερη εις την ιστορία της Ευρώπης.

Όμως η συμπεριφορά της Γερμανίας απέναντι της Ελλάδος και άλλων χωρών του Νότου, η οποία οφείλεται εις την απόλυτη κυριαρχία της επί των Ευρωπαϊκών Θεσμών, μας επιτρέπει μία αναθεώρηση της επικρατούσης αντίληψης περί της ήττας της Γερμανίας, και την  σημασία για το Βερολίνο της έννοιας  της «ευρωπαϊκής ειρήνης». Διότι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι ονομάζουν ειρήνη, δεν είναι παρά ένα όνομα, αφού εις την πραγματικότητα υπάρχει ένας ακήρυχτος πόλεμος που διεξάγεται κατά μία φυσική αναγκαιότητα.

Όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, η Γερμανία λόγω της δικής της φιλοσοφίας, ουδέποτε αποδέχθηκε την ήττα της. Διότι η γερμανική πολιτική κυριαρχείται από την δοξασία της επικράτησης του ισχυρού και του υγιούς επί του ασθενικού και αδυνάτου (Friedrich Nietzsche). Ως εκ τούτου η συνθηκολόγηση του 1945 εις την πραγματικότητα σήμαινε για την Γερμανία μία ανακωχή και μόνον και τίποτε περισσότερο.

Ο Ψυχρός Πόλεμος και η χρησιμοποίηση της Γερμανίας από τις Δυτικές Δυνάμεις ως «ανάχωμα για την υπεράσπιση της Ευρώπης», έδωσε το έναυσμα εις την Γερμανία, όμως κατά περίεργη προτροπή των πρώην αντιπάλων της, για να ενταχθεί εις το ΝΑΤΟ, αλλά και παράλληλα να συμμετάσχει σε όλες τις προσπάθειες και Ευρωπαϊκούς Θεσμούς ενοποίησης της Ευρώπης.

Οι Ευρωπαϊκοί Λαοί, μετά τα δεινά που υπέστησαν από τους  δύο συνεχείς Παγκοσμίους Πολέμους, προσέβλεπαν εις το νέο δημιούργημα της Ε.Ο.Κ./π.χ. Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη, όχι μόνον την εμπέδωση της ειρήνης, αλλά παράλληλα και τον σεβασμό των Αρχών και Αξιών της ισότητας, της αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης των Λαών. Όνειρο των Ευρωπαίων ήταν και είναι λοιπόν μία οργανωμένη κοινωνία αρμονίας με ένα σύστημα δικαίου, τάξης και ειρήνης χωρίς συγκρούσεις συμφερόντων και διεκδικήσεων. Εκ του λόγου αυτού από την δεκαετία του ΄60 άρχισε να επικρατεί η αντίληψη ότι η γερμανική οικονομία θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά, ως μοχλός και ατμομηχανή, εις την δημιουργία μίας ισχυρής ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής οντότητας. Η οποία θα εξασφάλιζε όχι μόνον την προστασία και την ευμάρεια των Λαών της Ευρώπης, βάσει των Αρχών του σεβασμού της ισότητας, της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης, αλλά παράλληλα και μίας ευρωπαϊκής δύναμης για τη συμβολή αυτής εις την παγκόσμια ειρήνη.

Δυστυχώς όμως η Γερμανία χρησιμοποίησε τον δυναμισμό της Οικονομίας της όχι μόνον για την εξάντληση και καταστροφή των οικονομιών των «Εταίρων» της, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αλλά παράλληλα ως όπλο για  την απόλυτη κυριαρχία της σε όλους τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς, οι οποίοι κατέστησαν  υποτελή φερέφωνα όργανα της, για να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης. Μίας Ευρώπης, οι ηγέτες των χωρών της οποίας τώρα είναι άβουλοι και λιπόθυμοι, υπάκουοι εις τις εντολές και τα κελεύσματα του παντοδύναμου Βερολίνου. Το οποίο χρησιμοποίησε την Οικονομία της και το Ευρώ ως ισχυρότατο όπλο, αλλά και ως Δούρειο Ίππο, για να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ήπειρο σε Γερμανική Ευρώπη. Με την δημιουργία «μίας ομάδας η οποία δρα σε κλειστό σύνολο», η οποία ακολουθεί εις τα πλαίσια των βίαιων οικονομικών απειλών και εκβιασμών ορισμένους τύπους συμπεριφοράς. Η βία επί ευρωπαϊκού επιπέδου εξοπλίζεται τώρα με τις ανακαλύψεις νέων κανόνων εξαναγκασμού του «εχθρού» σε υποταγή ή υπαγωγή εις την θέληση και εξουσία της Γερμανίας. Οι περιορισμοί που αναπτύσσονται εις το πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου για τα δικαιώματα των αδυνάτων υπάγονται  σε τελική ανάλυση και αυτά εις το δίκαιο του ισχυρού ή του ισχυρότερου. Αυτός είναι τώρα ο άμεσος στρατηγικός στόχος της επιθετικότητας της Γερμανίας εναντίον της Ελλάδος. 

Αυτή την στιγμή η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως «εξωτερικός κίνδυνος» π.χ. ως «εχθρός», ο οποίος απειλεί τα συμφέροντα της Γερμανικής Ευρώπης. Πρόκειται για  μία πάλη αντιθέσεων η οποία ξεπερνάει την φιλοσοφική δράση και αντίδραση των αντιθέτων ουσιών και προσλαμβάνει μορφές προκλητικής αγριότητας, βαρβαρότητας, ταπείνωσης και υποβάθμισης της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Με αδιαφανείς σκοπούς, αλλά και ανεξέλεγκτες επιπτώσεις για το μέλλον όμως των Ευρωπαϊκών Λαών. Ως γνωστόν, ένας πόλεμος διενεργείται εναντίον εξωτερικών αντιπάλων που χαρακτηρίζονται με την ιδιότητα «εχθρός». Είναι η κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ δύο οντοτήτων που χαρακτηρίζεται από την χρήση βίας π.χ. την πρόκληση φόβου εις τον αντίπαλο, του οικονομικού εκβιασμού, πειθαναγκασμού και την υποχρέωση  σε ολοκληρωτική υποταγή της Ελλάδος.

Διότι οι κυρίαρχοι της Γερμανικής Ευρώπης εις το Βερολίνο διαβλέπουν ένα τεράστιο κίνδυνο εις τις αντιδράσεις της Ελλάδος, οι οποίες ως επιδημικές συνέπειες και ντόμινο δύνανται να αφυπνίσουν λαούς και ηγέτες πολλών χωρών, οι οποίοι ανέχονται τώρα με σιωπή, την οικονομική εξάντληση, εξαθλίωση και την εθνική τους ταπείνωση από την αλαζονική Γερμανία. Η οποία με την Οικονομία της, ως ισχυρότατο όπλο, κατόρθωσε αυτό το οποίο δεν κατόρθωσε με την πολεμική της ισχύ το 1939. Την υποταγή της Ευρώπης.

Είναι όμως η μοίρα της Ελλάδος, με την Ιστορία  και τον Οικουμενισμό της, να βγει μπροστά και να χαράξει και πάλιν το μέλλον και την τύχη των Λαών της Ευρώπης.

*Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια. 

  

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα για τις «ματωμένες φράουλες» της Μανωλάδας

Καταδικαστική απόφαση για «καταναγκαστική εργασία στις φυτείες φράουλας στη Μανωλάδα», εξέδωσε σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) στο Στρασβούργο.

Η απόφαση αφορά 42 προσφεύγοντες που είναι υπήκοοι του Μπαγκλαντές, ζουν στην Ελλάδα, η δε καταγγελίας τους είχε γίνει το 2013. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΔΑΔ οι προσφεύγοντες οι οποίοι δεν είχαν άδεια εργασίας, είχαν προσληφθεί από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013 για να συλλέξουν φράουλες σε αγρόκτημα στη Μανωλάδα.

Τους είχαν υποσχεθεί μισθό 22,00 ευρώ για επτά ώρες εργασίας, και 3,00 ευρώ για κάθε ώρα υπερωρίας. Δούλεψαν καθημερινά από τις 7 το πρωί έως τις 19 το βράδυ υπό την επίβλεψη των ένοπλων φρουρών. Ζούσαν σε πρόχειρες παράγκες χωρίς τουαλέτες ή τρεχούμενο νερό. Με ομόφωνη απόφασή του το ΕΔΑΔ αναγνώρισε ότι υπήρξε παραβίαση του Α.4.2 της ΕΣΔΑ (Απαγόρευση των καταναγκαστικών έργων).

Εκρινε, ότι η κατάσταση των προσφευγόντων αποκάλυπτε εμπορία ανθρώπων και καταναγκαστική εργασία, με δεδομένο ότι η εκμετάλλευση μέσω της εργασίας αποτελεί «μια πτυχή εμπορίας».

Το Δικαστήριο έκρινε επίσης, ότι το κράτος παρέβη τις υποχρεώσεις του προκειμένου να αποτρέψει την εμπορία ανθρώπων, να προστατέψει τα θύματα, να διερευνήσει αποτελεσματικά τα διαπραχθέντα αδικήματα και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους. Στους προσφεύγοντες επιδικάστηκε αποζημίωση 16.000 ευρώ για καθέναν που συμμετείχε στη διαδικασία ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου και 12.000 ευρώ για τους υπολοίπους προσφεύγοντες για το σύνολο των βλαβών που τους προκλήθηκαν. Επίσης, το Δικαστήριο τους αναγνώρισε 4.363,64 ευρώ συνολικά για τα δικαστικά έξοδα.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ - iefimerida.gr