Όταν οι πολίτες μπαίνουν στη Βουλή, βγαίνουν τα λαμόγια

Δύο γεγονότα με την ίδια κατάληξη σημάδεψαν τις προηγούμενες μέρες, τα οποία θα έπρεπε να σημάνουν πολλά για τους Έλληνες πολίτες. Το ένα είναι η εισβολή των πολιτών της Παραγουάης στο Κοινοβούλιο τους, μετά από απόπειρα νομοθετικού πραξικοπήματος του προέδρου και το άλλο είναι η αναδίπλωση Μαδούρο λίγες ώρες μετά την εισβολή, από την απόπειρά του να απενεργοποιήσει τη Βουλή!

Και θα έπρεπε να σημαίνει κάτι για τους Έλληνες πολίτες, επειδή, αφού αφέθηκαν έρμαια και απροστάτευτοι επί 7 χρόνια στα χέρια μιας πολιτικής και οικονομικής συντεχνίας, από το 2000 μέχρι το 2008, κλήθηκαν στο τέλος να πληρώσουν βαρύ το τίμημα αυτής της συντεχνίας, η οποία παρέμεινε και παραμένει αλώβητη και χρηματοδοτούμενη από τους ίδιους πολίτες που κατέστρεψε!

Δεν ξέρω πόσοι είναι ακόμα οι συμπολίτες που δεν έχουν καταλάβει ότι το πολιτικό (κομματικό) και οικονομικό σύστημα που κυβερνά, κυκλοφορεί και δρα με άνεση, χωρίς καμιά ενοχή, χωρίς καμιά διάθεση να ζητήσει καν συγνώμη και, αντιθέτως, με ξεδιάντροπο ζήλο πουλάει στους πολίτες τη σφαγή τους σαν «αναγκαίο κακό», για το οποίο μάλιστα έχει το θράσος να τους ενοχοποιεί κιόλας!

Τα γράφω, γιατί πολίτες και πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι έχουν ξεχάσει την εποχή μετά την υπογραφή των μνημονίων που κυκλοφορούσαν φοβισμένοι και απέφευγαν τις πολλές δημόσιες εμφανίσεις ακόμα και στις ταβέρνες τα βράδια, ενώ τα Καγιέν και τα πολυτελή αυτοκίνητα είχαν εξαφανιστεί από τους δρόμους! Τώρα κάνουν και επίδειξη!

Και έχουν ξεχάσει ότι σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2.000 αυτοί οι κύκλοι μοίραζαν λεφτά με τη σέσουλα, είτε σαν δημόσιο, είτε σαν τράπεζες, καταχρεώνοντας τους πολίτες με δάνεια. Ξέροντας ότι οι πολίτες δεν είχαν ιδέα ότι τα λεφτά με ουρά ήταν δανεικά με ενέχυρο τους ίδιους! Είτε ως δάνεια του κράτους είτε ως δάνεια των τραπεζών, που εξ αιτίας των δανείων του κράτους και της φούσκας των ΗΠΑ, ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα λεφτά των πολιτών. Όχι μια φορά, αλλά 6!

Για τη χρηστή διαχείριση όλων αυτών των χρημάτων οι πολίτες ψηφίζουν κυβερνήσεις, που είναι επιφορτισμένες με το καθήκον να ελέγχουν και τις τράπεζες και τον προϋπολογισμό. Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν τις ροές και τα αποθέματα του κράτους και των τραπεζών! Ζουν έχοντας εμπιστοσύνη ότι οι κυβερνήσεις δεν τους οδηγούν στο γκρεμό. Και είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ των κυβερνήσεων να μην τους οδηγούν στο γκρεμό.

Η αλητεία που εκστόμισε ο κ Πάγκαλος «όλοι μαζί τα φάγαμε» παραβλέπει ότι το πολιτικό σύστημα που «τα’ φαγε», ήξερε. Ενώ οι πολίτες δεν είχαν ΙΔΕΑ. Ούτε μπορούσαν να φανταστούν, ότι οι τράπεζες που τους παρακαλούσαν να πάρουν δάνεια ακόμα κι εκείνοι που δεν είχαν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις, δεν είχαν την οικονομική εγγύηση, δεν ακουμπούσαν σε στέρεες πλάτες για να δίνουν. Με σκελετούς στα χαρτοφυλάκιά τους. Η άνεσή τους, έδινε το μήνυμα της εγγυημένης ευρωστίας. Όπως η άνεση, με την οποία το κράτος έδινε αυξήσεις έδινε την αντίστοιχη εντύπωση στους πολίτες. «Δίνεις, άρα έχεις».

Οι πολίτες, λοιπόν αυτής της χώρας, που λεηλατήθηκαν και λεηλατούνται ανελέητα και χωρίς σταματημό από όλο το ελληνικό και διεθνές κομματικό και οικονομικό σύστημα, ξεσηκώθηκαν μόνο μία φορά και για ένα μήνα μαζικά και διακομματικά: Στις πλατείες των αγανακτισμένων.

Και συγκεντρώνονταν κάθε μέρα πολλές χιλιάδες λαού κάθε τάξης και ηλικίας και διαμαρτύρονταν για τη σφαγή που υφίστανται εκείνοι αντί των πραγματικών ενόχων.

Αλλά, οι χιλιάδες αυτές στέκονταν άπραγοι και υπερβολικά πολιτισμένοι απέναντι στους δήμιούς τους, που συνέχιζαν ανενόχλητοι μέσα στο κτήριο το έγκλημα κατά των πολιτών. Έχοντας ψηφίσει ακόμα και την παράκαμψη της Βουλής, δηλαδή των αντιπροσώπων του λαού, για την έγκριση οικονομικών νομοσχεδίων που μπορεί να αντέκειντο στη βούληση της πλειοψηφίας! Ενάντια στο Σύνταγμα της χώρας.

Και μόνο μια φορά ο λαός κινήθηκε προς το κτήριο και οι βουλευτές φυγαδεύτηκαν από τις πίσω πόρτες και το’ σκασαν μέσα από τον εθνικό κήπο! Επειδή οι πολίτες αυτής της χώρας στη συντριπτική τους πλειονότητα δεν έχουν διδαχτεί και δεν έχουν ιδέα ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους και ποια είναι τα δικαιώματά τους απέναντι στη Δημοκρατία και απέναντι στους εαυτούς τους σαν πολίτες.

Και δεν έχουν ιδέα ποιες είναι οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των κυβερνητών τους απέναντί τους. Δεν διδάσκονται στην πράξη τι είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ούτε καν ποια είναι η Δημοκρατία. Διαφθείρονται διαρκώς από το άρρωστο αυτό σύστημα.

Δεν διδάσκονται ότι η Δημοκρατία δεν είναι δοσμένη και αυτονόητη, αλλά πάντα διεκδικούμενη και ζητούμενο. Πάντα. Ολημερίς. Ολοχρονίς. Κοπιαστικό; Πιο κοπιαστικό από το να σε φτωχοποιούν χωρίς να σου δίνουν σημασία και να ταΐζουν τους γονείς σου στα συσσίτια και να είσαι του κλώτσου και του μπάτσου του κάθε Έλληνα πολιτικάντη και του κάθε ξένου δανειστή. Χωρίς να ξέρεις τι θα σου ξημερώσει αύριο και σε ποια χώρα θα ξενιτευτεί το παιδί σου.

Και η Δημοκρατία, που καταλύεται πραξικοπηματικά από τη Βουλή και από πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες, που έχουν διασπαθίσει το χρήμα των πολιτών, και επειδή έχουν διασπαθίσει το χρήμα, ξανακερδίζεται από τους πολίτες σαν δικαίωμά τους και υποχρέωσή τους με τον ίδιο τρόπο. Ξηλώνεται μέσα στο ίδιο της το σπίτι από τον ιδιοκτήτη της. Τους Πολίτες.

Γιατί, εδώ σήμερα, οι πολίτες ζουν το παράλογο να υφίστανται το πολίτικο- οικονομικό πραξικόπημα σε βάρος τους, σε βάρος του Συντάγματός τους, με καρτερία και ραγιαδισμό, στα οποία σχεδόν τους υποχρεώνει το ένοχο σύστημα ως... υποχρέωσή τους! Ως μονόδρομο! Ως μόνη νομιμότητα! Γιατί, αν δράσουν κατά το άρθρο 120 του Συντάγματος θα είναι... παράνομοι!

Στην Παραγουάη, λοιπόν, οι πολίτες δεν μπήκαν στο κοινοβούλιο επειδή τους έγδυσαν από τα εισοδήματά τους, τα δικαιώματά τους και τις περιουσίες τους όπως εδώ. Τους έχουν γδύσει έτσι κι αλλιώς. Αλλά δεν ανέχτηκαν το πραξικόπημα του προέδρου και της Γερουσίας να εισαγάγουν σε μυστική ψηφοφορία αναθεώρηση του Συντάγματος για να ξαναείναι υποψήφιος ο πρόεδρος!

Κι αυτή η είσοδος του λαού στο ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ (του λαού κι όχι κανενός γκρουπούσκουλου) έφτασε και περίσσεψε για να ματαιώσει το πραξικόπημά του ο πρόεδρος.

Αλλά, έφτασε και περίσσεψε για να ματαιώσει το ίδιο 24ωρο και ο Μαδούρο το πραξικόπημά του κατά των εξουσιών του κοινοβουλίου. Όχι επειδή φοβήθηκε τις προειδοποιήσεις των κρατών της αμερικανικής ομοσπονδίας. Αυτές τις έχει ξαναγράψει στα παλιά του τα παπούτσια. Φοβήθηκε, όπως και ο συνάδερφός του της Ασουνσιόν, μήπως και μπει ο λαός στο σπίτι του να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Όπως έφτασε και περίσσεψε για να μαζέψει και η ρουμανική κυβέρνηση πριν δυο μήνες το σκανδαλώδες νομοσχέδιο αθώωσης της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος, με ένα λαό στα κάγκελα της Βουλής ΤΟΥ.

Αυτό φοβούνται μόνο οι κυβερνήτες και οι οικονομικοί πάτρωνές τους. Σε οποιονδήποτε χώρο κι αν ανήκουν. Το λαό στα κάγκελα. Κι αυτό είναι το μόνο που καταλαβαίνουν. Ο φόβος απ τους πολίτες. Αλλά, για να διεκδικήσουν οι πολίτες τα δικαιώματά τους χρειάζονται δύο παράγοντες: Να τα ξέρουν και να μη νομίζουν ότι σκύβοντας το κεφάλι θα το γλιτώσουν. Το σκυμμένο κεφάλι κόβεται. Το σηκωμένο κυβερνάει.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης - liberal.gr 

Από «ορόσημο» σε «ορόσημο» δίχως σηματωρό

Του Παντελή Μπουκάλα

Δ​​εν έχουν μετρημό τα «ορόσημα», οι «τελικές ημερομηνίες» και οι «ντεντ λάινς» στους πολλούς βαλτωμένους μήνες των διαπραγματεύσεων για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Κάθε δεκαήμερο και το δικό του «ορόσημο», αν όχι κάθε εβδομάδα. Πάντοτε χαμογελαστή η προαναγγελία του και πάντα σιωπηρό το προσπέρασμά του, και με τους δείκτες ολοένα επιδεινούμενους. Και δεν εννοώ τόσο τους δείκτες της οικονομίας, ατομικής και συνολικής, όσο τους δείκτες της ψυχικής και πνευματικής μας αντοχής σ’ αυτό το βασανιστικό διαρκές εξεταστήριο, που τους όρους του πολύ λίγο τους γνωρίζουμε και ελάχιστα τους επηρεάζουμε. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα λοιπόν, λίγο μετά τα Χριστούγεννα, στο έμπα του 2017, την 20ή Φεβρουαρίου, την 20ή Μαρτίου, την 25η Μαρτίου για λόγους συμβολικούς, το Πάσχα, επίσης συμβολικά.

Από το ένα Γιουρογουόρκινγκ γκρουπ στο επόμενο, από τη μια σύνοδο πρωθυπουργών στην άλλη. Με τους «θεσμούς» να εναλλάσσονται στους ρόλους του σκληρού και του πολύ σκληρού, τη λαϊκή μυθολογία του Κακού να προσθέτει και την κ. Βελκουλέσκου δίπλα στον κ. Σόιμπλε, την κυβέρνηση να πελαγοδρομεί ανάμεσα στο «θέλω» και το «μπορώ» και την αντιπολίτευση να μην ξέρει τι ακριβώς να ευχηθεί και υπέρ ποίου να συμπολεμήσει, εξαιρουμένων εννοείται των ωμών και κατεπειγομένων, τύπου Αδωνη Γεωργιάδη: «Να μη σώσει να κλείσει η αξιολόγηση, για να επιστρέψουμε εμείς στα πράματα και να ολοκληρώσουμε το αγαθό έργο μας». Θα το έλεγαν και κυνισμό οι αρχαίοι, που τόσο αγαπά να τους εμπορεύεται ο ασυγκράτητος αντιπρόεδρος, ένας ακροδεξιός εκφραστής του «κεντροδεξιού ανοίγματος».

Κι όταν λοιπόν θα ’ρθει κάποια στιγμή το κλείσιμο, πιθανόν λίγο πριν από την ασφυξία, θα το ακούσουμε και δεν θα το πιστέψουμε. Και γιατί να θέλουμε να το πιστέψουμε άλλωστε. Μήπως ό,τι συμφωνηθεί θα ’ναι για το καλό μας, το οικονομικό και κοινωνικό, και προς τιμήν μας; Τι τιμητικό θα μπορούσε να κομίσει οτιδήποτε προκύπτει διά της μεθόδου του εξαναγκασμού, περιτυλιγμένου με κάποια χαμόγελα και σποραδικά λόγια συμπάθειας από τον κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ή τον κ. Πιερ Μοσκοβισί. Ακόμα κι αυτοί γνωρίζουν ότι δεν είναι ο δικός τους λόγος εκείνος που θα μετρήσει στο τέλος, οπότε έχουν το περιθώριο να ρίξουν τα άσφαιρα πυρά τους κατά των εμμονικών της λιτότητας.

Κατά βάθος (όχι και πολύ μεγάλο βάθος είναι η πικρή αλήθεια, ελάχιστα κάτω από τη φλούδα των επίσημων, καθωσπρέπει λεγομένων τους), οι ευφημισμένοι «θεσμοί», ευρωπαϊκοί και υπερατλαντικοί, πιστεύουν για τους Νοτιοευρωπαίους ό,τι ακριβώς πιστεύει και ο κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ: πως επί δεκαετίες έμαθαν να σπαταλούν τα δάνειά τους, τον ιδρώτα των Βορείων δηλαδή, «στα τσιγάρα, στα ποτά και στα ξενύχτια» – και στις γυναίκες. Ειδικά δε όσον αφορά εμάς τους Ελληνες, οι ενάρετοι φίλοι μας είναι πεπεισμένοι ότι τυγχάνουμε οι πιο Νότιοι από τους Νότιους, εκμεταλλευόμενοι αναιδώς την καλή τους την καρδιά, αλλά και την ευλογία της φύσης και όλων των θεοτήτων. Ταμένοι ανέκαθεν στο ηλιοθεραπευτικό ραχατλίκι, στο «όξω ντέρτια και καημοί» και στο «μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν τη γλεντήσουμε»... Ποιος Παρθενώνας. Ο Επικούρειος Απόλλων είναι ο καθεδρικός ναός της μνήμης και της νοοτροπίας μας. Σκέτος ο επικούρειος – και παρερμηνευμένος. Κι αν τύχει ν’ ακούσουν στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο ή στη Νέα Υόρκη πόσο βαριά είναι πια η καθημερινότητα για τη μέση ελληνική οικογένεια, αυτήν που δεν της περίσσευαν ποτέ ώστε να της περισσέψουν τώρα, και η οποία ουδέποτε «τα ’φαγε μαζί» με τους πάγκαλους ηγέτες της· αν τύχει να πληροφορηθούν ότι τα νοσοκομεία δεν διαθέτουν καν τα χρειώδη ή ότι υπάρχουν ακόμα σχολεία σε λυόμενα, θα τ’ ακούσουν βερεσέ. Και θα ξαναπούν: Μεταρρυθμίσεις! Περισσότερες μεταρρυθμίσεις! Και θ’ ακουστεί πάραυτα η ηχώ τους («Μεταρρυθμίσεις! Περισσότερες μεταρρυθμίσεις!») από την Ελλάδα· από την πλευρά όσων κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια, αλλά απασχολημένοι να ρυθμίζουν Ολυμπιάδες, Χρηματιστήρια, δομημένα ομόλογα και «αγορές του αιώνα», δεν πρόκαμαν να μεταρρυθμίσουν. Και μας κληροδότησαν σαν σπουδαιότερη ίσως μεταρρυθμιστική τους μέριμνα τον νόμο περί ανευθυνότητας υπουργών.

Σημείωσα λίγο παραπάνω πως η κυβέρνηση πελαγοδρομεί ανάμεσα στο «θέλω» και το «μπορώ». Πιο σωστό θα ήταν να ειπωθεί πως είναι βραχυκυκλωμένη ανάμεσα στο «δεν θέλω» και το «δεν μπορώ». Ξέρει τι δεν θέλει να υπογράψει και να θέσει σε εφαρμογή, ξέρει ότι δεν θέλει την ιδιοκτησία του «μεταρρυθμιστικού προγράμματος», ξέρει όμως πια, το έμαθε έστω και αργοπορημένα, ότι δεν μπορεί να επιβάλει ούτε το ένα εκατοστό της ισχνής θέλησής της: δεν έχει ιδιαίτερα ισχυρούς συμμάχους στην Ευρώπη, αφού η «συμμαχία του Νότου» αποδείχτηκε ψευδαίσθηση, όπως ψευδαίσθηση αποδείχτηκε η πεποίθηση ότι κάποιο «παράλληλο πρόγραμμα» θα έφερνε στο πλευρό της, αγωνιστικό, ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας.

Τώρα, όπως γράφεται, σημειώνονται αναταράξεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, εξαιτίας της μοίρας που φαίνεται πως έχει γραφτεί για τη ΔΕΗ, και η οποία σηματοδοτεί την κορύφωση των υποχωρήσεων. Λογικό. Λογικότατο. Ή μάλλον το λογικό, το λογικότατο, θα ήταν να μην είναι οι αναταράξεις αυτές σκόρπιες, αποσπασματικές, ατομικές ή –θα συμβαίνει κι αυτό– σιωπηρές, αλλά ηχηρές, μαζικές και επίμονες. Επειδή έχει και η ιδεολογική αυτοακύρωση τα όριά της. Ορια έχει επίσης το ασήμαντα παρηγορητικό αντεπιχείρημα ότι οι «άλλοι» είχαν ήδη συμφωνήσει για χειρότερα μέτρα και ότι αν επιστρέψουν στην εξουσία, θα υπογράψουν για τρισχειρότερα, με το άλλοθι μάλιστα της «καμένης γης» που θα παραλάβουν.

Και λοιπόν; Το τι έπραξαν οι άλλοι και το τι εικάζεις ότι θα πράξουν στο μέλλον δεν μπορεί να σε ξελασπώνει εσαεί, αν σε ξελάσπωσε ποτέ. Για τον απλούστατο λόγο ότι πολιτεύτηκες και διεκδίκησες ψήφο εξουσίας βροντοφωνάζοντας πως δεν είσαι ίδιος κι όμοιος με τους άλλους, τους φθαρμένους, αλλά έρχεσαι φρέσκος από διαφορετικό κόσμο και σχεδιάζεις έναν επίσης διαφορετικό. Πως θυμάσαι και τιμάς τις διακηρύξεις σου, για τα μικρά και τα μεγάλα. Και δεν τις τσαλακώνεις σε μπαλάκι, για να δοκιμάσεις τρίποντο από το ύψος του θώκου προς το καλάθι των αχρήστων. Αν το μόνο που σου έχει απομείνει είναι να εξωραΐζεις τις αλλεπάλληλες αυτοανατροπές σου και να γκρινιάζεις ότι σε πολεμούν (μα τι περίμενες; ία στην κεφαλή σου και ιάμβους υπέρ σου;), μήπως και συγκρατήσεις τους τελευταίους των Μοϊκανών, δεν έχει νόημα.

 kathimerini.gr

Ο Ερντογάν τα παίζει όλα για όλα για να γίνει σουλτάνος

Σύμφωνα με το Politico, η αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού συστήματος από το προεδρικό θα σημάνει και τυπικά πλέον την υφαρπαγή όλης της εξουσίας από τον Ερντογάν

του Κωνσταντίνου Τσάβαλου  

Δύο εβδομάδες πριν το κρίσιμο δημοψήφισμα-φωτιά στην Τουρκία, για την αναθεώρηση του συντάγματος και ο Ερντογάν δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα προκειμένου το πρωί της 17ης Απριλίου να έχει επικρατήσει το “ναι” και ο ίδιος να είναι πλέον ένας de facto (αλλά και de jure) “Σουλτάνος”.

Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μάχη της κάλπης θα είναι αμφίρροπη. Μάλιστα σε μια έρευνα που διενεργήθηκε έπειτα από παραγγελία του, το ποσοστό υπέρ του «ναι» ανερχόταν στο 52% στις αρχές Μαρτίου καταγράφοντας πτώση σε σύγκριση με το 55- 56% που είχε αποτυπωθεί πριν από ένα μήνα. Οι σχεδιασμοί του επιτελείου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν  προέβλεπαν ότι η κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις με την Ευρώπη θα συσπείρωνε τους πολίτες υπέρ του Ερντογάν και θα κινητοποιούσε τους οπαδούς των εθνικιστών συμμάχων του, κάτι όμως που δεν καταγράφηκε στη δημοσκόπηση, γεγονός που εντείνει ακόμη περισσότερο την νευρικότητα του τούρκου προέδρου.

Η ερντογανοποίηση του κράτους

Η αμερικάνικη πολιτική ιστοσελίδα Politico, αφιερώνει στον Τούρκο ηγέτη ένα εκτενές άρθρο με την υποσημείωση πως “ο Ερντογάν θέλει να υφαρπάξει, οριστικά, την εξουσία στην Τουρκία”.

Σύμφωνα με το Politico, η αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού συστήματος από το προεδρικό θα σημάνει και τυπικά πλέον την “ερντογανοποίηση” όλων των πολιτικών δομών, από την εκτελεστική και την δικαστική μέχρι την νομοθετική ή ακόμη και την στρατιωτική εξουσία.

“Κατά τα λεγόμενα του Τούρκου Προέδρου, όλα τα δεινά της Τουρκίας θα θεραπευθούν αν επικρατήσει το “ναι” στο δημοψήφισμα και θα αποκατασταθούν η ασφάλεια και η σταθερότητα”, σχολιάζει το δημοσίευμα.

“Την ίδια ώρα, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης προειδοποιούν ότι η αλλαγή σε προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης, που προτείνει ο Ερντογάν, θα αποτελέσει απειλή για τη δημοκρατία, καθώς στην περίπτωση της Τουρκίας, ο όρος προεδρικό σύστημα χρησιμοποιείται ως συντομογραφία για ένα πακέτο συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, το οποίο –αν εγκριθεί– θα αντιπροσωπεύει την πιο ριζοσπαστική πολιτική αλλαγή που έχει λάβει χώρα από την ίδρυση του σύγχρονου δημοκρατικού κράτους το 1923 και θα οδηγήσει –όπως φοβούνται οι επικριτές του– τη χώρα σε ένα δίχως επιστροφή αυταρχικό καθεστώς”, επισημαίνει το Politico.

Πράγματι: μια πιθανή επικράτηση του “ναι” ενδέχεται να μετατρέψει την Τουρκία από ένα προεδρικό σε ένα αυταρχικό καθεστώς, καθώς δίνει μια σειρά από υπερεξουσίες στον αρχηγό του κράτους -λέγε με Ερντογάν- όπως το να διορίζει και να παύει υπουργούς, να εκδίδει διατάγματα, να μπορεί να κηρύξει το κράτος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κτλ

“Στον πυρήνα της αναμόρφωσης που προτείνει το κυβερνών κόμμα, συνεχίζει το δημοσίευμα, βρίσκεται η αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού κυβερνητικού μοντέλου από ένα προεδρικό σύστημα, που θα δίνει στον Ερντογάν εκτελεστικές εξουσίες, χωρίς όμως να προβλέπονται, όπως υποστηρίζει έκθεση της Επιτροπής της Βενετίας, οι ίδιοι έλεγχοι και ισορροπίες (checks and balances), όπως στην περίπτωση του αμερικανικού μοντέλου, το οποίο επικαλείται ο Τούρκος Πρόεδρος”, προσθέτει το άρθρο της αμερικανικής ιστοσελίδας.

L' Etat, c'est moi -ή "Ενα πολιτικό one man show"

Όλα δείχνουν πλέον πως ο Ερντογαν τείνει να γίνει η τουρκική εκδοχή του βασιλιά της Γαλλίας, Λουδοβίκου ΙΔ’, ο οποίος διακήρυττε με αλαζονεία πως «Το Κράτος είμαι εγώ», έχοντας λόγο σε όλα, από την εθνική θρησκεία μέχρι και τη συντήρηση των δέντρων στις Βερσαλίες.

Όντως, όπως σχολιάζει το Politico, σε περίπτωση νίκης του Ερντογάν στο δημοψήφισμα, θα λάβουν χώρα μια σειρά από αλλαγές στο σύστημα διακυβέρνησης, οι οποίες έχουν κυρίως να κάνουν

α) με την ενίσχυση των εξουσιών του Προέδρου, ο οποίος γίνεται πολύ ισχυρός, έχοντας τη δύναμη να παρακάμπτει το Κοινοβούλιο και να εκδίδει διατάγματα με ισχύ νόμου, καθώς και να διορίζει και να απολύει υπουργούς και άλλους ανώτατους αξιωματούχους χωρίς να χρειάζεται την έγκριση του Κοινοβουλίου,

β) με την αποδυνάμωση του Κοινοβουλίου, του οποίου περιορίζεται η ικανότητα να ελέγχει την εκτελεστική εξουσία και, ενώ ο Πρόεδρος έχει το δικαίωμα να το διαλύσει όποτε επιθυμεί, οι βουλευτές αντίθετα δε διαθέτουν πολλές δυνατότητες να απαλλαγούν από αυτόν και

γ) με το κατά πόσο πραγματικά αμερόληπτη θα καταστεί η δικαιοσύνη. "Mε την πρώτη ματιά φαίνεται πως αλλάζει προς το καλύτερο το βαθιά πολιτικοποιημένο δικαστικό σύστημα, αφού για παράδειγμα καταργούνται τα στρατιωτικά δικαστήρια εν καιρώ ειρήνης, όμως οι επικριτές ισχυρίζονται ότι οι τροπολογίες αυτές είναι ουσιαστικά άνευ νοήματος, λόγω των εξουσιών που ανατίθενται στον Πρόεδρο", λέει το δημοσίευμα.

“Μιλάμε για μια ριζική αλλαγή όλης της κοινοβουλευτικής δομής. Σε μια κατάσταση κήρυξης του κράτους σε έκτακτη ανάγκη, ο Ερντογάν θα μπορεί πλέον να διαχειρίζεται ελευθερίες και πολιτικά δικαιώματα”, τονίζει με νόημα η Μπερτίλ Εμράχ Οντέρ, καθηγήτρια συνταγματικού δικαίου στο πανεπιστημίου Κοτς της Κωνσταντινούπολης.

Δηλαδή, εν ολίγοις, έναν Ερντογάν “απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού στην Τουρκία”, όπως τον χαρακτήρισε σε άρθρο της η Liberation.

Ενα πολιτικό one man show δηλαδή...

Ε.Ε.: “θα καταντήσει προσωποπαγές καθεστώς η Τουρκία”

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεσήμανε εδώ και μερικές ημέρες τις «σοβαρές ανησυχίες» τις οποίες εξέφρασε το Συμβούλιο της Ευρώπης για τις τροποποιήσεις του τουρκικού συντάγματος, οι οποίες πρόκειται να τεθούν σε ψηφοφορία στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου,

Στη γνωμοδότησή της, η Επιτροπή της Βενετίας, το εξειδικευμένο όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα συνταγματικά θέματα, σημείωσε ότι οι προτεινόμενες συνταγματικές τροποποιήσεις στην Τουρκία είναι «επικίνδυνο βήμα προς τα πίσω» για τη δημοκρατία, ειδικά καθώς σε ένα πιθανό “ναι” στο δημοψήφισμα, θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για τον Ερντογάν να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2029.

Η Επιτροπή της Βενετίας προειδοποίησε για τον κίνδυνο ενός «προσωποπαγούς καθεστώτος» στην Τουρκία, σημειώνοντας ότι με την άρση των αναγκαίων ελέγχων και ισορροπιών, οι τροποποιήσεις δεν θα ακολουθούν το μοντέλο ενός δημοκρατικού προεδρικού συστήματος το οποίο θα βασίζεται στη διάκριση των εξουσιών, και αντ' αυτού θα ενέχει τον κίνδυνο εκφυλισμού σε ένα αυταρχικό προεδρικό Σύστημα.

Τα συμπεράσματα της γνωμοδότησης για το πακέτο των προτεινόμενων αλλαγών περιλαμβάνουν τα εξής:

1. Ο νέος πρόεδρος αφήνεται ελεύθερος να ασκεί την εκτελεστική εξουσία μόνος του, με ανεξέλεγκτη εξουσία να διορίζει και να απολύει υπουργούς και να διορίζει και να απολύει όλους τους ανώτατους αξιωματούχους βάσει των κριτηρίων τα οποία καθορίζονται από τον ίδιο

2. Επιτρέπει στον πρόεδρο να είναι μέλος ή και ακόμη και επικεφαλής του κόμματός του, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε κατάχρηση της εξουσίας του στο νομοθετικό σώμα

3. Δίνει στον πρόεδρο την εξουσία να διαλύσει το κοινοβούλιο για οποιουσδήποτε λόγους, κάτι το οποίο είναι ξένο προς τα δημοκρατικά προεδρικά συστήματα

4. Αποδυναμώνει το περαιτέρω το ήδη ανεπαρκές σύστημα της δικαστικής εποπτείας της εκτελεστικής εξουσίας.

5. Αποδυναμώνει περαιτέρω την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας.

"Επιπλέον, η τρέχουσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν παρέχει τα κατάλληλα δημοκρατικά προαπαιτούμενα για την ψηφοφορία ενός τόσο σημαντικού συνταγματικού δημοψηφίσματος", κατέληξε η Επιτροπή της Βενετίας.  

thetoc.gr 

Πως το κράτος υφαρπάζει πάνω από το 50% των εισοδημάτων των Ελλήνων

Συνέταιροι με… το κράτος έχουν γίνει πλέον οι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι, αφού ακόμη και πάνω από το 50% του ετήσιου εισοδήματός τους κατευθύνεται στα δημόσια ταμεία.

Μετά την επιβολή των νέων φορολογικών μέτρων (αυξήσεις σε έμμεσους φόρους, αύξηση ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, αλλαγές στη φορολογική κλίμακα) αλλά και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που πλήττουν κυρίως τους έχοντες μεσαία και υψηλά εισοδήματα, οι επαγγελματίες θα πρέπει να δώσουν σε φόρους και εισφορές τα… μισά ή και ακόμη περισσότερα. Για παράδειγμα, ένας δικηγόρος με ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα 70.000 ευρώ καλείται να πληρώσει σε φόρους και εισφορές το ποσό των 36.928 ευρώ ή το 52,75% των συνολικών αποδοχών του.

Ο δικηγόρος θα δει να του μένουν καθαρά στην τσέπη 33.071 ευρώ ή 2.756 ευρώ τον μήνα για να καλύψει τις υποχρεώσεις του (έξοδα νοικοκυριού, δόσεις στεγαστικού ή καταναλωτικού δανείου, βενζίνες κ.λπ.), χωρίς να ληφθούν υπόψη τυχόν άλλες φορολογικές υποχρεώσεις π.χ. ΕΝΦΙΑ, τέλη κυκλοφορίας, δόσεις ρυθμίσεων. Αυτοί που ήδη σπεύδουν και πληρώνουν στον ΕΦΚΑ είναι κυρίως όσοι ωφελήθηκαν από τις μειώσεις των εισφορών (όσοι είχαν χαμηλά εισοδήματα) αφού η μέση μηνιαία εισφορά δεν υπερβαίνει τα 220 ευρώ.

«ΜΑΥΡΟ» ΧΡΗΜΑ

Στην κατηγορία αυτή, ανήκουν οι περισσότεροι αυτοπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες και το παράδειγμά τους, φαίνεται πως έχουν αρχίσει να ακολουθούν εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι, οι οποίοι προκειμένου να αποφύγουν τις μεγάλες επιβαρύνσεις είτε κρύβουν τα πραγματικά τους εισοδήματα (π.χ. δεν εκδίδουν αποδείξεις) είτε κλείνουν τα βιβλία τους στην εφορία αλλά παραμένουν στην αγορά, συνεχίζουν να εργάζονται και να εισπράττουν «μαύρα».

Τα φαινόμενα φοροδιαφυγής έχουν ενταθεί από τις αρχές του έτους, καθώς ολοένα και περισσότεροι επαγγελματίες μπαίνουν στο «παιχνίδι» της συνδιαλλαγής με τους πελάτες τους προκειμένου να μην κόβουν αποδείξεις για τη πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών. Άλλοι επιλέγουν να εκδίδουν αποδείξεις με μικρότερα ποσά για να εμφανίζουν και χαμηλότερο τζίρο προκειμένου να πληρώνουν μικρότερα ποσά σε εισφορές και φόρους.

Την έκρηξη της φοροδιαφυγής αποκαλύπτουν και οι φορολογικοί έλεγχοι που διενεργούν οι ελεγκτές της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων που δείχνουν ότι ένας στους δύο που ελέγχεται εντοπίζεται με φορολογικές παραβάσεις, ενώ αναμένεται να έχουν αντίκτυπο στα φορολογικά έσοδα. Ήδη οι εισπράξεις ΦΠΑ, μετά τη σημαντική υπεραπόδοση που εμφάνισαν το 2016 κυρίως λόγω της διευρυμένης χρήσης του πλαστικού χρήματος, κινούνται κάτω από τον στόχο του προϋπολογισμού.

Φόροι

Οι ενδιαφερόμενοι έχουν ήδη αντιληφθεί τα ποσοστά των ασφαλιστικών κρατήσεων, ενώ μετά την υποβολή των φορολογικών τους δηλώσεων θα διαπιστώσουν και τα φορολογικά χτυπήματα που θα δεχθούν τα εισοδήματά τους, καθώς θα κληθούν να πληρώσουν ένα «φουσκωμένο» φορολογικό λογαριασμό. Αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι όσοι εμφανίζουν εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ.

Για έναν ελεύθερο επαγγελματία οι συνολικές επιβαρύνσεις (εισφορές και φόροι) διαμορφώνονται πάνω από το 50% ακόμη και αν τα κέρδη του είναι χαμηλά της τάξης των 10.000 ευρώ.

Η νέα φορολογική κλίμακα που εφαρμόζεται για τα εισοδήματα του 2016, ευνοεί τους ελεύθερους επαγγελματίες με ετήσια εισοδήματα έως 32.000 ευρώ, καθώς προκύπτουν φορολογικές ελαφρύνσεις από 200 έως 764 ευρώ. Ωστόσο, το φορολογικό όφελος που θα έχουν πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες με την εφαρμογή των φορολογικών αλλαγών, εξανεμίζεται με τις νέες ρυθμίσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές.

Οι ασφαλιστικές εισφορές υπολογίζονται πλέον επί του φορολογητέου εισοδήματος με συντελεστές 20% για την κύρια ασφάλιση, 7% για την επικουρική, 6,95% για τον κλάδο της υγείας και 4% για το εφάπαξ. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο ελεύθερος επαγγελματίας ή ο αυτοαπασχολούμενος, θα πρέπει να πληρώνει σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές το μισό εισόδημά του ή και μεγαλύτερο.Πολλοί δυσκολεύονται ήδη να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και αφήνουν απλήρωτους φόρους και εισφορές.

Στα κρατικά ταμεία 1 στα 2 ευρώ του εισοδήματος

Για παράδειγμα αν υπολογιστεί το πλήρες πακέτο καλύψεων (κρατήσεις για σύνταξη, ασθένεια, επικούριση και εφάπαξ) και χωρίς τις προβλεπόμενες εκπτώσεις για ειδικές κατηγορίες (επιστήμονες, νέοι κ.λπ.) τότε:

– Ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο εισόδημα 20.000 ευρώ ή 1.667 ευρώ μηνιαίες αποδοχές καταβάλλει το 54,9% του εισοδήματός του σε φόρους και εισφορές.

– Ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο εισόδημα 50.000 ευρώ ή 4.167 ευρώ το μήνα πληρώνει το 56% του εισοδήματός του σε φόρους και εισφορές.

Παραδείγματα

Το ύψος των επιβαρύνσεων με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωποι οι ελεύθεροι επαγγελματίες αποτυπώνονται στα παραδείγματα που επεξεργάστηκε για την ΗτΣ ο δικηγόρος Διονύσης Ρίζος για συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελματιών. Συγκεκριμένα:

– Δικηγόρος με ακαθάριστο εισόδημα φέτος 15.000 ευρώ θα καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές 3.611,16 ευρώ (υπολογίζονται επί του καθαρού εισοδήματος προηγούμενου έτους που ανέρχονταν σε 12.000 ευρώ). Μετά την αφαίρεση των ασφαλιστικών εισφορών το εισόδημά του περιορίζεται στις 11.388,84 ευρώ. Στο εισόδημα αυτό επιβάλλεται φόρος εισοδήματος 2.505,54 ευρώ και τέλος επιτηδεύματος 650 ευρώ ενώ επειδή δεν υπερβαίνει τις 12.000 ευρώ γλιτώνει από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο δικηγόρος πληρώνει και για τον ΟΑΕΔ, 120 ευρώ το χρόνο. Έτσι η συνολική επιβάρυνση που θα έχει, δηλαδή εισφορές και φόροι, φθάνει στις 6.886,70 ευρώ. Δηλαδή στο 45,91% του εισοδήματός του. Από τα 15.000 ευρώ θα του μείνουν στην τσέπη 8.113,30 ευρώ ή 676 ευρώ το μήνα για να καλύψει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του.

– Μηχανικός με ακαθάριστο εισόδημα φέτος 50.000 ευρώ θα καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές 10.349,04 ευρώ (υπολογίζονται επί του καθαρού εισοδήματος προηγούμενου έτους που ανέρχονταν σε 40.000 ευρώ). Μετά την αφαίρεση των ασφαλιστικών εισφορών το καθαρό εισόδημά του προσγειώνεται στις 39.650,96 ευρώ.

Στο εισόδημα αυτό επιβάλλεται φόρος εισοδήματος 10.870,85 ευρώ, ειδική εισφορά αλληλεγγύης 1.303,31 ευρώ και τέλος επιτηδεύματος 650 ευρώ. Ο μηχανικός πληρώνει και για τον ΟΑΕΔ, 120 ευρώ το χρόνο.

Έτσι η συνολική επιβάρυνση που θα έχει, δηλαδή εισφορές και φόροι, φθάνει στις 23.293, 20 ευρώ και αντιστοιχούν στο 46,5% του εισοδήματός του. Από τις 50.000 ευρώ θα του μείνουν στην τσέπη 26.706,81 ευρώ ή 2.225,50 ευρώ τον μήνα για να καλύψει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του.

imerisia.gr

Τι θα αλλάξει για τους φοιτητές της ΕΕ μετά το BREXIT

Πόσο «καλοδεχούμενοι» είναι ευρωπαίοι φοιτητές στα βρετανικά πανεπιστήμια, ενόψει Brexit; Συνεχίζεται το πρόγραμμα Εράσμους; Είναι μερικά από τα ερωτήματα που απασχολούν χιλιάδες φοιτητές της Ευρώπης.

Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία (DLF), η Βίβιαν Στερν, επικεφαλής της Universities UK International, αναγνωρίζει ότι, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, το Brexit θα επιφέρει «σκληρό πλήγμα» για τα βρετανικά πανεπιστήμια, κάτι που αναμένεται να φανεί και στη μείωση του αριθμού των ξένων φοιτητών.

Υποστηρίζει ωστόσο ότι έχει γίνει η κατάλληλη προετοιμασία, ώστε «μακροπρόθεσμα η ποιότητα να επικρατήσει και πάλι, προσελκύοντας περισσότερους φοιτητές από όλη την Ευρώπη». Άλλωστε, επισημαίνει η διευθύντρια της Universities UK International, τα βρετανικά πανεπιστήμια έχουν εξαιρετική φήμη και καταλαμβάνουν πάντοτε υψηλές θέσεις σε όλα τα διεθνή rankings.

Επί της ουσίας: Ο δημοσιογράφος της γερμανικής ραδιοφωνίας θέλει να μάθει, εάν, στο μέλλον, οι Ευρωπαίοι φοιτητές θα θεωρούνται «overseas students», με αποτέλεσμα να εκτοξευθούν τα δίδακτρα που θα κληθούν να πληρώσουν στα βρετανικά πανεπιστήμια. Η απάντηση της κ.Στερν: «Ακόμη είναι πολύ νωρίς για να περιγράψουμε τί ακριβώς θα γίνει. Και παρεμπιπτόντως θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι οι overseas students δεν πληρώνουν πάντοτε πολύ περισσότερα χρήματα από τους φοιτητές που προέρχονται από την ΕΕ, αυτό εξαρτάται και από το αντικείμενο σπουδών ή το πανεπιστήμιο. Αλλά ένα μπορώ να πω: όλοι οι φοιτητές που θα αρχίσουν τις σπουδές τους το 2017, θα αντιμετωπίσουν τις ίδιες συνθήκες, ως προς το οικονομικό, όπως και οι Βρετανοί φοιτητές. Το εγγυάται η κυβέρνησή μας. Ζητούμε να ισχύσει το ίδιο και για το 2018 και ελπίζουμε ότι σύντομα θα έχουμε καλά νέα».

«Ζήτημα συμφωνίας» το πρόγραμμα Εράσμους

Ένα άλλο ζήτημα που ενδιαφέρει εκατομμύρια φοιτητές σε όλη την Ευρώπη είναι η συμμετοχή στο πρόγραμμα ανταλλαγών «Εράσμους», που ξεκίνησε το 1987 και έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες της ΕΕ. Και αυτό γιατί δίνει στους φοιτητές τη δυνατότητα να πάρουν «μία πρώτη γεύση» από την Ευρώπη, περνώντας έξι μήνες στη χώρα και το πανεπιστήμιο της επιλογής τους, και μάλιστα με οικονομική υποστήριξη. Θα συνεχίσει η Βρετανία να συμμετέχει στο πρόγραμμα, ακόμα και μετά την αποχώρησή της από την ΕΕ; Η κ.Στερν επισημαίνει: «Το Εράσμους, όπως και πολλά άλλα προγράμματα της ΕΕ, είναι ανοιχτό και για τα κράτη που δεν είναι μέλη. Αλλά αυτό εξαρτάται από τη συμφωνία που υφίσταται ανάμεσα στην ʻτρίτη χώραʼ και την ΕΕ. Και εδώ ακριβώς πρέπει να εξηγήσουμε στην κυβέρνησή μας και στους εκπροσώπους των Βρυξελλών ότι αυτό είναι σημαντικό για όλους μας. Είναι μία win-win-situation να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στην Ευρώπη φοιτητές και ερευνητές υπό την σκέπη του προγράμματος Εράσμους».

Λιγότερο γνωστό στην κοινή γνώμη, αλλά εξαιρετικά σημαντικό για τους γνωρίζοντες, είναι το πρόγραμμα ερευνητικών ανταλλαγών Horizon 2020. Η Βρετανία συμμετέχει σήμερα σε περισσότερες δράσεις του Horizon 2020 απ΄ότι η Γερμανία. Η επικεφαλής της Universities UK International κάνει λόγο για ένα «μοναδικό» πρόγραμμα που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο. Όχι τόσο λόγω της προβλεπόμενης χρηματοδότησης, αλλά κυρίως γιατί προσφέρει σπάνιες ευκαιρίες διασύνδεσης και επικοινωνίας ανάμεσα σε ερευνητές κορυφαίων ιδρυμάτων από όλη την Ευρώπη. «Ένα μεγάλο κομμάτι της επιστημονικής προόδου γίνεται εφικτό μόνον όταν συνεργάζονται πολλοί ερευνητές από πολλές χώρες. Γι αυτό, η βρετανική κυβέρνηση πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε αυτά τα δίκτυα ανταλλαγών. Αυτό δεν είναι καλό μόνο για τη Βρετανία, ολόκληρη η Ευρώπη επωφελείται», σημειώνει η κ.Στερν.

«Ευπρόσδεκτοι οι Ευρωπαίοι»

Τελευταίο, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, το ερώτημα για τις αντι-ευρωπαϊκές κορώνες που ακούγονται κατά καιρούς στη Βρετανία από συγκεκριμένους πολιτικούς, αλλά και ορισμένα- ελάχιστα ευτυχώς- κρούσματα βίας και ρατσιστικής συμπεριφοράς με θύματα ευρωπαίους πολίτες. «Είναι ακόμη ευπρόσδεκτοι οι Ευρωπαίοι στη Βρετανία;» διερωτάται ο δημοσιογράφος της γερμανικής ραδιοφωνίας. Η απάντηση της κ.Στερν: «Ναι, οι Ευρωπαίοι είναι θερμά ευπρόσδεκτοι στη Βρετανία και στα πανεπιστήμιά μας. Έχω μιλήσει με πολλούς πρυτάνεις μετά το δημοψήφισμα του Brexit και όλοι μου λένε πόσο σημαντικοί είναι οι ευρωπαίοι συνεργάτες και φοιτητές στο πανεπιστήμιό τους. Τους αγαπάμε, θέλουμε να τους κρατήσουμε εδώ και καθημερινά αγωνιζόμαστε απέναντι στην κυβέρνησή μας για να προστατευθούν τα δικαιώματά τους».

Deutsche Welle

Πληροφοριοδότες... στη μάχη για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής

Οι πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος («whistleblowers») ως «όπλο» κατά της διαφθοράς ήταν το θέμα συζήτησης που έγινε, στο πλαίσιο φεστιβάλ ταινιών ντοκιμαντέρ με το ίδιο αντικείμενο, που διοργάνωσαν από κοινού το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, η ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE/NGL) και ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου.

Στη συζήτηση συμμετείχαν, εκτός από τον Έλληνα ευρωβουλευτή, ο υπουργός Επικρατείας Χριστόφορος Βερναρδάκης, η ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών και μέλος της εξεταστικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη φοροαποφυγή, Βιρζινί Ροζιέρ, και ο «whistleblower» Ρούντολφ Έλμερ.

Στη συζήτηση, ο υπουργός Επικρατείας, Χριστόφορος Βερναρδάκης, ξεκίνησε την ομιλία του από κάποιες αφορμές που έδωσε τις προάλλες η εγχώρια πολιτική επικαιρότητα. «Ακούσαμε την περασμένη εβδομάδα έναν πρώην πρωθυπουργό (σ.σ. αναφορά στον Κώστα Σημίτη) να λέει ότι η διαφθορά είναι κοινωνικό φαινόμενο... προφανώς ήθελε να πει ότι είναι φυσικό φαινόμενο. Άποψη κάτω από την οποία υποκρύπτεται η αντίληψη, "αφού όλοι, λίγο πολύ, είναι μέσα στη διαφθορά, τότε τι ψάχνετε;". Αντίληψη που διατυπώθηκε και μέσα από την περίφημη φράση ενός άλλου... αξιόλογου ανθρώπου, τη φράση "μαζί τα φάγαμε"» σημείωσε ο κ. Βερναρδάκης, «καρφώνοντας» και τον Θεόδωρο Πάγκαλο.

Με τον τρόπο αυτό, το παλαιό πολιτικό σύστημα αθωώνει τις καταστάσεις αυτές, υποστήριξε ο υπουργός, για να συμπεράνει: «Όχι, η διαφθορά δεν είναι κοινωνικό-φυσικό φαινόμενο».

Κατά την άποψη Βερναρδάκη, μάλιστα, η μεταφορά πόρων από τους φτωχούς στους πλούσιους δεν γίνεται μόνο μέσω του κλασικού μηχανισμού της υπεραξίας, αλλά και μέσω της διαφθοράς. «Κάθε ευρώ της Novartis είναι ευρώ που αποσπάται από τη δημόσια Υγεία, εν γένει από το κοινωνικό κράτος και τα δικαιώματα» τόνισε, αναφερόμενος στην πολύκροτη υπόθεση.

Ο ίδιος εξήγγειλε την ψήφιση, μέσα στο 2017, πληρέστερης νομοθεσίας για την προστασία των πληροφοριοδοτών, υπογραμμίζοντας συγχρόνως τη συμβολή της κοινωνίας στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος.

Τον εξόχως σημαντικό ρόλο που παίζουν στην εποχή μας οι πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος υπογράμμισε, με τη σειρά του, και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου.

«Χάρη σε αυτούς μαθαίνουμε την αλήθεια» ανέφερε και έφερε μερικά τέτοια παραδείγματα (Σνόουντεν, Ασάνζ, Μάνινγκ). Από τις διάφορες λίστες φοροδιαφυγής «τα κράτη κερδίζουν χρήματα και, αν συγκεντρώνονταν τα ποσά αυτά, δεν θα υπήρχαν χρέη», συμπλήρωσε.

Γι' αυτό, τους πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος «θα έπρεπε να τους αντιμετωπίζουν ως ήρωες, αντί να τους καταδιώκουν», ενώ «υπάρχει ανάγκη για προστασία των whistleblowers, χωρίς "παράθυρα"», επισήμανε.

Ο κ. Κούλογλου μίλησε όμως και για υποθέσεις που απασχολούν ή απασχόλησαν τη χώρα μας: Panama Papers, Novartis. Για την τελευταία αυτή υπόθεση ανέφερε πως μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερη από εκείνην της Siemens και πως «εμπλέκονται δύο πρώην πρωθυπουργοί, ένας πρώην αντιπρόεδρος και πρώην υπουργοί».

usay.freepages.gr (Με πληροφορίες από ΑΠΕ)

Κρισναμούρτι: Γιατί θέλουμε όλοι να έχουμε ένα σύντροφο;

Στο παρακάτω απόσπασμα του Κρισναμούρτι, από το βιβλίο «Η αίσθηση της ευτυχίας» Κρισναμούρτι – εκδόσεις Καστανιώτη, διαβάζουμε την τοποθέτηση του για την επιθυμία που έχουμε όλοι να έχουμε ένα σύντροφο.

Γιατί, λοιπόν, θέλει κανείς να έχει κάποιο σύντροφο; Δεν μπορείς να ζεις μόνος σου ή μόνη σου σ΄αυτό τον κόσμο χωρίς να παντρευτείς, χωρίς να έχεις παιδιά, χωρίς φίλους; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να ζουν μόνοι, γι΄αυτό θέλουν να έχουν συντρόφους. Χρειάζεται τεράστια νοημοσύνη για να είναι κανείς μόνος – και πρέπει να είσαι μόνος, για να ανακαλύψεις τι είναι Θεός, τι είναι αλήθεια.

Είναι ωραίο να έχεις κάποιο σύντροφο, τον άντρα σου ή τη γυναίκα σου, κι επίσης να έχεις μωρά. Αλλά, βλέπετε, χανόμαστε μέσα σ΄όλο αυτό το πράγμα, χανόμαστε μέσα στην οικογένεια, μέσα στη δουλειά μας, στην πλήξη, στη ρουτίνα μιας ζωής που φθείρει. Κι όλα αυτά μας γίνονται συνήθεια, οπότε μετά και μόνο η σκέψη ότι μπορεί να ζήσουμε μόνοι γίνεται τρομακτική, φοβόμαστε μήπως πραγματοποιηθεί.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αφιερώσει όλη μας την πίστη σ΄ένα πράγμα, έχουμε «βάλει όλα μας τα αυγά σ΄ένα καλάθι», κι έτσι πιστεύουμε ότι στη ζωή μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τον ή τη σύντροφό μας, την οικογένειά μας και τη δουλειά μας. Αν όμως υπάρχει πλούτος στη ζωή κάποιου, όχι ο πλούτος του χρήματος ή των γνώσεων που οποιοσδήποτε μπορεί ν΄αποκτήσει, αλλά εκείνος ο πλούτος που είναι η χωρίς αρχή και τέλος κίνηση της αλήθειας, αν υπάρχει αυτός ο πλούτος, τότε η συντροφικότητα γίνεται δευτερεύον ζήτημα.

Αλλά, βλέπετε, η εκπαίδευση δεν μας μαθαίνει να είμαστε μόνοι. Κάνετε ποτέ ένα περίπατο μόνοι σας; Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνεις μόνος στην εξοχή, στη θάλασσα ή σε κάποιο πάρκο, να κάθεσαι κάτω από ένα δέντρο – όχι μ΄ένα βιβλίο, όχι με συντροφιά, αλλά μόνος σου – και να παρατηρείς τα φύλλα που πέφτουν, ν΄ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, να παρακολουθείς το πέταγμα ενός πουλιού και τις ίδιες σου τις σκέψεις καθώς κυνηγάνε η μία την άλλη στον ουρανό του νου σου.

Αν μπορείς να μένεις μόνος σου και να παρατηρείς όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ανακαλύψεις απίστευτα πλούτη που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να φορολογήσει, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξαγοράσει και που δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν.

 enallaktikidrasi.com

Το... μεγάλο κόλπο του Σώρρα για τα βαγόνια του μετρό στους Ολυμπιακούς

Τις δικές του… «επενδύσεις», προσπαθούσε να κάνει ο Αρτέμης Σώρρας - καταζητούμενος και κατηγορούμενος πλέον για απάτη και καταδικασμένος για υπεξαίρεση - κατά την περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων.

Η εφημερίδα «Έθνος» παρουσιάζει έγγραφα μέσα από τα οποία προκύπτει ότι ο Σώρρας προσπάθησε να εμφανισθεί ως εκπρόσωπος εταιριών, διεκδικώντας χρήματα για δήθεν συμβουλευτικές, διαμεσολαβητικές και ειδικής πληροφόρησης υπηρεσίες που παρείχε σε κατασκευάστρια κορεατική εταιρεία για την προμήθεια 17 συρμών από την Αττικό Μετρό.

Ο Αρτέμης Σώρρας παρουσιάζεται ως κάτοχος πληρεξούσιου, εκπροσωπώντας κοινοπραξία που με αντάλλαγμα τις δήθεν υπηρεσίες της αξίωνε την εκχώρηση 8,5 εκατ. ευρώ. Σε έγγραφο με ημερομηνία 20 Οκτωβρίου 2001, απαιτεί 1,7 εκ. ευρώ για ατομικές υπηρεσίες του καθώς και 6,8 εκ. ευρώ για «την κοινοπραξία που εκπροσωπεί».

Αποκαλυπτική είναι η απάντηση μεγάλου δικηγορικού γραφείου της Κύπρου που εκπροσωπεί την κατασκευάστρια εταιρεία και η οποία καταλήγει: «η απαίτησή τους να αμειφθούν είναι απαράδεκτη και δεν δύναται να ικανοποιηθεί». Η εταιρεία κάνει επίσης λόγο για στελέχη φαντάσματα της εν λόγω κοινοπραξίας. 

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, ο Σώρρας μεθόδευσε τις κινήσεις του, προκειμένου να εισπράξει σημαντικό ποσό εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Πάντως οι προσπάθειές του δεν φαίνεται να ευοδώθηκαν.

 tvxs.gr

Τα σενάρια για το μέλλον της ΔΕΗ...

Η πώληση ποσοστού 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, μαζί με ορισμένα ορυχεία, φαίνεται να είναι το επικρατέστερο σενάριο προκειμένου να απεμπλακεί το ενεργειακό «αγκάθι» από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών και να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος.

Δεν έχει προσδιοριστεί ακόμη ποιες μονάδες θα πουληθούν, ωστόσο οι θεσμοί πιέζουν να μπουν στο market test του ερχόμενου Σεπτεμβρίου όχι μόνο τα παλαιότερα λιγνιτικά εργοστάσια της επιχείρησης (Αμύνταιο, Καρδία) -τα οποία προβλέπεται σε λίγα χρόνια να τεθούν εκτός λειτουργίας- αλλά και πιο σύγχρονα (όπως π.χ. Μελίτη στη Φλώρινα και Αγίου Δημητρίου στην Πτολεμαΐδα). Εφόσον υπάρξει ενδιαφέρον από επενδυτές, η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε σχετική νομοθετική ρύθμιση μέχρι το τέλος της χρονιάς η οποία θα καθορίζει τον αριθμό και τη σύνθεση των μονάδων που θα πουληθούν, ενώ η διαδικασία πώλησης θα ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2018.

Δημοπρασίες

Στο διάστημα αυτό όμως η κυβέρνηση θα επιδιώξει να ανοίξει την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας με τις δημοπρασίες ΝΟΜΕ, οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, αφού οι ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί δεν μπορούν να διαμορφώσουν χαμηλότερα τιμολόγια, χωρίς να έχουν απευθείας πρόσβαση στον λιγνίτη και στο νερό. Εξετάζεται μεταξύ άλλων να συνεχιστούν οι δημοπρασίες ενέργειας ΝΟΜΕ, όχι μόνο ως υποχρέωση της ΔΕΗ, αλλά και εκείνων των ιδιωτών που θα αποκτήσουν από αυτήν λιγνιτικά εργοστάσια.

Οι υδροηλεκτρικές μονάδες μένουν για την ώρα εκτός σχεδίου, ωστόσο θα επανέλθουν σε περίπτωση που το market test του Σεπτεμβρίου δεν συγκεντρώσει το απαιτούμενο επενδυτικό ενδιαφέρον. Οι θεσμοί επιμένουν ακόμα και στην πώληση του 17% της ΔΕΗ από το ΤΑΙΠΕΔ και στη μη μεταβίβαση του ποσοστού στο Υπερταμείο, κάτι που διεκδικεί η ελληνική πλευρά. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ΤΑΙΠΕΔ οδεύουν προς πώληση άμεσα και τα χρήματα πάνε στο χρέος, ενώ στο Υπερταμείο υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης σε άλλους τομείς.

Αύριο πάντως η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ θα παρουσιάσει τις θέσεις της για τις σχεδιαζόμενες πωλήσεις μονάδων της ΔΕΗ καθώς και για τη γενικότερη πορεία του ομίλου.

M.A 

ethnos.gr 

Νέο μπέρδεμα με τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς

  

Μετά το αλαλούμ με τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών για 1,5 εκατομμύριο αυτοαπασχολούμενους, οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ θα κληθούν να λύσουν άλλον έναν… άλυτο γρίφο: τον υπολογισμό της «προσωπικής διαφοράς» για 2,8 εκατομμύρια συνταξιούχους. 

Το εγχείρημα που υποτίθεται ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τον προσεχή Σεπτέμβριο, αναμένεται να προκαλέσει στις υπηρεσίες του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης τεράστιες δυσκολίες καθώς… στατιστικά δεν υπάρχουν. Ενώ λοιπόν η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους θεσμούς το αν η προσωπική διαφορά θα καταργηθεί από το 2019 ή αν οι μειώσεις των συντάξεων θα γίνουν σε δύο ετήσιες δόσεις, το ερώτημα «ποια είναι η προσωπική διαφορά για κάθε συνταξιούχο» πολύ δύσκολα θα απαντηθεί. Στοιχεία για τα εισοδήματα των υφιστάμενων συνταξιούχων ώστε να υπολογιστεί ο «συντάξιμος μισθός» δεν υπάρχουν ενώ χωρίς «συντάξιμο μισθό» -το βασικό στοιχείο πάνω στο οποίο στηρίζεται ο υπολογισμός της σύνταξης με τον νόμο Κατρούγκαλου- η προσωπική διαφορά δεν υπολογίζεται. Έτσι, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι για μια ακόμη φορά, οι μειώσεις στις συντάξεις θα έχουν «οριζόντιο χαρακτήρα» με την κυβέρνηση να εστιάζει το ενδιαφέρον της στο να διαφυλαχθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι καθώς και οι δικαιούχοι αναπηρικών ή συντάξεων χηρείας.

Τι σημαίνει «προσωπική διαφορά»; Πώς υπολογίζεται και τι θα αλλάξει στη ζωή των συνταξιούχων με την κατάργησή της; Ουσιαστικά, είναι η διαφορά στη σύνταξη που παίρνουν σήμερα 2,8 εκατομμύρια συνταξιούχοι με τη σύνταξη που θα έπαιρναν αν ο υπολογισμός γινόταν εκ νέου με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου. Η κυβέρνηση μέχρι τώρα διερρήγνυε τα ιμάτιά της ότι η προσωπική διαφορά θα έμενε αλώβητη. Αυτό δεν θα συμβεί και το μόνο που θα αποφασιστεί τις επόμενες ημέρες είναι αν θα εξαφανιστεί από το 2019 ή αν θα φτάσουμε και στο 2020. Ακόμη όμως και αν η Βουλή ψηφίσει την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, τι θα γίνει στην πράξη; Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι αμέτρητα:

1. Με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου, η νέα σύνταξη αποτελεί το άθροισμα της εθνικής (384 ευρώ) και της αναλογικής η οποία υπολογίζεται με βάση τις μέσες αποδοχές για την περίοδο μετά το 2002 προσαρμοσμένες (μετά και τη σχετική τροπολογία που πέρασε το υπουργείο Εργασίας) με βάση τον δείκτη τιμών καταναλωτή. Πώς λοιπόν θα γίνει ο υπολογισμός της σύνταξης ενός ανθρώπου συνταξιοδοτήθηκε πριν από το 2002; Ούτε καν μηχανογραφημένα στοιχεία για τις αποδοχές του δεν υπάρχουν.

2. Σε χιλιάδες συνταξιούχους λόγω του θεσμού της «κατώτατης σύνταξης» που υπήρχε (ή της πριμοδότησης με έως και 220 ευρώ που εφαρμοζόταν ιδίως στο ΤΕΒΕ) οι υφιστάμενες συντάξεις είναι υψηλότερες ακόμη και πάνω από 35% σε σχέση με το ποσό που βγάζει ο νόμος Κατρούγκαλου. Θα εξαφανίσει η κυβέρνηση το ένα τρίτο των αποδοχών ακόμη και συνταξιούχων που εισπράττουν λιγότερα από 1000 ευρώ τον μήνα;

3.Τόσο στις αναπηρικές συντάξεις όσο και στις συντάξεις χηρείας, ο νόμος Κατρούγκαλου βγάζει μειώσεις άνω του 20%. Θα προστατευτούν αυτές οι ευαίσθητες ομάδες συνταξιούχων και πώς; 

Είναι αμφίβολο αν η διάταξη που θα καταθέσουν στη Βουλή με την επίτευξη της συμφωνίας (όποτε αυτή γίνει) θα ξεκαθαρίζει το τοπίο. Το πιθανότερο είναι ότι ο νόμος θα παραπέμπει σε εφαρμοστική απόφαση κάτι που σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι θα χρειαστεί να περιμένουν πολύ καιρό προκειμένου να μάθουν τι θα τους περιμένει από το 2019.

 thetoc.gr

Αλλάζουν το Δημόσιο 1.000 άριστοι;

  

Η ιδέα είναι απλή. Αφού έχουν όλα πια δοκιμαστεί, αφού ο μεγάλος ασθενής δεν ανταποκρίνεται σε καμία αγωγή, τι μένει; Η μεταμόσχευση. Και δη η μεταμόσχευση εγκεφάλου.

Ο ασθενής είναι βέβαια το ελληνικό κράτος, που επτά χρόνια τώρα αποδεικνύεται ανεπίδεκτο μεταρρύθμισης. Το μόσχευμα που θα έσπαγε τον φαύλο κύκλο θα μπορούσε να είναι οι Ελληνες της διασποράς. Της νέας διασποράς. Με την κατάρτιση και την εμπειρία που έχουν αποκτήσει σε διεθνείς οργανισμούς, πανεπιστήμια και επιχειρήσεις του εξωτερικού, θα μπορούσαν να αποτελέσουν δύναμη αναζωογόνησης των ελληνικών θεσμών. Αρκεί κατ’ αρχήν να τους δινόταν το κίνητρο.

Κάπως έτσι το συνέλαβαν οι ερευνητές του Ινστιτούτου Max Planck της Χαϊδελβέργης, ο Armin von Bogdandy και ο Μιχάλης Ιωαννίδης. Η φόρμουλα που κατέστρωσαν προβλέπει τη «στρατολόγηση» στελεχών για την ελληνική διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι Βρυξέλλες, με τις διαδικασίες πρόσληψης και αξιολόγησης προσωπικού που έχουν αναπτύξει, θα επιλέξουν 500 με 1.000 στελέχη, αποκλειστικώς Ελληνες, για θέσεις-κλειδιά στο ελληνικό κράτος. Ο διαγωνισμός θα είναι ανοικτός στους Ελληνες που εργάζονται στην Ελλάδα. Πρωτίστως όμως θα στοχεύει στην παλιννόστηση του ταλέντου που έχει μεταναστεύσει. Δηλαδή στην προσέλκυση ανθρώπων που, αν και εξοικειωμένοι με την ελληνική πραγματικότητα, δεν έχουν συνάφεια με την εγχώρια διοικητική και πολιτική κουλτούρα. Οι Βρυξέλλες δεν θα τους προσλάβουν μόνο. Θα αναλάβουν, σύμφωνα με την πρόταση, και τη μισθοδοσία τους.

Δομικά προβλήματα

Η ιδέα ακούγεται όντως απλή, αλλά εγείρει σοβαρές ενστάσεις που δεν περιορίζονται μόνο στις προφανείς νομικές και πρακτικές δυσκολίες. Αμφισβητούν και το ίδιο το σκεπτικό της. Αμφισβητούν το κατά πόσον μπορεί να αποδώσει η εγκατάσταση μιας ελίτ στην κορυφή της διοίκησης, χωρίς να έχει αλλάξει το σώμα της διοίκησης. Τι θα καταφέρουν τα πρόσωπα, αν δεν έχουν πρώτα σπάσει οι συστημικές αγκυλώσεις;

«Η ελληνική διοίκηση δεν έχει οργανογράμματα. Εχει ανάποδη πυραμίδα – πολλά αφεντικά και λίγους υπαλλήλους. Είναι μεξικανικός στρατός», λέει στέλεχος που συμμετείχε στην Task Force της Κομισιόν, της ομάδας υπό τον Χορστ Ράιχενμπαχ που από το 2011 μέχρι τον Ιούνιο του 2015 συνεργάστηκε με τις ελληνικές αρχές για να προωθήσει διαρθρωτικές αλλαγές. «Ακόμη κι αν φέρεις 500 ανθρώπους, 500 διαμάντια, θα είναι σαν να τα πετάς στη λάσπη», επισημαίνει η ίδια πηγή.

Με τις διαπιστώσεις για τα δομικά προβλήματα της διοίκησης συμφωνεί και ένας από τους εμπνευστές της, ο Μιχάλης Ιωαννίδης. Στα 33 του, ο ερευνητής του Max Planck δεν έχει εργαστεί ποτέ στην Ελλάδα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο εξωτερικό και εργάζεται έκτοτε στη Γερμανία. Περιπτώσεις σαν τη δική του αντιπροσωπεύουν το συνεχώς διερυνόμενο αρνητικό ισοζύγιο ανθρώπινου δυναμικού μεταξύ ευρωπαϊκού Βορρά και ευρωπαϊκού Νότου. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επωφεληθεί από τις επενδύσεις της σε ανθρώπινο κεφάλαιο. Χρειάζεται επειγόντως καταρτισμένο προσωπικό, αλλά δεν μπορεί να το κρατήσει. Σύμφωνα με τον Ιωαννίδη, «η πρότασή μας έχει και τη λογική ότι η Ε.Ε. καλείται να φέρει κάποιους πίσω, ως αντίμετρο στο brain drain». Πεντακόσιοι είναι, βέβαια, λίγοι. Αλλά «από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή», λέει.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ -  kathimerini.gr

Και δεύτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε την 13η σύνταξη της κυβέρνησης..!

Και δεύτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε την 13η σύνταξη της κυβέρνησης. Ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης παραδέχθηκε πως πήρε το έκτακτο επίδομα και κατηγόρησε το «τυφλό» ηλεκτρονικό σύστημα για την πίστωση του ποσού στον λογαριασμό του.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επεσήμανε πως το πρόβλημα που ανέκυψε έπρεπε να είχε προβληθεί και λυθεί και τόνισε πως όσα επιδόματα πιστώθηκαν λανθασμένα θα επιστραφούν με ρύθμιση της κυβέρνησης.

Ο κ. Μηταφίδης είναι ο δεύτερος κυβερνητικός βουλευτής που αποκαλύπτεται ότι έλαβε την ενίσχυση για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μετά τον Γεράσιμο Μπαλαούρα, ο οποίος παραδέχθηκε στο CNN Greece ότι είχε λάβει το ποσό, αλλά το επέστρεψε.

«Πληρώνουμε ξένες αμαρτίες. Πληρώνουμε τις αμαρτίες του ηλεκτρονικού συστήματος, το οποίο αυτομάτως έβαλε σε όσους είχαν σύνταξη μέχρι 800 ευρώ το επίδομα των 300 ευρώ», δήλωσε ο κ. Μηταφίδης μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Εμείς, όσοι αξιωθήκαμε να μπούμε στη Βουλή και ήμασταν συνταξιούχοι, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο παίρνουμε το 30% της σύνταξης μας. Επομένως όταν το ''τυφλό'' αυτό σύστημα, το πρόγραμμα του είδε ότι η σύνταξη μας είναι στα περίπου 400 ευρώ - γιατί από εκεί γίνονται και οι κρατήσεις μας - έδωσε και τα 300 ευρώ. Εγώ έχω πει, όμως, όταν το ανακαλύψαμε, πως αυτό θα έπρεπε να είχε δοθεί με εισοδηματικά κριτήρια και επομένως θα πρέπει να το επιστρέψουμε ως αχρεωστήτως καταβληθέν», πρόσθεσε ο βουλευτής.

Αναφορικά με την επιστροφή ή μη του επιδόματος ο βουλευτής αποκάλυψε πως η κυβέρνηση ετοιμάζει ρύθμιση για την επιστροφή των χρημάτων και αναφορικά με την κριτική που έχει εκφραστεί για το θέμα έκανε λόγο για «σπέκουλα» και «λαϊκισμό».

«Θα υπάρξει από την πλευρά της κυβέρνησης μια ρύθμιση για να επιστραφούν τα επιδόματα. Κατά τη γνώμη μου έπρεπε να το προβλέψουν. Ο τρόπος, όμως, ο εσπευσμένος που δόθηκε το επίδομα για να προλάβουμε τις γιορτές των Χριστουγέννων, δημιούργησε κι αυτά τα προβλήματα. Τα υπόλοιπα είναι σπέκουλα, λαϊκισμός και μια προσπάθεια να κινητοποιήσουν αντικοινοβουλευτικά χαρακτηριστικά και να δημιουργήσουν ένα κλίμα δημαγωγίας εις βάρος των βουλευτών», είπε χαρακτηριστικά.