Ο ευτελισμός της ελληνικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας

Όποιος απορεί από πού αντλούν οπαδούς τα κόμματα και οι ομάδες που αποστρέφονται τη Δημοκρατία δεν έχει παρά να στρέψει το βλέμμα του στο ελληνικό κοινοβούλιο. Εκεί θα βρει την αιτία του κακού. Όταν η ίδια η Βουλή απαξιώνει τον εαυτό της και το ρόλο της ως εκφραστή της Δημοκρατίας δεν περιμένουμε από τους πολίτες να έχουν απαιτήσεις και πίστη στη Δημοκρατία.

Τρανό παράδειγμα εξευτελισμού της κοινοβουλευτικής διαδικασίας είναι και το νομοσχέδιο 1.000 σελίδων, που κατέθεσε το Σάββατο αργά το βράδυ η κυβέρνηση και το οποίο περιλαμβάνει το πακέτο των 140 μέτρων που συμφώνησε με τους δανειστές σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Τα αχρείαστο Τέταρτο μνημόνιο.

Το μνημόνιο- πολυνομοσχέδιο θα εισαχθεί σήμερα Δευτέρα στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές για συζήτηση σήμερα και αύριο με τη διαδικασία του κατεπείγοντως και την Πέμπτη θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Βουλή με την ίδια διαδικασία!

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν αισθάνεται την ανάγκη να διαβάσουν το νομοσχέδιο οι βουλευτές της για να το ψηφίσουν. Μια αρπακόλα ματιά με τις απαραίτητες ορμηνίες από τους πολιτικούς ινστρούχτορες είναι αρκετή. Άλλωστε, οι λοβοτομημένοι αριστεροί εγκέφαλοι ψηφίζουν ό,τι νάναι. Όπως και οι πρώην Καραμανλικοί  συγκυβερνήτες τους.

Ο Στάθης Παναγούλης, πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ  και νυν ανεξάρτητος ήταν καταπέλτης για τους πρώην συναδέρφους του. Έστειλε μια λιτή επιστολή την περασμένη εβδομάδα στον πρόεδρο της Βουλής και του ζητούσε να δώσει αμέσως το πολυνομοσχέδιο στους βουλευτές για μελέτη με τη «δολοφονική» επισήμανση:

«Πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχουν και βουλευτές που δεν είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία»!

Η κυβέρνηση, λοιπόν, δεν αισθάνεται ούτε καν την ανάγκη να υπάρχει και υπεύθυνα ενημερωμένη αντιπολίτευση στα ανύπαρκτα χρονικά περιθώρια μελέτης των 1.000 σελίδων μέτρων. Η άσκηση αντιπολίτευσης σε επίπεδο σοβαρότητας και όχι εξυπνακισμών και αλήτικων εκφράσεων δεν είναι στην κουλτούρα των συγκυβερνητών, όπως έχουν αποδείξει και οι δυο στη Βουλή.

Και αν αυτά συμβαίνουν με πολλά νομοσχέδια, περίπου σαν παγιωμένο κοινοβουλευτικό ήθος, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν νόμο που θα καθορίζει την τύχη των πολιτών για τουλάχιστον 6 χρόνια ακόμα, αλλά και την πολιτική των κυβερνήσεων μετά και από τη σημερινή κυβέρνηση.

Η Βουλή, λοιπόν, έχει ήδη καταργήσει τον εαυτό της και την όποια εθνική ανεξαρτησία με την ψήφιση του α’ μνημόνιου, που επέτρεπε στον υπουργό των Οικονομικών να περνάει μέτρα χωρίς να απαιτείται η έγκριση της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου.

Πριν απ αυτό είχε ήδη απαξιώσει τον εαυτό της με τα δήθεν κατεπείγοντα νομοσχέδια που κατέθεταν οι κυβερνήσεις μόνο και μόνο για να επιβάλλονται στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και με τις εγκρίσεις άρθρων νύχτα, χωρίς οικονομοτεχνικές μελέτες, έτσι, επειδή οι κυβερνήσεις ήθελαν να άρχουν χωρίς έλεγχο. «Ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις τι θα κάνω», κατά το κομπλεξικό ρωμέικο.

Και ενώ αυτά συνέβαιναν επί τουλάχιστον 35 χρόνια πριν ενσκήψει στη χώρα η λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ετούτοι εδώ, που έλεγαν πως θα’ ταν άλλοι, έχουν καταντήσει το κοινοβούλιο κουρελόχαρτο αντί για ναό της Δημοκρατίας με διαρκείς παραβιάσεις του κανοινισμού και διαρκείς νομοθετήσεις παράνομων νόμων που πέφτουν σωρηδόν στα δικαστήρια. Επειδή η Δημοκρατία δεν τους αφορά.

Και δεν τους αφορά η Δημοκρατία επειδή η Δημοκρατία προϋποθέτει ηθική. Δηλαδή αίσθημα Δικαίου. Οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν για σημαία τους τη Λενινιστική ηθική. Σύμφωνα με την οποία η ηθική είναι μια μικροαστική στρέβλωση και συνήθεια.

Και, σύμφωνα μ αυτή την οπτική η μόνη ηθική που πρέπει να καθοδηγεί τη θεωρία και την πράξη είναι η επίτευξη του τελικού στόχου «με όποια μέσα χρειάζεται».

Αν απορεί κανείς πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν βουλευτές και ιδεολογικά στελέχη που πιστεύουν το άλφα και διαρκώς ψηφίζουν εναντίον του άλφα, σε βάρος του άλφα και τελικά εναντίον εκείνου τον οποίο υποτίθεται ότι υπερασπίζονται, δηλαδή του λαού, δεν έχουν παρά να μελετήσουν τη Λενινιστική θεώρηση του επαναστατικού δρόμου: Κάνουμε τα πάντα αρκεί να φτάσουμε στο στόχο.

Αυτό δεν το λες και ηθική, ακόμα κι αν ο στόχος είναι η παγκόσμια ισότητα και ευτυχία . Για έναν απλό λόγο. Γιατί η χρησιμοποίηση «κάθε μέσου» καλλιεργεί την ανηθικότητα, την έλλειψη εμπιστοσύνης, την αρπαγή, την εξαφάνιση των ενοχών και τελικά οδηγεί στο αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Στον αμοραλισμό. Με αγριάνθρωπους, όμως, δεν μπορείς να φτιάξεις ευτυχισμένη κοινωνία.

Φυσικά, το παραπάνω άλλοθι της Λενινιστικής σκέψης ισχύει για όσους από τους ΣΥΡΙΖαίους είναι ακόμα ιδεολόγοι. Δηλαδή για τους ελάχιστους. Γιατί οι υπόλοιποι δεν είναι παρά καρεκλόβιοι εξουσιαστές και ψιλικατζήδες τρόφιμοι του δημόσιου ταμείου.

Μ αυτά τα παραδείγματα, αναρωτιώνται μερικοί γιατί έχουν γυρίσει την πλάτη στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία οι 500.000 που ψηφίζουν Χρυσή Αυγή και οι χιλιάδες νέοι και οι μπαχαλάκηδες, που λένε κατάμουτρα «ποια Δημοκρατία! Πλάκα μας κάνετε;» Αυτά βλέπουν, αυτά κάνουν. Επειδή η ίδια η Δημοκρατία φτύνει τα μούτρα της μέσα στον υποτιθέμενο ναό της. Που από ναός της Αθηνάς έχει καταντήσει ναός της Αφροδίτης.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης   -  liberal.gr   

Αγριο επεισόδιο Κασιδιάρη ‑ Δένδια στη Βουλή

Άγριο επεισόδιο ανάμεσα στον Ηλία Κασιδιάρη και το Νίκο Δένδια σημειώθηκε το μεσημέρι κατά την έναρξη της συζήτησης στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο.

Κατά πληροφορίες το επεισόδιο ξεκίνησε όταν ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής μιλούσε από τα έδρανα με τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας να περνά από μπροστά του. «Μη περνάς από μπροστά μου δεν βλέπει ότι μιλάω» φέρεται να είπε ο Ηλίας Κασιδιάρης με τον Νίκο Δένδια να σταματά και να του ζητά το λόγο. Η κίνηση αυτή προκάλεσε νέα αντίδραση από τον χρυσαυγίτη βουλευτή που επανέλαβε «όταν μιλάω εγώ, ρε, δεν θα περνάς από μπροστά μου».

Τη στιγμή εκείνη ο σκηνοθέτης «ξεζούμαρε» την εικόνα με βουλευτές που βρίσκονταν στην αίθουσα να καταγγέλλουν ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης απώθησε βίαια τον βουλευτή της ΝΔ και οι υπόλοιποι χρυσαυγίτες τον «έλουσαν» με μπουκάλια με νερό με τουλάχιστον δύο εξ αυτών, τον Ηλίας Λαγό και τον Χρήστο Παππά να κινούνται απειλητικά προς το μέρος του κ. Δένδια.

Απειλήθηκε σύρραξη με βουλευτές άλλων κομμάτων να αντιδρούν λεκτικά στο επεισόδιο.

Όταν η εικόνα επανήλθε ακούστηκε ο προεδρεύων της συνεδρίασης Μάκης Μπαλαούρας να φωνάζει «αποβάλλεται ο κ. Κασιδιάρης. Η φρουρά να βγάλει έξω τον κ. Κασιδιάρη».

Η ένταση συνεχίστηκε με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να φωνάζει «μολύνετε το κοινοβούλιο. Κύριε Κασιδιάρη έχετε αποβληθεί. Σας είπα έξω τον Κασιδιάρη, το έχουμε πει 100 φορές. Έχετε αποβληθεί, σας παρακαλώ πολύ να εγκαταλείψετε τα έδρανα».

  

Προσπαθώντας να επιβάλει την τάξη ο κ. Μπαλαούρας στη συνέχεια ζήτησε από τους βουλευτές του κόμματός του Τάσο Κουράκη και Νίκο Ξυδάκη να καθίσουν κάτω.

Αν και ακολούθησε πεντάλεπτη διακοπή τα πνεύματα δεν ηρέμησαν με τον Μάκη Μπαλαούρα να ζητά συγγνώμη στον Νίκο Δένδια και να ανακοινώνει την υποβολή πρότασης μομφής απέναντι στον Ηλία Κασσιδιάρη. 

    

Βουλευτές και Δικαστές στο επίκεντρο της διαφθοράς στην Ελλάδα!

Με μία έκθεση-καταπέλτη, για το ποιοί ευθύνονται, κυρίως, για την διαφθορά στην Ελλάδα, η Ομάδα Κρατών κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO), υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι, στο επίκεντρο της εκτεταμένης διαφθοράς στην Ελλάδα, βρίσκονται οι βουλευτές, οι δικαστές και οι εισαγγελείς.

Η διαφθορά λέει η έκθεση, πού πρόκειται να δοθεί σήμερα στη δημοσιότητα, αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που η Ελλάδα οδηγήθηκε στην οικονομική κρίση και στην συγκάλυψη και επέκταση της, συνέβαλλαν τα μέγιστα εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου, υπερψηφίζοντας παράνομες αποφάσεις απαλλαγής και διαγραφής ευθυνών καθώς και δικαστές και εισαγγελείς, με αδιαφανείς νομοθετικές διαδικασίες.

Καλώντας την Ελλάδα, «να διασφαλίσει την ακεραιότητα στο κοινοβούλιο και στο δικαστικό σώμα», η έκθεση της GRECO, υπογραμμίζει ιδιαίτερα ότι, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα κανόνες που να διασφαλίζουν τον έλεγχο της παράλληλης δραστηριότητας βουλευτών, των δωρεών που λαμβάνουν από «αγνώστους» επιχειρηματικούς κύκλους για την προώθηση των συμφερόντων τους καθώς και για τον έλεγχο των σχέσεων τους με «ομάδες συμφερόντων».

Η Ελλάδα βρίσκεται «σε πολύ πρώιμο στάδιο», στο θέμα του ελέγχου της ακεραιότητας των βουλευτών, τονίζεται στην έκθεση.

Η έκθεση καλεί επίσης την Ελλάδα να επανεξετάσει το σύστημα των βουλευτικών ασυλιών και να θεσπίσει κανόνες δεοντολογίας για τους βουλευτές, προκειμένου οι τελευταίοι να μην καμώνονται πως δεν γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους.

Παρά το γεγονός ότι δικαστές και εισαγγελείς υπόκεινται σε μηχανισμούς που σχετίζονται με την καριέρα και τους διαδικαστικούς κανόνες που προστατεύουν την ακεραιότητά τους, η Ελλάδα επιβάλλεται να κωδικοποιήσει τους κανόνες δεοντολογίας και να εξορθολογίσει τη γενική εποπτεία επί των δικαστών και των εισαγγελέων, επισημαίνεται στην έκθεση.

Οι σοβαρές καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων είναι εκ του πονηρού, υπονοείται, εμμέσως πλην σαφώς, στην έκθεση, στην οποία τονίζεται ότι πρέπει, επιτέλους, το δικαστικό σύστημα να αξιολογηθεί συνολικά για την λειτουργία του και να καταστεί υπόλογο για τις εκάστοτε αποφάσεις του.

Πρέπει ακόμη να επανεξετασθεί, η διαδικασία επιλογής δικαστών, για τις ανώτερες θέσεις του Δικαστικού και Εισαγγελικού Σώματος, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία τους από την εκτελεστική εξουσία.

Με την έκθεση απευθύνονται, ούτε μία ούτε δύο αλλά δεκαεννέα (19) συστάσεις προς την Ελλάδα, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πάταξη της διαφθοράς σε βουλευτές, δικαστές και εισαγγελείς.

Δείτε στο παρακάτω επισυναπτόμενο αρχείο όλη την έκθεση της Greco

Νίκος Ρούσσης

Στρασβούργο

ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ: Greco-Greece.pdf (1280 download)

reporter.gr   

Τα βρήκαν για το χρέος Τσίπρας και Λαγκάρντ;

«Αν δεν συμφωνήσει το Βερολίνο για το χρέος, αποχωρούμε από το πρόγραμμα», τόνισε η διευθύντρια του Ταμείου   

Αναλυτικά, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, Αλέξης Τσίπρας και Κριστίν Λαγκάρντ είχαν απόλυτη ταύτιση απόψεων στην ανάγκη να υπάρξει τώρα η λύση για την ελάφρυνση χρέους, με τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων άμεσα. Είναι απαραίτητη μια τέτοια εξέλιξη, υπογραμμίσθηκε στη συνάντηση, ώστε να ξεδιπλωθούν οι αναπτυξιακές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας.

Επιπλέον, στη συζήτηση, η Κρ. Λαγκάρντ επισήμανε ότι αν ο Β. Σόιμπλε επιμείνει στο ότι δεν χρειάζεται ελάφρυνση του χρέους αφενός, στο ότι δεν μπορεί να συμφωνηθεί ένα εφικτό δημοσιονομικό «μονοπάτι» μετά το 2018 αφετέρου, τότε το ΔΝΤ θα αποχωρήσει από το πρόγραμμα.

Στο σημείο αυτό, ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας αντέτεινε τότε, ότι σε μια τέτοια περίπτωση που το Ταμείο αποχωρήσει, τα μέτρα που θα ψηφισθούν μέσα στην εβδομάδα, δεν θα τύχουν εφαρμογής το 2019- 2020.

Η ανακοίνωση του ΔΝΤ

Μετά τη σημερινή συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, ο διευθυντής επικοινωνίας του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση από το Πεκίνο:

“Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ συναντήθηκε με τον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σήμερα στο Πεκίνο, στο περιθώριο της διάσκεψης για την εμπορική και οικονομική πρωτοβουλία «Μία Ζώνη – Ένας δρόμος».Είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν την πρόοδο που γίνεται στο οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας. Αντάλλαξαν απόψεις για τα επόμενα βήματα, την σημασία υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί, αλλά και την υποστήριξη από τους άλλους εταίρους της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των απαραίτητων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους,” ανέφερε χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του ΔΝΤ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χαρείτε τον, αριστεροί συγκυβερνήτες του…

Ο Καμμένος προέτρεψε δημότες να λιντσάρουν έναν Δήμαρχο. Ουδείς τον ενόχλησε και ο σοφός ψηφοφόρος τον έστειλε στη Βουλή τροπαιούχο. Ο Καμμένος αποκάλεσε πρώην Πρωθυπουργούς «προδότες» και ο προϊστάμενός του Πρωθυπουργός τον έκανε υπουργό. Τώρα συμπεριφέρθηκε σαν χούλιγκαν; Εσταξε η ουρά του γαϊδάρου!

Του  Γιώργου Καρελιά

Χούλιγκαν ή τραμπούκος; Βεβαίως, το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Αυτά είναι, συνήθως, συμπληρωματικά. Το ερώτημα ανακύπτει μετά τις χειρονομίες που έπιασε ο φωτογραφικός φακός τον Π. Καμμένο να κάνει στις κερκίδες ενός κολυμβητηρίου. Αλλά η απάντηση είναι εδώ και καιρό δεδομένη. Ας δούμε γιατί:

– Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο Πάνος Καμμένος προέτρεψε δημότες να λιντσάρουν τον δήμαρχό τους (εδώ). Eνας εισαγγελέας παράγγειλε δίωξη εναντίον του και έκτοτε αγνοείται η τύχη της. Η τύχη της δίωξης αγνοείται. Του Καμμένου η τύχη καθόλου. Αυτή η συμπεριφορά και πολλές ανάλογες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν, τού άνοιξαν διάπλατα της λεωφόρο της επιτυχίας.

– Τον Ιανουάριο του 2015 ο σοφός ελληνικός λαός τον διατήρησε στη Βουλή και αμέσως μετά ο αριστερός Πρωθυπουργός τον έκανε υπουργό.

– Τον Ιούνιο του 2015, την ώρα που ετοιμαζόταν να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο (το οποίο δεν θα υπέγραφε «ούτενεκρός»!) ο υψηλόφρων αυτός άνδρας κραύγαζε προς τους πολιτικούς αντιπάλους του: «Στα τέσσερα εσείς»!

-Δύο μήνες μετά πάλι ο σοφός ψηφοφόρος επιβράβευσε τον «πολιτικό τραμπουκισμό» του ανδρός και τον διατήρησε στη Βουλή. Ευλόγως ο αριστερός Πρωθυπουργός τον διατήρησε στην ίδια υπουργική θέση. Ευτυχώς, διότι αλλιώς, μετά το «ούτε νεκρός», θα έπρεπε να τρέχει στην Ιαπωνία, για να μάθει τι είναι το Σεπούκου.

Δεν έχει, λοιπόν, μεγάλη σημασία τι θα έκανε στις εξέδρες του κολυμβητηρίου της Βουλιαγμένης ένας χούλιγκαν και τι έκανε ο Καμμένος, ούτε πώς δικαιολογήθηκε. Αξία θα είχε αν είχε συλληφθεί, στιγματιστεί και δικαστεί το 2013, το 2014 και το 2015. Αν ο νέος (τότε) Πρωθυπουργός αρνιόταν να τον κάνει υπουργό. Αν, έστω σήμερα, ο (παλιωμένος πλέον) Πρωθυπουργός πέταγε έξω από την κυβέρνησή του τον Καμμένο.

Αυτά, όμως, δεν γίνονται. Αν γίνονταν, δεν θα συζητούσαμε σήμερα τι είναι ο Καμμένος. Είναι απλό. Ο Καμμένος είναι το είδος εκείνο του πολιτικού που δεν έχει ούτε τσίπα ούτε πέτσα. Για την τσίπα δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα.

Για την πέτσα χρειάζεται. Ο αθεόφοβος δήλωσε ότι κάποιοι οπαδοί του Ολυμπιακού έβριζαν τον ίδιο και την αδελφή του (προπονήτρια στη Βουλιαγμένη) και μάλιστα μπροστά στον ανήλικο γιο του. Τον πιστεύουμε.

Τι θα έκανε ένας εύθικτος άνθρωπος, που κατέχει και δημόσιο αξίωμα; Θα έπαιρνε το παιδί του και θα έφευγε, δηλώνοντας: «Θλίβομαι που κάποιοι χούλιγκαν δεν με άφησαν να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι, βρίζοντάς με μπροστά στο παιδί μου». Και θα μάζευε όλη τη δόξα.

Αντ’ αυτού απέδειξε ότι είναι χοντρόπετσος. Εκατσε και άκουσε όλες τις βρισιές. Και απάντησε στους ανώνυμους χούλιγκαν με την ίδια συμπεριφορά, αποκαλύπτοντας όλη το εύρος του χαρακτήρα του.

Δοξάστε τον, αριστεροί συγκυβερνήτες του… 

protagon.gr

H πρέζα της εξουσίας

Του Περικλή Κοροβέση

Το σύντομο πέρασμά μου από τη Βουλή των Ελλήνων θα μπορούσε να ήταν και μια δημοσιογραφική αποστολή στην ορατή εξουσία. Ή τουλάχιστον στη χώρα της νομοθετικής εξουσίας, που καλύπτει την πραγματική εξουσία η οποία πάντα παραμένει αόρατη και εκτός ελέγχου.

Σε αυτό το σημείωμα δεν θα ασχοληθώ με τη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, αλλά με την ανθρωπολογία του. Σαν ένα είδος ερασιτέχνη ανθρωπολόγου που παρατηρεί τη φυλή των «πολιτικών» και προσπαθεί να καταλάβει τη νοοτροπία τους και τη συμπεριφορά τους, ανεξάρτητα από το σε ποια παράταξη ανήκουν. Ας ρίξουμε μια ματιά στην υλική τους βάση.

Ο μισθός των βουλευτών είναι ίσος με αυτόν των ανώτατων δικαστών συν διάφορα επιδόματα. Επιπλέον διαθέτουν ένα πολυτελές αυτοκίνητο της αρεσκείας τους και έναν αστυνομικό που δουλεύει χωρίς ωράριο (και όχι σπάνια χρησιμοποιείται και σαν υπηρετικό προσωπικό). Οι βουλευτές έχουν στη διάθεσή τους τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους (μετακλητοί) και έναν επιστημονικό συνεργάτη.

Στην εποχή της ακραίας φτώχειας που μαστίζει τη μεγάλη πλειονότητα αυτού του λαού, αυτά τα προνόμια των πολιτικών μοιάζουν σκανδαλώδη. Αλλά υποθέτω πως ο νομοθέτης, όταν συνέταξε αυτόν τον νόμο, είχε αγαθές προθέσεις. Ηθελε να προστατέψει τον βουλευτή από την εξαγορά, να έχει τα μέσα να κάνει σωστά τη δουλειά του και να ψηφίζει κατά συνείδηση.

Και πάντοτε για το καλό του τόπου και την ευημερία αυτού του λαού. Αλλά όπως ξέρουμε όλοι μας πια, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Γιατί τέτοιος βουλευτής δεν υπάρχει. Αν ψηφίσει κατά συνείδηση και αντίθετα με το κόμμα του, διαγράφεται. Η εκλογή του δεν εξαρτάται πια από το κοινωνικό του έργο, αλλά από την εύνοια του αρχηγού.

Αλλιώτικα, δεν θα μπει σε εκλέξιμη θέση στη λίστα. Και ο ρόλος του βουλευτή περιορίζεται σε ένα «ναι» ή ένα «όχι» σε όλα. Καταναλώνει όλη του την ενέργεια για να βρεθεί σε αρχηγικό περιβάλλον, μια και τα όργανα όλων των κομμάτων (εκτός ΚΚΕ) είναι εικονικά.

Τα όπλα που του χρειάζονται είναι ο τακτικισμός, η ίντριγκα και η εξουδετέρωση του διπλανού ανερχόμενου δελφίνου. Καριέρα για μια άνοδο στην ιεραρχία, δηλαδή μια δουλειά όπως όλες οι άλλες που έχουν πυραμιδική δομή.

Αυτήν την πολιτική φιλοσοφία την κατάλαβε καλά και εγκαίρως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Οι εκπρόσωποι της πραγματικής εξουσίας (τρόικα) πιστεύω πως δεν θα είχαν κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις – τρόπος του λέγειν βέβαια.

Υποθέτω θα είπαν: «Εμείς υπαγορεύουμε, αυτή είναι η δουλειά μας. Κι εσείς υπογράφετε, μια που η δουλειά σας είναι να λέτε σε όλα «ναι». Και κάνατε μια καλή αρχή με το δημοψήφισμα.

Τα υπόλοιπα είναι θέμα επικοινωνίας. Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχουν δημοσιευμένα πρακτικά των διαπραγματεύσεων. Υπάρχουν μόνο διαρροές. Και αυτό σημαίνει κυβερνητική δημοσιογραφία που την υλοποιούν δημοσιογράφοι οι οποίοι έχουν λόγους να συντάσσονται με την εξουσία. Αλλά οι νόμοι που ψηφίζονται, πριν εφαρμοστούν, δημοσιεύονται. Υπάρχει τίποτα μνημονιακό που να μην το ψήφισε η κυβέρνηση;

Οι άνθρωποι που λένε σε όλα «ναι» ή «όχι» έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση. Υπακούουν σε μια αρχή, άσχετα αν την πιστεύουν ή όχι, με αντάλλαγμα να χάσουν τον εαυτό τους. Το κενό αυτό καλύπτεται από μια εξουσία. Η εξουσία εδώ λειτουργεί σαν πρέζα.

Σε ανεβάζει κάποια στιγμή, αλλά αυτό δεν έχει διάρκεια. Τότε μεγαλώνεις τη δόση. Και αυτό δεν έχει τέρμα. Ακραίο παράδειγμα είναι κάποιοι αυτοκράτορες που ήθελαν να ανακηρυχθούν θεοί.

Αυτό σημαίνει πως η ζωή των θνητών είναι αναλώσιμη. Δεν μετράει και ούτε ποτέ μετρούσε. Λέει αυτό κάτι για τους άστεγους, άνεργους, μισθωτούς, συνταξιούχους, τους νέους χωρίς μέλλον; Υπάρχουν βουλευτές που δεν έχουν ανοίξει ποτέ το στόμα τους στη Βουλή. Αλλά μονάχα μια λεξούλα τους είναι μαύρο διαμάντι.

Από το «ναι» ή το «όχι» που θα πουν μπορεί να πέσει μια κυβέρνηση ή να σωθεί. Ακόμα και άνθρωποι που βρίσκονται στην κυβερνητική πλειοψηφία, που είχαν τη θέση τους και την εκτίμηση της κοινωνίας, άνθρωποι που ήταν γνωστοί ως αγωνιστές, με φυλακές και εξορίες, που δεν ήταν πολιτικοί, με την πρώτη τους θητεία στη Βουλή μεταλλάχτηκαν αμέσως.

Φαίνεται πως η εξουσία, ακόμα και η ψευτοεξουσία των βουλευτών, είναι μια επικίνδυνη μολυσματική αρρώστια. Δυστυχώς λίγοι έχουν αντισώματα. Αλλά αυτοί σπάνια πολιτεύονται για να γίνουν γρήγορα οι αποδιοπομπαίοι τράγοι. Κι αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα.

Αλλά η αρρώστια της εξουσίας φαίνεται πως δεν είναι προνόμιο των επαγγελματιών της εξουσίας. Μοιάζει να είναι διάχυτη σε όλη την κοινωνία. Τα τροχαία εγκλήματα στην Ελλάδα έχουν παραπάνω θύματα από αυτά του «Ισλαμικού κράτους».

Μια άτυπη εγκληματική οργάνωση, αυτή των οδηγών, με όπλο το αμαξάκι τους, οδηγεί με τέτοιο τρόπο που σκοτώνει. Δεν είναι αυτό η απόλυτη εξουσία, με το απόλυτο έγκλημα; Και να πάμε σε πιο μικρά πράγματα.

Ο ακραιφνής ανταγωνισμός που υπάρχει στις καθημερινές μας σχέσεις, σε όλους τους τομείς, δεν είναι σχέσεις εξουσίας που δολοφονούν τη μόνη σιγουριά που έχουμε – την αλληλεγγύη μας; Μέσα από αυτήν απελευθερώνεται ο άνθρωπος και βρίσκει τον εαυτό του και την προσωπικότητά του.

efsyn.gr  

Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κέρδισαν ενάμιση χρόνο...

Του Γιάννη Παντελάκη

Όταν οι δανειστές - ιδιαίτερα οι Γερμανοί - αποφάσισαν πως με τον Παπανδρέου δεν προχωράει η κατάσταση όπως ακριβώς ήθελαν, του τράβηξαν το χαλί. Συνέβη στις Κάννες τον Νοέμβριο του 2011. Όταν και ο Σαμαράς έπαψε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος, έγινε ακριβώς το ίδιο. Τον Σεπτέμβριο του 2014 σ’ ένα ταξίδι του στο Βερολίνο, ο τότε πρωθυπουργός πήρε το σχετικό μήνυμα. Ο Τσίπρας, δεν θα έχει τέτοιο πρόβλημα. Αποτελεί τον πλέον χρήσιμο για τους δανειστές έλληνα πρωθυπουργό. Το νέο μνημόνιό του, θα του επιτρέψει να κυβερνά ανενόχλητος από τους δανειστές για τουλάχιστον άλλους δεκαοκτώ μήνες.

Μεταγενέστερες αποκαλύψεις, μας έκαναν σοφότερους για το έντονο παρασκήνιο και των Καννών και του Βερολίνου. Οι δανειστές, είτε γιατί έβλεπαν πως δεν προχωράνε στον βαθμό που ήθελαν οι επιδιώξεις τους στην χώρα μας, είτε για λόγους εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, είτε ακόμα για τον φόβο τριγμών στην ευρωζώνη, άδειασαν και τους δυο πρώην πρωθυπουργούς όταν αυτό χρειάστηκε. Στην περίπτωση του σημερινού πρωθυπουργού, δεν υπάρχει τέτοια αναγκαιότητα από την πλευρά τους. Ο Τσίπρας, παρά τις φραστικές κορώνες που απευθύνονται στο εσωτερικό ακροατήριο, υλοποιεί στο ακέραιο όσα αυτοί του ζητούν. Και το κυριότερο, χωρίς ιδιαίτερα έντονες κοινωνικές αντιδράσεις.

Το τέταρτο μνημόνιο, θα ψηφιστεί και από τους 153 βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η βασική αιτία συνδέεται με την πρόθεσή τους να παραμείνουν στις θέσεις εξουσίας με οποιοδήποτε κόστος. Η ψηφοφορία για το τέταρτο μνημόνιο θα έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σχετικά με τις ανάλογες ψηφοφορίες του παρελθόντος. Δεν θα υπάρχει καμία απώλεια από την κυβερνητική πλειοψηφία. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε τις μαζικές διαγραφές ή αποχωρήσεις από τις προηγούμενες κυβερνήσεις βουλευτών που καταψήφιζαν το πρώτο ή το δεύτερο μνημόνιο.

Το τέταρτο μνημόνιο ωστόσο, δεν εξασφάλισε μόνο την ανοχή των δανειστών απέναντι στην κυβέρνηση. Για την ακρίβεια, οι δανειστές δεν έχουν πια κανένα λόγο να είναι ενοχλημένοι από αυτή την κυβέρνηση, το αντίθετο. Συμφωνεί και ψηφίζει περισσότερα μέτρα και απ’ όσα οι ίδιοι φαντάζονταν. Το μνημόνιο, εξασφάλισε και  την παραμονή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην εξουσία έως και το τέλος της τετραετίας χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει πως τότε θα οδηγηθούμε στις κάλπες. Ο πιο πιθανός χρόνος είναι το τέλος του 2018. Λίγο πριν αρχίσουν να εφαρμόζονται τα κυριότερα μέτρα του τέταρτου μνημονίου.

Με το μνημόνιο αυτό, η κυβέρνηση εξασφάλισε ενάμιση χρόνο ανέμελης παραμονής στην εξουσία. Στον χρόνο αυτό, θα επιχειρήσει αυτό στο οποίο διακρίνεται ιδιαίτερα. Να δημιουργήσει μια εικονική πραγματικότητα την οποία θα παρουσιάσει στην κοινωνία προκειμένου ν αλλάξουν οι δυσάρεστες καμπύλες των δημοσκοπήσεων και να μειωθεί η ψαλίδα από την Ν.Δ.

Οι πιο ρεαλιστές στην κυβέρνηση γνωρίζουν πως η κατάσταση δεν είναι ολικά αναστρέψιμη, δεν μπορεί δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ ν’ ανακτήσει τόσες δυνάμεις ώστε να ελπίζει στην διεκδίκηση της εξουσίας πάλι στις επόμενες εκλογές. Γνωρίζουν ωστόσο ότι υπάρχει η δυνατότητα να περιοριστούν οι πιθανότητες αυτοδυναμίας της Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ να παίξει κάποιο σοβαρό ρόλο είτε στην επόμενη ημέρα των εκλογών, είτε στην αδυναμία συγκρότησης κυβέρνησης και την επανάληψη των εκλογών οι οποίες θα γίνουν με απλή αναλογική... 

liberal.gr

Πλεονάσματα - μαμούθ έως 5,6% προβλέπει το νέο Μεσοπρόθεσμο

Πάρα πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα έως και το 2021, προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο 2018- 2021 που κατατέθηκε αργά χθες στη Βουλή μαζί με το πολυνομοσχέδιο.

Το κατά ESA 2010 πρωτογενές πλεόνασμα προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 2,1% του ΑΕΠ (3,817 δισ. ευρώ) εφέτος και να αυξάνεται συνεχώς, στο 3,9% του ΑΕΠ (7,415 δισ. ευρώ) το 2018, στο 4,4% του ΑΕΠ (8,522 δισ. ευρώ) το 2019 και στο 4,8% του ΑΕΠ (9,675 δισ. ευρώ) το 2020, για να «εκτοξευθεί» στο 5,6% του ΑΕΠ (11,825 δισ. ευρώ) το 2021!

Και παρόλο που το κατά ESA πλεόνασμα διαφέρει από αυτό με βάση το πρόγραμμα, οι συγκεκριμένες προβλέψεις καταδεικνύουν υπερκάλυψη και του μνημονιακού στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Καθώς, τα αντίστοιχα πλεονάσματα του Μεσοπρόθεσμου με βάση τη μεθοδολογία του προγράμματος είναι 1,8% του ΑΕΠ το 2017 (έναντι στόχου 1,75% του ΑΕΠ) και στη συνέχεια στην περιοχή του 4% του ΑΕΠ έως και το 2021.

Χαμηλώνει ο πήχυς της ανάπτυξης

Σύμφωνα με τον «οδικό χάρτη» για την οικονομία που αποτελεί το Μεσοπρόθεσμο, εφέτος χαμηλώνει ο πήχης για την ανάπτυξη στο 1,8% από 2,7% που ήταν η παλαιότερη εκτίμηση στον προϋπολογισμό και 2,1% της πρόβλεψης της Κομισιόν. Το 2018 προβλέπεται άνοδος κατά 2,4% του ΑΕΠ (έναντι 2,5% της Κομισιόν), το 2019 κατά 2,6%, το 2020 κατά 2,3% και το 2021 κατά 2,2%. Η άνοδος του ΑΕΠ θα βασιστεί κατά κύριο λόγο στις ιδιωτικές επενδύσεις, ο οποίες προβλέπεται να αυξηθούν κατά 5,9% εφέτος, κατά 10,8% το 2018, κατά 12,1% το 2019, κατά 9,6% το 2020 και κατά 7,7% το 2021. Δευτερευόντως, η ιδιωτική κατανάλωση θα αυξηθεί κατά 1,3% το 2017, κατά 1,4% το 2018, κατά 1,3% το 2019, κατά 1,2% το 2020 και κατά 1,2% το 2021. Πολύ χαμηλότερα θα κινηθούν οι δημόσιες επενδύσεις οι οποίες θα αυξάνονται κατά 0,32% κατά μέσο όρο την περίοδο 2017- 2021.

Οι εξαγωγές προβλέπεται να αυξηθούν κατά 3,3% εφέτος, κατά 4% το 2018, κατά 4,4% το 2019, κατά 3,2% το 2020 και κατά 3% το 2021. Ενώ, οι εισαγωγές θα αυξάνονται κατά 2,8% εφέτος, κατά 3,5% το 2018, κατά 4,3% το 2019, κατά 3,1% το 2020 και κατά 2,9% το 2021. Ο πληθωρισμός θα έχει θετικό πρόσημο καθ' όλη την περίοδο και θα αυξηθεί κατά 1,2% εφέτος, κατά 1,1% το 2018, κατά 1,3% το 2019, κατά 1,6% το 2020 και κατά 1,8% το 2021. Για την ανεργία προβλέπεται αποκλιμάκωση, από ποσοστό 21% εφέτος, στο 19,8% το 2018, στο 18,3% το 2019, στο 17,1% το 2020 και στο 16,3% το 2021.

Το ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα αυξηθεί από τα 181,204 δισ. ευρώ εφέτος στα 211,208 δισ. ευρώ το 2021. Ενώ, το δημόσιο χρέος από τα 319,7 δισ. ευρώ εφέτος (176,4% του ΑΕΠ) θα διαμορφωθεί σε 316 δισ. ευρώ (149,6% του ΑΕΠ) το 2021.

Ο κανόνας της μιας πρόσληψης για κάθε τέσσερις αποχωρήσεις στο Δημόσιο εφέτος, θα μεταβληθεί σταδιακά ως εξής: 1:3 το 2018, 1:2 το 2019, και 1:1 το 2020 και το 2021. Συνολικά την περίοδο 2017- 2021 θα υπάρξουν στο Δημόσιο 54.895 αποχωρήσεις και 39.818 προσλήψεις, οι οποίες κατανέμονται σε 40.657 αποχωρήσεις και 31.370 προσλήψεις στην κεντρική διοίκηση (στενός δημόσιος τομέας) και σε 14.238 αποχωρήσεις και 8.448 προσλήψεις στους υποτομείς της Γενικής Κυβέρνησης (ΟΤΑ, ΔΕΚΟ κ.ά.).

Για τις αποκρατικοποιήσεις, προβλέπονται συνολικά έσοδα 4,564 δισ. ευρώ την περίοδο 2017- 2021, τα οποία κατανέμονται σε 2,153 δισ. ευρώ εφέτος, σε 2,073 δισ. ευρώ το 2018, σε 143 εκατ. ευρώ το 2019, σε 109 εκατ. ευρώ το 2020 και σε 86 εκατ. ευρώ το 2021. Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων περνούν από το ΤΑΙΠΕΔ και οι ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ, ΟΣΕ, ΟΑΚΑ και ΕΛΤΑ.

Το σύνολο των παρεμβάσεων στο συνταξιοδοτικό (από συντάξεις και εισφορές) ανέρχεται το 2019 σε 2,63 δισ. ευρώ. Το 2020 προστίθενται τα μέτρα αύξησης των εσόδων (αφορολόγητο) που φτάνουν στο 1,92 δισ. ευρώ. Τα έσοδα του κράτους, από την περιοχή των 55 δισ. ευρώ την τριετία 2017- 2019 προβλέπεται ότι θα αυξηθούν σε 56,8 δισ. ευρώ το 2020.

Το Μεσοπρόθεσμο περιγράφει αναλυτικά τις δράσεις ανά υπουργείο και ανά τομέα (π.χ. ανάπτυξη) για να επιτευχθούν οι στόχοι. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

*Η τροποποίηση της νομοθεσίας, προκειμένου να παραχωρείται άδεια παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα και για την επενδυτική δραστηριότητα των αλλοδαπών (π.χ. προθεσμιακές καταθέσεις, ομόλογα κ.ά.) εκτός από την αγορά ακινήτων.

*Η επαναλειτουργία των σχολών ξεναγών του υπουργείου Τουρισμού.

*Η επέκταση στο σύνολο των περιφερειών της χώρας της επιδοτούμενης ενοικίασης διαμερισμάτων για διαμονή αιτούντων άσυλο, με ενδεχόμενη, εάν χρειαστεί, εφαρμογή μεσομακροπρόθεσμα και για τους πρόσφυγες.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ       

Ασφαλιστικό: Αφαίμαξη 2,26 δισ. ευρώ για αυτοαπασχολούμενους και συνταξιούχους

Βαρύς είναι ο λογαριασμός της νέας συμφωνίας για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους επιτηδευματίες και τους αγρότες.

Συγκεκριμένα, η πρόσθετη επιβάρυνση εκτιμάται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σε επιπλέον 53 εκατ. ευρώ για το 2018, ανεβαίνει σε 124 εκατ. ευρώ το 2019, 126 εκατ. ευρώ το 2020 και 128 εκατ. ευρώ για το 2021. Κι αυτό διότι, από την 1η Ιανουαρίου 2018 και μετά, τα προβλεπόμενα ποσοστά ασφαλιστικής εισφοράς για τον κλάδο κύριας σύνταξης για τους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες αφενός και όσους υπάγονταν ως αυτοαπασχολούμενοι στον κλάδο κύριας ασφάλισης Αγροτών του ΟΓΑ, υπολογίζονται επί του μηνιαίου εισοδήματος, όπως αυτό καθορίζεται με βάση το φορολογητέο αποτέλεσμα από την άσκηση της δραστηριότητάς τους κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος στο οποίο συμπεριλαμβάνονται οι καταβλητέες ασφαλιστικές εισφορές. Ειδικά για το 2018, η εισφορά υπολογίζεται επί του 85% του ως άνω φορολογητέου αποτελέσματος.

2,26 δισ. Ευρώ το μαχαίρι στις συντάξεις

Στα 2,26 δις. ευρώ ανεβαίνει ο λογαριασμός από τις περικοπές των συντάξεων, κύριων και επικουρικών καθώς και των οικογενειακών επιδομάτων το 2019. Μάλιστα, το 2020 οι περικοπές θα αγγίξουν τα 2,35 δις. ευρώ ενώ τον επόμενο χρόνο  θα ξεπεράσουν τα 2,5 δις. ευρώ καθώς θα παραμείνουν παγωμένες, χωρίς αυξήσεις, όλες οι συντάξεις έως το τέλος του 2021.

Αναλυτικά, και τα οικογενειακά επιδόματα του δημοσίου καθώς και τα επιδόματα συζύγου των συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα, παράλληλα με τις προσωπικές διαφορές θα κοπούν από το 2019, όπως αναφέρει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή. Μάλιστα, οι περικοπές αυτές θα είναι εκτός του πλαφόν του 18%, με αποτέλεσμα η συνολική μείωση σε όσους λαμβάνουν τα συγκεκριμένα επιδόματα να ανέρχεται σε έως και 20% με 23%.

Όσο για τις προσωπικές διαφορές το νομοσχέδιο αναφέρει ότι αυτές περικόπτονται από τις κύριες συντάξεις, κατά το μέρος που δεν υπερβαίνει το 18% της καταβαλλόμενης στις 13 Μαΐου 2016 σύνταξης. Μάλιστα, το υπόλοιπο – εάν υπάρχει – της προσωπικής διαφοράς εξακολουθεί να καταγράφεται ως τέτοια και θα βαίνει μειούμενη μέχρι την πλήρη εξάλειψή της με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων. Το ίδιο ισχύει και για τις επικουρικές συντάξεις. Έτσι, οι περικοπές από το υπερ-επικουρικό ΕΤΕΑΕΠ εκτιμώνται για το 2019 σε 232 εκατ. ευρώ, 223 για το 2020 και σε 218 για το 2021. Επίσης, κόβονται με τον ίδιο τρόπο και οι προσωπικές διαφορές για τις συντάξεις που εκδόθηκαν  ή θα εκδοθούν και αφορούν αιτήσεις από το 2016 έως το  2018.

Στον αντίποδα, ισχύει ο νόμος Κατρούγκαλου στις περιπτώσεις που οι προσωπικές διαφορές είναι «αρνητικές» δηλαδή η καταβαλλόμενη σύνταξη είναι μικρότερη από αυτήν που προκύπτει με βάση το νέο τρόπο υπολογισμού. Έτσι, από την 1η Ιανουαρίου 2019 η σύνταξη προσαυξάνεται κατά 1/5 της διαφοράς, ώστε να καλυφθεί στο σύνολό της η διαφορά, εντός 5 ετών (έως το 2023).

Αξίζει να σημειωθεί ότι παγωμένες θα παραμείνουν οι συντάξεις μέχρι το 2021, καθώς ορίζεται ότι μετατίθεται για την 1η Ιανουαρίου 2022 η έναρξη αύξησης των συντάξεων με βάση το ΑΕΠ και τον πληθωρισμό.

Τα αντίμετρα

Την ίδια στιγμή, το σχέδιο νόμου προβλέπει δαπάνες 2 δισεκατομμυρίων ευρώ για «κοινωνική πολιτική» όπως μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης,  επίδομα στέγασης,  σχολικά γεύματα και  προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας.

Αναλυτικά, το σχέδιο νόμου προβλέπει τα εξής: 

Επίδομα Στέγασης

Το υπουργείο Εργασίας θεσπίζει Επίδομα Στέγασης για έως και 600.000 νοικοκυριά που διαμένουν σε μισθωμένη κατοικία ή επιβαρύνονται με το κόστος εξυπηρέτησης στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Εσωτερικών,  ρυθμίζονται (α) το ατομικό εισοδηματικό όριο για τη χορήγηση του επιδόματος, το οποίο δεν μπορεί να ξεπερνά τα 9.600  ευρώ, τα περιουσιακά κριτήρια και κάθε άλλη προϋπόθεση που πρέπει να πληρούν οι δικαιούχοι, (β) το ακριβές ποσό του επιδόματος και το ανώτατο ύψος αυτού, (γ) άλλες προϋποθέσεις, τα αναγκαία δικαιολογητικά και το αρμόδιο όργανο που απονέμει το επίδομα, (δ), η διαδικασία, ο τρόπος και ο χρόνος χορήγησης του επιδόματος και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

Οι δαπάνες για τη χορήγηση του επιδόματος καλύπτονται από πιστώσεις του τακτικού προϋπολογισμού του Υπουργείου Εργασίας συνολικού ύψους 600 εκατ. ευρώ κατ' έτος.

Πρόγραμμα «βρεφονηπιακή φροντίδα», συνολικής δυναμικότητας έως και 45.000  θέσεων.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εργασίας και Οικονομικών καθορίζονται: (α) Τα κριτήρια επιδότησης των υπαγομένων δομών και η επιλεξιμότητα αυτών, (β) Η προθεσμία και η διαδικασία υποβολής και κρίσης των σχετικών αιτημάτων των ενδιαφερομένων, (γ) Οι προϋποθέσεις, η διαδικασία καταβολής της επιδότησης και η ανάθεση αυτών σε τυχόν ενδιάμεσο φορέα, (δ) Οι διαδικασίες ελέγχου, οι επιβαλλόμενες κυρώσεις σε περίπτωση μη τήρησης των όρων καταβολής της επιδότησης καθώς και οι διαδικασίες ανάκτησης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και (ε) κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την υλοποίηση του Προγράμματος.  Για τις δαπάνες του Προγράμματος, καθώς και για την επιδότηση της φιλοξενίας και φροντίδας στις μονάδες  διατίθενται πιστώσεις ύψους έως και 150  εκατ. ευρώ κατ' έτος από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εργασίας.

Πρόγραμμα «Σχολικά γεύματα», προϋπολογισμός έως 190 εκατ. Ευρώ ετησίως

Επίδομα παιδιού

Οι διαθέσιμες πιστώσεις του Ενιαίου Επιδόματος Στήριξης Τέκνων, όπως αυτό προβλέπεται  αυξάνονται έως και  260 εκατ. ευρώ.

Μέτρα περιορισμού της ανεργίας, προϋπολογισμού 260 εκατ. ευρώ

Τα προγράμματα μπορούν να έχουν ως αντικείμενο μία ή περισσότερες από τις κατωτέρω δράσεις:

α) Προγράμματα εύρεσης εργασίας, συμβουλευτικής και καθοδήγησης.

β) Επέκταση του προγράμματος «Εγγύηση για τη νεολαία» με έμφαση στους νέους που βρίσκονται εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης.

γ) Προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας μέσω κατάρτισης και πρακτικής άσκησης, με έμφαση στον ιδιωτικό τομέα, τα οποία θα συνοδεύονται από την απαραίτητη πιστοποίηση των αποκτούμενων δεξιοτήτων.

δ) Προγράμματα κοινωφελούς εργασίας με έμφαση στην αναβάθμιση δεξιοτήτων, προσανατολισμένα στην επανένταξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, στοχεύοντας ιδίως τους δικαιούχους του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης (ΚΕΑ).

Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων

Από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων διατίθεται συνολικό ποσό έως και  300  εκατ.  ευρώ κατ' έτος, με ισόποσο επιπρόσθετο όριο στο εθνικό σκέλος του ΠΔΕ για τη χρηματοδότηση δράσεων των καθεστώτων ενισχύσεων του ν. 4399/2016 (Α' 117), έργων υποδομής στον τομέα της αγροτικής παραγωγής και έργων ενεργειακής εξοικονόμησης και αναβάθμισης στον τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της Βιομηχανίας.

Μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη

Για τα πρόσωπα με φορολογητέο εισόδημα έως και 1.200 ευρώ που δικαιούνται αποζημίωση της φαρμακευτικής τους δαπάνης από τον ΕΟΠΥΥ και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης και στα οποία δεν εφαρμόζονται άλλες διατάξεις περί μηδενικής συμμετοχής στην φαρμακευτική δαπάνη καθορίζεται, με βάση εισοδηματικά κριτήρια, πλήρης απαλλαγή ή έκπτωση στο ποσοστό συμμετοχής τους στις δαπάνες φαρμακευτικής περίθαλψης. Η επιπλέον δαπάνη έως και  240  εκατομμυρίων ευρώ, που προκύπτει για τον ΕΟΠΥΥ από την εφαρμογή του παρόντος, βαρύνει τις πιστώσεις του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εργασίας . Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας, Εργασίας και Οικονομικών ρυθμίζονται ειδικότερα οι όροι και οι προϋποθέσεις, οι ακριβείς εκπτώσεις στο ποσοστό συμμετοχής στις δαπάνες φαρμακευτικής περίθαλψης, η απαιτούμενη διοικητική διαδικασία, η τήρηση των ηλεκτρονικών μητρώων, η διαδικασία απόδοσης της δαπάνης που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος από το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης προς τον ΕΟΠΥΥ και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του μέτρου.   

kathimerini.gr

Τέλος στην έκπτωση από το φορολογητέο ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης

Αρθρο που προβλέπει την κατάργηση της έκπτωσης από το φορολογητέο ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης που ίσχυε μέχρι σήμερα για τους βουλευτές, περιλαμβάνει το συμπληρωματικό μνημόνιο.

Σύμφωνα με αυτή τη διάταξη, καταργούνται για τα εισοδήματα που αποκτώνται από 1.1.2017 και μετά, τα δύο τελευταία εδάφια της παρ. 1 του άρθρου 5 του Ζ' Ψηφίσματος του έτους 1975, σχετικά με την έκπτωση από το φορολογητέο ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης των δαπανών άσκησης του λειτουργήματος του βουλευτή.

Η ετήσια αύξηση εσόδων από την κατάργηση της έκπτωσης από το φορολογητέο ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης των δαπανών άσκησης του λειτουργήματος του βουλευτή, υπολογίζεται από το 2018 και μετά στα 44 εκατομμύρια ευρώ.

Σημειώνεται ότι το περίφημο Ζ΄ Ψήφισμα της Βουλής του 1975 προβλέπει αναλογικότητα στις αποδοχές βουλευτών και δικαστικών.

 iefimerida.gr

Εκ δύο κακών, το μη χείρον…

Η Ευρώπη και δη η Ευρώπη του Νότου, έχει λόγο να χαίρεται . Θριάμβευσε ο κεντρώος υποψήφιος Emmanuel Macron με 66,1%.  Αποσοβήθηκε ο κίνδυνος επικράτησης της ξενοφοβικής, εθνικιστικής και, κατά τινας, φασιστικής ακροδεξιάς  που εκπροσωπείται από την  Marine Le Pen του «Εθνικού Μετώπου».

Προς τι λοιπόν ο τίτλος «εκ δύο κακών..»; Ο υπογράφων δεν χαίρεται; Βεβαίως, πήρα ανάσα ανακούφισης αλλά δεν πανηγυρίζω όπως κάνουν σήμερα όλα σχεδόν τα πρωτοσέλιδα των Αθηναϊκών εφημερίδων και, βεβαίως, της Βόρειας Ευρώπης.

Και εξηγούμαι: Στον χθεσινό επαναληπτικό γύρο, οι Γάλλοι εξέλεξαν σωστά. Είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στην άκρα δεξιά, στην οπισθοδρόμηση, στη δημαγωγία και στον ανεγκέφαλο λαϊκισμό και, από την άλλη, σε έναν 39ιάρη συντηρητικό τεχνοκράτη, χωρίς πολιτική εμπειρία και πολιτική πλατφόρμα, προστατευόμενο του χρηματοπιστωτικού συστήματος που τον εξέθρεψε. Παρά το νεαρό της ηλικίας του και το γεγονός ότι δεν έχει φθαρεί ασκώντας πολιτική, αμφιβάλλω αν ο Μακρόν, έστω και με τις πιθανές καλές προθέσεις του, θα μπορέσει να αλλάξει πολλά πράγματα στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα συμπεριλαμβανομένης και της δέσμευσής του να μας συμπαρασταθεί στο θέμα του χρέους.

Ας δούμε γιατί: Οι Γαλλικές προεδρικές εκλογές συνέβησαν σε μια περίοδο κατά την οποία το πολιτικό σύστημα και τα παραδοσιακά κόμματα είχαν απαξιωθεί και εξουδετερώθηκαν στον πρώτο γύρο. Οι εκλογείς κλήθηκαν να επιλέξουν, με την πλάτη στον τοίχο, μεταξύ μιας κακής γνωστής και ενός , εν πολλοίς, αγνώστου νέου. Αυτό εξηγεί το αποτέλεσμα του δευτέρου γύρου αλλά και το ότι το ένα τρίτο του Γαλλικού λαού (το χειρότερο από το 1969, μετά τη Γαλλική Άνοιξη του ’68 δηλαδή) απείχε από τις εκλογές ή έριξε λευκό ή άκυρο ψηφοδέλτιο.

Το γαλλικό σύστημα διακυβέρνησης είναι «ημι-προεδρικό». Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας εκλέγεται απ’ ευθείας από τον λαό. Χρειάζεται όμως κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την οποία πρέπει να κερδίσει στις εκλογές του Ιουνίου. Αυτός ο στόχος όμως έχει προβλήματα. Ο Μακρόν δεν έχει προλάβει να ιδρύσει κόμμα και όλοι ο εξουδετερωθέντες στον πρώτο γύρω που αναγκάστηκαν να τον στηρίξουν, θα διεκδικήσουν τώρα τις βουλευτικές έδρες  που πιστεύουν ότι δικαιούνται. Βλέπουμε λοιπόν ότι τα πράγματα σκουραίνουν. Με ποιόν ή ποιούς εταίρους και με τί παραχωρήσεις θα προσπαθήσει να υλοποιήσει τις εξαγγελίες του;

Δεν υποτιμώ την αποδεδειγμένη ικανότητα των Γάλλων να πρωτοπορούν πολιτικά. Ας θυμιθούμε τη Γαλλική Επανάσταση, τον διαφωτισμό και την Άνοιξη του ’68. Αλλά γιατί να ρισκάρουμε;

Σε ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον στο οποίο υπερισχύει η οικονομία έναντι της πολιτικής και τα λίγα μεγάλα οικονομικά κέντρα έχουν τον τελευταίο λόγο, οι καλές προθέσεις – αν πράγματι υπάρχουν – δεν αρκούν. Πριν από έναν αιώνα, ο τελευταίος μεγάλος Πρόεδρος των ΗΠΑ Thomas Jefferson, είπε: «Όταν οι τράπεζες γίνουν ισχυρότερες από τα κράτη –  έθνη, αυτό θα σημάνει το τέλος της δημοκρατίας». Έχουμε ήδη αρκετές ενδείξεις ότι η δημοκρατία πλήττεται (εσείς προσθέσετε το επίρρημα που σας εκφράζει).

Και ας μην ξεχνάμε ότι, εκτός από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχουν οι μεγάλες  δυνάμεις του πλανήτη με τα ζωτικά γεωστρατηγικά τους συμφέρονται που δεν διστάζουν να θυσιάσουν τους μικρούς και αδύναμους, δηλαδή εμάς.

Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, μοιρολατρικά, να μας σώσουν κάποιοι «συμπαθούντες»  μεγάλοι. Όσοι θυμούνται ή διαβάζουν ιστορία θα μας πουν ότι, στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, ούτε το Μόσκοβο, ούτε η Λόντρα, ούτε το Παρίσι, ούτε οι άλλοι δήθεν σύμμαχοι ήρθαν να μας σώσουν.

Γι’ αυτό, ας πάψουμε να πανηγυρίζουμε για τις εξελίξεις στη Γαλλία και αλλαχού, ή να επικαλούμαστε τους «αρχαίους ημών προγόνους». Η μόνη ελπίδα σωτηρίας είναι να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας κάνοντας αυτά που εξυπηρετούν τα δικά μας συμφέροντα και την ανάγκη της επιβίωσής μας. Αυτό βέβαια σημαίνει και την επιλογή συμμαχιών, χωρίς όμως να στηριζόμαστε μόνον σ’ αυτές.

Νίκος Σκουλάς (NSA)

Ενεργός Πολίτης

e-mail: nskoulas@nsa.gr    

Το αιώνιο μνημόνιο του '21

γράφει η Λέττα Καλαμαρά

Σαν κατάρα της φυλής πλανιέται πάνω από ζωντανούς και αγέννητους εαυτούς μας το νέο Μνημόνιο του '21 Σαν να μην πέρασε μία μέρα από το 1821 οι Έλληνες και πάλι υπογράφουν για το 2021 την αιώνια καταδίκη τους. Χωρίς υποδομές, χωρίς νέους, χωρίς ιδέες, χωρίς ψυχή μετατρέπονται για άλλη μία φορά σε αιώνιους υπηρέτες των ισχυρών και της δόλιας μας πίστης, όπως δύο αιώνες τώρα, όπως χιλιάδες χρόνια ανυπαρξίας μετά τον παγκόσμιο διαφωτισμό της αξεπέραστης Αρχαίας Ελλάδας της θαμμένης Αμφίπολης.

Πώς υποτάχθηκε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες της απατηλής ζωής είναι γνωστό σε όλους. Όλοι το έζησαν στο πετσί τους, τιμητές και κυνηγημένοι, στην Ελλάδα του Παρακράτους. Μίας μαφίας που με τη λύρα της και με τα λύτρα της εξαγόρασε την ζωή ζωντανών και  αγέννητων Ελλήνων εις το όνομα της ορθόδοξης λάγνας ζωής και της απίστευτης πατριδοκαπηλίας.

Τώρα ο Έλληνας Πρωθυπουργός και πάλι μετά από μία σειρά άλλων που προηγήθηκαν και στην απεγνωσμένη και κατανοητή προσπάθειά του να μείνει στη δοτή εξουσία  του υπογράφει χαμογελώντας τη φτωχοποίησή μας, καλυμμένος πίσω από τη σιωπή των μαύρων αμνών. Κανείς δεν μιλά γιατί απλά κανείς δεν θέλει να αλλάξει την Ελλάδα. Γιατί κανείς από τους καθήμενους στις στρογγυλές καρέκλες της δημόσιας εξουσίας δεν αγαπά την Ελλάδα περισσότερο από τον εαυτό του. Μία μαύρη ελίτ με βιομήχανους χωρίς βιομηχανίες, με παππάδες χωρίς πίστη, με στρατηγούς χωρίς στρατό, με δημοσιογράφους χωρίς γραφή, με δικαστές χωρίς δικαιοσύνη και με πολιτικούς χωρίς όραμα συγκρατούν υποταγμένοι στην Αρχηγό του παρακράτους την αναγέννηση της Ελλάδας, εις το όνομα της επιβίωση και της διαιώνισης της παρασιτικής ζωής της χώρας και των ιδίων. Μαζί τους χιλιάδες τσιράκια, όσα περίπου ξερίζωσε ο Ερντογάν, που το παρακράτος τοποθέτησε επάξια στις θέσεις ελέγχου της κοινωνίας για να κρατάνε τα γκέμια της αχαλίνωτης Ελλάδας εδώ και δεκαετίες και να την υποτάξουν το '21.

Σαν ποντιακό ανέκδοτο πραγματικά ακούγεται η είδηση...

πανηγυρισμού της Γερμανίας για μία ηλιόλουστη ημέρα της που της απέδωσε το 85% της ημερήσιας κατανάλωσης ενέργειας. Μας πήραν τα αεροδρόμια, μας πήραν τα λιμάνια, μας πήραν τις τηλεπικοινωνίες, μας πήραν τις ψυχές μας τελικά θα μας πάρουν και τον ήλιο μας. Στην Ελλάδα της απέραντης ηλιοφάνειας το μαύρο σκοτάδι της ντόπιας μαφίας των αλογομούρηδων επενδυτών καθηλώνει έναν ολόκληρο λαό στην εξαθλίωση μέχρι το ηρωϊκό '21. Η σωτηρία 100 χρόνια μετά το 2121...

Σε έναν κόσμο που αλλάζει εμείς επιμένουμε ελληνικά, σαν γνήσιοι ραγιάδες, να αναζητάμε μάταια νέους νταβατζήδες της παγκόσμιας ιστορίας για να μας εκχωρήσουν τα δικαιώματα εκπόρνευσης των αγέννητων κορασίδων και των λαμπερών αγοριών μας. Αυνανιζόμενοι με το προσωπικό survivor μας και οραματιζόμενοι μπαμπούλες του Αιγαίου να μας σώσουν προσφέροντας ένα φύλλο συκής από τα δάση του Πειραιά, από το ελληνικό ελ Πάσο της εθνικής λαθρόβιας κοινωνίας.

Ελλάδα του 2021 χωρίς αξίες, χωρίς άξιους, χωρίς αξιολόγηση, ανάξια λόγου, άξια πατρίδα μας γιουσουφάκι του Έλληνα "Γκιουλέν" και της ευρωπαϊκής πνευματικής μετρέσας του εκδιδόμενη ως γνήσια οπίσθια του Διαβόλου, ως υπερήφανη δεμένη Hellas.