Τι φοβάται ο κ Καμμένος και «πούλησε» τις θέσεις των ΑΝΕΛ;

Υπάρχουν δυο πολύ σοβαρά ερωτηματικά που ορθώνονται μπροστά στον κ Καμμένο μετά τη στροφή που έκανε το κόμμα του στο θέμα της αλλαγής φύλλου και της Τουρκικής Μειονότητας χτες. Και τα ερωτηματικά μπορεί να αγγίζουν και ευαισθησίες της Δικαιοσύνης. Αλλιώς θα ήθελε ο ίδιος την Εξεταστική. Όπως κάθε αθώος.

Πρώτο ερωτηματικό: Αν ο κ Καμμένος είναι αθώος και δεν έχει παραβιάσει κανέναν νόμο και καμιά κανονικότητα και δεν έχει να κρύψει τίποτε από τις επαφές του με τον καταδικασμένο ναρκέμπορο κ Γιαννουσάκη, ποιος ο λόγος να υποχωρήσει από τις βασικές ιδεολογικές θέσεις το κόμμα του και υπαναχωρώντας να παραχωρήσει την ψήφο του στην κυβέρνηση για τα «λεπτά» θέματα της σεξουαλικής συμπεριφοράς και της μουσουλμανικής μειονότητας;

Από αυτά τα δύο θέματα αντλεί πολλές ψήφους από το εκλογικό του ακροατήριο. Επομένως, η υπαναχώρησή του (κοινώς κωλοτούμπα) μπορεί να του στοιχίσει τον αποκλεισμό του κόμματος από τη Βουλή στις επόμενες εκλογές. Τόσο κρίσιμο ήταν για τον ίδιο να τον καλύψει η κυβέρνηση;

Το μόνο που έκανε η κυβέρνηση ήταν να υπερασπιστεί στη Βουλή την αθωότητά του στις δύο υποθέσεις Γιαννουσάκη και – δευτερευόντως- Λονδίνου. Αν είναι αθώος, ποιος ο λόγος «πληρωμής» ανταλλαγμάτων, και μάλιστα τόσο ακριβών, στους υπερασπιστές του; Το καθήκον τους έκαναν προς τον συγκυβερνήτη τους.

Δεύτερο ερωτηματικό: Ο κ Καμμένος προθυμοποιήθηκε μόνος του να «πουλήσει» τις ιδεολογικές θέσεις του κόμματός του έναντι της υποστήριξης που του έδωσε η κυβέρνηση ή υποχρεώθηκε από την κυβέρνηση να το κάνει προκειμένου να τύχει υποστήριξης;

Και τα δύο ερωτήματα συνοψίζονται στο εξής απλό ένα: Τι φοβάται ο κ Καμμένος, τι έχει να κρύψει και ανταμείβει τόσο πλουσιοπάροχα τους- προσωρινούς- σωτήρες του;

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

   

Η... χειραφέτηση της αντιπολίτευσης

Του Γιάννη Σιδέρη

Και ξάφνου οι ΑΝΕΛ έλαβαν το φως το αληθινόν και αποφάσισαν να ψηφίσουν το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη Νομική Αναγνώριση της ταυτότητας Φύλου και την Τουρκική Ένωση Ξάνθης. Δεν επήλθε φυσικά κάποια… επουράνιος παρέμβασις, κανένα Άγιο Πνεύμα δεν επικάθησε επί των κεφαλών αυτών (τέτοια μεγαλεία μόνο... ο Καρατζαφέρης ευτύχησε να ζήσει, κάποια Θεοφάνεια).

Απλώς για πρώτη φορά η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ξεβολευτεί από το βολικό ρόλο του Ιανού. Αν και υποτίθεται ενιαία και με… ενιαίο πρόγραμμα, στα νομοσχέδια που άπτονταν της νομικής κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έτσι όπως τα αναγνωρίζει η εποχή μας, ενδύονταν τον παραδοσιακό τους ρόλο. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ τα υπερψήφιζε, διατυμπανίζοντας δι’ αυτού το αριστερό του πρόσωπο, οι δε ΑΝΕΛ καταψήφιζαν, ή απείχαν, παριστάνοντες τις κολώνες του εθνικού ιδεώδους, ως φύλακες της αμόλυντης παράδοσης της φυλής.

Απολάμβαναν και οι δύο με αυτή τη συμπεριφορά τους, προστιθέμενη πολιτική αξία και ανέξοδη επιβεβαίωση των ιδεολογιών τους στα οικεία τους ακροατήρια, αφού τα κόμματα της αντιπολίτευσης, σε ρόλο εξαπτέρυγων, ψήφιζαν τα νομοσχέδιά τους. Το… σφάξε με Αλέξη μου ν’ αγιάσω, τελείωσε με το νομοσχέδιο για την Τουρκική Ένωση Ξάνθης, όπου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διεμήνυσαν ότι δεν θα ψηφίσουν, εάν δεν ψηφίσει και ο συγκυβερνήτης Πάνος.

Άρον άρον ο αρμόδιος υπουργός Σταύρος Κοντονής απέσυρε την τροπολογία, εξαπολύοντας μύδρους κατά της αντιπολίτευσης που δεν ψηφίζει, αλλά τηρώντας σιγή ιχθύος για τους συγκυβερνήτες. Ήταν η πρώτη χειραφέτηση της αντιπολίτευσης έναντι των κυβερνητικών χειρισμών. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστωνόταν την επιδοκιμασία των κοινωνικών ομάδων των οποίων επιλύονταν τα προβλήματα (π.χ. Σύμφωνο Συμβίωσης), ενώ η αντιπολίτευση έδινε την εικόνα ότι εσύρετο πίσω του!

(Είχε προϋπάρξει βέβαια η άρνηση ψήφισης του νόμου για την απλή αναλογική, αλλά αυτό αφορούσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ, η άρνηση του οποίου ξάφνιασε την κυβέρνηση, καθώς το θεωρούσαν δεδομένο, ενώ ήταν σίγουροι για την απορριπτική στάση της ΝΔ).

Με τις αρνήσεις των δύο φάνηκε η πολιτική ένδεια της κυβέρνησης.

Φυσικά αυτή δεν θα έχανε τη δεδηλωμένη με μια άρνηση ψήφου εκ μέρους των ΑΝΕΛ. Η δεδηλωμένη χάνεται μόνο με τη μη υπερψήφιση του προϋπολογισμού (δεν το απαιτεί ο κανονισμός αλλά είθισται εθιμικά οι κυβερνήσεις να θεωρούν ότι την έχασαν εάν καταψηφιστεί), με την υπερψήφιση της «πρότασης μομφής» (υποβαλλόμενη από την αντιπολίτευση), ή με την καταψήφιση της «πρότασης εμπιστοσύνης» (υποβληθείσας από την κυβέρνηση). Φυσικά μπορεί να χαθεί και με αποσκίρτηση βουλευτών που θα διατηρήσουν την έδρα τους (τον Αύγουστο  του '15 ο κ. Τσίπρας πήγε σε εκλογές γιατί ήξερε ότι δεν είχε τη δεδηλωμένη αφ' ής στιγμής είχαν αποσκιρτήσει περί τους 35 βουλευτές).

Ωστόσο, το δισυπόστατο της κυβέρνησης, η διαφορετική ιδεολογική τους καταγωγή, οι κοινωνικές αντιλήψεις σε ευαίσθητα θέματα, το ασταθές υπέδαφος επί του οποίου είχαν χτίσει την εξουσία τους, θα πρόβαλαν πλέον ανάγλυφα. Θα φαινόταν η κυνική συγκόλληση δύο ιδεολογικά παράταιρων χώρων, με μοναδικό στόχο και έπαθλο την εξουσία (σ.σ. παράταιρων ως προς την πολιτική τους ταυτότητα, γιατί πολιτισμικώς θεωρούμε ότι προσομοιάζουν).

Έτσι ο σύντροφος Πάνος (όπως είχε αυτοπροσδιοριστεί στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, εν μέσω χειροκροτημάτων ενθουσιασμού των συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ), ανέκρουσε πρύμναν και αποφάσισε να υπερψηφίσει τα δύο νομοσχέδια, προκειμένου να μην υπονομευτεί η εντύπωση σταθερότητας της εξουσίας τους.

Εν τέλει η αντιπολίτευση κατήγαγε στρατηγική νίκη, γιατί με την άρνησή της υποχρέωσε την κυβέρνηση να απεκδυθεί περαιτέρω το αντιμνημονιακό συγκολλητικό της περίβλημα, και να φανεί γυμνή η αλήθεια, ότι η μόνη συγκολλητική ουσία είναι  πρόθεση για τη διατήρηση της εξουσίας.

Τηλεγραφική αναδρομή:

Το πόσο επενδύουν στην επικοινωνία και τις εντυπώσεις φάνηκε από την περίπτωση της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης. Επιγραμματικά η ιστορία της: Αυτά τα σωματεία δημιουργήθηκαν τον καιρό του εμφυλίου, με την αντίληψη κάποιων… οξύνοων εθνικοφρόνων, ότι καλύτερα οι Πομάκοι να νιώθουν Τούρκοι (= σύμμαχοι), παρά Βούλγαροι (= κομμουνιστές)! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, βλέποντας ότι έχουν γίνει «ντουντούκες» της τουρκικής προπαγάνδας, τα κατήργησε. Προσέφυγαν σε ελληνικά δικαστήρια αλλά δεν δικαιώθηκαν. Εν συνεχεία απευθύνθηκαν στο Ευρωπαϊκό  Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αποφάνθηκε ότι πρέπει να επανεξεταστεί η υπόθεση, αλλά τα ελληνικά δικαστήρια θα είναι αρμόδια να κρίνουν (άρα θα αρνηθούν εκ νέου).

Αυτή είναι η ανάγνωση της κυβέρνησης, και μάλλον (το «μάλλον» εμπεριέχει επιφύλαξη) πλησιάζει της αληθείας, καθώς δεν τεκμαίρεται ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ είναι δεσμευτική. Εάν είναι έτσι, ποιος ο λόγος άρνησης των ΑΝΕΛ; Ή δεν πιστεύουν τους συγκυβερνήτες τους ή πουλάνε τσάμπα πατριωτισμό για το εκλογικό τους ακροατήριο, σε μια υπόθεση κατά την οποία δεν υπάρχει εθνικό διακύβευμα...    

liberal.gr

Πώς μοιράζεται η πίτα των συντάξεων-Ο μέσος χρόνος έκδοσης

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία του συστήματος Ήλιος που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Εργασίας. Οι νέοι σε ηλικία συνταξιούχοι λαμβάνουν τις υψηλότερες συντάξεις. Αυξήθηκε ο χρόνος έκδοσης συντάξεων. Πώς μοιράζεται η πίτα ανά ηλικία και φύλο.

Ο χάρτης των συντάξεων

Σε σχέση με την ηλικιακή σύνθεση των συνταξιούχων, ανδρών και γυναικών, το 3,7% των συνταξιούχων, ήτοι 97.801 άτομα σε σύνολο 2.600.107 είναι ηλικίας έως 50 ετών. Σε αυτούς συγκαταλέγονται και άτομα κάτω των 25 ετών, που λαμβάνουν είτε αναπηρική σύνταξη, είτε σύνταξη θανάτου (κάποιου γονέα). Επιπλέον, 372.720 άτομα (το 14,3% του συνόλου) λαμβάνουν σύνταξη σε ηλικία μεταξύ 51 και 62 ετών.

Σημειώστε πως οι συνταξιούχοι μεταξύ 56 και 65 ετών (493.967 άτομα που αντιστοιχούν στο 18,9% του συνόλου), λαμβάνουν τις υψηλότερες συντάξεις, με το μέσο μηνιαίο ποσό να καθορίζεται σε 1.101,04 ευρώ.

Το 31,29% των συνταξιούχων γήρατος λαμβάνει μέση σύνταξη γήρατος 371,55 ευρώ, ενώ το 35,2% λαμβάνει μέση σύνταξη γήρατος 680,27 ευρώ (από 501 έως 1000 ευρώ).

Στις επικουρικές συντάξεις, υπάρχει ένα 6,38% που λαμβάνει μέση σύνταξη γήρατος 78,16 ευρώ, ενώ η μεγάλη μάζα των συνολικά 906.634 συνταξιούχων που λαμβάνουν επικουρική λόγω γήρατος, ήτοι το 57,99%, λαμβάνει μέση σύνταξη 158,50.

Χρόνος αναμονής

Ο χρόνος αναμονής για την έκδοση μιας κύριας σύνταξης στο πρώην ΙΚΑ εκτιμάται σε 23 μήνες, όσο και στο πρώην ΟΑΕΕ και το ΕΤΑΑ.

Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, ότι ο χρόνος αναμονής στο Δημόσιο από 7 μήνες που ήταν τον Μάρτιο εκτοξεύθηκε σε 34 μήνες τον Αύγουστο.

Βάσει των στοιχείων, ο μεγαλύτερος αριθμός νέων κύριων συντάξεων εντοπίζεται στο ΙΚΑ σε ποσοστό 56% και αφορά σε συνταξιούχους ηλικίας 56-60 ετών και 61-65 ετών.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι από την κατανομή του πλήθους των συντάξεων ανά συνταξιούχο παρατηρείται πως 1.225.709 συνταξιούχοι λαμβάνουν 1 μόνο σύνταξη, 945.261 λαμβάνουν 2 συντάξεις και 345.044 συνταξιούχοι λαμβάνουν 3 συντάξεις ενώ πολύ περιορισμένος αριθμός λαμβάνει πάνω από 7 συντάξεις.

 reporter.gr  

Ερχονται νέες μειώσεις στο προσωπικό των Τραπεζών

Η ανάγκη των τραπεζών για κερδοφορία ώστε να καλύψουν τους στόχους για τα κόκκινα δάνεια φέρνει σχέδια για νέα μείωση των εργαζομένων. Οι «λύσεις δραστικού χαρακτήρα» και οι στόχοι για τις περικοπές προσωπικού.

Η δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους σε καταστήματα και προσωπικό περνά ψηλά στην στρατηγική των ελληνικών τραπεζών στο πλαίσιο της περαιτέρω ενίσχυσης της κερδοφορίας, η οποία αποτελεί ένα από τα όπλα μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ετοιμάζουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, νέα μείωση του εργαζομένων αρχής γενομένης από το πρώτο εξάμηνο του 2018, απόφαση που θα εξυπηρετηθεί με πιο δραστικού χαρακτήρα λύσεις και όχι με τα γνωστά προγράμματα εθελουσίας εξόδου.

Ενίσχυση της κερδοφορίας

Οι πληροφορίες του Euro2day.gr αναφέρουν ότι εντός της επόμενης διετίας το προσωπικό των τραπεζών αναμένεται να μειωθεί κατά 3.500-4.000 άτομα, με απώτερο στόχο την αποχώρηση 10.000 υπαλλήλων έως το 2020.

Όσον αφορά τους τρόπους αποχώρησης όπως εξηγεί υψηλόβαθμο στέλεχος «θα είναι προσαρμοσμένοι στην οικονομική πραγματικότητα, η οποία δείχνει χρόνο με το χρόνο συρρίκνωση των τραπεζικών εργασιών, καθώς η οικονομία δεν επιδεικνύει δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης και η πλειοψηφία των συναλλαγών γίνονται πλέον ηλεκτρονικά».

Ουσιαστικά, η περαιτέρω μείωση του προσωπικού εκτιμάται ότι θα γίνει με «μικρά χρηματικά πακέτα» - έμμεση εθελουσία- τα οποία θα μπορεί να αντέξει ο προϋπολογισμός της τράπεζας, καθώς τα ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να στηρίξουν τα «παχυλά» πακέτα εθελουσίας εξόδου που εφαρμόσθηκαν από τις ελληνικές τράπεζες τα τελευταία χρόνια.

Πιέζουν οι μέτοχοι

Πίεση για περαιτέρω μείωση των εργαζομένων, αλλά και συρρίκνωση του δικτύου δέχονται οι διοικήσεις των τραπεζών και από τα ξένα funds που έχουν τοποθετηθεί στο μετοχικό τους κεφάλαιο.

Οι πληροφορίες του Euro2day.gr αναφέρουν ότι η πίεση των μετόχων σε συνδυασμό με την ενίσχυση της κερδοφορίας -η οποία υπό την δεδομένη κατάσταση των τραπεζών και της πραγματικής οικονομίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με την δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους- φέρνουν μπροστά τις αποφάσεις για μείωση του προσωπικού, αλλά αυτή τη φορά με μικρό κόστος και σε ορισμένες περιπτώσεις με απολύσεις εφόσον το προσωπικό βρεθεί χωρίς αντικείμενο.

Στην μείωση των εργαζομένων αναμένεται να συμβάλλει και η περαιτέρω συγκέντρωση των εργασιών και η συγχώνευση εσωτερικών διευθύνσεων και τμημάτων.

Αξίζει να αναφερθεί ότι από το 2008 έως σήμερα το προσωπικό των τραπεζικών ομίλων έχει μειωθεί στα 41.000 άτομα από 64.000, ενώ τα καταστήματα περιορίσθηκαν στα 2.000 από περίπου 4.000.

Αναστασία Παπαϊωάννου

euro2day.gr

Ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Χρυσή Αυγή ο Νίκος Μίχος - Επίθεση σε Μιχαλολιάκο

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίησή του. Καταγγέλλοντας τον τρόπο δράσης του κόμματος. Δείτε την επιστολή απραίτησης

Ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Χρυσή Αυγή ο Νίκος Μίχος - Επίθεση σε Μιχαλολιάκο

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Νίκος Μίχος ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίησή του.

Στη δήλωση ανεξαρτητοποίησής του ο Ν. Μίχος καταγγέλλει τον τρόπο συγκρότησης, δράσης και λειτουργίας της Χρυσής Αυγής.

Ο Νίκος Μίχος, όπως και τα περισσότερα μέλη της κονοβουλευτικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, είναι κατηγορούμενος στη δίκη για την εγκληματική οργάνωση, ενώ συμμετείχε πολλάκις σε επεισόδια μέσα στο Κοινοβούλιο. Από τα χαρακτηριστικότερα, η επίθεσή του κατά του Πύρρου Δήμα.

euro2day.gr

Ανεπιθύμητος ο Τσίπρας στο Άγιο Όρος – Γιατί είπαν «όχι» οι μοναχοί στην επίσκεψή του

Το Μαξίμου επικαλέστηκε «βεβαρημένο πρόγραμμα» για να καλύψει την «πόρτα» των μοναχών στον πρωθυπουργό – Το παρασκήνιο της αναβολής της επίσκεψης

Να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα επιχειρεί το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με την ακύρωση του ταξιδιού του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, για πρώτη φορά με την ιδιότητα του πρωθυπουργού και τρία χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψή του, επρόκειτο να παρευρεθεί αύριο (27/09) ανήμερα της εορτής του Τιμίου Σταυρού για τους Αγιορείτες (ιουλιανό ημερολόγιο) στο «περιβόλι της Παναγιάς».

Μάλιστα η παρουσία του στο αγιώνυμο όρος θα συνέπεπται και με την προσκυνηματική επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου προσκεκλημένου της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος.

Ο πρωθυπουργός, ωστόσο, ανέβαλε την επίσκεψή του, με πηγές του Μαξίμου να κάνουν λόγο για... βεβαρημένο πρόγραμμα!

Τα πράγματα όμως έχουν κάπως διαφορετικά....

Καταρχάς, από την στιγμή που διέρρευσε η είδηση της προγραμματισμένης πρωθυπουργικής επίσκεψης, το Άγιο Όρος και η Ιερά Κοινότητα έχει γίνει αποδέκτης μαζικότατων διαμαρτυριών και σκληρής κριτικής. Απλοί πιστοί, και όχι “ριζοσπάστες” όπως αρέσκονται να εμφανίζονται συχνά πυκνά από αγιορείτικους και άλλους εκκλησιαστικούς κύκλους, σήμαναν “ιερό συναγερμό” προκειμένου να αποτρέψουν την πραγματοποίηση αυτού του ταξιδιού ενός ανθρώπου δηλωμένου άθεου και πολέμιου της πίστης μας.

Υπό το βάρος λοιπόν όλων αυτών των αντιδράσεων η Ιερά Κοινότητα ανέκρουσε πρύμναν. Από το Μέγαρο Μαξίμου υποστηρίζουν πως ο κ. Τσίπρας έχει δεχτεί δύο προσκλήσεις από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, τόσο πριν από μερικούς μήνες, τον περασμένο χειμώνα, όσο και πριν από λίγες ημέρες.

Από την άλλη πλευρά, πηγές του Αγίου Όρους αρνούνται την ύπαρξη της τουλάχιστον της δεύτερης πρόσκλησης.

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο καθώς με βάση δημοσιογραφικές πηγές υπήρξε και επίσημο γράμμα για το ταξίδι του πρωθυπουργού με λεπτομέρειες σχετικές με την μετάβαση και την ασφάλεια των μετακινήσεων.

Επί της ουσίας, σύμφωνα με πληροφορίες του ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ, και με δεδομένη την οργίλη αντίδραση πιστών από την ανακοίνωση της επίσκεψης και μετά, οι εκπρόσωποι των 20 Αγιορείτικων Μονών κατά τη χθεσινή έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας αντέδρασαν έντονα στις πιέσεις του υφυπουργού Εξωτερικών Γιάννη Αμανατίδη, ο οποίος είχε τον γενικό σχεδιασμό της επίσκεψης του πρωθυπουργού στο Άγιον Όρος, όπως και πριν από τρία χρόνια, εκμεταλλευόμενος τις καλές σχέσεις που διατηρεί ο ίδιος με τους Αγιορείτες.

Όπως μάλιστα ειπώθηκε στην συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας, δεν είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός που αρνείται κατά συρροή να κάνει τον σταυρό του, να προσέλθει στο Άγιο Όρος ανήμερα της γιορτής του Τιμίου Σταυρού.

Αυτή ήταν και η δεσπόζουσα άποψη που οδήγησε στην τελική άρνηση.

Πάντως αξίζει να σημειωθεί πως υπήρξαν και 5-6 Μονές που ζητούσαν να επιτραπεί κανονικά η επίσκεψη του πρωθυπουργού. Εν τέλει όλες ζήτησαν με γράμμα της Ιεράς Κοινότητας την ματαίωση της επίσκεψης.

Βέβαια καθίσταται σαφές σε κάθε κοινό νου, πως η άρνηση αυτή είναι ξεκάθαρα συγκυριακή για να μην εγείρουν περαιτέρω αντιδράσεις.

Ερώτημα αναπάντητο παραμένει τι θα γινόταν αν η επίσκεψη δεν συνέπιπτε με την εορτή του Τιμίου Σταυρού.

Άλλωστε οι φοροπαλλαγές που ψήφισε για το Άγιο Όρος η κυβέρνηση το καλοκαίρι αποτελούν ισχυρό εχέγγυο για τις αγαστές σχέσεις Μαξίμου-Καρυών...

newsbomb.gr με πληροφορίες από pentapostagma.gr

Στα €894 το μέσο εισόδημα από συντάξεις σύμφωνα με στοιχεία του Υπ. Εργασίας

Το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης δημοσιεύει τις εκθέσεις του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών Συντάξεων "ΗΛΙΟΣ" για την αποτύπωση της δημοσιονομικής δαπάνης των χορηγούμενων συντάξεων για τους μήνες Μάρτιο έως και Αύγουστο του 2017.

Με βάση την τελευταία έκθεση, τον Αύγουστο του 2017 πληρώθηκαν συνολικά 4.513.764 συντάξεις, από τις οποίες οι 2.864.272 ήταν κύριες, οι 1.241.678 επικουρικές και 407.814 μερίσματα.

Η μηνιαία δαπάνη που κατέβαλλαν τα ταμεία ανήλθε σε 2.324.844.234,34€ και περιλαμβάνει τις κρατήσεις φόρου, τις κρατήσεις υπέρ υγείας και ΑΚΑΓΕ ενώ δεν περιλαμβάνει την παροχή ΕΚΑΣ.

Το πλήθος των συνταξιούχων ήταν 2.600.107 και το μέσο εισόδημα από συντάξεις ανήλθε σε 894,13€.

Υπενθυμίζεται ότι η δημοσίευση πραγματοποιείται μετά την αναγκαία αναμόρφωση της μεθοδολογίας των εκθέσεων για την ορθότερη αποτύπωση της δημοσιονομικής δαπάνης των συντάξεων, βάσει των διεθνών προτύπων, αναφέρει το Υπουργείο Εργασίας.

10 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν γεράσεις

Ο Γιώργος Ζορμπάς (που μάθαμε ως Αλέξη απ’ το μυθιστόρημα του Καζαντζάκη) έγραφε σ’ ένα γράμμα που είχε στείλει στον συγγραφέα και φίλο του:

“Τίποτα δεν φοβάμαι. Έχω παλέψει με θεριά. Έχω πολεμήσει και με τ’ αληθινά θεριά, τους ανθρώπους. Τα ‘βαλα και με τα μεγάλα θεριά, τη θάλασσα και τη γη. Και το μεγαλύτερο θεριό, τη γυναίκα, την αγάπησα.

Θεούς και διαβόλους δεν φοβάμαι. Για τον θάνατο ούτε που με νοιάζει.

Τίποτα δεν φοβάμαι. Μόνο ένα: Τα γεράματα.

Φοβάμαι μην έρθει η στιγμή που δεν θα μπορώ ούτε να κατουρήσω. Που θα περιμένω την νύφη μου να με ταΐσει. Που δεν θα μπορώ να σταθώ όρθιος.

Μόνο αυτό φοβάμαι. Που θα ‘μαι γέρος κι ανήμπορος.”

Ο Ζορμπάς έζησε μέχρι τα 76, άλκιμος κι ανυπόταχτος. Πέθανε όρθιος στην Κατοχή. Τελευταία ανάσα την πήρε μπρος στο παράθυρο, αναθυμούμενος πόσες ωραίες πράσινες πέτρες βρήκε, πόσες γυναίκες αγκάλιασε, πόσα παιδιά έκανε. Τυχερός άνθρωπος.

~~

Βγαίνω απ’ το σπίτι και βλέπω ένα διπλωμένο σώμα στο παρτέρι μπρος στην πολυκατοικία. Μου παίρνει λίγα δευτερόλεπτα για να καταλάβω ότι είναι ένας γέρος. Πήγε να κάτσει στο πεζούλι, έπεσε πίσω κι έμεινε εκεί, ανήμπορος να κινήσει.

“Βόηθα με”, μου λέει σαν στέκομαι μπρος του.

Τον πιάνω απ’ το χέρι να τον σηκώσω, αλλά αυτός δεν βάζει καθόλου δύναμη, δεν έχει δύναμη να βάλει. Για ν’ αποφύγω την εξάρθρωση του ώμου του και τα χειρότερα, πάω από πίσω να τον σπρώξω.

Σαν με βλέπει να φεύγω τρομάζει.

“Μη φεύγεις!” κάνει με τρόμο. “Βόηθα με να σηκωθώ”.

“Δεν φεύγω, μη φοβάστε”, του λέω.

Πάω πίσω και προσπαθώ να τον σηκώσω. Είναι βαρύς, παρότι λιπόσαρκος. Παράξενο είναι, πόσο δύσκολα σηκώνεις έναν άνθρωπο που έχει πέσει.

Τελικά τα καταφέρνω να τον φέρω σε καθιστή στάση. Τον στρίβω ώστε ν’ ακουμπάει σ’ ένα δέντρο, να μη φύγει πάλι πίσω. Το πουκάμισο του έχει σκιστεί, το παντελόνι του έχει καφέ λεκέδες. Είναι πολύ γέρος, το δέρμα του φεγγίζει.

“Σ’ ευχαριστώ”, μου λέει.

“Τίποτα δεν έκανα.”

“Είναι άσχημα τα γηρατειά”, κάνει, σαν να το λέει στον εαυτό του.

“Το ξέρω, το ‘χω καταλάβει”, απαντάω εγώ.

“Δεν μπορείς να καταλάβεις”, μου λέει ο γέρος. “Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς.”

~~

Συχνά οι άνθρωποι έχουμε αυτή την αυταπάτη. Νομίζουμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε μια κατάσταση, επειδή έχουμε διαβάσει βιβλία, έχουμε δει ταινίες, έχουμε σκεφτεί.

Νομίζουμε ότι ξέρουμε τι είναι η προσφυγιά, επειδή ήταν πρόσφυγες οι πρόγονοι μας ή επειδή συγχρωτιζόμαστε με πρόσφυγες.

Νομίζουμε ότι ξέρουμε τι είναι ο πόλεμος, επειδή είδαμε το Platoon και το Δουνκέρκη.

Νομίζουμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε το δράμα ενός γονιού που έχασε το παιδί του, επειδή είμαστε γονείς κι εμείς.

Όμως τίποτα δεν μπορείς να το καταλάβεις, να το νιώσεις όπως πραγματικά είναι, αν δεν το βιώσεις, αν δεν γίνεις εσύ το υποκείμενο.

Εξ αποστάσεως, εξ ωσμώσεως, με βιβλία και φαντασίες, δεν ζεις κάτι, παριστάνεις ότι το ζεις, υποθέτεις πώς θα είναι αν το ζούσες.

~~

Αφήνω τον γέρο στο πεζούλι, πάω κι έρχομαι, και καθώς περνάω ένα φανάρι τον βλέπω ξανά. Αυτή τη φορά στέκονται δίπλα του δυο Ζητάδες. Ο ένας αστυνομικός κρατάει μια σακούλα με πάγο. Ο άλλος τον βοηθάει να πάρει τηλέφωνο.

Ο γέρος είναι καθισμένος σ’ ένα παγκάκι. Το φρύδι του ματωμένο και πρησμένο. Μάλλον αυτή τη φορά έπεσε κατά πρόσωπο, χωρίς καν να βάλει χέρια για να σταματήσει την πτώση. Με κοιτάει για λίγο, αλλά δεν με αναγνωρίζει.

~~

Κάποιες μέρες πριν βρέθηκα, για προσωπικούς λόγους, σε μια γηριατρική κλινική. Όλοι υπερήλικες εκεί μέσα. Οι πιο πολλοί να μην μπορούν καν να σηκωθούν απ’ το κρεβάτι τους, με καθετήρα και τη νοσοκόμα να τους ταΐζει στο στόμα σαν μωρά.

Μια γρια φωνάζει ακατάληπτες λέξεις κάθε τόσο. Ένας γέρος ακουμπισμένος στο μαξιλάρι κοιτάει τον τοίχο. Μια άλλη, σε καλύτερη κατάσταση, πηγαίνει πέρα δώθε στο διάδρομο με το πι. Μέχρι τον ένα τοίχο και πάλι πίσω, σαν φυλακισμένη.

Μια μικρόσωμη γρια με τσεμπέρι κάθεται δίπλα μου και με παρατηρεί που διαβάζω τον Αναρχικό των Δύο Κόσμων.

“Τι λέει;” με ρωτάει κάποια στιγμή, δείχνοντας με το πηγούνι το βιβλίο.

“Για μια αναρχική κοινωνία”, της απαντώ.

Δεν μοιάζει να καταλαβαίνει, αλλά το κοιτάει επίμονα.

“Το θέλετε;” της λέω. “Να το διαβάσετε;”

“Δεν βλέπω να διαβάζω.”

“Θέλετε να σας διαβάσω εγώ λίγο;” τη ρωτάω.

Της διαβάζω μια σελίδα. Είναι στο σημείο όπου ο Σεβέκ ταξιδεύει με διαστημόπλοιο στον μητρικό πλανήτη. Σκέφτομαι ότι η γριά θα αντιδράσει, θα πει κάτι για τα διαστρικά ταξίδια ή κάτι ακόμα πιο παράξενο.

Γυρνάω να δω τι εντύπωση της έχει κάνει. Εκείνη κοιμάται, καθισμένη στην καρέκλα, σαν μωρό που το νανούρισαν με παραμύθια.

~~

Δυο μέρες μετά βρίσκομαι ξανά στην κλινική. Παρατηρώ τους γέρους και τους φαντάζομαι σε άλλη ηλικία. Εκείνη η γιαγιά που λιώνει στο κρεβάτι της κάποτε ήταν παιδούλα κι έτρεχε στο χωράφι. Ο γέρος στο άλλο δωμάτιο, που κοιτά τον τοίχο, ήταν έφηβος κι αυνανιζόταν μετά μανίας. Ο άλλος μπορεί να πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο. Κι η κοπελίτσα (έτσι τη λέει η νοσοκόμα “κοπελίτσα μου”) που δεν μπορεί να σηκώσει το χέρι της κάποτε έκανε τους άντρες να στενάζουν σαν τη βλέπαν να περνά. Η γιαγιά με το τσεμπέρι ίσως να ‘ταν δασκάλα και να διάβαζε τον Αόρατο Άνθρωπο σε μετάφραση του Παπαδιαμάντη. Κι ο γέρος με το οξυγόνο κάποτε εγκαινίασε το πρώτο του ζαχαροπλαστείο.

Όλοι αυτοί ήταν μωρά κάποτε. Μετά παιδιά κι έφηβοι, μετά μεγάλωσαν αγάπησαν παντρεύτηκαν δούλεψαν γέννησαν πολέμησαν πάντρεψαν τα παιδιά τους διάβασαν είδαν κινηματογράφο για πρώτη φορά ήπιαν και μέθυσαν με την παρέα τους έφαγαν όσο άντεχαν γλέντησαν θρήνησαν έβγαλαν λεφτά ταξίδεψαν αρρώστησαν έγιναν καλά έκαναν έπαθαν έζησαν.

Και τώρα πια έχουν μείνει μόνο οι σκιές τους, εκείνα τα άδεια μάτια και τα άτριχα κεφάλια και τα κόκαλα χωρίς κρέας.

Ανήμποροι.

“Δεν μπορείς να καταλάβεις”, μου είπε ο γέρος που έπεσε, “τι είναι τα γεράματα”.

~~

Δεν μπορώ. Το ξέρω. Κι ίσως να μη θέλω να το βιώσω.

Αλλά θυμάμαι κάτι: Καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό που έχουμε μόνο όταν το χάσουμε.

Καταλαβαίνεις πόσο ωραίο είναι να μην σε πονάνε τα δόντια σου μόνο όταν αρχίζει ο πονόδοντος.

Καταλαβαίνεις ότι το σκυλί “σου” ήταν μέλος της οικογένειας μόνο όταν αναγκάζεσαι να του κάνεις ευθανασία.

Καταλαβαίνεις τι σημαίνει πατρίδα μόνο όταν ζεις καιρό ανάμεσα σ’ αλλόθροους ανθρώπους, σε ανήλιαγα μέρη, όπου εσύ είσαι ο ξένος.

Καταλαβαίνεις πόσο την αγαπούσες μόνο όταν την χάνεις.

~~

Κι όπως βλέπω τους γέρους που σβήνουν στην κλινική, βγάζω το τετράδιο μου και γράφω βιαστικά μια λίστα με 10 πράγματα που πρέπει να κάνω πριν βρεθώ κι εγώ εκεί -όχι ως επισκέπτης.

Να περπατάω, ίσως και να τρέχω. Είναι ωραία να στέκεσαι όρθιος στα πόδια σου.

Να φτιάχνω φαγητά νόστιμα, με πολύ αλάτι και λάδι, με καρυκεύματα και ταμπάσκο.

Να βγαίνω στον ήλιο. Να κλείνω τα μάτια και να στρέφω το πρόσωπο μου στον ουρανό.

Να φοράω όμορφα ρούχα. Σε ό,τι χρώμα μου ‘ρθει, σε ό,τι συνδυασμό θέλω.

Να γελάω, να θυμώνω και να κλαίω.

Να διαβάσω εκείνο το βιβλίο που πάντα αφήνω για μετά (Αδελφοί Καραμαζώφ του Ντοστογιέφκσι και Αμάντα του Τομ Ρόμπινς).

Να χαϊδέψω την Πέρλα, τον σκύλο, μέχρι που να βαρεθεί και να φύγει.

Να μάθω να κάνω κάτι καινούριο: Να ζωγραφίζω, να πλέκω, να παίζω σαξόφωνο, να οδηγήσω μηχανή.

Να δω με τον Τηλέμαχο το Blade Runner (το παλιό).

Να κάνω έρωτα.

Να παντρευτώ.

Να ευχαριστηθώ τον ύπνο και τα όνειρα.

Ν’ ακούσω ξανά ολόκληρο το “The Wall” των Pink Floyd.

Να χορέψω.

Να μείνω ξύπνιος μέχρι που να ξημερώσει.

Να πάω στην τουαλέτα.

Να πιω νερό.

Δέκα πράγματα είπα; Μα είναι τόσο πολλά αυτά που μπορούμε και προλαβαίνουμε να κάνουμε, αλλά σημασία δεν τους δίνουμε, μέχρι που να μην μπορούμε να τα κάνουμε.

Μάλλον ο τίτλος αυτού του κειμένου θα έπρεπε να ήταν: “100 πράγματα που πρέπει να (ξανα)κάνεις πριν γεράσεις”.

Ή μπορεί 1000. Και πάλι λίγα λέω.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Γελωτοποιός https://www.facebook.com/gelotopoios/

   

Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Παναγιώτη

Η εικόνα των υπουργών, όλων των κυβερνήσεων, που χαιρετίζουν και χορεύουν είναι φαιδρή και ενοχλητική. Είναι και θέμα συμβολισμών. Υπουργός είσαι. Δεν γίνεται να σου βαράνε παλαμάκια και εσύ να παίρνεις στροφές

Του Κώστα Γιαννακίδη

Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής φέρνει λεβέντικα τις βόλτες του με το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας». Βαρύ, αντρίκιο τραγούδι που τελειώνει με ένα θεατρικό «Παναγιά μου», έτσι για να υπάρχει, μη χρειαστεί σε τίποτα στιγμές σαν και αυτή.

Είναι η γιορτή του πλοιοκτήτη της «Αγίας Ζώνης»; Oχι, δεν είναι, διαψεύδεται. Βέβαια σε αυτήν την περίπτωση το ζεϊμπέκικο καταπίνεται, με αρκετή σαμπάνια από πάνω, μια και πρόκειται για ιδιωτική εκδήλωση. Ομως δεν θα ήταν ανεκτή η παρουσία του υπουργού στη γιορτή ενός εφοπλιστή. Και ευτυχώς, δεν σημειώθηκε.

Είναι η ετήσια γιορτή του Συνδέσμου Επιχειρήσεων της Ναυπηγικής Βιομηχανίας. Ο υπουργός οφείλει να είναι εγκρατής όταν παρίσταται κάπου υπό την επίσημη ιδιότητά του. Δεν ήταν ο Κουρουμπλής, ήταν ο υπουργός, όσο και αν το όνομα και η ιδιότητα δείχνουν, μέρα με τη μέρα, να μη στέκουν καλά το ένα δίπλα στο άλλο.

Η εικόνα των πολιτικών και ειδικά των αξιωματούχων σε κατάσταση χορευτικής ευθυμίας είναι τις περισσότερες φορές εντελώς φαιδρή. Εντάξει, το Πάσχα υπάρχει το έθιμο που έρχεται από παλιά αν και στους περισσότερους θυμίζει χούντα ή Ακη. Εντάξει και ο Κουτσούμπας που χορεύει με Κνίτες -δεν είναι υπουργος. Εδώ όμως βλέπουμε, συχνά και διαχρονικά, υπουργούς όλων των αποχρώσεων να παρίστανται σε συνεστιάσεις όπου χαιρετίζουν και χορεύουν. Και εκεί εκπροσωπούν εμάς, όχι την πάρτη τους. Επί παλιού ΠΑΣΟΚ αν καλούσαν κανέναν Κουλούρη στη συνεστίαση, έκαναν οικονομία στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα -το κάλυπτε ο υπουργός. Αλλά κομμάτι τους δεν είναι και ο Κουρουμπλής;

Μπορούν να το ρίχνουν έξω στο ρεπό τους; Οπως η Ολγα η Γεροβασίλη που γιόρτασε στου Μαργαρίτη μία από τις πολλές επιτυχίες της κυβέρνησης. Νομίζω πώς πρέπει να είναι περισσότερο διακριτικοί και λιγότερο διαχυτικοί. Και η εικόνα ενός δικαστικού να εμφανίζεται στο ημίφως περιστρεφόμενος δερβίσικα, κάτω από ένα πέπλο κάπνας, μάλλον θα ξένιζε.

Το χαρτοφυλάκιο του υπουργού έρχεται με ένα κουστουμάκι που, αν δεν σου αρέσει, δεν κάθεσαι και στην καρέκλα. Στις συνεστιάσεις πηγαίνουμε, λέμε δύο λόγια και απολαμβάνουμε το φαγητό. Είναι και θέμα συμβολισμών. Υπουργός είσαι. Δεν γίνεται να σου βαράνε παλαμάκια οι εφοπλιστές και εσύ να χορεύεις.  

protagon.gr