Τρίτη 13 Μαρτίου 2018

Το Μαξίμου τρόμαξε με τον οπλοφόρο Σαββίδη -Προς... άδοξο τέλος η σχέση



Ένα... οφσάιντ και ένα περίστροφο, απειλούν να σημάνουν το άδοξο τέλος ενός πολιτικό-επιχειρηματικού love story ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Ιβάν Σαββίδη.

Τα όσα πρωτοφανή έγιναν προχθές την νύκτα στην Τούμπα, δεν λάβωσαν μόνο (και ίσως θανατερά) το έτσι κι' αλλιώς μονίμως ευρισκόμενο μεταξύ ζωής και θανάτου ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά ίσως να σκιάσουν και τις προνομιακές σχέσεις ,σε βαθμό σκανδάλου, που διατηρεί ο Ιβάν Σαββίδης, ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ, με το σύστημα εξουσίας των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Ο Ελληνο-ρώσο-πόντιος επιχειρηματίας, που σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από τότε που άρχισε τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του στην Ελλάδα κατέστη από τις πλέον αμφιλεγόμενες περσόνες του δημόσιου βίου, αντίθετα με άλλους επιχειρηματίες,δεν κρύβει τις πολιτικές προτιμήσεις του. Οι οποίες, άλλωστε, τον εξυπηρετούν και τον διευκολύνουν αλλά και τον χρησιμοποιούν για να πετύχουν τις στοχεύσεις τους.

Ο «λαγός» στις τηλεοπτικές άδειες

Ο κ. Σαββίδης, τον Σεπτέμβριο του 2016, προκαλούσε και άφηνε άναυδη την κοινή γνώμη όταν ομολόγησε δημόσια από τηλεοράσεως ότι μετείχε στην (παρωδία που εξελίχθηκε σε πρωτοφανές φιάσκο...) διαγωνιστική διαδικασία για τις τηλεοπτικές άδειες, ως... «λαγός» της κυβέρνησης για να ανεβάσει το τίμημα! Καμιά απολύτως  αντίδραση από πλευράς  της κυβέρνησης που ευαγγελιζόταν την  “εξυγίανση” του σκηνικού στα ΜΜΕ. Όπως και καμιά αντίδραση δεν υπήρξε όταν ο κ. Ιβάν Σαββίδης εξηγούσε σε συνέντευξή του ότι σκοπεύει να αγοράσει κανάλια, ραδιόφωνα και συγκροτήματα τύπου, για να εξυπηρετήσει τα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Ίσως επειδή και... η διαπλοκή, έχει τις αποχρώσεις της.

Η υπόθεση της ΣΕΚΑΠ

Κουμπάρος με τον Ρωσοπόντιο, ο υπουργός Άμυνας κ. Καμμένος υπήρξε και ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής του επιχειρηματία στην θορυβώδη συζήτηση στην Βουλή για την υπόθεση της διαγραφής του προστίμου των 38 εκατομμυρίων ευρώ, για λαθρεμπορία καπνού, που είχε επιβληθεί στην καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ πριν την αγοράσει ο κ. Σαββίδης. Το πρόστιμο διεγράφη με το που την απέκτησε ο επιχειρηματίας, χωρίς να προβλέπεται κάτι τέτοιο από την σύμβαση. Και έγινε σάλος. Η άποψη του κουμπάρου υπουργού, ήταν ότι “αντί να τον ευχαριστούμε που κάνει επενδύσεις, τον καλούμε να πληρώσει προγενέστερα πρόστιμα...”.

Εξαλλοι οι Αμερικανοί με τον «επενδυτή» Σαββίδη

Σ' ανταπόδοση της στήριξης που του παρείχε, ο κ. Σαββίδης κάλεσε τον υπουργό στην τελετή παραλαβής του τηλεοπτικού σταθμού «Ε», τον περασμένο Δεκέμβριο, από εταιρία συμφερόντων του που αγόρασε το κανάλι από τον επιχειρηματία κ. Βρυώνη. Γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της αντιπολίτευσης. Αλλά και της αμερικανικής πρεσβείας. Ο πρέσβης κ. Πάϊατ, με αφορμή την αγορά του «Ε», έκανε έμμεσες πλην σαφείς αναφορές και στην αγορά του ΟΛΘ (έγινε τις ίδιες μέρες) από όμιλο εταιριών συμφερόντων Σαββίδη, λέγοντας ότι  «θα πρέπει να ελεγχθεί η προέλευση και η ταυτότητα των κεφαλαίων που επενδύθηκαν...».

Η γνωριμία Σαββίδη-Καμμένου

Η γνωριμία του κ. Καμμένου με τον κ. Σαββίδη, χρονολογείται από την πρωθυπουργία Σαμαρά, στην οποία μετείχε και ο σημερινός πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Επί Σαμαρά άρχισαν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του κ., Σαββίδη στην Ελλάδα-αν και οι πρώτες διερευνητικές κρούσεις είχαν αρχίσει επί Κώστα Καραμανλή και πύκνωσαν επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου. Και επί ΣΥΡΙΖΑ... απογειώθηκαν.

Η παραχώρηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης

Η παραχώρηση του λιμανιού Θεσσαλονίκης το 2017 σε εταιρία συμφερόντων Σαββίδη (κατά την τελετή υπογραφής, μάλιστα,ο κ. Τσίπρας είπε χαριτολογώντας  στον επιχειρηματία «μετά το λιμάνι, δεν μένει παρά να πάρει και ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα...»- και επιχειρήθηκε ο στόχος με κάθε τόπο μέχρι που... βγήκαν τα περίστροφα!), και η αγορά του ΠΑΟΚ, δεν είναι οι μόνες επεκτατικές δραστηριότητες του επιχειρηματία στην Βόρεια Ελλάδα: έχει αγοράσει πλήθος ακινήτων (μεταξύ των οποίων και η εμβληματική ιστορική  «κόκκινη βίλα» στην παραλιακή), εξασφάλισε την εκμετάλλευση του «Μακεδονία Παλλάς», μετέχει έμμεσα ή άμεσα σε πολλές δραστηριότητες-πιο πολύ για να καλλιεργήσει το φιλολαϊκό προφίλ του, να καταστεί ο πραγματικός «Θεσσαλονικάρχης».

Έχει παντού μόνο «φίλους»

Δεν είναι τυχαίο ότι οι βουλευτές της Θεσσαλονίκης (όλων των κομμάτων...) αλλά και ευρύτερα της Μακεδονίας, καθώς επίσης και ο Περιφερειάρχης κ. Τζιτζικώστας, έχουν αποφύγει με ιερή... προσήλωση να σχολιάσουν δημόσια τα  αμφιλεγόμενα έργα και ημέρες του κ. Σαββίδη, να μιλήσουν στην Βουλή για θέματα που τον εμπλέκουν- ακόμη και όταν ο επιχειρηματίας μπαίνει στο στόχαστρο των κομμάτων τους!

Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Σαββίδης δεν είναι αχάριστος άνθρωπος. Εξυπηρετεί τα συμφέροντά του με πάθος και αποφασιστικότητα, αλλά δέχεται να παίξει και τον «λαγό», ενώ δεν φείδεται καλών λόγων για τους ισχυρούς πολιτικούς του φίλους. Συχνά απροκάλυπτα και με τραχύτητα, αλλά αυτό δεν φαίνεται να τους ενοχλεί.

Πούτιν ο Τσίπρας!

Μεγάλη εντύπωση, λ.χ., είχε προκαλέσει μια συνέντευξη-ποταμός που είχε παραχωρήσει ο κ. Σαββίδης, τον Μάιο του 2017. αμέσως μετά την συζήτηση στην Βουλή για την φωτογραφική διάταξη με την οποία ακυρώθηκε το πρόστιμο στην ΣΕΚΑΠ, στην οποία είχε δηλώσει απερίφραστα ότι «ακούγοντας τον Τσίπρα στην Βουλή, του θύμισε τον Πούτιν και ήταν έτοιμος να τον χειροκροτήσει!» και πως «αυτός, έναν τέτοιο πρόεδρο θέλει!»

Προχώρησε, μάλιστα, ακόμη ένα βήμα πιο πέρα, προτρέποντας του Έλληνες «να κρατηθούν από τον Τσίπρα, είναι προϋπόθεση επιτυχίας του μέλλοντος! Εγώ, τάσσομαι 100% υπέρ του Αλέξη Τσίπρα...»!

Αλλά και για τον φερόμενο ως φίλο του Τσίπρα, τον Κώστα Καραμανλή, δεν έχει τίποτε να πεί, πέρα από το ότι «τον θεωρεί φίλο του...» Τον είχε καλέσει, άλλωστε, και στον γάμο του γιου του,και ο πρώην πρωθυπουργός φωτογραφιζόταν όλο χαμόγελα αγκαλιά με τον γαμπρό...

Από τις... αναλύσεις και την κριτική για το πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεν θα μπορούσε, φυσικά, ν' αφήσει απ' έξω τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον Πρόεδρο της ΝΔ κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Τον... αγαπημένο  στόχο του του κ. Τσίπρα: «Αυτός με την στάση του και την πολιτική του διώχνει τους επενδυτές! Δεν πρόκειται να γίνει ποτέ πρωθυπουργός της Ελλάδος...».

Όλα για τον ΠΑΟΚ

Ο κ. Σαββίδης,  με κάθε ευκαιρία διακηρύσσει ότι το μεγάλο του πάθος, είναι ο ΠΑΟΚ. Και η κυβέρνηση, φροντίζει να μην τον στενοχωρεί στην απόλαυση του πάθους του αυτού. Η αθλητική πιάτσα βοά, ότι η... μεταμεσονύκτια συνεδρίαση και απόφαση της ΕΠΟ, σε δεύτερο βαθμό, να κάνει δεκτή την ένσταση του ΠΑΟΚ και να μην του αφαιρεθούν τρεις βαθμοί λόγω της διακοπής εις βάρος του του αγώνα με τον Ολυμπιακό, καθώς επίσης και να μην γίνει ο κρίσιμος αγώνας με την ΑΕΚ στην Τούμπα χωρίς φιλάθλους (όλα αυτά λίγες μόνον ώρες πριν την έναρξη του προχθεσινού ντέρμπι στην Θεσσαλονίκη), δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς κυβερνητική “παρότρυνση”. Και σημειώνει με ενδιαφέρον, ότι ανάλογη ένσταση του Ολυμπιακού (που μάλιστα έχει προηγηθεί χρονικά...) δεν έχει ακόμη κριθεί σε δεύτερο βαθμό...

Ακόμη και η διακοπή του πρωταθλήματος που ανακοινώθηκε χθες μετά από τρίωρη σύσκεψη στο Μαξίμου, συνοδευόμενη από...δηλώσεις αποφασιστικότητας «να μπει τέρμα σ' αυτήν την κατάσταση, να υπάρξει εξυγίανση» (σσ: ανάλογες δηλώσεις υπέρ της «εξυγίανσης» είχε κάνει ως υφυπουργός Αθλητισμού πριν δυο χρόνια καιο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κοντονής, όταν κι' αυτός είχε διακόψει το πρωτάθλημα, χωρίς να γίνει το παραμικρό...), στην πραγματικότητα... τιμωρεί τις άλλες ομάδες του πρωταθλήματος, αντί να πλήξει μόνον τον υπεύθυνο ΠΑΟΚ! Τις θεωρεί όλες... συνυπεύθυνες. Και όταν φταίνε όλοι, δεν φταίει κανένας...

Κι' ακόμη, πως επετράπη στον κ. Σαββίδη να μπει... με το εξάσφαιρο στην ζώνη στο γήπεδο, όταν απαγορεύεται ρητά η οπλοφορίας σε αγωνιστικούς χώρους, ακόμη και για τους εν υπηρεσία αστυνομικούς. Κι' έπειτα -αν θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε επιμελώς ο έλεγχος- πώς και γιατί οι αστυνομικοί μέσα στο “χορτάρι” δεν συνέλαβαν επί τόπου τον ιδιοκτήτη της ομάδας όταν τον είδαν να πιάνει το περίστροφο και να απειλεί; Που “χάθηκε” ο κ. Σαββίδης επί 24 ώρες και δεν μπόρεσε η αστυνομία να τον συλλάβει όταν επιτέλους εκδόθηκε το σχετικό ένταλμα;

Το τέλος του love story;

Πάντως, πολιτικοί κύκλοι, τόσο της αντιπολίτευσης αλλά και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη του οποίου δεν κρύβουν την δυσφορία τους για τις εξελίξεις, εκφράζουν την άποψη ότι δεν αποκλείεται ο κ. Τσίπρας να εξαναγκασθεί (γιατί επί της ουσίας δεν το θέλει, για πολλούς και ποικίλους λόγους...) να βάλει τέλος στο love story  με τον κ. Σαββίδη.

Το... περίστροφο, πέραν του διεθνούς διασυρμού της χώρας, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις και στον απλό κόσμο. Και εκτιμάται, ότι μπορεί να είναι η «σταγόνα» που ξεχείλισε το ποτήρι μετά τα αλλεπάλληλα «φιάσκα» της κυβέρνησης σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα: επίσκεψη Ερντογάν, Σκοπιανό, συλλαλητήρια, αλβανικό, ρήγμα στις σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ Novartis, Ίμια, Έβρος, επιδόματα ενοικίου.

Και στην Βουλή;

Το πώς θα αντιδράσει σε μια τέτοια εξέλιξη ο κ. Σαββίδης (που λογικό είναι να έχει κάποιες «εφεδρείες»...), δεν μπορεί να το προβλέψει κανείς. Και δεν είναι άτομο που δεν διαθέτει και πολιτική εμπειρία. Έχει διατελέσει επί σειρά ετών βουλευτής στην περιφερειακή βουλή του Ροστόφ, πριν εκλεγεί στην Ρωσική Δούμα (το εθνικό κοινοβούλιο) και μάλιστα για δυο συνεχείς θητείες.

Στην συνέντευξη-ποταμό που έδωσε τον Μάιο του 2017 στην οποία δήλωνε... οπαδός του Τσίπρα, ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο που την πήρε ( ο Σαββίδης απαντούσε στα ρώσικα, και ο μεταφραστής του  μετέφραζε στα ελληνικά) “πότε θα δώσει συνέντευξη στα ελληνικά”. Και ο επιχειρηματίας, απήντησε χαμογελώντας υπαινικτικά «όταν δώσω συνέντευξη στα ελληνικά, αυτό θα σημάνει και την έναρξη της πολιτικής μου καριέρας στην Ελλάδα...»!

Προχθές στην Τούμπα, δεν ξέρουμε σε τι γλώσσα έβριζε και απειλούσε τον διαιτητή, και καλούσε τους παίκτες του να φύγουν από το γήπεδο.




















































iefimerida.gr

Επιστολή Βασιλειάδη στη FIFA



Με επιστολή του στη FIFA, ο Γιώργος Βασιλειάδης εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση της διακοπής του πρωταθλήματος της Super League και του Κυπέλλου Ελλάδας. Ο υφυπουργός αθλητισμού γνωστοποίησε στην Παγκόσμια Ομοσπονδία τις φωτογραφίες που «φιλοξένησε» ο ελληνικός και διεθνής Τύπος, του προέδρου και μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ, κ. Ιβάν Σαββίδη, να εισέρχεται οπλισμένος στον αγωνιστικό χώρο, ενώ επισήμανε ότι η απόφαση της διακοπής ελήφθη προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των φιλάθλων, των ποδοσφαιριστών και όλων όσων βρίσκονται στον χώρο του ποδοσφαίρου. Στην επιστολή του εσωκλείεται και η επίσημη απόφαση, όπως δημοσιεύτηκε στο Φύλλο της Κυβερνήσεως.

Το κείμενο της επιστολής, που είχε αποδέκτη τον επικεφαλής της Επιτροπής Παρακολούθησης της FIFA, Μπγιορν Βασάλο, έχει ως εξής:

«Κατά τη διάρκεια της περσινής χρονιάς κάναμε τεράστια πρόοδο μαζί, ώστε να θεσπίσουμε νέους κανονισμούς σχετικά με τη διαφάνεια, την ευθύνη και τις αυστηρές τιμωρίες. Παρ΄ όλα αυτά, το ελληνικό ποδόσφαιρο διάγει τεταμένους καιρούς εδώ και μερικά παιχνίδια, με το τελευταίο παράδειγμα να σημειώνεται χθες, κατά τη διάρκεια του αγώνα μεταξύ ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Ο ελληνικός και ο διεθνής Τύπος παρουσίασε πολυάριθμες φωτογραφίες του προέδρου και μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ, κ. Ι. Σαββίδη, να εισέρχεται οπλισμένος στον αγωνιστικό χώρο.

Γι΄ αυτόν τον λόγο, βασισμένοι στα χθεσινά γεγονότα, καθώς και σε διάφορα συμβάντα κατά τη διάρκεια των πρόσφατων αγωνιστικών, είμαι αναγκασμένος να προβώ στην απόφαση διακοπής του ελληνικού πρωταθλήματος, ώστε να διασφαλίσω την ασφάλεια των φιλάθλων, των ποδοσφαιριστών και όλων των εμπλεκομένων στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα».   




































kathimerini.gr

Με ευέλικτες μορφές εργασίας πάνω από το 50% των νέων προσλήψεων




Θετικό για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά είναι το ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων τον Φεβρουάριο, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία της «Εργάνης» σημειώθηκε αύξηση της μισθωτής απασχόλησης με επιπλέον 16.628 θέσεις εργασίας.

Ωστόσο το 56% των νέων προσλήψεων του Φεβρουαρίου αφορούν μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ το ίδιο ποσοστό τον Γενάρη του 2018 ήταν 53,2%.

Οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ήταν το 43,67% του συνόλου για τον Φλεβάρη και το 45,14% για την περίοδο από 1/1/2017 έως 28/2/2018. Επίσης 3.000 συμβάσεις μετατράπηκαν από πλήρη σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.

Ειδικότερα τον Αύγουστο 607.906 εργαζόμενοι ήταν στο καθεστώς της μερικής απασχόλησης και αμείβονταν με μέσο ημερομίσθιο 23,45 ευρώ και μέσο μισθό 416 ευρώ, ενώ 1,57 εκατομμύρια μισθωτοί εργάζονταν με πλήρη απασχόληση και με μέσο μισθό 1.161 ευρώ το μήνα.

Συνολικά οι προσλήψεις ανήλθαν σε 150.345, οι απολύσεις ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε 77.671 και οι παραιτήσεις σε 56.046.

Τις περισσότερες προσλήψεις έκαναν οι επιχειρήσεις του τουριστικού κλάδου και ειδικότερα τα καταλύματα και η εστίαση, γεγονός που αποδεικνύει την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου αλλά και την εποχικότητα της ελληνικής αγοράς εργασίας. Ψηλά στην λίστα με τα θετικά ισοζύγια είναι και το χονδρικό εμπόριο, όπως και η εκπαίδευση και το λιανεμπόριο.

Από τα στοιχεία του ΕΦΚΑ που αφορούν στο καλοκαίρι (Ιούνιος – Αύγουστος) του 2017 φαίνεται πως ένας στους τέσσερις εργαζόμενους και ειδικότερα το 28% εργάζεται με μερική απασχόληση και αμείβεται με μέσο μισθό 416 ευρώ το μήνα.
















Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018

Τσόμσκι: «Ακόμη και ο Οργουελ θα είχε εκπλαγεί σήμερα»



Συνέντευξη στην El Pais

Στα 90 του χρόνια ο Νόαμ Τσόμσκι έφυγε από το MIT (Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης) μετά από 60 χρόνια. Εκεί όπου έκανε την επανάσταση στη σύγχρονη γλωσσολογία και έγινε η κριτική συνείδηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Σήμερα ο σπουδαιότερος εν ζωή Αμερικανός διανοούμενος ζει στην Αριζόνα, στα όρια της ερήμου Σονόρα στο Τουσόν. Η ισπανική εφημερίδα Ελ Παις επισκέφτηκε τον Τσόμσκι στο Τμήμα Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

Ο Τσόμσκι φοράει παντελόνι τζιν και εντυπωσιάζει με τα μακριά λευκά μαλλιά του. Όπως λέει τού αρέσει αυτή η ζεστή ατμόσφαιρα. Το φως της ερήμου, ήταν ένας από τους λόγους που τον έκαναν να μετακομίσει στο Τούσον. «Είναι ξηρό και καθαρό», λέει.

-«Ζούμε σε μια περίοδο απογοήτευσης;» τον ρωτάει ο δημοσιογράφος.

-«Πριν από 40 χρόνια», λέει ο Τσόμσκι, «ο νεοφιλελευθερισμός, υπό την ηγεσία του Ρέιγκαν και της Θάτσερ εξαπέλυσε επίθεση στον κόσμο. Και αυτό είχε αποτέλεσμα. Η τεράστια συγκέντρωση πλούτου σε ιδιωτικά χέρια συνοδεύτηκε από μια απώλεια ισχύος στον πληθυσμό. Οι άνθρωποι οδηγήθηκαν σε μια επισφαλή ζωή με χειρότερες θέσεις εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι ένα μίγμα θυμού, φόβου και απόδρασης. Δεν εμπιστεύονται πλέον ούτε τα ίδια τα γεγονότα. Μερικοί το ονομάζουν λαϊκισμό, αλλά αυτή η πραγματικότητα αποκρύπτεται από τους θεσμούς. Η απογοήτευση από τις θεσμικές δομές έχει οδηγήσει σε ένα σημείο όπου οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πλέον στα ίδια τα γεγονότα. Εάν δεν εμπιστεύεστε κανέναν, γιατί πρέπει να εμπιστευτείτε τα γεγονότα; Αν κανείς δεν κάνει τίποτα για μένα, γιατί να πιστεύω σε κάποιον;»

-«Ούτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης;»

-«Η πλειοψηφία εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Τραμπ», λέει ο Τσόμσκι. «Παρακολουθήστε την τηλεόραση και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Δεν υπάρχει τίποτα παρά ο Τραμπ, ο Τραμπ και ο Τραμπ. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν πέσει θύματα στη στρατηγική που σχεδίασε ο Τραμπ. Κάθε μέρα τους δίνει ένα κίνητρο ή ένα ψέμα για να βρεθεί στο επίκεντρο και να καταλάβει το κέντρο της προσοχής. Εν τω μεταξύ, η άγρια πλευρά των Ρεπουμπλικάνων αναπτύσσει την άκρα δεξιά πολιτική της, μειώνοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων και εγκαταλείποντας την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η οποία είναι ακριβώς αυτή που μπορεί να τελειώσει όλους μας».

-«Βλέπετε τον Τραμπ ως κίνδυνο για τη δημοκρατία;»

-«Αντιπροσωπεύει σοβαρό κίνδυνο. Έχει συνειδητά και σκόπιμα απελευθερώσει ένα κύμα ρατσισμού, ξενοφοβίας και σεξισμού που ήταν σε αδράνεια, αλλά κανείς δεν είχε νομιμοποιήσει», λέει. «Ο Τραμπ είναι ένας δημαγωγός και showman που ξέρει πώς να κρατήσει τη βάση λατρείας του ενεργή. Προς όφελός του, παίζει επίσης το γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί είναι σε σύγχυση και δεν είναι σε θέση να παρουσιάσουν ένα πειστικό πρόγραμμα».

Ο Τσόμσκι δηλώνει οπαδός του Δημοκρατικού Γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς. «Είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος. Χρησιμοποιεί σοσιαλιστικη ορολογία, αλλά σε αυτό σημαίνει μια νέα δημοκρατική συμφωνία. Οι προτάσεις του, στην πραγματικότητα, δεν θα ήταν παράξενες για τον πρόεδρο Αϊζενχάουερ [ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από το 1953 έως το 1961]. Η επιτυχία του, περισσότερο από αυτή του Tραμπ, ήταν η πραγματική έκπληξη στις εκλογές του 2016. Για πρώτη φορά εδώ και έναν αιώνα υπήρχε κάποιος που επρόκειτο να είναι υποψήφιος πρόεδρος χωρίς την υποστήριξη των εταιριών ή των μέσων ενημέρωσης, αλλά μόνο με τη λαϊκή υποστήριξη».

Δεξιά μετατόπιση της πολιτικής ελίτ

Ο Τσόμσκι λέει ότι στην ελίτ του πολιτικού φάσματος έχει καταγραφεί μιά μετατόπιση προς τα δεξιά, αλλά όχι στον πληθυσμό. Από τη δεκαετία του 80 υπάρχει χάσμα ανάμεσα στο τι θέλουν οι άνθρωποι και τι οι πολιτικοί. Είναι εύκολο να το δούμε αυτό στην περίπτωση των φόρων. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι θέλουν υψηλότερους φόρους για τους πλούσιους. Αλλά αυτό δεν γίνεται ποτέ. Ενάντια σε αυτό έχει προωθηθεί η ιδέα ότι η μείωση των φόρων φέρνει πλεονεκτήματα για όλους και ότι το κράτος είναι ο εχθρός. Αλλά ποιος ωφελείται από τη μείωση των νοσοκομείων, του καθαρού νερού ακόμη και του καθαρού αναπνευστικού αέρα;»

Όπως λέει ο Τσόμσκι, «ο νεοφιλελευθερισμός υπάρχει, αλλά μόνο για τους φτωχούς. Η ελεύθερη αγορά είναι για τους πολύ πλούσιους, όχι για εμάς. Αυτή είναι η ιστορία του καπιταλισμού. Οι μεγάλες εταιρίες έχουν ξεκινήσει έναν ταξικό αγώνα. Οι αρχές της ελεύθερης αγοράς είναι εξαιρετικά χρήσιμες για τους φτωχούς, αλλά οι πολύ πλούσιοι προστατεύονται. Οι μεγάλες βιομηχανίες ενέργειας, για παράδειγμα, λαμβάνουν επιδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Τελικά όμως, οι φόροι χρησιμεύουν για την επιδότηση αυτών των οντοτήτων και μαζί τους για την ενίσχυση των πλουσίων και των ισχυρών. Αλλά μας λένε επιπλέον ότι το κράτος είναι το πρόβλημα και το πεδίο δράσης του πρέπει να μειωθεί. Και τι συμβαίνει; Ο χώρος του κράτους καταλαμβάνεται από την ιδιωτική εξουσία και η τυραννία των μεγάλων οντοτήτων αυξάνεται».

«Και ο Όργουελ θα είχε εκπλαγεί»

«Ακόμη και ο Όργουελ θα είχε εκπλαγεί σήμερα», λέει. «Ζούμε τη φαντασίωση ότι η αγορά είναι θαυμάσια γιατί μας λένε ότι αποτελείται από ενημερωμένους καταναλωτές που λαμβάνουν ορθολογικές αποφάσεις. Αλλά απλά βάλτε την τηλεόραση και δείτε τις διαφημίσεις: προσπαθούν να ενημερώσουν τον καταναλωτή για να πάρει λογικές αποφάσεις; Ή προσπαθουν να τον εξαπατήσουν; Προσπαθούν στην πράξη να υπονομεύσουν την αγορά. Οι επιχειρήσεις δεν θέλουν ελεύθερες αγορές, θέλουν δεσμευμένες αγορές. Διαφορετικά, θα καταρρεύσουν».

-«Και σε αυτή την περίπτωση, η κοινωνική απάντηση δεν είναι πολύ αδύναμη;», ρωτάει ο δημοσιογράφος.

-«Υπάρχουν πολλά δημοφιλή κινήματα πολύ δραστήρια, αλλά δεν τους δίνεται προσοχή γιατί οι ελίτ δεν θέλουν να δεχτούν το γεγονός ότι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει. Αυτό είναι επικίνδυνο γι ‘αυτούς. Μπορεί να απειλήσει τη δύναμή της. Αυτό που θέλουν είναι να επιβάλουν ένα όραμα που λέει ότι το κράτος είναι ο εχθρός σας και ότι πρέπει να κάνετε ό,τι μπορείτε μόνοι σας … Φυσικά υπάρχει ελπίδα. Υπάρχουν ακόμη λαϊκα κινήματα, άνθρωποι πρόθυμοι να αγωνιστούν… Οι ευκαιρίες υπάρχουν, το ερώτημα είναι αν είμαστε σε θέση να τις αδράξουμε».






















kathimerini.gr     

Οι κλόουν δεν φοβούνται το Παράλογο


“Χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις.”
Καμύ

“Μες στα βαθιά νερά τι θες και κολυμπάς;
Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε, κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.”
Μάλαμας-Παπακωνσταντίνου

~~~~~~~~~~

Το Παράλογο γεννήθηκε μ’ έναν θάνατο. Όταν ο τρελός φιλόσοφος διακήρυξε στο Ζαρατούστρα: “Ο Θεός πέθανε”.

Ο θάνατος του Θεού άφησε τον κόσμο άδειο από νόημα.

Για λίγο φάνηκε ότι μπορούσε να πάρει τη θέση του ο Άνθρωπος. Με την Οκτωβριανή Επανάσταση πολλοί πίστεψαν ότι είχε έρθει η σειρά του ανθρώπου, χωρίς θεούς, να δημιουργήσει τον Παράδεισο-επί-Γης.

Διαψεύστηκαν. Η επανάσταση δεν έγινε παγκόσμια όπως προφήτευσε ο βραχνός Μαρξ.

Λίγα χρόνια μετά, ο φασισμός, ο ναζισμός, το Ολοκαύτωμα, η ατομική βόμβα, έδειξαν ότι οι άνθρωποι είναι παράλογοι.

~~

Πρώτος έγραψε για το Παράλογο ο Αντρέ Μαλρώ. Στα μυθιστορήματα του δεν υπάρχουν τρελοί σαν τον Δον Κιχώτη, αλλά άνθρωποι κοινοί που ζουν σ’ έναν άδειο κι ανούσιο κόσμο.

Έπειτα ο Ζαν Πολ Σαρτρ με τη Ναυτία επέτεινε την αίσθηση αλλοτρίωσης του (Ξένου) ανθρώπου.

Κι ο Καμύ, με τον Μύθο του Σίσυφου, θεμελίωσε το Παράλογο. Χωρίς θεό, χωρίς νόημα, οι άνθρωποι ζουν μάταια, σπρώχνοντας τον βράχο τους μέχρι να πεθάνουν.

Όμως καλύτερα απ’ όλους το εξέφρασαν οι δραματουργοί, εκείνοι που εγκλωβίστηκαν απ’ τους κριτικούς στο “Θέατρο του Παραλόγου” -Μπέκετ, Ιονέσκο, Ζενέ, Αντάμοφ.

Αποκορύφωμα το πιο γνωστό έργο του Μπέκετ, όπου δύο ήρωες τραγικά γελοίοι, περιμένουν μάταια κάποιον Γκοντό, κάτω από ένα ξερό δέντρο με μια θηλιά να κρέμεται εκεί, θυμίζοντας τη ρήση του Καμύ: “Το μόνο φιλοσοφικό ερώτημα είναι η αυτοκτονία.”

Ν’ αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ;

~~{}~~

Είναι η πρώτη νύχτα της άνοιξης. Όχι ημερολογιακά, αλλά ως αίσθηση υποκειμενική.

Στο μπαλκόνι όπου σκέφτομαι και γράφω υπάρχει πεταμένη στην άκρη μια πλαστική σακούλα γεμάτη με σημαίες διαφόρων βαλκανικών χωρών. Θα μπορούσε να είναι κι αυτή, η σακούλα, ένα συμβολικό αντικείμενο σκηνογραφίας, για το Θέατρο του Παραλόγου.

Ούτε θεός, ούτε ιδεολογίες, ούτε έθνη, μόνο αφέντες-δούλοι.

Συνεχίζουμε να σπρώχνουμε στην ανηφόρα τον σβώλο κοπριάς που μας αντιστοιχεί. Ούτε καν Σίσυφοι, πιο πολύ σκαθάρια.

Προσπαθούμε να γεμίσουμε το κενό -που άφησε ο θεοκτόνος Νίτσε- με εφήμερες δοξασίες και παράλογες φαντασιώσεις.

Αντί για τον θεό ή τον κομμουνισμό, έχουμε το απύθμενο πηγάδι της κατανάλωσης, την απύθμενη ανοησία της τηλεόρασης και των media, την αισιομανία μας. Πέφτουμε απ’ τον πεντηκοστό όροφο κι επαναλαμβάνουμε -πέφτοντας: “Ως εδώ όλα καλά!”.

“…Και τη μικρή ζωή μας ο ύπνος περιβάλλει”, έγραψε ο μέγιστος Σαιξπήρος.

~~

Πρώτη νύχτα της άνοιξης και περιμένω ν’ ακούσω τον γκιόνη. Αντί για τη φωνή του βλέπω ένα κοράκι να κάθεται στα κλαδιά της μουριάς μπροστά μου, να με κοιτάζει με τα γυάλινα μάτια του, σκωπτικά.

“Ποτέ ξανά. Ο καινούριος θεός δεν πρέπει να έχει τη μορφή ανθρώπου, άντρα ή γυναίκας”, έτσι μου είπε το κοράκι.

Περιμένω λίγο ακόμα, μήπως κι ακούσω τον γκιόνη. Για μια στιγμή μου περνά απ’ το μυαλό να γράψω ψέματα, ότι τον άκουσα.

Αλλά αυτό δεν είναι ένα μυθοπλαστικό κείμενο, όσο παράξενο κι αν είναι.
Ο γκιόνης δεν ακούστηκε απόψε.

~~{}~~

Έγραψα μέχρι εδώ και μετά κόλλησα. Κάποιες φορές νιώθεις ότι ένα κείμενο δεν έχει τελειώσει, αν και δεν καταλαβαίνεις τι χρειάζεται για τέλος.

Μια βδομάδα μετά την πρώτη νύχτα της άνοιξης πάω στο μάθημα ρωσικής γλώσσας. Έχω δέκα λεπτά προθεσμία, πριν μπούμε στην αίθουσα κι αρχίσουμε την καλλιγραφία των γραμμάτων που επινόησαν ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος.

Κάθομαι για λίγο στο μεσημεριάτικο ήλιο και βρίσκω το τέλος του κειμένου να λιάζεται παραδίπλα.

Δεν με νοιάζει, φίλτατε Μπέκετ, αν ξεκινάμε απ’ το σκοτάδι και καταλήγουμε πάλι εκεί.

Δεν με απασχολεί, αγαπημένε Καμύ, αν η ύπαρξη μας και το σύμπαν ολόκληρο στερείται νοήματος.

Δεν με πειράζει που ο χρόνος μας είναι τόσο λίγος.

Τα βαθιά ερωτήματα και τις απαντήσεις, τις δύσκολες σκέψεις και την απόγνωση, ας τις κρατήσουν οι σοβαροί στοχαστές.

Εγώ δεν είμαι τίποτα άλλο από έναν γελωτοποιό, που απολαμβάνει τον μεσογειακό ήλιο. Άλλοτε θλιμμένος, άλλοτε μανιακός, άλλοτε χλιαρός.

Και σαν τον Μπομπ Μάρλεϊ, αν με ρωτήσουν πόσων χρονών είμαι θα τους πω: “Είμαι σήμερα”.

~~

Πέρα απ’ τον ευτυχισμένο Σίσυφο του Καμύ και τον ειρωνικό Βλαδίμηρο του Μπέκετ, πέρα απ’ το Καλό και το Κακό του Νίτσε, υπάρχει ένας ανθρώπινος- τόσο-ανθρώπινος, ένας ακόμα πιο παράλογος άνθρωπος, υπάρχουν κάποιοι τόσο παράλογοι που δεν έγραψε ποτέ κανείς γι’ αυτούς.

Είμαστε όλοι εμείς που γελάμε και κλαίμε, πέφτουμε και σηκωνόμαστε, εμείς που κολυμπάμε σαν αφρόψαρα στον ωκεανό του χρόνου.

Ναι, ο κόσμος είναι παράλογος, κενός, εφήμερος. Ας τον απολαύσουμε -όσο παράλογο κι αν ακούγεται.

Ποιος έχει να προτείνει κάτι καλύτερο;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Στη φωτογραφία ο Τσάρλι Τσάπλιν με τον φακό του W. Eugene Smith

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Γελωτοποιός  

Eurogroup: Αυστηρά μηνύματα για προαπαιτούμενα, χρέος και ληξιπρόθεσμα



Τα εύσημα στην Ελλάδα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης έδωσε ο Μάριο Σεντένο, μετά το τέλος της συνεδρίασης του Eurogroup στις Βρυξέλλες επισημαίνοντας, ωστόσο, πως η χώρα μας θα πρέπει να συνεχίσει να είναι το ίδιο αποτελεσματική και στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης. Υπογράμμισε, μάλιστα πως θα πρέπει να κλείσει όλα τα προαπαιτούμενα, αν θέλει να προχωρήσουν οι συζητήσεις για οποιασδήποτε μορφής ελάφρυνση του χρέους. "Η τεχνική δουλειά σε ότι αφορά τον γαλλικό μηχανισμό σύνδεσης χρέους με ανάπτυξη προχωρά καλά", είπε ακόμα ο επικεφαλής του Eurogroup, προσθέτοντας πως το Διοικητικό Συμβούλιο του ESM αναμένεται να εγκρίνει την εκταμίευση των 5,7 δισ. ευρώ το δεύτερο 15μερο του Μαρτίου. Ηχηρή παρέμβαση Ρέγκλινγκ για τα ληξιπρόθεσμα.


"Το Eurogroup επαίνεσε την Ελλάδα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης", είπε αρχικά ο κ. Σεντένο, σημειώνοντας πως "αυτή η πρόοδος δείχνει την ισχυρή δέσμευση της Ελλάδας στο πρόγραμμα και στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων".

Στη συνέχεια, περιέγραψε τα επόμενα βήματα, λέγοντας πως "τώρα μπαίνουμε στο τελικό στάδιο του προγράμματος και είμαι πεπεισμένος ότι η χώρα θα ολοκληρώσει όλα τα προαπαιτούμενα ώστε να τελειώσει επιτυχημένα το πρόγραμμα. Αυτό είναι όρος για οποιαδήποτε περαιτέρω ελάφρυνση χρέους".

Στο πλαίσιο αυτό σημείωσε ότι "η τεχνική δουλειά σε ό,τι αφορά τον γαλλικό μηχανισμό σύνδεσης χρέους με ανάπτυξη προχωρά καλά".


Ανέφερε ακόμα ότι ο στόχος είναι να ευθυγραμμιστεί η μελλοντική εξόφληση των δανείων του EFSF και οι μελλοντικές πληρωμές με την ανάπτυξη ώστε να εξασφαλιστεί βιωσιμότητα. Όπως τόνισε η συζήτηση για αυτό αλλά και άλλα μέτρα για το χρέος θα συνεχιστεί τον Απρίλιο.

«Περιμένουμε από την Ελλάδα να παρουσιάσει τον Απρίλιο μια μακροπρόθεσμη στρατηγική ανάπτυξης κάτι που θα είναι κρίσιμο στοιχείο για την μετά πρόγραμμα περίοδο που θα καθοριστεί προς το τέλος του προγράμματος», είπε κλείνοντας.

Μοσκοβισί: Κρίσιμες 100 ημέρες

Ο Πιερ Μοσκοβισί τόνισε από τη μεριά του πως η Ελλάδα βρίσκεται στην τελική ευθεία και δεν πρέπει να πατήσει φρένο. Όπως είπε βρισκόμαστε 100 ημέρες μακριά από το Eurogroup του Ιουνίου και πρέπει μέχρι τότε να έχουν μπει οι βάσεις για την έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα.

Πρέπει να υπάρξει καθαρή δέσμευση από όλες τις πλευρές και να κινηθούμε σε τρεις κατευθύνσεις: την αναπτυξιακή ατζέντα που θα ετοιμάσει η ελληνική "πλευρά. Είναι σημαντικό να οριστεί από τους Ελληνες καθώς αφορά την Ελλάδα, τόνισε.

Ο στόχος πρέπει να είναι ξεκάθαρος: στις 21 Ιουνίου πρέπει να πάρουμε τελικές αποφάσεις. Είμαι αισιόδοξος", σημείωσε κλείνοντας ο Ευρωπαίος Επίτροπος.

Ρέγκλινγκ: Πρέπει να μηδενιστούν τα ληξιπρόθεσμα

Η πιο σημαντική παρέμβαση ήρθε από τον επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος στις δηλώσεις του τόνισε μεταξύ άλλων πως μέχρι τον Αύγουστο που θα ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, το ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να έχει μηδενίσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του.

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος είπε πως το 1 δισ. ευρώ από τη δόση των 5,7 δισ. που θα εκταμιευθεί εντός του μηνός, θα πρέπει να πάει προς αυτή την κατεύθυνση.















































 reporter.gr

Χουλιγκανισμός της πολιτικής και κίνδυνος διχασμού



Τα όσα έγιναν χθες το βράδυ στο γήπεδο της Τούμπας, θα έχουν συνέχεια και πάντως όχι πλέον στο τερέν. Όλα δείχνουν πως το «ματς» θα μεταφερθεί στα αθλητικά και ποινικά δικαστήρια αφού έτσι προβλέπεται από τους νόμους. Και δεν θα εκδικαστεί μόνο η τύχη του πρωταθλητή αλλά και η εισβολή του ένοπλου Ιβαν Σαβίδη στον αγωνιστικό χώρο πράξη που συνιστά έμπρακτη απόδειξη της νοοτροπίας του ολιγάρχη ότι είναι υπεράνω των νόμων.

Ο κίνδυνος, μεγαλύτερος από το εάν πάρει το πρωτάθλημα με δικαστική απόφαση και όχι στο γήπεδο, μια εκ των ομάδων που το διεκδικούν, είναι να εξελιχθεί η όλη διαμάχη σε πολιτική σύγκρουση με όρους εξέδρας.

Και ακόμα χειρότερα να προκαλέσει διχασμό του τύπου βοράς-νότος.

Δεν είναι καινούργιο το φαινόμενο, αλλά για πρώτη φορά εμφανίζεται μεταπολιτευτικά με τέτοια ένταση η εισβολή της πολιτικής στα γήπεδα.

Δικαίως ή αδίκως, κυριαρχεί η αίσθηση ότι η κυβέρνηση «σπρώχνει» το πρωτάθλημα στον επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη και από την άλλη οι φίλοι και οπαδοί του ΠΑΟΚ εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι το «κατεστημένο του Κέντρου», βυσσοδομεί και πάλι ώστε να το «αρπάξει» από την αγαπημένη τους ομάδα.

Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής των χθεσινοβραδινών επεισοδίων φρόντισε να εμπλακεί, ως μη όφειλε, στην πολιτική αντιπαράθεση και οξύτητα υμνώντας τον πρωθυπουργό και απαξιώνοντας τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το έκανε βεβαίως γιατί έτσι νομίζει ότι εξυπηρετεί καλύτερα  τα επενδυτικά του συμφέροντα, που απλόχερα έχει αναπτύξει στη χώρα μετην βοήθεια (και) της πολιτικής. Έδωσε, όμως το στίγμα της πολιτικής του προτίμησης στους εκατοντάδες χιλιάδες φιλάθλους που τον βλέπουν περίπου ως μεσσία για την ομάδα τους και τους οποίους θα χρησιμοποιήσει, εφόσον χρειαστεί, ως ασπίδα προστασίας των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων. Μπήκε όμως απέναντι στο υπόλοιπο πολιτικό φάσμα που θεωρεί ότι πρέπει να τον πολεμήσει.

Στις θύρες των φανατικών της εξέδρας -όχι μόνο στην Τούμπα- τα όργανα έχουν αρχίσει. Συνθήματα, χυδαία συνήθως, κατά πολιτικών και άλλα ναζιστικού περιεχομένου ακούγονται όλο και περισσότερο.

Βουλευτές, επίδοξοι πολιτευτές, δήμαρχοι, καλούνται να πάρουν θέση για το ποιος δικαιούται το πρωτάθλημα, υπό την απειλή του “μαυρίσματος” σε περίπτωση που δεν επιθυμούν να εμπλακούν ή, ακόμα χειρότερα, δηλώσουν ότι συμπαθούν αθλητικά τον «εχθρό».

Και βέβαια, όπως φάνηκε και στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, τα γήπεδα δεν μπορεί να μην εισακούονται στην εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα, ενώ η θεωρία των δυο κόσμων, πάνω και κάτω από τον Ολυμπο, επανέρχεται σε ύποπτες εποχές.

Οι (μεγαλο) παράγοντες έχουν τεράστια ευθύνη για την «πολιτικοποίηση» του χουλιγκανισμού ή την χουλγκανοποίηση της πολιτικής. Τα όσα είδαμε χθες το βράδυ στην Τούμπα είναι μια μόνο απόδειξη.

Οι τριάντα χιλιάδες φίλαθλοι του ΠΑΟΚ τους οποίους ο ηγέτης της ομάδας τους, καλούσε το πρωί να είναι υποδειγματικοί- και προς τιμή τους ήταν άψογοι- τον είδαν το βράδυ να ορμάει κουμπουροφόρος στο τερέν και να επιτίθεται στους αντιπάλους.

Οι κερκίδες στα γήπεδα εξέθρεφαν ανέκαθεν, ειδικά σε περιόδους κρίσης, φανατισμούς και εθνικισμούς οι οποίοι ξεχύνονταν από εκεί στους δρόμους και έφταναν μέχρι και τα πολεμικά πεδία όπως έδειξε το παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του 90. Τώρα το πράγμα πάει να ξεφύγει.

Η χώρα δεν χρειάζεται έναν τέτοιο διχασμό, αλλά το τζίνι έχει (μισο) βγεί από το μπουκάλι.
      








































 kathimerini.gr 

Ο «γίγαντας» αρχηγός του ΠΑΟΚ



Ο Βιεϊρίνια όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στο –με το χέρι στη σκανδάλη– αφεντικό του και τους φουσκωτούς που το συνόδευαν. Ο Πορτογάλος έδειξε και στον Ιβάν Σαββίδη τι σημαίνει αρχηγός. Και η ενέργειά του συγκράτησε και τους οπαδούς. Είναι ένας γίγαντας ύψους 1,72 μ.
  
γράφει ο Χρήστος Μιχαηλίδης

Μέσα στον γενικό σαματά της Τούμπας, μόνο ένα πράγμα με έκανε να μείνω με ανοικτό το στόμα – όλα τα’ άλλα τα ‘χω ξαναδεί στην Ελλάδα: διαιτητές λίγους, προέδρους μαφιόζους, παράγοντες αλλόφρονες, πολιτικούς της πλάκας, οπαδούς αναρχικούς, φασίστες ή απλώς βαρεμένους ή μπαφιασμένους.

Εκείνο που δεν έχω ξαναδεί, είναι έναν ποδοσφαιριστή να ορθώνει το ανάστημά του απέναντι σε όλα αυτά, και χωρίς πομπώδεις εξαλλοσύνες, με ένα μόνο νόημα, να τους βάζει στη θέση τους – τουλάχιστον στη συνείδηση των ανθρώπων που σκέφτονται ακόμα.

Τον λένε Αντελίνο Βιεϊρίνια, είναι 32 ετών, Πορτογάλος, και είναι αρχηγός του ΠΑΟΚ.

Στον αγώνα με την ΑΕΚ, όταν μπούκαρε ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ, ο Ιβάν Σαββίδης, απειλώντας Θεούς και δαίμονες, με το δάχτυλο στη σκανδάλη, και κάνοντας νόημα-διαταγή στους παίκτες του «πάμε να φύγουμε, βγείτε από το γήπεδο», ο Βιεϊρίνια στάθηκε απέναντι στον ωρυόμενο, πανίσχυρο και πάνοπλο ιδιοκτήτη της ομάδος, άρα και στο δικό του αφεντικό, και σηκώνοντας απλώς το δάκτυλό του, ήταν σαν να του ‘λεγε «κόψ’ τες μαλακίες, ούτε να το σκέφτεσαι, δεν έχεις καμιά θέση εδώ μέσα εσύ, εμείς έχουμε και όσο και αν νοιώθουμε αδικημένοι από την απόφαση του διαιτητή, θα μείνουμε εδώ να τελειώσουμε το παιχνίδι».

Ακόμα πιο ωραίο, στην σκηνή αυτή, είναι ότι ο Σαββίδης περικυκλωνόταν και από τους φουσκωτούς του. Τους οποίους επίσης «απώθησε» το υψωμένο δάχτυλο του αρχηγού.

Δεν ξέρω ποια τύχη θα έχει ο Βιεϊρίνια. Ο Σαββίδης, ξέρω ότι είναι άνθρωπος που δεν ανέχεται να του αμφισβητεί κάποιος τη δύναμή του. Και ο πορτογάλος παίκτης, ο υπάλληλός του, ακριβώς αυτό έκανε. Και μάλιστα ενώπιον όλων.

Από εκείνη τη στιγμή, ο Βιεϊρίνια έχει μπει στις καρδιές πολλών, ως «γίγαντας». Και σκεφθείτε ότι έχει ύψος μόλις 1 και 72 εκατοστά.

Στη δικιά μου, σίγουρα. Δεν θυμάμαι άλλον ποδοσφαιριστή στην Ελλάδα, που σε ανάλογες περιπτώσεις μπουκαρίσματος του αφεντικού τους μέσα σε αγωνιστικούς χώρους, οπλισμένος ή μη, να τον έβαλε έτσι στη θέση του. Θυμίζοντάς του ότι, στα ποδοσφαιρικά πρακτικά παγκοσμίως, μέσα στον αγωνιστικό χώρο αφεντικό της ομάδας είναι ο αρχηγός της και όχι ο ιδιοκτήτης της.

Αυτός ο αρχηγός, το ίδιο νόημα «όχι, μη φύγετε», έκανε και στους συμπαίκτες του, λήπτες και αυτοί της προεδρικής εντολής να πάρει την ομάδα και να φύγει. Εχω την αίσθηση, ότι αυτή του η κίνηση μπορεί να επέδρασε και στους οπαδούς του ΠΑΟΚ, που πρέπει να πω ότι χθες επέδειξαν και αυτοί πρωτόγνωρη αυτοσυγκράτηση. Οταν είσαι άμυαλος, όταν βράζει το αίμα σου, και βλέπεις τον «ηγέτη» να μπουκάρει στον αγωνιστικό χώρο σαν μη πω τι, φυσικό είναι να σου τη βαρέσει και σένα και να τα κάνεις όλα ρημαδιό.

Obrigado Adelino André Vieira de Freitas, aka Vieirinha     































protagon.gr 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *