Tο lifestyle της προσφυγιάς

Το τραγούδι που θα στείλει η Γαλλία στη Eurovision παραπέμπει σε μία «προβληματισμένη» ποπ. Ακούγεται περισσότερο ως αδέξια προσπάθεια να πουλήσει ευαισθησία για να κερδίσει εντυπώσεις και ψήφους από το ευρωπαϊκό κοινό απευθυνόμενη στις ενοχές του

  

γράφει ο Κοσμάς Βίδος

«Γεννήθηκα σήμερα το πρωί, το όνομά μου είναι Mercy

Στη μέση της θάλασσας, ανάμεσα σε δύο χώρες, Mercy

Ηταν μακρύς ο δρόμος που διάβηκε η μητέρα μου

Κουβαλώντας με μέσα της για οκτώμιση μήνες

Αφήσαμε το σπίτι μας εξαιτίας του πολέμου

(…)

Γεννήθηκα σήμερα, με λένε Mercy

Με τράβηξε ένα χέρι και είμαι ζωντανή

Είμαι όλα αυτά τα παιδιά που πήρε η θάλασσα…» κλπ.

Βρισκόμαστε στο γαλλικό προκριματικό διαγωνισμό για την επιλογή του τραγουδιού που θα στείλει η χώρα στη Γιουροβίζιον. Το συγκρότημα «Madame monsieur» επί σκηνής ερμηνεύει ένα τραγούδι για τους πρόσφυγες, για τα παιδιά που διέσχισαν στην αγκαλιά των δικών τους άγρια πελάγη για να σωθούν. Και για εκείνα που δεν σώθηκαν. Η τραγουδίστρια είναι ντυμένη στα μαύρα και χαϊδεύει με νόημα την κοιλιά της παίζοντας με το όνομα «Mercy» (ευσπλαχνία, έλεος, οίκτος) και το γαλλικό merci (ευχαριστώ), ενώ λικνίζεται στον ρυθμό της ποπ. Προς το τέλος χορεύει, όπως θα χόρευε σε ένα πάρτι. Ο κιθαρίστας την ακολουθεί. Κοινό και κριτική επιτροπή το ίδιο: Xαμογελάνε και κινούνται ρυθμικά. Φροντίζοντας όμως να προσθέσουν στην έκφρασή τους και μια πινελιά πίκρας: Για να δείξουν πως δεν διασκεδάζουν ακριβώς, πως τον έχουν πιάσει τον προβληματισμό, και πως αν η μισή καρδιά τους είναι κεφάτη η άλλη μισή κλαίει. Κάτι με ενοχλεί, και στην εικόνα και στο τραγούδι.

Είναι το life style της προσφυγιάς, του ξεριζωμού που ξαφνικά το φοράμε ως νέα μόδα. Όπως σε εκείνο το ατυχές εξώφυλλο του «Downtown» όπου οι επώνυμοι είχαν φωτογραφηθεί με πορτοκαλί σωσίβια, με τσεμπέρια και με το παράπονο στα πρόσωπά τους. «Είμαστε όλοι πρόσφυγες» έγραφε από κάτω. Ε λοιπόν, δεν είμαστε όλοι! Ούτε είναι ωραίο να χρησιμοποιούμε το δράμα τους ως «εργαλείο» των δημοσίων σχέσεών μας, μετατρέποντάς μία ανθρωπιστική κρίση σε ένα αφελές και απλοϊκό τραγουδάκι. Ναι, και στην περίπτωση της «Mercy» (που επιλέχθηκε εν τέλει να εκπροσωπήσει τη Γαλλία στον φετινό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον) υπάρχει άλλοθι: Ανεβάζοντας στη σκηνή ένα τραγούδι που μιλάει για τα παιδιά των προσφύγων ενώνεις τη φωνή σου με τη φωνή εκείνων που υποφέρουν. Την ενώνεις;

Γιατί εσύ χορεύεις με μια μουσική ανάλαφρη και κεφάτη που θα μπορούσε να είναι τραγούδι για έναν έρωτα. Ενώ εκείνοι για τους οποίους τραγουδάς, οι πρόσφυγες, πνίγονται. Ακόμα και αν κάποτε φτάσουμε στο σημείο η ιστορία τους να αποτελέσει το θέμα για μιούζικαλ, όπως συνέβη στην περίπτωση του «Τιτανικού» -τι θλιβερό θέμα για μουσικοχορευτική υπερπαραγωγή το πολύνεκρο ναυάγιο!- δεν μπορεί να γίνει από τώρα. Είναι τουλάχιστον άκομψο, όταν το κακό είναι εν εξελίξει, όταν τα κύματα ξεβράζουν καθημερινά νεκρές Mercy. Ακόμα και αν οι προθέσεις είναι οι ευγενέστερες, όταν σερβίρεις μία τέτοια τραγωδία σε χορευτικό τέμπο, δεν θα αποφύγεις εκείνους που θα διακρίνουν ιδιοτέλεια, κάτι σαν πονηριά πίσω από το ευαίσθητο – καταγγελτικό πόνημά σου. Κάπως έτσι, η ποπ, light, easy listening ως και νερόβραστη «Mercy» στα δικά μου αυτιά ακούγεται περισσότερο ως μια αδέξια προσπάθεια να πουλήσει ευαισθησία για να κερδίσει εντυπώσεις και ψήφους από το ευρωπαϊκό κοινό απευθυνόμενη στις ενοχές του και την ευαισθησία του, παρά ως φωνή αφύπνισης και διαμαρτυρίας. Σε κάθε περίπτωση, είναι μάλλον μεγάλες οι πιθανότητες να τα καταφέρει καθώς το κοινό εύκολα παρασύρεται από τέτοιες κατασκευασμένες συγκινήσεις.

Η όλη συζήτηση, φέρνει στο νου μια άλλη πολύ πιο δυνατή και ειλικρινή φωνή διαμαρτυρίας που ακούστηκε στη Γιουροβίζιον πολλά χρόνια πριν, και ήταν ελληνική. Ο Μάνος Χατζιδάκις ως διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος για να καταγγείλει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο έστειλε το 1976 στη Χάγη (όπου φιλοξενούνταν ο διαγωνισμός) τη Μαρίζα Κοχ με ένα μοιρολόγι (σε μουσική δική της και στίχους του Μιχάλη Φωτιάδη) που ουδεμία σχέση είχε με το ύφος του διαγωνισμού: «Κι αν δείτε γη φρεσκοσκαμμένη, όι όι, μάνα μου! / Δε θα `ναι κάμπος καρπερός / Σταυροί θα είναι φυτεμένοι, όι όι, μάνα μου! / Που τους σαπίζει ο καιρός. / Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου!». Τότε, ήρθαμε μόλις 13οι στους 18, είχαμε όμως πει εκείνο που έπρεπε να πούμε. Xωρίς να ζητάμε mercy και χωρίς να υποτασσόμαστε στις εκφραστικές ευκολίες κάποιας εύπεπτης μελωδίας. Με συνέπεια και με αξιοπρέπεια.    

protagon.gr

Επικίνδυνη εμπλοκή διαρκείας με Τουρκία

Η εκκρεμότητα των δύο στρατιωτικών που κρατούνται επί 18 ημέρες στην Αδριανούπολη, σε συνδυασμό με την επιθετική στάση που τηρεί η Αγκυρα στην περιοχή, δημιουργεί ανησυχία στην Αθήνα. Ο κίνδυνος της επικίνδυνης εμπλοκής διαρκείας στις σχέσεις των δύο χωρών παραμένει αυξημένος, παρά το γεγονός ότι η Αθήνα προσπαθεί να διατηρήσει τους διαύλους ανοιχτούς πάση θυσία. Ενας από αυτούς είναι ο δίαυλος ανάμεσα στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ευάγγελο Αποστολάκη και στον Τούρκο ομόλογό του Χουλουσί Ακάρ.

Στην πραγματικότητα, για την υπόθεση του ανθυπολοχαγού Αγγελου Μητρετώδη και του λοχία ΕΠΟΠ Δημήτρη Κούκλατζη, η αισιοδοξία είναι περιορισμένη, καθώς οι πληροφορίες που βγαίνουν με το σταγονόμετρο από την Αγκυρα επιβεβαιώνουν το σενάριο της τουρκικής χρονοτριβής, προκειμένου η Αθήνα να αναγκαστεί να εισέλθει σε κάποιου είδους ανατολίτικο «παζάρι» με την Τουρκία.

Ομηρία προσώπων

Σε Αθήνα, Ουάσιγκτον, αλλά και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, έχει γίνει πια σαφές ότι η Τουρκία έχει υιοθετήσει μια γενικότερη προσέγγιση η οποία περιλαμβάνει τη σύλληψη και ομηρία προσώπων ως θεμιτή μέθοδο για την άσκηση πιέσεων προς τους συνομιλητές της, ιδίως τους προερχόμενους εκ δυσμών. Η υπόθεση των δύο στρατιωτικών και το γενικό πλαίσιο τέθηκαν επί τάπητος στις συζητήσεις που είχε –μεταξύ πολλών άλλων θεμάτων– στην Αθήνα ο Γουές Μίτσελ, βοηθός υπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα Ευρώπης και Ευρασίας, με τον υπουργό Εθνικής Aμυνας Πάνο Καμμένο, καθώς και άλλους αξιωματούχους, διπλωματικούς και μη. Aλλωστε και για τους Αμερικανούς υπάρχει ανάλογη εμβληματική περίπτωση, εκείνη του πάστορα Aντριου Μπράνσον, ο οποίος κρατείται στην Τουρκία από τον Οκτώβριο του 2016 και μόλις πριν από λίγες ημέρες καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Πάντως, οι αμερικανικές δυνατότητες στην κατεύθυνση της δημιουργίας διαύλων ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αγκυρα είναι περιορισμένες, καθώς προέχει μια τεράστια λίστα διαφορών ανάμεσα στην Τουρκία και στις ΗΠΑ. Η Αθήνα γνωρίζει πολύ καλά ότι όχι μόνο μέσω Βρυξελλών, αλλά και μέσω Ουάσιγκτον, η δυνατότητα παρέμβασης προς την Αγκυρα είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

Την ίδια στιγμή, αναφορικά με την υπόθεση των δύο στρατιωτικών διακινήθηκαν τα προηγούμενα 24ωρα διάφορα σενάρια. Ενα από αυτά δημοσιεύθηκε σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα, έκανε λόγο για παρασκηνιακές διεργασίες με σκοπό την ανταλλαγή των δύο στρατιωτικών με τρεις πολίτες που καταζητούνται από το καθεστώς Ερντογάν. Τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα δεν επιβεβαιώνονται, ούτε όμως και διαψεύδονται από τους συνεργάτες του υπουργού Εθνικής Αμυνας.

Το «ανατολίτικο» παζάρι για τους οκτώ αναγκαστικά συμπαρασύρει τη νομικά ασύνδετη περίπτωση των δύο στρατιωτικών που κρατούνται στην Αδριανούπολη. Ακόμα και αν οι ίδιοι οι Τούρκοι παραδέχονται δημοσίως ότι οι δύο περιπτώσεις δεν συσχετίζονται, διατηρούν την εκκρεμότητα ανοιχτή ως μοχλό πίεσης. Μέσω του πολύ καλά ελεγχόμενου τουρκικού Τύπου, παρουσιάζουν πλέον την Ελλάδα ανοιχτά ως καταφύγιο τρομοκρατών με όχημα τις διαρκείς αρνήσεις της Δικαιοσύνης στις επαναλαμβανόμενες εφέσεις των Τούρκων για τους οκτώ, αλλά και την απόφαση για μη έκδοση σε άλλες περιπτώσεις, όπως η πρόσφατη σε Κούρδο-μέλος του DHKP-C, το οποίο είναι παράνομο στην Τουρκία. Αποκορύφωμα το πρωτοσέλιδο της Yeni Safak, οργάνου του Τούρκου προέδρου, που έφθασε να παραλληλίζει την Αθήνα με το Αφρίν της Συρίας.

Μνημείο στην Αθήνα

Την Τετάρτη, η τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα θα εγκαινιάσει μνημείο προς τιμήν των Τούρκων διπλωματών και των μελών των οικογενειών τους που δολοφονήθηκαν από τρομοκράτες στην Αθήνα. Αν και ανάλογα μνημεία υπάρχουν και στις πρεσβείες δυτικών χωρών, όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, η επιλογή του χρόνου δεν θεωρείται τυχαία από έμπειρους παρατηρητές των τεκταινομένων στα ελληνοτουρκικά.

Το σενάριο της εμπλοκής διαρκείας φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από την ολοένα και κλιμακούμενη, σχεδόν πολεμική ρητορική του ίδιου του κ. Ερντογάν. Με αφορμή τις τουρκικές επιχειρήσεις στην περιοχή Αφρίν, ο Τούρκος πρόεδρος έχει αποδυθεί σε ρητορικό αγώνα δρόμου για την εξύμνηση των «πολεμικών αρετών» του έθνους, την εξιδανίκευση του θανάτου στο μέτωπο (ο κ. Ερντογάν μιλάει διαρκώς για «μάρτυρες», ακόμη και όταν απευθύνεται σε ανήλικα παιδιά), αλλά και το δικαίωμα της Τουρκίας στον υπερεξοπλισμό λόγω των «εχθρών» που την περικλείουν.

Ταυτόχρονα, η επίθεσή του κατά των Ευρωπαίων δημιουργεί ερωτήματα για το αν υπάρχει κάποια πραγματική πιθανότητα παραγωγής αποτελεσμάτων στη Σύνοδο Ε.Ε. - Τουρκίας, η οποία έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στη Βάρνα της Βουλγαρίας τη Δευτέρα 26 Μαρτίου. Ενόψει της Συνόδου της Βάρνας, η Αθήνα και η Λευκωσία είναι απολύτως συντονισμένες. Η Λευκωσία επιθυμεί να συνδέσει απολύτως όλα όσα συμβαίνουν στον ενεργειακό τομέα, με την όποια πιθανότητα παραχωρήσεων προς την Τουρκία, από την πλευρά της Ε.Ε.

Οι τελευταίες ημέρες ήταν σχετικά ήρεμες στο Αιγαίο, αν και πλέον είναι απολύτως σαφής η τάση των Τούρκων να προβάλλουν την παρουσία τους στο αρχιπέλαγος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το γεγονός ότι την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη, σε μια σχετικά συνηθισμένη ναυτική δραστηριότητα στα δυτικά της Λήμνου (πόντιση καλωδίων για οπτικές ίνες εταιρείας τηλεφωνίας), κοντά στο φορτηγό πλοίο έσπευσε τουρκικό πολεμικό, δίχως πάντως να παρενοχλήσει δι’ ασυρμάτου ή με άλλον τρόπο. Ωστόσο, η κινητικότητα αυτή γίνεται αντιληπτή ως προβολή της δυνατότητας της Τουρκίας να έχει παρουσία σε ολόκληρο το Αιγαίο ανά πάσα στιγμή.

«Ηνίοχος ’18»

Πάντως, εξαιρετικά ομαλά –όπως άλλωστε αναμενόταν– εξελίσσεται η πολυεθνική αεροπορική άσκηση «Ηνίοχος ’18», η οποία περιλαμβάνει σχεδόν το σύνολο του FIR Αθηνών, με τη συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, την Ιταλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Κύπρο και, από αύριο, το Ισραήλ, με την Αίγυπτο να έχει αποστείλει παρατηρητή. Επίσης, την εβδομάδα που πέρασε ήταν ιδιαίτερα έντονη και η παρουσία των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στην περιοχή, με κύριο χαρακτηριστικό τη στάθμευση του πλοίου ταχέων επεμβάσεων «Carson City», το οποίο, μάλιστα, την Παρασκευή βρέθηκε στη Σύρο.

Η παρουσία των συμμαχικών δυνάμεων δεν συνδέεται τόσο με τα ελληνοτουρκικά όσο με την κομβικότητα του Αιγαίου ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο, όπου η «μεγάλη εικόνα» αφορά την ολοένα και ευρύτερη ρωσική παρουσία, όχι μόνο σε ποσότητα αλλά και σε ποιότητα, και την προσπάθεια των συμμάχων να μπορέσουν να την παρακολουθήσουν.

kathimerini.gr 

Σαρωτική νίκη Πούτιν με 72,53%

 Καταποντίστηκαν οι νεοφιλελεύθεροι υποψήφιοι (Σομπτσάκ, Γιαβλίνσκι, Τιτόβ), κάτω από 3% όλοι μαζί!

Ως θρίαμβος του Βλαντίμιρ Πούτιν μπορεί να χαρακτηριστεί το αποτέλεσμα των ρωσικών προεδρικών εκλογών, σύμφωνα με την καταμέτρηση του 25,03% των εγκύρων ψηφοδελτίων που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα καταμετρηθεί και ανακοινώθηκε από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσίας.

Ο απερχόμενος και νεοεκλεγείς, πλέον, Ρώσος πρόεδρος κερδίζει από τον πρώτο γύρο, έχοντας συγκεντρώσει το 72,53% των εγκύρων ψηφοδελτίων, ποσοστό κατά περίπου 10 εκατοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο από αυτό των προηγούμενων προεδρικών εκλογών του 2012.

Η διαφορά από τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές είναι ότι ο Βλ. Πούτιν αυτή τη φορά κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος, έχοντας πάντως την στήριξη των κομμάτων «Ενωμένη Ρωσία» και «Δίκαιη Ρωσία» (σοσιαλδημοκράτες), ενώ κατά τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις κατέβαινε ως κομματικός υποψήφιος της «Ενωμένης Ρωσίας».

Δεύτερος αναδεικνύεται ο υποψήφιος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσικής Ομοσπονδίας Πάβελ Γκρουντίνιν, με ποσοστό 15,44%, ενώ τρίτος έρχεται ο γνωστός ακροδεξιός (Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα) Βλαντίμιρ Ζιρινόβσκι με ποσοστό 6,84%.

Οι υπόλοιποι υποψήφιοι συγκέντρωσαν πολύ μικρά ποσοστά. Εντύπωση προκάλεσε το ελάχιστο ποσοστό που συγκέντρωσαν οι τρεις υποψήφιοι που εξέφραζαν τον νεοφιλελεύθερο χώρο (Σομπτσάκ, Γιαβλίνσκι, Τιτόβ), που δεν μπόρεσαν αθροιστικά να συγκεντρώσουν ούτε 3%!!!

Συγκεκριμένα, η πολυδιαφημισμένη στα δυτικά ΜΜΕ ως «ναυαρχίδα» της αντιπολίτευσης κατά του Βλ. Πούτιν Ξένια Σομπτσάκ («Πρωτοβουλία Πολιτών»), κόρη του δολοφονημένου άλλοτε δημάρχου της Αγίας Πετρούπολης Ανατόλι Σομπτσάκ, «καταποντίστηκε» παίρνοντας μόλις το 1,39% των ψήφων, ενώ ο «οικονομολόγος της περεστρόικα» Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι (κόμμα «Jabloko» – «Μήλο») έλαβε μόλις 0,78% και ο επιχειρηματίας Μπορίς Τιτόβ («Κόμμα Ανάπτυξης») 0,61%.

Οι άλλοι δύο υποψήφιοι, ο «σταλινικός» Μαξίμ Σουράικιν («Κομμουνιστές της Ρωσίας») και ο εθνικιστής Μαξίμ Μπαμπούριν («Ρωσική Παλλαϊκή Ένωση») λαμβάνουν αμφότεροι από 0,62%.

Το ποσοστό συμμετοχής στην ψηφοφορία ξεπέρασε το 60% και η διαδικασία εξελίχθηκε γενικά σε ήρεμο και, ενίοτε, εορταστικό κλίμα, χωρίς σημαντικά προβλήματα, παρά την αγωνιώδη προσπάθεια των δυτικών ΜΜΕ και μέρους της τοπικής «αντιπολίτευσης» (ειδικά δε των υποστηρικτών του «χαϊδεμένου παιδιού» της Δύσης Αλεξέι Ναβάλνι) να παρουσιάσουν δήθεν ότι υπήρξε μεγάλος αριθμός παρατυπιών.

Να σημειωθεί, ότι στο 80% των 97.000 εκλογικών τμημάτων σε όλη την χώρα υπήρχαν εγκατεστημένες κάμερες που κατέγραφαν την διαδικασία μέσα στα εκλογικά τμήματα, ενώ υπήρχε πρόσβαση για οποιονδήποτε χρήστη του Internet επιθυμούσε να συνδεθεί online με οποιοδήποτε εκλογικό τμήμα, προκειμένου να παρακολουθήσει ζωντανά την διαδικασία! 

iskra.gr

Οδυσσέας Ελύτης 2/11/1911 έως 18/03/1996

Ο Οδυσσέας Ελύτης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές μας, που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979. Αποτέλεσε ένα από τα επίλεκτα μέλη της λεγόμενης «γενιάς του τριάντα» στον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν ο μικρότερος από τα έξι παιδιά του Λέσβιου επιχειρηματία Παναγιώτη Αλεπουδέλη και της συμπατριώτισσάς του Μαρίας Βρανά. Ο πατέρας του εγκαταστάθηκε το 1895 στο Ηράκλειο, όπου ίδρυσε εργοστάσιο σαπωνοποιίας και πυρηνελουργίας, και δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη μητέρα του.

Με την έκρηξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ο Παναγιώτης Αλεπουδέλης μεταφέρει την επιχειρηματική του δραστηριότητα στην Αθήνα και εγκαθίσταται με την οικογένειά του στην οδό Σόλωνος 98α. Σε ηλικία έξι ετών ο Οδυσσέας εγγράφεται στο ιδιωτικό Λύκειο Μακρή, που βρισκόταν τότε στην οδό Ιπποκράτους. Το 1918 πεθαίνει η μεγαλύτερη αδελφή του Μυρσίνη, σε μόλις ηλικία 20 ετών. Το 1923, ένα έτος μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένεια Αλεπουδέλη ταξιδεύει στο εξωτερικό (Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία). Το 1924 θα γνωρίσει στη Λωζάνη τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που αποτελούσε το πολιτικό ίνδαλμα της οικογένειάς του.

Το φθινόπωρο του 1924 μετεγγράφεται στο Γ' Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και τον επόμενο χρόνο χάνει τον πατέρα του. Σ’ αυτή την περίοδο των μαθητικών του χρόνων εκδηλώνονται τα πρώτα πνευματικά του ενδιαφέροντα. Συνεργάζεται με το περιοδικό Διάπλασις των Παίδων, διαβάζει ελληνική και γαλλική λογοτεχνία και το 1927 έρχεται σε επαφή με την ποίηση του Καβάφη. Το 1928 παίρνει το απολυτήριο του τότε Γυμνασίου και γνωρίζει την ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη. Όλα αυτά τα χρόνια ο Οδυσσέας επισκεπτόταν σχεδόν κάθε καλοκαίρι κάποιο από τα νησιά του Αιγαίου, γεγονός που θα επηρεάσει το λυρικό υπόστρωμα της ποίησής του.

Το 1929 αποτελεί καθοριστικό έτος για την ποιητική του διαδρομή. Ανακαλύπτει τον σουρεαλισμό και διαβάζει Λόρκα και Ελιάρ. Γράφει τα πρώτα του ποιήματα και τα στέλνει με ψευδώνυμο σε περιοδικά. Το 1930 εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και η οικογένειά του μετακομίζει στην οδό Μοσχονησίων 146 (Πλατεία Αμερικής). Το 1933 γίνεται μέλος της Ιδεοκρατικής Φιλοσοφικής Ομάδας του Πανεπιστημίου και συμμετέχει σε εκδηλώσεις και συζητήσεις με τους Ιωάννη Συκουτρή, Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο, Παναγιώτη Κανελλόπουλο και Κωνσταντίνο Τσάτσο.

Το 1935 θα γνωρίσει τον ποιητή και ψυχαναλυτή Ανδρέα Εμπειρίκο, που θα επηρεάσει καθοριστικά την ποίησή του, όπως και τη λαϊκή ζωγραφική του Θεόφιλου, η οποία θα ασκήσει σημαντική επίδραση στον εικονιστικό προσανατολισμό της ποίησής του. Τον ίδιο χρόνο, ο φίλος και ομότεχνός του Γιώργος Σαραντάρης τον φέρνει σε επαφή με τη λογοτεχνική συντροφιά, που εξέδιδε το πρωτοποριακό περιοδικό Νέα Γράμματα. Την αποτελούσαν, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Σεφέρης, Γιώργος Θεοτοκάς, Γιώργος Κατσίμπαλης και Ανδρέας Καραντώνης. Στα Νέα Γράμματα θα δημοσιευτεί το πρώτο του δόκιμο ποίημα με τίτλο Του Αγαίου, με την υπογραφή: Ελύτης.

Το 1936 γνωρίζεται με τον ποιητή Νίκο Γκάτσο και από τότε θα τους συνδέσει μια μακρόχρονη και στενή φιλία. Στην παρέα τους εντάσσονται οι ζωγράφοι Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας και Γιάννης Μόραλης, καθώς και ο ποιητής Νίκος Καρύδης, δημιουργός του εκδοτικού οίκου Ίκαρος, ο οποίος θα εκδώσει τα περισσότερα από τα βιβλία του Ελύτη. Τον ίδιο χρόνο θα διακόψει τις σπουδές του στη Νομική και θα στρατευθεί. Θα απολυθεί ως έφεδρος αξιωματικός το 1938.

Τον Δεκέμβριο του 1939, όταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ξεσπάσει, θα εκδώσει σε 300 αντίτυπα την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Προσανατολισμοί, μια φωτεινή αχτίδα μέσα «στη συννεφιά του κόσμου». Το 1940 η οικογένεια Αλεπουδέλη μετακομίζει στην οδό Ιθάκης 31 και την ίδια χρονιά ο Σάμουελ Μπο-Μποβί μεταφράζει τα πρώτα ποιήματα του Ελύτη στα γαλλικά.

Με την έκρηξη του ελληνοϊταλικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940) επιστρατεύεται ως ανθυπολοχαγός και ο παγωμένος χειμώνας του '40, τον βρίσκει στην πρώτη γραμμή του πυρός. Στις 13 Δεκεμβρίου 1940 προωθείται με το λόχο του εντός του αλβανικού εδάφους. Στις αρχές του 1941 παθαίνει κοιλιακό τύφο και μεταφέρεται ετοιμοθάνατος στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων. Γλυτώνει τον θάνατο ως εκ θαύματος και μεταφέρεται στην Αθήνα. Η μακριά του ανάρρωση συμπίπτει με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα και την επακολουθήσασα Κατοχή.

Το 1943 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική του συλλογή Ήλιος ο Πρώτος μαζί με τις παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα, μια αλληγορική αντίσταση μέσα στην Κατοχή, καμουφλαρισμένη σε μια υπερρεαλιστική φόρμα, όπως η Αμοργός του Γκάτσου και ο Μπολιβάρ του Εγγονόπουλου, που κυκλοφορούν την ίδια χρονιά.

Το 1945 συνεργάζεται με το υπερρεαλιστικό περιοδικό Τετράδιο. Δημοσιεύει μεταφράσεις ποιημάτων του Λόρκα κι ένα δικό του έργο, την ελεγεία Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας. Την ίδια χρονιά, με εισήγηση του Γιώργου Σεφέρη, τοποθετείται διευθυντής προγράμματος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), θέση από την οποία παραιτείται μετά από λίγο. Την περίοδο αυτή ασχολείται με τη ζωγραφική, που ήταν μια παλιά του απασχόληση, συμπληρωματική της ποίησης του.

Το 1948 φεύγει από την Ελλάδα, που δοκιμάζεται από τον Εμφύλιο Πόλεμο, για την Ελβετία και από εκεί στο Παρίσι, όπου εγκαθίσταται. Εκεί γνωρίζεται με την πρωτοπορία της γαλλικής διανόησης (Μπρετόν, Ελιάρ, Τζαρά, Καμί) και έρχεται σε επαφή με εικαστικούς καλλιτέχνες, όπως οι Πικάσο, Ματίς, Σαγκάλ και Τζιακομέτι. Το 1950 επισκέπτεται την Ισπανία και στο τέλος του ίδιου χρόνου εγκαθίσταται στο Λονδίνο, όπου συνεργάζεται με το BBC.

Το 1952 επιστρέφει στην Ελλάδα και τον επόμενο χρόνο επανακάμπτει στο ΕΙΡ ως διευθυντής προγράμματος, θέση που θα κρατήσει για ένα μονάχα χρόνο. Το 1959 κυκλοφορεί το Άξιον Εστί, μια κορυφαία στιγμή της ελληνικής λογοτεχνίας. Ο ποιητής καταδύεται στις ρίζες του ελληνικού μύθου και αντλεί υλικό και μορφές, εικόνες και ήχους, επιτυγχάνοντας μια δραματική σύνθεση, στην οποία το λυρικό «εγώ» ταυτίζεται με το επικό «εμείς» και η σύγχρονη γραφή συνδυάζεται με μια περιουσία, αρχαία βυζαντινή και νεώτερη. Το έργο αυτό του Ελύτη θα γνωρίσει πλατιά αναγνώριση και θα γίνει «κτήμα του Λαού», όταν θα μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη το 1964.

Το 1967 το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου τον βρίσκει να μεταφράζει αποσπάσματα της Σαπφούς, στη νέα του κατοικία επί της οδού Σκουφά 23. Το 1969 φεύγει για δεύτερη φορά από την Ελλάδα και εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου θα παραμείνει έως το 1971, οπότε επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Μετά την πτώση της δικτατορίας, διορίζεται πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Ι.Ρ.Τ. και μέλος για δεύτερη φορά του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου (1974 - 1977). Παρά την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας να συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο των βουλευτών Επικρατείας, ο Ελύτης αρνείται, παραμένοντας πιστός στην αρχή του να μην αναμιγνύεται ενεργά στην πολιτική πρακτική. Το 1977 αρνείται, επίσης, την αναγόρευσή του ως Ακαδημαϊκού.

Το 1979 έρχεται η μεγάλη στιγμή για τον ποιητή. Στις 18 Οκτωβρίου η Σουηδική Ακαδημία ανακοινώνει ότι θα του απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας «για την ποίησή του, που με βάθρο την ελληνική παράδοση περιγράφει με αισθητική δύναμη και υψηλή πνευματική διακριτικότητα, τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για την ελευθερία και τη δημιουργία». Στην ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας επισημαίνεται ότι το Άξιον Εστί αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της ποίησης του 20ου αιώνα. Ο Ελύτης παρέστη στην καθιερωμένη τελετή απονομής στις 10 Δεκεμβρίου 1979 στη Στοκχόλμη, παραλαμβάνοντας το βραβείο από τον βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο Γουσταύο και γνωρίζοντας παγκόσμια δημοσιότητα.

Τα επόμενα χρόνια θα είναι αρκούντως δημιουργικά για τον Ελύτη, με σημαντικές εκδόσεις έργων του στην ποίηση, το δοκίμιο και τη μετάφραση. Οι διακρίσεις και οι τιμές για το έργο του, εντός και εκτός της Ελλάδας, θα συνεχιστούν και θα ενταθούν. Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης θα φύγει από τη ζωή στις 18 Μαρτίου 1996, σε ηλικία 85 ετών.

Ο Οδυσσέας Ελύτης αποτέλεσε έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους της λογοτεχνικής γενιάς του τριάντα, ένα από τα χαρακτηριστικά της οποίας υπήρξε το ιδεολογικό δίλημμα ανάμεσα στην ελληνική παράδοση και τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό. Ο ίδιος ο Ελύτης χαρακτήριζε τη δική του θέση στη γενιά αυτή ως παράξενη, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «από το ένα μέρος ήμουνα ο στερνός μιας γενιάς, που έσκυβε στις πηγές μιας ελληνικότητας, κι απ' την άλλη ήμουν ο πρώτος μιας άλλης που δέχονταν τις επαναστατικές θεωρίες ενός μοντέρνου κινήματος».

Εργογραφία

Ποιητικές συλλογές

Προσανατολισμοί («Πυρσός», 1939)

Ήλιος ο Πρώτος μαζί με τις παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα ( «Γλάρος», 1943)

Το Άξιον Εστί («Ίκαρος», 1959)

Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό («Ίκαρος», 1960)

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας («Ίκαρος», 1962)

Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας («Ίκαρος», 1971)

Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά («Ίκαρος», 1971)

Το Μονόγραμμα («Ίκαρος», 1972)

Τα Ρω του Έρωτα («Αστερίας», 1972)

Τα Ετεροθαλή («Ίκαρος», 1974)

Μαρία Νεφέλη («Ίκαρος», 1978)

Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας («Ίκαρος», 1982)

Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου («Ύψιλον», 1984)

Ο μικρός ναυτίλος («Ίκαρος», 1985)

Τα ελεγεία της Οξώπετρας («Ίκαρος», 1991)

Δυτικά της λύπης («Ίκαρος», 1995)

Εκ του πλησίον («Ίκαρος», 1998)

Δοκίμια

Η αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη του Ανδρέα Κάλβου («Νέα Εστία», 1946)

Ο ζωγράφος Θεόφιλος («Αστερίας» 1973)

Ανοιχτά χαρτιά («Αστερίας», 1974)

Η μαγεία του Παπαδιαμάντη («Ερμής», 1976)

Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο («Ύψιλον», 1980)

Ιδιωτική Οδός («Ύψιλον»,1990)

Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά («Ίκαρος», 1990)

Εν λευκώ («Ίκαρος», 1993)

Ο κήπος με τις αυταπάτες («Ύψιλον», 1995)

Μεταφράσεις

Ζαν Ζιρωντού: «Νεράιδα - Ονειρόδραμα σε τρεις πράξεις» (Εταιρία Σπουδών Σχολής Μωραΐτη, 1973)

Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Ο κύκλος με την κιμωλία» (Εταιρία Σπουδών Σχολής Μωραΐτη, 1974)

Δεύτερη Γραφή («Ικαρος», 1976)

Σαπφώ (1976)

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη («Υψιλον», 1985)

Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης χρησιμοποίησε ψευδώνυμο για το λογοτεχνικό έργο του, επειδή ήθελε να αποστασιοποιηθεί από το οικογενειακό του επίθετο, το οποίο ήταν «συνυφασμένο με ό,τι εγώ μισώ στη ζωή, το πρακτικό δηλαδή πνεύμα, την εμπορική πίστη, τον άκρατο ωφελιμισμό». Το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ελύτης μπορεί να προέρχεται από τον συνδυασμό της συλλαβής «ελ», αρχικής σε ονόματα σημαδιακά, όπως Ελλάδα, Ελπίδα, Ελευθερία, Ελένη, με τη γενική τοπωνυμική κατάληξη των ελληνικών ονομάτων ανάλογα με το «Πολίτης», όπως προτείνει ο ελληνιστής Κίμων Φράιερ. Παλαιότερα οι φίλοι υποστήριζαν τρεις εκδοχές του ψευδωνύμου Ελύτης: το όνομα Eluard (Ελιάρ) και τις λέξεις elite (ελίτ) και αλήτης.        

Κουτσούμπας: Υπάρχει κίνδυνος πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας

Την έντονη ανησυχία του για τον κίνδυνο άμεσης πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας εκφράζει σε συνέντευξή του στην εφ. «Έθνος της Κυριακής» ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας

Κατηγορεί την κυβέρνηση για καλλιέργεια κλίματος εφησυχασμού και συγκάλυψης καθώς «πίσω από τα περί «εσωτερικής κατανάλωσης» του Ερντογάν, που λένε τα κυβερνητικά στελέχη, βρίσκεται η προσπάθεια της τουρκικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει τη θέση της, σε αντιπαράθεση με την ελληνική αστική τάξη σε μια περιοχή που έχουν βγει τα μαχαίρια ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η Κίνα, η Ρωσία και άλλες».

Απαντώντας δε σε όσους «αναμασούν τη γνωστή «καραμέλα» ότι «η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι παράγοντας ασφάλειας»», υπενθυμίζει ότι «το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έχουν χαράξει δυο και τρεις φορές με το αίμα των λαών, τα σύνορα στην περιοχή από τη δεκαετία του ΄90 και μετά».

Αλλαγές τώρα στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας κάνει λόγο για προσπάθεια πίσω από το «δέντρο», που είναι το όνομα της ΠΓΔΜ, να κρυφτεί το «δάσος», που είναι η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, και υπογραμμίζει ότι «πραγματική λύση σημαίνει εγγυήσεις για εξάλειψη του αλυτρωτισμού, του εθνικισμού, των διεκδικήσεων, εξασφάλιση του απαραβίαστου των συνόρων, αλλαγές τώρα στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ και όχι στο απώτερο μέλλον, καθώς και ότι η όποια σύνθετη ονομασία erga omnes πρέπει να ορίζεται με αυστηρό γεωγραφικό προσδιορισμό».

Επίσης, τονίζει ότι «εγγύηση για πραγματική λύση είναι να μην ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ». Είπε ακόμα ότι με την σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης, απ΄ ό,τι όλα δείχνουν η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και σε επόμενο χρόνο στην ΕΕ υπηρετεί τους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ στα Βαλκάνια.

Διεθνές σκάνδαλο, μέρος ενός συνολικότερου παγκόσμιου εμπορικού πολέμου η Νovartis

Ως προς την υπόθεση Novartis, ο γγ του ΚΚΕ είπε ότι είναι διεθνές σκάνδαλο και αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου παγκόσμιου εμπορικού πολέμου, ενώ ερωτηθείς σχετικά, απάντησε ότι το ΚΚΕ αποχώρησε από την προκαταρκτική επιτροπή διότι αυτή «με ευθύνη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά και των άλλων κομμάτων, δεν θέλει να γίνει ουσιαστική διερεύνηση αυτής της υπόθεσης, σε ό,τι αφορά φυσικά στην Ελλάδα».

Προσέθεσε ότι η επιτροπή απέρριψε τις προτάσεις του ΚΚΕ για τη διερεύνηση όλων των αδικημάτων και για την κλήτευση όλων των μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων προστατευμένων, σημειώνοντας «άρα μας θέλουν μόνο για να νομιμοποιήσουμε τις fast track διαδικασίες εκφυλισμού, που το μόνο που προσφέρουν είναι τροφή για επικοινωνιακά σόου και μικροκομματικές πολιτικές και όχι διαφάνεια και «να μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο», όπως προπαγανδίζουν».

Προνομοθετημένα μέτρα και πλεονάσματα μέχρι το 2060

Αναφορικά με την έξοδο από τα μνημόνια και τη σταδιακή αποκατάσταση των αδικιών, έθεσε το ρητορικό ερώτημα τι είδους αποκατάσταση των αδικιών θα επέλθει με «προνομοθετημένη τη μείωση συντάξεων, τη μείωση του αφορολόγητου για μετά το ΄19 και πλεονάσματα μέχρι το 2060, δηλαδή μετά και την τυπική ολοκλήρωση του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένων όσων θα φορτώσει η τέταρτη αξιολόγηση καθώς και των εκατοντάδων εφαρμοστικών νόμων των μνημονίων που παραμένουν».

Το ΚΚΕ έχει καταθέσει από το 2016 πρόταση νόμου για αύξηση κατώτατου μισθού και συλλογικές συμβάσεις

Ερωτηθείς αν θεωρεί θετικό σημάδι την έναρξη της συζήτησης για αύξηση του κατώτατου μισθού και επιστροφή στο καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αναρωτήθηκε «αν η κυβέρνηση έχει τέτοιες σκέψεις, γιατί έχει θαμμένη στα συρτάρια της, από τον Οκτώβρη του ΄16, την πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την «Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας»».

«Βέβαια αυτή η πρόταση νόμου, που υπογράφεται από 513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα προβλέπει πλήρη διασφάλιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, επαναφορά της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζόμενους.

Προβλέπει στη σημερινή φάση αποκατάσταση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά κ.ά. Εκτός κι αν η κυβέρνηση θέλει να ακολουθήσει κι εδώ το παράδειγμα της Πορτογαλίας, αύξηση στον κατώτατο μισθό 0,88 λεπτά την ημέρα, δηλαδή όσο κάνει ένα κουλούρι» προσέθεσε.

Ο εορτασμός των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ

Αναφορικά με τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ είπε ότι το κόμμα έχει θέσει ως βασικό καθήκον από το 20ο Συνέδριό του την ολόπλευρη ισχυροποίησή του, «που σημαίνει το κόμμα μας να γίνει ικανό, να ηγηθεί της πάλης της εργατικής τάξης και όλου του λαού, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για να έρθει πραγματικά ο λαός στην εξουσία»».

«Με όπλο τα διδάγματα που απορρέουν από την 100χρονη, γεμάτη αγώνες και θυσίες, πορεία του Κόμματος μπορούμε να τα καταφέρουμε» είπε ο κ. Κουτσούμπας, ο οποίος αναφέρθηκε και στο πλήθος των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο εορτασμού των 100 χρόνων του ΚΚΕ, ξεχωρίζοντας τα Φεστιβάλ νεολαίας το Σεπτέμβριο, το αντιιμπεριαλιστικό διήμερο τον Ιούλιο, τη συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στην Αθήνα, το Νοέμβριο, για την 20η Διεθνή Συνάντηση με αποκορύφωμα την κεντρική εκδήλωση, στο τέλος Νοεμβρίου του 2018.

  alfavita.gr      

Σταδιακά η κατάθεση - Οι νέες ημερομηνίες για αιτήσεις στο «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον»

Στην ηλεκτρονική πλατφόρμα «exoikonomisi.ypen.gr», μπορούν από αύριο σταδιακά να υποβάλουν αίτηση οι ενδιαφερόμενοι για το πρόγραμμα «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον ΙΙ». Μετά από σοβαρά προβλήματα, καθυστερήσεις και την κατάρρευση της πλατφόρμας λόγω υπερφόρτωσης η διαδικασία υποβολής θα ανοίξει τμηματικά σε διάστημα τριών εβδομάδων.

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να μπουν στη διεύθυνση exoikonomisi.ypen.gr προκειμένου να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους και η ηλεκτρονική πλατφόρμα θα ενεργοποιείται τμηματικά ως εξής:

Δευτέρα 19 Μαρτίου: Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, Κεντρική Μακεδονία, Ήπειρος, Θεσσαλία, Δυτική Ελλάδα.

Δευτέρα 26 Μαρτίου: Δυτική Μακεδονία, Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Ιόνιο, Βόρειο Αιγαίο, Κρήτη.

Δευτέρα 2 Απριλίου: Αττική, Νότιο Αιγαίο.

Σε όλες τις περιπτώσεις η ηλεκτρονική πλατφόρμα θα ανοίγει από τις 08:00.

Το πρόγραμμα παρέχει επιδοτήσεις έως 70 %, ανάλογα με το εισόδημα και την οικογενειακή κατάσταση, για την υλοποίηση επενδύσεων εξοικονόμησης ενέργειας ενώ για το υπόλοιπο ποσό υπάρχει η δυνατότητα (αλλά όχι η υποχρέωση) λήψης άτοκου τραπεζικού δανείου.

Σημειώνεται ότι το ποσοστό επιδότησης ξεκινάει από 60% για χαμηλά εισοδήματα και συγκεκριμένα έως 10.000 ευρώ ατομικό εισόδημα και 20.000 ευρώ οικογενειακό (προσαυξημένο κατά 5% για κάθε εξαρτώμενο τέκνο) και κλιμακώνεται μειούμενο έως 25% για ατομικό εισόδημα έως 35.000 ευρώ και οικογενειακό 45.000 ευρώ (προσαυξημένο κατά 5% για κάθε εξαρτώμενο τέκνο). Για εισοδήματα από 35.000 έως 40.000 (ατομικό) ή 45.000 έως 50.000 οικογενειακό, το πρόγραμμα δεν προβλέπει επιχορήγηση, αλλά δάνειο στο 100% του επιλέξιμου ποσού και επιδότηση επιτοκίου.

Το πρόγραμμα συνδυάζει επιδότηση και δυνατότητα δανεισμού με επιδότηση επιτοκίου, μέσω του οποίου καλύπτεται το υπόλοιπο ποσοστό έως το 100% του επιλέξιμου προϋπολογισμού παρεμβάσεων.

Οι παρεμβάσεις, που υποβάλλονται με την αίτηση για υπαγωγή στο πρόγραμμα, προκύπτουν βάσει των συστάσεων του ενεργειακού επιθεωρητή. Επιλέξιμες παρεμβάσεις είναι οι εξής:

Αντικατάσταση κουφωμάτων.

Τοποθέτηση/αναβάθμιση θερμομόνωσης.

Αναβάθμιση συστήματος θέρμανσης/ψύξης.

Σύστημα ζεστού νερού χρήσης (ΖΝΧ) με χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ).

in.gr

    

Οι τουρκικές δυνάμεις μπήκαν στο Αφρίν .!- Ερντογάν: Υπό τον έλεγχό μας η πόλη...!

Οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι αντάρτες σύμμαχοί τους εισέβαλαν στην κουρδική πόλη Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία, η οποία αποτελούσε στόχο επιχείρησης που εξαπέλυσε τον Ιανουάριο η Άγκυρα για να εκδιώξει από εκεί τους μαχητές της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), την οποία η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατική, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

"Οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι σύμμαχοί τους έθεσαν υπό τον έλεγχό τους πολλές συνοικίες και οι μάχες συνεχίζονται", στην Αφρίν, διευκρίνισε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντελραχμάν.

Την ίδια ώρα το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA μετέδωσε ότι περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει μέχρι στιγμής σήμερα την ελεγχόμενη από τους αντάρτες Ανατολική Γούτα, όπου η Δαμασκός έχει εξαπολύσει εδώ και έναν μήνα μεγάλη επιχείρηση για να την θέσει ξανά υπό τον έλεγχό της.

Ερντογάν: Υπό τον έλεγχό μας το Αφρίν

Το κέντρο της πόλης Αφρίν βρίσκεται "εντελώς υπό τον έλεγχο" των Σύρων ανταρτών που υποστηρίζει η Άγκυρα και ήδη έχουν υψωθεί τουρκικές σημαίες στην πόλη αυτή στη βορειοδυτική Συρία, η οποία αποτελούσε προπύργιο της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), δήλωσε πριν από λίγο ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

"Μονάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, οι οποίες υποστηρίζονται από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, έθεσαν εντελώς υπό τον έλεγχό τους το κέντρο της πόλης Αφρίν σήμερα το πρωί στις 08:30" (περίπου 07:30 ώρα Ελλάδος), δήλωσε σήμερα ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι συνεχίζονται οι επιχειρήσεις για τον εντοπισμό ναρκών.

"Τώρα κυματίζει εκεί η τουρκική σημαία! Κυματίζει εκεί η σημαία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού!", πρόσθεσε ο Ερντογάν.

Εκπρόσωπος των Σύρων ανταρτών που πολεμούν μαζί με τις τουρκικές δυνάμεις στην Αφρίν δήλωσε νωρίτερα σήμερα ότι οι δυνάμεις τους εισήλθαν λίγο πριν από την αυγή στην πόλη και ότι οι δυνάμεις της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG αποσύρθηκαν από αυτήν.

Ο εκπρόσωπος του Ελεύθερου Συριακού Στρατού Μοχάμαντ αλ Χαμαντίν διευκρίνισε ότι οι αντάρτες έχουν ήδη θέσει υπό τον έλεγχό τους τμήματα της πόλης και ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν συναντήσει αντίσταση.

Η πόλη Αφρίν ήταν ο βασικός στόχος της επιχείρησης που εξαπέλυσε στις 20 Ιανουαρίου η Τουρκία κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) στη Συρία.

Η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση την πολιτοφυλακή αυτή, μολονότι οι Κούρδοι μαχητές υποστηρίζονται και εξοπλίζονται από την Ουάσινγκτον για την καταπολέμηση της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Παράλληλα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε σήμερα ότι περισσότεροι από 1.500 Κούρδοι μαχητές έχουν χάσει τη ζωή τους από τις 20 Ιανουαρίου που άρχισε η επιχείρηση του τουρκικού στρατού κατά του θύλακα της Αφρίν, στη βορειοδυτική Συρία.

"Η πλειονότητα από αυτούς σκοτώθηκε από αεροπορικούς βομβαρδισμούς και πυρά πυροβολικού", διευκρίνισε το Παρατηρητήριο.

Τι μεταδίδουν οι ανταποκριτές του AFP

Οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι σύμμαχοί τους προκάλεσαν σήμερα ζημιές και έριξαν ένα άγαλμα που συνδέεται με την κουρδική παράδοση και τον πολιτισμό στο κέντρο της πόλης Αφρίν, ανακοίνωσε ομάδα των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων των οποίων ηγούνται οι Κούρδοι στο Whatsapp, επικαλούμενη κέντρο ενημέρωσης στην Αφρίν.

Το άγαλμα αυτό ήταν του σιδηρουργού Κάβα, κεντρικού ήρωα της ιστορίας των Κούρδων για τη γιορτή του Νεβρόζ, του κουρδικού Νέου Έτους.

Στην ανακοίνωση στο Whatsapp υπογραμμίζεται ότι αυτή ήταν "η πρώτη κατάφωρη παραβίαση του πολιτισμού και της ιστορίας του κουρδικού λαού από την ώρα που καταλήφθηκε η Αφρίν".

Οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι σύμμαχοί τους ελέγχουν πλέον το σύνολο της πόλης Αφρίν, μετέδωσαν εξάλλου πριν από λίγο ανταποκριτές του AFP

Δύο ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτορείου που εισήλθαν σήμερα το πρωί στην Αφρίν διαπίστωσαν την παρουσία Σύρων μαχητών που είναι σύμμαχοι με την Άγκυρα και Τούρκων στρατιωτών σε όλες τις συνοικίες της πόλης. Σύμφωνα με τους ίδιους, αυτοί πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις εντοπισμού και εξουδετέρωσης ναρκών.

Δύο τουρκικά άρματα μάχης βρίσκονταν εξάλλου σταθμευμένα μπροστά από επίσημο κτίριο της πόλης.

ΦΩΤΟ: Reuters

thetoc.gr