Ο Κυβερνητικός εκρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ.Τσουκαλάς επικαλείται έγγραφο από τον Δεκέμβριο που ζητάει το Εφετείο Λάρισας τους σκληρούς δίσκους και τα καταγραφικά από την Interstar...

 

Το καυτό θέμα των βίντεο που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον Βασίλη Καπερνάρο που ενεργεί ως εντολέας της ιδιωτικής εταιρείας φύλαξης Interstar Security σχολίασε σε συνέντευξή του σήμερα στον τ/σ ΣΚΑΪ, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Κώστας Τσουκαλάς,

 

Αναφορικά με τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, που κατατέθηκαν προσφάτως, σημείωσε: «Κάθε στοιχείο που υπάρχει και είναι πραγματικό προφανώς βοηθάει στη διερεύνηση των ευθυνών. Εμείς έχουμε πει από την αρχή πως ούτε πραγματογνώμονες, ούτε αναλυτές είμαστε για να πούμε αν είναι γνήσιο ή όχι. Σε όλους κάνει εντύπωση, θεωρώ, ότι υπήρξε μία καθυστέρηση δύο ετών. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος μπορεί με βεβαιότητα να αμφισβητήσει τη γνησιότητα των βίντεο. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει τα στοιχεία και γι’ αυτό έχει διαταχθεί κατεπείγουσα έρευνα».

 

 

Δύο χρόνια μετά

Προσέθεσε ακόμη ότι προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι «υπάρχει έγγραφο από τον Δεκέμβριο που ζητάει το Εφετείο Λάρισας από την εταιρεία Interstar Security τους σκληρούς δίσκους και τα καταγραφικά». «Τελικά, βέβαια, αν είχαν δοθεί γιατί χθες είχαμε την έφοδο ώστε να παρθούν οι σκληροί δίσκοι» σχολίασε.

 

Όπως σημείωσε, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, το βούλευμα που παραπέμπει τον κ. Αγοραστό αναφέρει ότι «αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε η επίστρωση…το αδίκημα που ερευνά ο εφέτης Ανακριτής, δοθέντος  ότι προέβη σε ενέργειες προς τον σκοπό  της συγκάλυψης του κύριου εγκλήματος που προηγήθηκε».

 

 

Δεν είναι δική μας η έννοια συγκάλυψη

«Άρα την έννοια “συγκάλυψη” δεν τη λέμε εμείς αλλά είναι σε πολλά μέρη των βουλευμάτων τα οποία παραπέμπουν πρόσωπα που θα φανεί εάν είναι αθώα ή ένοχα» υπογράμμισε ο κ. Τσουκαλάς.

 

«Όταν ακούμε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να λέει ότι δεν έχει καμία σχέση η σύμβαση 717 με το δυστύχημα ή η αλλοίωση του χώρου με την πορεία των ερευνών, τότε λέει το αντίστροφο από όσα έχει πει έως τώρα η Δικαιοσύνη» συμπλήρωσε και επισήμανε:

 

«Τα ουσιαστικά ερωτήματα είναι πολύ συγκεκριμένα. Για ποιο λόγο η κυβέρνηση, η οποία τώρα λέει ότι θα κάνει δεκτή την προανακριτική για τον κ. Τριαντόπουλου, δεν έκανε εκείνη πρώτη την αίτηση; Για ποιο λόγο δεν δέχτηκε την πρότασή μας για προανακριτική για τις ευθύνες του κ. Καραμανλή;».

 

«Το διαβιβαστικό με το οποίο ήρθε η εισαγγελική διάταξη στο ελληνικό Κοινοβούλιο, κάνει ρητή αναφορά στο άρθρο 153 παρ. 2 του Κανονισμού της Βουλής. Σε αυτό ακριβώς το σημείο λέει ότι ο κ. Τασούλας έπρεπε να ανακοινώσει και τη δεύτερη δικογραφία. Δεν την ανακοίνωσε και περιμένουμε από την κυβέρνηση να μας πει το γιατί», κατέληξε.   

πηγή

Έχει καταλάβει ο Τσίπρας τι ζημιά έχει κάνει;

 

 γράφει ο Δημήτρης Χόνδρος

 

Όσο και αν ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να εμφανιστεί ως μέρος μιας κάποιας μελλοντικής λύσης, παραμένει ο βασικός παράγοντας του μεγάλου προβλήματος που έχει, σήμερα, η αντιπολίτευση.

Σαν χθες, στις 10 Φεβρουαρίου του 2008, ο Αλέξης Τσίπρας, σε ηλικία 33 ετών, εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού. Ακολούθησε η ξέφρενη πορεία προς την εξουσία. Ο κ. Τσίπρας, το 2015 έγινε ο νεότερος Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας και το 2019, ο νεότερος πρώην Πρωθυπουργός. Μετά τις δύο συνεχόμενες συντριπτικές του ήττες στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου, του 2023, ανακοίνωσε την παραίτησή του από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια όμορφη αλλά και πολύ αμαρτωλή ιστορία έλαβε τέλος.

 

Δεν ξέρω αν το 2025 ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς που περιμένει να ξεμαρμαρώσει κάνοντας αυτο-προπαγάνδα με το Ινστιτούτο που φέρει το όνομα του», όπως υποστηρίζει ο πρώην φίλος του, Νίκος Καρανίκας, ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που έχει καταφέρει να διαβάσει και Πασκάλ και Μπρυκνέρ. Ούτε είμαι σε θέση να πω με βεβαιότητα αν ευσταθούν οι φήμες που τον φέρουν να ιδρύει νέο κόμμα, την άνοιξη. Είναι πολύ μικρός για να αποδεχθεί ότι έχει βγει στη σύνταξη και, λογικό είναι, αναζητεί διέξοδο.

 

Προς το παρόν, ο κ. Τσίπρας κάνει ημερίδες. Για να πείσει ότι, τελικά, δεν έχει αλλάξει καθόλου. Στο παραμικρό. Φάνηκε αυτό από την τελευταία εκδήλωση για το κράτος Δικαίου. Προσπερνώ την αντίφαση να εμφανίζεται ως υπερασπιστής του κράτους δικαίου, ο άνθρωπος που το κακοποίησε σε πολλές περιπτώσεις με κορυφαία την υπόθεση Novartis. Μένω στην εκφορά του λόγου του που μοιάζει να γυρνάει στην περίοδο του 2012-2015. Καταγγελτικός λόγος, υψηλοί τόνοι και δαιμονοποίηση του Κ. Μητσοτάκη που σε τελική ανάλυση δεν βλάπτει αλλά ωφελεί τον Πρωθυπουργό.

 

Ο κ. Τσίπρας φαίνεται να μην έχει καταλάβει πόσο μεγάλη ζημιά έχει κάνει στον προοδευτικό χώρο. Πόσο πολύ βοήθησε στην οικοδόμηση της πολιτικής κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όχι μόνο με τα έργα και τις ημέρες του ως κυβέρνηση. Αλλά και με τη συμπεριφορά του ως αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει προηγούμενο αντιπολίτευσης που να έχει αποδοκιμαστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα. Από το 32% των εκλογών του 2019 έπεσε στο 18%, τον Ιούνιο του 2023.

 

Αλλά ας πούμε ότι αυτά πέρασαν, ας έλθουμε στο σήμερα. Δεν έχει καταλάβει ο κ. Τσίπρας ότι συνεχίζει να αποτελεί το μεγάλο όπλο της επικοινωνιακής τακτικής της κυβέρνησης; Ποιο είναι το βασικό επιχείρημα του Μεγάρου Μαξίμου; Προσέξτε, γιατί αν φύγουμε εμείς από την κυβέρνηση μπορεί να έλθει «κάτι σαν τον Τσίπρα». Και ποιος είναι ο μεγάλος φόβος της αντιπολίτευσης και ειδικά του Ανδρουλάκη; Μην τυχόν και δημιουργηθεί στον κόσμο η εντύπωση ότι το ΠαΣοΚ είναι «κάτι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα». Και κάπου εκεί χάνεται η μπάλα.

 

Ο πρώην Πρωθυπουργός, στην ημερίδα για το κράτος δικαίου, αναφέρθηκε και στις μεγάλες διαδηλώσεις για τα Τέμπη. Έκανε λόγο για «απάντηση ελπίδας». Ένα ερώτημα για τον κ. Τσίπρα. Αν υπήρχε η παραμικρή υποψία ότι οι κινητοποιήσεις θα μπορούσαν να το βγάλουν ξανά στον αφρό θα γέμιζαν οι πλατείες; Η απάντηση είναι ένα ξερό «όχι». Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Ότι όσο και αν ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να εμφανιστεί ως μέρος μιας κάποιας μελλοντικής λύσης, παραμένει ο βασικός παράγοντας του μεγάλου προβλήματος που έχει, σήμερα, η αντιπολίτευση. Θα είναι, λοιπόν καλό, να μην το κάνει ακόμα μεγαλύτερο.

Μαρία Καρυστιανού : κ. ΑΝΑΚΡΙΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΜΠΑΖΩΝΕΤΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

Ο κ. Ειδικός  Εφέτης Ανακριτής κ. Μπακαιμης, ο “εξαίρετος” ανακριτής σύμφωνα με τον  ΠΘ, τον κ. Φλωρίδη αλλά και τον ΑΠ, είναι ο άνθρωπος που μετά από παρέμβαση του ίδιου του Πρωθυπουργού και άλλων συνεργών που θα  δείτε πιο κάτω αντικατέστησε τον φυσικό δικαστή, δηλαδή την Ανακρίτρια Λάρισας, κα. Ελένη Σούρλα, και  ανέλαβε από τις 14.3.2023 (δηλαδή 15 μέρες μετά) την επιχείρηση να (ξε)καθαρίσει το  έγκλημα των Τεμπών.  

Πως  έγινε αυτό;

Με  έναν τρόπο θαυμαστό!

Διαβάστε   τον όλοι!

Ο κ. Μητσοτάκης στις 06.03.2023 ζήτησε ο ίδιος από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Ντογιάκο, γνωστό για  την στενότατη σχέση αγάπης προς  την Κυβέρνηση, να αναβαθμιστεί η  υπόθεση των Τεμπών στο υψηλότερο ανακριτικό επίπεδο!

Από που και ως  που ο Πρωθυπουργός  της Χώρας καθοδηγεί τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να αλλάξει ο Ανακριτής των Τεμπών; Ο φυσικός  δικαστής, που κατά την προβλεπόμενη ορθόδοξη διαδικασία είχε ήδη αναλάβει  την υπόθεση;

O κ. Ντογιάκος παράλληλα ορίζει με έγγραφό του τον κ. Σταμάτη Δασκαλόπουλο  ως υπεύθυνο για την εποπτεία του συνόλου των ερευνών για το έγκλημα  των Τεμπών.

Ο κ. Δασκαλόπουλος με  τη σειρά του με  πρόσχημα τη σοβαρότητα της υπόθεσης και κυρίως λόγω της άνω εντολής  του Πρωθυπουργού, ζητάει την ίδια μέρα να συγκληθεί άμεσα η Ολομέλεια του Εφετείου Λάρισας, προκειμένου να ανατεθεί σε εφέτη – ανακριτή η έρευνα για το έγκλημα των Τεμπών.

Και ω του θαύματος, η  υπόθεση φεύγει από τα χέρια  της Ανακρίτριας Λάρισας, κας Σούρλα, και πάει στον  τόσο συντονισμένα επιλεγέντα Ανακριτή, Αξιότιμο κ. Μπακαίμη, στον οποίο επιλεγμένα ανατέθηκε να κάνει τη δουλειά.

Ποιος  είναι λοιπόν ο κ. Μπακαίμης, που επελέγη κατόπιν της εντολής που έδωσε ο κ. Μητσοτάκης;

Είναι ο άνθρωπος που:

1. Μέχρι σήμερα, δύο χρόνια μετά (!)  ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕΙ ΣΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΤΑ  ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ  ΨΗΦΙΑΚΑ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΧΕΣΕ  Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΑΜΕΣΑ  ΣΤΙΣ 14.03.2023 ΚΑΙ 15.03.2023 ΣΕ  ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ  ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΑΝΑΚΡΙΤΡΙΑΣ, ΚΑΣ. ΣΟΥΡΛΑ  ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ: 94/2023

2. Ειδικότερα η κα. Σούρλα ζήτησε στις 13.03.2023 να  γίνει κατάσχεση:

α. όλων των ηχητικών καταγραφών που αφορούν στον συντονισμό και στη διαχείριση κυκλοφορίας σύμφωνα με τους κανονισμούς κίνησης, ασφαλείας της κυκλοφορίας και τις τεχνικές οδηγίες σε πραγματικό χρόνο των ημερών 28.02.2023 και 01.03.2023 για την περιοχή εμβέλειας του τμήματος της σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκη, β. όλων των εγγράφων σε ηλεκτρονική μορφή που τηρούνται στις ως άνω εταιρείες και αφορούν το σύνολο των κανόνων και προδιαγραφών ασφαλείας των σιδηροδρόμων κατά τις απαιτήσεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/798 και για την εφαρμογή του συστήματος ERTMS στην Ελλάδα και ειδικότερα για το υποσύστημα «Υποδομή» και το υποσύστημα «Έλεγχος – χειρισμός και σηματοδότηση» του σιδηροδρομικού Συστήματος βάσει των Ευρωπαϊκών Κανονισμών που ισχύουν στην Ελλάδα.

3. Όλα αυτά κατασχέθηκαν λοιπόν στις 14.03.2023 και 15.03.2023. Και παράλληλα υπήρξε  και Έκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης  της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών από τις 28 Ιουνίου 2023!  Για όλα αυτά  ενημερωθήκαμε οι συγγενείς από εξώδικο που στείλαμε στη ΔΕΕ αναζητώντας τα  παραδοτέα από τη διάταξη της κας Σούρλα,  διότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΥΘΕΝΑ  ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ!

4. Και μείναμε άναυδοι όταν μάθαμε ότι όλα αυτά  έχουν παραδοθεί από τον Μάρτιο του 2023 στον Αξιότιμο κ. Ανακριτή, δηλαδή άμεσα όταν ανέλαβε  εσπευσμένα ο κ. Μπακαιμης!

5. Για  ποιον λόγο λοιπόν ο κ. Μπακαίμης ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕΙ όλα αυτά τα  κρίσιμα  ηχητικά και οπτικοακουστικά αρχεία στη δικογραφία; Γιατί δεν ήθελε να τα δουν οι διάδικοι και οι τεχνικοί τους  σύμβουλοι;

6. Για ποιον λόγο ενώ  έχουμε  αυτά τα πολύτιμα στοιχεία  της 14.03.2023 και της 15.03.2023  δηλαδή μέσα στις κρίσιμες 15 μέρες από το δυστύχημα, αυτά δεν μπήκαν στη δικογραφία, αλλά ασχολούμαστε με video αγνώστου προέλευσης από έναν άγνωστο χειριστή, που τα  είχε  δήθεν θαμμένα στο συρτάρι του και μετά από ΕΝΔΕΛΕΧΕΣΤΑΤΗ έρευνα όπως  τόνισε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της INTERSTAR, κ. Καπερνάρος, ω του θαύματος βρέθηκαν στο συρταράκι του;

Τι έχει να  απαντήσει ο Αξιότιμος κ. Ανακριτής στα παραπάνω;

7. Αλλά και πέραν αυτών, τι έχει να απαντήσει:

1ον]  Στο ότι δεν κατάσχεσε τους  σκληρούς δίσκους που όφειλε άμεσα να  εντάξει στη δικογραφία, αν ήθελε να βρει την αλήθεια;

2ον] Στο ότι δέχτηκε μονταρισμένα ηχητικά των σταθμαρχών και video που αποδείχθηκαν άσχετα με την υπόθεση, χωρίς να διατάξει έρευνα για το ποιος και γιατί έκανε τα μοντάζ και την απόκρυψη των στοιχείων, δηλαδή ποιος κατά το κοινώς λεγόμενο  τον κορόιδεψε (😉, όπως ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΩΣ υποχρεούνταν;

3ον] Στο ότι δεν ερεύνησε τους θανάτους σε ανεξήγητα ατυχήματα των δύο ανθρώπων κλειδιών για την υπόθεση,  Χρυσάγη Κωνσταντίνου και Πρασσά Κώστα, οι οποίοι σκοτώθηκαν δήθεν τυχαία με διαφορά 20 ωρών ο ένας από τον άλλον, αρνούμενος να κάνει την οποιαδήποτε σύνδεση και έρευνα για αυτό;

4ον] Στο ότι αρνείται πεισματικά να κάνει έρευνα για όλα τα  αδικήματα  που οφείλει να  ερευνήσει για  την ύπαρξη   παράνομου φορτίου χημικών. Και όμως, ο νομικός κόσμος πρέπει να  επαναστατήσει! Μετά από τόσες  αποδείξεις  για ύπαρξη χημικών, ο αξιότιμος κ. Ανακριτής δεν έχει κάνει τις  ενέργειες που οφείλει για να ερευνηθεί  το έγκλημα της έκρηξης [ΠΚ 270], το έγκλημα  της κακουργηματικής έκθεσης της ζωής σε κίνδυνο  [ΠΚ 306], το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από δόλο  [ΠΚ 299], το έγκλημα της λαθρεμπορίας  [α. 155 του ν. 2960/2001];

Τίποτα από αυτά  δεν έχει καν ακουμπήσει ο κ. Ανακριτής και απέχει  πεισματικά  από τις πράξεις που απαιτεί ο νομοθέτης για  την έρευνα του παράνομου  χημικού φορτίου!

5ον] Στο ότι ακόμη και αυτά  τα περικεκομμένα video που κυκλοφόρησαν το Σαββατοκύριακο και τα μάθαμε από τα MEDIA, ΔΕΝ ΤΑ  ΣΤΕΛΝΕI O κ. ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ, αλλά αντιθέτως με fast track διαδικασία τα  δίνει στους πραγματογνώμονες που όρισε οι οποίοι είναι άσχετοι  με  το αντικείμενο, ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ  ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΨΗ, διότι  βαφτίζει την ανάθεση ανακριτική ενέργεια και όχι πραγματογνωμοσύνη!

6ον] Στο ότι δεν έκανε  το αυτονόητο να καλέσει βασικούς αυτόπτες μάρτυρες που  επέζησαν της σύγκρουσης,  αλλά αντιθέτως το έκανε με  το ζόρι 15 ολόκληρους μήνες μετά, ύστερα  από δικές μας πιέσεις.

7ον] Στο ότι αρνήθηκε να γίνει εκταφή των νεκρών παιδιών μας, από την οποία θα  προκύψουν  τα  χημικά που έχουν απορροφήσει τα καμένα κορμάκια τους.

8ον] Στο ότι αποδέχτηκε όλες τις παραβάσεις των παραδεδεγμένων πρωτοκόλλων,  την καθολική αλλοίωση του πεδίου και την οργανωμένη παράλειψη  των Ιατροδικαστών να  διενεργήσουν τις  υποχρεωτικά επιβεβλημένες εξετάσεις, από τις οποίες θα  προέκυπτε η ύπαρξη χημικών στα  σώματα των νεκρών παιδιών μας.  

9ον] Στο ότι δεν έλεγξε ούτε τα εγκαύματα από χημικά που προκλήθηκαν στα σώματα των Πυροσβεστών που βρέθηκαν στο πεδίο.  

10ον] Στο ότι δεν κάλεσε για κατάθεση και απολογία όσους  εμπλέκονται στην συγκάλυψη, ώστε να προσπαθήσει έστω και  την ύστατη στιγμή να διασώσει ότι έχει κρυφτεί και   αλλοιωθεί από τους ένοχους.

11ον] Στο ότι κοροϊδεύει επί δύο χρόνια  συγγενείς  και δικηγόρους για ενέργειες που δήθεν έχει  σκοπό να κάνει,  αλλά ποτέ δεν  πραγματοποίησε  κερδίζοντας τελικά χρόνο για τους κατηγορούμενους και υποβάλλοντας μας σε μια άνευ προηγούμενου ψυχική και οικονομική καταπόνηση.

Μαθαίνουμε ότι πατώντας πάνω στο τελευταίο βολικό και αμφίβολης  γνησιότητας βίντεο που μάθαμε προχτές από τα MEDIA προχτές, ετοιμάζεται να κλείσει άρον άρον την δικογραφία, διότι ως γνωστό ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.

Νομίζει ότι θα του επιτρέπεται εσαεί να καταπατά τους νόμους και να εμποδίζει την αποκάλυψη της αλήθειας, γιατί αυτοί που τον στηρίζουν είναι «ΚΑΣΤΡΑ».

Δεν γνωρίζει άραγε ότι  τα κάστρα πέφτουν με ΚΡΟΤΟ;;;

ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ “ΑΞΙΟΤΙΜΕ” κ. ΑΝΑΚΡΙΤΑ ΝΑ ΜΠΑΖΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ.

Η ΘΕΪΚΉ ΜΗΝΗ ΘΑ  ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΗΧΗΡΗ.

Νέα στοιχεία αμφισβητούν τη γνησιότητα των βίντεο Πορτοσάλτε – Καπερνάρου

  

 

Νέα στοιχεία που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το tvxs δείχνουν ότι είναι προϊόν παραποίησης το οπτικό υλικό που αναρτήθηκε στο twitter του Άρη Πορτοσάλτε και φέρεται να είναι το ίδιο με εκείνο που ο Βασίλης Καπερνάρος, δικηγόρος της ιδιωτικής εταιρίας ασφαλείας του ΟΣΕ, Interstar, παρέδωσε στον εφέτη ανακριτή Λάρισας.

 

Πρόκειται, όπως είναι γνωστό, για τα δύο από τα τρία βίντεο από τα τελευταία λεπτά της πορείας της εμπορικής αμαξοστοιχίας στη σήραγγα των Τεμπών, πριν την τραγική σύγκρουση, τα οποία, σύμφωνα με τον κ. Καπερνάρο, αποδεικνύουν ότι τα τρία βαγόνια της αμαξοστοιχίας μετέφεραν μόνον ελάσματα (λαμαρίνες).

 

Τι λένε οι ερευνητές

Σύμφωνα όμως με αποκλειστικές πληροφορίες του Tvxs, μία αιφνιδιαστική αυτοψία που διενεργήθηκε από ανεξάρτητους ερευνητές και συγγενείς των θυμάτων το Σάββατο τα ξημερώματα μέσα στον χώρο της σήραγγας των Τεμπών, μήκους 4.770 μέτρων, έδειξε ότι υπάρχουν αντιφάσεις και σε ό,τι αφορά τον αριθμό των καμερών που έχουν εγκατασταθεί εκεί και στην αρίθμηση που διακρίνεται στα βίντεο.

 

Σύμφωνα με το οπτικό υλικό που διέρρευσε, έξω από τη βόρεια είσοδο της σήραγγας, είναι η πρώτη κάμερα, ενώ η δεύτερη έχει τοποθετηθεί σε εσοχή διαφυγής του τούνελ, σε απόσταση, όπως υπολογίστηκε, 975 μέτρων από την πρώτη.

 

Κατά την αυτοψία, όμως, που διενεργήθηκε αυτοβούλως, με πρωτοβουλία ερευνητών και συγγενών και χωρίς τη γνώση των αρχών, από την είσοδο μέχρι την εσοχή διαφυγής, καταμετρήθηκαν συνολικά 12 κάμερες. Δηλαδή μεταξύ της πρώτης κάμερας που έχει τοποθετηθεί σε οικίσκο, σε ύψος 2.5 μέτρα, έξω από τη σήραγγα και της (υποτιθέμενης) δεύτερης κάμερας, τοποθετημένης σε ύψος 1.20 μέτρα, παρεμβάλλονται άλλες 11 κάμερες!

 

Ο επιπλέον αριθμός των καμερών δικαιολογείται εν μέρει, διότι το καλοκαίρι του 2023, μετά το πολύνεκρο δυστύχημα, έγινε αναβάθμιση του συστήματος επόπτευσης και τοποθετήθηκαν οπτικές ίνες από τον ΟΣΕ. Όπως σημειώνουν, όμως, οι ερευνητές, «η αρίθμηση στο επίμαχο βίντεο δεν δικαιολογείται να είναι 5,6, διότι οι παλιές ήταν μόνον 4».

 

Διαβάστε: Τέμπη / «Λείπουν κάποια καρέ» λέει τεχνικός σύμβουλος για τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας

 

Η παραποίηση της εικόνας

Ειδικοί προγραμμάτων ανάλυσης βίντεο και εικόνας, που εξέτασαν τα επίμαχα βίντεο, τα οποία αναρτήθηκαν και στην ιστοσελίδα  της Καθημερινής, σημειώνουν ακόμη στο Tvxs ότι «από την εξέταση καρέ-καρέ του οπτικού υλικού είναι εμφανέστατες οι ασυνέχειες στην κίνηση. Ο ομαλός ρυθμός κίνησης διαταράσσεται και λείπουν κάποια καρέ..

 

..Από την άλλη, υπάρχει εμφανής αλλαγή του μεγέθους των pixels, που προκύπτει όταν γίνεται επέμβαση με στόχο το θόλωμα της εικόνας. Είναι αφύσικο και μη αναμενόμενο εκεί που τα pixel είναι 1×1 να γίνονται 10χ10, ή 20χ20».

 

Και προσθέτουν: «χάρη στην τεχνολογία και κυρίως στην τεχνητή νοημοσύνη είναι δυνατόν πλέον να κάνεις ό,τι θέλεις με την εικόνα χωρίς ακριβό εξοπλισμό».

 

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο δημοσιογράφος Μάριος Διονέλλης, λίγα λεπτά μετά την ανάρτηση του επίμαχου βίντεο στο youtube, δημοσιοποίησε στην ίδια πλατφόρμα τη δική του επεξεργασμένη εκδοχή της εμπορικής αμαξοστοιχίας, στην οποία έχει εξαφανίσει όλα τα containers από όλα τα βαγόνια που ακολουθούσαν.

 

«Τα βίντεο είναι προϊόν μοντάζ»

Τα νέα αυτά στοιχεία, που έρχονται να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα, αμφισβητούν στο σύνολό τους τη γνησιότητα του οπτικού υλικού που (εφόσον είναι το ίδιο) παρέδωσε ο κ. Καπερνάρος στον εφέτη ανακριτή Λάρισας.

 

Υπενθυμίζω ότι ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Χιούστον, Εμμανουήλ Παπαδάκης, στον οποίο απευθύνθηκε  ο Βασίλης Κοκοτσάκης, πραγματογνώμονας του Συλλόγου Τέμπη 2023, από μια πρώτη εξέταση διαπιστώνει ότι τα βίντεο «δεν μπορεί να είναι μόνον 33 λεπτά το καθένα. Λογικά και υπό φυσιολογικές συνθήκες πρέπει να είναι τμήματα καταγραφών μεγαλύτερής διάρκειας».

 

Και αφού διερωτάται «γιατί ο κ. Καπερνάρος δεν διαρρέει την ολότητα των καταγραφών εκείνης της ημέρας, από τις 8 το βράδυ έως τα μεσάνυχτα, για να μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τη γνησιότητά τους, βλέποντας και άλλους συρμούς που διήλθαν μπροστά από τις κάμερες πριν το δυστύχημα» .

 

Θέτουν επίσης το ερώτημα εάν «ο κ. ανακριτής έχει τα πλήρη βίντεο, ή έχει ότι ανέβηκε στο youtube», υπογραμμίζει ότι «δε γίνεται να σώζεται μόνο τμήμα των βίντεο. Τα βίντεο ή διαγράφονται από τον σκληρό δίσκο ή παραμένουν σωσμένα στην ολότητά τους».

 

Συνεπώς η εταιρία ασφαλείας θα έπρεπε να καταθέσει όλο αυτό το υλικό.

 

Ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Χιούστον επισήμανε ακόμη δύο σημαντικές λεπτομέρειες. Οι λαμαρίνες στα τρία πρώτα βαγόνια, που φαίνονται στα βίντεο, δε φαίνεται να εξέχουν, ή να είναι προσδεμένες με σύρματα, όπως ήταν στον συρμό που συμμετείχε στην σύγκρουση.

 

Και δεύτερον, ότι δεν υπάρχουν φωτογραφίες των καμερών, αυτών που κατέγραψαν τα βίντεο μέσα στο τούνελ των Τεμπών.

 

Οι φωτογραφίες, όμως, πλέον υπάρχουν και θα τεθούν υπόψη της δικαιοσύνης.

 

Τι λένε οι συγγενείς

Σύμφωνα με πληροφορίες του Tvxs, συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας, στους οποίους τέθηκαν υπόψη αυτά τα νέα στοιχεία, δεν έχουν πλέον καμία αμφιβολία. Τα βίντεο είναι προϊόν μοντάζ.

 

Τους προκαλεί επίσης εντύπωση ότι ο δικηγόρος της εταιρίας ασφαλείας του ΟΣΕ, σε μια προσπάθεια να απαντήσει στην κατακραυγή  ως προς τον τρόπο ανάκτησής του οπτικού υλικού και ως προς τον χρόνο παράδοσής του με καθυστέρηση σχεδόν δύο χρόνων, επιμένει σε μία εκδοχή που διαψεύδεται από τα πράγματα.

 

Υποστηρίζει δηλαδή οτι τα βίντεο που ζητούσαν οι αρμόδιες αρχές αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο την επιβατική αμαξοστοιχία και ότι το συγκεκριμένο 15νθήμερο δεν ζητήθηκε τίποτε που να αφορά την εμπορική αμαξοστοιχία. Οι συγγενείς επικαλούνται το έγγραφο της εταιρίας Interstar που είχε αποσταλεί στον ΟΣΕ. Τότε η εταιρία υποστήριζε ότι δεν έχουν διατηρηθεί ούτε βίντεο, ούτε σκληροί δίσκοι για την εμπορική αμαξοστοιχία.

 

 

 

Οι ισχυρισμοί τώρα περί ενδελεχούς έρευνας από την πλευρά της εταιρίας, ή περί δήθεν πρωτοβουλίας ενός χειριστή του Επιχειρησιακού Κέντρου να αποθηκεύσει «τρία βίντεο στις 2 και 9 Μαρτίου 2023, από δύο σημεία τα οποία δεν ζητήθηκαν ποτέ και δεν αποτελούν σιδηροδρομικό σταθμό» είναι, σύμφωνα με συγγενείς αδικοχαμένων, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε».

 

Διότι εάν η εταιρία ήθελε, από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το τραγικό δυστύχημα, και ανεξάρτητα από το τι θα ζητούσε η δικαιοσύνη, θα μπορούσε, λόγω του μεγέθους της τραγωδίας, να κρατήσει όλο το υλικό εκείνων των κρίσιμων ωρών και από όλες τις κάμερες, που εποπτεύουν το σιδηρόδρομο από Θεσσαλονίκη μέχρι τον τόπο της σύγκρουσης.

 

Πέραν τούτου, είναι αξιοσημείωτο πώς μετά από δύο σχεδόν χρόνια εμπλέκεται και «μπαίνει μπροστά» μια εταιρία ασφαλείας, τη στιγμή που υπεύθυνος σύμφωνα με τον νόμο είναι ο ΟΣΕ.

 

Εκτός κι αν ισχύει πράγματι αυτό: η Interstar να είχε δώσει εγκαίρως, από την πρώτη στιγμή μετά το έγκλημα, όλο το οπτικό υλικό στον ΟΣΕ και τα ανώτερα στελέχη του, διορισμένα από την κυβέρνηση, είδαν το περιεχόμενό τους, αποφάσισαν να παρουσιάσουν στον εφέτη ανακριτή Λάρισας ό,τι εξυπηρετούσε το κυβερνητικό αφήγημα και τα άλλα τα εξαφάνισαν.

 

Τώρα δε που τα πράγματα δυσκόλεψαν για την κυβέρνηση, να εμφάνισαν ότι δόθηκαν αυτά τα βίντεο από την Interstar στον ανακριτή, ώστε να μην φανεί ότι εμπλέκεται άμεσα ο ΟΣΕ. Οπότε το μέγεθος της διαπλοκής διογκώνεται.

 

Εάν ο εφέτης ανακριτής Λάρισας έχει στα χέρια του αυτό το νέο οπτικό υλικό, το βέβαιο είναι ότι θα το στείλει στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛΑΣ στην Αθήνα, ή/και ενδεχομένως σε κάποιο εργαστήριο στο εξωτερικό.

 

Οπότε είναι θέμα ημερών να επιβεβαιωθεί ό,τι αποκάλυψε η έρευνα των ειδικών από την πλευρά συγγενών των θυμάτων.

 

Ερωτήματα, βεβαιότητες και η εξαίρεση των ελληνικών Hoaxes

Προς το παρόν παραμένουν αδιευκρίνιστα τα κίνητρα αυτής της νέας διαρροής. Ο δικηγόρος της Interstar, σε δηλώσεις του στο Open Tv χθες, υποστηρίζει ότι  η εταιρία που εκπροσωπεί, «μετά από ενδελεχή έρευνα, έδωσε αυτά τα βίντεο μη τυχόν και δεν ζητηθούν», αφήνοντας έτσι αιχμές κατά του εφέτη ανακριτή Λάρισας.

 

Άλλοι, ωστόσο, εκτιμούν ότι ο γνωστός ποινικολόγος, που τυγχάνει και πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία, έκανε ό,τι έκανε για να προλάβει τυχόν ευθύνες της εταιρίας που αναμένεται να διερευνήσει η δικαιοσύνη και ενδεχομένως θα ανοίξει τον δρόμο για την αποκάλυψη κυκλώματος λαθρεμπορίας.

 

Ή, καθώς ο κλοιός γύρω από το Μαξίμου στενεύει, να λειτούργησε ως «το μακρύ χέρι» της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε μια ακόμη προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών με στόχο τον αποπροσανατολισμό της ανάκρισης, αλλά και της κοινής γνώμης.

 

Ή ακόμη να συμβαίνουν και τα δύο μαζί.

 

Στο μεταξύ η κυβέρνηση πιέζει αφόρητα τα ΜΜΕ να σταματήσουν τις έρευνες και τα ρεπορτάζ για την υπόθεση. Μεγάλες αντιδράσεις στο διαδίκτυο έχει προκαλέσει η ανάρτηση του site Ελληνικά Hoaxes, που έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να υιοθετήσουν άκριτα, για άλλη μια φορά, την κυβερνητική προπαγάνδα περί της γνησιότητας του βίντεο.

 

Και μάλιστα σε μια στιγμή που ακόμη και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, υπό την πίεση της κοινωνικής αντιπολίτευσης δείχνουν ότι ψάχνουν να δουν τι πραγματικά συνέβη. Υποτίθεται ότι τα Ελληνικά Hoaes κάνουν fact checking, ελέγχουν δηλαδή τα πραγματικά στοιχεία…

 

 

Παύλος Νεράντζης

Η οργουελική διπλοσκέψη και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας

 

Καμία υπαναχώρηση μπροστά στα παράδοξα.

 

γράφει ο Χάρης Καλαϊτζίδης

 

 

«ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ τι μετέφερε το εμπορικό φορτίο», αλλά τελικά δεν το γνωρίζουμε ακριβώς. «Δεν υπήρχε τίποτα εύφλεκτο», αλλά τελικά «όλα είναι ανοιχτά». Όποιος ρωτάει πολλά είναι «ψέκα» (όπως παλιά!), αλλά τελικά μπορεί και να ’χε δίκιο. «Αυτό που φάνταζε απίθανο, μπορεί να είναι πιθανό».

 

«Διπλοσκέψη είναι η ικανότητα να έχεις ταυτόχρονα δύο αντιφατικές μεταξύ τους πεποιθήσεις και να τις ενστερνίζεσαι και τις δύο. Ο κομματικός διανοούμενος γνωρίζει προς ποια κατεύθυνση πρέπει να μεταβληθούν οι αναμνήσεις του· γνωρίζει, επομένως, και ότι παίζει παιχνίδια με την πραγματικότητα. Ωστόσο, έχοντας εξασκηθεί στη διπλοσκέψη, πείθει τον εαυτό του ότι δεν υπάρχει διαστρέβλωση της πραγματικότητας».¹

 

Ένα ακόμα παράδειγμα από τον ίδιο οργουελικό. Το 2022, από το βήμα της Βουλής, δηλώνει πως άκουσε «με προσοχή και, δεν σας κρύβω, με συγκίνηση, όσα κατέθεσαν οι εκπρόσωποι των intersex ατόμων στην Επιτροπή […] Οι ειδικοί μάς λένε ότι σχεδόν ένας στους εκατό ανθρώπους μπορεί να γεννιέται με κάποια παραλλαγή φύλου». Όμως, τη μέρα μετά την ορκωμοσία του Τραμπ γελάει ειρωνικά πριν πει: «Τυχαίνει να πιστεύω ότι υπάρχουν δύο φύλα: το αρσενικό και το θηλυκό. Αυτή είναι και η προσωπική μου άποψη, αυτό μας λέει και η βιολογία».

 

Γεννιέται το ερώτημα: μας θεωρούν χαζούς; «Κομματικούς διανοούμενους»; Χρυσόψαρα; Παιδάκια; Όσο δελεαστική κι αν φαίνεται μια τέτοια προσέγγιση, φοβάμαι πως η πραγματικότητα είναι αρκετά πιο στρυφνή.

 

Εδώ και αρκετά χρόνια, ο λόγος που εκφέρεται στην πολιτική σφαίρα δεν έχει καμία αξία. Οι λέξεις έχουν διαχωριστεί από τα πράγματα που ψηλαφούν ή αποκαλύπτουν, αποκτώντας μια αυτόνομη ισχύ· η λειτουργία της ομιλίας έχει παραμορφωθεί.

Εδώ και αρκετά χρόνια, ο λόγος που εκφέρεται στην πολιτική σφαίρα δεν έχει καμία αξία. Οι λέξεις έχουν διαχωριστεί από τα πράγματα που ψηλαφούν ή αποκαλύπτουν, αποκτώντας μια αυτόνομη ισχύ· η λειτουργία της ομιλίας έχει παραμορφωθεί. «Επικοινωνιακό και μόνο πλέον όργανο, η γλώσσα δεν είναι πια καθαυτή πραγματικότητα αλλά εργαλείο με το οποίο γίνονται επεμβάσεις στο πραγματικό, επιτυγχάνονται αποτελέσματα σύμφωνα με τις λίγο ή πολύ συνειδητές στρατηγικές. Οι λέξεις μπαίνουν στην κυκλοφορία μόνο και μόνο για να διαστρεβλώσουν. Όλα ταξιδεύουν με ψεύτικες σημαίες. […] Καμία υπαναχώρηση μπροστά στα παράδοξα».²

 

 

Αν ο πρωθυπουργός μπορεί να βγαίνει στον Σρόιτερ και μέσα σε είκοσι λεπτά να παραδέχεται όλα όσα η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ της συγκάλυψαν, στιγμάτισαν, λογόκριναν κι εξόρισαν απ’ τον δημόσιο λόγο τα τελευταία δύο χρόνια, αυτό δεν αποδεικνύει την «ανειλικρίνεια» ορισμένων πολιτικών ή την ηλιθιότητα αυτών που τους ψηφίζουν αλλά το απλό γεγονός ότι η κοινωνική χρήση της γλώσσας έχει πια φαλιρίσει.

 

«Οι πόλεμοι γίνονται στο όνομα της ειρήνης. Οι εργοδότες “προσφέρουν εργασία”. […] Οι προδότες διαβεβαιώνουν για την ειλικρίνεια και την αφοσίωσή τους. [...] Από τη μία οι αληθινές πρακτικές και από την άλλη τα λόγια, η αμείλικτη αντίστιξή τους, διαφθορά της κάθε έννοιας, καθολική εξαπάτηση του εαυτού μας και των άλλων. Μονίμως το ζητούμενο είναι να διαφυλαχθούν ή να διευρυνθούν τα συμφέροντα».³

 

Ως εκ τούτου, είναι ανώφελο να επιδιδόμαστε στη συνήθη κριτική του λόγου της εξουσίας, περιμένοντας κάποια αλήθεια ή αναγνώριση απ’ όσους τον εκφέρουν κι αντιμετωπίζοντας τους πολιτικούς «ως κάτι [ενιαίο] και συνεκτικό» την ίδια στιγμή που εκείνοι δρουν «πολλαπλά και χαοτικά».[4] Σ’ όλο τον κόσμο πια, οι πολιτικοί φέρονται σαν τον Τραμπ: «Πρότεινε αυτό, υποδήλωσε το άλλο, πες ψέματα για το χθες, ανακήρυξε το αναπόφευκτο αυτού που είναι να έρθει, υποχώρησε από μία θέση ενώ προχωράς σε δύο ακόμα, διάψευσε τον εαυτό σου, […] συσκότισε την προβλεψιμότητα μέσα σε μια πυκνή ομίχλη δυνατότητας».[5]

 

Η καταγγελία και η σάτιρα αποδεικνύονται ανίκανες μπροστά σ’ αυτό το φαινόμενο. Όσα εμπεριστατωμένα κείμενα και να παραγάγει η αριστερά, όσα αστειάκια ή rant και να πληκτρολογήσουν οι γραφιάδες των social, όσα εξευτελιστικά κλιπάκια και να παίξει το Luben, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, γιατί το πεδίο της σύγκρουσης βρίσκεται πλέον αλλού, μακριά από την επικοινωνιακή λειτουργία της γραφής και της ομιλίας.

 

 

 

Όχι ότι δεν γίνονται βήματα σ’ αυτό το άλλο πεδίο. Η συγκέντρωση 150.000 ανθρώπων στην Αθήνα και άλλων τόσων στην υπόλοιπη χώρα είναι σημαντική. Όμως αυτές οι συγκεντρώσεις δεν παράγουν ένα κίνημα με νέα αιτήματα και νέους συσχετισμούς. Ακόμη και τώρα, το μεγαλύτερο κομμάτι των διαδηλωτών αγωνίζεται για την ορθή απόδοση της κρατικής δικαιοσύνης, βγαίνει στον δρόμο για να στείλει «ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα, ικανό να ασκήσει πίεση στους αρμόδιους θεσμούς».[6]

 

Φυσικά, η επιθυμία των οικογενειών των θυμάτων για αναγνώριση και απόδοση ευθυνών από την κρατική Δικαιοσύνη είναι απολύτως σεβαστή, ο δε αγώνας τους αξιέπαινος και συγκινητικός.

 

Όταν, όμως, ένα ολόκληρο «κοινωνικό γεγονός» θέτει ως ορίζοντά του την ορθή λειτουργία της κρατικής εξουσίας, φτάνουμε σ’ ένα πραγματικό παράδοξο. Όπως επισημαίνει στο σχετικό του κείμενο το Κενό Δίκτυο, το αίτημα απόδοσης δικαιοσύνης «επενδύεται από τη μεγάλη μάζα των διαδηλωτών στο κράτος δικαίου [και] στην απαίτηση το κράτος δικαίου να ανταποκριθεί στην έννοιά του». Αλλά αυτή η προσδοκία είναι δομικά αντιφατική, εν γένει κυκλική: «Η υπαρκτή αποτυχία του κράτους δικαίου να ανταποκριθεί στην έννοιά του προσδοκάται να ξεπεραστεί μέσα από μια τέτοια ανταπόκριση».[7]

 

Παραφράζοντας τον Ian Allan Paul, θα λέγαμε πως «στην τρομακτική σκιά [του εγκλήματος των Τεμπών], η Αριστερά ψάχνει την ασφάλεια στους ίδιους θεσμούς που έκαναν εφικτή την ύπαρξή του».[8]

 

Στον βαθμό που αντιδρά στη θρασύτητα των πολιτικών και στο ανελέητο gaslighting των κρατικών θεσμών –και στον βαθμό που δεν προσμένει μια πιο «ειλικρινή» και «σωστή» διακυβέρνηση–, το αίτημα για δικαιοσύνη παράγει αντιστάσεις. Ωστόσο, η ανάδυση της αλήθειας και η άρνηση της επικράτειας του double speak είναι μόνο το πρώτο βήμα στην απόδοση της δικαιοσύνης. Ακολουθεί η τιμωρία των ενόχων αλλά και η ανατροπή της κατάστασης που επέτρεψε την αδικία να συμβεί. Σίγουρα δεν μπορούμε να περιμένουμε απ’ αυτούς που μας στερούν το οξυγόνο να μας βοηθήσουν ν’ ανασάνουμε ούτε και να ζητάμε «έλεος» απ’ όσους μας τσακίζουν.

 

[1] George Orwell. (2021 [1949]). 1984, (μτφρ. Ανδρέας Παππά). Πατάκης, σ. 321-322.

[2] Αόρατη Επιτροπή. (2018). Τώρα, (μτφρ. Μυρτώ Ράις, Ρούλα Δημοπούλου). OPPORTUNA, σ. 19-20.

[3] Ό.π., 20.

[4] Ian Alan Paul. (2024 [2017]). 10 προκαταρκτικές θέσεις για τον Τραμπ (μτφρ. Νίκος Χαραλαμπόπουλος). Hangover, §2. https://hangovertheory.substack.com/p/10

[5] Ό.π., §1.

[6] Κενό Δίκτυο. (2 Φεβρουαρίου, 2025). Περιμένοντας τη Δικαιοσύνη. Κενό Δίκτυο. https://voidnetwork.gr/2025/02/01/keno-diktyo-perimenontas-tin-dikaiosuni/

[7] Ό.π. Είναι αμφίβολο το κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό κράτος –με τη συστηματική απαξίωση των δικαιϊκών θεσμών, την αμοιβαία συνενοχή των κέντρων εξουσίας, τη βαθύτατη διαπλοκή κράτους και επιχειρηματιών– μπορεί ν’ ανταποκριθεί πραγματικά σε αυτό το αίτημα δικαιοσύνης. Η τελευταία διετία συντονισμένης απαξίωσης και ατιμωρησίας υπονοεί πως δεν μπορεί – ή, μάλλον, δεν θέλει, ούτε και αναγκάζεται.

[8] Ian Alan Paul, §4.

Η ανίερη συμμαχία Τασούλα – Γεροβασίλη: Από την υπονόμευση Ποττάκη στο κοινό μέτωπο κατά Καρυστιανού

 

Η πρόσφατη σπουδή της Όλγας Γεροβασίλη να στηρίξει τον Κώστα Τασούλα, έναντι της κριτικής που δέχθηκε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής από τη Μαρία Καρυστιανού για τον χειρισμό των δικογραφιών που αφορούν στο έγκλημα των Τεμπών, ξένισε πολλούς και προκάλεσε τεράστια ερωτήματα, αλλά και αμηχανία στον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Η αντιπρόεδρος της Βουλής παρείχε απλόχερα τη στήριξή της στον κ. Τασούλα στην πιο δύσκολη ίσως στιγμή για τον υποψήφιο πρόεδρο της Δημοκρατίας, καθώς οι βολές της κυρίας Καρυστιανού ήταν και ευθείες και τεκμηριωμένες, βάση του Κανονισμού της εθνικής αντιπροσωπείας.

 

Και μπορεί μία μέρα μετά να αναδιπλώθηκε θεαματικά η κυρία Γεροβασίλη, βλέποντας τη γενική κατακραυγή στο πρόσωπό της, ωστόσο η σύμπλευσή της την κρίσιμη ώρα με τον πρώην πρόεδρο της Βουλής έδωσε το περιθώριο στον κ. Τασούλα να «ξεφύγει» κάπως από τη μέγγενη της αμφισβήτησης, σε μία περίοδο που εξελίσσεται η διαδικασία εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας.

 

Το ότι η κυρία Γεροβασίλη προτίμησε για χάρη του κ. Τασούλα να βρεθεί απέναντι στην κυρία Καρυστιανού προκάλεσε σε πολλούς έκπληξη. Και χρειάστηκε να την επικρίνει η ίδια η πρόεδρος του συλλόγου συγγενών των θυμάτων στα Τέμπη για να ανασκευάσει, καταφεύγοντας σε δικαιολογίες, που με δυσκολία ψέλλιζαν και οι σοβαροί παράγοντες της ΝΔ.

 

 

Πώς επιχειρήθηκε το «φάγωμα» του Συνηγόρου του Πολίτη

Κι όμως, η στάση αυτή της κυρίας Γεροβασίλη δεν είναι η μόνη που έχει προκαλέσει απορίες ως προς τις «σχέσεις» της με τον κ. Τασούλα.

 

Αυτές τις ημέρες έχει προκληθεί τεράστιο πολιτικό θέμα με το πώς αντιμετωπίζει τις ανεξάρτητες αρχές η κυβέρνηση και τις προεκτάσεις για το υπό κατάρρευση «κράτος Δικαίου» στη χώρα, με ευρωπαϊκό αρνητικό αντίκτυπο.

 

 

Αφορμή είναι το πόρισμα η έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη Ανδρέα Ποττάκη για το ναυάγιο της Πύλου.

 

Το πόρισμα εκθέτει την κυβέρνηση και το Λιμενικό Σώμα, εντοπίζοντας σειρά σοβαρών και επίμεμπτων παραλείψεων από ανώτερους αξιωματικούς, που χρήζουν ποινικής αξιολόγησης.

 

Ήταν τόσο μεγάλη η ενόχληση της κυβέρνησης, που το υπουργείο Ναυτιλίας εξέδωσε μία πρωτοφανή ανακοίνωση εναντίον της ανεξάρτητης αρχής, ενώ το Μαξίμου έδωσε άλλη διάσταση στην επίθεση, καταλογίζοντας στον Συνήγορο του Πολίτη «πολιτικές σκοπιμότητες»!

 

Είναι πλέον προφανές ότι αυτό το πόρισμα και το πώς χειρίστηκε την δυσώδη και εγκληματική υπόθεση του ναυαγίου ο κ. Ποττάκης, ήταν αυτό που έβλεπε ότι ερχόταν η κυβέρνηση και επιχείρησε τον περασμένο Οκτώβριο να τον εκδιώξει από τη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη!

 

Στην πραγματικότητα τότε εκδηλώθηκε μία καλά μεθοδευμένη προσπάθεια από την κυβέρνηση, με έντονο και δύσοσμο παρασκήνιο, προκειμένου να αντικατασταθεί ο κ. Ποττάκης και να σταματήσει η έρευνα για το πλέον πολύνεκρο ναυάγιο στη Μεσόγειο εν καιρώ ειρήνης.

 

Το παρασκήνιο και η παρέμβαση της Τζάκρη

Η επιχείρηση ανατέθηκε από το Μαξίμου στον τότε πρόεδρο της Βουλής Κώστα Τασούλα, ο οποίος ανέλαβε να διαμορφώσει την απαιτούμενη από το Σύνταγμα αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 της Διάσκεψης των Προέδρων.

 

 

 

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ εκείνης της περιόδου ο κ. Τασούλας είχε καταφέρει να εξασφαλίσει αυτή την πλειοψηφία. Άλλωστε είναι η πεπατημένη να φτάνουν τα θέματα και να μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη της Διάσκεψης θέματα που είναι «ώριμα» να εγκριθούν – αλλιώς δεν έχει νόημα οποιαδήποτε συζήτηση.

 

Ο κ. Τασούλας ανακοίνωσε τη συζήτηση και την ψηφοφορία επί του θέματος έχοντας έρθει σε συνεννόηση με την Όλγα Γεροβασίλη (και τον Θεόφιλο Ξανθόπουλο) του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να διασφαλιστεί αυτή η αυξημένη πλειοψηφία.

 

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην άτυπη και παρασκηνιακή «διαβούλευση» ανάμεσα στην κυβερνητική πλευρά (τον κ. Τασούλα δηλαδή) και τον ΣΥΡΙΖΑ (την κυρία Γεροβασίλη) περιλαμβανόταν το αντάλλαγμα να δοθεί στο τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης η δυνατότητα να τοποθετήσει σε μία θέση βοηθού Συνηγόρου ένα πρόσωπο της δικής του επιλογής – για την ακρίβεια συζητούνταν ένα πρόσωπο της εμπιστοσύνης της κυρίας Γεροβασίλη και του Σωκράτη Φάμελλου.

 

Το «κομπρεμί» Τασούλα – Γεροβασίλη, που θα εξέθετε τον ΣΥΡΙΖΑ για σύμπλευση με την κυβέρνηση και κυρίως θα οδηγούσε στην εκπαραθύρωση του κ. Ποττάκη και σε «ναυάγιο» την έρευνα για την Πύλο – άρα θα απάλλασσε την κυβέρνηση από την τωρινή κριτική και την αμφισβήτηση –  χάλασε από την παρέμβαση της Θεοδώρας Τζάκρη.

 

Η τότε γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε έντονα και ουσιαστικά κατήγγειλε την όλη μεθόδευση, τορπιλίζοντας έτσι την παρασκηνιακή σύμπλευση Τασούλα – Γεροβασίλη. Και διασώζοντας την τιμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που θα βαρύνονταν από την πολιτική αήθεια της απομάκρυνσης του Συνηγόρου του Πολίτη σε μία κομβική στιγμή των ερευνών για τα αίτια του ναυαγίου της Πύλου.

 

Μάλιστα εντός του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την περίοδο είχαν προκληθεί πολλές καντρίλιες, ειδικά για το πώς κινείται η κυρία Γεροβασίλη ως αντιπρόεδρος της Βουλής. Ήταν πολλοί που της χρέωναν προσωπικές κινήσεις και προνομιακές σχέσεις με τον κ. Τασούλα στο πλαίσιο μία επαφής που μοιάζει με αλισβερίσι.

 

Ένα κομπρεμί με… ηπειρώτικες ρίζες

Κάποιοι δε, επικαλούμενοι και τα όσα συμβαίνουν στην Ήπειρο με την παροιμιώδη «αδυναμία» του ΣΥΡΙΖΑ να αντιπαρατεθεί στον γαλάζιο περιφερειάρχη Καρχριμάνη, άφηναν αιχμές για την ύπαρξη και δω μίας «οικειοθελούς» διευκόλυνσης από την πλευρά της βουλευτή Άρτας προς το νεοδημοκρατικό και εν πολλοίς ελεγχόμενο από τον Γιαννιώτη κ. Τασούλα, καθεστώς της περιφέρειας.

 

Αλλά αυτά είναι ίσως και «μύθοι» που κυκλοφορούν στην Ήπειρο, έχοντας ως πηγή έμπνευσης το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είτε χάνει από τα αποδυτήρια τη μάχη της περιφέρειας, είτε αρνείται στην πράξη και επί της ουσίας τη συγκρότηση μίας ισχυρής αντιπολίτευσης και την εμφάνιση μίας σοβαρής εναλλακτικής υποψηφιότητας απέναντι στον εκλεκτό του κ. Τασούλα, Αλέκο Καχριμάνη.

πηγή

Τα Τέμπη κλονίζουν το πολιτικό σύστημα

 

Τo σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών έφερε στην επιφάνεια όλες τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος και κατέδειξε τα όριά του.

 

γράφει η Βασιλική Σιούτη

 

 

ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, τον Μάρτιο του 2023, γράφαμε στη LiFO ότι αυτό θα αποτελούσε πολιτικό ορόσημο και πως στο εξής θα μιλούσαμε για την περίοδο προ των Τεμπών και μετά τα Τέμπη. Τότε η κυβέρνηση αμφισβητήθηκε ως προς την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά της. Οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν κατέγραψαν σαφή πτώση και οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούσαν πως η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές θα ήταν σχεδόν αδύνατη. Επισημαίναμε, όμως, την πολιτική ρευστότητα που επικρατούσε, η οποία δεν επέτρεπε βεβαιότητες, καθώς και την ιδιαιτερότητα που υπήρχε, από τη δημοσκοπική υποχώρηση της κυβέρνησης να μην κερδίζει τίποτα η αξιωματική αντιπολίτευση. 

 

Η εξήγηση γι’ αυτήν τη μη συνήθη κατάσταση ήταν ότι η ελληνική κοινωνία αντιλαμβανόταν πως «πέρα από την αντικειμενική και αδιαμφισβήτητη ευθύνη της κυβέρνησης, όλοι έχουν δώσει από μια μαχαιριά στον σιδηρόδρομο», καθώς η κακοδαιμονία του και όσα ήρθαν στο φως κατέδειξαν ότι βρισκόταν σε απόλυτη παρακμή εδώ και πολλά χρόνια. «Ένας βαθιά διεφθαρμένος οργανισμός με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες αδιαφορούσαν και διαπλέκονταν με τους εργολάβους που κέρδιζαν ακόμα και πάνω από το “πτώμα” του». Μια κατάσταση σήψης που αποτελείωσαν η πολιτική που επιβλήθηκε με τα μνημόνια και η πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους Ιταλούς (η οποία ήταν σχεδόν χαριστική). Ακόμα και όταν υπήρξε η δυνατότητα να γίνει κάποιος εκσυγχρονισμός του σιδηροδρόμου, όπως με την περίφημη σύμβαση 717 για την τηλεδιοίκηση, όπου σπαταλήθηκαν εκατομμύρια, αθέμιτα και διακομματικά πολιτικοοικονομικά συμφέροντα δεν τον επέτρεψαν.

 

Τελικά, η κυβέρνηση, επειδή φοβήθηκε το πολιτικό κόστος που μπορεί να είχε (μπορεί και όχι) αν έκανε το σωστό, πληρώνει τώρα ένα πολύ μεγαλύτερο, με το 80% της κοινής γνώμης να πιστεύει πως δεν έκανε όσα χρειάζονταν για να ρίξει φως στα αίτια του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.

Γράφαμε, επίσης, πως για το θέμα της διαπλοκής με τους εργολάβους και για τα πραγματικά αίτια της καθυστέρησης του έργου σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης υπήρχε πλήρης συγκάλυψη από τα κόμματα εξουσίας και πως τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση απέφευγαν να μιλήσουν για τα πραγματικά αίτια και τη ρίζα του κακού. Επομένως, καμία αισιοδοξία δεν υπήρχε ότι θα διορθωνόταν τελικά αυτό που με κάθε τρόπο όλοι προσπαθούσαν να κρύψουν. Η κυβέρνηση επιχείρησε εξαρχής να περιορίσει την ευθύνη στα ανθρώπινα λάθη που έγιναν και η αντιπολίτευση να ρίξει την ευθύνη στην κυβέρνηση, χωρίς καμία διάθεση πραγματικής αποκάλυψης των ουσιαστικών αιτιών και την ανάδειξη όσων έπρεπε να αλλάξουν.

 

 

Τα Τέμπη αφαίρεσαν τότε από την κυβέρνηση την πρωτοβουλία των κινήσεων, και ήταν προφανές πως είχαν τη δύναμη να το κάνουν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κέρδισε τελικά με αυτοδυναμία τις εκλογές του 2023 λίγους μήνες μετά, επειδή παραδέχτηκε κάποιες από τις αδυναμίες της κυβέρνησής του, υποσχόμενος ότι θα προχωρούσε σε γενναίες αλλαγές και θα τιμωρούνταν κάθε υπεύθυνος. Κυρίως, όμως, τα κατάφερε χάρη στην αξιωματική αντιπολίτευση και την αδυναμία της να πείσει ότι εκείνη μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα. Δύο χρόνια μετά, η περίοδος χάριτος έχει λήξει προ πολλού και οι υποσχέσεις έμειναν ανεκπλήρωτες, με την κυβέρνηση να τα μεταθέτει όλα στη Δικαιοσύνη, ενώ στο μεταξύ έχουν αναδειχτεί πολλές σκιές και βάσιμες αμφιβολίες για τους κυβερνητικούς χειρισμούς.

 

Όταν τότε η ίδια η κυβέρνηση χαρακτήριζε με οργή τα περί μπαζώματος ως θεωρίες συνωμοσίας και διαβεβαίωνε με απόλυτο τρόπο ότι δεν υπήρχαν εύφλεκτες ύλες, ενώ τώρα λέει ότι το μπάζωμα έγινε, αλλά ήταν για καλό σκοπό και τελικά μπορεί και να υπήρχαν παράνομες εύφλεκτες ύλες, έχει ήδη υπονομεύσει από μόνη της την αξιοπιστία της. Όταν το πεδίο του δυστυχήματος αποδεδειγμένα αλλοιώθηκε, χωρίς την έγκριση των ανακριτικών αρχών, που τώρα αναζητούν τους υπεύθυνους και η κυβέρνηση γνωρίζει αλλά δεν απαντά, ούτε τιμωρεί, απομακρύνοντας εκείνους που πήραν την πρωτοβουλία, είναι αναμενόμενο να τροφοδοτούνται σενάρια συγκάλυψης. Όταν η κυβέρνηση περιμένει από τη Δικαιοσύνη να της υποδείξει ποιος μεσολάβησε για να διοριστεί παράνομα ο μοιραίος σταθμάρχης και ποιοι ήταν αυτοί που το επέτρεψαν να συμβεί, είναι εύλογο να αμφισβητείται η αποτελεσματικότητά της. Τελικά, η κυβέρνηση, επειδή φοβήθηκε το πολιτικό κόστος που μπορεί να είχε (μπορεί και όχι) αν έκανε το σωστό, πληρώνει τώρα ένα πολύ μεγαλύτερο, με το 80% της κοινής γνώμης να πιστεύει πως δεν έκανε όσα χρειάζονταν για να ρίξει φως στα αίτια του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.

 

Παραμένει αξιοπρόσεκτο, όμως, το ότι ενώ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις αυθόρμητες και ακομμάτιστες μαζικές διαδηλώσεις, προσπαθούν να αξιοποιήσουν τη λαϊκή οργή για τα Τέμπη, δεν τα καταφέρνουν. Αυτό καταγράφεται ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις και συμβαίνει κυρίως επειδή δεν έχουν πείσει την ελληνική κοινή γνώμη.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει κατρακυλήσει σε μονοψήφιο ποσοστό, βλέπει τα Τέμπη ως ευκαιρία και θεωρεί πως η λαϊκή οργή μπορεί να τροφοδοτήσει για άλλη μια φορά την άνοδό του, αν κάνει κάποιες κινήσεις και εμφανιστεί ως ο εκφραστής αυτής της οργής. Η ελληνική κοινωνία, όμως, θυμάται την καταστροφική διαχείριση της πυρκαγιάς στο Μάτι (για την οποία η δίκη στον δεύτερο βαθμό συνεχίζεται σε πλήρη αδιαφορία των πολιτικών), αλλά και την προσπάθεια συγκάλυψης που αποκαλύφθηκε από έναν γενναίο πραγματογνώμονα, στον οποίο αξιωματούχοι της Πυροσβεστικής ζητούσαν να θάψει τα στοιχεία με εντολή υπουργού. Ακόμα και για τη σύμβαση 717, η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει δυστυχήματα σαν αυτό των Τεμπών, αν είχε υλοποιηθεί, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστιες ευθύνες, καθώς έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί στη θητεία της. Επίσης, ακόμα και τώρα περιορίζεται στο να καταγγέλλει την κυβέρνηση, χωρίς να αναδεικνύει τα συγκεκριμένα αίτια, τη διαπλοκή, τη διαφθορά και τα συμφέροντα που διατηρούσαν τον σιδηρόδρομο σε αυτήν τη σχεδόν τριτοκοσμική κατάσταση.

 

Το ΠΑΣΟΚ, που τώρα ζητά προανακριτική για τον Χρ. Τριαντόπουλο και την αλλοίωση του πεδίου του δυστυχήματος, το κάνει αφού προηγήθηκαν οι μαζικές διαδηλώσεις, ενώ όλα τα στοιχεία που επικαλείται υπήρχαν μήνες πριν, αλλά δεν τα αξιολογούσε τότε.

 

Η κρίση αξιοπιστίας, η οποία έχει αυξηθεί πολύ μετά τα Τέμπη, αφορά όλο το πολιτικό σύστημα και κυρίως τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που έχουν κυβερνήσει αδυνατούν να πείσουν για τις αγαθές προθέσεις τους και η λαϊκή δυσαρέσκεια διοχετεύεται σε κόμματα που θεωρούνται «αντισυστημικά» και βρίσκονται κυρίως στο δεξιό και ακροδεξιό φάσμα ή παραμένει χωρίς πολιτική έκφραση. Η κοινωνία αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που της κρύβουν και οι επικοινωνιακές τακτικές δεν μπορούν πλέον να σκεπάσουν τις ευθύνες κανενός για τα Τέμπη. Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει το πολιτικό σύστημα τη χαμένη αξιοπιστία του είναι να αλλάξει πραγματικά, αλλά αυτό μοιάζει πολύ δύσκολο.

Θέλει προσπάθεια να σε επικρίνουν οι γονείς των Τεμπών – και να μην είσαι η κυβέρνηση

 

Να είσαι η κυβέρνηση και να είναι μαζί σου δυσαρεστημένοι έως έξαλλοι οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών έχει μία λογική – και προφανώς και πολλά δίκια έχει μία τέτοια αντιμετώπιση.

 

Αλλά να είσαι κόμμα της αντιπολίτευσης – και μάλιστα της «προοδευτικής» αντιπολίτευσης – και να σε επικρίνουν οικογένειες των θυμάτων, σημαίνει μάλλον ότι κάτι δεν κάνεις σωστά. Κι αυτό είναι μία ήπια εκδοχή και έκφραση των πραγμάτων.

 

 

Ο λόγος για τον ΣΥΡΙΖΑ, που σε ένα διήμερο έκανε ένα φοβερό… κατόρθωμα:

 

Αρχικά ο Νίκος Πλακιάς «έκραξε» την Κουμουνδούρου που εμφανίζει ακόμα σε δημόσια θέα (τηλεοράσεις κ.λπ.) τον Χρήστο Σπίρτζη. Έναν πρώην υπουργό Υποδομών, που οι συγγενείς των θυμάτων, αλλά και γενικά η κοινωνία δεν έχουν καμία εκτίμηση για τα έργα και τις ημέρες του στην κυβέρνηση ΣΥΡΖΑ!

 

 

Και στη συνέχεια η Μαρία Καρυστιανού κατακεραύνωσε την Όλγα Γεροβασίλη, η οποία έδωσε – περιέργως πώς, αλλά το έκανε – πλήρη κάλυψη στον Κώστα Τασούλα για τον τρόπο που ο πρώην πρόεδρος της Βουλής χειρίστηκε τις δικογραφίες για τα Τέμπη.

 

Μην εκπλαγούν λοιπόν στην Κουμουνδούρου αν τα επόμενα γκάλοπ είναι… πικρά.

πηγή