Η επανεκλογή του Ναπολιτάνο ορθά εκτιμήθηκε ως απεγνωσμένη προσπάθεια του ιταλικού πολιτικού κατεστημένου να διασώσει τον εαυτό του και μόνο τον εαυτό του, μετά την παταγώδη αποτυχία του να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι προταθέντες υποψήφιοι από τον ηγέτη του υποτιθέμενου κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι απερρίφθησαν μετά βαΐων και κλάδων όχι απλά από τους πολιτικούς αντιπάλους του κόμματος αυτού αλλά και από πάνω από... 100 (!) βουλευτές του ίδιου του Δημοκρατικού Κόμματος, στη μυστική ψηφοφορία που έλαβε χώρα στο κοινοβούλιο.
Ακόμα τούτη την άνοιξη ραγιάδες – ραγιάδες, πέρασε και η άνοιξη...τούτο το καλοκαίρι, πήγε ο λαός για τα μπάνια του, πέρασε και το καλοκαίρι – τον Σεπτέμβρη, θα πέσουν τον Σεπτέμβρη, πέρασε κι ο περσινός Σεπτέμβρης, η κυβέρνηση δεν έπεσε, μπήκαμε στον χειμώνα, κουκουλωμένοι στις κουβέρτες μας πάνω στον καναπέ κάναμε μαύρη πλάκα ότι θα φθηνύνουν το πετρέλαιο θέρμανσης τον Αύγουστο – αλλά ως τότε θα ‘χουν πέσει. Οπωσδήποτε!













