Κείμενο θέσεων ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ: 19 "δεσμεύσεις" προς τον ελληνικό λαό

Παπαδημητρίου Νίκος

Δεκαεννέα προγραμματικούς στόχους - δεσμεύσεις καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στον ελληνικό λαό μέσω του κειμένου θέσεων. Αυτοί είναι:

"1. Να υψώσουμε την ασπίδα κοινωνικής προστασίας που θα αποσοβήσει την ανθρωπιστική καταστροφή. Να μην υπάρχει πολίτης χωρίς το αναγκαίο για την επιβίωσή του ελάχιστο εισόδημα, χωρίς περίθαλψη και κοινωνική προστασία, χωρίς πρόσβαση στα βασικά αγαθά. [...]

2. Να ακυρώσουμε τα Μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους στη Βουλή όπου ψηφίστηκαν και να τα αντικαταστήσουμε με ένα εθνικό σχέδιο οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. [...] Η υλοποίηση του σχεδίου αυτού [...] θα αποκαθιστά σταδιακά τους όρους ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης με τους ανάλογους μισθούς και συντάξεις, ενώ θα δημιουργεί συστηματικά προϋποθέσεις ένταξης νέων εργαζομένων.

3. Να επαναδιαπραγματευτούμε τις δανειακές συμβάσεις και να ακυρώσουμε τους επαχθείς όρους τους με βασικό δεδομένο ότι το ζήτημα του δημοσίου χρέους συνιστά πανευρωπαϊκό και όχι στενά ελληνικό πρόβλημα. [...] Ενδέχεται να διατυπωθούν κατά τη διαπραγμάτευση απειλές, ίσως και εκβιασμοί, περί διακοπής της χρηματοδότησης, περί εξόδου από το ευρώ, ίσως και άλλα. Αλλά, όπως ήθελε να συμπυκνώσει το σύνθημα που χρησιμοποιήσαμε 'Καμιά θυσία για το ευρώ', απόλυτη προτεραιότητα για μας είναι η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι η υπαγωγή σε υποχρεώσεις που άλλοι ανέλαβαν υποθηκεύοντας τη χώρα. Κατά συνέπεια δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο τέτοιων απειλών ή εκβιασμών με όλα ανεξαιρέτως τα όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε ακόμη και με τη χειρότερη έκβαση. Είμαστε βέβαιοι ότι σε μια τέτοια απευκταία περίπτωση ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει ανεπιφύλακτα.

4. Να επιτύχουμε μια αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη αντιμετώπιση των ελλειμμάτων προτάσσοντας την αναδιανομή και την περιβαλλοντικά ασφαλή ανάπτυξη. [...]

5. Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την παραγωγική και οικολογική ανασυγκρότηση της χώρας. [...]

6. Να θέσουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του Δημοσίου. [...]

7. Να ακυρώσουμε τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, να επαναφέρουμε υπό δημόσιο έλεγχο, αλλά ταυτόχρονα να ανασυγκροτήσουμε πλήρως, τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης. [...]

8. Να προωθήσουμε μια νέα ριζοσπαστική πολιτική στον χώρο της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. [...]

9. Να αποκαταστήσουμε και να ενισχύσουμε το κοινωνικό κράτος και να συμβάλουμε στον εκδημοκρατισμό όλων των δράσεων και λειτουργιών του. [...]

10. Να λάβουμε άμεσα μέτρα κατά της ακρίβειας. [...]

11. Να καταργήσουμε όλες τις ρυθμίσεις και κρατικές δομές έκτακτης ανάγκης που έχουν οικοδομηθεί στο όνομα των "υποχρεώσεων" της χώρας, [...] να αναδιοργανώσουμε εις βάθος το πολιτικό σύστημα, εξαλείφοντας πλήρως κάθε εστία διαφθοράς και διαπλοκής. [...]

12. Να επαναφέρουμε και να αναβαθμίσουμε ολόκληρο το θεσμικό πλαίσιο που ρύθμιζε τις εργασιακές σχέσεις. [...]

13. Να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης. [...]

14. Να στηρίξουμε με όλα τα πρόσφορα μέσα την παιδεία, τη λαϊκή μόρφωση, την επιστημονική έρευνα, όλες τις μορφές τέχνης και τον πολιτισμό γενικά. [...]

15. Να αγωνιστούμε για την καταπολέμηση των διακρίσεων. [...]

16. Να αντιμετωπίσουμε το μεταναστευτικό ζήτημα υπό τον σύνθετο χαρακτήρα του και σε όλες του τις διαστάσεις. [...]

17. Να προβάλουμε την ανάγκη και να διεκδικήσουμε με όλα τα πρόσφορα μέσα το αίτημα για ανατροπή της σημερινής μορφής ολοκλήρωσης της Ευρώπης. [...]

18. Να νοηματοδοτήσουμε ξανά, έμπρακτα και θεωρητικά, τις έννοιες 'εθνικό' και 'πατριωτικό', συνδέοντάς τις με το γνήσια 'λαϊκό'. [...]

19. Να αναπτύξουμε μια άλλου τύπου ένταξη στο διεθνές γίγνεσθαι μέσω μιας ανεξάρτητης, πολυδιάστατης και φιλειρηνικής εξωτερικής πολιτικής [...]".

http://beta.avgi.gr/

Να ζει ή να μη ζει ο ναζί;

Του Θανάση Καρτερού

Δεν είναι σωστό να αποβάλλονται βουλευτές της Χρυσής Αυγής από τη Βουλή, όπως έγινε χτες με κείνον από τη Μαγνησία. Και πρέπει να καταλογίσουμε ευθύνες στον Δραγασάκη, ο οποίος ήταν στην έδρα του προέδρου και πήρε απόφαση να ξαποστείλει εκτός αιθούσης έναν ναζί εκπρόσωπο του κυρίαρχου λαού, έστω κι αν αυτός σκυλόβρισε, συνεπικουρούμενος από την αγέλη του, τη Βουλή και επεφύλαξε ιδιαίτερη γλωσσική περιποίηση στον Τσίπρα.

Διότι, για να εξηγηθούμε, πώς επιβάλλεις κυρώσεις σε έναν άνθρωπο για τον τρόπο που μιλάει, όταν δεν ξέρει, δεν μπορεί, δεν το έχει και δεν του κόβει να μιλάει αλλιώς; Όταν μέσα στο ξυρισμένο κεφάλι του δεν υπάρχουν παρά καμιά εκατοστή μπερδεμένες συλλαβές και άρες μάρες εθνικού περιεχομένου, χιτλερικής ετυμολογίας και συμμορίτικης αργκό; Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι λάθος και κατάργηση του ουργκ ως ελεύθερης έκφρασης, αφού μόνο έτσι μπορεί να εκφραστεί ο άλλος.

Ε, άντε, απόβαλλε τότε και τον Παπά επειδή υαινίζει, τον Κασιδιάρη επειδή σκυλίζει, τον Καιάδα επειδή ασβίζει, τον Μιχαλολιάκο επειδή τσακαλίζει και τον Παναγιώταρο επειδή λυκίζει. Αποφάσισε δηλαδή ότι δεν έχει δικαίωμα ο ναζί να ζει γλωσσικώς και ελευθέρως. Κλείσε τη φάρμα των ναζί. Δεν μετατρέπεις έτσι τη Βουλή σε χώρο απαγορεύσεων; Θα λέει δηλαδή ο φασίστας τη λέξη σαπούνι, ή κουμμούνι, ή σύριζα-gay-parade και θα τον βγάζει έξω κάθε ο Δραγασάκης;

Θα σου πει βέβαια ο άλλος, ότι η και η αθώα Κοκκινοσκουφίτσα δεν έδωσε σημασία στα λυκίσματα και την έφαγε ο λύκος. Ότι δηλαδή οι ουργκ και αρφ και γαβ-γαβ συλλαβές είναι προπομπός και συνοδός της επίθεσης των σαρκοφάγων. Και ότι οι διαφημιστές του Άουσβιτς και οι πιστοί του Χίτλερ δεν έμεναν ποτέ και δεν μένουν και σήμερα στη βία των λέξεων -στήνουν ενέδρες, και δαγκώνουν, και μαχαιρώνουν, και σκοτώνουν. Κατά προτίμηση αμνούς που δεν μπορούν να αντισταθούν.

Εντάξει, τότε. Ας τους βγάζουν έξω όταν το παραξηλώνουν. Πιο απαραίτητο όμως είναι ένα φίμωτρο -να μη μπορούν να δαγκώσουν. Κι ακόμα πιο απαραίτητο ένα τείχος από την κοινωνία γύρω από τη φάρμα -κι αυτό απαιτεί μαχητική παρουσία σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα. Γιατί η απουσία τρέφει τους ναζί -η ενότητα κι ο αγώνας τους καταδικάζουν σε πολιτικό θάνατο εξ ασιτίας...

http://beta.avgi.gr/

Μανχάταν – Μπαγκλαντές – Ελλάδα. Σύντομα σε μια βιοτεχνία δίπλα σας

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το δυστύχημα του Μπαγκλαντές είχε επαναληφθεί πριν από έναν αιώνα στις ΗΠΑ. Πόσο πιθανό είναι να το ζήσουμε και στην Ευρώπη;

 

Οι εργάτες στη βιομηχανία ένδυσης έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν καθώς το κτίριο κατέρρεε. Καταλάβαιναν ότι δεκάδες ή εκατοντάδες συνάδελφοί τους δεν θα έβρισκαν ποτέ την έξοδο. Η πυροσβεστική ήρθε με καθυστέρηση και τα σωστικά συνεργεία δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν το μέγεθος της καταστροφής.

 

Δεκάδες δημοσιογράφοι κατέγραψαν παρόμοιες σκηνές στο τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες στο Μπαγκλαντές αφήνοντας πίσω του τουλάχιστον 400 νεκρούς. Μόνο που η δική μας ιστορία δεν έρχεται από την «τριτοκοσμική» Ασία του του 2013 αλλά από τη Νέα Υόρκη.

 

Το ημερολόγιο έγραφε 25 Μαρτίου 1911 όταν μια πυρκαγιά κατάπιε σχεδόν κυριολεκτικά τη βιομηχανία ενδυμάτων Triangle Waist Company στην καρδιά του Μανχάταν. Τουλάχιστον 146 εργάτες βρήκαν τραγικό θάνατο αφού οι εργοδότες τους είχαν κλειδώσει τις πόρτες για να μην κάνουν διαλείμματα από την εργασία τους.

 

Για χιλιάδες εργάτες οι συνθήκες εργασίας αλλά και τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονταν στο Μανχάταν των αρχών του 1911 δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα από την κατάσταση που συναντά κανείς στα λεγόμενα sweatshop, τα εργασιακά κολαστήρια της Ασίας. Στην περίπτωση των ΗΠΑ όμως το συγκεκριμένο δυστύχημα αποτέλεσε σημείο καμπής για την εργατική νομοθεσία του δυτικού κόσμου καθώς μετά την καταστροφή θεσπίστηκαν αυστηροί κανονισμοί ασφαλείας.

 

Παρόλα αυτά τα δυο τραγικά περιστατικά στις ΗΠΑ και το Μπαγκλαντές, αν και έχουν χρονική διαφορά ενός αιώνα και σημειώνονται στις δυο άκρες του πλανήτη, έχουν πολύ περισσότερες ομοιότητες από αυτές που κατάφεραν να εντοπίσουν αναλυτές και δημοσιογράφοι τις τελευταίες εβδομάδες. Γιατί ουσιαστικά το δυστύχημα στο Μπαγκλαντές δεν είναι εικόνα από την ιστορία αλλά από το μέλλον της Δύσης.

 

Ειδική οικονομική ζώνη θανάτου

 

Αν και το Μπαγκλαντές υπήρξε από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ως κράτος μια από τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη η κατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων δεν ήταν πάντα η ίδια. Στις αρχές της δεκαετίας του 70 ένα αρκετά ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα, το οποίο αποτέλεσε μετεξέλιξη του αντιαποικιακού αγώνα, κατάφερνε να αντιστέκεται στις συνεχείς πιέσεις των τοπικών εργοδοτών.

 

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 όμως όταν άρχισε το κύμα μαζικών ιδιωτικοποιήσεων και λίγα χρόνια αργότερα η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωών εξαγωγικού εμπορείου, η χώρα άρχισε να μετατρέπεται σε μια εργασιακή κόλαση.

 

Το υποτιθέμενο άνοιγμα στην ελεύθερη διεθνή αγορά απαιτούσε ένα πανίσχυρο, κρατικό μηχανισμό ο οποίος ανέλαβε να συνθλίψει τη δύναμη των συνδικάτων. Ακόμη και σήμερα οι διώξεις εναντίον συνδικαλιστών είναι καθημερινό φαινόμενο ενώ ακόμη και μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων που κατήγγειλαν τις συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς που επιβάλλουν οι μεγάλες βιομηχανίες ένδυσης της Δύσης, βρέθηκαν δολοφονημένα.

 

Ακόμη όμως και αν οι ενώσεις εργαζομένων μπορούσαν να λειτουργήσουν νόμιμα το καθεστώς που δημιουργείται στις ειδικές οικονομικές ζώνες ακυρώνει στην πράξη κάθε διεκδίκηση από την πλευρά των εργαζομένων.

 

Ακόμη όμως και η στάση του κράτους, των κυρίαρχων ΜΜΕ και των εργοδοτικών ενώσεων απέναντι στους εργαζόμενους-σκλάβους μοιάζει βγαλμένη από εγχειρίδια δυτικών κυβερνήσεων. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν χιλιάδες εργάτες βγήκαν στους δρόμους στο Μπαγκλαντές, για να διαμαρτυρηθούν για τις τρομακτικές ελλείψεις ασφαλείας στους χώρους εργασίας, ο πρόεδρος του συνδέσμου βιοτεχνών ένδυσης, Ατικούλ Ισλάμ, δήλωσε ότι αυτού του είδους οι κινητοποιήσεις και ταραχές βλάπτουν την… ανάπτυξη της χώρας. «Η βία των εργαζομένων στρέφεται εναντίον της βιμηχανίας ενδυμάτων» είπε χαρακτηριστικά ο Ισλάμ την ώρα που εκατοντάδες οικογένειες θρηνούσαν ακόμη τα θύματά τους.

 

Τηρουμένων των αναλογιών ο σύνδεσμος βιοτεχνών ένδυσης είναι κάτι ανάλογο με τους συνδέσμους βιομηχάνων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι τουλάχιστον το 80% του ΑΕΠ του Μπαγκλαντές στηρίζεται στις εξαγωγές ετοίμων ενδυμάτων και υφασμάτων. Τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια εργαζόμενοι απασχολούνται, συνήθως κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, στον κλάδο της παραγωγής έτοιμων ενδυμάτων.

 

Πολλοί από αυτούς πληρώνονται με μόλις 18 σεντς του δολαρίου την ώρα ενώ οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας συνδικάτων ή απεργίας οδηγεί σε άμεση απόλυση. Πρόκειται για πολιτικές που εφαρμόστηκαν με την απόλυτη στήριξη (έαν όχι επιβολή) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το οποίο ελέγχει τη χώρα μέσω του γνωστού μηχανισμού δανειοδοτήσεων για την αντιμετώπιση του χρέους.

 

 

 

H ευθύνη φυσικά των ξένων εταιρειών που αναζητούν υπεργολάβους σε χώρες όπως το Μπαγκλαντές είναι τεράστια. Γνωστές εταιρείες όπως τα GAP η Benetton αλλά και η αμερικανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ Walmart γνωρίζουν εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία κάθε λεπτομέρεια για τις συνθήκες εργασίας στο Μπαγκλαντές.

 

Ήδη από το 2005 όταν κατέρρευσε εννιαόροφη βιοτεχνία (η οποία είχε άδεια κατασκευής για τέσσερις ορόφους) και σκοτώθηκαν 64 άνθρωποι ήρθαν στο φως λεπτομέρειες για το ρόλο αρκετών ευρωπαϊκών πολυεθνικών στην περιοχή. Όπως συμβαίνει όμως συνήθως οι υποσχέσεις των εταιρειών να επανεξετάσουν τις συνεργασίες τους με απάνθρωπους υπεργολάβους έμειναν στα χαρτιά. Για την ακρίβεια όπως αποκάλυψε το Spiegel μια από τις γερμανικές εταιρείες που τελικά διέκοψαν τη συνεργασία τους με τις βιοτεχνίες του θανάτου δεν το έκανε για να προστατεύσει τους εργαζόμενους αλλά γιατί δεν ήταν ικανοποιημένη από την ποιότητα της δουλειάς.

 

Όπως εξηγούσε παλαιότερα στην εφημερίδα USA Today ο Τζος Γκριν, διευθύνων σύμβουλος μιας βιοτεχνίας από το Μπαγκλαντές που προμηθεύει ορισμένες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές, οι χαμηλές τιμές που προτίθενται να πληρώσουν οι εταιρείες της Δύσης είναι πρακτικά αδύνατο να επιτευχθούν αν εφαρμοστούν ακόμη και στοιχειώδης κανόνες ασφαλείας στα εργοστάσια.

 

Με δεδομένο ότι τα μεροκάματα δεν μπορούν να μειωθούν περισσότερο, καθώς μετά δεν θα επαρκούν για να τραφούν οι εργάτες ενώ η παραγωγικότητα των εργαζομένων δεν μπορεί να αυξηθεί, οι ξένες εταιρείες γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι τιμές που ζητούν επιτυγχάνονται μόνο αν εγκαταλειφθούν τα εργοστάσια και ο εξοπλισμός στα όρια της κατάρρευσης.

 

Συνειδητά λοιπόν αγοράζουν προϊόντα γνωρίζοντας ότι η παραγωγή τους μετριέται σε εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές. Μόνο τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των εργατών που καταπλακώνονται ή καίγονται ζωντανοί σε βιοτεχνίες και εργοστάσια του Μπαγκλαντές αγγίζει τους χίλιους.

 

Το λάθος των κυβερνήσεων του Μπαγκλαντές δεν ήταν ότι παραβίασαν τους κανόνες ασφαλείας αλλά ότι αποδέχθηκαν άνευ όρων τους κανόνες που επέβαλε η ίδια η «αγορά», δηλαδή συγκεκριμένες εταιρείες με τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 

Άρης Χατζηστεφάνου

 

Επίκαιρα Μάιος 2013 via info-war.gr

 

Ομιλία Α. Τσίπρα στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ (Βίντεο)

Μιλώντας σήμερα στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στον Πολυχώρο Cine Κεραμεικός ο Α. Τσίπρας εξαπέλυσε επίθεση στην κυβέρνηση που «ξεπουλά με ταχείς ρυθμούς την δημόσια περιουσία», έχοντας σαν όραμα την «μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε μια Τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Με μισθούς εξαθλίωσης, με ανύπαρκτη προστασία του εργαζόμενου, με αφορολόγητα κέρδη για τους επιχειρηματίες, με μηδενική προστασία του περιβάλλοντος».

 Σύμφωνα με τον ίδιο μια κυβέρνηση με κορμό το Σύριζα θα αναζητήσει «θεσμικό» τρόπο θα αναστρέψει αυτή την κατάσταση. Εκανε λόγο για «αδιάκριτο πια πολιτικό φλερτ της Νέας Δημοκρατίας με την ακροδεξιά» προσθέτοντας ότι «Η ομάδα μονταζιέρας της ΝΔ προσπάθησε ακόμα και τη στιγμή της αποκάλυψης των νεοναζί να κρατήσει ίσες αποστάσεις από την αξιωματική αντιπολίτευση, το προεδρείο της βουλής, και τους νοσταλγούς του Χίτλερ».

 Πρόταση του προέδρου του Σύριζα είναι να διαλυθούν οι συνιστώσες του Σύριζα και να μετατραπούν σε πολιτικά ρεύματα για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ένα ενιαίο κόμμα άμεσης δημοκρατίας και αυτοοργάνωσης. 

To Eλληνικό πρωινό

Το Ελληνικό Πρωινό είναι ένα σπουδαίο πρόγραμμα που εκπονείται από το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΞΕΕ). Σκοπός είναι να ενταχθεί στις υπηρεσίες των ξενοδοχείων η Ελληνική γαστρονομία όσον αφορά το πρωινό.

Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, αποσκοπεί στην δημιουργία αληθινών και εντυπωσιακών εμπειριών του ξενοδοχειακού πελάτη, μέσα από την γνωριμία του με τα τοπικά προϊόντα και την τοπική κουζίνα κάθε προορισμού. Θα έχει την γευστική εμπειρία αλλά και την επαφή με την γαστρονομική κουλτούρα και τον πολιτισμό του προορισμού. Αυτά θα συμβάλλουν στην ανακάλυψη της πολιτιστικής ταυτότητας της κάθε περιοχής. Η γαστρονομία μπορεί να αποτελέσει έναν από τους κύριους λόγους επιλογής τη Ελλάδας ως προορισμό διακοπών. Θέτουν ως στόχο το «Ελληνικό Πρωινό» να αποτελεί τμήμα της γαστρονομικής μας διπλωματίας και να προσθέσει αξία στο ξενοδοχειακό προϊόν.
Αρχικά το ΞΕΕ τα πρώτα δύο χρόνια τα αφιέρωσε στην μελέτη και την έρευνα της αρχικής ιδέας που υπήρχε. Και εφόσον είχαν το βασικό υλικό άρχισε ο προγραμματισμός και η υλοποίηση του προγράμματος. Υπάρχει πολύ δουλεία που πρέπει να γίνει και έχει γίνει όπως η αλλαγή της νοοτροπίας που υπήρχε και υπάρχει ακόμα στα Ελληνικά ξενοδοχεία όσον αφορά τα προϊόντα που προσφέρονται στο πρωινό. Οι τυποποιημένες μαρμελάδες, τα κρουασάν, τα δημητριακά και όλα όσα αποτελούν ένα ξενόφερτο και όχι Ελληνικό τραπέζι πρωινού. Όλα αυτά σταδιακά και με πολύ προσπάθεια αλλάζουν.
Το ΞΕΕ δημιούργησε μια ιστοσελίδα (www.breakfast.gr), όπου περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που αφορούν το πρόγραμμα αλλά και πλούσιο υλικό σχετικά με την τοπική γαστρονομία. Ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί σχετικά με την φιλοσοφία, τους στόχους και τους σκοπούς του ΕΠ. Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι όπως ξενοδόχοι, παραγωγοί και άλλοι τοπικοί φορείς λαμβάνουν γνώση για το πώς μπορούν να υιοθετήσουν το πρόγραμμα και να το εφαρμόσουν στις εγκαταστάσεις αλλά και στην περιοχή τους. Υπάρχει ενημέρωση σχετικά με τις δράσεις που έχουν εκπονηθεί όπως οι παρουσιάσεις των πρωινών που έχουν γίνει σε διάφορες περιοχές. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αφορά τα προϊόντα, όπου υπάρχει το σχετικό αλφαβητάρι. Εκεί είναι καταχωρημένα τα προϊόντα της κάθε περιοχής -που πολλές φορές είναι και ΠΟΠ- τοπικά λαχανικά, φρούτα (φρέσκα και αποξηραμένα), τυριά, αλλαντικά, αρτοσκευάσματα κλτ. Στο ίδιο κομμάτι υπάρχουν και τα σπουδαιότερα προϊόντα με τους παραγωγούς.
Στην ιστοσελίδα υπάρχει και το κομμάτι των συνταγών και μπορεί κάποιος να στείλει σχετικές συνταγές. Τέλος το Ελληνικό Πρωινό έχει θεσπίσει το Τοπικό Σύμφωνο. Πρόκειται για έναν θεσμό που επιχειρεί να φέρει κοντά τα αγαθά, τις υπηρεσίες, τους ανθρώπους και τη συσσωρευμένη γνώση κάθε τόπου και στόχος είναι να λειτουργήσει ως ένα εργαλείο δημιουργίας σχέσεων.
Το Τοπικό Σύμφωνο χαρακτηρίζεται και ως το βαρύ πυροβολικό του ΕΠ. Θα το χαρακτηρίζαμε και ως αφετηρία εφόσον είναι το πρώτο βήμα που γίνεται σε μια περιοχή και αφού υπογραφεί οι συμμετέχοντες θα πρέπει να συμπληρώσουν το χαρτοφυλάκιο που τους υποδεικνύει το ΞΕΕ. Θα πρέπει να δημιουργηθεί μια τράπεζα πληροφοριών με όλα τα δεδομένα που αφορούν την εκάστοτε τοπική γαστρονομία υλικά και άυλα, όπως τοπικά προϊόντα, συνταγές, αρθρογραφία, βιβλιογραφία. Τότε αφού συγκεντρωθούν τα στοιχεία θα επιλεχθούν τα προϊόντα που θα γίνουν πρεσβευτές της περιοχής.
Το ΞΕΕ θέτει ως στόχο το Ελληνικό Πρωινό να υιοθετηθεί από τα περισσότερα ξενοδοχεία της χώρας, ανεξάρτητα από το σε ποια κατηγορία εντάσσονται και σαφώς την γεωγραφική περιοχή. Σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητες και τα μέσα που διατίθενται, σίγουρα πάντως δεν θέλουν να υπάρξει περιορισμός μόνο στα ελάχιστα ξενοδοχεία υψηλών κατηγοριών.
Μακροπρόθεσμα το πρόγραμμα θα έχει πολλαπλές θετικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις . Θα αξιοποιηθεί στο μέγιστο βαθμό ο τοπικός πλούτος, θα γίνει καταγραφή και αναγνώριση των ανθρωπίνων γνώσεων σχετικά με την υπάρχουσα κουλτούρα της γαστρονομίας του κάθε τόπου. Το τουριστικό προϊόν θα αναβαθμιστεί ενώ παράλληλα θα έχει έξτρα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα το θέτουν και ως μοναδικό. Η πολιτισμική ταυτότητα κάθε περιοχής θα μπορεί να γίνει ευρέως γνωστή. Έλληνες τουρίστες αλλά και ξένοι θα γνωρίσουν μια Ελλάδα μοναδικά ξεχωριστεί μέσα από ένα άλλο μετερίζι αυτό της γαστρονομικής κουλτούρας και ότι αυτό περιλαμβάνει. Και να σημειώσουμε την ανάσα που θα δοθεί στους παραγωγούς των τοπικών Ελληνικών προϊόντων με την αναγνώριση αλλά και την κατανάλωση τους.

Γεωργία Κυπριανού για το foodbites.eu

Προς απολύσεις χωρίς αξιολόγηση στο δημόσιο Επανέρχεται η επετηρίδα

Σε τυφλές απολύσεις προσωπικού στο Δημόσιο προσανατολίζεται η κυβέρνηση, μετά τη διαπίστωση ότι δεν μπορεί να καταστεί πράξη το σχέδιο Μανιτάκη. Εμπλοκή παρατηρείται και με την απροθυμία των υπουργών να αποστείλουν τους καταλόγους με τους υπό κατάργηση οργανισμούς στο Μαξίμου. Μπροστά στο αδιέξοδο, επιτελείς του υπουργείου καλούν τον Α. Μανιτάκη να πετάξει το μπαλάκι των απολύσεων στους πολιτικούς αρχηγούς.

Όλα αναμένεται να κριθούν τη Δευτέρα μετά την επιστροφή του πρωθυπουργού από την  Κίνα, οπότε και οι πολιτικοί αρχηγοί θα κληθούν να αποφασίσουν ποιοι οργανισμοί θα καταργηθούν. 

 

Αναμένεται πως με συνοπτικές διαδικασίες θα απολυθούν περί τις 2.000 δημόσιοι υπάλληλοι ως τις αρχές Ιουνίου.

 

Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχει παραδεχτεί πώς το σύστημα με τα ερωτηματολόγια δεν μπορεί να προχωρήσει και χρειάζεται νέο νομοσχέδιο. 

 

Περισσότερα στην Σαββατιάτικη  Ελευθεροτυπία που κυκλοφορεί

Μαξίμου: θέλουν πρώτα συμφωνίες μέσω Κίνας και μετά... απολύσεις

Της ΒΙΚΥΣ ΣΑΜΑΡΑ

Καλές ειδήσεις για την οικονομία από το εξωτερικό αναζητεί το μέγαρο Μαξίμου, την ώρα που στο εσωτερικό παραμένουν ανοιχτά δύσκολα μέτωπα. Ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, είχε χθες συνεχείς συσκέψεις με τους στενούς του συνεργάτες και τηλεφωνικές επαφές με υπουργούς για την προετοιμασία του ταξιδιού στην Κίνα και τη δρομολόγηση των εκκρεμοτήτων για την απομάκρυνση 2.000 δημοσίων υπαλλήλων άμεσα, εν όψει της αξιολόγησης του Ιουνίου.

Αντ. ΣαμαράςΕνώ πάντως αναμενόταν αυτή την εβδομάδα η πρώτη λίστα με φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που θα καταργηθούν και το προσωπικό των οποίων θα δει την έξοδο, το πιθανότερο σύμφωνα με πληροφορίες είναι να ανακοινωθεί μετά την επιστροφή του κ. Σαμαρά από την Κίνα. Στο παρασκήνιο δεν λείπουν άλλωστε οι αντιρρήσεις υπουργών, που βλέπουν φορείς του τομέα ευθύνης τους να καταργούνται ή να συγχωνεύονται και δεν αποκλείεται η τελική απόφαση να κλειδώσει μεταξύ των τριών πολιτικών αρχηγών, όπως είχε γίνει και με αυτή καθαυτή τη συμφωνία με την τρόικα για τις 15.000 απολύσεις μέχρι τέλους του 2014. Σε κάθε περίπτωση, η λίστα θα έχει συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης πριν τα τέλη Μαΐου και στη συνέχεια οι καταργήσεις των οργανισμών θα προχωρήσουν με προεδρικά διατάγματα.

Ο κ. Σαμαράς εν τω μεταξύ θέλει πάση θυσία να γυρίσει από την Κίνα με κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα. Πηγές του μεγάρου Μαξίμου επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία ότι υπάρχει κινεζικό ενδιαφέρον για επέκταση στον ΟΛΠ, για την αποκρατικοποίηση του «Ελ. Βενιζέλος», για το λιμάνι και ενδεχομένως και το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, καθώς και για το Καστέλλι.

Οι ίδιες πηγές χαρακτήριζαν όμως αυτό το ενδεχόμενο ένα σαφές μήνυμα στήριξης των εταίρων. Την ίδια στιγμή, μετά την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κυβερνητικές πηγές χαρακτήριζαν θετικά μηνύματα για την ελληνική οικονομία την προτροπή της Morgan Stanley για αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων και το χαμηλό τριετίας στα ελληνικά spreads.

http://www.enet.gr/

Καταργούνται αποδείξεις και τεκμήρια

Καταργούνται οι αποδείξεις και τα τεκμήρια από το 2014 και καθιερώνεται νέο σύστημα τεκμαρτού προσδιορισμού των εισοδημάτων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Ημερησία", με το το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί τον Ιούνιο, καταργούνται τα δύο αυτά μέτρα που δεν συνέβαλαν στην αποκάλυψη των φοροφυγάδων.

Ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, φέρνει μεγάλες αλλαγές στο φορολογικό καθεστώς φυσικών και νομικών προσώπων.

Τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου:

1. Καθιερώνεται νέο σύστημα υπολογισμού της μηνιαίας παρακράτησης φόρου σε μισθούς και συντάξεις. Με το νέο σύστημα εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι με μηνιαίες αποδοχές άνω των 800€ θα έχουν μεγαλύτερες κρατήσεις φόρου με αποτέλεσμα τα καθαρά ποσά αποδοχών τους να μειωθούν ως και 20%.

2. Καταργείται η έκπτωση 1,5% επί του μηνιαίου φόρου, που παρακρατείται από μισθούς και συντάξεις.

3. Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου για όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες από το 55% στο 90% του κύριου φόρου εισοδήματος και για τις Α.Ε. και τις ΕΠΕ από το 80% στο 90% του φόρου. Για τις νέες Ο.Ε. και Ε.Ε. η προκαταβολή φόρου αυξάνεται από το 27,5% στο 90%, ενώ για τις νέες Α.Ε. και ΕΠΕ ανεβαίνει από το 40% στο 90%.

4. Καταργείται το ευνοϊκό καθεστώς φορολόγησης των αποζημιώσεων που καταβάλλονται στους απολυόμενους εργαζόμενους. Οι αποζημιώσεις αυτές θα φορολογούνται πλέον με την κλίμακα φορολογίας των μισθωτών και των συνταξιούχων θα συναθροίζονται με τα λοιπά εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες, με συνέπεια να επιβαρύνονται πλέον από το πρώτο ευρώ με φόρους που θα φθάνουν μέχρι το 42%. Σήμερα οι αποζημιώσεις για απολύσεις, απαλλάσσονται του φόρου μέχρι του ποσού των 60.000€.

5. Καθιερώνεται νέο μόνιμο σύστημα τεκμαρτού προσδιορισμού των εισοδημάτων όλων των επιχειρήσεων με την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου.

6. Καταργείται η φορολογική ελάφρυνση για τους νέους επαγγελματίες που καθιερώθηκε με τον τελευταίο φορολογικό νόμο και προβλέπει ότι οι νέοι επιτηδευματίες, δικαιούνται μειωμένης κατά 50% φορολόγησης για τα πρώτα 10.000 ευρώ του ετησίου εισοδήματός τους.

7. Καταργείται ο συμπληρωματικός φόρος, ο οποίος επιβάλλεται αυτοτελώς, με συντελεστές 1,5% και 3%, στα εισοδήματα από ακίνητα.

8. Προσδιορίζονται ρητά οι δαπάνες, που δεν αναγνωρίζονται για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων.

9. Καθορίζεται νέο καθεστώς προβλέψεων για τις επισφαλείς απαιτήσει των επιχειρήσεων.

10. Η δήλωση φορολογίας εισοδήματος θα πρέπει να υποβάλλεται το αργότερο μέχρι την 1η Απριλίου του οικονομικού έτους, όμως ο φόρος θα πρέπει να καταβάλλεται πριν τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης.

11. Απαλλάσσονται από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, που λαμβάνουν τις αποδοχές τους από μία μόνο πηγή, λόγω της φορολόγησης των εισοδημάτων τους στην πηγή.

12. Καταργούνται όλες οι διατάξεις με τις οποίες προβλέπεται ο προσδιορισμός των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων με βάση τεκμήρια διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, λόγω της έναρξης εφαρμογής "νέων έμμεσων τεχνικών ελέγχου", μέσω των οποίων καθιερώθηκαν νέου τύπου "τεκμήρια".

13. Καταργούνται οι διατάξεις που προβλέπουν την υποχρέωση των φορολογουμένων να καλύπτουν το 25% των ετησίων εισοδημάτων τους μέχρι τις 60.000€ με την αξία αποδείξεων λιανικής πώλησης ή παροχής υπηρεσιών που έχουν συλλέξει.

http://www.forologikanea.gr

ΣΥΡΙΖΑ: Κατάργηση μνημονίων - Επαναδιαπραγμάτευση χρέους

Δόθηκαν αργά εχθές στην δημοσιότητα οι προγραμματικές θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεδριάζει σήμερα, εν όψει του Συνεδρίου του κόμματος τον Ιούλιο.

Ανάμεσα στις καινοτομίες, η αποσαφήνιση των κινήσεων μιας κυβέρνησης της αριστεράς για τα μνημόνια και το χρέος, ο διαχωρισμός των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων στην Ελλάδα σε 2 κατηγορίες αφού δεν ισχύει «η παραδοσιακή διάκριση των τριών πολιτικών οικογενειών -δεξιά, κέντρο, αριστερά-» καθώς και έμμεση αυτοκριτική με βάση και τα διδάγματα της Κύπρου.

Στους αντίποδες του φιλοευρωπαικού προσανατολισμού των θέσεων της πλειοψηφίας, η «Αριστερή Πλατφόρμα», στις δικές της θέσεις που επίσης ανακοίνωσε, προτείνει «σύγκρουση µε την ευρωζώνη αλλά και την ΕΕ», ριζοσπαστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνηση με το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

*Ακολουθούν βασικά σημεία των θέσεων:

Για την Ευρώπη

..Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι µέρος αυτού του ευρωπαϊκού κινήµατος αντίστασης και εξέγερσης. Η δική µας Ευρώπη βρίσκεται στον αντίποδα της Ευρώπης του νεοφιλελευθερισµού, των αυτοκρατορικών βλέψεων κάποιων κρατών της και του εντεινόμενου αυταρχισμού. ∆ική µας Ευρώπη είναι η Ευρώπη των λαών, η Ευρώπη των επαναστάσεων, η Ευρώπη του κοινωνικού κράτους, η Ευρώπη του σεβασµού της παιδικής ηλικίας, των ηλικιωμένων και των ανθρώπων µε ειδικές ανάγκες, η Ευρώπη της επιστηµονικής επανάστασης, η Ευρώπη
του ∆ιαφωτισµού και της ριζοσπαστικής κριτικής του, η Ευρώπη του φεµινισµού, της οικολογίας και του διεθνισµού, η Ευρώπη της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας, η Ευρώπη του σοσιαλισµού.

Ο κίνδυνος του «τυχοδιωκτισμού»

Ο σοσιαλισµός και οι αξίες που τον διέπουν είναι ο γνώµονας και το κριτήριο του τι προτείνουµε και πώς δρούµε, του σε ποιους απευθυνόµαστε καιπώς απευθυνόµαστε, του ποιους πείθουµε και πώς τους πείθουµε, του πώς αποτιµούµε επιτυχίες και αποτυχίες. Αλλά η στρατηγική στόχευση επιμερίζεται σε άµεσους στόχους και στις αντίστοιχες τακτικές κινήσεις ή πρωτοβουλίες που εξαρτώνται πάντα από πραγµατικά προσφερόµενες δυνατότητες και πραγµατικούς συσχετισµούς δύναµης. Και εδώ ο πολιτικός φορέας είναι υποχρεωµένος να πλέει µε όλη την απαιτούµενη ευελιξία ανάµεσα στη Σκύλλα του καιροσκοπισµού, που τείνει να αγνοήσει τον στρατηγικό στόχο υποκύπτοντας στο εκάστοτε θεωρούµενο ως εφικτό, και στη Χάρυβδη του τυχοδιωκτισµού, που τείνει να αγνοήσει τους πραγµατικούς συσχετισµούς δύναµης και το πράγµατι εφικτό, απλώς εκφωνώντας στεντόρεια τον στρατηγικό στόχο και τα εν γένει χαρακτηριστικά του.

Ο κεντρικός στόχος

Ο κεντρικός στόχος που θέτει σήµερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι η ανατροπή της κυριαρχίας των δυνάµεων του νεοφιλελευθερισµού και των µνηµονίων, των δυνάµεων της κοινωνικής καταστροφής, της διαπλοκής, της διαφθοράς και της σήψης, είναι η ανάδειξη µιας κυβέρνησης της συµπαραταγµένης Αριστεράς στηριγµένης σε µια πλατιά συµµαχία κοινωνικών δυνάµεων. Η επιτυχία αυτού του στόχου θα αποτελέσει τοµή σε σχέση µε την ελληνική ιστορία, τοµή που θα δηµιουργήσει νέες, άγνωστες σήµερα, δυνατότητες, τοµή που θα ανοίξει µια νέα σελίδα για την κοινωνία µας και θα δώσει σηµαντική ώθηση σε µια δυναµική που ξεπερνά τα σύνορά µας.

Κυβέρνηση της αριστεράς και μεταρρυθμίσεις

Μια κυβέρνηση της Αριστεράς αποσκοπεί να σταµατήσει τον κοινωνικό και οικονοµικό κατήφορο που επέβαλαν στην Ελλάδα οι δυνάµεις του νεοφιλελευθερισµού και των µνηµονίων, να εξαλείψει τη διαπλοκή και τη διαφθορά, να µεταρρυθµίσει ριζικά και δηµοκρατικά το κράτος και τους θεσµούς του, και να ανοίξει µια νέα πορεία.

Μια τέτοια κυβέρνηση θα σηµατοδοτήσει µια κοµβική αλλαγή του πολιτικού συσχετισµού υπέρ των δυνάµεων της εργασίας, φέρνοντας αυτές τις δυνάµεις στο προσκήνιο. Θα ανοίξει τον δρόµο στην πραγµατική δηµοκρατία και στην ανασυγκρότηση της χώρας ενόσω θα διαλύει το «τρίγωνο» που δυναστεύει τον τόπο επί δεκαετίες, διαπλέκοντας αξεδιάλυτα το κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, το πολιτικό σύστηµα του δικοµµατισµού και τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα καθαρίσει το τραπέζι, θα αξιοποιήσει όλες τις έντιµες και δηµιουργικές δυνάµεις της κοινωνίας µας, ανεξάρτητα από ιδεολογικές αναφορές ή πολιτικές πεποιθήσεις, ανοίγοντας παράλληλα δρόµους για να αναπτυχθεί παραπέρα ο αγώνας των εργαζόµενων τάξεων, για να δηµιουργηθεί έδαφος ώστε να ανθίσει η λαϊκή πρωτοβουλία σε όλους τους χώρους και σε όλα τα επίπεδα.

Το αντίπαλο μπλοκ

Η παραδοσιακή διάκριση των τριών πολιτικών οικογενειών -δεξιά, κέντρο, αριστερά- έχει πάψει να αντιστοιχεί στις παγιωµένες για µεγάλο διάστηµα εκπροσωπήσεις κοινωνικών τάξεων και στρωµάτων και στις αντίστοιχα εµπεδωµένες νοοτροπίες. Στη θέση των παραδοσιακών εκπροσωπήσεων τείνουν να διαµορφωθούν δύο αντίπαλα πολιτικό-κοινωνικά µπλοκ. Από τη µια µεριά, είναι το ενιαίο πλέον µπλοκ του τέως δικοµµατισµού µε την προσθήκη της ∆ΗΜΑΡ στην κυβέρνηση και την έµµεση πρόσδεση κάποιων στελεχών του Σηµιτικού «εκσυγχρονισµού» που διαµορφώνουν τυπικά ανεξάρτητες κινήσεις ελπίζοντας να αποκοµίσουν διαπραγµατευτική δύναµη.

Παρά τις κατά καιρούς εµφανιζόµενες διαφοροποιήσεις, επικοινωνιακού κατά βάσιν χαρακτήρα,  αυτό το µπλοκ αλληλοσυµπληρούµενων δυνάµεων που περιλαµβάνει τόσο
ακροδεξιές όσο και κεντροαριστερές συνιστώσες, τείνει να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά παράταξης, µε τη δική της ιδεολογία, µε τις δικές της εφηµερίδες, µε τις δικές της «ενηµερωτικές» εκποµπές στην τηλεόραση, µε τα δικά της στελέχη,  όπως είναι διάσπαρτα στους κρατικούς και περί το κράτος οργανισµούς, µε τους δικούς της οργανικούς διανοούµενους. Η πολύµορφη αυτή παράταξη που τείνει να γίνει ενιαία συνυφαίνεται σχεδόν αξεδιάλυτα µε το κράτος και τους µηχανισµούς ισχύος του, όπως αυτοί είχαν διαµορφωθεί µετά τη µεταπολίτευση, ενώ θεµελιώδης στόχος της φαίνεται πως είναι το να διατηρήσει αυτή τη συνύφανση µε κάθε µέσο.

Το µπλοκ αυτό εκπροσωπεί ταξικά, µε διάφανο πλέον τρόπο, το µεγάλο «ελληνικό» κεφάλαιο -τραπεζικό, εφοπλιστικό, εµπορικό- όπως είναι στενά συνδεδεµένο µε το ευρωπαϊκό και διεθνές. Εκπροσωπεί επίσης το κρατικοδίαιτο κεφάλαιο των «µεγάλων έργων» και των «αποκλειστικών προµηθευτών» που ελέγχει το µεγαλύτερο µέρος των ηλεκτρονικών και έντυπων ΜΜΕ καθώς και άλλους προπαγανδιστικούς µηχανισµούς. Η πολυσυζητηµένη διαπλοκή εντοπίζεται ακριβώς εδώ.

Η Χρυσή Αυγή

Στο (προηγούμενο) µπλοκ παρέχουν στήριγµα µικροαστικά κατά βάσιν στρώµατα που παραµένουν εγκλωβισµένα σε έναν ιστορικά διαµορφωµένο συντηρητισµό και στην
προπαγάνδα του «µονόδροµου’. Ο πολιτικός ρόλος και η δράση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής αποτελεί προποµπό ολοκληρωτικών κατευθύνσεων του καθεστώτος και µοχλό πίεσης προς ριζικά αντιδηµοκρατικές ρυθµίσεις. Η δήθεν αντισυστηµική ρητορεία και η τροµοκρατική πρακτική της παρα-εγκληµατικής αυτής οργάνωσης επιδιώκει να παροχετεύσει την οργή των άνεργων και των απελπισµένων σε «εύκολους» αποδιοποµπαίους τράγους, κατά τρόπο πλήρως ανέξοδο για το σύστηµα πολιτικής κυριαρχίας. Η Χρυσή Αυγή, µε τις πλούσιες διασυνδέσεις στα Σώµατα Ασφαλείας, συνιστά έτσι το µακρύ χέρι του συστήµατος, δηλαδή το εκκολαπτόµενο νέο παρακράτος.

Η έμμεση αυτοκριτική και η Κύπρος

Έτσι, µολονότι η πολιτική της κυβέρνησης συναντά περίπου καθολική άρνηση, µολονότι η ίδια κλυδωνίζεται από εσωτερικές εντάσεις, η αντίθεση εναντίον της δεν έχει πάρει τη µορφή γνήσιου πολιτικού ρεύµατος. Υπό τη σκιά του φόβου που προκαλεί σε αρκετούς το πλαστό δίληµµα «µνηµόνιο ή χάος» και σε συνδυασµό µε την ένταση της κρατικής καταστολής, η κυβέρνηση έχει κατορθώσει να επιτύχει την ουδετεροποίηση κάποιων στρωµάτων και την ανοχή κάποιων άλλων. Από την άλλη µεριά, οι εξελίξεις στην Κύπρο, ενώ κατέδειξαν πλατιά ικανοποίηση και περηφάνια για το αρχικό κυπριακό «Όχι», δηµιούργησαν εκ των υστέρων έντονα ερωτήµατα για το πόσο µια χώρα µπορεί να αντισταθεί αποτελεσµατικά στους εκβιασµούς του κεφαλαίου και των εκφραστών του και να ακολουθήσει µια συνεπή πορεία αντίστασης στις αντίστοιχες επιταγές.

Η συνθήκη αυτή απαιτεί τον σαφέστερο σχεδιασµό της πολιτικής µας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ οφείλει να δείξει προς κάθε κατεύθυνση, όχι µόνο ότι πρέπει αλλά και ότι µπορεί να υπάρξει άλλος δρόµος, ότι ο ίδιος είναι αποφασισµένος να τηρήσει µέχρι τέλους τις δεσµεύσεις του για την κατάργηση των µνηµονίων, ότι είναι ικανός να πείσει την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού ότι αξίζει να αγωνιστεί γι αυτόν τον στόχο. Όρος επιτυχίας είναι να δοθεί ολόκληρη η απαιτούµενη έµφαση στην επεξεργασία και την ανάλυση του εναλλακτικού µας προγράµµατος, όπως και των προϋποθέσεων υλοποίησής του.

Οι στόχοι

Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και οι δυνάµεις που στρατεύονται µαζί του δεσµευόµαστε:

1. Να υψώσουµε την ασπίδα κοινωνικής προστασίας που θα αποσοβήσει την ανθρωπιστική καταστροφή. Να µην υπάρχει πολίτης χωρίς το αναγκαίο για την
επιβίωσή του ελάχιστο εισόδηµα, χωρίς περίθαλψη και κοινωνική προστασία, χωρίς
πρόσβαση στα βασικά αγαθά. Να µην υπάρχει παιδί που πεινάει, να µην υπάρχει νοικοκυριό που χάνει το σπίτι του, να µην υπάρχει άνεργος χωρίς επίδοµα ανεργίας.
Η αποκατάσταση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε όλες της τις διαστάσεις βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων µας.

2. Να ακυρώσουµε τα µνηµόνια και τους εφαρµοστικούς τους νόµους στη Βουλή όπου ψηφίστηκαν και να τα αντικαταστήσουµε µε ένα εθνικό σχέδιο οικονοµικής και
κοινωνικής ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης, µε ενίσχυση κατά προτεραιότητα επιλεγµένων βιοµηχανικών κλάδων και του αγροτοδιατροφικού τοµέα, σχέδιο που θα εντάσσει ταυτόχρονα στο πλαίσιό του την κοινωνικά δίκαιη δηµοσιονοµική εξισορρόπηση και την πολιτιστική αναγέννηση της χώρας. Η υλοποίηση του σχεδίου αυτού θα επουλώνει τα τραύµατα που έχουν δεχθεί οι εργαζόµενοι και τα λαϊκά στρώµατα και θα αποκαθιστά σταδιακά τους όρους ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης µε τους ανάλογους µισθούς και συντάξεις ενώ θα δηµιουργεί συστηµατικά προϋποθέσεις ένταξης νέων εργαζοµένων.

3. Να επαναδιαπραγµατευτούµε τις δανειακές συµβάσεις και να ακυρώσουµε τους επαχθείς όρους τους µε βασικό δεδοµένο ότι το ζήτηµα του δηµοσίου χρέους συνιστά
πανευρωπαϊκό και όχι στενά ελληνικό πρόβληµα. Με πρόσθετο δεδοµένο το ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουµε ποτέ το να µετατραπεί η χώρα σε αποικία χρέους, στόχος
της επαναδιαπραγµάτευσης οφείλει να είναι η διαγραφή του µεγαλύτερου µέρους του ενώ εκείνο που αποµένει οφείλει να αποπληρωθεί, µετά από µια περίοδο χάριτος, µε δικαιότερους όρους και µέσω µιας ρήτρας που θα συνδέει τον ρυθµό αποπληρωµής µε τον ρυθµό ανάπτυξης της οικονοµίας.

Οι εκβιασμοί των δόσεων

Ενδέχεται να διατυπωθούν κατά τη διαπραγµάτευση απειλές, ίσως και εκβιασµοί, περί διακοπής της χρηµατοδότησης, περί εξόδου από το ευρώ, ίσως και άλλα. Αλλά, όπως ήθελε να συµπυκνώσει το σύνθηµα που χρησιµοποιήσαµε «καµιά θυσία για το ευρώ», απόλυτη προτεραιότητα για µας είναι η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, και όχι η υπαγωγή σε υποχρεώσεις που άλλοι ανέλαβαν υποθηκεύοντας τη χώρα. Κατά συνέπεια, δεσµευόµαστε ότι θα αντιµετωπίσουµε το ενδεχόµενο τέτοιων απειλών ή εκβιασµών µε όλα ανεξαιρέτως τα όπλα που µπορούµε να επιστρατεύσουµε ενώ είµαστε ήδη έτοιµοι να αναµετρηθούµε ακόµη και µε τη χειρότερη έκβαση. Είµαστε βέβαιοι ότι σε µια τέτοια απευκταία περίπτωση ο ελληνικός λαός θα µας στηρίξει ανεπιφύλακτα.

Τράπεζες και ιδιωτικοποιήσεις

Να θέσουµε το τραπεζικό σύστηµα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δηµοσίου, µε ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που
σήµερα υπηρετεί, µε αναβάθµιση του ρόλου των εργαζοµένων και των καταθετών. Να ιδρύσουµε δηµόσιες τράπεζες ειδικού σκοπού µε αντικείµενο την αγροτική πίστη, την µικρή και µεσαία επιχείρηση και τη λαϊκή στέγη.

Να ακυρώσουµε τις προβλεπόµενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δηµόσιου πλούτου, να επαναφέρουµε υπό δηµόσιο έλεγχο, αλλά ταυτόχρονα να
ανασυγκροτήσουµε πλήρως, τις επιχειρήσεις στρατηγικής σηµασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης ώστε να διαµορφώσουµε έναν ισχυρό, παραγωγικό, αποτελεσµατικό και ανοιχτό σε συνεργασίες δηµόσιο τοµέα νέου τύπου, υπό καθεστώς πλήρους διαφάνειας και υπό τις κατάλληλες µορφές κοινωνικού ελέγχου, µακριά από τη λογική του κρατισµού,  της κοµµατικοποίησης και των πελατειακών σχέσεων

ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

Για τις διαδικασίες του Συνεδρίου

Ένα τόσο σηµαντικό Συνέδριο όπως το ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ, το οποίο γίνεται σε µια τόσο κρίσιµη στιγµή για τον ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ και σε µια από τις πιο κρίσιµες περιόδους για τον τόπο, θα χρειαζόταν µεγαλύτερη προετοιµασία, καλύτερο σχεδιασµό, άνεση χρόνου για την επεξεργασία και συζήτηση των επίµαχων ζητηµάτων και διασφάλιση της ουσιαστικότερης συµµετοχής των µελών και οργανώσεων του φορέα στις Συνεδριακές διαδικασίες και αποφάσεις. Η απόφαση για τη διεξαγωγή του Ιδρυτικού Συνεδρίου χωρίς όλες τις ως άνω προϋποθέσεις συνιστά ένα µεγάλο έλλειµµα.

Η ριζοσπαστικοποίηση της ..ριζοσπαστικής αριστεράς

Το ιδρυτικό Συνέδριο µπορεί να γίνει το Συνέδριο τοµής για το δεύτερο κύµα ριζοσπαστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Μιας δεύτερης ριζοσπαστικοποίησης µε όρους ταξικούς,
εργατικούς, λαϊκούς, κοινωνικούς , οι οποίοι να πατάνε γερά, προωθητικά και τολµηρά στο έδαφος των εργατικών και κοινωνικών αναγκών στους χώρους δουλειάς, στους κλάδους, στις γειτονιές, τους δήµους, στα σχολεία, στο χώρο της υγείας, στους εργαζόµενους του ιδιωτικού και δηµόσιου τοµέα, στους άνεργους νέους και µεγαλύτερης ηλικίας.

Μια κυβέρνηση της Αριστεράς για να στηρίξει µια νέα προοδευτική πολιτική σοσιαλιστικού ορίζοντα µε διαγραφή χρέους, χωρίς τρόικα, µνηµόνια και δανειακές συµβάσεις, σε σύγκρουση µε την ευρωζώνη αλλά και την ΕΕ. Για να στηρίξει, επίσης, µια πολιτικά ανεξάρτητη πορεία υπεράσπισης και διασφάλισης των νόµιµων δικαιωµάτων της, χρειάζεται να αναζητήσει µια νέα θέση στην περιοχή µας και τον κόσµο.

Η κυβέρνηση

Κεντρική θέση του ΣΥΡΙΖΑ για τη διέξοδο από την κρίση αλλά και την εκπλήρωση όλων των ως άνω µέτρων, είναι η άµεση εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών και ο γενικότερος αναπροσανατολισµός τους ώστε να διαδραµατίσουν αποκλειστικά ένα νέο αναπτυξιακό, επενδυτικό, παραγωγικό και κοινωνικό ρόλο.

Θεωρούµε ότι σήµερα µια συνεργασία και συµπόρευση όλων των δυνάµεων της Αριστεράς, κατά πρώτο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ µε το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που θα έδινε ισχυρό αριστερό προβάδισµα στο πολιτικό σκηνικό, όχι µόνο καθίσταται όσο ποτέ αναγκαία αλλά και ότι οι τραγικές εξελίξεις που σηµειώνονται στην Ελλάδα και την Κύπρο, µαζί µε τα διδάγµατα που τις ακολουθούν, φέρνουν αντικειµενικά πιο κοντά αυτή τη συµπόρευση και την καθιστούν πιο δυνατή µέσα από αµοιβαίες µετατοπίσεις και την εκδήλωση ισχυρής ενωτικής βούλησης.

http://tvxs.gr

O “Ικαρος” θέλει να ανοίξει φτερά για… Χανιά

Της Χριστίνας Παπασταθοπούλου

Την είσοδό τους στην ακτοπλοϊκή αγορά των Χανίων επιχειρούν για δεύτερη φορά οι Μινωικές Γραμμές, καθώς σχετικό περυσινό αίτημά τους είχε απορριφθεί από το υπουργείο Ναυτιλίας. Ετσι, ένα από τα βασικά αιτήματα που έχουν τεθεί προς συζήτηση στο Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών(ΣΑΣ), που συνεδριάζει σήμερα στη Νάξο, είναι αυτό των Μινωικών Γραμμών του Ομίλου Γκριμάλντι για δρομολόγηση του επιβατηγού-οχηματαγωγού «Ικαρος Παλάς» στη γραμμή Πειραιάς-Χανιά-Πειραιάς από 1η Ιουλίου του 2013.

Σε σχετική ανακοίνωση της διοίκησης της εταιρείας προς τον τοπικό Τύπο, ανακοινώνεται η κατάθεση της νέας αίτησης στο ΣΑΣ και ενημερώνεται το επιβατικό κοινό ότι το συγκεκριμένο πλοίο αποτελεί στην Ελλάδα ένα από τα πιο σύγχρονα πλοία στην κατηγορία του, το οποίο συνδυάζει μεγάλες ταχύτητες, άνεση και πολυτέλεια στα ταξίδια.

Διευκρινίζεται επίσης ότι με αυτή την επιχειρηματική τους κίνηση στοχεύουν στη δημιουργία εν μέσω ύφεσης επιπλέον θέσεων εργασίας, καθώς όπως τονίζεται το πλοίο θα επανδρωθεί με Ελληνες ναυτικούς, ενώ χάριν της λειτουργίας αυτής της νέας γραμμής θα δημιουργηθούν επί πλέον θέσεις εργασίας στην πόλη αλλά και στο λιμάνι των Χανίων. Η διοίκησης της εταιρείας, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της, ευελπιστεί ότι το αίτημά της θα γίνει αποδεκτό από τον υπουργό Ναυτιλίας.

Να σημειωθεί ότι πέρυσι οι Μινωικές Γραμμές αποπειράθηκαν για πρώτη φορά να κάνουν την είσοδό τους στην αγορά των Χανίων, όπου μετά την αποχώρηση της Blue Star Ferries (λόγω ζημιών) -είχε μπει δυο φορές στη γραμμή των Χανίων αλλά και τις δύο αποχώρησε- η ΑΝΕΚ εξακολουθεί να κρατά το μονοπώλιο. Εάν λοιπόν η γνωμοδότηση του ΣΑΣ αυτή τη φορά είναι θετική για το αίτημα των Μινωικών Γραμμών, ο ανταγωνισμός στη γραμμή που θεωρείται «φιλέτο» ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες αναμένεται να είναι ισχυρός.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες στη σημερινή συνεδρίαση του ΣΑΣ αναμένεται να κάνουν παρεμβάσεις δήμαρχοι νησιών (Λήμνου, Τήνου, Σίφνου, Σερίφου κ.ά.) οι οποίοι εδώ και καιρό διαμαρτύρονται για την μη επαρκή ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών τους.

ch.papastath@efsyn.gr via http://www.efsyn.gr/

Γιατί το ΠΑΣΟΚ τρώει... «χυλόπιτα» από τη ΔΗΜΑΡ

Του Γ. Δελαστίκ

Δικαστικοί κλητήρες πήγαν προχθές στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Ιπποκράτους για να κάνουν... έξωση (!!!) στο κόμμα της ελάσσονος συμπολίτευσης, επειδή η ηγεσία του είναι «μπαταξήδες» και δεν πληρώνουν το νοίκι! Χρειάστηκαν ώρες διαβουλεύσεων και γραπτή δέσμευση του γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Νίκου Σαλαγιάννη ότι σε δύο μήνες, μέχρι τις 20 Ιουλίου, θα έχουν εκκενώσει τα γραφεία για να μπορέσουν οι δικηγόροι να καλμάρουν τον ιδιοκτήτη. Λίγο ακόμα και ο Βαγγέλης Βενιζέλος θα γύριζε από τις ΗΠΑ και θα βρισκόταν... άστεγος! Το ΠΑΣΟΚ θα αναζητούσε... «γιάφκα» για να συνεδριάσει! Χώρια που θα ήταν πεταμένα στον δρόμο η... σάουνα του Γιώργου Παπανδρέου και τα όργανα του γυμναστηρίου του! Το να απειλείται με έξωση από τα γραφεία που έχει νοικιάσει ένα κόμμα δεν υποδηλώνει απλώς οικονομική κακοδιαχείριση.

Πρωτίστως αποκαλύπτει τεράστιο πολιτικό πρόβλημα του κόμματος αυτού - πόσω μάλλον όταν όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ συμμετέχει στην κυβέρνηση! Εκφυλιστικά φαινόμενα τέτοιου είδους σηματοδοτούν καλπάζουσα πολιτική αναξιοπιστία και προϊούσα κατάρρευση σε όλους τους τομείς, από τον εξόφθαλμα οικονομικό ως τον πολιτικό και εκλογικό. Υπ' αυτό το πρίσμα δεν είναι προφανώς δυνατόν να θεωρείται σοβαρή «πολιτική επένδυση» από οποιοδήποτε άλλο κόμμα η ανταπόκρισή του σε προτάσεις είτε εκλογικής συνεργασίας είτε ακόμη και συγχώνευσης προοπτικά με ένα κόμμα πολύπλευρα χρεοκοπημένο. Στον ανελέητο κόσμο της πολιτικής, ένα τέτοιο κόμμα εκλαμβάνεται μόνο ως θήραμα προς κατασπάραξη και όχι ως εταίρος!

Δικαίως λοιπόν η ΔΗΜΑΡ αρνήθηκε κατηγορηματικά προ εβδομάδος και την τρίτη πρόταση συνεργασίας που της έκανε το ΠΑΣΟΚ μέσα στο τελευταίο τρίμηνο. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα συνεχίσει να τρώει μονίμως... «πολιτική χυλόπιτα» σε κάθε πρόταση συμπόρευσης ή συμβίωσης που θα κάνει προς την «Αριστερά της προσκολλήσεως» του Φώτη Κουβέλη, όσο η ΔΗΜΑΡ εκτιμά βάσιμα ότι έχει εξασφαλισμένη την κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση και στην επόμενη Βουλή. Ο λόγος είναι απλούστατος: θεωρεί βέβαιη τη συμμετοχή της και στην επόμενη κυβέρνηση είτε βγει ο Σαμαράς πρωθυπουργός είτε βγει ο Τσίπρας! Εδώ δεν ντράπηκε η ΔΗΜΑΡ να συνεργαστεί πλήρως και να υιοθετήσει την πιο ανελέητη και αντιλαϊκή οικονομική πολιτική που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα, θα ντραπεί να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ που ούτως ή άλλως θα ασκήσει σίγουρα λιγότερο εχθρική προς τα λαϊκά στρώματα πολιτική; Ούτε στιγμή δεν θα διστάσει να «αριστεροποιηθεί» και να γλείψει εκεί που έφτυνε! Αγνοούμε φυσικά πότε και σε ποιο πολιτικό κλίμα θα διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές, αλλά οι πιθανότητες να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ αυτοδυναμία είναι εξαιρετικά περιορισμένες, για να μην πούμε μηδαμινές.

Τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ επομένως λογικό είναι να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας και κάποιοι από αυτούς να προβάρουν από τώρα υπουργικά κοστούμια και για μετά τις εκλογές. Αλλωστε, το πολύ πολύ να χρειαστεί να καθαιρέσουν από αρχηγό τον Φώτη Κουβέλη και κάποιους από τους πιο εκτεθειμένους φανατικούς συνεργάτες της Δεξιάς για να σώσουν τα προσχήματα και να διευκολύνουν τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, και να βουλευτούν οι υπόλοιποι. Κανένας από τη ΔΗΜΑΡ δεν πρόκειται να κλάψει τον Κουβέλη, είναι βέβαιο! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πρόκειται φυσικά να αρνηθεί να συνεργαστεί με τη ΔΗΜΑΡ, αλλά ακόμη και με ένα ΠΑΣΟΚ που δεν θα έχει τον Βενιζέλο επικεφαλής.

Ισα ίσα που τέτοιοι «κακόφημοι» αλλά δήθεν «αναγκαστικοί» εταίροι θα τον διευκολύνουν να κάνει όσες υποχωρήσεις θέλει, αποδίδοντάς τες στους «εκβιασμούς» που υποτίθεται ότι θα του ασκούν ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ. Τώρα πλέον ούτε ως σύνθημα κενό περιεχομένου δεν ακούγεται η «κυβέρνηση της Αριστεράς», δεδομένης αφενός της στάσης του ΚΚΕ και αφετέρου και πρωτίστως της θεαματικής στροφής της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ προς πολύ πιο συμβιβαστικές θέσεις. Μοναδικός λόγος που θα ωθούσε τη ΔΗΜΑΡ σε προσκόλληση στο ΠΑΣΟΚ θα ήταν ενδεχόμενος δημοσκοπικός καταποντισμός της κάτω του ορίου του 3%, οπότε θα ικανοποιούσε πειθήνια κάθε εντολή ή επιθυμία του Ευ. Βενιζέλου. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα, οπότε η ΔΗΜΑΡ λέει συνεχώς «όχι» στο φορτικό πολιτικό κόρτε του ΠΑΣΟΚ.

Πηγή : Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Ο φασισμός αντιμετωπίζεται με τη δημοκρατική εγρήγορση

http://www.dragasakis.gr

Δήλωση του Γ. Δραγασάκη για την αποπομπή βουλευτή της Χρυσής Αυγής από την αίθουσα του Κοινοβουλίου

Σήμερα στη Βουλή δεν είχαμε κάποια διαμάχη μεταξύ κομμάτων. Είχαμε μια προσβολή του Κοινοβουλίου από την Χρυσή Αυγή. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται με διοικητικά μέτρα. Ο φασισμός αντιμετωπίζεται με τη δημοκρατική εγρήγορση, τη συλλογική δράση της κοινωνίας και με την εξάλειψη των κοινωνικών αιτιών που τον τροφοδοτούν. 

Ως Προεδρεύων του Κοινοβουλίου έκανα το αυτονόητο, όχι να τηρήσω τυπικά τον Κανονισμό, αλλά να υπερασπιστώ τον αυτοσεβασμό και του Κοινοβουλίου και όσων είμαστε εκεί μέσα. Δεν μπορούν να μας επιβάλουν να ακούμε τα υβρεολόγιά τους, να ακούμε την άθλια γλώσσα τους, να ακούμε τη ρητορική μίσους ενάντια σε κάθε τι διαφορετικό, σε κάθε τι το οποίο δεν θεωρούν δικό τους. Αυτό έγινε σήμερα.

Θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου και να ευχαριστήσω όλους τους παρόντες βουλευτές αλλά και τους βουλευτές όλων των κομμάτων και βεβαίως τον Πρόεδρο της Βουλής, οι οποίοι στήριξαν τον συγκεκριμένο χειρισμό που έτυχε σε μένα η ευθύνη να κάνω.

Ιδού το "Συνταγματικό τόξο τους" ..!

                                               Του Νίκου Μπογιόπουλου  

Τι υποκριτές! Τι φαρισαίοι! Για τους διοικούντες αρκετών δημοκρατικά ευυπόληπτων εφημερίδων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ ο λόγος. Οι οποίοι με αφορμή όσα συνέβησαν στη Βουλή με τον χρυσαυγίτη βουλευτή Παππά, μόλις χτες (!) ανακάλυψαν ότι στο... Ναό της (αστικής τους) Δημοκρατίας υπάρχουν ναζί! Μόλις χτες...
Κι αφού μόλις χτες το ανακάλυψαν, και μόνο αφότου άκουσαν τον Παππά να λέει ότι ο εθνικοσοσιαλισμός «είναι η νιότη αυτού του κόσμου», έτσι μόλις χτες - κατ' αυτούς - «έπεσαν οι μάσκες» του χρυσαυγιτισμού. Μόλις χτες διαπίστωσαν ότι υπάρχει (σ.σ.: σώπα!...) «υμνητής του Χίτλερ στο Ναό της Δημοκρατίας». Μόλις χτες διείδαν «πίστη στα λόγια του Φύρερ» από τους χρυσαυγίτες. Μόλις χτες...
Αλλά δεν έχει περάσει δα και πολύς καιρός που ο αρχηγός των χρυσαυγιτών χαιρετούσε ναζιστικά σε δημόσιες συγκεντρώσεις. Δεν πάει καιρός από τότε που πάλι ο Παππάς ανέμιζε τις σημαίες με το πουλί της χούντας. Δεν είναι άγνωστες οι «καλλιτεχνικές» κλίσεις του βουλευτή «Καιάδα» σε άσματα (;) που εξυμνούν το Αουσβιτς. Δεν πάει πολύς καιρός που η Χρυσή Αυγή διακήρυττε - εντός Βουλής - το πάθος της για το φασιστικό μεταξικό καθεστώςτης «4ης Αυγούστου».
Δεν είναι ένα και δύο, αλλά δεκάδες και εκατοντάδες τα πρωτοσέλιδα και τα άρθρα του ομώνυμου περιοδικού της Χρυσής Αυγής, που εξυμνούν από τον Χίτλερ και τον Ρούντολφ Ες μέχρι τον Τσολάκογλου. Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο Θ. Παφίλης, τους είχε τρίψει στα μούτρα ένα από αυτά τα χιτλερικά πρωτοσέλιδα. Δεν πάει και πολύς καιρός που ο Κασιδιάρης έγραφε (20/4/2011) στο ίδιο περιοδικό για «την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού».
Κι όμως. Σύμφωνα με ορισμένους μόλις χτες έπεσαν οι μάσκες...
***
Να το πάρει το ποτάμι; Να προσπεράσουμε τον ετεροχρονισμό του πράγματος, να κάνουμε τα στραβά μάτια γι' αυτό το αλά Ραν-Ταν-Πλαν «ξάφνιασμα» και να πούμε «εντάξει, πάει καλά»; Οχι. Γιατί «δεν πάει καλά». Γιατί δεδομένου ότι η Χρυσή Αυγή δεν έχει καμία μάσκα, είναι να αναρωτιέται κανείς: Μήπως άλλοι ψάχνουν (τις δικές τους) μάσκες;...
Εξηγούμαστε:
Στο πλαίσιο της «ανακάλυψης» του «αυγού του φιδιού», διαβάσαμε χτες την παρότρυνση των «Νέων», η οποία απευθύνεται προς «τα κόμματα του συνταγματικού τόξου», όπως αναφέρει η εφημερίδα.
Τι πρέπει να κάνουν τα κόμματα που συγκροτούν - κατά τα «Νέα» - το «συνταγματικό τόξο»; Να συμπήξουν, σύμφωνα με την εφημερίδα, ένα τρόπον τινά «αντιφασιστικό μέτωπο» κατά των ναζί. Μάλιστα...
Ρωτάμε (κι ας μας απαντήσουν και τα «Νέα», αλλά βασικά ας απαντήσουν τα ίδια τα κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου»):
α) Η Χρυσή Αυγή έχει 21 βουλευτές. Αλλά προχτές στη Βουλή, κι αφού προηγουμένως ο ναζί χρυσαυγίτης είχε διατρανώσει τα ναζιστικά του «πιστεύω», οι ψήφοι που καταμετρήθηκαν υπέρ της Χρυσής Αυγής ήταν 73! Δηλαδή, πάνω από 50 βουλευτές (επαναλαμβάνουμε: πάνω από 50 βουλευτές!) του περίφημου «συνταγματικού τόξου», αφού άκουσαν τον Παππά να εξυμνεί τον Χίτλερ, αμέσως μετά τους ύμνους του για τον Χίτλερ, ψήφισαν υπέρ της Χρυσής Αυγής!
Μπορούν να μας πουν τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου», τίνος κόμματος ή κομμάτων του «συνταγματικού τόξου» βουλευτές είναι αυτοί; Αυτοί είναι, μαζί με τα κόμματά τους, που συγκροτούν το «συνταγματικό» - άμα τε και το «αντιφασιστικό» - «τόξο»;...
β) Πριν μερικές βδομάδες, τον περασμένο Μάρτη, τρεις βουλευτές της ΝΔ (μεταξύ των οποίων ο ίδιος ο γραμματέας της ΝΔ καθώς και ένας υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά) ψήφισαν υπέρ του Κασιδιάρη (!), όταν συζητήθηκε η άρση της ασυλίας του για την επίθεση στην Λιάνα Κανέλλη. Στην ίδια συνεδρίαση, ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ θεώρησε ότι η πιο... δημοκρατική ψήφος στη συγκεκριμένη ψηφοφορία ήταν το «παρών»...
Μπορούν να μας πουν τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου», τα κόμματα που οι γραμματείς, οι υπουργοί και φαρισαίοι τους, εντός του Ναού της (αστικής τους) Δημοκρατίας ψηφίζουν υπέρ της Χρυσής Αυγής, καθώς και εκείνοι που τους αναγορεύουν σε «πολέμιους» του «αυγού του φιδιού», αν αρκούν αυτές οι «αντιφασιστικές» τους... δάφνες, ή στην πορεία, κι όσο θα «τεντώνει» το «τόξο» τους, μπορεί να δούμε κι άλλες;...*Δημοσιεύθηκε στο "Ριζοσπάστη" την Παρασκευή 17 Μαΐου 2013.