Το φάρμακο στην εποχή των τεράτων

Του Μάνου Ιωαννίδη (ειδικευόμενος γιατρός στο Σισμανόγλειο και μέλος της κλαδικής επιτροπής ΑΝΤΑΡΣΥΑ Υγείας-Πρόνοιας)

Το τελευταίο διάστημα η δημόσια συζήτηση μονοπωλήθηκε από την τροπολογία του Υπουργείου Υγείας για το θέμα του φαρμάκου. Πολλά τα ζητήματα που ανακύπτουν, ειδικά όταν οι πληροφορίες και τα δεδομένα είναι κάπως θολά. Τι είναι το πρωτότυπο φάρμακο; Τι είναι τα γενόσημα; Ποια η διαφορά με τα πρωτότυπα; Είναι ασφαλή και με ποιον τρόπο ελέγχονται τα φάρμακα από τον ΕΟΦ; Τι συμβαίνει τελικά με τη φαρμακευτική πολιτική της χώρας μας και ποιος είναι ο στόχος του υπουργείου;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Να μου γράψεις τα καλά φάρμακα, γιατρέ!

Το πρωτότυπο φάρμακο είναι το αρχικό σκεύασμα, όπως ανακαλύπτεται από μια φαρμακοβιομηχανία συνήθως. Για να κυκλοφορήσει πρώτη φορά ένα τελείως νέο φάρμακο, υπάγεται σε αλλεπάλληλες έρευνες· αρχικά σε πειραματόζωα και μετά σε ασθενείς, όπου και αποδεικνύεται η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά του. Η εταιρεία αποκτά τα αποκλειστικά δικαιώματα πώλησης (δίπλωμα ευρεσιτεχνίας-πατέντα) για 20 χρόνια από τη στιγμή έναρξης των ερευνών και όχι από τη στιγμή έναρξης της εμπορικής διάθεσης. Μετά το πέρας ισχύος της πατέντας μπορεί μια άλλη φαρμακοβιομηχανία να παραγάγει νόμιμα ακριβώς το ίδιο φάρμακο (αντίγραφο ή γενόσημο).

Τι είναι αυτά τα γενόσημα, γιατρέ, που λέει η τηλεόραση;

Ένα γενόσημο φαρμακευτικό σκεύασμα διαφέρει από το πρωτότυπο στους παράγοντες μορφοποίησης (έκδοχα), αλλά έχει την ίδια δραστική ουσία. Τα έκδοχα είναι αδρανή (χωρίς φαρμακολογική δράση) υλικά μορφοποίησης. Κάθε ουσία (δραστική ή αδρανής) μπορεί να επηρεάσει τον ανθρώπινο οργανισμό.

Ιστορικά στοιχεία

Στις αρχές του 20ού αιώνα οι έλεγχοι όλων των φαρμάκων ήταν περιορισμένοι. Όλα άλλαξαν μετά τη χρήση του φαρμάκου θαλιδομίδη σε εγκύους για την αντιμετώπιση της πρωινής ναυτίας. Το αποτέλεσμα ήταν 10.000 τερατογενέσεις σε όλο τον κόσμο (ατελής ανάπτυξη των άνω άκρων – φωκομελία). Η θαλιδομίδη κυκλοφόρησε το 1957 στο εμπόριο και αποσύρθηκε το 1961. Το 1962 επιβλήθηκε ο έλεγχος της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας όλων των φαρμακευτικών σκευασμάτων (πρωτοτύπων και γενοσήμων) με τη διεξαγωγή κλινικών μελετών σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Οι έρευνες αυτές είναι χρονοβόρες και ακριβές, με μεγάλη όμως επιστημονική τεκμηρίωση.

Ο κατασκευαστής των γενόσημων φαρμακευτικών σκευασμάτων ήταν όμως υποχρεωμένος να περιμένει τη λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου, για να του δοθεί η άδεια να ξεκινήσει τις απαιτούμενες κλινικές μελέτες. Το κόστος αυτών των μελετών ήταν απαγορευτικό σε σχέση με την τιμή εισαγωγής του γενοσήμου στην αγορά. Ωστόσο, το 1984 η νομοθεσία (FDA) άλλαξε, επιτρέποντας στους παρασκευαστές γενοσήμων να παράγουν φαρμακευτικά σκευάσματα χωρίς τη διεξαγωγή κλινικών μελετών σε ασθενείς, αλλά με την πραγματοποίηση μελετών βιοδιαθεσιμότητας και βιοϊσοδυναμίας πάνω σε υγιείς ανθρώπους.

Τι είναι μελέτες βιοδιαθεσιμότητας και τι η βιοϊσοδυναμίας

Ως βιοδιαθεσιμότητα (απόλυτος όρος) ορίζεται η καταμέτρηση της ποσότητας ενός φαρμάκου που φτάνει στην κυκλοφορία του αίματος (σε συνάρτηση με το χρόνο που αυτό συμβαίνει, με μετρήσεις στο αίμα και στα ούρα). Βιοϊσοδυναμία (σχετικός όρος) είναι η σύγκριση ενός γενοσήμου με ένα πρωτότυπο. Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας πραγματοποιούνται σε μικρό αριθμό υγιών ατόμων (24-36 άτομα) που δεν παίρνουν άλλη θεραπεία. Δεν ελέγχουν την κλινική αποτελεσματικότητα (θεωρείται επιστημονικά δεδομένη, διότι το πρωτότυπο έχει περάσει τις κλινικές μελέτες σε ασθενείς) ούτε και τις αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα. Οι έρευνες αυτές συνήθως διεξάγονται από τις ίδιες τις εταιρείες για τα γενόσημά τους βάσει πρωτοκόλλων.

Τι χρειάζεται ένα γενόσημο για να εισαχθεί στην Ελλάδα

Κυρίως χρειάζεται η εταιρεία να διαθέτει βεβαίωση καλής λειτουργίας (good manufacturing practice), κάτι σαν το ΙSO, την οποία παίρνει από τη χώρα προέλευσής της, οπότε δεν εμπίπτει άμεσα στη δικαιοδοσία του ΕΟΦ. Επίσης, πρέπει να διαθέτει τη μελέτη βιοδιαθεσιμότητας και βιοϊσοδυναμίας του φαρμάκου. Ο ΕΟΦ πραγματοποιεί δειγματοληπτικούς ελέγχους στο εργαστήριό του, ενώ επιθεωρεί και τα εργοστάσια παραγωγής στο πλαίσιο τακτικών ή έκτακτων ελέγχων.

Η κατάσταση του ΕΟΦ

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ο ΕΟΦ, ο οργανισμός διαθέτει 160 εργαζομένους αντί για 260, και το εργαστήριό του αυτή τη στιγμή απασχολεί 10 άτομα ως επιστημονικό προσωπικό (χημικοί, φαρμακοποιοί) και 9 παρασκευαστές. Σε περίπτωση αθρόων εισαγωγών φαρμάκων, είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο θα έχει ως συνέπεια τη δυσκολία έλεγχου λόγω της κατάστασης του ΕΟΦ αλλά και του ίδιου του νομοθετικού πλαισίου.

Ας δούμε μια ιστορία του ΕΟΦ της Αμερικής, του γνωστού FDA…

Δεκέμβριος του 2006

Η εταιρεία TEVA παίρνοντας άδεια από τον FDA (αμερικανικός ΕΟΦ) και αφού έχει καταθέσει στο φάκελό της τη μελέτη που έκανε η ίδια για το φάρμακό της, όπως προβλέπεται από τους κανονισμούς βιοϊσοδυναμίας και βιοδιαθεσιμότητας, βγάζει στην αγορά το γενόσημο με την ονομασία Budeprion σε δύο μορφές, των 150mg και των 300ER (δραστική ουσία βουποπριόνη). Πρόκειται για αντικαταθλιπτικό της κατηγορίας εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRs). Αμέσως μετά ξεκινούν αναφορές από γιατρούς και ασθενείς που κάνουν λόγο για έντονους πονοκεφάλους και για μειωμένη δράση της αντικαταθλιπτικής αγωγής (returning depression).

Ο FDA βάσει των δεδομένων ανακαλύπτει ότι αυτά τα περιστατικά σχετίζονται με το καινούργιο φάρμακο της εταιρείας TEVA, και συγκεκριμένα με το χάπι με των 300mg. Έπειτα από αυτό ο FDA ζητά από την εταιρεία νέα έρευνα βιοδιαθεσιμότητας. Η TEVA απαντά ότι δεν μπορεί να διεξαγάγει νέα έρευνα, και ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να βρει τον μικρό αριθμό εθελοντών για να ξεκινήσει η μελέτη, όπως η ίδια αναφέρει. Το σκεύασμα δεν αποσύρεται και συνεχίζει κανονικά την κυκλοφορία του.

2010

Ο FDA αποφασίζει να διεξαγάγει ο ίδιος την έρευνα για το Budeprion των 300mg. Πραγματοποιεί έρευνα βιοδιαθεσιμότητας σε 24 υγιείς εθελοντές, η οποία ολοκληρώνεται τον Αύγουστο του 2012. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι το συγκεκριμένο φάρμακο αδυνατεί να κρατήσει για πολλή ώρα τη δραστική ουσία στο αίμα, όσο δηλαδή θα έπρεπε για να έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το σκεύασμα αποσύρεται από την αγορά και ο FDA ζητά από τις υπόλοιπες τέσσερις εταιρείες να διεξαγάγουν ξανά αντίστοιχες έρευνες για τα υπόλοιπα γενόσημα της ίδιας ουσίας, που ήδη κυκλοφορούσαν ακόμη στην αγορά.

Το παραπάνω κείμενο δεν είναι αποτέλεσμα μιας δημοσιογραφικής έρευνας (άλλωστε ο γραφών δεν είναι καν δημοσιογράφος) ούτε κάποιο σενάριο συνωμοσίας, αλλά βρίσκεται αναρτημένο στον επίσημο διαδικτυακό τόπο του FDΑ. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο FDA δεν είναι τόσο υποστελεχωμένος όσο ο ΕΟΦ…

Η αντιπαράθεση διεθνώς και εγχώρια

Οι υποστηρικτές των πρωτότυπων φαρμάκων διεθνώς προτάσσουν την ασφάλεια και την ποιότητα των φαρμάκων, καθώς και την πολύχρονη χρήση τους στην καθημερινή κλινική πράξη. Από την άλλη πλευρά, όσοι υποστηρίζουν τα γενόσημα κάνουν λόγο για εξοικονόμηση τεράστιων χρηματικών ποσών, επισημαίνοντας ότι με αυτόν τον τρόπο τα κράτη δεν θα είναι πλέον υποχείρια των μεγάλων πολυεθνικών, που διαφορετικά θα ήλεγχαν την αγορά του φαρμάκου πλήρως. Αντίστοιχα, η αντιπαράθεση στην Ελλάδα έχει μετεξελιχθεί στο αν κάποιος είναι υπέρ των πολυεθνικών των γενοσήμων (Άδωνις – TEVA), που θα μας εξοικονομήσουν μεγάλα ποσά από έναν ΕΟΠΥΥ υπερχρεωμένο, ή αν είναι με τις ελληνικές εταιρείες που παράγουν πιο ακριβό γενόσημο, το οποίο όμως κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στην ελληνική αγορά και άρα θεωρείται πιο ασφαλές.

Αναλυτικά, το Υπουργείο Υγείας κατέθεσε και ψήφισε μια σειρά από κανόνες (δυναμική τιμολόγηση, rebate όγκου, ασφαλιστικό rebate, κατάργηση διαμόρφωσης χαμηλότερης τιμής εμπορίου στη βάση του μέσου όρου των χαμηλότερων τιμών σε τρεις χώρες τις Ε.Ε.), ανοίγοντας το δρόμο για αθρόες εισαγωγές από τις πολυεθνικές των γενοσήμων με πιο χαμηλές τιμές. Οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες αντιδρούν, καθώς η ένταση του ανταγωνισμού θα τις οδηγήσει σε μικρότερο μερίδιο στην ελληνική αγορά. Οι καλές εποχές στις οποίες αποκόμιζαν υπερκέρδη από τα ταμεία των εργαζομένων μάλλον έχουν περάσει. Ούτως η άλλως, για τις εταιρείες στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν αδιέξοδα˙ υπάρχει πάντα η λύση των εξαγωγών. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: 555 εκατ. ευρώ σε αξία εξαγωγών σε 80 χώρες ανά τον κόσμο μόνο το 2011. Οι εξαγωγές φαρμάκων παρέμειναν πολύ υψηλά και την περίοδο 2012-13, όπως προκύπτει από στοιχεία του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγών. Συγκεκριμένα, το πρώτο 9μηνο του έτους, κατείχαν την πρώτη θέση στις εξαγωγές, με τζίρο 459 εκατ. ευρώ.

Από την άλλη, στις 26.11.13 ο ΣΥΡΙΖΑ παραχωρεί συνέντευξη Τύπου για το ζήτημα τις τροπολογίας που αφορούσε την τιμολόγηση φαρμάκων. Στην ομιλία του προέδρου του κόμματος Αλέξη Τσίπρα η φράση «δημόσια φαρμακοβιομηχανία» δεν αναφέρεται ούτε μία φορά. Στις 01.12.13, στην εφημερίδα Αυγή φιλοξενείται αφιέρωμα για το θέμα του φαρμάκου. Συνεντεύξεις δίνουν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κουρουπλής και ο συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Υγείας κ. Μανιός. Το θέμα της δημιουργίας δημόσιας φαρμακοβιομηχανίας πάλι δεν αναφέρεται.

Ποια είναι τελικά η απάντηση;

Η απάντηση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους (ασφάλεια, κοινωνικό όφελος, δημόσια υγεία, οικονομικά και επιστημονικά δεδομένα). Η συνισταμένη όλων αυτών των παραμέτρων καταλήγει σ’ ένα μόνο συμπέρασμα, στη δημιουργία δημόσιας φαρμακοβιομηχανίας. Είναι η μόνη λύση που μπορεί να συνδυάσει τη μείωση της τιμής του φαρμάκου αλλά και τη διασφάλιση της ποιότητας κατασκευής, της ασφάλειας και της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας.

Ας δούμε τα πλεονεκτήματα της δημόσιας φαρμακοβιομηχανίας αναλυτικά: Θα μπορεί να διεξάγει μεγάλες κλινικές μελέτες σε συνεργασία με το υπάρχον εθνικό σύστημα υγείας, και αυτό αποτελεί πλεονέκτημα σε σύγκριση με μια ιδιωτική εταιρεία, αφού μειώνει το κόστος διεξαγωγής τέτοιων ερευνών. Ο μεγάλος όγκος παραγωγής θα μειώσει σημαντικά την τιμή των φαρμάκων. Το οικονομικό όφελος των ασθενών (ιδιωτική δαπάνη) και των ταμείων (δημόσια δαπάνη) θα είναι μεγάλο. Η δημόσια φαρμακοβιομηχανία, επενδύοντας τα κέρδη της στη διεξαγωγή ερευνών για νέα φάρμακα, μπορεί δυνάμει να χτυπήσει την παντοδυναμία των μεγάλων πολυεθνικών στην αποκλειστική δημιουργία νέων σκευασμάτων και την κερδοσκοπική εκμετάλλευσή τους μέσω της πατέντας. Η πατεντοποίηση στα νέα φάρμακα διατηρεί την τιμή μιας νέας θεραπείας στα ύψη για τουλάχιστον μία δεκαετία, αποκόπτοντας επί τις ουσίας τμήματα του λαού από τη νέα θεραπεία. Τα τμήματα αυτά φυσικά δεν περιλαμβάνουν άλλους από όσους δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος ή δεν δύναται να τους καλύψει ο ασφαλιστικός τους φορέας (άνεργοι, ανασφάλιστοι). Επιπλέον, υπάρχουν παραδείγματα που ολόκληρες χώρες δεν μπορούν να εισάγουν τα ακριβά νέα φάρμακα.

Η πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση στο χώρο της υγείας έχει αλλάξει ποιοτικά στον καιρό της κρίσης. Πλέον το κράτος έχει αφήσει εκτεθειμένο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού χωρίς την απαιτούμενη υγειονομική κάλυψη. Ο καιάδας αυτός δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά το 2010. Προϋπήρχε και αποτελεί σημαντικό στοιχείο πειθάρχησης των εργαζομένων – αφού αν κάποιος απολυθεί δεν θα έχει ούτε καν τα στοιχειώδη. Όλες οι κινήσεις του Υπουργείου Υγείας δένουν αρμονικά. Κλεισίματα ψυχιατρείων, κατάργηση των δομών του ΕΟΠΥΥ: ιδιωτικοποίηση των δομών πρωτοβάθμιας υγείας, μετατροπή του ΕΟΠΥΥ από πάροχο σε αγοραστή, κλεισίματα-«συγχωνεύσεις» νοσοκομείων, διαθεσιμότητα-απολύσεις, αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακα και στις εξετάσεις, μία πρόσληψη προς είκοσι αποχωρήσεις (βάσει μνημονίου, στην πραγματικότητα είναι παραπάνω) για το ΕΣΥ, με μεγάλο τμήμα του προσωπικού του να είναι κοντά στην σύνταξη.

Προφανώς και σε μια κυβέρνηση που γνώμονα έχει τις μνημονιακές υποχρεώσεις για να σώσει τράπεζες και εταιρείες δεν υπάρχει χώρος να σωθεί ολόκληρος ο λαός. Κάποιοι θα χαθούν σε αυτή την πορεία. Μικρό το τίμημα για αυτούς όμως, μιας και οι εργαζόμενοι πλέον είναι εύκολο να αντικατασταθούν από τη μεγάλη εφεδρεία των ανέργων. Εκτός κι αν αντιστραφεί αυτή η πορεία μέσα από τους αγώνες του λαού και των υγειονομικών, και τη διεκδίκηση δημόσιας παρέμβασης από ένα εθνικό σύστημα υγείας σε όλη τη διαδικασία της παροχής υπηρεσιών υγείας με δημόσια ασφάλιση έως τη δημόσια παραγωγή φαρμακευτικού και υγειονομικού υλικού.

ektosgrammis.gr

http://socialpolicy.gr/ 

Δεν υφίσταται περίπτωση «τριπλών» εκλογών τον Μάιο

Του Γιώργου Δελαστίκ

Διασκέδασε η Ελλάδα με τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» προχθές. «Θαρρείτε πως δεν βλέπω ότι από στενά κομματική σκοπιά μπορεί να με συνέφεραν οι τριπλές εκλογές;» είπε ο Αντώνης Σαμαράς και άφησε άφωνους τους αναγνώστες της δήλωσής του. Είναι ομολογουμένως άκρως αμφίβολο αν υπάρχει κάποιος πέρα από τον ίδιον που να συμμερίζεται την άποψη ότι «μπορεί και να τον συνέφεραν» οι βουλευτικές εκλογές τον Μάιο!

Σαρωτική ήττα θα υφίστατο η ΝΔ -καλά, για το ΠΑΣΟΚ και την εκλογική συντριβή του ούτε λόγος να γίνεται-, αν πραγματικά ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ αποτολμούσε να προκαλέσει πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Αλλωστε, στην ίδια συνέντευξη ουσιαστικά επιχειρηματολόγησε και ο ίδιος εναντίον του δημαγωγικού, μόνο για λόγους προπαγάνδας, ισχυρισμού του ότι «από στενά κομματική σκοπιά» μπορεί και να τον συνέφεραν οι «τριπλές» (αυτοδιοικητικές, βουλευτικές και ευρωβουλευτικές) εκλογές, όταν ανέφερε: «Το πρώτο εξάμηνο του 2014 θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα σημάδια εξόδου από την κρίση. Γιατί να σπεύσουμε να κάνουμε εκλογές όταν αρχίσουν μόνο τα πρώτα σημάδια; Γιατί να μην τις κάνουμε κανονικά, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η έξοδος της χώρας από την κρίση, το 2016;». Είναι προφανές ότι αυτόν τον ισχυρισμό τον προβάλλει ο Αντώνης Σαμαράς, γιατί πρέπει να δείξει ότι δεν αισθάνεται πανικό μπροστά στην κάλπη - την προκήρυξη δηλαδή πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση η κυβέρνηση αυτή να προκηρύξει από μόνη της βουλευτικές εκλογές πριν από την ώρα τους για τον απλούστατο λόγο ότι με τα μέχρι στιγμής δεδομένα θα κατατροπωθεί και θα χάσει πανηγυρικά την εξουσία.

Το εντελώς αντίθετο είναι στην πραγματικότητα το πρόβλημά της: αν μπορεί να επιβιώσει μέχρι τη λήξη της τετραετίας. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο, στα όρια του αδύνατου, να κατορθώσει κάτι τέτοιο. Πέρα από τις θεωρίες περί «ατυχήματος» που χρησιμοποιούνται για να αποκοιμίσουν τον ελληνικό λαό και να κάμψουν τις αντιδράσεις του στη μνημονιακή πολιτική, υπάρχουν δύο σοβαρότατα εμπόδια που πρέπει να υπερκεράσει η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Ενώ είναι βέβαιο ότι θα υποστεί συντριπτική ήττα στις ευρωεκλογές, με το άθροισμα των ποσοστών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να μη φτάνει ούτε στο... μισό (!) του χειρότερου ποσοστού που αυτά τα δύο κόμματα είχαν πάρει από κοινού στις επτά μέχρι τώρα ευρωεκλογικές αναμετρήσεις, πρέπει η ήττα αυτή να μην προσλάβει τις διαστάσεις εκλογικής πανωλεθρίας. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: από το 68,92% που είχαν πάρει μαζί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το 1999, τον ερχόμενο Μάιο δεν πρόκειται να πάρουν με τίποτα ούτε... 35%! Ακόμη και 30% να πάρουν όμως αθροιστικά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές έπειτα από πέντε μήνες, δεν πρόκειται να ανατραπεί η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου παρόλο που θα έχει εναντίον της το 70% των Ελλήνων.

Από 30% και κάτω όμως θα υπάρξει σοβαρότατο πρόβλημα επιβίωσής της - ιδίως αν ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει τη ΝΔ πέντε ή περισσότερες, ακόμη και δέκα (!) εκατοστιαίες μονάδες, πράγμα καθόλου απίθανο. Οσο καταστροφικό και αν είναι πάντως για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, συνταγματικά δεν έχει καμιά υποχρέωση να παραιτηθεί. Τόσο οι Γερμανοί επικυρίαρχοι όσο και κάποιοι κύκλοι της ελληνικής επιχειρηματικής ελίτ ενδέχεται να πιέζουν την πολιτικά τελειωμένη κυβέρνηση να παραμείνει στη θέση της, αν δεν έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες προετοιμασίας της αντικατάστασής της από άλλης σύνθεσης κυβέρνηση που θα συνεχίσει κατά βάση την ίδια πολιτική. Αυτό θα το δούμε εμπράκτως σε λίγους μήνες.

Το εμπόδιο πάντως που κατά τη γνώμη μας είναι στα όρια του αδύνατου να υπερπηδήσουν οι Σαμαράς και Βενιζέλος, είναι η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας τον Φεβρουάριο του 2015. Απαιτούνται τουλάχιστον 180 βουλευτές στην τρίτη και τελευταία ψηφοφορία, και αυτόν τον αριθμό βουλευτών είναι σχεδόν αδύνατον να τον βρει η κυβέρνηση χωρίς τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ, που όλοι γνωρίζουν ότι σήμερα θεωρείται «κυβέρνηση εν αναμονή». Με δεδομένο μάλιστα ότι αν προκληθούν βουλευτικές εκλογές λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, μετά τις εκλογές ο νέος Πρόεδρος εκλέγεται στην τρίτη ψηφοφορία με απλή πλειοψηφία -δεν απαιτούνται δηλαδή ούτε καν 151 βουλευτές!- θα πρέπει να είναι ο Αλέξης Τσίπρας... πολιτικά ηλίθιος (!) για να χάσει την ευκαιρία να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός και να εκλέξει και δικό του, της απόλυτης εμπιστοσύνης του, Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

http://www.ethnos.gr/

Απερίγραπτο κατάντημα. Συνεχίστε!

 Χτες, σε τηλεοπτική εκπομπή, εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, από εκείνους που ειδικεύονται στις «κόκκινες γραμμές» και εκφωνούν δεκάρικους περί «δίκαιης φορολόγησης»,  περηφανευόταν γιατί τώρα πια, όπως είπε, «φορολογείται και το τελευταίο κατσάβραχο στην Ελλάδα»! Ο «σοσιαλιστικός» ενθουσιασμός που προκαλεί στο ΠΑΣΟΚ η φορολόγηση ακόμα και των… κατσάβραχων, εκδηλώθηκε από τον εκπρόσωπό του με τον εξής τρόπο: «Αυτό (σσ: η φορολόγηση ακόμα και των κατσάβραχων, δηλαδή…) είναι μια ήρεμη επανάσταση», απεφάνθη!

   Σε άλλο κανάλι, την ίδια ώρα, ο αρμόδιος υπουργός, αφού άκουσε τους γιατρούς να περιγράφουν την πλήρη κατάρρευση  του δημόσιου συστήματος Υγείας, αφού παρακολούθησε απαθής την καταγραφή της πλήρους διάλυσης των δημόσιων νοσοκομείων, στην κραυγή απόγνωσής τους ότι «δεν αντέχουν άλλο», η απάντηση που έδωσε ήταν: «Αν δεν αντέχετε, να παραιτηθείτε»! Είναι το ίδιο πρόσωπο που ξεκίνησε την θητεία του στο υπουργείο Υγείας λέγοντας στους νοσοκομειακούς γιατρούς τα εξής δημοκρατικά και χαριτωμένα: «Έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο»…

  Τα χτεσινά είναι δυο ακόμα στιγμιότυπα ενός έργου που δεν διαθέτει πλέον κανένα  σεναριακό εύρημα πέραν τούτου: Τις από σκηνή σε σκηνή διαδοχικές εναλλαγές του θράσους με το ψεύδος και της αναίδειας με τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.  Αυτό το πολιτικό καθεστώς, του ψεύδους, του θράσους, της αναίδειας και της διαστρέβλωσης, έχει διανύσει ήδη όλο τον κατήφορο της απόλυτης χρεοκοπίας του.

   Τι άλλο από χρεοκοπία είναι να ποζάρει σαν «σωτήρας» ένα πολιτικό σύστημα που επί των ημερών του ξαναζωντάνεψαν οι πιο μαύρες μέρες, του Δεληγιάννη, του Βούλγαρη και της διπλής επιτήρησης της δεκαετίας του '30; Μόνο που τώρα τα ντόπια αρπακτικά στη θέση των συνεταίρων και συνεργατών τους δεν έχουν τον ΔΟΕ και την Κοινωνία των Εθνών, έχουν την ΕΕ και το ΔΝΤ.

   Τι άλλο από έλλειμμα ηθικού πολιτικού έρματος αποδεικνύει ένα πολιτικό σύστημα που ποζάρει με τη μάσκα του «αναμορφωτή» τη στιγμή που επί των ημερών του νεκραναστήθηκαν οι εποχές των «φιλελλήνων» τοκογλύφων, της Εθνοτράπεζας, της Ούλεν, της Πάουερς, των «ευεργετών» τύπου Συγγρού και των Ορλάνδων; Με μια διαφορά: Στις μέρες μας η νέα «ανάπτυξη» της φτώχειας αλλά και της αναίδειας έχει άλλους χορηγούς: τις «Ζήμενς», τις «Ντόιτσε Μπανκ» και τις «Goldman Sachs»…

   Έχουμε ένα πολιτικό καθεστώς που προσβάλλει και προκαλεί διαρκώς. Που ενώ θα έπρεπε να απολογείται για τα πεπραγμένα του, άλλοτε σηκώνει περιφρονητικά το φρύδι απέναντι στα θύματά του κι άλλοτε τους κάνει κηρύγματα «υπευθυνότητας» με προτεταμένο το δάκτυλο! Που παρακάμπτει ανερυθρίαστα το ερώτημα «Τις πταίει». Που μεταμφιέζει τους «Γουλημήδες» σε «Τρικούπηδες» και τους «Τζουμπέδες» σε «Βενιζέλους», παρακάμπτοντας ότι η μόνη σχέση του με τον Τρικούπη είναι το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και η βασική του σχέση με τον Βενιζέλο είναι ότι και ο «εθνάρχης», από τις προεκλογικές δημαγωγίες ότι θα έκανε την Ελλάδα «αγνώριστη», μας πήγε σιδηροδέσμιους στα δάνεια της... «αγνωριστικοποίησης», όπως αποκαλούσαν τότε τη φτωχοποίηση του λαού.  

   Φυσικά, το πολιτικό καθεστώς των κοτζαμπάσηδων, ο δικομματισμός και τα δεκανίκια του, δεν θα μπορούσαν να επιδεικνύουν αυτή την απίστευτη οίηση αν δεν είχαν θέσει σε μια άνευ προηγουμένου ένταση τη μεταμοντέρνα τακτική της «βίας και νοθείας». Δηλαδή τις προπαγανδιστικές ταξιαρχίες των ενσωματωμένων ΜΜΕ, μέσω των οποίων παριστάνουν τους «σωτήρες», όταν στα πρόσωπά τους δεν θα αναγνώριζε κανείς παρά μόνο «Ηρόστρατους».

   Και ποιο το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι αυτή η υποβασταζόμενη πολιτική φούσκα να βαφτίζει «μονόδρομο», άλλοτε τον «μαυρογιαλουρισμό», άλλοτε τον ταρτουφισμό, και άλλοτε τον ταξικό της κανιβαλισμό, ώστε να βρίσκεται στον διαχειριστικό αφρό του ενός και μοναδικού καπιταλισμού που μπορεί να υπάρξει: Είναι αυτός με τα γεμάτα θησαυροφυλάκια για τους λίγους, με τα υποβρύχια που «γέρνουν», με την αρπαχτή, τη ρεμούλα, τη λαμογιά, τη διαπλοκή και με την ξέχειλη ξιπασιά. Αυτά από τη μια μεριά. Γιατί από την άλλη μεριά, του λαού, η εικόνα παραπέμπει σε έναν ατέλειωτο «συνωστισμό της Σμύρνης».

   Αυτή είναι η αλήθεια. Κι όμως, οι ένοχοι, οι υπόλογοι, οι υπεύθυνοι, όσοι τα προκάλεσαν όλα αυτά είτε με το πρόσχημα ότι «πτωχεύσαμε» είτε με το πρόσχημα «να μην πτωχεύσουμε», απευθύνονται  στο λαό που όχι απλώς τον πτώχευσαν, αλλά τον κατέστρεψαν κιόλας, για να τον εκβιάζουν κι από πάνω! Να του υπαγορεύσουν εντολές! Να τον υποβάλλουν σε νέα βάσανα, σε νέες θυσίες, σε νέο φόρο αίματος. Κι έχουν κι από πάνω και το ανεκδιήγητο πολιτικό θράσος – συνώνυμο της απερίγραπτης πολιτικής τους κατάντιας – να του «πουλάνε και μούρη» την ώρα που βαφτίζουν το κρέας - ψάρι!

   Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα συνεχίσουν. Όμως, ό,τι κι αν κάνουν, όποια πόζα κι αν πάρουν, όση πούδρα κι αν τους ρίξουν οι μακιγιέρ τους, το κατάντημά τους είναι απερίγραπτο. Τόσο απερίγραπτο, όσο απερίγραπτο είναι το ειδεχθές πολιτικό έγκλημα που έχουν προκαλέσει σε αυτή τη χώρα. Τόσο ειδεχθές όσο και οι «τόκοι» σε αίμα, σε φτώχεια, σε ανημπόρια, σε κατάθλιψη, που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός μετά από σαράντα χρόνια - για να μην πάμε πιο πίσω – κατασκευασμένων ευρωενωσιακών μύθων, «μεγάλων ιδεών», «εθνικών ιδεωδών», «λαμπρών νικών», «επανιδρύσεων» και «κεντροαριστεροδεξιών μετασχηματισμών».

   Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα συνεχίσουν. Ξέρουμε πως παρότι ο κατήφορος τους έχει πιάσει πάτο, αυτοί θα εξακολουθούν να σκάβουν κάτω κι από τον πάτο! Και σίγουρα θα φανεί οξύμωρο, αλλά ειλικρινά το ελπίζουμε. Το ευχόμαστε να συνεχίσουν! Μαζοχισμός; Το αντίθετο. Έχουμε την αίσθηση πως οι προκλήσεις που εκτοξεύουν μέσα στο κατάντημά τους, είναι το μόνο «χρήσιμο» που μπορούν να προσφέρουν ώστε κάποιοι από τα θύματά τους που δεν το έχουν κατανοήσει ακόμα, να κατανοήσουν κι αυτοί, επιτέλους, ότι κόμπος έχει φτάσει στο χτένι.

Υστερόγραφο: Χτες μπήκε και η οριστική-δικαστική-ταφόπλακα στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Φαίνεται λοιπόν πως τότε όλα έγιναν νόμιμα. Και ηθικά. Επομένως ο κ. Σημίτης είχε δίκιο: «Ας πρόσεχαν» (!) είχε πει τότε για όσους μαδήθηκαν. Η στήλη δεν λέει πως αυτοί που αθωώθηκαν ήταν ένοχοι. Δεν ξέρει αν είναι, όντως, αθώοι. Αυτά αφορούν στους δικαστές. Που κι αυτοί κρίνονται. Η στήλη εκείνο που ξέρει είναι ότι για μια ακόμα φορά το πολιτικό καθεστώς που και σήμερα απαρτίζεται από επιφανείς εκπροσώπους της εποχής του Χρηματιστηρίου, προκαλεί. Και επαναλαμβάνει με όλη της τη δύναμη: Συνεχίστε! 

 Το σχόλιο του Νίκου Μπογιόπουλου για τον Λιάπη

Ο τίτλος του σημερινού άρθρου (σσ: «Απερίγραπτο κατάντημα. Συνεχίστε») γράφτηκε χτες. Πριν ακόμα ενημερωθεί το πανελλήνιο για την υπόθεση του κυρίου Λιάπη.

Δεν έχουμε παρά να ευχαριστήσουμε τους ταγούς του τόπου που πήραν τόσο σοβαρά την παρότρυνσή μας.  Και συνεχίζουν το απερίγραπτο κατάντημά τους…

email: mpog@enikos.gr

 http://www.enikos.gr/

Αν δεν είναι αυτό απάτη, τότε τι είναι;

Του Παναγιώτη Στάθη 
«Αν δεν είναι αυτό απάτη, τότε τι είναι;», είναι η ερώτηση που ακουγόταν από χθες το μεσημέρι στα εισαγγελικά γραφεία, όταν έγινε γνωστό πως ο τίτλος που έβαλε η ελληνική δικαιοσύνη για το έγκλημα του Χρηματιστηρίου του 1999 ήταν «Ουδείς ένοχος».

Τα 42 πρόσωπα (ιδιοκτήτες εισηγμένων εταιρειών, εφοπλιστές, μεσάζοντες, επιχειρηματίες κ.ά.) που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου είναι λίγο πολύ γνωστά αφού πρωταγωνίστησαν στις διώξεις που ασκήθηκαν από το 1999 και μετά, κάποιοι δε από αυτούς, και δη τρεις χρηματιστές και ένας επιχειρηματίας καταδικάστηκαν το 2007 από Πλημμελειοδικείο στη... μέγιστη ποινή των 2 ετών με τριετή αναστολή, ουσιαστικά για χειραγώγηση μετοχών. Κι αν αναρωτιέστε γιατί είναι πλημμέλημα η χειραγώγηση μετοχών, ο λόγος είναι γιατί απλώς γιατί μετατράπηκε σε κακούργημα το 2005, όταν πλέον είχαν τελειώσει όλα για την υπόθεση. 

Τι είπε το δικαστήριο 
Το δικαστήριο μετά από 9 μήνες κυοφόρησε μια απόφαση, εν πολλοίς αντιφατική. Και αυτό γιατί έκρινε πώς τα κακουργήματα της απάτης και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος δεν αποδείχτηκαν, δηλαδή δεν αποδείχτηκε τελικά πως δεν υπέστησαν ζημία οι επενδυτές οι οποίοι αγόρασαν τα πακέτα των μετοχών στην ίδια τιμή με την τιμή που αναγραφόταν στα ταμπλό. Δεν αποδείχτηκε δηλαδή αυτό που έλεγε το παραπεμπτικό βούλευμα, ότι «οι τιμές στις οποίες πραγματοποιήθηκαν συγκεκριμένες συναλλαγές διαφέρουν σημαντικά από τις αντίστοιχες τιμές που ανακοινώθηκαν στο επενδυτικό κοινό, στο οποίο δημιουργήθηκε παραπλανητική εικόνα για την πορεία των μετοχών, την τιμή και την εμπορευσιμότητά τους».

Τι έλεγε ο εισαγγελέας 
Σύμφωνα με την έρευνα του εισαγγελέα Λακαφώση, ο οποίος είχε ασκήσει τις συμπληρωματικές ποινικές διώξεις, υπήρχαν προσυνεννοημένες συναλλαγές αφού κάποιοι από τους εμπλεκόμενους έβρισκαν δικούς τους επενδυτές με τους οποίους έρχονταν σε συνεννόηση, αγόραζαν τεράστια πακέτα μετοχών έναντι για παράδειγμα 5.000 δραχμών, ενώ στη συνέχεια τους επέστρεφαν τα μισά χρήματα! Την ίδια ώρα η μετοχή φούσκωνε φτάνοντας στα ύψη!!!

Αυτή ήταν η βάση του σκεπτικού ώστε να ανασυρθεί ουσιαστικά η υπόθεση και να ασκηθούν οι διώξεις για κακουργήματα (απάτη, ξέπλυμα) για τα οποία δεν είχε απαγγείλει κατηγορία η τότε ανακρίτρια Κων/να Μπουρμπούλια. Βέβαια η πρώην δικαστής καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών για κατάχρηση εξουσίας (και σύντομα δικάζεται εκ νέου) γιατί οι συνάδελφοί της θεώρησαν πώς δωροδοκήθηκε για να μην ασκήσει δίωξη για κακούργημα αλλά μόνο για πλημμέλημα. Τι μας είπαν όμως τώρα οι δικαστές που αθώωσαν τους 42;

Το οξύμωρο 
Η δικαστική απόφαση σε... ελεύθερη απόδοση, εφόσον θεωρεί πως δεν αποδεικνύεται η απάτη, ουσιαστικά δικαιώνει την Μπουρμπούλια που έλεγε πως νομικά θεωρούσε μη ορθή την απαγγελία τέτοιων κατηγοριών. Ευσχήμως λοιπόν μπορεί -υποθετικά πάντα- να ζητήσει ακόμα και την απαλλαγή της. 


www.capital.gr

 

Το τζάκι και πώς να μην το ανάβετε

Προχτές είχαμε αιθαλομίχλη στο λεκανοπέδιο Αττικής, με αποτέλεσμα τα Υπουργεία Υγείας και Περιβάλλοντος, σε κοινή τους ανακοίνωση, να απευθύνουν στους πολίτες έκκληση για περιορισμό της “άσκοπης χρήσης τζακιών” μέχρι σήμερα το πρωί. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που γίνονται παρόμοιες συστάσεις -μάλιστα, πριν από δύο μήνες είχε γραφτεί, μάλλον στα σοβαρά, ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος σχεδιάζει να επιβάλει δακτύλιο στα τζάκια, δηλαδή να καθιερώσει την εκ περιτροπής χρήση των τζακιών, όπως γίνεται δηλαδή με τα αυτοκίνητα, που μπαίνουν στον δακτύλιο του κέντρου της Αθήνας εκ περιτροπής, τη μία μέρα τα μονά και την άλλη τα ζυγά. Του Νίκου Σαραντάκου

Φυσικά, ένα τέτοιο μέτρο για τα τζάκια θα είχε ανυπέρβλητες ίσως πρακτικές δυσκολίες για να οργανωθεί και πολύ περισσότερο στην επιτήρησή του, και ίσως γι’ αυτό δεν προχώρησε -ενώ θα έδινε και άφθονο υλικό στους επιθεωρησιογράφους και τους γελοιογράφους, όχι ότι δεν έχουν δηλαδή έτσι κι αλλιώς. Τα σπίτια με μονό αριθμό θα είχαν δικαίωμα να ανάβουν τζάκι τις μονές μέρες, και με ζυγό αριθμό τις ζυγές, ενώ κλιμάκια επιθεωρητών θα περιπολούσαν την Αθήνα για να εντοπίσουν τις παραβατικές καμινάδες  -βέβαια, κατά την περίοδο των γιορτών η αποστολή αυτή θα μπορούσε να ανατεθεί στον Άγιο Βασίλη, σε συνδυασμό με το μοίρασμα των δώρων.

Τα τζάκια λοιπόν, που από διακοσμητικό μάλλον στοιχείο έχουν αρχίσει, από τον περσινό κιόλας χειμώνα, να χρησιμοποιούνται και για τον αρχικό τους σκοπό, τη θέρμανση δηλαδή, μαζί με τις ξυλόσομπες και τις άλλες θερμαντικές συσκευές που έγιναν, ή φαίνονται πως έγιναν, οικονομικότερες ύστερα από τη βάναυση αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης πέρυσι. Κι έτσι, ολοένα και περισσότερες πολυκατοικίες αποφασίζουν να μη βάλουν πετρέλαιο τον χειμώνα, κι έτσι ξανάπιασαν δουλειά τα τζάκια.

Εμείς βέβαια εδώ λεξιλογούμε, οπότε θα παρατηρήσουμε ότι η λέξη “τζάκι” είναι υστεροβυζαντινό δάνειο από τα τούρκικα (ocak), που αρχικά πέρασε στην ελληνική γλώσσα ως “οτζάκιον” και “οτζάκι”, και με τον καιρό, από τη συμπροφορά με το άρθρο (τ’ οτζάκι – το τζάκι) έχασε το άτονο αρκτικό της φωνήεν. Οι παλιότερες ελληνικές λέξεις είναι η πολύσημη “εστία”, ή αλλιώς στια και παραστιά, γωνιά και παραγώνι, λέξεις που ακούγονται πολύ λιγότερο σήμερα.

Όπως και η λέξη “εστία” πήρε πολλές σημασίες, έτσι και η λέξη “τζάκι” πολύ γρήγορα έφτασε να σημαίνει όχι μόνο το μέσο θέρμανσης, αλλά και το σπίτι, και την οικογένεια. Κι επειδή τζάκια, και μάλιστα μεγάλα και επιβλητικά, είχαν κυρίως οι εύποροι, αφού οι παρακατιανοί κυρίως με σόμπες και μαγκάλια βολεύονταν, η λέξη “τζάκι” έφτασε να σημαίνει τις ισχυρές και επιφανείς οικογένειες ενός τόπου. “Είναι από τζάκι”, λέμε για έναν γόνο αρχοντικής οικογένειας, ή, ακόμα σαφέστερα, “από μεγάλο τζάκι”.

Τη σημασία αυτή τη βρίσκουμε ήδη στον Μακρυγιάννη, όπου μάλιστα διατηρείται ο τύπος “οτζάκι”, αλλά πρέπει να είναι παλαιότερη. Γράφει κάπου ο Μακρυγιάννης ότι κάποιος “είχε πάγει στην Κόρθο, να συβιβάσει τα οτζάκια των Νοταράδων, ότι τρώγονταν”, δηλαδή να συμφιλιώσει δυο παρακλάδια της μεγάλης αυτής οικογένειας. Κι αλλού δυσφορεί που “Κι εγώ πρέπει να υπομένω και να θυσιάζω εις τα οτζάκια”, δηλαδή στους άρχοντες. Και πιο χαρακτηριστικά, όταν κινδύνευε να πέσει η Ακρόπολη και οι Νοταράδες πάλι τρώγονταν γιατί ήθελαν κι οι δυο την ίδια γυναίκα, γράφει ο Μακρυγιάννης: “Κι ο καβγάς τους ποιος ήταν; Ήθελαν να πάρουν μια γυναίκα και την θέλαν και οι δυο. Το χωριό καίγεταν και η γριά λαμπροχτενίζεταν. Παντού εις την πατρίδα Τούρκοι, και το κάστρο των Αθηνών, οπού ήταν η ελπίδα της Ελλάδος, κιντύνευε και σαν χάνεταν αυτό, και η πατρίς κακή τύχη είχε -τα οτζάκια καύλωναν”.

Πιο κοντά στην εποχή μας, εξακολουθούσαμε να λέμε “τα τζάκια” τις μεγάλες και ισχυρές επιχειρηματικές οικογένειες, που διεύθυναν, συχνά από το παρασκήνιο, τις τύχες του τόπου, ενώ “νέα τζάκια” ονομάστηκαν, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι νέοι ισχυροί επιχειρηματίες που αναδείχτηκαν κατά την περίοδο της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ μετά το 1981.

Μια παλιά παροιμιώδης έκφραση, που ίσως έχει ξεχαστεί, για κάποιον που διαρκώς μετακινείται και αλλάζει επάγγελμα ή τόπο κατοικίας, είναι “δεν πιάνει το τζάκι του στάχτη” -γιατί, για να πιάσει στάχτη, πρέπει να δουλέψει αρκετόν καιρό. Και “είδε κι έπαθε να πιάσει στάχτη το τζάκι του”, δηλαδή να στεριώσει σ’ έναν τόπο. Υπάρχει και μια άλλη έκφραση όπου το τζάκι συμμετέχει έμμεσα, χωρίς να χρησιμοποιείται η λέξη: πρόκειται για την έκφραση αποπομπής “άδειασέ μου τη γωνιά”. Η γωνιά εδώ δεν είναι άλλη από τις δυο θέσεις, από τη μια κι από την άλλη μεριά του τζακιού, που θεωρούνταν οι πιο τιμητικές και γι’ αυτό εκεί κάθονταν οι γηραιότεροι ή οι μουσαφίρηδες. Όταν ο επισκέπτης γινόταν φορτικός και τον έδιωχναν, τον καλούσαν να φύγει από τη γωνιά, να την αδειάσει.

Το τζάκι το βρίσκουμε και σε πολλά τραγούδια, από το παιδικό χριστουγεννιάτικο “Στη γωνιά μας κόκκινο το αναμμένο τζάκι“, ίσαμε το “Μες στης αγαπης μας το τζάκι” του Καζαντζίδη, περνώντας από το ελαφρό μεταπολεμικό “Κοντά στο τζάκι“, αλλά η δική μου προτίμηση είναι ένα τραγούδι που δεν έχει τη λέξη στον τίτλο του, εννοώ το “Πολύ αργά” του Χιώτη, όπου και οι στίχοι: Στης αγάπης μας το τζάκι, ήρθε άλλος με μεράκι, κι έχει ανάψει τη φωτιά, είναι αργά, πολύ αργά”. Το βρίσκουμε και σε ποιήματα -θα θυμηθώ τον Βάρναλη, που σήμερα είναι η επέτειος του θανάτου του πριν από 39 χρόνια, και απόψε στις 8.15 παρουσιάζεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών το βιβλίο “Γράμματα από το Παρίσι” σε δική μου επιμέλεια, ο οποίος, σε ένα διάσημο ποίημά του παρουσιάζει τους “σαράντα βωδινούς σβέρκους”, ύστερα από ένα πλούσιο γεύμα, να “Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στο τζάκι κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στο μπατζάκι.”.

Το αναμμένο τζάκι, βλέπετε, παλιότερα ήταν ένδειξη πλούτου. Γράφει ο Καζαντζάκης στο “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται”: …δίπλα από τους ανθρώπους που κρυώνουν και πεινούν <…> [είναι] άλλοι που τρων τον αβλέμονα, κι είναι πάντα αναμμένα τα τζάκια τους. Σήμερα, πολλοί το ανάβουν, το τζάκι ή ακόμα περισσότερο τη σόμπα, σαν λύση ανάγκης, που βέβαια δεν είναι ούτε οικολογική ούτε αποδοτική, αλλιώς δεν θα ήταν λύση ανάγκης. Το υπουργείο καλεί να μην ανάβουμε τζάκι “άσκοπα”, αλλά τι σημαίνει, άραγε, “άσκοπα”; Όταν απλώς κρυώνει κάποιος, θεωρείται σκόπιμη η χρήση ή πρέπει να ξεπαγιάσει για να δικαιολογείται το άναμμα; Και πρέπει τάχα να νιώθει ενοχές όποιος ανάβει τζάκι όχι όπως ο μεγαλοαστός για διασκέδαση (ενώ δίπλα δουλεύει το καλοριφέρ στο φουλ) αλλά από ανάγκη, για να ζεσταθεί; Και δεν θα ήταν πιο αποτελεσματικό (αλλά και προσοδοφόρο για τον δημόσιο κορβανά) να ακυρωθεί η ανόητη απόφαση για τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, να μπορέσει περισσότερος κόσμος να αγοράσει πετρέλαιο;

Εκτός κι αν το επόμενο βήμα θα ήταν, για λόγους οικολογικούς φυσικά, να επιβληθεί και φόρος στα αναμμένα τζάκια, κάτι που μπορεί να λανσαριστεί και ως επιστροφή στα δοξασμένα χρόνια της βυζαντινής αυτοκρατορίας, όταν υπήρχε “το καπνικόν”, ο φόρος στις καμινάδες, δηλαδή στα νοικοκυριά, τὸ εἰς τὸ βασιλικὸν ταμιεῖον εἰσαγόμενον δημόσιον τέλος, ὃ καπνικὸν καλεῖν εἰώθασιν, που το μάζευαν οι καπνικάριοι, ιδιώτες στους οποίους το κράτος εκχωρούσε το δικαίωμα συλλογής του φόρου, που κάποιος από αυτούς θα έχτισε και την Καπνικαρέα. Τότε θα σβήσουν τα τζάκια και οι φτωχοί θα ξεπαγιάζουν στο εξής άοσμα, χωρίς να ενοχλούν και τους υπόλοιπους, που δεν φταίνε τίποτα.

sarantakos.wordpress.com

«Πόθεν έσχες» για το χρέος

Του Πιτσιρίκου

Τα πόθεν έσχες των βουλευτών προκαλούν ατελείωτες συζητήσεις. Το διαμέρισμα που αγόρασε ο Νότης Μηταράκης στο Λονδίνο, το ένα εκατομμύριο ευρώ ως αποζημίωση συνταξιοδότησης του Δημήτρη Τσουκαλά, βουλευτές που έχουν 100 ακίνητα και άλλα πολλά.  

Προσωπικά διασκεδάζω πάρα πολύ, όταν βλέπω εκατομμυριούχους δημοσιογράφους να μαλώνουν εκατομμυριούχους βουλευτές.

(Με την ευκαιρία, μου αρέσει επίσης πολύ που είναι κάτι άνεργοι ή απολυμένοι και πάνε στο κανάλι του Βαρδινογιάννη και λένε τα παράπονά τους σε κάτι φτωχαδάκια όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Ανεκτίμητο)

Χτες, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εμετικά ρεμάλια της ελληνικής δημοσιογραφίας έβαζε άγριο χέρι σε βουλευτή για τις καταθέσεις του.

Αν δεν ήξερα ποιος είναι και πώς έχει γίνει ζάπλουτος, θα νόμιζα πως είναι ο ηθικότερος δημοσιογράφος που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη.

Το πόθεν έσχες των βουλευτών είναι μόνο «έσχες» και καθόλου «πόθεν».

Επίσης, ας είμαστε σοβαροί, όλοι ξέρουμε πως υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να κρύψει ένας άνθρωπος –αν το επιθυμεί- την πραγματική του περιουσία και τα μαύρα χρήματα. Δεν είναι όλα στο πόθεν έσχες.

Μη φοβάσαι αυτόν που τα δηλώνει, όσα πολλά κι αν είναι. Τουλάχιστον, αυτός τα δηλώνει. Οι άλλοι είναι το πρόβλημα.

Μπορείς να συζητάς για ημέρες για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να φτάσεις τελικά στο συμπέρασμα πως «όλοι οι βουλευτές είναι αλήτες, όλοι οι βουλευτές είναι πουλημένοι, όλοι οι βουλευτές είναι ζάπλουτοι, όλοι οι βουλευτές άλλα υποστηρίζουν ως πολιτικές απόψεις και άλλα κάνουν στην προσωπική τους ζωή» και πάει λέγοντας.

Μου φαίνεται εντελώς γελοίο να έχει χρεοκοπήσει η Ελλάδα και να συζητάμε για το πόθεν έσχες των βουλευτών.

Σκασίλα μου για τους βουλευτές. Εγώ θέλω να μάθω το «πόθεν έσχες» του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Οι Έλληνες πληρώνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος χωρίς να ξέρουν τι χρωστάνε, σε ποιον το χρωστάνε και, κυρίως, πώς δημιουργήθηκε αυτό το τεράστιο χρέος.

Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, δεν έχουμε μάθει ακόμα πώς δημιουργήθηκε το ελληνικό χρέος, αφού δεν δημιουργήθηκε ποτέ η επιτροπή λογιστικού ελέγχου για το ελληνικό δημόσιο χρέος.

Πληρώνουμε έναν «λογαριασμό» που δεν έχουμε δει και μπορεί να μην είναι δικός μας.

Πρέπει να ζητάμε αποδείξεις από τους ψιλικατζήδες και τους ταβερνιάρηδες, πρέπει να μαθαίνουμε το πόθεν έσχες των βουλευτών, αλλά δεν πρέπει να δούμε την απόδειξη για το ελληνικό δημόσιο χρέος.

Οπότε, πόθεν έσχες για το ελληνικό δημόσιο χρέος.

Τώρα.

Κι αν γίνει αυτό, θα βρεθούν όλα τα ονόματα όλων των βουλευτών και υπουργών που έβαλαν το χέρι στο μέλι και βούλιαξαν την χώρα -μαζί με τους Έλληνες ολιγάρχες-, οπότε θα μάθουμε και το πραγματικό τους πόθεν έσχες.

Pitsirikos.net

Χατζηδάκης: Στη Βουλή η ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς

Εντός της εβδομάδας κατατίθεται στη Βουλή η ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς, όπως ανακοίνωσε την Τρίτη ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης στη Δημόσια Τηλεόραση. Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει καταλήξει σε συμφωνία με την τρόικα για το θέμα των πλειστηριασμών. Παράλληλα, πληροφορίες κάνουν λόγο ακόμη και για μονομερή ρύθμιση, αλλά χωρίς σύγκρουση με την τρόικα, καθώς η κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει την πρακτική της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση για την προστασία της πρώτης κατοικίας αντικειμενικής αξίας έως 180.000-200.000 ευρώ, εφόσον ο δανειολήπτης έχει εισόδημα μέχρι 25.000 ευρώ ετησίως και όχι άλλη περιουσία που να του επιτρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στην τράπεζα/

Όπως ανέφερε ο υπουργός, στη ρύθμιση θα υπάρχουν τρία κριτήρια, η περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη, το εισόδημά του και μία μίνιμουμ καταβολή της οφειλής.

«Στόχος, να ξαναζωντανέψει η σχέση δανειολήπτη – τράπεζας», σημέιωσε ο υπουργός Ανάπτυξης. Πρόσθεσε, ότι η διαφωνία του με την τρόικα έχει να κάνει με το ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών είχαν μια πιο αυστηρή προσέγγιση σε σχέση με τα κριτήρια απελευθέρωσης των πλειστηριασμών.

Τη Δευτέρα, μετά τη συνάντηση του υπ. Ανάπτυξης, Κώστα Χατζηδάκη, με τους επικεφαλής των δανειστών, ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Ανάπτυξης μίλησε για περαιτέρω προσέγγιση με τους δανειστές στο θέμα των πλειστηριασμών. «Δεν μπορώ να πω ότι έχουμε συμφωνία, αλλά έχουν περιοριστεί σε σημαντικό βαθμό οι διαφορές που υπήρχαν» δήλωσε.

«Στόχος μας είναι μία συμφωνία με την τρόικα. Αν όχι συμφωνία, πάντως όχι διαφωνία» πρόσθεσε. Φέρεται δε, να σημείωσε ότι αν μέχρι το τέλος της εβδομάδας δεν έχει στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς, θα ακολουθηθεί η πρακτική της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου – «κάτι το οποίο δεν επιδιώκεται», όπως πρόσθεσε.

Ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών απέκλεισε να συζητηθεί το ζήτημα των πλειστηριασμών στο Eurogroup. Επιπλέον ανακοίνωσε ότι προβλέπεται να δοθούν ισοδύναμα διαρθρωτικά μέτρα και για το ΦΠΑ στην εστίαση.

Ρήγας: Διαφωνία ΠΑΣΟΚ στα εισοδηματικά κριτήρια

Τη διαφωνία του ΠΑΣΟΚ στα εισοδηματικά κριτήρια και τα όρια αντικειμενικών αξιών ακινήτων που προστατεύονται από την μεταβατική διάταξη για τους πλειστηριασμούς, τα οποία είδαν το φως της δημοσίοτητας, εξέφρασε ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Παναγιώτης Ρήγας, μιλώντας το πρωί της Τρίτης στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA.

«Δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε ως ΠΑΣΟΚ συμφωνήσει σε καμία περίπτωση σε αυτά τα νούμερα, εμείς επιμένουμε στο μάξιμουμ της προστασίας των μικρών και μεσαίων δανειοληπτών. Επομένως αυτά τα νούμερα που ακούγονται δεν είναι τα τελικά και δεν έχουμε δώσει την συγκατάθεσή μας σε αυτά τα νούμερα», τόνισε ο Π. Ρήγας.

«Εμείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να είναι η προστασία πιο υψηλά και βεβαίως και το εισόδημα του δανειολήπτη θα πρέπει να είναι πιο ψηλά από αυτό που έχει βγει στο φως της δημοσιότητας», πρόσθεσε. Υπογράμμισε επίσης ότι η πρόθεση του ΠΑΣΟΚ είναι να προστίθεται και για κάθε παιδί. «Οπως και να γίνει η θέση μας η αρχική ισχύει και θα έλεγα ότι η προστασία του αδύναμου δανειολήπτη θα είναι εξασφαλισμένη, αυτό ως αρχή», είπε.

Τέλος, σημείωσε ότι «το ποσό κατά την άποψή μας πρέπει να είναι της τάξης των 180.000 - 200.000 και το εισόδημα θα πρέπει με την πρόσθεση και των παιδιών να φθάνει τις 30.000».

http://tvxs.gr/

Καταρρέουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις - 2500 έκλεισαν το 2013

Κατά 7.747 μειώθηκαν οι επιχειρήσεις στα μητρώα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας από το 2009 ως το 2012, η έρευνα του οποίου αναδεικνύει τη ραγδαία συρρίκνωση των μικρομεσαίων βιοτεχνικών επιχειρήσεων. Ως το τέλος του 2013, μάλιστα αναμένεται να χαθούν 2.500 μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με το 2012, δηλαδή το 6% του δυναμικού του Επιμελητηρίου. «Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ασφυκτιούν λόγω της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά, αλλά και της συνεχούς επιβολής δυσβάστακτων φορολογικών βαρών», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Παύλος Ραβάνης.

Για το 2014, δε, το 41% των ερωτηθέντων επιχειρηματιών θεωρεί πολύ πιθανό το ενδεχόμενο να μην καταφέρει να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του με αποτέλεσμα να κλείσει. 

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη από την αρμόδια υπηρεσία του Επιμελητηρίου σε αντιπροσωπευτικό αριθμό επιχειρήσεων εγγραμμένων στα μητρώα του.

Το 66% των επιχειρηματιών έχουν επηρεαστεί από την κρίση με δραστική μείωση του τζίρου τους και σημαντική έλλειψη ρευστότητας λόγω της μεγάλης καθυστέρησης εξόφλησης των οφειλών από τους πελάτες τους, αλλά και της παντελούς έλλειψης χρηματοδότησης από τις τράπεζες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας.

Η πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ύπαρξη της επιχείρησης τους αναμένεται να προχωρήσουν το προσεχές διάστημα σε μείωση των γενικών εξόδων. Κάποιοι ενδέχεται να αναπροσαρμόσουν τη δραστηριότητα τους σε νέες αγορές ενώ ως τρίτη αναγκαστική επιλογή εμφανίζεται η μείωση του προσωπικού.

Απαισιόδοξοι είναι οι περισσότεροι για το μέλλον. Μόλις το 9% των ερωτηθέντων διακρίνει κάποια βελτίωση ενώ το 57% θεωρεί ότι η κατάσταση στην αγορά θα επιδεινωθεί με μεγαλύτερες απώλειες για τους επιχειρηματίες, αλλά και τους εργαζόμενους.     

«Είναι απαραίτητο η κυβέρνηση, έστω και καθυστερημένα, να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ασφυκτιούν λόγω της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά, αλλά και της συνεχούς επιβολής δυσβάστακτων φορολογικών βαρών. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η βάση της Ελληνικής οικονομίας, εφόσον στηριχθούν είναι προφανές ότι θα είναι σε θέση να αποτελέσουν την ατμομηχανή για την ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας», τονίζει ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας Παύλος Ραβάνης.

http://tvxs.gr/

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Πρόεδρος ΤΑΙΠΕΔ: "Πλήρης αποτυχία της κυβέρνησης"

Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Κ. Μανιατόπουλος ομολογεί πώς η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς στο πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων, λέγοντας πως έχει κατεβάσει δύο φορές τον πήχη των προβλεπόμενων εσόδων.

Χαρακτηρίζει μεγάλο «χτύπημα» τη μη αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ μετά την παρέμβαση της Κομισιόν προς την ελληνική κυβέρνηση βέβαια και όχι λόγω της απόσυρσης του Ρωσικού ενδιαφέροντος όπως λέει ο κ. Μανιατόπουλος.

Μιλώντας στο Reuters, προσπαθεί να ακουμπήσει τη θετική πλευρά των πραγμάτων, σε ότι αφορά στις αποκρατικοποιήσεις. Λέει συγκεκριμένα: «Πιστεύω ότι ο στόχος των 1,3 δισ. είναι εφικτός. Αλλά είτε 1,3 εκατ., είτε 1.2 εκατ., το σημαντικό είναι ότι έχουμε ολοκληρώσει κάποιες συμφωνίες και μέρος των χρημάτων θα εξαργυρωθεί το επόμενο έτος».

Ο κ. Μανιατόπουλος είναι ο τέταρτος προϊστάμενος της υπηρεσίας μέσα σε δύο χρόνια και έχει υπάρξει γενικός διευθυντής της Επιτροπής της ΕΕ για την ενέργεια. Τοποθετήθηκε για τον ίδιο λόγο με τους προκατόχους του. Να προχωρήσει με βήμα ταχύ τις αποκρατικοποιήσεις. Η Ελλάδα, όπως αναφέρει το Reuters, στοχεύει σε 24 δισ. ευρώ μέχρι το 2020, για να μειώσει το χρέος της που υπερβαίνει φέτος το 175% του ΑΕΠ.

Από τη μια πλευρά το deal με τον ΟΠΑΠ προχώρησε, αλλά εκείνο με την ΔΕΠΑ έμεινε εκκρεμές λόγω της υπαναχώρησης των Ρώσων της Gazprom. Η αλήθεια είναι όμως πώς η Ρωσία απέσυρε το ενδιαφέρον την μετά την παρέμβαση της Κομισιόν κατά του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού.

Ο κ. Μανιατόπουλος εξηγεί: «Το κλίμα είναι δυσμενές. Η Ρωσία έχει δηλώσει πως θα ενδιαφερόταν για κάθε νέα προσφορά. Μένει να το δούμε. Ωστόσο με έναν μόνο υποψήφιο, δύσκολα μπορείς να κάνεις διαγωνισμό».

Οι μεγάλες επενδύσεις που δεν ήρθαν, ήταν μια αποτυχία της Ελλάδας που έφερε πονοκέφαλο στην κυβέρνηση και στους δανειστές και έβαλε σε κίνδυνο το πρόγραμμα διάσωσης σε κίνδυνοι. Ο κ. Μανιατόπουλος αναφέρεται στη γραφειοκρατική δομή, στην κακή ψυχολογία των επενδυτών και στις εγγενείς καθυστερήσεις του συστήματος, που δυσκολεύουν το έργο των αποκρατικοποιήσεων. Γι' αυτό και παραδέχεται «κάποιες επενδύσεις θα προχωρήσουν γρήγορα και κάποιες άλλες πιο αργά. Πρέπει να είμαστε ευέλικτοι, για να πιάσουμε το στόχο».

Το παλιό αεροδρόμιο στο Ελληνικό, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και το deal με την ROSCO, είναι τρεις περιπτώσεις που δίνουν θετικό πρόσημο για το μέλλον. Μάλιστα ο κ. Μανιατόπουλος συμπληρώνει πως η Ελλάδα κατέχει ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο ακινήτων τα οποία πρέπει να τα εκμεταλλευτεί με κάποιο τρόπο. «Οταν οι συνθήκες ωριμάσουν -το βλέπω για το 2014 με 2015- θα μπορούν αυτά τα ακίνητα να δώσουν μεγάλη ώθηση στα έσοδα».




http://www.triklopodia.gr/

Αδέρφια μου Έλληνες

Κρατήστε στην καρδιά σας την ελπίδα! Μη χάνεται το κουράγιο σας , μην απελπίζεστε! Όσο κι αν προσπαθούν, δε θα μας χωρίσουν σε «στρατόπεδα»! Έχουμε ήδη κερδίσει την ενότητά μας και μένει τώρα να πάρουμε και τον τόπο στα χέρια μας! Όσο κι αν παρουσιάσουν «εναλλακτικές», κι αν 
μακιγιάρουνε το σύστημα της απάτης και της συναλλαγής, αυτό καταρρέει και αποσυντίθεται, γιατί είναι αδύνατο να απαντήσει στις ανάγκες μας! Αυτή είναι μια δεύτερη μεγάλη νίκη, προανάκρουσμα των όσων θα ακολουθήσουν! Η ανατροπή τους μένει να επιβεβαιωθεί από εμάς στην πράξη, κι αυτό είναι θέμα χρόνου κι ευθύνη του καθενός μας να γίνει πράξη! Η κάθαρση ήδη γίνεται και μέσα μας! Εύκολα πια ξεχωρίζουμε τον τυχοδιώκτη από τον αληθινό πατριώτη!

Ήδη γλιτώνουμε από την αυταπάτη ότι κάποιοι άλλοι στο όνομά μας θα μας «σώσουν»! Λευτερωνόμαστε από τη «λογική» της ανάθεσης, χειραφετούμαστε και κατανοούμε ότι θα σωθούμε μόνοι μας! Ο δρόμος της επανάστασης είναι μπροστά και ήδη ανοιχτός. Κανείς δεν περισσεύει και κανείς δε μπορεί ανεύθυνα πια να σταθεί στη νέα λαίλαπα που έρχεται!

Το χρέος ,δημόσιο ή ιδιωτικό, εκφράζει σχέσεις υποτέλειας, εκμετάλλευσης, ισχύος. Μέσα από αυτό το παράνομο και καταχρηστικό χρέος και με την τρομοκρατία κλέβουν την αξιοπρέπεια και τη δύναμή μας. Τους πήραμε χαμπάρι! Όταν θα πάρουμε πίσω τη χώρα στα δικά μας χέρια και κατακτήσουμε και πάλι την εθνική μας κυριαρχία, θα το διαγράψουμε μονομερώς –σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο-και θα σβήσουμε τα ιδιωτικά χρέη παίρνοντας τις τράπεζες-με πρώτη την Ελλάδος-στα χέρια μας και με τη νομισματική κυριαρχία, που θα θέτει ως απαγορευτικό όρο το δανεισμό και την υποτέλεια, μέσα κι από το νέο Σύνταγμα που όλοι μαζί θα συνδιαμορφώσουμε!

Όλα σε εμάς ανήκουν και μας τα κλέψανε! Καιρός να τα διεκδικήσουμε ,με δίκιο και τιμή, γιατί είναι ο δικός μας κόπος και το αίμα τόσων αδικοχαμένων αδερφών μας –κι όχι μόνο. Φτάνει μέσα μας να βρούμε τη δύναμη που μας πρέπει σαν άνθρωποι, σαν Έλληνες! Κανείς δε θα μας σώσει, γιατί απλούστατα το παιχνίδι είναι στημένο και ελεγχόμενο χρόνια τώρα! Όλοι οι πρόθυμοι «σωτήρες» που κινούνται στη λογική του διαχωρισμού, του «δήθεν» και του «φαίνεσθαι» τελείωσαν! Κανένας νουνεχής δεν τους ακούει !Η ίδια η πραγματικότητα τους διαψεύδει! Κι όλοι το ξέρουμε πια πως ή όλα ή τίποτα είναι το δίλημμα…

Δώσαμε αξία και δύναμη σε ανθρωπάρια ιταμά χωρίς αρχές κι αξίες, ακούγοντας λόγια και μη βλέποντας τα έργα τους! Τι σχέση είχαν όλα αυτά τα ανθρωποειδή του βολέματος με εμάς; Τώρα που αυτοί καταρρέουν θα καταρρεύσουμε κι εμείς μαζί τους, πετώντας τη ζωή και τα παιδιά μας στο θυσιαστήριο των δικών τους «αγορών» και στο κολαστήριο του ευρώ και της Ε.Ε; Πόσο ακόμα θα πληρώσουμε για λάθη ή παραλείψεις μας;

Όσο κι αν γελαστήκαμε ,όσο κι αν πληγωθήκαμε, θα βρούμε τη δύναμή μας και θα τη δώσουμε εμείς τη μάχη, ακυρώνοντας στην πράξη τις παράνομες δεσμεύσεις τους, τις άνομες και στυγνές τους αποφάσεις. Μείνανε όλοι στο τσίρκο της Βολής, νομιμοποιώντας τους παράνομους και δολοφονικούς «αρχιερείς» του ολέθρου! Όλοι είναι ένοχοι και συνένοχοι! Εμείς θα βγούμε στο δρόμο του αγώνα στηρίζοντας ο ένας τον άλλον κι αντλώντας δύναμη από τα δίκαιά μας, από την ανάγκη μας να υπάρχουμε επιτέλους ελεύθεροι ως αφεντικά στον τόπο μας και ως άνθρωποι!

Η χώρα θα αναγεννηθεί από τον ενωμένο κι αποφασισμένο λαό της και θα ευημερήσει, φτάνει να βρούμε τη δύναμη και το «φως» μέσα μας, για να τη διεκδικήσουμε! Τελειώνουμε σιγά-σιγά με τον κακό μας εαυτό, που «κληρονομήσαμε» από το σύστημα της ντροπής και της φρίκης, που μας θέλει διαιρεμένους κι αδύναμους, φιλοτομαριστές, ευτελείς και μικρούς… Τώρα που μέσα μας «ψηλώνουμε» θα τη βρούμε την άκρη, και θα γίνουμε όλοι μαζί η πυρκαγιά που θα τους κάψει!

Ένα μέλος του Ενιαίου Παλλαικού Μετώπου(Ε.ΠΑ.Μ)


















http://www.triklopodia.gr/

Φτωχοί εκτός σχεδίου

 Της Μαριάννας Τζιαντζή   Κάποτε οι πόλεις ήταν ζωσμένες από τις εκτός σχεδίου συνοικίες, όπου έφτανε το λεωφορείο (το Νέο Τέρμα), αλλά συχνά δεν έφτανε η άσφαλτος ή η αποχέτευση. Με τα χρόνια, η εκτός και η εντός σχεδίου πόλη ενώθηκαν, τα αυθαίρετα νομιμοποιήθηκαν, όμως σήμερα νέα σύνορα χαράζονται, ύπουλα και αόρατα.

Η φτώχεια δεν είναι ντροπή, ντροπή όμως είναι ο μισθός που καταντά χαρτζιλίκι, ντροπή είναι η αντικατάσταση του κράτους πρόνοιας από τη φιλανθρωπία.... Η μοντέρνα φτώχεια εξαπλώνεται σαν αμοιβάδα, χτυπά υπόγεια και ρετιρέ, συνθλίβει και τους «κανονικούς» εργαζόμενους. 

Υπάρχουν οι φτωχοί με τη βούλα, οι δηλωμένοι στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων: είναι αυτοί που τρέφονται από τα συσσίτια, που υπάγονται στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ. Πρόκειται για τις «ευάλωτες» ή «ευπαθείς» ομάδες», τις οποίες πρέπει «να στηρίξουμε εμείς οι υπόλοιποι», όπως είπε ένας υπουργός. Έτσι, ο πληθυσμός χωρίζεται σε ευπαθείς και σε ανθεκτικούς, ενώ στην κατηγορία των ανθεκτικών φαίνεται εκείνοι που, όπως στα χρόνια της Κατοχής, δεν τους μάζεψε κοκαλωμένους από το κρύο το κάρο του δήμου.

Πληθαίνουν οι αδήλωτοι, οι αχαρτογράφητοι φτωχοί: εκείνοι που με τον πετσοκομμένο μισθό ή τη σύνταξη συντηρούν μάνα, πατέρα, άνεργα αδέλφια και παιδιά. Που δε δικαιούνται επίδομα ανεργίας ή θέρμανσης, που δεν ικανοποιούν τα κριτήρια της απόλυτης εξαθλίωσης αλλά προς τα κει πορεύονται. Που έχουν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες ή που αγόρασαν με δάνειο ένα σπίτι για να γλιτώσουν από το νοίκι ή που κληρονόμησαν ένα ανοίκιαστο διαμέρισμα. Που θεωρούνται ελεύθεροι επαγγελματίες και ας μη σταυρώνουν πελάτη. Όλοι αυτοί, οι εκτός σχεδίου φτωχοί, πρέπει να νιώθουν ενοχή επειδή ψωνίζουν από το σούπερ μάρκετ και όχι από το κοινωνικό παντοπωλείο, που τρώνε στο σπίτι τους και όχι στα συσσίτια, επειδή κοιμούνται κάτω από νοικιασμένη ή ιδιόκτητη στέγη, έστω και υποθηκευμένη.

Το θέμα δεν είναι να ενταχθούν περισσότεροι στην κατηγορία των ευπαθών, αλλά να βρει η εργασία την αξιοπρέπειά της, να ζουν οι άνθρωποι από το μισθό ή τη σύνταξή τους χωρίς να περιμένουν τη δημόσια ή την ιδιωτική ελεημοσύνη ή να περιμένουν τις επόμενες εκλογές για να μη γίνουν ευπαθείς.                

(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 15.12.13

Πηγή:tziantzi.gr

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΟ ! Βροχή εκατομμυρίων από Στουρνάρα στα... κρυφά !

Βροχή εκατομμυρίων μοιράζουν οι αποφάσεις που υπογράφει ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας στους «μυστικούς κωδικούς» για τον Προϋπολογισμό του 2014, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατία». Μέχρι την εποχή που έγινε υπουργός ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, το 
2009, οι κωδικοί αυτοί παρουσιάζονταν στα χοντρά βιβλία που συνόδευαν τον Προϋπολογισμό.

Στη συνέχεια όμως, υπό το κράτος της διαφάνειας που ήθελε να διασφαλίσει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και με το Μνημόνιο επί θύραις, οι κωδικοί αυτοί έπαψαν να δημοσιεύονται.

Κάποιοι εξ αυτών βγάζουν κυριολεκτικά μάτι και μάλιστα στη σημερινή δύσκολη εποχή, που η κοινωνία δέχεται απανωτά φορολογικά γιουρούσια από τους εντεταλμένους του Μνημονίου.

Ετσι, για «προμήθεια χαρτιού, γραφικών ειδών και λοιπών συναφών υλικών» στο υπουργείο Οικονομικών θα πληρώσουν 4.012.770 ευρώ. Οσα δηλαδή χρειάζονταν για την επανασύνδεση του ρεύματος των νοικοκυριών που παγώνουν λόγω της οικονομικής ανέχειας που έχουν φέρει τα Μνημόνια.

Και επειδή «λεφτά υπάρχουν», αλλά όχι για όλους, θα δοθεί για ταχυδρομικά έξοδα το 2014 ένα ποσό της τάξης των 37.000.000 ευρώ. Το επόμενο έτος, ως γνωστόν, είναι χρονιά εκλογών και εκτός των δαπανών για τις ταχυδρομικές αποστολές το υπουργείο Οικονομικών «χορηγεί» δημάρχους και προέδρους κοινοτήτων με ένα ποσό της τάξης των 44.414.000 ευρώ.

Το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει επίσης κονδύλι 200.000 ευρώ προκειμένου να δοθεί ως αμοιβή σε αντιρρησίες συνείδησης που εκπληρώνουν εναλλακτική πολιτική κοινωνική υπηρεσία.

Την ίδια στιγμή που δίνουν για τους φυγόστρατους 200.000 ευρώ, οι μαθητές της Νάουσας παγώνουν, καθώς το κράτος δεν μπορεί να δώσει 400.000 ευρώ που χρειάζονται για να αγοραστεί πετρέλαιο για τα σχολεία. Το κενό εκμεταλλεύτηκε ο κερδοσκόπος φιλοσκοπιανός Τζορτζ Σόρος, που εμφανίστηκε σαν σωτήρας στην πόλη για να προσφέρει εννέα τόνους πετρελαίου (έναντι των 400 που χρειάζονται), τους οποίους, προς τιμήν τους, δεν δέχθηκαν οι κάτοικοι της πόλης, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του δημάρχου να γίνει αποδεκτή η προσφορά του «φιλάνθρωπου» κερδοσκόπου.

Στη φοβερή και «ανεξάρτητη» ΕΛ.ΣΤΑΤ. του Ανδρέα Γεωργίου, που παραποίησε τα στοιχεία και πήγε το έλλειμμα του 2009 στο 15% για να πλήξει την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, θα δοθεί ως επιχορήγηση το 2014 ένα ποσό της τάξης των 10.808.000 ευρώ. Το ποσό αυτό, για να μην υπάρξει παρεξήγηση, είναι ανεξάρτητο από το κονδύλι μισθοδοσίας της ΕΛ.ΣΤΑΤ., το οποίο ανέρχεται για το επόμενο έτος στα 27.167.000 ευρώ.

Το υπουργείο Οικονομικών δίνει επίσης 1.847.789 ευρώ στους εφοριακούς ως επίδομα ταχύτερης και αποτελεσματικότερης διεκπεραίωσης φορολογικών υποθέσεων. Ο Χάρης Θεοχάρης παλεύει να δημιουργήσει το δικό του ΣΔΟΕ, σε μια προσπάθεια να ελέγξει του μηχανισμούς του υπουργείου Οικονομικών. Ο προαναφερόμενος, που αποτελεί επιλογή του Γιάννη Στουρνάρα, είπε πρόσφατα ότι ο φόρος για τα ακίνητα είναι «αριστερός» και δίκαιος.

Το υπουργείο Οικονομικών θα πληρώσει 3.350.000 ευρώ για ενοίκια, την ώρα που το Ελληνικό Δημόσιο έχει εκατοντάδες εγκαταλειμμένα ακίνητα, τα οποία μπορούν άνετα να καλύψουν τις ανάγκες των κεντρικών υπηρεσιών του υπουργείου. Δηλαδή, ενώ θα μπορούν να εξοικονομηθούν τα χρήματα αυτά, η πολιτική ηγεσία επιμένει να μισθώνει τα κεντρικά κτίρια στην πλατεία Συντάγματος και να δαπανά 3.500.000 ευρώ (!), χρήματα τα οποία θα μπορούσαν να διατεθούν για να ενισχυθούν ευπαθείς κοινωνικές ομάδες ή να γίνουν ηπιότερα κάποια χαράτσια.

dimokratianews