Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2013

ΣΟΚ - Η εφορία "εισέπραξε" το δώρο από τους λογαριασμούς τους

Την ίδια ημέρα που έγινε η κατάθεση του δώρου Χριστουγέννων σε χιλιάδες φορολογούμενους, το δημόσιο πρόλαβε και το εξαφάνισε!


Μποναμάς στις εφορίες το Δώρο. - Οι τράπεζες θεωρούν ότι το Δώρο Χριστουγέννων δεν περιλαμβάνεται στα ακατάσχετα ποσά


Ούτε το Δώρο των Χριστουγέννων δεν εξαίρεσε από τις κατασχέσεις το υπουργείο Οικονομικών, με αποτέλεσμα χιλιάδες φορολογούμενοι, όταν πήγαν να κάνουν ανάληψη από τον τραπεζικό τους λογαριασμό, είδαν ότι ως διά μαγείας το Δώρο είχε εξαφανιστεί, καθώς η Εφορία πρόλαβε να το «εισπράξει» πριν από αυτούς.

Τους έμειναν τα φραγκοδίφραγκα του μποναμά Τους έμειναν τα φραγκοδίφραγκα του μποναμά Σύμφωνα με καταγγελίες οφειλετών του Δημοσίου, το κόλπο των τραπεζών, που είχε αποκαλύψει η «Κ.Ε.» στις 20 Οκτωβρίου, να προχωρούν σε κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, μέχρι και του επιδόματος για το πετρέλαιο θέρμανσης, 24 ώρες μετά την κατάθεση, αυτή τη φορά εφαρμόστηκε και στο χριστουγεννιάτικο Δώρο -και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις την ίδια μέρα που έγινε η κατάθεση στο λογαριασμό του εργαζομένου.

Αν και ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων προβλέπει ρητώς ότι «δεν επιτρέπεται η κατάσχεση μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων που καταβάλλονται περιοδικά, εφ' όσον το ποσό αυτών μηνιαίως είναι μικρότερο των χιλίων (1.000) ευρώ, στις περιπτώσεις δε που υπερβαίνει το ποσό αυτό επιτρέπεται η κατάσχεση επί του ενός τετάρτου (25%) αυτών, το εναπομένον όμως ποσό δεν μπορεί να είναι κατώτερο των χιλίων (1.000) ευρώ», δεν αναφέρει πουθενά τι γίνεται με τα Δώρα.

Το κενό που αφήνει ο νόμος το εκμεταλλεύονται στο έπακρον οι εφορίες και οι τράπεζες, προχωρώντας πλέον στην κατάσχεση και του Δώρου, ερμηνεύοντας κατά το δοκούν τη διάταξη του υπουργείου Οικονομικών.

Συγκεκριμένα, οι τράπεζες θεωρούν ότι το Δώρο δεν περιλαμβάνεται στα ακατάσχετα ποσά και ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα, όταν ξεκίνησαν διάφορες επιχειρήσεις να καταβάλλουν το Δώρο, οι τράπεζες έβαλαν χέρι στους λογαριασμούς των οφειλετών του Δημοσίου.

Οπως έχει αποκαλύψει η «Κ.Ε.», οι τράπεζες ερμηνεύουν κατά το δοκούν τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, καθώς θεωρούν ότι με την παρέλευση 24 ωρών από την κατάθεση του μισθού της σύνταξης ή του επιδόματος εάν αυτά δεν εκταμιευθούν, το συγκεκριμένο ποσό θεωρείται απλή τραπεζική κατάθεση και ως εκ τούτου παύει να προστατεύεται από το ακατάσχετο.

Εφοριακοί αναφέρουν ότι σύμφωνα με τη διαδικασία που ακολουθείται, οι υπηρεσίες στέλνουν αίτημα στις τράπεζες για κατασχέσεις από λογαριασμούς φορολογουμένων, οι οποίοι έχουν οφειλές προς το Δημόσιο. Ωστόσο, όπως προσθέτουν, οι ΔΟΥ δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τι είδους καταθέσεις έχει ο φορολογούμενος στην τράπεζα. Οπως λένε, οι τράπεζες είναι επιφορτισμένες με την υποχρέωση να ελέγξουν το είδος του λογαριασμού και την πηγή του ποσού που έχει κατατεθεί.

Ωστόσο, όπως είναι προφανές, το υπουργείο Οικονομικών, αν και γνωρίζει την κομπίνα των τραπεζών, δεν έχει κάνει καμία ενέργεια για να σταματήσει αυτή την αυθαίρετη πρακτική των τραπεζών, καθώς έτσι καταφέρνει να γεμίσει τα ταμεία του Δημοσίου, μέσω των «τυφλών» τραπεζικών κατασχέσεων.

Η διαιώνιση όμως αυτής της «παρεξήγησης» έχει αφήσει ανεξέλεγκτες τις τράπεζες να ορίζουν από μόνες τους ποια ποσά θεωρούνται καταθέσεις και ποια όχι. Συγκεκριμένα, αν και οι τράπεζες οφείλουν να ελέγχουν από πού προέρχονται τα ποσά που υπάρχουν στον τραπεζικό λογαριασμό, πριν προχωρήσουν σε κατασχέσεις που τους έχει ζητήσει η Εφορία, ακολουθούν διαφορετική πρακτική.

Και στις συντάξεις


Απροστάτευτοι νιώθουν τον τελευταίο καιρό και χιλιάδες συνταξιούχοι, οι οποίοι έχουν βάλει στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, όπου κατατίθεται η σύνταξη, συνδικαιούχους τα παιδιά τους. Ηδη έχουν αυξηθεί τα κρούσματα κατασχέσεων από τέτοιους λογαριασμούς, για οφειλές προς το Δημόσιο, που έχει το παιδί και όχι ο γονέας.

Ηδη η κυβέρνηση ετοιμάζει νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα αυξάνει το ακατάσχετο αλλά και την περίοδο προστασίας του λογαριασμού με μισθούς και συντάξεις. Οι φορολογούμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι απαγορεύεται να κατασχεθούν τα επιδόματα ανεργίας και τα πάσης φύσης βοηθήματα, όποιο και αν είναι το ύψος τους. Σε αντίθετη περίπτωση, οι καταθέτες πρέπει αρχικά να απευθυνθούν στις τράπεζες με το εκκαθαριστικό του μισθού, της σύνταξης ή του επιδόματος, ώστε να αποδείξουν ότι τα χρήματα κατασχέθηκαν παράνομα και να απαιτήσουν επιστροφή των χρημάτων τους.



Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΛΩΣΣΑ - για την Ελευθεροτυπία


 

Νεκρόφιλη κυβέρνηση, του Δήμου Χλωπτσιούδη

Το 2013 οδεύει προς το τέλος του. Και ο απολογισμός ακόμη μία φορά είναι τραγικότερος από εκείνον της προηγούμενης χρονιάς. Τραγικός για την κοινωνική καταστροφή που έφτασε πλέον να λογίζεται ως ανθρωπιστική κρίση, τραγικός και για την πολιτική σκηνή με μια κυβέρνηση να αδιαφορεί για τα προβλήματα και όταν αποφασίζει να ενεργήσει να είναι εκτός χρόνου και μόνο για επικοινωνιακούς λόγους. Γιατί τελικά αν κάτι ξεχώρισε αυτή τη χρονιά είναι το πώς σέρνονταν η κυβέρνηση πίσω από τα προβλήματα που η ίδια δημιουργούσε.

Με χαρακτηριστικές σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς κοστολόγηση (που τόσο λατρεύουν ορισμένοι κυβερνητικοί να ζητούν συνεχώς από αντιπάλους τους), χωρίς ουσιαστικό πολιτικό σχεδιασμό και τρέχοντας να προλάβουν κοινωνικές εξελίξεις, έδειξαν πολλάκις την αδυναμία τους να προλάβουν καταστάσεις.

Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Πιστεύοντας ότι θα λειτουργήσει ο κοινωνικός αυτοματισμός, μέσα από τον εμπρηστικό λόγο του κυβερνητικού εκπροσώπου ενίσχυσαν τελικά την αγανάκτηση του κόσμου. Χωρίς κανείς να το περιμένει χιλιάδες πολίτες προάσπισαν διά της παρουσίας της την ίδια τη Δημοκρατία και διά του διαδικτύου απέδειξαν την αγωνία τους για τη διατήρηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Η κυβέρνηση αν και ακολούθησε την τακτική του αυταρχισμού, αιφνιδιάστηκε από την πίεση και σε κυβερνητικούς βουλευτές που αρνήθηκαν να αποδεχτούν την υπερψήφιση της νομοθετικής πράξης. Ακόμα και σήμερα, η κυβέρνηση σέρνεται πίσω από εκείνη την απόφαση που περισσότερο της κόστισε παρά τη βοήθησε.

Η σημαντικότερη όμως στιγμή που αποδείχθηκε η απόσταση που χωρίζει την κυβέρνηση με την κοινωνία, ήταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η σημαντικότερη για τον γράφοντα στιγμή του έτους.

Η κυβέρνηση που αρέσκονταν να κρύβεται πολωτικά πίσω από την ανιστόρητη "θεωρία των δύο άκρων", για μήνες αδιαφορούσε μπροστά στις καταγγελίες φορέων, κομμάτων και ατόμων για τη δράση των νεοναζί και τις δολοφονικές τους επιθέσεις κατά πάντων. Βολεμένη και μακριά από τις κοινωνικές εξελίξεις, η κυβέρνηση ενίσχυε με τη στάση της την επιθετικότητα του νεοφασισμού και τον εξέτρεφε μέσω της πόλωσης και τη συνέχιση της πολιτικής ένδειας.

Και μετά τη δολοφονία -συνεπικουρούμενη από δημοσιογράφους, που έπεφταν από τα σύννεφα- έτρεχαν πίσω από τις εξελίξεις προσπαθώντας να περισώσουν ό,τι μπορούσαν από το κυβερνητικό γόητρο. Ακόμα και οι συλλήψεις έγιναν σπασμωδικά. Ομοίως και το αντιρατσιστικό που ακολούθησε, αποκάλυψε την αδυναμία της να οριοθετήσει τη μισαλλοδοξία και τα ακροδεξιά στοιχεία στο εσωτερικό της. Πίσω από τις εξελίξεις, πίσω από την κοινωνία αγκομαχούσε να βρει τον επικοινωνιακό της ρυθμό, χάνοντας παράλληλα το προπαγανδιστικό βήμα "των δύο άκρων".

Μία τραγική επανάληψη των προηγουμένων βιώσαμε και το Δεκέμβρη, πριν μπούμε ακόμα στη χειμώνα. Αν και η κοινωνία βοούσε για τον επικείμενο χειμώνα και την αδυναμία θέρμανσης των κατοικιών, οι αρμόδιοι υπουργοί δεν έκαναν καμία ενέργεια να προστατεύσουν τον πληθυσμό. Ενώ ήδη από την προηγούμενη χρονιά θρηνούνταν θύματα από πυρκαγιές και μαγκάλια, η κυβέρνηση κώφευε μπροστά στις κραυγές αγωνίας. Μολονότι η αιθαλομίχλη από το 2012 επανεμφανίστηκε, κανείς δεν έδειξε οποιοδήποτε ενδιαφέρον μέχρι που πια που η λαϊκή αγανάκτηση έφτασε στο απροχώρητο. Όλα εκείνα που αποκαλούνταν νωρίτερα λαϊκισμός και κοροϊδία, ξαφνικά έσυραν την κυβέρνηση.

Τόσο ξαφνιασμένοι και τόσο απόμακροι από την κοινωνία ήταν, που δεν ήξεραν καν οι υπουργοί πώς να μετρήσουν τους πληγέντες από την κρίση. Ενέργειες σπασμωδικές που δε λύνουν το πρόβλημα θέρμανσης και ηλεκτροδότησης. Ακόμα και οι βουλευτές σύρθηκαν από την τραγικότητα των καταστάσεων και ζητούν επικοινωνιακά τη μείωση της τιμής του πετρελαίου. Μα κι αυτοί ζώντας στον παραμυθένια κόσμο της εξουσίας, δεν αντιλαμβάνονται ότι ακόμη και η μείωση μόνη της δε λύνει προβλήματα.

Βασικό χαρακτηριστικό του 2013 στην πολιτική σκηνή είναι η αδυναμία της κυβέρνησης να ελέγξει τις καταστάσεις. Κλειδωμένοι οι υπουργοί πίσω από την υποτακτική στάση της υλοποίησης των μνημονιακών μέτρων, δεν είδαν ποτέ την κοινωνία. Κρύβονταν από τους πολίτες φοβούμενοι συνεχώς τις αντιδράσεις και την οργή του κόσμου. Σέρνονταν πίσω από τις συνέπειες των θανάσιμων επιλογών τους.
Μια νεκρόφιλη κυβέρνηση που προσπαθούσε να στολίσει το σάβανό της με το επικοινωνιακό χρώμα του ενδιαφέροντος και της αλληλεγγύης, κρύβοντας το σάπιο προσωπείο του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατικότητας. 


 

Παρακμή

Μπαγιατίλα. Το μπουκάλι με το νερό ανάμεσα στα πόδια. Τα μεγαλεία των δύο σερβιτόρων ανά στέλεχος, περασμένα. Τα ρούχα του αρχηγού πιο τεντωμένα κι από τα νεύρα του. Ο εκτσογλανισμός τού «όποιος διαφωνεί με τον αρχηγό είναι ανόητος». Το ΠΑΣΟΚ δε ζει το τέλος εποχής του. Η εποχή του τελείωσε. Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει ακόμη λόγω κεκτημένης ταχύτητας. Κι επειδή ο Βενιζέλος αρνείται την πραγματικότητα. Ότι δηλαδή θα του μείνει στα χέρια ένα κόμμα – σφραγίδα. Δεν τον ενοχλεί. Αρκεί να πάρει τη σφραγίδα στο σπίτι του όπως έκανε με τη λίστα Λαγκάρντ και τα έγγραφα από το Πεντάγωνο. Στο ανάκτορό του.

Ο κυνισμός που προκαλεί εμετό. «Αν καταρρεύσουμε στις ευρωεκλογές, την επόμενη μέρα δεν θα υπάρχει προσωπικός ρόλος για κανέναν», είπε ο Σαχινίδης. Αυτό ήταν πάντα το ΠΑΣΟΚ. Μια αυλή με τους γελωτοποιούς της που τρωγόπιναν υποβρύχια και μίζες βαφτίζοντας «κωλόσπιτα» τις βίλες τους. Πάντα υπήρχαν ρόλοι για τα αθύρματα. Όλοι με τη μερίδα τους.

«Δεν μπορεί να δεχτούμε το ρόλο του πρόθυμου μικρού εταίρου που μας επιφυλάσσει το σύστημα», είπε ο Μωραΐτης. Ποιο σύστημα; Αυτό που έμεινε στην ιστορία ως «σύστημα ΠΑΣΟΚ»; Αυτό που εκμαύλισε μια ολόκληρη κοινωνία ταΐζοντάς την ως πρότυπα το «λαμόγιο» και τον «καπάτσο»; Αυτό το σύστημα που έκανε τον παρασιτισμό κυρίαρχη οικονομική δύναμη; Αυτό το σύστημα που αξιολογούσε αποκλειστικά όσους διέθεταν πράσινη κάρτα ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν μοίρα σ’ αυτόν τον τόπο;

Αυτό το σύστημα που βόλεψε στις καλύτερα αμειβόμενες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών κάτι κωθώνια αφισοκολλητές που τραμπούκιζαν με ρόπαλα τα μέλη άλλων συνεργείων αφισοκόλλησης; Αυτό το σύστημα που κατασκεύασε τη μεγάλη παγίδα του χρηματιστηρίου ή την ακόμη μεγαλύτερη των πλαστών στοιχείων για να μπούμε στο μπουντρούμι της ευρωζώνης; Αυτό το σύστημα που μας έριξε στα δόντια του ΔΝΤ;

Ώστε, λοιπόν, τώρα φταίει αυτό το σύστημα για την εξαΰλωση του ΠΑΣΟΚ. Το φίδι τρώει την ουρά του, αχόρταγο για εξουσία. Αφού κατάπιε και τα τελευταία ψίχουλα δημόσιου χρήματος, αφού κατέστρεψε μια χώρα, αφού φύτεψε όλη τη διαστροφή του βρώμικου πλουτισμού στη συλλογική συνείδηση τώρα αρνείται να πεθάνει αξιοπρεπώς και κυκλοφορεί ζέχνοντας από τη σήψη του.

Υπήρχε πάντα μια γραφικότητα μεγαλομανίας στο ΠΑΣΟΚ. Τώρα που βλέπω στη φωτογραφία τα καρτελάκια κρεμασμένα στο λαιμό τους αναρωτιέμαι γιατί τα φοράνε. Έμειναν τόσο λίγοι που σιγά μη δε γνωρίζονται μεταξύ τους. Κι αν τα φοράνε ως πάσο εισόδου, ποιος άραγε απέμεινε να θέλει να παρευρεθεί σε μία μάζωξη του ΠΑΣΟΚ χωρίς να είναι υποχρεωμένος να το κάνει;

Αργοπεθαίνουν κρεμασμένοι από τα αρχίδια της Νέας Δημοκρατίας που κι αυτήν την περιμένει η ίδια μοίρα. Γελοιοποιούνται χειροκροτώντας έναν ανεκδιήγητο πρωθυπουργό. Finis coronat opus. Το τέλος στεφανώνει το έργο. Το έργο τελείωσε όμως κανείς δε θα στείλει στεφάνι. Θέλουν ακόμη και οι ίδιοι να ξεχαστούν όσο πιο γρήγορα γίνεται.

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

 

O κάθε λαός είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, υπεύθυνος και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται

Μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Κορνήλιοs Καστοριάδηs (φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, 1922-1997).
Ερώτηση Δημοσιογράφου: Συχνά λέγεται ότι η Ελλάδα είναι «προβληματική», στην Ελλάδα «όλα γίνονται στον αέρα», «χωρίς προγραμματισμό», «χωρίς βάρος». Με τέτοιες διαπιστώσεις συμφωνούν πολλοί. Αλλά περιορίζονται συνήθως μόνο στις διαπιστώσεις. Γνωρίζω ότι η ελληνική κατάσταση σας απασχολεί βαθιά. Ποια είναι η ερμηνεία σας για όσα συμβαίνουν; Γιατί συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα; Ποιες οι βαθύτερες αιτίες;
Καστοριάδης: Πρώτον, δεν ξέρω. Δεύτερον, στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ.
Δημοσιογράφος: Νομίζω ότι θα ενοχλήσει πολύ αυτή η διατύπωσή σας.
Καστοριάδης: Τι να κάνουμε. Μιλώ για την πραγματική πολιτική ζωή του λαού ως αυτόνομου παράγοντα. Δεν μιλώ για μάχες, για αυτοκράτορες, για Μεγαλέξανδρους και Βασίλειους Βουλγαροκτόνους. Μετά τον πέμπτο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο τέταρτο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει. Οι ελληνικές πόλεις γίνονται υποχείριες των βασιλέων της Μακεδονίας. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του παίζουν έναν κοσμοϊστορικό ρόλο. Κατακτούν την Ασία και την Αίγυπτο. Διαδίδουν την ελληνική γλώσσα και παιδεία. Αλλά πολιτική ζωή, πλέον, δεν υπάρχει. Τα βασίλεια των διαδόχων του Αλεξάνδρου, ως πολιτική συγκρότηση, είναι ουσιαστικά μοναρχίες. Εξάλλου, καθώς ξέρουμε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε στασιασμό των Ελλήνων που είχε πάρει μαζί του, διότι ήθελε να τους υποχρεώσει να γονυπετούν μπροστά του, όπως οι Πέρσες μπροστά στο Μεγάλο Βασιλέα - πράγμα ανθελληνικότατο. Σε όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής οι ελληνικές πόλεις, με λίγες περιθωριακές και παροδικές εξαιρέσεις, αποτελούν παιχνίδια στα χέρια των ελληνιστικών δυναστειών. Ακολουθεί η ρωμαϊκή κατάκτηση, κάτω από την οποία οι ελληνικές πόλεις δεν έχουν παρά μόνον κοινοτική ζωή. Κατόπιν, έρχεται η βυζαντινή αυτοκρατορία. Το Βυζάντιο είναι μια ανατολική, θεοκρατική μοναρχία. Στο Βυζάντιο η πολιτική ζωή περιορίζεται στις ίντριγκες της Κωνσταντινούπολης, του αυτοκράτορα, των "δυνατών" και των ευνούχων της αυλής. Και βεβαίως, τα σχολικά μας βιβλία δεν αναφέρουν ότι στη βυζαντινή αυλή υπήρχαν ευνούχοι, όπως σ' αυτήν του Πεκίνου.
Δημοσιογράφος: Όλα αυτά αφορούν ένα πολύ μακρινό ιστορικό παρελθόν. Η Ελλάδα ως σύγχρονο νεοελληνικό κράτος έχει, ήδη, ιστορία εκατόν εβδομήντα ετών. Θα θέλατε να επικεντρώσετε σ' αυτή την περίοδο;
Καστοριάδης: Μα, αυτή η περίοδος είναι ακατανόητη χωρίς τους είκοσι έναν αιώνες ανελευθερίας που προηγήθηκαν. Λοιπόν, μετά το Βυζάντιο έρχεται η τουρκοκρατία. Μην ανησυχείτε, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Θα αναφέρω μόνο ότι επί τουρκοκρατίας όση εξουσία δεν ασκείται απευθείας από τους Τούρκους, ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες (τους εντολοδόχους των Τούρκων), οι οποίοι κρατούν τους χωριάτες υποχείριους. Συνεπώς, ούτε σ' αυτή την περίοδο μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική ζωή. Όταν αρχίζει η Επανάσταση του 1821, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά τον ηρωισμό του λαού και από την άλλη, σχεδόν αμέσως, την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία. Την επομένη της πτώσης της Τριπολιτσάς αρχίζουν οι εμφύλιοι πόλεμοι.
Δημοσιογράφος: Πού οφείλεται αυτή η «τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία»; Ποιοι είναι οι λόγοι;
Καστοριάδης:   Ουδείς μπορεί να δώσει απάντηση στην ερώτησή σας για ποιο λόγο, κάποιος, σε μιαν ορισμένη στιγμή, δεν δημιούργησε κάτι. Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Μπορούμε απλώς να διαπιστώσουμε ότι, όταν απουσιάζει μια τέτοια δημιουργία, τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης κατάστασης διατηρούνται ή αλλάζουν μόνο μορφή.
Δημοσιογράφος: Και ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτά στην ελληνική περίπτωση;
Καστοριάδης: Ορισμένα τα εντοπίζουμε, ήδη, στους εμφύλιους πολέμους της Επανάστασης του 1821. Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η νομιμοφροσύνη και η αλληλεγγύη έχουν τοπικό ή τοπικιστικό χαρακτήρα, ισχυρότερο συχνά από τον εθνικό. Βλέπουμε, επίσης, ότι οι πολιτικές κατατάξεις και διαιρέσεις είναι συχνά σχετικές με τα πρόσωπα των «αρχηγών» και όχι με ιδέες, με προγράμματα, ούτε καν με "ταξικά" συμφέροντα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η στάση απέναντι στην εξουσία. Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η φαυλοκρατία ως μόνιμο χαρακτηριστικό. Η φαυλοκρατία συνεχίζει την αιωνόβια παράδοση της αυθαιρεσίας των κυρίαρχων και των «δυνατών»: ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι ανθύπατοι, Βυζαντινοί αυτοκράτορες, Τούρκοι πασάδες, κοτζαμπάσηδες, Μαυρομιχάληδες, Κωλέττης, Δηλιγιάννης.
Δημοσιογράφος: Εξαιρέσεις δεν βλέπετε να υπάρχουν; Εξαιρέσεις εντοπισμένες κυρίως στον 19ο και στον 20ό αιώνα;
Καστοριάδης: Ε, υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις: ο Τρικούπης, ο Κουμουνδούρος, το βενιζελικό κίνημα στην πρώτη περίοδό του. Αλλά τα όποια αποτελέσματά τους καταστράφηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά, την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τον ρόλο του παλατιού, τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, την πασοκοκρατία. Στο μεταξύ, μεσολάβησε ο σταλινισμός που κατόρθωσε να διαφθείρει και να καταστρέψει αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί ως εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε ακόμη. Μου ζητάτε να σας εξηγήσω. Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς, γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά ένα βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν “ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά”;
Δημοσιογράφος: Μα, οι δικές σας απαντήσεις ενδιαφέρουν ιδίως όταν αφορούν ερωτήματα που εσείς θέτετε. Θα θέλατε, λοιπόν, να διατυπώσετε τις απόψεις σας;
Καστοριάδης: Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.
Δημοσιογράφος: Πώς την εννοείτε αυτή την ευθύνη;
Καστοριάδης: Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη. Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.
Δημοσιογράφος: Θέλετε να πείτε ότι -αντιθέτως- σε άλλες χώρες, στη Δυτική Ευρώπη.
Καστοριάδης: Εκεί, αυτό έγινε! Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντάς μου καζούρα στο Παρίσι το 1956:«Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση». Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματά του. Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;». -Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στο χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι
*Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922- Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής. Συγγραφέας του έργου Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας, διευθυντής σπουδών στην Σχολή Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού από το 1979, και φιλόσοφος της αυτονομίας, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα.
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κάποιοι δημοσιογράφοι...

Του Γιάννη Παντελάκη
Στη φωτογραφία, ένας δημοσιογράφος (διευθυντής μέσου ενημέρωσης, μάλιστα), εικονίζεται με πρόεδρο κόμματος να γελάνε και να χαριεντίζονται. Έχουν πάει να παρακολουθήσουν μαζί μια ταινία ή μια θεατρική παράσταση. Το facebook, όπου ο δημοσιογράφος ανέβασε αυτήν και άλλες φωτογραφίες, δεν μας διευκρινίζει τι πήγαν να δουν. Και δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως ο δημοσιογράφος θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό να κάνει δημόσια εμφάνιση μ' έναν πολιτικό αρχηγό. Και όχι απλά φυσιολογικό, αλλά μάλλον επαίρεται γι' αυτό, αν κρίνω από τη στάση του ν' ανεβάζει σχετικές φωτογραφίες της κοινής εξόδου με τον αρχηγό με μια σχετική περηφάνια.

Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος είναι από αυτούς που πριν κάποιους μήνες, κατήγγειλε με οργή ένα άλλο κόμμα ότι παρενέβαινε στη δουλειά του και του έκανε πόλεμο. Είχε δίκιο. Το άλλο κόμμα, πραγματικά έκανε παρεμβάσεις στη δουλειά του προσπαθώντας να τον λογοκρίνει. Ανεπίσημα, το κόμμα έλεγε πως το κάνει επειδή ο δημοσιογράφος δεν κρατά στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας και έγερνε υπέρ άλλου κόμματος. Τον χαρακτήριζε ουσιαστικά «στρατευμένο δημοσιογράφο». Ο δημοσιογράφος απαντούσε, πως δεν υπήρχε τέτοιο θέμα.

Η μετέπειτα πορεία του έδειξε πως υπήρχε τέτοιο θέμα. Όχι απλά αποδείχτηκε φίλος με το άλλο κόμμα (με τον αρχηγό του οποίου φωτογραφίζεται σε δημόσιες παρουσίες), αλλά βοηθήθηκε από το κόμμα για τη νέα του επαγγελματική θέση. Ουσιαστικά, με τη στάση του, δυστυχώς δικαίωσε το άλλο κόμμα (αυτό το οποίο έκανε παρεμβάσεις στη δουλειά του), το οποίο έλεγε ότι είναι στρατευμένος.

Είμαι σίγουρος, πως αρκετά από τα σχόλια που θ' ακολουθήσουν αυτό το κείμενο, θα είναι επικριτικά, επειδή δεν αναφέρω ονόματα δημοσιογράφου και κομμάτων. Έτσι γίνεται συνήθως, είναι πιο ερεθιστικό να λες ο «τάδε» έκανε αυτό και το «χ» κόμμα, έκανε εκείνο. Θα επιμείνω όμως στην ανωνυμία, παρότι οι... ψυλλιασμένοι ίσως καταλάβουν ποιους εννοώ. Σίγουρα θα το καταλάβουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Επιμένω στην ανωνυμία, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να στοχοποιήσουμε πρόσωπα, αλλά και επειδή η συγκεκριμένη υπόθεση θα μπορούσε να έχει πρωταγωνιστές κάποιους άλλους δημοσιογράφους και κάποια άλλα κόμματα. Αυτό που αναφέρω, είναι απλά ένα παράδειγμα.

Δεν με απασχολεί ποια κόμματα παίζουν παιχνίδια με δημοσιογράφους γιατί δεν είναι μόνο μερικά κόμματα. Είναι όλα. Και είναι λογικό να το επιδιώκουν. Η πολιτική εξουσία, πάντα επιδίωκε διαπλοκή με τα μέσα ενημέρωσης και τους εκπροσώπους τους. Με απασχολεί ότι οι δημοσιογράφοι δέχονται τόσο απροκάλυπτα να μετατρέπονται σε κομματικούς δημοσιογράφους. Οι σχέσεις διαπλοκής των δυο πλευρών, υπήρχαν πάντα. Άλλα σχεδόν πάντα, είχαν έναν υπόγειο, έναν κρυφό χαρακτήρα.

Θυμάμαι στα πρώτα χρόνια που έμπλεξα με αυτή τη δουλειά, πολλούς δημοσιογράφους να έχουν τέτοιες σχέσεις διαπλοκής, αλλά δεν θυμάμαι κανέναν να επαίρεται γι' αυτές. Θυμάμαι στα πρώτα μου βήματα και κάποιους άλλους δημοσιογράφους, όμως. Που όταν έμπλεξαν με την πολιτική, φρόντισαν, προς τιμήν τους, ν' απομακρυνθούν ξεκάθαρα από τη δημοσιογραφία. Ο Γ. Βούλτεψης ήταν ένας από αυτούς. Ο Τ. Λαμπρίας ένας δεύτερος. Και αρκετοί ακόμα.

Οι καιροί έχουν αλλάξει. Σήμερα, θεωρείται μαγκιά να είσαι κολλητός μ' έναν πολιτικό αρχηγό ή, έστω, ένα πολιτικό στέλεχος. Αποτελεί ενός είδους διαβατήριο επιτυχίας για το επάγγελμα. Και, δυστυχώς, πολλές φορές είναι. Φυσικά δεν ισχύει η γενίκευση, μάλλον είναι λίγοι αυτοί που ακολουθούν τέτοιες διαδρομές. Ωστόσο είναι γκλαμουράτοι και αναγνωρίσιμοι. Άρα δίνουν στην κοινωνία μια εικόνα με αρνητικό πρόσημο και ηπιότερο σχολιασμό τη φράση: «αυτοί είναι οι δημοσιογράφοι». Δεν είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι, είναι κάποιοι λίγοι, είναι η αλήθεια. Αλλά επίσης αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι δεν φροντίζουμε να τους δείχνουμε... Δείτε το και ως αυτοκριτική...
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Και αυτοί που δεν έχουν τζάκι;

Ο κόσμος πια σταμάτησε να καίει πετρέλαιο για να ζεσταθεί και έχει στραφεί στο ηλεκτρικό ρεύμα, σε διάφορα άλλα καύσιμα που σνομπάραμε για δεκαετίες, αλλά και στα ξύλα, όσοι βέβαια έχουν σπίτι με τζάκι... Αλήθεια, ποιοι έχουν σπίτι με τζάκι στην Αθήνα;
Πριν από 40 και 50 χρόνια όταν έφταναν στην πρωτεύουσα οι ορδές των μετοίκων από την περιφέρεια για να κυνηγήσουν το όνειρό τους, η πρωτεύουσα δεν μπορούσε να τους φιλοξενήσει, έτσι η πολιτική της αντιπαροχής έλυσε το πρόβλημά τους και διέλυσε την πόλη.
Χιλιάδες πολυκατοικίες ξεπηδούσαν στο κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά με εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκά διαμερίσματα, δύο δωμάτια με ένα μπάνιο και μία κουζίνα, ήταν έτοιμα να φιλοξενήσουν το αστικό όνειρο κάθε Έλληνα που επιτέλους ήθελε να απαλλαχθεί από τη λάσπη και την εξωτερική τουαλέτα του χωριού του και να ζήσει τις πολυτέλειες της αστικής ζωής.
Όσοι από αυτούς πρόκοψαν χρεώθηκαν με δάνεια για να γλιτώσουν από το νοίκι και μετακόμισαν σε καλύτερες γειτονιές, σε οροφοδιαμερίσματα, μεζονέτες και μονοκατοικίες, πάντα με τζάκι, βλέπεις τους έδινε την ψευδαίσθηση ότι δεν εντάχθηκαν απλά στη μεσαία τάξη αλλά έγιναν με μιας μεγαλοαστοί, τώρα βέβαια για να λέμε και την αλήθεια το αγαπούσαν το τζάκι, τους θύμιζε τα δύσκολα χρόνια στο χωριό που άφησαν πίσω τους...
Κάποιοι δεν κατάφεραν να φύγουν ποτέ από την Κυψέλη, το Παγκράτι, τα Πετράλωνα ή τον Νέο Κόσμο, στα χρόνια που ήρθαν είδαν μετανάστες να νοικιάζουν τα διπλανά τους διαμερίσματα κυνηγώντας και αυτοί με τη σειρά τους το δικό τους όνειρο. Έτσι οι γειτονιές του κέντρου συνέχιζαν να φιλοξενούν την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και οι νέες συνοικίες τη νεοελληνική μεσαία τάξη.
Η κρίση όμως ήρθε να επαναφέρει τη μεσαία τάξη σε μια μικροαστική κατάσταση και τα τζάκια από πολυτέλεια έγιναν βασικό μέσο θέρμανσης, πολλοί μάλιστα εγκατάστησαν ενεργειακά τζάκια, ουσιαστικά μετέτρεψαν το τζάκι τους σε καυστήρα ξύλου που τροφοδοτεί με ζεστό νερό τα καλοριφέρ που μέχρι πρόσφατα λειτουργούσαν αποκλειστικά με πετρέλαιο.
Οι κάτοικοι των λαϊκών γειτονιών υποφέρουν και αυτοί από τη μόλυνση όμως δεν έχουν τζάκι για να ζεσταθούν, δεν είναι πια μικροαστοί αλλά νεόπτωχοι, το ρεύμα μπορεί να μην έχει κοπεί ακόμα αλλά είναι τόσο ακριβό που δεν τολμούν να ανάψουν τα κλιματιστικά που αγόρασαν την προηγούμενη δεκαετία με 60 δόσεις…
Τώρα που αποφασίσαμε ότι αυτός που θέλει να ζεστάνει τα παιδιά του πρέπει να πληρώνει τον ίδιο φόρο με αυτόν που χρησιμοποιεί πετρέλαιο για οποιονδήποτε άλλο λόγο πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε και με όλους αυτούς που δεν μολύνουν την ατμόσφαιρα όχι γιατί έχουν οικολογική συνείδηση αλλά γιατί δεν έχουν τζάκι για να κάψουν, και απλά κρυώνουν.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Χρυσός, σμύρνα, και λίβανος

Του Θανάση Καρτερού
Ακόμα και στα Χριστούγεννα, γιορτή της γέννησης του νέου και ελπιδοφόρου, ο χρυσός έχει τη θέση του. Χρυσό, σμύρνα και λίβανο έφεραν οι τρεις μάγοι για να τα προσφέρουν στο θείο βρέφος. Κίνηση που με κάποια δόση καλόπιστης αυθαιρεσίας μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής: Καλά και άγια η σμύρνα της θυσίας και ο λίβανος των ιδεών. Αλλά και ο χρυσός του ρεαλισμού έχει τη χρησιμότητά του σε έναν κόσμο υλικών αναγκών. Ακόμα και για τον Χριστό -κατά τους μάγους τουλάχιστον.
Ο ρεαλισμός του χρυσού είναι σήμα κατατεθέν και των ημερών μας. Η κτήση χρυσού, παρ' ότι νόμιμη και γενικευμένη ως επιδίωξη, στις δύσκολες εποχές της φτώχειας ούτε θεωρείται ηθική ούτε είναι δημοφιλής. Διότι, σύμφωνα με τον σαρκασμό του Σαίξπηρ, ο χρυσός κάνει "άσπρο τομ αύρο, άσχημο τ' όμορφο, σωστό το λάθος, σπουδαίο το χυδαίο, νέο το παλιό, γενναίο το δειλό... Βρίσκει γαμπρό μέχρι στη χήρα τη γριά". Και θυμηθείτε τον νεανικό σαρκασμό του Μαρξ στο γνωστό -αν και όχι τόσο... μαρξιστικό- βιβλιαράκι "Το χρήμα χορεύει για σένα".
Ούτε οι κατέχοντες χρυσό -ή μετοχές εν πάση περιπτώσει και καταθέσεις- είναι φυσικά δημοφιλείς. Όση σμύρνα θυσίας και λιβάνι ιδεών κι αν διαθέτουν, εφόσον διαθέτουν αρκετό χρυσό, το μάτι κολλάει εκεί. Διότι ο χρυσός την έχει αυτή την ιδιότητα -να χλομιάζουν μπροστά του όχι μόνο άνθρωποι, αλλά και ιδέες. Πράγμα που αποδείχτηκε τελευταία με τα σχόλια που δημιούργησε η κτήση και η επένδυση χρυσού από ανθρώπους που κατά τα άλλα τη σμύρνα και το λιβάνι τους δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει.
Αλλά ο Χριστός κι ο Μαρξ πέθαναν στην ψάθα. Αν έχεις δυο χιτώνες, δώσε τον ένα -είπε ο πρώτος. Πάρε τους χιτώνες από τους πλούσιους για να ντύσεις τους φτωχούς, είπε ο δεύτερος. Η σμύρνα και ο λίβανος καθοδήγησαν δηλαδή τη ζωή τους -κι αυτό το μάθημα είναι επίκαιρο. Ας κρατήσουν λοιπόν τη σμύρνα και τον λίβανο κι ας δουν τι θα κάνουν με τον χρυσό. Σο κάτω-κάτω, η συζήτηση που προκλήθηκε, με πολλές κακόπιστες ανοησίες και πολύ περισσότερες καλόπιστες επιφυλάξεις, δείχνει ότι η ανέχεια δεν ταιριάζει με την ανοχή. Η γριά η χήρα να μείνει στο ράφι -ζητάμε πολλά;


Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

Στον κατάλογο της Ουνέσκο το « Άγιον Όρος της Κρήτης»

Την ένταξή τους στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO διεκδικούν τα Αστερούσια Όρη! 

Το μοναδικό τοπίο φυσικού Κάλλους εξαιτίας των μοναδικών γεωγραφικών, τοπιογραφικών, φυσικών του στοιχείων και χαρακτηριστικών, αλλά και του αρχαιολογικού, του ιστορικού, οικιστικού και πολιτισμικού του φορτίου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χώρους της Κρήτης και της χώρας. Είναι μια από τις σπουδαιότερες κοιτίδες του χριστιανισμού και του μοναχισμού στην Κρήτη. Έχει μάλιστα χαρακτηριστεί ως το «Κρητικό Ιερόν Όρος» ή ως το « Άγιον Όρος της Κρήτης».

Ήδη έχουν γίνει οι σχετικές προετοιμασίες και σε συνεργασία της Περιφέρειας Κρήτης και του ΤΕΕ ΤΑΚ θα ετοιμαστεί ο σχετικός φάκελος για την υποψηφιότητα των Αστερουσίων.

Η Κρήτη διαθέτει εξαιρετικό φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, έναν πλούτο Τόπων και Μνημείων που σε συνδυασμό με το ευρύ πολιτισμικό της απόθεμα, τη σημαντική άύλη κληρονομιά την καθιστούν «Τόπο με ιδιαίτερη και ανθεκτική ταυτότητα» τονίζουν οι δυο φορείς που θα υπογράψουν προγραμματική σύμβαση επισημαίνοντας ότι η σύνταξη σχετικών φακέλων για τους Τόπους και τα Μνημεία του νησιού, συνοδευόμενοι από αντίστοιχα ολοκληρωμένα τοπικά διαχειριστικά σχέδια, με βάση τα αυστηρά κριτήρια και προδιαγραφές της UNESCO, αποτελεί την απαρχή για την διαμόρφωση του Δικτύου Τόπων και Μνημείων της Περιφέρειας Κρήτης.

Η θετική πορεία της ένταξης της νησίδας της Σπιναλόγκας, ήδη έχει περιληφθεί στο κατάλογο των υποψηφίων προς ένταξη μνημείων της UNESCO (tentative list), ύστερα από την υποβολή και τις ενέργειες της Περιφέρεια Κρήτης, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην πληρότητα και ποιότητα του σχετικού φακέλου υποβολής του αιτήματος, ο οποίος καταρτίστηκε, από επιστημονική ομάδα του ΤΕΕ-ΤΑΚ, στο πλαίσιο της σχετικής ειδικής Προγραμματικής Σύμβασης.

Ο χώρος των Αστερουσίων ανταποκρίνεται τόσο στα Πολιτιστικά κριτήρια, όσο και τα Φυσικά κριτήρια, ενώ διαθέτει την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του και πρέπει να απολαμβάνει ιδιαίτερης προστασίας μέσω σχεδίου και συστημάτων ολικής διαχείρισης ώστε να διασφαλίζεται η προστασία του.

Τα Αστερούσια, στο νότιο τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου, είναι τόπος που, εξαιτίας των μοναδικών γεωγραφικών, τοπιογραφικών, φυσικών του στοιχείων και χαρακτηριστικών, αλλά και του αρχαιολογικού, του ιστορικού, οικιστικού και πολιτισμικού του φορτίου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χώρους της Κρήτης και της χώρας. Διακρίνεται για την αισθητική του αξία και παραμένει σε αξιόλογο βαθμό φυσικός. Συνδυάζει φυσικό κάλλος και πολιτιστική αξία.

Τα τοπία των Αστερουσίων χαρακτηρίζονται από τη μικρή κλίμακα. Τα φυσικά και οικολογικά τους χαρακτηριστικά, το ανάγλυφο, η βλάστηση, η χλωρίδα, και η πανίδα, η πανοραμική θέα και τα ανθρωπογενή χαρακτηριστικά (μνημεία, η ιστορική αναφορά, ο παραδοσιακός χαρακτήρας, οι χρήσεις γης) τα εντάσσουν στους τόπους ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

Τα Αστερούσια αποτελούν σημαντικό βιότοπο και περιλαμβάνουν αρκετά ενδημικά είδη και σημαντικό αριθμό απειλούμενων ειδών χλωρίδας- πανίδας και απειλούμενα είδη (κινδυνεύοντα και τρωτά), καθώς αυτά σήμερα διατηρούνται με μικρούς πληθυσμούς.

Λόγω του φυσικού περιβάλλοντος- των σημαντικών τύπων οικοτόπων, που εξακολουθεί να διατηρεί, έχει ήδη ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000, προστατεύεται ως καταφύγιο άγριας ζωής, αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας (Δυτικά και Ανατολικα Αστερούσια) και βιότοπος CORINE (A00010070) .

Η περιοχή τω Αστερουσίων Χαρακτηρίζεται επιπλέον από εξαιρετικό πολιτιστικό πλούτο, που συνδέεται στενά με τη ιδιαίτερη φύση τους. Τα διαχρονικά ιστορικά μνημεία, η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, τα ήθη, οι παραδόσεις και γενικώς όλα τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά, μαζί με τα φυσικά και βιολογικά στοιχεία, συνθέτουν το κατατάσσουν στην κατηγορία του σημαντικού τοπίου.

Ωστόσο, το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται ραγδαία την τελευταία εικοσαετία από τις αυξανόμενες πιέσεις, όπως οι έγγειες βελτιώσεις, η διάνοιξη ορεινών ή παράκτιων δρόμων, η επέκταση της δόμησης και η αυθαίρετη δόμηση, η κατασκευή τεχνικών έργων χωρίς αυστηρές περιβαλλοντικές προδιαγραφές (ΒΑΠΕ, ΑΠΕ κλπ.), οι δασικές πυρκαγιές, η υπερβόσκηση, η παράνομη θήρα και αλιεία, η ανεξέλεγκτη αναψυχή ή τουριστική δραστηριότητα και η ρύπανση.

Η αρχαιολογική αξία των Αστερουσίων είναι σπουδαία καθώς διατηρούν σε σημαντικό βαθμό τα ίχνη της κατοίκησης τους από την προϊστορία μέχρι σήμερα (σπηλιές με προϊστορικά υπολείμματα, αρχαιολογικά ευρήματα, βυζαντινά μοναστήρια και ασκηταριά, έως σπαράγματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου).

Η περιοχή θεωρείται ότι αποτελεί την αφετηρία του μινωικού κόσμου πρώτη κατοικείται από τους μινωίτες και η πρώτη που θέτει τα θεμέλια του μινωικού πολιτισμού. Τα Αστερούσια είναι φημισμένος τόπος λατρείας από τα πανάρχαια χρόνια, ενώ έχουν αναπτυχθεί σημαντικά ιερά από τη μινωική κιόλας περίοδο.

Σημαντικότατη είναι η διαχρονική πνευματική κυρίως, αλλά και η υλική προσφορά των ιστορικών Ιερών Μονών της περιοχής στην πολιτιστική, οικονομική, εκπαιδευτική και πνευματική ανάπτυξη της περιοχής και ολόκληρης της Κρήτης. Εκτός από τα πολυάριθμα μοναστήρια και προσκυνήματα, η περιοχή αυτή ήταν και εξακολουθεί ως έναν βαθμό να είναι σημαντική κοιτίδα μοναχισμού, και ασκητισμού.

Σήμερα στα Αστερούσια εξακολουθεί να διατηρείται, παρά τις ξένες επιρροές και επιδράσεις των τελευταίων τριάντα χρόνων, μια μοναδική σε περιεχόμενο άϋλη κληρονομιά και επιβιώνουν έντονα ακόμα τα σημάδια της άρρηκτης αειφορικής και μακραίωνης σχέσης των κατοίκων τους με τη φύση και το τοπίο.



 

Αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης για την άρνηση της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να μειωθεί ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο

Επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον υπουργό Οικονομικών εξαπέλυσε ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του εκπροσώπου Τύπου του Πάνου Σκουρλέτη.Η ανακοίνωση του αναφέρει:
"Μέσω του κ. Στουρνάρα η κυβέρνηση επέλεξε να στείλει τις Χριστουγεννιάτικες ευχές της στον ελληνικό λαό λέγοντας του πως αδιαφορεί πλήρως αν δεν μπορεί να ζεσταθεί και φέτος. Το μήνυμα ήταν σαφές: το πετρέλαιο και το ρεύμα θα παραμείνουν ακριβά και όποιος αντέξει.
Κύριε Σαμαρά και κύριε Στουρνάρα θα αντέξουμε. Θα αντέξουμε για να σας ανατρέψουμε."
Το ΚΚΕ αναφέρει με ανακοίνωση του:
«Από τη μία η κυβέρνηση μετατρέπει τη θέρμανση των λαϊκών οικογενειών σε είδος πολυτελείας και από την άλλη εμπαίζει το λαό με τα ψίχουλα του κοινωνικού τιμολογίου και του επιδόματος θέρμανσης» σημειώνεκι σε ανακοίνωσή του και τονίζει πως για την αντιμετώπιση της αιθαλομίχλης και την ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών «απαιτείται άμεσα να καταργηθούν οι αντιλαϊκοί φόροι στο πετρέλαιο θέρμανσης και να μειωθούν τα τιμολόγια της ΔΕΗ ».
Από την πλευρά των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ο Ν.Μαριάς ανέφερε πως «η συγκυβέρνηση, χαμένη στην αιθαλομίχλη, η συγκυβέρνηση συνεχίζει την ανάλγητη πολιτική της με το ακριβό πετρέλαιο θέρμανσης και παραδίδει τον εξαθλιωμένο ελληνικό λαό στο κρύο, βαθαίνοντας έτσι την ανθρωπιστική κρίση που πλήττει την πατρίδα μας».
«Η αιθαλομίχλη είναι έκφραση της ενεργειακής φτώχειας» επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η Δημοκρατική Αριστερά.
Όπως σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση, «η κυβέρνηση πρέπει να λάβει μέτρα για όλους τους πολίτες που κρυώνουν. Η άρση της εξίσωσης φόρων του πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης είναι πλέον απαραίτητη».
«Ταυτόχρονα χρειάζεται η χρηματοδότηση παρεμβάσεων ευρείας κλίμακας για την ενεργειακή αναβάθμιση του οικιστικού ιστού, την εξοικονόμηση ενέργειας και την οικονομική θέρμανση στις κατοικίες» καταλήγει η ΔΗΜΑΡ.




Γιορτινός επαναπροσδιορισμός

...γράφει ο Βασίλης Θυμιανίδης
    Ανέκαθεν η μαγεία χαρακτήριζε το πνεύμα των Χριστουγέννων. Κάθε χρόνο, την ίδια εποχή, χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις γεμάτες φαντασμαγορία υψηλής αισθητικής και μη, χιλιάδες λαμπιόνια στολισμένα σε κεντρικά σημεία της πόλης, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, κάνουν αισθητή την παρουσία τους φανερώνοντας την ανάγκη των αθρώπων να έρθουν σε επαφή με την παράδοση, να σμίξουν με τους συγγενείς, να νιώσουν ότι ανήκουν και αυτοί κάπου..

   Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να νιώθουμε ότι αποτελούμε μέρος ενός συνόλου γιατί με αυτόν τον τρόπο δυστυχώς ή ευτυχώς αισθανόμαστε δυνατοί και ικανοί να αντιμετωπίζουμε από κοινού προβλήματα και δύσκολες καταστάσεις. 
   Το τέρας της κρίσης ενίσχυσε ακόμα περισσότερο αυτή μας την ανάγκη. Οδήγησε εκατοντάδες συνανθρώπους μας να επαναπροσδιοριστούν, να αναζητήσουν τη χαμένη τους ταυτότητα που με μεράκι είχαν διαμορφώσει προ κρίσης. Οεπαναπροσδιορισμός αυτός φαντάζει δύσκολος και μοναχικός εφόσον ατομικά ο καθένας μας μπορεί να κάνει την τελική αποτίμηση του 2013 που  είναι έτοιμο να δώσει τη θέση του στο 2014 -ας ελπίσουμε πιο ελπιδοφόρο ή τουλάχιστον ελπιδοφόρο.
   Ζητούμενο ωστόσο τις γιορτές αυτές να ζήσουμε τη στιγμή κάνοντας ό,τι προκαλεί χαρά σε εμάς και τους γύρω μας. Να δώσουμε ένα παλιό μας ρούχο-δε τα φοράμε όλα εξάλλου- σε έναν συνάνθρωπό μας που ίσως το κρύο τον έχει εξορίσει στην πιο απόμερη μεριά της πλατείας στην οποία κάποτε στεκόσουν και έκανες όνειρα για το μέλλον σου. Να προσφέρεις ένα γεύμα- ένα γεύμα χαράς όπως λατρεύω να το αποκαλώ- σε αυτόν τον άνθρωπο που θεωρεί τον εαυτό του άξιο της εξαθλίωσής του γιατί κανένας δεν είναι εκεί για να του αποδείξει το αντίθετο.
   Θα αναρωτιέστε γιατί κάθε Χριστούγεννα επαναλαμβάνονται με την ίδια συχνότητα λέξεις ανθρωπιάς, εθελοντισμού, παρηγορίας. Μια επανάληψη που επιβεβαιώνει την χαμένη μας ανθρωπιά, την επαληθεύει και την κάνει τόσο ισχυρή προκειμένουν να ξαναεπαναληφτεί. 
   Άλλοι θα σκέφτονται γιατί αυτό να γίνεται μόνο τις γιορτές. Είναι όντως λυπηρό αλλά όπως και να’χει είναι μια ευκαιρία να επαναφέρουμε όλοι τον άνθρωπο μέσα μας που έχει πολύ καλά κρυφτεί από φόβο μη φανεί ευάλωτος στις δυσκολίες της εποχής. 
  Θα πρεπε ωστόσο να γνωρίζουμε και την άλλη πλευρά, αυτούς που ακόμα και σήμερα προσφέρουν καθημερινά, βάζοντας σώμα και ψυχή. Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι και αν προτιμάτε να εθελοτυφλείτε επισημαίνοντας μόνο τη μιζέρια και τη δυστυχία, πλανάστε πλάνην οικτρά.

    Θα κλείσω με τις τυπικές για όλους ευχές- καλές γιορτές με αγάπη και υγεία. Όταν αυτή η αγάπη φωλιάσει μέσα μας, τότε θα γνωρίζουμε πως κάθετι είναι δυνατό να συμβεί…




Ελευθεροι συνειρμοί με αφορμή τα Χριστούγεννα

  Βράδυ Παρασκευής, στο λεωφορείο για μια σύντομη διαδρομή μέσα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Παρατηρώ, ανταλλάσσω βλέμματα. Βλέμματα θλιμμένα, κεφάλια σκυφτά, κάποια ψεύτικα χαμόγελα. Σκέψεις. Στολισμένοι δρόμοι, χριστουγεννιάτικα χωριά. Νωθροί συνειρμοί και ζαλισμένες σκέψεις.
   Έμεινα να κοιτώ τα βλέμματα των ανθρώπων. Μάτια που μαρτυρούν το παράλογο της εποχής μας. Το άγχος μπροστά σε τούτη την ακατανόητη καθημερινότητα. Την αποξένωση από το κοινωνικό μας περιβάλλον. Το βλέμμα μου χάνεται κάπου στο άπειρο. “Έτσι δεν είναι;”, αναρωτήθηκα. Χάνουμε κάθε ουσιαστική επαφή με τους συνανθρώπους μας και εγκλωβιζόμαστε σε ανασφάλειες, φόβους και αδυναμίες που οδηγούν σε αδιέξοδα. Μόνοι μας. Λάθος. “Τα εγώ έχουν αξία όταν φωνάζουν έμεις” είχα διαβάσει σε κάποιον τοίχο. Μα είχαμε εθιστεί τόσα χρόνια στο να μας νοιάζει μονάχα ο εαυτός μας και μπλέκαμε ασυναίσθητα στο φαύλο κύκλο της αποξένωσης και απομόνωσης που οδηγούν στην καταστροφή. Μήπως είναι καιρός τα “εγώ” μας να γίνουν “εμείς”; Δυνατά “εμείς”.
 Κατεβαίνω από το λεωφορείο. Φωτάκια στους δρόμους, λίγα στολισμένα σπίτια, χριστουγεννιάτικες μουσικές. “Αλήθεια εσύ με πόσα φωτάκια θα στολίσεις τη θλίψη σου φέτος”; Πάντα η ίδια ιστορία. Είναι Χριστούγεννα, πρέπει να μπεις στο πνεύμα των Χριστουγέννων, να βγεις στην αγορά, να ψωνίσεις δώρα, να κάνεις και καμία φιλανθρωπία μέρες που είναι. Πάντα με ενοχλούσε αυτή η υποκρισία. Από μικρό παιδί. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο νοιαζόμαστε μονάχα γι τον εαυτό μας, αναπαράγοντας επακριβώς το νεοφιλεύθερο πρότυπο που βάζει πάνω από όλα το άτομο και ξαφνικά μιας που είμαστε και καλοί χριστιανοί πρέπει να δείξουμε πως ενδιαφερόμαστε για τον συνάνθρωπο μας που πεθαίνει της πείνας και δεν έχει σπίτι. Δεν μιλώ για όλους φυσικά, κάνω την γενίκευση για λόγους που αφορούν καθαρά τούτο το κείμενο. Θα μου επιτρέψετε κιόλας να εξαιρέσω μεταξύ άλλων και τον εαυτό μου καθώς ούτε το νεοφιλελεύθερο πρότυπο ακολουθώ, ούτε ο ρόλος του καλού χριστιανού με αφορά. Τα Χριστούγεννα είναι μια σοσιαλιστική στιγμή μέσα στο μαύρο του νεοφιλελευθερισμού (sic), σκέφτηκα και χαμογέλασα ειρωνικά.
  Περπατώ για λίγο στο κέντρο της πόλης. Τα μάτια μου πέφτουν σε έναν άστεγο, τον έχει πάρει ο ύπνος μπροστά από ένα μεγάλο εμπορικό. Προσπαθεί να σκεπαστεί με κάτι χαρτόνια αλλά δεν νομίζω να τα καταφέρνει. Στέκομαι και κοιτώ. Οι περαστικοί δεν του ρίχνουν ούτε βλέμμα. Συνήθισαν σε τέτοιες εικόνες. Συνηθίσαμε στο θάνατο. Όπως τον κοιτούσα, βρέθηκα ξαφνικά λίγες ώρες πίσω όταν έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί υπήρχε πλήθος κόσμου με σακούλες στο χέρι, άλλοι έβγαιναν και άλλοι έμπαιναν. Στο μυαλό μου η εικόνα μιας νεαρής που μιλούσε στη φίλη της για το καινούριο της μπουφάν που μόλις αγόρασε 425€. Επιστρέφω στο τώρα. Πόσο ανόμοιες εικόνες; Από τη μια ο άστεγος που ξεπαγιάζει και υπάρχουν μέρες που μένει νηστικός και από την άλλη η νεαρή μεσοαστή που θέλει να υποκριθεί την νεόπλουτη που δίνει 425€ για ένα μπουφάν. Αυτή την τεράστια ανισότητα δεν μπορώ να την χωνέψω με τίποτα. Ο άστεγος ανοίγει τα μάτια του. Με κοιτάζει, ήθελα να του μιλήσω αλλά κόμπλαρα. Έχασα τις λέξεις μου. “Τι να του έλεγα;” , είπα μέσα μου και το έβαλα στα πόδια.
   “Τι να του έλεγα” ; Απόρησα με τον ευατό μου. Να του έλεγες πως “είμαι μαζί σου” και να του έδινες ότι χρήματα είχες στην τσέπη σου ή να του έφερνες κάτι να φάει, μου απάντησα σε ένα “χριστουγεννιάτικο” ξέσπασμα. Η μοναχική μου βόλτα σε λίγο τελείωνε, έφτανα στον προορισμό μου. Ωστόσο, η σκέψη μου ήταν εκεί. Με προβλημάτιζε όλο το βράδυ και τις επόμενες ημέρες. Αναρωτήθηκα, πόσοι, έστω μονάχα αυτές τις μέρες, θα μπορούσαν να πάνε και να πουν σε εκείνον τον βρώμικο άστεγο “Έλα σπίτι μου, να κάνουμε Χριστούγεννα με την οικογένεια μου”, θα του προσέφεραν ζεστασιά, μπάνιο και φαγητό ; Πόσοι θα έδιναν σε αυτόν τον άστεγο το χαρτζιλίκι τους ; Πόσοι θα πήγαιναν και θα του έλεγαν “Μην ανησυχείς, δεν είσαι μόνος σε αυτό, θα σε βοηθήσω όπως και όσο μπορώ”; Αισθάνθηκα τόσο άσχημα που δείλιασα να βγάλω λέξη. Για μένα, άσχετα με το περιεχόμενο των Χριστουγέννων (γέννηση του Ιησού κλπ), αυτό είναι που λέμε, κάπως πρόχειρα, “ανθρωπιά” και σήμερα νομίζω πως πολλοί στο κυνήγι της ευτυχίας αλλά και στην αλλοτρίωση που βιώνουμε καθημερινά την έχουμε χάσει. Μοναδική μου ευχή για αυτά τα Χριστούγεννα να ξαναβρούμε τη χαμένη μας “ανθρωπιά”. Καλές γιορτές.
Πάνος Παναγιώτου








Ο Τομπούλογλου ως γαλοπούλα στο πολιτικό τραπέζι

Μια ματιά στα tweet του υπουργού Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη αρκεί για να καταλάβει κανείς την αξία που αποδίδει η Νέα Δημοκρατία στην επιχείρηση "καθαρά χέρια" που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα. Ο εκ μεταγραφείς από τον ΛΑΟΣ βουλευτής Β Αθήνας, με αφορμή τη σύλληψη του Χ. Τομπούλογλου, μεταδίδει με πάθος το μήνυμα ότι το κόμμα του "πιάνει και τους δικούς τους" και ζητά από το κοινό να πει, επιτέλους, συγχαρητήρια στην κυβέρνηση. Είχε προηγηθεί η διαγραφή από τη ΝΔ του Μιχάλη Λιάπη, ανιψιού του ιδρυτή, για το ανασφάλιστο τζιπ με τις πλαστές πινακίδες. Αυτό που μας λένε είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν καταλαβαίνει τίποτα όταν πρόκειται για θέματα ηθικής τάξης και ότι η εντολή που έχει δώσει είναι "όλα στο φως" και "μηδενική ανοχή στη διαφθορά". Της Αγγελικής Σπανού. 
Είναι αλήθεια ότι και στις δύο περιπτώσεις οι αρχές έκαναν με άψογο τρόπο τη δουλειά τους και έχοντας πάρει εντολή από την πολιτική ηγεσία να προχωρήσουν. Η Νέα Δημοκρατία μόνο να κερδίσει έχει από αυτή τη στάση, σε ό,τι αφορά μάλιστα και τον εξάδελφο του Κ. Καραμανλή, ο δικαιολογημένος διασυρμός του πρώην υπουργού έχει πολλαπλή σημασία γιατί, όσο να ναι, φέρνει ένα κάποιο μούδιασμα στους καραμανλικούς που το τελευταίο διάστημα έδειχναν μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι ο κοινωνικός αντίκτυπος είναι αυτός που επιδιώκει η ΝΔ από την αποκήρυξη των γαλάζιων που βγήκαν από το δρόμο της αρετής. Γιατί ένα θέμα είναι η τιμωρία των ασώτων, άλλο θέμα είναι ο βίος και η πολιτεία τους μέχρι τώρα. Με αφορμή τη μίζα Τομπούλογλου, η κοινή γνώμη ενημερώνεται ξανά για τη διαδρομή του ως επαγγελματία υποψήφιου για τη Βουλή και την Αυτοδιοίκηση και αυτό που μένει τελικά είναι ότι κατάφερε να τοποθετηθεί πρόεδρος στο "Αγλαϊα Κυριακού" απλώς και μόνο επειδή είχε τις κομματικές περγαμηνές. Θυμόμαστε, δηλαδή, ότι το πολιτικό σύστημα εξουσίας εξακολουθεί να λειτουργεί με τους παραδοσιακούς όρους του παλαιοκομματισμού και του φαβοριτισμού. Ανάλογοι συνειρμοί έγιναν και όταν εντοπίστηκε παράνομος ο Μιχάλης Λιάπης ο οποίος εκτέθηκε όχι μόνο με τις πράξεις του αλλά και με τα λόγια του, δηλώνοντας κακοπαθημένος από την κρίση συνταξιούχος. Τώρα έχασε τη σοβαρότητά του ο ανιψιός του Κωνσταντίνου Καραμανλή ή αυτός ήταν πάντα και προστατευόταν γιατί η οικογενειοκρατία και ο νεποτισμός εξακολουθούν να βασιλεύουν;

Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν καταλάβει ότι πρέπει να ρίξουν κόσμο στον Καιάδα, κάθε φορά που παρουσιάζεται η ευκαιρία, προκειμένου να διατηρηθεί καθαρό το πρόσωπο του πρωθυπουργού, του οποίου η εικόνα παραμένει σχετικά καλή. Πίσω από αυτή την επικοινωνιακή προσπάθεια υπάρχουν τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι η υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται κυρίως α) στην επιθυμία των πολιτών να δοθεί ένα τέλος στη δοκιμασία που περνούν τώρα β) στο ηθικό πλεονέκτημα που έχει λόγω της αποχής από τη διακυβέρνηση και χάρη στην αντισυστημική εικόνα που καλλιεργεί.

Το τελευταίο διάστημα έπεσαν σκιές πάνω στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που έχουν προκαλέσει αισιοδοξία στους πολιτικούς αντιπάλους τους: Τη μία η έρευνα για φορολογικές υποθέσεις του δικηγόρου Αλ. Μητρόπουλου, την άλλη η δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες που έφερε στο φως τα χρυσά εισοδήματα αρκετών βουλευτών, αλλά κυρίως το εύκολο εκατομμύριο του πρώην συνδικαλιστή Δ. Τσουκαλά και τις επενδύσεις στην JP Morgan και τη Black Rock των Ευ. Τσακαλώτου και Γ. Σταθάκη, οι οποίοι ανήκουν στην ομάδα αυτών που προορίζονται να χειριστούν τα οικονομικά σε μια "κυβέρνηση της Αριστεράς". Η Κουμουνδούρου επέλεξε να αφήσει τους βουλευτές μόνους τους να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και δεν τα κατάφεραν καλά, αν θυμηθούμε ότι ο Τσακαλώτος επικαλέστηκε τον... μπαμπά του για να δικαιολογήσει τις επενδυτικές επιλογές του.

Από την πλευρά τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έδειξαν αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση στην κριτική τους και αυτό μάλλον οφείλεται στη διάθεσή τους να αφήσουν -προσωρινά- το νερό να κυλήσει ελεύθερα στο αυλάκι επενδύοντας στην πολιτική ζημιά που προκαλεί η έκπληξη: "Είδες και οι ΣΥΡΙΖαίοι;"



Υπόθεση «νοθευμένων» αναψυκτικών εξετάζει η Αντιτρομοκρατική

Στην Αντιτρομοκρατική υπηρεσία έχει ανατεθεί η υπόθεση τοποθέτησης υδροχλωρικού οξέος σε μπουκάλια αναψυκτικών – Ανακαλεί τα ύποπτα μπουκάλια η εταιρεία.
Μια ιδιαίτερη υπόθεση ανέλαβε να εξετάσει η Αντιτρομοκρατική υπηρεσία, έπειτα από προκήρυξη που έλεγε πως μια τρομοκρατική οργάνωση θα νοθεύσει με υδροχλωρικό οξύ δεκάδες μπουκάλια με Coca Cola και Nestea.
Συγκεκριμένα, η προκήρυξη και ένα μπουκάλι αναψυκτικού των 500 ml εστάλη στο ειδησεογραφικό site zougla.gr, μαζί με ένα usb stick με προκήρυξη. Όπως αναφέρει το κείμενο των έξι σελίδων, που φέρει την υπογραφή FAI/IRF Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο / Πυρήνας Nicola και Alfredo, αναφέρεται μεταξύ άλλων:
«Εμείς 4 ημέρες μετά από την αποστολή των φακέλων θα ξεκινήσουμε την επανατοποθέτηση. Η ενέργειά μας αυτή θα διαρκέσει 10 ημέρες ακριβώς. Η επιλογή της περιόδου των εορτών δεν είναι τυχαία. Αντίθετα είναι οι μέρες που τα κέρδη αυτών των πολυεθνικών πολλαπλασιάζονται. Οπότε για 10 ημέρες θα τοποθετήσουμε συνολικά 63 πλαστικά μπουκάλια Coca Cola light των 500ml και 42 πλαστικά μπουκάλια NESTEA των 500ml, όλων των γεύσεων. Η ενέργειά μας αυτή θα λάβει χώρα στις μητροπόλεις της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η επανατοποθέτηση θα γίνει σε όλων των ειδών τα καταστήματα, που πουλάνε τα συγκεκριμένα προϊόντα. Όλα αυτά τα μπουκάλια που θα επανατοποθετηθούν περιέχουν περίπου 100ml διαλύματος υδροχλωρικού οξέος. Επιλέξαμε το υδροχλωρικό οξύ, γιατί σε αυτή την αναλογία διαπιστώσαμε, έπειτα απο πειραματισμούς ότι δεν επηρεάζει καθόλου το χρώμα της COCA COLA και του NESTEA, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα καθαριστικά όπως η χλωρίνη κτλ».
Στη σχετική ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας αναφέρεται ότι «η προανάκριση για την υπόθεση, ανατέθηκε στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία (Δ.Α.Ε.Ε.Β.), η οποία εξετάζει το περιεχόμενο των φορητών αποθηκευτικών μέσων (USB sticks). Από την εξέταση που διενεργήθηκε στο περιεχόμενο των φιαλών, από τις αρμόδιες Κρατικές Υπηρεσίες, προέκυψε ότι εμπεριέχουν αναψυκτικό με ποσότητα υδροχλωρικού οξέως».
«Η Ελληνική Αστυνομία ενημέρωσε την εταιρεία να προβεί στις απαραίτητες προληπτικές ενέργειες όσον αφορά στις ατομικές συσκευασίες Coca-Cola Light των 500ml σε πλαστική φιάλη, καθώς και ατομικές συσκευασίες Nestea Λεμόνι, Nestea Ροδάκινο και Nestea Sugar Free με γεύση Λεμόνι, όλα σε πλαστικές φιάλες των 500ml. Παράλληλα, ενημερώθηκε ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (Ε.Φ.Ε.Τ.) για τις όποιες περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του» συμπληρώνει η ΕΛ.ΑΣ.
Αποσύρονται οι συσκευασίες
Η αντίδραση της Coca Cola ήταν άμεση, μετά και την επιβεβαίωση από την Ελληνική Αστυνομία ότι μέσα σε προϊόν της εταιρείας είχε τοποθετηθεί ποσότητα υδροχλωρικού οξέως, στις απειλές τρομοκρατικής οργάνωσης.
Η εταιρεία, σύμφωνα με ανακοίνωσή της, αναφέρει ότι θα προχωρήσει σε προληπτική απομάκρυνση όλων των μεμονωμένων πλαστικών συσκευασιών 500 ml των Coca-Cola light και Nestea (όλων των γεύσεων).
«Η εταιρεία από την πρώτη στιγμή βρίσκεται σε στενή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Με αίσθημα ευθύνης και με γνώμονα την προστασία των καταναλωτών μας, προχωρούμε σε προληπτική απομάκρυνση όλων των μεμονωμένων πλαστικών συσκευασιών PET 500ml των Coca-Cola light και Nestea (όλων των γεύσεων)» αναφέρει η εταιρεία.
Επίσης ενημερώνει τους καταναλωτές ότι για περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να επικοινωνούν με την εταιρεία στο τηλεφωνικό της κέντρο στο νούμερο 80011-2222, χωρίς χρέωση, αλλά και πως «έχοντας ως πρώτιστο μέλημα την ασφάλεια των καταναλωτών, διαβεβαιώνει ότι σε συνεργασία με τις αρχές θα προχωρήσει σε όποια αναγκαία περαιτέρω ενέργεια, ενημερώνοντας άμεσα το καταναλωτικό κοινό με νεότερη ανακοίνωση, εφόσον απαιτηθεί».
efsyn.gr

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

Την απόλυση τους έλαβαν σήμερα όλοι οι υπάλληλοι του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών

Ανάστατοι οι εργαζόμενοι στο Δημοτικό Βρεφοκομείο του Δήμου Αθηναίων γιατί παραμονή Χριστουγέννων η εγκληματική της δήθεν ανάπτυξης κυβέρνηση Στουρνάρα με guest τον Σαμαρά τους επιφύλασσε ωραίο δώρο.


Την απόλυση τους σήμερα παραμονή έλαβαν όλοι οι υπάλληλοι του Δημοτικού βρεφοκομείου Δήμου Αθηναίων και μάλιστα επειδή η απόφαση βγήκε από 17/12 και παρά το ότι τους χρησιμοποίησαν μέχρι και σήμερα χωρίς να τους κοινοποιηθεί η απόλυση, τους υπεξαίρεσαν όπως κάνουν σε όλα μισθούς συντάξεις, επιδόματα, λογαριασμούς κτλ και τα 7 ημερομίσθια αναδρομικά. Παραμονή Χριστουγέννων.
Το άθλιο πνεύμα και όχι το άγιο του Στουρνάρα κράτησε αναδρομικά από την απόφαση μέχρι και σήμερα τα χρήματα από το υπόλοιπο του μισθού τους ενώ για αυτές τις ημέρες είχαν εργαστεί κανονικά.
Ωραίο Δώρο Χριστουγέννων και απόλυση και υπεξαίρεση χρημάτων μήπως και χάσει η βενετιά βελόνι, αυτό είναι το success story που πουλάει η κυβέρνηση Στουρνάρα με τυπικά πρωθυπουργό τον διορισμένο με συμφωνία πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. 

Συνελήφθη για μίζα ο Χάρης Τομπούλογλου, πρόεδρος του νοσοκομείου «Αγλαΐα Κυριακού» & Πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας..!

Συνελήφθη λίγο πριν τις 3 το μεσημέρι από το τμήμα Εκβιαστών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής ο πρόεδρος του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαία Κυριακού» με προσημειωμένο ποσό των 25.000 ευρώ. Και μάλιστα πρόκειται για γνωστό πολιτικό πρόσωπο που ανήκει στην ΝΔ και μετά από το συμβάν διεγράφη, ενώ ήταν πολλές φορές υποψήφιος για Δήμαρχος Χαλκηδόνας και είχε αποφασίσει να κατέβει και στις επόμενες για την Φιλαδέλφεια-Χαλκηδόνα.
Από το 1986 βρίσκεται στην πολιτική ο Χάρης Τομπούλογλου, ο πρόεδρος του νοσοκομείου «Αγλαΐα Κυριακού», ο οποίος συνελήφθη με προσημειωμένα χαρτονομίσματα από το τμήμα εκβιαστών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής.
Στις δημοτικές εκλογές του 1986, 1990 και του 1998, εξελέγη πρώτος Δημοτικός Σύμβουλος Νέας Χαλκηδόνας, μεταξύ όλων των συνδυασμών ενώ στις δημοτικές εκλογές του 1994 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος στη Νέα Χαλκηδόνα, συγκεντρώνοντας ποσοστό 45% την πρώτη και 48,5% τη δεύτερη Κυριακή.
Προσπάθησε δύο φορές να εκλεγεί βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 και του 2004, στη Β΄ Αθηνών καισυγκέντρωσε σημαντικό αριθμό ψήφων (26.000 και 27.000) ενώ στους Δήμους Νέας Φιλαδέλφειας και Νέας Χαλκηδόνας αναδείχτηκε πρώτος.
Από το 1989 έως το 1993 διετέλεσε Αντιπρόεδρος στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαϊα Κυριακού», ενώ την περίοδο 2005-2008 επανήλθε στο ίδιο νοσοκομείο ως μέλος του Δ.Σ. Το Σεπτέμβριο του 2012 εξελέγη πρόεδρος του Νοσοκομείου.


Economist: Κοινωνικές εκρήξεις απειλούν 65 χώρες το 2014

Σοβαρό κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών αντιμετωπίζουν 65 από τις 150 χώρες, σύμφωνα με ανάλυση των πολιτικών και θεσμικών αδυναμιών τους. Μεταξύ αυτών, 12 χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, 7 χώρες των Βαλκανίων και 8 πρώην κομμουνιστικές χώρες. Μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.
Αυξανόμενος εμφανίζεται ο κίνδυνος κοινωνικών αναταραχών παγκοσμίως, έπειτα και από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, με τη λιτότητα παρούσα στην ατζέντα πολλών κρατών και για το 2014.

Από τα κινήματα εναντίον της λιτότητας στις μεσοαστικές εξεγέρσεις, τόσο σε πλούσιες, όσο και φτωχές χώρες, οι αιτίες των κοινωνικών συγκρούσεων ποικίλουν: η οικονομική δυσπραγία (Ελλάδα, Ισπανία κ.α.), εξεγέρσεις ενάντια σε δικτατορικά καθεστώτα (κυρίως στη Μέση Ανατολή), φιλοδοξίες των μεσαίων στρωμάτων σε ραγδαία αναπτυσσόμενες οικονομίες (Τουρκία, Βραζιλία).

Όπως επισημαίνεται στο Economist, το μειωμένο εισόδημα και η υψηλή ανεργία δεν οδηγούν πάντα σε κοινωνικές αναταραχές. Μόνο στις περιπτώσεις, στις οποίες η οικονομική δυσπραγία συνοδεύεται και από άλλους παράγοντες αδυναμίας και ευπάθειας, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης.

Τέτοιοι παράγοντες είναι η μεγάλη εισοδηματική ανισότητα, η πολιτική αστάθεια (αδύναμες κυβερνήσεις), η ελλειματική κοινωνική πρόνοια, οι εθνικές εντάσεις και το ιστορικό κοινωνικών συγκρούσεων.

Ιδιαίτερα σημαντικός και «εκρηκτικός» παράγοντας: η δημοκρατία σε κρίση, ή αλλιώς η έλλειψη εμπιστοσύνης σε κυβερνήσεις και θεσμούς.

Τι έχουμε να περιμένουμε το 2014;

Μπορεί η ύφεση να υποχωρεί σε αρκετές χώρες (σε πολλές άλλες, φυσικά, παραμένει), ωστόσο ιστορικά αποδεικνύεται πως οι κοινωνικές αναταραχές έπονται της οικονομικής καταστροφής.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης του Economist Intelligence Unit (EIU) είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα:

To 43% των χωρών (65) αντιμετωπίζουν υψηλό ή πολύ υψηλό κίνδυνο κοινωνικής έκρηξης, 54 χώρες μέτριο κίνδυνο, και οι υπόλοιπες 31 μικρό ή πολύ μικρό κίνδυνο.

Πριν από πέντε χρόνια, οι χώρες που αντιμετώπιζαν υψηλό κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών έφταναν τις 46.

Αλλαγές στο επίδομα ανεργίας από 1 Ιανουαρίου 2014

Αλλάζουν από 1η Ιανουαρίου 2014 τα κριτήρια για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας. Ειδικότερα, από το νέο έτος για να πάρει επίδομα ανεργίας κάποιος δεν θα πρέπει να έχει επιδοτηθεί περισσότερο από 400 μέρες κατά την προηγούμενη τετραετία.
Μάλιστα, σε περίπτωση που κάποιος άνεργος την προηγούμενη περίοδο έχει επιδοτηθεί για παράδειγμα 370 μέρες θα λάβει 30 ημερήσια επιδόματα ανεργίας καθώς τόσα υπολείπονται μέχρι και την συμπλήρωση των 400. Οι σημαντικές αυτές αλλαγές αναμένεται να στερήσουν από αρκετούς ανέργους και κυρίως εποχιακά εργαζόμενους το επίδομα ανεργίας.
Σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ, άνεργος που επιδοτείται για πρώτη φορά θα πρέπει να πληροί τις εξής προϋποθέσεις:
• Ο ασφαλισμένος πρέπει να έχει πραγματοποιήσει 80 ημέρες εργασίας σε κάθε έτος κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, πριν από την επιδότησή του. Το τελευταίο όμως 14μηνο πρέπει να έχει συμπληρώσει 125 ημέρες εργασίας, χωρίς να υπολογίζονται οι τελευταίοι δύο μήνες.
• Επίδομα ανεργίας δικαιούται και ο ασφαλισμένος που έχει πραγματοποιήσει στα δύο προηγούμενα, πριν από την απόλυσή του χρόνια, 200 ημέρες εργασίας (χωρίς να υπολογίζονται οι ημέρες εργασίας των δύο τελευταίων μηνών), από τις οποίες 80 ημέρες, το λιγότερο το χρόνο.


 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *