Κατακλείδα έως όποτε.. του Γιάννη Μακριδάκη

Ενώ οι προεκλογικές διαδικασίες για τις δημοτικές, περιφερειακές και ευροεκλογές συνεχίζονται καθημερινά με ολοένα αυξανόμενη την παρουσία τους στη ζωή μας, ξεκινήσαμε τις ανοιξιάτικες σπορές.

Τα πρώτα φυντάνια έχουν ξεφυτρώσει μέσα στα σπορεία, οι πρώτοι σβόλοι έπεσαν στο χωράφι, η ξινίθρα του χειμώνα αφαιρέθηκε αλλού κατά βούλησιν και αλλού δια χειρουργικής επεμβάσεως λόγω της γειτνίασής της με κάποια ανεπτυγμένα φυτά μας, κάπου δεν αγγίχτηκε καθόλου αφού η συγκαλλιέργεια επετεύχθη και η όποια διατάραξη της ισορροπίας μόνο ζημιά μπορούσε να προξενήσει.

Διαδικασία ξεχορταριάσματος εδώ και μέρες γονατισμένος στη γη ο άνθρωπος. Για να νιώσει ο αδαής και ανόητος αλαζόνας ότι, παρά τις βεβαιότητές του, είναι άπειρο το ένα τετραγωνικό εκατοστό της γης.

Θα συνεχίσουμε για όλο το διάστημα της άνοιξης να σπέρνουμε σε σπορεία και απευθείας στη γη, δεκάδες είδη φυτών ώστε να κερδίσουμε ακόμη περισσότερο χώρο απ’ τα λεγόμενα ζιζάνια. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχιστεί για όσο πάει η σιωπή και η αποχή από γραψίματα, επικοινωνία και εκδηλώσεις, ενδεχόμενες δε επισκέψεις στην Αθήνα περνούν μόνον ως σκέψεις ανατριχιαστικές από το μυαλό. Χίλια ευχαριστώ σε σας που προτείνετε και προσκαλείτε αλλά δεν δύναμαι, είναι παράδεισος η φύση και οι φυτοκοινωνίες πρόκληση, αμαρτία και ύβρη να τις απαρνιέται κανείς έστω και για λίγες μέρες όταν μπορεί να μην το κάνει.

Και επειδή η πολιτική είναι καθημερινή στάση ζωής και οι επίδοξοι πολιτικοί μας προ(σ)καλούν, ας διώχνουμε από δίπλα μας σαν μύγες ενοχλητικές τους δήθεν ρεαλιστές, εκείνους που θεωρούν το φτιαχτό σύστημα των καταναλωτών ρεαλιστικό και ουτοπία το αυθύπαρκτο, το οικοσύστημα με όλα τα πλάσματά του. Ας γυρνάμε την πλάτη σε όσους συνεχίζουν υπερφίαλοι την στρεβλή των ανθρώπων πολιτική της σύγκρουσης με το οικοσύστημα αντί την αλλαγή πορείας και την προώθηση της συμβίωσης και της συνεργασίας μας με όλα τα άλλα πλάσματα που συναποτελούν τον κόσμο μας.

Ας έχουμε στον νου μας ότι μόνη ανάπτυξη που υφίσταται είναι η αβίαστη φυσική και η μόνη οικονομία, αυτή του οικοσυστήματος, της φύσης.

Ας δούμε επιτέλους το ξεκάθαρο. Ότι κάθε επέμβαση εκβιαστική επί των φυσικών ρυθμών και νόμων έχει μόνο δυσμενείς συνέπειες μακροπρόθεσμα, οι οποίες δια μέσου των χαοτικών δυνάμεων και δυναμικών που δημιουργούν και κρατούν κάθε στιγμή σε ισορροπία το οικοσύστημα, πολλαπλασιάζονται και επιστρέφουν ξανά στην ανθρωπότητα ως πληγές και θάνατος.

Ας συμμετέχουμε λοιπόν σε πολιτικές ομάδες και συνδυασμούς, και όπου δεν υπάρχουν ας κάνουμε προσπάθειες να τις οργανώσουμε, οι οποίες να απαρτίζονται από ανθρώπους και όχι από άτομα καταναλωτές, ανθρώπους που έχουν την ικανότητα την διανοητική και την συναισθηματική νοημοσύνη να ξεχωρίζουν σαφώς το σύστημα ως υποσύνολο από το οικοσύστημα ως γενικό σύνολο, και να έχουν στόχο σαφή την αναστροφή της πορείας της ανθρωπότητας, μιας πορείας που βαδίζει εδώ και αιώνες, αλλά την σύγχρονη εποχή ολοταχώς πλέον, στην πλήρη υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, του ανθρώπου από τον καταναλωτή, οτιδήποτε φυσικού από την κατανάλωση, με άμεση συνέπεια αυτής της πορείας τον αφανισμό όλων των φυσικών πλασμάτων και την εξάντληση κάθε πόρου φυσικού λόγω της πολιτικής της μη ευθύνης με την οποίαν πορεύεται στην καθημερινότητά του το κάθε άτομο καταναλωτής.

Ας έχουμε εμπιστοσύνη απόλυτη στο Χάος το δημιουργικό και εξισορροπιστικό της φύσης, ας ζούμε ο καθένας μας προσωπικά, όχι ατομικά όπως λένε οι καταναλωτές, ως φυσικά πλάσματα εντός του κύκλου της ζωής και όχι ξεκομμένοι από αυτόν, ας αφοδεύουμε ζωή στη γη ζώντας κοντά της, πατώντας την καθημερινά, τρώγοντας ζωντανές τροφές και όχι νεκρές που είναι και πηγές ασθενειών εκτός όλων των άλλων, ας σταματήσουμε να βαυκαλιζόμαστε πως είμαστε προοδευμένοι, σπουδαγμένοι και πολιτισμένοι ενώ την ίδια στιγμή τρώμε σκουπίδια και παράγουμε σκουπίδια, φτιάχνουμε χημικά κορμιά και αφοδεύουμε χημικά κόπρανα, σταματούμε τον κύκλο της ζωής όλης της φύσης με το κορμί μας το άθλιο, το άτομό μας το καταναλωτικό γρανάζι, αντί να συμβάλουμε στην αέναη αναγέννησή του και φυσικά πεθαίνουμε από ασθένειες που έρχονται ως συνέπειες ολοένα και πιο τρομακτικές του φαύλου κύκλου των επεμβάσεών μας επί της γης και του οικοσυστήματος. Είναι το μόνο φυσικό πια να πεθαίνουμε αφύσικα, ο χημικός ο θάνατος.

Ας ξαναφέρνουμε λοιπόν τον εαυτό μας στη φυσική του υπόσταση, ας γίνουμε ξανά ο καθένας από μας άνθρωπος και μόνο έτσι θα αλλάξουμε τον κόσμο.

Αυτά. Έτσι ως κατακλείδα. Διότι η λογοτεχνία δεν είναι πια της εποχής, όπως αντιλαμβάνομαι και νιώθω ίσως ούτε εγώ, γι’ αυτό.. 

Γιάννης Μακριδάκης

 

Στις αγορές, πτωχευμένοι! Του Γιάννη Βαρουφάκη

Το σχέδιο του Βερολίνου για την Ελλάδα των επόμενων ετών έχει πλέον παγιωθεί. Τι περιέχει; Ας ξεκινήσουμε από το τι δεν περιέχει.

1. Δεν περιέχει το κούρεμα, το οποίο θα μπορούσε να βγάλει το ελληνικό κράτος από την διαχρονική κατάσταση χρεοκοπίας (κοινώς την αδυναμία να εξυπηρετεί τα χρέη του μακροπρόθεσμα, ακόμα και μετά από μια γενναία επιμήκυνση μετά μείωσης του επιτοκίου κατά μισή με μία μονάδα).
2. Δεν περιέχει καμία πρόβλεψη για κοινό, ευρωζωνικό χρέος (π.χ. ευρωομόλογα).
3. Δεν περιέχει νέο επίσημο δάνειο, το οποίο να καλύπτει τις μελλοντικές δανειακές ανάγκες του κράτους, πέραν το πολύ 20 δισ. ευρώ που στόχο θα έχουν να καλύψουν τις «αστοχίες» του Μνημονίου 2.
4. Δεν περιέχει κάποια σημαντική επενδυτική ενίσχυση, πέραν των ΕΣΠΑ.
5. Δεν περιέχει κάτι στον τραπεζικό τομέα, που να καθιστά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βιώσιμο ή να αφαιρεί μέρος των 50 δισ. ευρώ που χρεώθηκε το ελληνικό δημόσιο υπέρ των τραπεζών από το εθνικό χρέος.

Υπό αυτούς τους ασφυκτικούς περιορισμούς, το ερώτημα τίθεται: πώς σκέφτονται να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι είναι παντελώς αδύνατον να χρηματοδοτείται ιδίαις δυνάμεις το ελληνικό κράτος τα επόμενα χρόνια; Πιστεύουν, πραγματικά, ότι θα μπορεί η ελληνική οικονομία να παράγει πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 4%, από το οποίο να κάνει τις αποπληρωμές σε ΕΚΤ/ιδιώτες (που δεν δέχονται επιμηκύνσεις και τα τοιαύτα) και ΔΝΤ (που δεν δέχεται μείωση επιτοκίου);  Πιστεύουν πως, ακόμα και να είναι δυνατόν αυτό, θα μπορέσει να σταθεί όρθια μια κυβέρνηση (όποια και να είναι αυτή) που θα «ξεζουμίζει» ένα τέτοιο μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα, την ώρα που η ελληνική κοινωνία θα παραπαίει, χωρίς τραπεζική πίστη, χωρίς εγχώρια ζήτηση, χωρίς επενδύσεις, χωρίς πρόνοια;

Όχι, δεν το πιστεύουν στο Βερολίνο αυτό. Και τότε ποιο το πλάνο τους; Η βασική τους ιδέα είναι να βρουν τρόπο να μας εξασφαλίσουν νέα δάνεια, με επιτόκια περί το 4%, χωρίς να χρειαστεί να τα περάσουν από την Ομοσπονδιακή Βουλή τους ως νέο πακέτο διάσωσης -ως νέα δάνεια τα οποία στηρίζει ο γερμανός φορολογούμενος. Όπως το Μνημόνιο 2 ήρθε για να καλύψει μη βιώσιμα χρέη του Μνημονίου 1, έτσι και το νέο Δανειακό Πακέτο, το Μνημόνιο 3 (το οποίο, για λόγους μάρκετιγκ, θα το αποκαλέσουν κάπως αλλιώς) θα ρίξει πολλά δισ. ευρώ στο ελληνικό δημόσιο για να συγκαλύψει την μη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου μετά το πέρας του Μνημονίου 2. Η διαφορά αυτού του Μνημονίου 3 από το Μνημόνιο 2 θα είναι, σύμφωνα με τα γερμανικά πλάνα, μία: ενώ το Μνημόνιο 2 χρηματοδοτήθηκε από τα κράτη-μέλη μέσω του ESM, το Μνημόνιο 3 θα χρηματοδοτεί, ως επί το πλείστον, από τις ...αγορές.

Πώς, όμως, θα γίνει αυτό όταν οι αγορές γνωρίζουν πως (παρά την όποια επιμήκυνση) τα χρέη του ελληνικού δημοσίου δεν μπορούν να αναχρηματοδοτηθούν αλλά, αντίθετα, παραμένουν πάνω από τα κεφάλια μας ως μια μόνιμη τοξική ομίχλη; Γιατί να είναι διατεθειμένοι οι ιδιώτες (που δεν είναι βεβαίως κορόιδα για να πιστεύουν τα περί Greek-covery) να δανείσουν ένα κράτος με (κοινά αποδεκτό) μη βιώσιμο χρέος, χωρίς να ζητούν δυσθεώρητα επιτόκια; Η απάντηση της κυβέρνησης συνασπισμού του Βερολίνου είναι:  μέσω της επίκλησης του προγράμματος ΟΜΤ της ΕΚΤ!

Η ιδέα είναι απλή: αντί να αντλεί το ελληνικό δημόσιο νέα ποσά από τον ESM για να αποπληρώνει ΕΚΤ, ΕΕ, ΔΝΤ και ιδιώτες, θα αντλεί από τις αγορές οι οποίες θα του δανείζουν με επιτόκια πολύ κάτω του αγοραίου επιπέδου (στο 4% το υπολογίζουν οι του γερμανικού υπουργείου οικονομικών) επειδή η ΕΚΤ εγγυάται (ή καλύτερα απειλεί) πως αν τα επιτόκια αυτά ανέβουν πάνω από κάποιο επίπεδο, θα παρέμβει αγοράζοντας όσα ελληνικά ομόλογα χρειάζεται για να ρίξει τα επιτόκια στο αρχικό επίπεδο. Επιπλέον, αν κάποια στιγμή, η ΕΚΤ βάλει μυαλό και λάβει σοβαρά υπ’ όψη της την απειλή του αρνητικού πληθωρισμού σε ολόκληρη την ευρωζώνη, ίσως η ΕΚΤ να αρχίσει να αγοράζει ομόλογα όλων των κρατών-μελών (ως ποσοστό του ΑΕΠ της κάθε χώρας). Έτσι, παρά το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο όχι μόνο θα παραμένει πτωχευμένο αλλά θα γίνεται όλο και πιο πτωχευμένο (με κάθε νέο ομόλογο που εκδίδει), θα καταφέρνει να δανείζεται στις αγορές, με επιτόκια που φαίνονται «βατά».

Βέβαια, για να «περπατήσει» ένα τέτοιο πλάνο, το κράτος μας πρέπει πρώτα να ...βγει στις αγορές. Βασικός όρος για την ενεργοποίηση του ΟΜΤ για μια χώρα της Ευρωζώνης είναι να θεωρείται ότι έχει «πλήρη πρόσβαση στις αγορές» και πως τελεί υπό δημοσιονομική επιτήρηση. Εδώ έγκειται η αφοσίωση των αρχών, τόσο σε Φραγκφούρτη-Βερολίνο-Βρυξέλλες, όσο και στην Αθήνα, στην προπαγάνδα περί λήξης της Κρίσης, Greek success story κλπ. Μπορεί οι επενδύσεις να μειώνονται κι άλλο, οι θέσεις εργασίας να φθίνουν συστηματικά, η βιομηχανική παραγωγή να συρρικνώθηκε ξανά, η τραπεζική πίστη (που υποσχέθηκαν μετά την παρωδία της ανακεφαλαιοποίησης) να κατρακυλά στον θλιβερό της μόνιμο κατήφορο, όμως οι ηγέτες μας ...γιορτάζουν καθημερινώς την λήξη της Κρίσης. Δεν λένε απλά ψέματα. Λένε αυτά που νομίζουν ότι συνάδουν με την δημιουργία ενός τεχνητού κλίματος στις αγορές ομολόγων, που θα επιτρέψει κάποιες εκδόσεις ομολόγων να πωληθούν (με την σιωπηλή βοήθεια της ΕΚΤ) ώστε, κατόπιν, να μπει σε εφαρμογή το Μνημόνιο 3, που θα χρηματοδοτείται, υπό την απειλή της ΕΚΤ, από τους ...ιδιώτες.

Περιληπτικά, ο άξονας του γερμανικού σχεδίου για την Ελλάδα είναι ένας: η συνέχιση της στρατηγικής των προηγούμενων τεσσάρων ετών, δηλαδή η καθυστέρηση της παραδοχής ότι η Ελλάδα αδυνατεί να επιβιώσει εντός των «κανόνων» που το Βερολίνο θεωρεί «απαράβατους». Για να μην χρειαστεί να παραδεχθούν την αλήθεια, προετοιμάζουν ένα νέο «παράδοξο» Μνημόνιο, όπου το μεγάλο ποσοστό των νέων δανείων θα έρχεται από τις αγορές σε ένα πτωχευμένο δημόσιο, ελέω της σιωπηλής παρέμβασης της ΕΚΤ. Αυτό λοιπόν που προτείνεται στον ελληνικό λαό, αντί για ένα βιώσιμο σχέδιο για την επόμενη δεκαετία, είναι το να συναινέσει στην έξοδό του στις αγορές όσο το κράτος του είναι πτωχευμένο, και με προοπτική να βουλιάζει όλο και πιο πολύ στον βούρκο της μακροπρόθεσμης πτώχευσης αλλά, βέβαια, παραμένοντας στις αγορές. Θεωρώ εθνική ανοησία την συναίνεσή μας σε αυτό το πλάνο.
 

http://www.protagon.gr/

Κατάρρευση ταμείων από "τρύπα" 11 δισ.

Ρεπορτάζ: Ανδρέας Πετρόπουλος

Τα 11 δισ. ευρώ θα προσεγγίσει το έλλειμμα των ασφαλιστικών ταμείων το 2014, εκτιμούν οι ειδικοί περί την κοινωνική ασφάλιση, χωρίς να συνυπολογίζουν δύο κρίσιμες παραμέτρους που θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο το υπό κατάρρευση ασφαλιστικό σύστημα: Τη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών στην οποία έχουν συμφωνήσει κυβέρνηση και τρόικα να εφαρμοστεί εντός του τρέχοντος έτους και η οποία, αναλόγως του τρόπου εφαρμογής αναμένεται να επιβαρύνει τα ταμεία με ένα επιπλέον κόστος που θα φθάσει μέχρι το 1 δισ. ευρώ, και την πιθανή δικαίωση των ελεύθερων επαγγελματιών για παράνομες χρεώσεις στις εισφορές τουΟΑΕΕ που πρακτικά μεταφράζεται σε "τρύπα" 4 δισ. ευρώ που θα επιβαρύνει ένα από τα πλέον προβληματικά ταμεία.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση και ο υπουργός Εργασίας πετούν την μπάλα στην (προεκλογική) εξέδρα, καθησυχάζοντας ότι δεν θα γίνουν νέες μειώσεις στις συντάξεις, αποσιωπώντας την πραγματικότητα, δηλαδή ότι μετά τις περικοπές στις εφάπαξ παροχές, αλλά και αυτές που θα ακολουθήσουν (μετά τις ευρωεκλογές) στις επικουρικές (με την εφαρμογή του νέου συστήματος), τα μεγαλύτερα ταμεία θα αδυνατούν να καταβάλλουν και τις κύριες συντάξεις.

Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ εκτιμά ότι η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, η ανασφάλιστη εργασία, η μειωμένη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού προς τα ασφαλιστικά ταμεία το 2014 και το «κύμα φυγής» των ασφαλισμένων προς τη συνταξιοδότηση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια το ασφαλιστικό σύστημα στο πλήρες οικονομικό αδιέξοδο. Συγκεκριμένα, με 1.400.000 ανέργους οι απώλειες για το ασφαλιστικό σύστημα θα φθάσουν μέσα στον χρόνο τα 7 δισ. ευρώ, ενώ η εισφοροδιαφυγή των επιχειρήσεων υπολογίζεται σε 1,5 δισ. ευρώ. Επιπλέον η ανασφάλιστη εργασία που σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις αφορά περί τους 350.000 εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα, σε σύνολο απασχολούμενων 1,4 εκατομμυρίων (ποσοστό 25%), έχει ως συνέπεια την απώλεια τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ στα ταμεία και περί τα 700 εκατ. όσον αφορά τη φορολογία των επιχειρήσεων.

Να σημειωθεί ότι μόνο στο ΙΚΑ, σύμφωνα με την ομοσπονδία εργαζομένων, η υστέρηση στα έσοδα είναι εκρηκτική: Ένας στους τρεις εργαζομένους παραμένει ανασφάλιστος, με αποτέλεσμα να χάνονται έσοδα 6 δισ. ευρώ τον χρόνο, οι απώλειες από την ανεργία εκτιμούνται στα 450 εκατ. ευρώ (για κάθε ποσοστιαία μονάδα), ενώ η αδυναμία είσπραξης 6,7 δισ. βεβαιωμένων εισφορών και συσσώρευση οφειλών προς τρίτους 7,5 δισ. ευρώ συμπληρώνουν το παζλ στο μεγαλύτερο οικονομικό αδιέξοδο που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο.

http://www.avgi.gr/

Δύο συνεργάτες του Άδωνη τον καρφώνουν για τον φαρμακοβιομήχανο

Όταν το Hot Doc στο 41ο τεύχος του αποκάλυψε ότι ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιαδης, ενώ είχε ολοκληρωθεί ο διάλογος για την τροπολογία για τα φάρμακα και λίγο πριν αυτή έρθει στη Βουλή προς ψήφιση,  ο ίδιος επισκέφθηκε τα γραφεία φαρμακοβιομήχανου, επέλεξε αντί να απαντήσει δημόσια ως δημόσιο πρόσωπο να μηνύσει το Hot Doc και το δημοσιογράφο που έκανε την αποκάλυψη.

Τα καίρια ερωτήματα που είχαν τεθεί τότε στον υπουργό αφορούσαν το τι ακριβώς είχε επιλέξει να διαπραγματευτεί κρυφά και για ποιο λόγο; Ποιο ήταν το κρυφό παζάρι στο οποίο επέλεξε να πάει ο υπουργός στα γραφεία ενός φαρμακοβιομήχανου πριν ψηφιστεί η τροπολογία για τα φάρμακα, αντίθετα με κάθε έννοια εθιμοτυπίας και δεοντολογίας, αντί ο φαρμακοβιομήχανος να πάει στο γραφείο του υπουργού; Και μάλιστα την ίδια ώρα που ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης κόπτονταν σε non paper του υπουργείου Υγείας, να μην ψηφιστεί η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε απώλειες δύο δις. ευρώ στα κέρδη των πολυεθνικών;

Όπως προκύπτει από τις καταθέσεις δύο στενών συνεργατών του Άδωνι Γεωργιάδη, το δημοσίευμα ήταν απολύτως αληθές. Σύμφωνα με τις επίμαχες καταθέσεις που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το koutipandoras.gr και οι δύο παραδέχονται ότι ο υπουργός επιχείρησε να δει τον φαρμακοβιομήχανο Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Συγκεκριμένα από την ένορκη κατάθεση του Αντώνιου Αυγερινού ο μάρτυρας, ο οποίος όπως ο ίδιος τονίζει είναι συνεργάτης του Άδωνη Γεωργιάδη σε θέματα δημόσιας Υγείας και φαρμάκων, ο υπουργός Υγείας πήγε στα γραφεία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στις 22/11/2013 στις 21:30 το βράδυ, όπου ενημερώθηκε ότι ο επιχειρηματίας είχε φύγει από το γραφείο του.

Στη δεύτερη ένορκη κατάθεση η Βασιλική Κατραβά, γραμματέας του υπουργού και υπεύθυνη για τα ραντεβού του, παραδέχεται ότι ενημερώθηκε από τον υπουργό Υγείας πως θα συναντούσε τον φαρμακοβιομήχανο Δημήτρη Γιαννακόπουλο στα γραφεία του στο NEWSBOMB, κάτι το οποίο εν συνεχεία έμαθε ότι δεν κατέστη δυνατόν.

Μετά και τις καταθέσεις των συνεργατών του Άδωνη Γεωργιάδη, οι οποίοι παραδέχονται ότι ο υπουργός όντως επισκέφθηκε νύχτα γραφεία φαρμακοβιομήχανου παραμονές της ψήφισης της τροπολογίας για τα φάρμακα, τα καίρια ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Πώς είναι δυνατόν ένας υπουργός να επισκέπτεται νύχτα φαρμακοβιομήχανο λίγες ώρες πριν την ψήφιση της τροπολογίας αντί να συμβεί το αντίστροφο και να πάει ο επιχειρηματίας στο γραφείο του υπουργού; Συμβαδίζει μία τέτοια κίνηση με τη λειτουργία, τα καθήκοντα και το αξίωμα ενός υπουργού; 

Θαυμάστε την αντίδραση και τα ψέματα του Άδωνη Γεωργιάδη όταν το Hot Doc είχε αποκαλύψει την «επίσκεψή» του στο φαρμακοβιομήχανο

http://www.koutipandoras.gr/

Δείτε τώρα τις καταθέσεις που «καρφώνουν» τον Άδωνη Γεωργιάδη

Οι δρόμοι της πείνας...

"Τι να κάνεις όταν δεν έχεις να φας;"

Άνθρωποι ως επί το πλείστον μεγάλης ηλικίας, συνταξιούχοι στο όριο της εξαθλίωσης, άστεγοι και άνεργοι στριμώχθηκαν από νωρίς το πρωί χθες στην ουρά που σχηματίστηκε στη Βαρβάκειο Αγορά όπου οι κρεοπώλες έψηναν για να τιμήσουν την Τσικνοπέμπτη... Είχαν υπολογίσει να μοιράσουν 1,5 τόνο κρέας, αλλά τελικώς διέθεσαν 2,5 τόνους: 3.000 μερίδες φαγητό από τις 9 το πρωί μαζί με λίγο κρασί... Μετά τις 2 το μεσημέρι κάποιοι από όσους περίμεναν στην ουρά όρμησαν με σακούλες και άρπαξαν όσο άψητο κρέας είχε μείνει... Δεν έλειψαν οι φωνές και τα σπρωξίματα καθώς δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είχαν κουραστεί να περιμένουν για περισσότερο από μια ώρα και άλλοι που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να φθάσουν πιο κοντά στο ψητό. Παράλληλα, υπάλληλοι του δήμου έδιναν μερίδες σε ηλικιωμένους, που κρατούσαν μπαστούνι και ήταν αδύνατον να περιμένουν τόση ώρα.

"Πρώτη φορά ήρθε τόσος πολύς κόσμος. Δεν το περιμέναμε και γι' αυτό αποφασίσαμε να βάλουμε κι άλλο κρέας να ψήνεται", σχολίασαν οι κρεοπώλες της Βαρβακείου προσθέτοντας πως "ο κόσμος πεινάει και η φτώχεια είναι που τους έφερε εδώ". Δεν ήταν λίγοι, που όταν τους προσεγγίζαμε έκρυβαν το πρόσωπό τους ή κατέβαζαν το βλέμμα και μας έλεγαν απλώς ότι "ήρθαν για το έθιμο" ή ότι "ήταν η πρώτη φορά που ήρθαν". Ωστόσο, οι ιστορίες των ανθρώπων που μίλησαν στην "Α" ήταν αποκαλυπτικές της κατάστασης που περνά η χώρα.

"Η σύνταξη δεν φτάνει ούτε για τα φάρμακα"...

"Στεκόμαστε τόση ώρα στην ουρά και ταπεινωνόμαστε για λίγο κρέας" είπε στην "Α" η 65χρονη Μαρία και διερωτήθηκε: "Τι να κάνεις όταν δεν έχεις να φας;". "Δεν έχω ούτε τριάντα λεπτά να πάρω λίγο ψωμί γιατί η σύνταξη του ΟΓΑ δεν με φτάνει ούτε για τα φάρμακά μου", δήλωσε με αγανάκτηση.

Δίπλα της στεκόταν η Ελένη, που σε υψηλό τόνο είπε: "Κατάντησαν τον κόσμο φτωχό, να περιμένει για δυο μπουκιές κρέας. Μας κατάντησαν να ντρεπόμαστε που γίναμε φτωχοί και δεν έχουμε να φάμε", κατήγγειλε στον ίδιο τόνο και συμπλήρωσε: "Έχω δουλέψει κοντά 30 χρόνια και τώρα που έχω γεράσει με τη σύνταξη που παίρνω δεν μπορώ να ζήσω. Έπαιρνα 500 ευρώ σύνταξη και τώρα μου τα έχουν κόψει κι αυτά. Δεν μου φτάνουν για τα φάρμακα και με το ζόρι πληρώνω το ρεύμα. Κρέας δεν θυμάμαι κι εγώ πόσο καιρό έχω να φάω".

Τέσσερα χρόνια στην ανεργία...

"Ντρέπομαι. Είμαι άνεργος εδώ και 4 χρόνια. Δούλευα ως χρυσοχόος, αλλά μετά από τόσα χρόνια ανεργίας δεν είμαι καλά. Μένω στα 45 μου χρόνια μαζί με τους γονείς μου. Γύρισα στο πατρικό σπίτι. Τι να κάνω;" είπε ο Σταύρος, που στεκόταν κι αυτός στην ουρά. "Δυστυχώς η Ελλάδα έχει γυρίσει στην δεκαετία του 1960 και σε λίγο θα μας κάνουν να ζητιανεύουμε απ' όσους έχουν. Γιατί εμείς δεν έχουμε", πρόσθεσε.

"Τρώμε από τα συσσίτια..."

"Νιώθω παραπεταμένη. Εγώ είμαι από τη Βουλγαρία, αλλά εδώ και χρόνια ζω στην Ελλάδα και δούλευα. Καθάριζα σπίτια, έπλενα σκάλες. Και τώρα που έκλεισαν το ΙΚΑ δεν μπορώ να πάρω τα φάρμακά μου. Παντού ζητάνε λεφτά και εγώ δεν έχω. Τελευταία μου είπαν ότι μπορώ να πηγαίνω να τρώω στα συσσίτια της Εκκλησίας", τόνισε η Κανέλα με δάκρυα στα μάτια. "Δεν είναι ανάγκη να κλαις. Όλοι στην ίδια κατάσταση είμαστε", την παρηγόρησε η Άννα, που στεκόταν δίπλα της περιμένοντας κι αυτή για λίγο κρέας. "Παίρνω 342 ευρώ σύνταξη. Έλα να τα μοιραστούμε", της είπε με δόση αυτοσαρκασμού και πρόσθεσε: "Ευτυχώς παίρνω επιδότηση για το ενοίκιο και φαγητό από το συσσίτιο του δήμου. Το μοιράζομαι με τον γιο μου, που εδώ και ένα χρόνο έχει έρθει και μένει μαζί μου γιατί είναι άνεργος".

"Έρχομαι στο συσσίτιο του Δήμου κάθε μέρα και ευτυχώς σήμερα που με βοήθησαν τα κορίτσια (σ.σ.: υπάλληλοι του Δήμου), γιατί θα λιποθυμούσα στην ουρά. Σπρώχνουν πολύ", σχολίασε η 86χρονη Ξανθίππη, που μένει στην συνομήλικη φίλη της, καθώς έχει χάσει το σπίτι της. "Να μας αυξήσουν λίγο τη σύνταξη, να μπορέσουμε να πληρώσουμε το φως", ήταν το αίτημά της φεύγοντας από την Βαρβάκειο και επιστρέφοντας... σπίτι.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΗΛΕΚΤΡΑ ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗ

http://www.avgi.gr/

Φοβού τους ηττημένους

Η απόδειξη ότι ο πιο αποδοτικός τρόπος να εισχωρήσει ο κατακτητής χωρίς να γίνει διεθνής ντόρος είναι η ίδια η Ελλάδα. Δάκρυα πέφτουν από όλες τις γωνιές του πλανήτη για τον εμφύλιο στην Ουκρανία. Μέχρι και ελληνικής κατανάλωσης ξέκωλα έφτιαξαν μηνύματα συμπαράστασης ζητώντας την ειρήνη για την Ουκρανία. Για την Ελλάδα, από την άλλη πλευρά σιγή ιχθύος. Δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ και δεν στάλθηκε ούτε μία ανακοίνωση συμπαράστασης από ανθρωπιστικές οργανώσεις από τον Ιούνιο του 2011 που έπεφτε το ξύλο της αρκούδας γιατί οι Έλληνες δεν ήθελαν την χώρα τους υπό κατοχή, αλλά ούτε και στην συνέχεια που Έλληνες είτε αυτοκτονούσαν, είτε πέθαιναν ως παράπλευρες απώλειες των πολιτικών κυβερνήσεων κατοχής.

Η σφαίρα ακόμα κι αν βρει μόνο ένα θύμα έχει καλύτερα αποτελέσματα για την χειραγώγηση της μάζας από μία υπογραφή που έχει ως συνέπεια τον θάνατο εκατομμυρίων. Αν δεν δεις νεκρό σε δημόσιο χώρο να χορτάσει το μάτι σου δεν σε χαλάει τίποτε. Πλάνα από αίμα που λερώνουν την πλατεία Ανεξαρτησίας του Κίεβου, αυτοσχέδια φορεία με τραυματίες από τα γκλομπς των κακών Ουκρανών αστυνομικών. Ενώ οι δικοί μας Έλληνες αστυνομικοί πέταγαν ροδοπέταλα στους διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος. Τους φιλούσαν σταυρωτά και τους χάιδευαν το κεφάλι. Τα δικά μας όργανα της Τάξης και της Ηθικής ήταν άγια αφού ήταν υπάλληλοι της ΕΕ αντίθετα με τα ανάλογα της Ουκρανίας που είναι υπάλληλοι της μη ευρωπαϊκής κυβέρνησης.

Ο πρωθυπουργός της Ουκρανίας είναι ένας δικτάτορας, ένας πολύ κακός άνθρωπος που απειλεί τους Ουκρανούς ότι θα τους κόψει κάθε ελευθερία έκφρασης. Είμαστε για γέλια! Στην ευρωπαϊκή Ελλάδα το πρώτο που απαγόρευσαν με νόμο οι κυβερνήσεις είναι τα πλάνα στις τηλεοπτικές οθόνες εξαθλιωμένων Ελλήνων που ψάχνουν σε κάδους για φαγητό, τα πλάνα αστέγων και βέβαια τα ρεπορτάζ με τις ιστορίες των Ελλήνων που αυτοκτονούν. Αυτά απαγορεύτηκαν διότι ρίχνουν το ηθικό των υπολοίπων. Στην ουσία για να μην δεις το μέλλον που σε περιμένει.

Η κακή Ουκρανική κυβέρνηση κάνει κολιγιές με την Ρωσία και η χώρα θα πάει αιώνες πίσω εφόσον η Ρωσία δεν είναι ένα κράτος της ΕΕ. Ενώ στην Ελλάδα έχουμε το πλεονέκτημα όχι μόνο να είμαστε υπό την πλήρη εποπτεία της ΕΕ αλλά και του Ισραήλ που τυχαία κι αυτό, όπως η Ρωσία, δεν είναι μέλος κράτος της ΕΕ. Έχουμε δύο αφεντικά και μάλιστα το ένα εκτός Ευρώπης (αντίθετα με την Ρωσία που είναι εντός Ευρώπης) αλλά εδώ έχουμε ελευθερία, έχουμε δικαιοσύνη, έχουμε ευρωπαϊσμό.

Έχουμε τόσο δίκαιο κράτος που ένας πρώην ποινικός δήμαρχος με το όνομα Πάχτας απειλεί τους κατοίκους των χωριών που έχουν δει την άλωση του τόπου τους από Καναδική εταιρεία, ότι αν δεν τον ψηφίσουν “μπορεί” οι απολυμένοι εργαζόμενοι των ορυχείων “να κάψουν κανένα χωριό”. Κάθεται η δικαιοσύνη και τον κοιτάει αυτόν και τους “εργαζόμενους” της Ελ Ντοράντο την ίδια ώρα που το δίκαιο κράτος στέλνει όχι Ουκρανούς, αλλά Έλληνες αστυνομικούς, να τσακίζουν στο ξύλο κατοίκους που αντιδρούν στο θάνατο του τόπους τους και των παιδιών τους.

Σύναξη μεγάλη των υπουργών εξωτερικών της ΕΕ για το τι θα κάνουν με την Ουκρανία. Πρέπει να δώσουν τέλος στο αιματοκύλισμα που οι ίδιοι το ξεκίνησαν μόνο και μόνο για να πάρουν τουλάχιστον ένα μέρος του ορυκτού πλούτου και του μεγαλύτερου σιτοβολώνα για να φυτεύει το στάρι της η Monsanto με την δική τους πλευρά. Εκεί να το βάλουν το σύνορο γιατί τους συμφέρει. Στην Κύπρο που είναι μέλος κράτος της ΕΕ αποφασίζουν να το καταργήσουν το σύνορο γιατί δεν τους συμφέρει. Όπου γουστάρουν βάζουν γραμμή και όπου γουστάρουν την σβήνουν.

Ο αντιπολιτευόμενος Ουκρανός ζητά την βοήθεια της ΕΕ για να γίνει η Ουκρανία ένα ευρωπαϊκό κράτος ενώ ο πρωθυπουργός της δεν θέλει και συμβαίνουν όλα αυτά. Το παράδοξο με την Ελλάδα είναι ότι και η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση προσκυνούν την ΕΕ γι' αυτό και δεν πέφτει ούτε μια σφαίρα. Το θέμα δεν είναι αν είσαι ακροδεξιός Ουκρανός αντιπολιτευόμενος ή “αριστερός” Έλληνας αντιπολιτευόμενος. Σημασία έχει και για τους δύο “ η συνύφανση ανάμεσα στο εθνικό και το ευρωπαϊκό” όπως τόνισε ο "αριστερός" Έλληνας αντιπολιτευόμενος Τσίπρας.

Με λίγα λόγια χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Τελειωμένοι είναι οι λαοί, οι χώρες και οι εθνικές ταυτότητες διότι φασίστες, αριστεροί, σοσιαλιστές και δεξιοί δουλεύουν για ένα σκοπό: Για την ολοκλήρωση της Ενωμένης Ευρώπης.

Η τύχη της Ουκρανίας είναι ότι έχει δύο στρατόπεδα που μάχονται για την ένταξη ή μη στην Ε.Ε. Η ατυχία της Ελλάδας είναι ότι δεν έχει ούτε ένα στρατόπεδο εναντίον του ναζιστικού μορφώματος Ε.Ε. Απλά διαθέτει κάποιες αντιμνημονιακές μαριονέτες οι οποίες δημιουργούν συνεχώς αναχώματα γιατί γνωρίζουν ότι όταν πέσει η πρώτη σφαίρα, από οποιοδήποτε στρατόπεδο τότε δεν θα βρεθεί νέος Κανελόπουλος να πει στον μελλοντικό πρόεδρο της κομισιόν κύριο Τσίπρα: Πρόεδρε ιδού ο στρατός σου δείχνοντας κι άλλα κουφάρια Ελλήνων. 

Το δις εξαμαρτείν είναι η αχίλλειος πτέρνα των Ελληνοφανών νικητών, όχι όμως των Ελλήνων νικημένων.-

Γιάννης Λαζάρου

Μαθήματα ζωής από τον ΣΑΚΗ ΜΠΟΥΛΑ

Το αντίο στον ..."μάγκα" του Μαχαιρίτσα, η τελευταία συνέντευξη και η αξιοπρέπεια της συντρόφου του, Αλεξάνδρας Ούστα.

«Μια χαρά είμαι. Πολεμάω πάρα πολύ, όχι μόνο με χημειοθεραπείες αλλά και άλλα πολλά. Υποτίθεται ότι θα κάνω κάποια λιγότερα πράγματα, έχουν πρόθεση να με προστατέψουν. Γουστάρω όμως που δουλεύω εδώ. Σε μια δύσκολη φάση που περνούσα πήρα ένα αισιόδοξο μήνυμα και μου έδινε τη δυνατότητα, αφού είχα την δύναμη να έλθω εδώ με φίλους, να κάνουμε πλάκα, να τραγουδήσουμε» … Ο Σάκης Μπουλάς στην τελευταία του συνέντευξη στα «Νέα», έδινε ένα μάθημα ζωής. Δεν έσκυψε το κεφάλι, δεν αφέθηκε, έμεινε όρθιος να παλεύει.

«Στο χέρι μας είναι όλα να τα ανατρέψουμε με πίστη, δύναμη, με κουράγιο και θέληση. Αυτό λέω από τη δική μου εμπειρία. Νιώθω δυνατός, γυμνάζομαι και κάνω ρέικι τέσσερις φορές την εβδομάδα, τα βράδια. Παίρνω επίσης πολλά συμπληρώματα διατροφής και, όπως μου λέει ο γιατρός μου, τον έχω εκπλήξει ευχάριστα γιατί το δικό μου πρόβλημα είναι σύνθετο. Ξέρω πως ο αγώνας είναι μακρύς αλλά είμαι γεννημένος αγωνιστής», απαντούσε με αυτοπεποίθηση. Το μοιραίο είναι πάντα αναπόφευκτο, αλλά αυτό που σε κάνει να ξεχωρίζεις είναι ο τρόπος με τον οποίο «μάχεσαι». Με περηφάνια και με αξιοπρέπεια, με όνειρα και φιλοδοξίες. Εκεί που οι άλλοι έβλεπαν χημικοθεραπείες, εκείνος έβλεπε μουσική, αντάμωμα φίλων και «Ακτή Πειραιώς».

Διαβάζοντας το ιατρικό ανακοινωθέν που εξέδωσε το νοσοκομείο «Υγεία» δύο λέξεις σου μένουν… «O Aθανάσιος Μπουλάς απεβίωσε σήμερα Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ μετά από πολύμηνη μάχη με τον κακρίνο. Ο χαρισματικός καλλιτέχνης καθ’ όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του επέδειξε γενναιότητα και αξιοπρέπεια».

«Γενναιότητα και αξιοπρέπεια». Το να γράφεις το πόσο γαμάτος είναι ο Μπουλάς, τη στιγμή που ετοιμάζεται για το τελευταίο του ταξίδι, δεν έχει και πολύ νόημα. Για κάποιους είναι τα νιάτα μας, οι γυμνασιακές πλάκες, οι πρώτες γκόμενες, τα 30 μας… Ήταν τα τραγούδια του, οι ρόλοι του, αυτό που επικοινωνούσε και τον έκανε συνειδησιακά κολλητό μας.

«Ο φίλος μας, μάγκας ήρθε, μάγκας έμεινε, μάγκας έφυγε», γράφει στο Twitter ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.

«Βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις
Σκέψου την ώρα, τη στιγμή που τη ρεβάνς θα πάρεις
Σκέψου κορίτσια και γιορτές και πράμα που σαλεύει
κι ένα παιδί που μοναχό το δρόμο του γυρεύει»

Τον τραγούδησε, άλλωστε… Τους στίχους του. «Κι ένα παιδί που μοναχό το δρόμο του γυρεύει», έγραφε στο «Φλασάκι». Αυτός είχε την τύχη να έχει φίλους. Ή οι φίλοι του είχαν την τύχη να έχουν εκείνον.

Ανάμεσα στις επιλογές του, ήταν και η τελευταία του σύντροφος. Η Αλεξάνδρα Ούστα, που δίπλα του έδωσε κι εκείνη τη δική της μάχη. «Ο καθένας κάνει ότι καλύτερο μπορεί για τον εαυτό του. Αυτό που κάνω εγώ, το κάνω για να είμαι κι εγώ καλά. Είμαι καλά με αυτό που κάνω και γουστάρω πολύ», δήλωνε πριν από μερικές ημέρες και συνέχισε... «Ο καθένας από εμάς έχει στην οικογένειά του, στον περίγυρό του, στο φιλικό του περιβάλλον κάποιον άνθρωπο που έχει κάποιο πρόβλημα. Είτε αυτό είναι ψυχολογικό, είτε αυτό είναι σωματικό. η ζωή στα φέρνει έτσι που βρίσκεις τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις».




http://provocateur.gr/

Κλειστό κύκλωμα λογικής. του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

Κλειστό κύκλωμα λογικής. Ή πως παγιδεύτηκε μια ολόκληρη χώρα από μια άψογα στημένη τηλε-οχλοκρατία.

Υπάρχει μια χρονική στιγμή στην μεταπολιτευτική Ελλάδα που είναι ακαθόριστη ημερολογιακά, αλλά ταυτόχρονα σαφής εννοιολογικά, ως το κρίσιμο σημείο μετά από το οποίο όλα άλλαξαν, άπαξ δια παντός, στην κοινωνία και στις αξίες αυτής της χώρας.

Αυτή είναι η στιγμή που ως μοναδικός μηχανισμός παραγωγής αφήγησης και νοήματος απέμεινε η ιδιωτική τηλεόραση, εκτοπίζοντας οτιδήποτε άλλο μπορεί να δημιουργούσε ήθη, έθιμα ή να διαμόρφωνε κοινή γνώμη στην ελληνική κοινωνία.

Σε αυτή την συγκεκριμένη στιγμή η νοοτροπία των πολιτών έκανε μια ιστορική στροφή κατά την οποία εδραιώθηκε μια νέα μαζική ψυχολογική ταυτότητα, πεισματικά αποκομμένη από κάθε προοπτική διαφορετικής εξέλιξης εκτός από εκείνην που υπαγορεύονταν από την ιδιωτική τηλεόραση.

Αναλυτικότερα, η απουσία εναλλακτικών πιθανοτήτων εξασφαλίστηκε απόλυτα επειδή οποιαδήποτε πνευματική, ηθική και αισθητική προσλαμβάνουσα αυτής της νέας νοοτροπίας ήταν ελεγμένη και εγκεκριμένη από ένα βαθιά συντηρητικό και αντιδραστικό σύστημα αξιών, κατ’ εικόνα και ομοίωση των αμετανόητων φασιστών και κυνικών κεφαλαιοκρατών που διοικούν τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια.

Μέσω αυτού του ολοκληρωτικού μηχανισμού παγιώθηκε με κάθε λεπτομέρεια το τι συνιστά έναν αποδεκτό κοινωνικό χαρακτήρα, η διάπλαση του οποίου εν τέλει αποδείχθηκε μια πολύ εύκολη υπόθεση που εκτελέστηκε από δυο-τρεις εργολάβους και τους υπαλλήλους τους, όλοι τους άνθρωποι ορκισμένοι στο τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» - όπως εννοούν δηλαδή οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αυτές τις έννοιες, δηλαδή εθνικισμός, θεοκρατία, πατριαρχία.

Επήλθε έτσι μια προϊούσα μέχρι νεκρικής ακαμψίας ακινησία της κριτικής σκέψης αφού οι πολιτικοκοινωνικές πεποιθήσεις των εργολάβων που υποδύονται τους καναλάρχες δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση, αντίθετα είναι ταγμένες στην υπηρεσία της συντήρησης πολύ συγκεκριμένων συμφερόντων και στην διοίκηση μιας κοινωνίας αποτελούμενης από μια οικονομική ελίτ και την τηλεκατευθυνόμενη μάζα προς εκμετάλλευση.

Καθ’ υπαγόρευση λοιπόν της ιδιωτικής τηλεόρασης, ο μέσος έλληνας πολίτης έπαψε να αναζητάει κάτι καλύτερο από τα όσα ήδη έχουν χαρακτηριστεί ιερά και όσια στην συνείδηση του, αφού η ιδιωτική τηλεόραση ανακύκλωνε συνεχώς συντηρητικές αξίες και τρόπο σκέψης.

Ταυτόχρονα, σε σχέση με όσα τον ενοχλούν, η αντίδραση του τηλεθεατή περιορίστηκε στην ανώριμη και κυρίως αναποτελεσματική διαμαρτυρία μιας ανήλικης προσωπικότητας που δεν εννοεί να αναλάβει τις ευθύνες των επιλογών της αλλά προτιμάει να παραπονιέται στην εξουσία, από την οποία όμως δεν εννοεί να ανεξαρτητοποιηθεί, και ούτε τολμά να την αμφισβητήσει αποτελεσματικά.

Εκδηλώθηκε και νομιμοποιήθηκε λοιπόν στην Ελλάδα, από την καθολική πολιτισμική επιρροή της ιδιωτικής τηλεόρασης, σαν γενικευμένο πρότυπο πολίτη μια προσωπικότητα αυτάρεσκη, καθηλωμένη στα όσα πιστεύει ότι της αρμόζουν δικαιωματικά και αρνητική σε οποιαδήποτε αμφιβολία περί του συλλογικού της αλάθητου.

Όταν τελείωσε η τεχνητή ευμάρεια του δανεικού χρήματος που πλημμύριζε την Ελλάδα την δεκαετία του ’90, τότε που ανυποψίαστη η χώρα ζούσε τις τελευταίες μέρες της σύντομης αίγλης της ως ανεξάρτητο κράτος, τουλάχιστον γι’αυτό τον αιώνα, ακριβώς την ίδια εποχή η ιδιωτική τηλεόραση ρίζωνε ως πολιτισμικό καθεστώς στην χώρα, έχοντας ήδη ολοκληρώσει την εγκαθίδρυση της αγκυλωμένης αυτής προσωπικότητας ως πρότυπο.

Από την στιγμή που εδραιώθηκε, υπήρξε εξαιρετικά λεπτεπίλεπτη εκ μέρους της ιδιωτικής τηλεόρασης η καλλιέργεια της πνευματικής νωθρότητας που εξηγεί, επιτρέπει, αιτιολογεί, και εκλογικεύει την ύποπτη απάθεια, ή ακόμα και την μαζοχιστική συνέργεια, του Ελληνικού λαού προς την αποπλάνηση και τον βιασμό του από τους ηγέτες που επιλέγει για σωτήρες/δήμιους. Και είναι τόσο ενδελεχής αυτή η κατασκευή του ακαταλόγιστου ως άλλοθι ώστε να καθίσταται ύποπτος και προβληματικός ο καθαγιασμός της αφασίας του φερόμενου ως θύματος Ελληνικού λαού, αφού ταυτόχρονα εκτός από άβουλος και αποπλανηθείς, όποτε βολεύει, ο ίδιος λαός είναι και ψηφοφόρος, άρα δεν μπορεί να απαλλαγεί εύκολα από τις ευθύνες των επιλογών του, εφ’ όσον αυτές εγκαθιδρύουν τους τυράννους που υφιστάμεθα οι υπόλοιποι.

Αυτή η επίκτητη αλλά για κάποιο λόγο ιερή ηλιθιότητα του Ελληνικού λαού άλλες φορές παρουσιάζεται σαν παιδική αθωότητα, άλλες φορές ως έλλειψη παιδείας, άλλες φορές ως κάποιο σκοτεινό ψυχολογικό σύνδρομο αυτοθυματοποίησης.

Η κοινή συνισταμένη όλων αυτών των προσεγγίσεων είναι ότι υποστηρίζουν με διάφορα επιχειρήματα το πόσο ανυπεράσπιστος είναι ο Ελληνικός λαός, το πόσο άμοιρος ευθυνών είναι απέναντι σε παγκόσμιες και ντόπιες συνωμοσίες που εξυφαίνουν πανούργοι εγκληματίες και διαβολικά κυκλώματα, πόσο εν τέλει ανίκανος είναι να υποστηρίξει τον αφελή εαυτό του.

Σίγουρα όμως, ακόμα όμως και αν δεν είναι κακοπροαίρετη η γενική ομολογία πως το εκλογικό σώμα στην Ελλάδα είναι ανίκανο δικαιοπραξίας, δηλαδή αδυνατεί, για τους όποιους λόγους, να γνωρίζει, πόσο μάλλον να υποστηρίξει, το συμφέρον του, η διάγνωση αυτή δεν αναιρεί το γεγονός πως οι ανάπηροι πνευματικά τηλεθεατές-ψηφοφόροι είναι αυτοί που στελεχώνουν λίγο-πολύ από τους πελατειακούς-εκλογικούς κατάλογους των κυβερνητικών και κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Επιγραμματικά, το ότι έχουν αποχαυνωθεί σε βαθμό λοβοτομής οι ψηφοφόροι που διαμορφώνουν συνείδηση μέσω ιδιωτικής τηλεόρασης δεν αναιρεί ότι είναι υπεύθυνοι της μοίρας των υπολοίπων.

Εν τέλει, όσοι έχουμε πλέον διαχωρίσει την θέση μας από το σύστημα αξιών που εκπροσωπεί η ιδιωτική τηλεόραση είμαστε όμηροι ενός άριστα στημένου παιχνιδιού: κάποιοι κεφαλαιοκράτες έχουν δημιουργήσει έναν όχλο που συντάσσεται και ελέγχεται ακριβώς όπως τα πειθήνια υποπόδια μιας παραθρησκευτικής αίρεσης.

Οι πιστοί αυτής της οργάνωσης, και εκτελεστές των σχεδίων της, αφ’ ενός εξαρτώνται επιβιωσιακά από τους κομματικούς διορισμούς που μοιράζουν οι ηγέτες τους, αφ’ ετέρου παραμένουν εγκλωβισμένοι εφ’ όρου ζωής στην εξάρτηση τους αυτή, αφού το μορφωτικό επίπεδο του υβριδίου ψηφοφόρου/πελάτη/δούλου/πιστού δεν επιτρέπεται να ξεπεράσει εκείνο ενός μέσου τηλεθεατή.

Νομοτελειακά, οι υπόλοιποι είμαστε αναγκασμένοι να υπομένουμε το καθεστώς που αυτός ο εγκεφαλικά πλυμένος όχλος επιβάλλει για λογαριασμό εκείνων που θεωρεί σωτήρες του.

Θα τολμήσω να πω πως με μαθηματική ακρίβεια έχουν υπολογιστεί οι επιθυμητές τηλεθεάσεις από τους ιθύνοντες ώστε αυτοί να ισούνται με τους ψήφους που είναι απαραίτητοι ώστε να εκλεγεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση τυγχάνει να είναι αρεστή στους κεφαλαιοκράτες-καναλάρχες.

Εξ’ ου και δεν έχει καμία σημασία τι παίζει κάποιο από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια, αφού ό,τι πολιτική άποψη και να προβάλλουν αυτή παράγεται από ήδη ρυθμισμένες και ελεγχόμενες δεξαμενές προκατασκευασμένης σκέψης.

Ακόμα και η όποια αντιπολίτευση παρεισφρήσει, οφείλει να αναγνωρίσει το υπάρχον καθεστώς ως νόμιμο αν θέλει να εμφανιστεί, αλλιώς δεν έχει καμία θέση επί της μικρής οθόνης.

Το αποτέλεσμα είναι να ακυρώνεται ο όποιος αντιπολιτευτικός λόγος με στρεψόδικα επιχειρήματα εκ μέρους του φαύλου καθεστώτος, επιχειρήματα του τύπου «αφού μας ψηφίσαν», τα οποία εσκεμμένα, και ταιριαστά για την τηλεόραση, επικαλούνται όρους δημοτικότητας και όχι δικαιοσύνης.

Δηλαδή η πολιτική ηγεσία νομιμοποιείται επειδή επιβάλλεται συνειδησιακά από την ιδιωτική τηλεόραση με τόσο επιστημονικό τρόπο που είναι ικανός να συγκεντρώσει πλειοψηφικό αριθμό τηλεθεατών-ψηφοφόρων των οποίων τα κριτήρια ούτως ή άλλως έχουν διαμορφωθεί από την ίδια αυτή τηλεόραση.

Το επιχείρημα της πλειοψηφικής υπεροχής στις εκλογές λοιπόν είναι πια μια προκλητική ειρωνεία, αφού όποιος το χρησιμοποιεί δεν επικαλείται πλέον το κύρος δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, εφ’ όσον δεν μπορεί να είναι έγκυρη μια κυβέρνηση που εκλέγεται από θύματα εξαπάτησης ή δήθεν αγαθιάρηδες όπως θέλουν να παρουσιάζεται ο τηλε-όχλος ψηφοφόρων-ζόμπι.

Όμως, δεν μπορεί να παραμένουν αλώβητοι και υπεράνω κριτικής οι ηλίθιοι οπαδοί και θιασώτες τούτων των αχρείων τυράννων. Εκούσια ή ακούσια είναι συνεργοί αυτής της άθλιας συνωμοσίας, είτε είναι προσποιητό είτε αντικειμενικά υπαρκτό το ακαταλόγιστο που επικαλούνται. Εν τέλει, οι τηλε-ψηφοφόροι αποδεδειγμένα επιμένουν να δηλώνουν θύματα των ίδιων κακοποιών εδώ και δεκαετίες, αλλά, στην χώρα του ανάποδου, αυτό αντί να εκλαμβάνεται ως κατ’ εξακολούθηση συνέργεια με το έγκλημα, χρησιμοποιείται ως επιχείρημα από «φιλολαϊκούς» σωτήρες που δηλώνουν με θράσος πως ο λαός αυτός, οι ψηφοφόροι του δηλαδή, στερούνται της ικανότητας να αμυνθούν ακόμα και απέναντι σε προφανείς κινδύνους, και εννοείται, χρειάζονται εκείνον ως προστάτη.

Όχι, ο Ελληνικός τηλε-όχλος δεν μπορεί να αθωώνεται διαρκώς σαν να είναι ένα καθυστερημένο παιδί ή κάποια αφελής νεανίσκη, ένα εύκολο θύμα στα χέρια ανώμαλων κακοποιών. Ακόμα, είναι στρεψοδικία το γεγονός πως όποιος τολμήσει και ζητήσει εξηγήσεις κατηγορείται ως ακόμα ένας θύτης που παρατείνει την κακοποίηση του τάχα μου αθώου αυτού λαού.

Εκτός από το νομικό δίκαιο, υπάρχει και το φυσικό. Αναπόφευκτα, όταν μια μερίδα της κοινωνίας συνωμοτεί, ή έστω άθελα της παρασύρεται, λόγω διανοητικής καθυστέρησης, και συνεργάζεται με εγκληματικές συμμορίες για να διαλύσει τους υπόλοιπους, επέρχονται αιματηρές συγκρούσεις.

Οι ψύχραιμοι και ορθολογικοί καθεστωτικοί δοκιμιογράφοι ας συγκρατήσουν τις πένες τους, πάντα πρόθυμες να καταδικάσουν την βία απ΄όπου και αν προέρχεται, λες και η βία είναι κάποιο φαινόμενο ανεξάρτητο κινήτρων ή αφύσικο, και ας σκεφτούν ότι:

Αυτή η αεροστεγώς ασφαλισμένη ατιμωρησία του όχλου αποτελούμενου από πολυχρηστικά υβρίδια τηλεθεατές/ψηφοφόρους/πελάτες, αυτή η προστασία από την πιθανότητα να επιρρίψει κανείς σε αυτόν τον πολύ συγκεκριμένο όχλο οποιαδήποτε ευθύνη, είναι ένα είδος συλλογικής αμνηστίας που πρόστυχα προσπαθεί να εξιλεώσει μια γενοκτονία εναντίον των υπόλοιπων.

Και είτε το θέλουμε, είτε όχι, η ανακύκλωση της εξουσίας μέσα από αυτό το σχήμα πρόκειται για μια περίπτωση φαύλου κύκλου που μόνο με βία μπορεί να σπάσει.

Αλλιώς, με βία θα συνεχίσει να επιβάλλεται. 

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου για το Κουτί της Πανδώρας
 

Ο Αντετοκούνμπο, ο Μιχαλολιάκος και ο Άδωνις. Του Στέλιου Κούλογλου

Έχουν περάσει μόλις 6 μήνες από τότε που ο Μιχαλολιάκος παρομοίασε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο με χιμπατζή. Αφορμή ήταν η επιλογή του προικισμένου νεαρού μπασκετμπολίστα από τους Milwaukee Bucks, την οποία ο Φίρερ της Χρυσής Αυγής είχε αποδώσει – ως συνήθως παρανοϊκά σκεπτόμενος – στο γεγονός ότι ο πρόεδρος της φημισμένης ομάδας «είναι όχι μόνο φανατικός Εβραίος και σιωνιστής αλλά και μεγάλος και δραστήριος ακτιβιστής αντιφασίστας. Και ξαφνικά βρήκε έναν Νιγηριανό από την Ελλάδα και τον έβαλε εκεί». 

Από τότε, ο «χιμπατζής» έχει κάνει θαύματα. Φαίνεται ότι ο λεφτάς «σιωνιστής» πρόεδρος έχει πληρώσει όλους τους συλλόγους και όλους τους παίκτες του NBA, που αφήνουν τον Αντετοκούνμπο να αποδίδει εκπληκτικά σε κάθε ματς. Ο «Γιάννης», όπως τον αποκαλούν στην Αμερική καθώς δεν μπορούν να προφέρουν το όνομά του, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που παίζουν στο επαγγελματικό πρωτάθλημα. Ο ίδιος δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει την αγάπη του για την Ελλάδα – είχε άλλωστε πανηγυρίσει την επιλογή του από την αμερικανική ομάδα σηκώνοντας με την οικογένειά του την ελληνική σημαία. Είναι, χωρίς αμφιβολία, η πιο αποτελεσματική διαφήμιση μιας χώρας που τα τελευταία χρόνια λοιδορείται συνεχώς και με κάθε ευκαιρία, και στις ΗΠΑ. 

Πρόσφατα ο Γιάννης κλήθηκε να παίξει στα παιχνίδια all star, όπου συμμετέχουν οι καλύτεροι παίκτες του αμερικανικού πρωταθλήματος μπάσκετ. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη τιμή για κάθε διεθνή μπασκετμπολίστα και για την πρώτη ελληνική συμμετοχή. Ο Θανάσης, ο αδελφός του Γιάννη, πήρε επίσης μέρος στο all star game, στον διαγωνισμό καρφωμάτων, κάνοντας άλματα και θαύματα που θα ζήλευε και ο αδελφός του. Κάποια στιγμή κάρφωσε, πετώντας κυριολεκτικά πάνω από τον Γιάννη. Ο Θανάσης φορούσε μια φανέλα που έγραφε «Greek Freak Nation», που στα αμερικανικά σημαίνει «Γκρουπ θαυμαστών του ελληνικού θαύματος της φύσης». Eίναι το παρατσούκλι που έχουν δώσει στον αδελφό του οι Aμερικανοί οπαδοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι και σχολίαζαν με διθυράμβους τη φανέλα καθώς μετέδιδαν τους αγώνες σε όλη την Αμερική. Μέχρι που μπήκε στο παιχνίδι ο άσχετος και μ@@ς Ελληναράς. 

Ένας τύπος από μια ομάδα που αποκαλείται «Ερευνητικός Οργανισμός Ελλήνων» μετέφρασε το σύνθημα στη φανέλα σε «φρικτό έθνος» και κατήγγειλε το ανθελληνικό σκάνδαλο στο Διαδίκτυο. Γιατί να ξέρει ξένες γλώσσες κάποιος του οποίοι οι πρόγονοι (;) μελετούσαν πριν από 3.000 χρόνια τον Πλάτωνα, ενώ οι πρόγονοι των Άγγλων έτρωγαν βελανίδια σκαρφαλωμένοι στα δένδρα παρέα με χιμπατζήδες; Ακολούθησε πλήθος ρατσιστικών μηνυμάτων, τα οποία υποστήριζαν το αίτημα των βαρεμένων αγράμματων, δηλαδή την αφαίρεση της ιθαγένειας του Θανάση και της οικογένειας. Αργότερα, ο «Ερευνητικός (να σου πετύχει) Οργανισμός Ελλήνων» αντελήφθη την γκάφα και ζήτησε συγγνώμη. Θα ήταν πιο ειλικρινής αν είχε απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: θα είχε κάνει την ίδια φασαρία, αν είχε εμφανιστεί ένας λευκός παίκτης, φορώντας την ίδια φανέλα; 

Πριν από δύο εβδομάδες, η κυβέρνηση αφαίρεσε από παιδιά σαν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο το δικαίωμα ψήφου, ακόμα και για τις δημοτικές εκλογές. Στην κυβέρνηση αυτή ανήκει και ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος βρέθηκε τις ίδιες μέρες με το all star game στις ΗΠΑ. Για τον Αντετοκούνμπο ο Άδωνις μάλλον πίστευε παλιότερα περίπου τα ίδια με τον Μιχαλολιάκο, αλλά τώρα ξεπλύθηκε στο γαλάζιο πλυντήριο και είναι πιο προσεκτικός. 

Αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι ότι κατά την επίσκεψή του στην Αμερική ο υπουργός Υγείας δήλωσε πως τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν για τη Μυρτώ, την κοπέλα που δέχθηκε στην Πάρο τη φρικιαστική επίθεση, από έρανο της Ομοσπονδίας Ελληνοαμερικανικών Σωματείων θα συμψηφιστούν με τα ποσά που οφείλει ακόμα το ελληνικό κράτος για την επτάμηνη νοσηλεία της στη Βοστώνη. Η δήλωση εξόργισε την μητέρα της άτυχης κοπέλας που είπε ότι «δεν έχω εξουσιοδοτήσει κανέναν για τα χρήματα που μαζεύτηκαν για το παιδί μου» και πρόσθεσε: «Ο κ. Γεωργιάδης, από τότε που επιστρέψαμε στην Ελλάδα η Μυρτώ κι εγώ, δεν έκανε ούτε ένα τηλεφώνημα από ενδιαφέρον». 

Εκπρόσωποι της Ομογένειας ήταν ακόμα πιο σκληροί: «Ποιος είναι αυτός ο κ. Γεωργιάδης που έρχεται στις ΗΠΑ και υποδεικνύει ή αποφασίζει πού θα διατεθούν χρήματα Αμερικανών φορολογούμενων που δόθηκαν σε έρανο για συγκεκριμένο σκοπό; Πού νομίζει ότι απευθύνεται; Σε υπηρεσία του υπουργείου του;». 

Ερώτηση κρίσεως: Ποιος ωφελεί και βοηθά τη χώρα αυτή την κρίσιμη στιγμή; O Μιχαλολιάκος και οι νεοναζί του που δυσφημούν την Ελλάδα με την παρουσία και τις δολοφονίες τους; Ο Άδωνις που προκαλεί προβλήματα ακόμα και στο εξωτερικό; Ή, μήπως, η οικογένεια Αντετοκούνμπο; 


http://tvxs.gr/

Μητσοτάκης: Δεσμεύομαι για 11.000 απολύσεις το 2014 (Βίντεο)

Την απόλυση 11.000 δημοσίων υπαλλήλων εντός του 2014 προανήγγειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στο Mega. «Η δέσμευση της χώρας είναι για 15.000 απολύσεις την διετία 2013-2014. Το 2013 είχαμε 4.000 απολύσεις», είπε ο υπουργός

«Θετικό παράδειγμα κινητικότητας» χαρακτήρισε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, την απορρόφηση της συντριπτικής πλειονότητας των 2.900 δημοτικών αστυνομικών που εντάχθηκαν σε αυτήν, από την αστυνομία, τις φυλακές, τις υπηρεσίες μετανάστευσης των περιφερειών και το υπουργείο Οικονομικών και η οποία θα ολοκληρωθεί, κατά την εκτίμησή του, στον επόμενο μήνα. Μιλώντας στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του MEGA, ο υπουργός αναφέρθηκε και στους σχολικούς φύλακες.

Απέρριψε τις κατηγορίες ότι επιχειρείται διάσπασή τους και στάθηκε στο ότι υπήρξε λύση για τους 526 που μπορούν να εργαστούν ως βοηθοί θαλάμων σε νοσοκομεία, κάτι που, όπως είπε, αποφασίστηκε με κοινωνικά κριτήρια. Σχετικά με τους υπόλοιπους 1500, δεσμεύθηκε να δώσει απάντηση εντός των επόμενων δέκα ημερών για το αν μπορούν να μεταφερθούν σε άλλον φορέα.
Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε την κυβερνητική δέσμευση για 11.000 απολύσεις το 2014 ως συνέχεια των 3.600 που έγιναν το 2013, επισημαίνοντας ότι σε αυτές θα προσμετρηθούν οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ που θα επιλέξουν να διατηρήσουν το ιδιωτικό τους ιατρείο.

Θα μετρήσουν, επίσης, όσοι μπόρεσαν και πέτυχαν καθεστώς προσωρινής προστασίας από τα δικαστήρια, περί τους 1.650 έως τώρα. Αναφερόμενος στις περιπτώσης πλαστών δικαιολογητικών, σημείωσε ότι βρέθηκαν 72 περιπτώσεις πλαστών δικαιολογητικών, 3% επί του συνολικού δείγματος του ελέγχου, ποσοστό που ο υπουργός χαρακτήρισε μη αμελητέο. «Είναι καλό να μιλάμε συγκεκριμένα για να μην αδικούμε και την μεγάλη πλειοψηφία των υπαλλήλων, οι οποίοι προφανώς είναι έντιμοι, εργατικοί» είπε.


 RAMNOUSIA 

Ερχεται η ώρα του Βενιζέλου....

Το σκάνδαλο με τη ΜΚΟ των... αποναρκοθετήσεων και τα 9.000.000 ευρώ που «αναζητούνται» αγγίζει τον Γιώργο Παπανδρέου, τις επιλογές του και την πολιτική του, η οποία κατέστησε αυτού του είδους τις οργανώσεις άτυπους «συνεταίρους» του κράτους σε όλα. 
Στη νομή της εξουσίας, στη διαμόρφωση των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας και -πάνω απ' όλα- στην είσπραξη χρημάτων από το υστέρημα του λαού. Η έρευνα γι' αυτή τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση σίγουρα έχει τεράστιο πολιτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, μια και πολλοί εκπρόσωποι του λαού, δυστυχώς, θα αποτελέσουν αντικείμενο του αστυνομικού και του δικαστικού ρεπορτάζ και όχι του πολιτικού.

Ωστόσο, ακόμα ένα πεδίον δόξης λαμπρό για τις Αρχές υπάρχει στον τομέα του πολιτισμού και ειδικά στα έργα και στις ημέρες του κ. Βαγγέλη Βενιζέλου, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού επί σειρά ετών στην εποχή του μεγάλου πάρτι. Καλό θα είναι να εξεταστεί με προσοχή ο οργανισμός Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997. Σύμφωνα με τα ήδη δημοσιοποιημένα στοιχεία, αυτή η σειρά εκδηλώσεων κόστισε στους φορολογουμένους περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρώ και ο οργανισμός Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997 έως το 2011 δημοσίευε αποφάσεις στον ιστότοπο Δι@ύγεια, ενώ θα έπρεπε να είχε κλείσει ήδη από τις αρχές του 1998!

Επίσης, δεν πρέπει να μείνει εκτός του ενδιαφέροντος των αρμοδίων η περιβόητη Πολιτιστική Ολυμπιάδα, όπου σκορπίστηκαν 150.000.000 ευρώ (με απευθείας αναθέσεις), αλλά και το χρυσόμαλλο δέρας του Ειδικού Λογαριασμού του υπουργείου Πολιτισμού, την περίοδο που ο κ. Βενιζέλος είχε την απόλυτη ευθύνη της διαχείρισής τους.

Τώρα που δεν περισσεύει ούτε μισό σεντ για τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τους ασθενείς και τα μικρά παιδιά που ζουν σε σπίτια δίχως παροχή ρεύματος, αποτελεί όνειδος η αδιαφορία για τα μυθώδη ποσά που δαπάνησε το κράτος - κυριολεκτικά για το τίποτα.

Ολα όσα δόθηκαν από τον λαό για να κάνουν δημόσιες σχέσεις διάφοροι επιτήδειοι πρέπει να επιστραφούν μέχρι ευρώ!

dimokratianews.gr

Προς λουκέτο Ντυνάν - Ερυθρός Σταυρός! Σε απόγνωση οι εργαζόμενοι

Καλπάζουν οι εξελίξεις στο μέτωπο του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν και
στο Φιλανθρωπικό Σωματείο Ερυθρός Σταυρός καθώς πλέον και ο ίδιος ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης εκφράζει φόβους ότι μπορεί να μπει άμεσα λουκέτο. 


Το άλλοτε στολίδι της Υγείας το οποίο προτιμούσαν από υπουργοί μέχρι και πρωθυπουργοί το νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, κινδυνεύει ανοικτά πλέον με λουκέτο. 
Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές καθώς τα χρέη πνίγουν τόσο το σωματείο όσο και το νοσοκομείο ενώ η πρόσφατη δικαστική απόφαση που υποχρέωσε το υπουργείο Υγείας να αποσύρει την προσωρινή διοίκηση από τον Ερυθρό Σταυρό, έκανε τα πράγματα ακόμη πιο σύνθετα. 

Παρότι το υπουργείο Υγείας θα ασκήσει έφεση στην απόφαση, το μεσοδιάστημα μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για το μέλλον των δύο μονάδων. 
Και τα δυσθεώρητα χρέη είναι αυτά που φαίνεται πως μπορούν να αντιμετωπισθούν με εξαιρετική δυσκολία υπό αυτές τις συνθήκες. 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο κ.Γεωργιάδης το Ερρίκος Ντυνάν χρωστά 280 εκατ. ευρώ και ο Ερυθρός Σταυρός 40 εκατ. ευρώ. 
Χρέη που θα αναλάμβανε η πολιτεία αλλά λόγω της δικαστικής απόφασης δεν μπορεί πλέον να αναμιχθεί. 

Το νοσοκομείο πάντως είναι προστατευμένο μέχρι τις 30 Απριλίου καθώς του είχε παραχωρηθεί από το υπουργείο Υγείας ειδική διαπιστωτική πράξη ώστε να μπορεί να έχει φορολογική ενημερότητα αλλά φαίνεται πως καμία κίνηση δεν είναι τελικά αρκετή για να αποτραπεί μια δυσάρεστη εξέλιξη. 

Πάντως μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν σε εξέλιξη για το Ερρίκος Ντυνάν οι διαπραγματεύσεις και οι διαδικασίες για την πώληση του νοσοκομείου καθώς οι συζητήσεις και οι εκδηλώσεις ενδιαφέροντος από διάφορους επενδυτές συζητούνταν κανονικά.

Ενδιαφέρον είχαν εκδηλώσει τόσο Γερμανικοί Όμιλοι όσο και Τούρκοι επιχειρηματίες που θέλουν να βάλουν… πόδι στην ελληνική Υγεία. 
Μ αυτά και μ αυτά όμως οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου συνεχίζουν να είναι απλήρωτοι για μήνες ενώ το νοσηλευτικό ίδρυμα παραπαίει καθώς υπολειτουργεί το τελευταίο διάστημα με πολλούς γιατρούς να αποχωρούν λόγω ανασφάλειας για το μέλλον.







Πηγή: http://www.zoomblog.org/ 

Η δημοσιογραφία της χαρτοσακούλας Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Κάθε φορά που κάποιος σας λέει ότι πρέπει να σκύψετε το κεφάλι και να υπομείνετε αγόγγυστα το μαρτύριό σας, τι να γίνει, ρε μάστορα, όλοι μαζί τα φάγαμε, όλοι μαζί θα υποφέρουμε, θα απαντάτε ως εξής: Συγγνώμη, ρε μάστορα, τα 9 εκατομμύρια που πήρε η ΜΚΟ για να κάνειαποναρκοθέτηση, τα φάγαμε μαζί; Εξ όνυχος τον λέοντα, όταν δίνεις 9 εκατ. σε άσχετους, για να βγάζουν νάρκες, δουλειά που πρέπει να την κάνουν ειδικές μονάδες του στρατού, σκέψου τι φαγοπότι έχει γίνει, τη εξαιρέσει εμού.

Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί τα εκατομμύρια των ναρκών, τα έφαγαν οι κολλητοί των κολλητών, οι στριφογυριζάμενοι, αυτοί που είχαν τις υψηλές γνωριμίες. Τι δουλειά έχει το υπουργείο Εξωτερικών να μοιράζει εκατομμύρια για αποναρκοθέτηση κι αν τέλος πάντων έχει, γιατί τα έδωσε σε κάποιον άσχετο με το αντικείμενο, που είχε στήσει ένα μαγαζάκι σφραγίδα, με τη σύζυγο και τον μπατζανάκη του;

Μοίραζαν εκατομμύρια σε ύποπτες ΜΚΟ, όπως μοίραζαν και μοιράζουν εκατομμύρια από τα μυστικά κονδύλια σε ύποπτα πρόσωπα, για να προωθούν μυστικά τις υποθέσεις της πατρίδος. Γιατί μυστικά και όχι φανερά; Φόρα παρτίδα την υπηρετούμε την πατρίδα και προπαντός δωρεάν. Πάντοτε δωρεάν την υπηρετούμε την πατρίδα, το πολύ- πολύ να πάρουμε κάτι για τα οδοιπορικά, μην βάλουμε και από την τσέπη μας, βρε αδερφέ. Μα τόσο χρήμα για οδοιπορικά, βρε αδερφέ; Οδοιπόρος στα Σούσα πήγες;

Μυστικά κονδύλια σε μυστηριώδεις ανθρώπους, για μυστικές αποστολές. Εκατομμύρια από τα μυστικά κονδύλια σε δημοσιογράφους, με τις χαρτοσακούλες τα μοίραζε ο Σαμαράς, όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών του Μητσοτάκη. Πιάσανε τόπο οι σακούλες με τις δραχμούλες, πλήθος τα δημοσιεύματα για τον φέρελπι νέο από τη Μεσσηνία που θα είναι απαξάπαντος ο επόμενος πρωθυπουργός. Του τα γράφανε τα καλά λόγια ακόμη και οι πασοκικές εφημερίδες, του τα γράφουνε και σήμερα, είκοσι χρόνια κρατάει το ειδύλλιο. Το νόμισμα άλλαξε, η δραχμούλα έγινε ευρώ, οι χαρτοσακούλες όμως παρέμειναν ίδιες κι απαράλλαχτες, αιώνια μνημεία πατριωτισμού.

Δείτε τη μεταχείριση που είχαν και έχουν όσοι πέρασαν από το υπουργείο Εξωτερικών και θα αντιληφθείτε τη δύναμη του μυστικού χρήματος. Πρωθυπουργοί, παρ' ολίγον πρωθυπουργοί, αρχηγοί κομμάτων, δελφίνοι, όσο πιο μυστικό το χρήμα, τόσο πιο φανερή η εύνοια που αγοράζει. Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί, χιλιάδες ώρες ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού χρόνου έχουν καταναλωθεί, για να μάθουμε εμείς οι κοινοί θνητοί ότι ανάμεσά μας κυκλοφορούν άνθρωποι χαρισματικοί, όντα ξεχωριστά, σχεδόν θεόσταλτα, που πρέπει να μας κυβερνήσουν, για το καλό μας, για το καλό της πατρίδας πρωτίστως.

Μυστικά κονδύλια, για τις υποθέσεις της πατρίδας και πιστέψτε με, το έσχατο στάδιο του πατριωτισμού είναι να κάνεις σέρβις στον Αντώνη, τον Γιώργο, την Ντόρα και τ' άλλα παιδιά. Κι αν νιώσεις αηδία για τον εαυτό σου, έχεις, φίλε μου, τη χαρτοσακούλα έτοιμη.

http://www.avgi.gr/

Με τον αυτόματο πιλότο στο γκρεμό. Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Στη δυσκολότερη θέση βρίσκεται ο Σαμαράς από τότε που κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο. Ο πανικός φαίνεται να έχει καταλάβει όλο το κυβερνητικό επιτελείο. Οι συγκρούσεις υπουργών που αδυνατούν να καθορίσουν μία πολιτική γραμμή πλεύσης (γάλα, φάρμακο), οι δημοσκοπήσεις που πιέζουν όλο και περισσότερο το κυβερνητικό επιτελείο οδηγώντας το σε ακραία ρατσιστικές (Φαρμακονήσι, πιστοποιητικά θρησκευτικών φρονημάτων), η κατακραυγή και οι αρνητικές εκδηλώσεις πολιτών κατά υπουργών μαζί με τις πιέσεις από το εξωτερικό σε όλα τα επίπεδα αποκαλύπτουν τον ραγισμένο πάγο στον οποίο προσπαθεί να περπατήσει η ξυπόλητη Κυβέρνηση.

Οι βουλευτές με τους Υπουργούς έχουν σταματήσει να προσπαθούν να δικαιολογήσουν την πολιτική τους. Σαν έτοιμοι από καιρό προσπαθούν να τελειώσουν όσο γίνεται γρηγορότερα τα τελευταία μέτρα πριν τις εκλογές ελπίζοντας να μείνουν στα πράγματα λίγο καιρό ακόμα. Οι συνεχείς αποκαλύψεις έχουν αποδιώξει και την παραμικρή ικμάδα πολιτικής επιβίωσης.

Οι δανειστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι μάλλον αδιαφορούν για αυτά τα προβλήματα. Σκοπός τους είναι να εξασφαλίσουν ότι θα πάρουν τα χρήματά τους, ακόμα κι αν το χρέος είναι απεχθές ή παράνομο (μίζες, παρεμβάσεις Ευρωπαίων πολιτικών) και να διαμορφώσουν εκείνο το οικονομικό και επιχειρηματικό πεδίο που επιθυμούν . Όχι μόνο αδιαφορούν για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, αλλά ακόμα και για το πολιτικό μέλλον των δύο άλλοτε κραταιών κομμάτων που κατέληξαν πια να είναι περιθωριακά.

Με χαρακτηριστική αναλγησία πιέζουν εκ νέου την ελληνική κοινωνία, την ώρα που τα νοικοκυριά έχασαν χρόνο με το χρόνο δεκάδες ποσοστιαίες μονάδες αγοραστικής δύναμης και υπερφορολογούνται με ρυθμούς εξοντωτικούς (ας μην παραβλέπουμε πως το βιοτικό επίπεδο το 2008 έφτανε στο 90% του μέσου όρου της ΕΕ, σήμερα αγγίζει το 70%, δεδομένης και της πτώσης του επιπέδου ζωής στον ευρωνότο, και αυτά χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αποπληθωριστική μείωση της αγοραστικής δύναμης). Με το 80% του πληθυσμού να περικόπτει βασικά είδη διατροφής (σε σημείο υποσιτισμού και αδυναμία κάλυψης καθημερινών αναγκών του 50% και ένα άλλο ποσοστό της τάξεως του 31% να είναι αντιμέτωπο με την ακραία  φτώχεια), η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Και το παζλ της ανθρωπιστικής κρίσης συμπληρώνεται με το 83% του πληθυσμού να κάνει περικοπές στη θέρμανση εν μέσω χειμώνα, ενώ περίπου ο περισσότερους από το μισό πληθυσμό έχει μη εξυπηρετούμενα χρέη -προς τις τράπεζες που αναγεννήθηκαν με την αφαίμαξή του- και ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορίες, καταλήγοντας όμηρος του ελληνικού δημοσίου και αδυνατώντας να αντιμετωπίσει έστω και ατονικά την κατάσταση.

Ωστόσο, οι αγορές δεν αναγνωρίζουν προβλήματα στις κοινωνίες. Ενδιαφέρονται μόνο για το οικονομικό τοπίο και τα κέρδη τους. Η ποιότητα ζωής, το βιοτικό επίπεδο, η υγεία με την κοινωνική πρόνοια και η εκπαίδευση με τον πολιτισμό είναι απλά νούμερα παράπλευρων απωλειών σε καιρό πολέμου κατά των κινημάτων και της μεσοαστικής οικονομίας και πολιτικής δυναμικής που αναπτύσσονταν. Είναι, άλλωστε, και οι τομείς στους οποίους  θέλουν να κυριαρχήσουν οι ελίτ.

Τα νέα μέτρα που επιθυμούν οι ομόλογοι του Στουρνάρα, αποδεικνύουν την αδιαφορία για την πολιτική επιβίωση της Κυβέρνησης. Θεωρούν ότι το μέλλον έχει ήδη καθοριστεί και πλέον αγωνιούν να περάσουν όσα μέτρα γίνεται περισσότερο ελπίζοντας έτσι να ελέγξουν και την επόμενη κυβέρνηση.

Η Κυβέρνηση προσπαθεί να σχεδιάσει το πολιτικό της μέλλον πάνω σε μια ακροδεξιά ατζέντα (επίκληση έθνους και θρησκείας, ρατσισμός, αυταρχισμός, τρομοκράτηση των πολιτών και περιθωριοποίησή τους). Μόνο που το μέλλον αυτό καθορίζεται πια όχι από τις ορέξεις των πολιτικών τους εταίρων στο Λαϊκό και το Σοσιαλιστικό Ευρωπαϊκό Κόμμα, παρά τις μεμονωμένες φωνές ορισμένων Ευρωπαίων πολιτικών που θέλουν να δώσουν χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση. Και είναι πράγματι αστείο την ώρα που τα δύο μεγάλα κόμματα διαλύουν τους πολιτικούς τους φίλους στον ευρωνότο, η Ευρωπαϊκή Αριστερά να συσπειρώνεται γύρω από το Νότο.

Αν και ο Κεδίκογλου διατείνεται πως πρόκειται για κόμματα περιθωριακά, μάλλον προσπαθεί να καλύψει τη σύγχυση του Μαξίμου που φλερτάρει πια με την εκλογική δύναμη των κινηματικών δυνάμεων που περιγελά. Άλλωστε, το Μέγαρο Μαξίμου αδυνατεί να αντιμετωπίσει την πανευρωπαϊκή προβολή των ελληνικών αριστερών προτάσεων για την επίλυση του χρέους και της ευρωμεσογειακής κρίσης. Σαν υπάκουο σκυλάκι προσπαθεί να φοβίσει τους πολίτες ενόψει εκλογών προστατεύοντας το Μεγάλο Αφεντικό κι ας γνωρίζει ότι τελικά θα μείνει νηστικό.

http://tvxs.gr/

Επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο η ποινή στον Τ. Μαντέλη

Την ποινή της τριετούς φυλάκισης με τριετή αναστολή που είχε επιβληθεί από το εφετείο Αθηνών στον πρώην υπουργό Τάσο Μαντέλη, για ανακριβή δήλωση πόθεν έσχες την περίοδο που είχε λάβει το ποσό των 450.000 μάρκων ως χορηγία της Siemens, επικύρωσε το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου.

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η απόφαση του εφετείου έχει εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Επίσης κρίθηκε ότι η καταδικαστική απόφαση δεν παραβιάζει το τεκμήριο της αθωότητας, ούτε τον απαραβίαστο κανόνα της δίκαιης δίκης όπως υποστήριζε ο κ. Μαντέλης.

Υπενθυμίζεται, ότι το Μάιο του 2010 ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής ο Τάσος Μαντέλης κατέθεσε ότι ήταν αποδέκτης δύο εμβασμάτων ύψους 200.000 και 250.000 μάρκων σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία, οι οποίοι είχαν ανοιχθεί στο όνομα του κουμπάρου του Γιώργου Τσουγγράνη με τον κωδικό «A. Rocos». Κατά του ισχυρισμούς του πρώην υπουργού Μεταφορών το ποσό των 450.000 μάρκων ήταν προεκλογική χορηγία της Siemens.

http://www.e-reportaz.gr/