Γίναμε όντως Βουλγαρία;

Επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δάνεια, φτώχεια, ανεργία, διαφθορά, νέα ήθη, απουσία προοπτικών, εθνικισμός: ανησυχητικές ομοιότητες και παραλληλίες.

Βρίσκομαι στην Ελλάδα από το 1991. Μόλις είχα τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας Μαθηματικά και Πληροφορική. Οι καιροί ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Ο έρωτάς μου, παρά τη θετική εκπαίδευση, ήταν η δημοσιογραφία. Η επιθυμία μου ήταν να γίνω πολιτικός αναλυτής.

Πολιτικές επιστήμες εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν και σαν μοναχοπαίδι (ναι μεν θέλοντας να απογαλακτιστεί αλλά και να μην είναι μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά) βρέθηκα στην Αθήνα. Κοντά αλλά και τόσο μακριά! Τότε!

Άφησα τους γονείς μου στη Σόφια, ανωτάτης εκπαίδευσης, με μηνιαίο μισθό, ο οποίος το ’96 έφτασε στα 10-12 δολάρια περίπου. Εγώ, μόνη μου στην Ελλάδα, εργαζόμουν, στα μαύρα, πότε σε βιοτεχνία ρούχων, πότε ως μπέιμπι σίτερ και σε άλλες εργασίες με αλλοδαπό ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό, και παράλληλα σπούδαζα. Τα κατάφερνα μια χαρά. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου: το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.

Από το ’95 ήμουν συνεργάτης οικονομικής εφημερίδας. Παρουσίαζα τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια με ιδιαίτερο βάρος –προφανώς– στη Βουλγαρία. Και οι επενδύσεις, έτσι όπως τις έβλεπα, δεν ήταν κάτι άλλο παρά αξιοποίηση της φθηνής εργατικής δύναμης και της ελάχιστης αξίας της γης. Εγώ τα ονόμαζα στα άρθρα μου «αξιοποίηση των επενδυτικών ευκαιριών» αλλά η πραγματικότητα ήταν εκμετάλλευση της φθηνής οικονομίας και μιας γενιάς ανθρώπων που δεν είχαν άλλες επιλογές. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Και οι επενδύσεις προφανώς δεν ήταν μόνο ελληνικές αλλά όλων των Ευρωπαίων επενδυτών, των ιδίων ενδεχομένως που έρχονται τώρα και στην Ελλάδα.

Ύστερα από ένα σύντομο και αμφίβολης αποτελεσματικότητας έτος κυβέρνησης του δεξιού κόμματος (το ’91, της Ένωσης Δημοκρατικών Δυνάμεων), το ’97 το κόμμα αυτό επανέρχεται στην εξουσία, εξαντλώντας τη θητεία του. Τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα της κυβέρνησης, πέρα από την επιστροφή των περιουσιών (ό,τι είχε κρατικοποιηθεί δηλαδή μετά το 1944), ήταν:
– ιδιωτικοποιήσεις,
– μεταρρυθμίσεις του κρατικού τομέα,
– μεγάλο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Δάνειο ή δάνεια έχει πάρει η Βουλγαρία, τι ύψους, με τι επιτόκιο, με πόσα χρόνια αποπληρωμής, δεν μπορώ να σας πω, παρότι έχω ρωτήσει προσφάτως και φίλους μου δημοσιογράφους της Βουλγαρίας και Βούλγαρους καθηγητές. Κανείς δεν θυμάται αλλά ούτε και ενδιαφέρεται.

Εγώ θυμάμαι όμως τον ενθουσιασμό μου όταν έγραφα στα άρθρα αυτής της οικονομικής εφημερίδας για την Νομισματική Επιτροπή (αποτέλεσμα της σύναψης της δανειακής σύμβασης, σας θυμίζει τίποτε αυτό;), η οποία ασκεί έλεγχο στην οικονομική πολιτική της Βουλγαρίας και ως καλοί τεχνοκράτες θα μας περνούσαν από την κρίση πιο γρήγορα και ανώδυνα. Σήμερα, 17 χρόνια μετά τη λήψη του δανείου, η Νομισματική Επιτροπή υπάρχει ακόμη και η Βουλγαρία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανεξάρτητη –οικονομική τουλάχιστον– πολιτική. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω. Για την ύπαρξη Νομισματικής Επιτροπής σήμερα στη Βουλγαρία δεν μιλάει κανείς. Ενδεχομένως μετά από κάποια περίοδο το παίρνεις ως δεδομένο και μετά το ξεχνάς. Για την ύπαρξή της πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ξεχάσει και εγώ. Μέχρι το ελληνικό 2008.

Τέλος της δεκαετίας του ’90 με αρχές του 2000: η πολιτική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, δημοσιονομική σταθερότητα, πολλές κρατικές επιχειρήσεις είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί είτε έχουν κλείσει. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ως επί το πλείστον, είναι πάντα κοντά στην εξουσία: κρατική και τοπική. Πρώην κομμουνιστές-σοσιαλιστές σε μία νύχτα έγιναν φιλελεύθεροι και εάν κάποιοι δεν έγιναν: στήριζαν τουλάχιστον τις φιλελεύθερες επιλογές του κατ’ όνομα μόνο σοσιαλιστικού κόμματος. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η ανεργία από 18% το 2000 μέχρι το 2008 είχε μειωθεί σε 6%, αλλά στις φτωχές περιοχές παρέμενε (και παραμένει) ιδιαίτερα υψηλή. Το φθινόπωρο του 2004 ταξίδευα με ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο στην περιοχή του Κάρτζαλι. Το Κάρτζαλι είναι η βουλγαρική Κομοτηνή. Ταξιδεύοντας από τη Σόφια προς το Κάρτζαλι, σοκαριστική εικόνα: δεκάδες εγκαταλειμμένα κι ερειπωμένα εργοστάσια, μόλις περάσεις το ένα και λες: «Ε, συμβαίνει, το έκλεισαν», έρχεται το επόμενο. Στο Κάρτζαλι υπερισχύει ο μουσουλμανικός πληθυσμός, γεωργική οικονομία (κυρίως οικογενειακή για αυτοσυντήρηση), έλλειψη επενδύσεων, ανεργία, φτώχεια, μισθοί πείνας. Ο Έλληνας επενδυτής, ο οποίος είχε μεταφέρει την επιχείρησή του από τη Βόρεια Ελλάδα στο Κάρτζαλι, είναι αγαπητός σε όλους. Όχι επειδή δίνει υψηλότερους μισθούς. Αλλά επειδή δίνει μισθούς. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η Βουλγαρία παράγει πια ελάχιστα. Σύμφωνα με την Eurostat, για το έτος 2013 το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. της χώρας είναι το 47% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι δημοφιλέστερες επιχειρήσεις είναι οι εμπορικές, δηλαδή η γρήγορη επιστροφή επενδύσεων. Ακόμη από την αρχή του 2000 έφερνα από τη Βουλγαρία, για προσωπική μου χρήση, φτηνά –κινέζικης και τουρκικής παραγωγής– αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, ρουχισμό. Τα μόνα τότε μαγαζιά στην Αθήνα για φθηνά –κινέζικα κυρίως– προϊόντα ήταν –τι ειρωνεία– στην οδό Σοφοκλέους.Σήμερα, περίπου 15 χρόνια αργότερα, δεν φέρνω πια. Ήρθαν αυτά εδώ.

Όταν διηγούμαι σε φίλους μου ότι πολύ διαδεδομένα, ακόμη και στη Σόφια, είναι τα μαγαζιά με προϊόντα, κυρίως ρουχισμού, από δεύτερο χέρι, με κοιτάζουν με αμφιβολία, καθώς γνωρίζουν τις ωραίες βιτρίνες του κέντρου της πόλης. Το πρώτο (απ’ ό,τι ξέρω προσωπικά τουλάχιστον) μαγαζί στην Αθήνα με τέτοια είδη άνοιξε πέρσι δίπλα μου, στην οδό Λιοσίων. Λέτε να παραμείνει το μόνο;

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ως όριο της φτώχειας στη Βουλγαρία θεωρείται το μηνιαίο εισόδημα των 107 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι τα 550 ευρώ περίπου (τα στοιχεία και των δύο περιπτώσεων είναι κατ’ άτομο και όχι κατά νοικοκυριό).

Οι τιμές των προϊόντων: λίγο χαμηλότερα από τα ελληνικά. Για την ακρίβεια: στη λαϊκή της Σόφιας ξοδεύω τα ίδια, εάν όχι και περισσότερα, απ’ τη λαϊκή της Αθήνας. Ενώ στα σουπερμάρκετ της Σόφιας, περίπου 30% λιγότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Ίδιες τιμές.

Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός Βουλγαρίας: 135 ευρώ περίπου. Ελλάδα: βασικός 600 ευρώ περίπου, δηλαδή 4,5 φορές υψηλότερος.

Μέσος μισθός Βουλγαρίας: 400 ευρώ περίπου. Ελλάδα: εσείς ξέρετε καλύτερα…

Η κατώτατη σύνταξη Βουλγαρίας: 75 ευρώ περίπου (Ελλάδα: η βασική: Ι.Κ.Α. 360 ευρώ, 5 φορές περίπου υψηλότερη)

Μέση σύνταξη: 150 ευρώ Βουλγαρία, Ελλάδα: προ φόρων και κρατήσεων: 920 ευρώ. Η πλειονότητα των κυρίων συντάξεων, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ, δηλαδή σύνταξη Ελλάδας το λιγότερο 3,5 φορές υψηλότερη.

Τα στοιχεία αυτά σημαίνουν ότι στη Βουλγαρία, κάτω από το όριο της φτώχειας ζει το 16% του πληθυσμού της χώρας.

Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνέχεια ανοίγει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα εισοδήματα του πλουσιότερου 20% είναι 6,5 φορές υψηλότερα από τα εισοδήματα του φτωχότερου 20%.
Όταν είσαι εξαθλιωμένος και δεν βλέπεις άμεση προοπτική, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις;

Στη φυγή θα απαντούσε κανείς. Εκτιμάται ότι από το 1989 έως σήμερα 2 εκατομμύρια Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Τα τελευταία 10 χρόνια, παρά τη σχετική σταθερότητα (πολιτική και οικονομική), δεν εντοπίζεται κάποια επιστροφή μεταναστών, παρά τις διάφορες πρωτοβουλίες δημόσιων φορέων με στόχο την προσέλκυση μορφωμένων νέων Βούλγαρων ευρισκόμενων στο εξωτερικό.
Εάν δεν φύγεις, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις για να επιβιώσεις;

Στην υπερηφάνεια του έθνους και στη συνωμοσία των ξένων μήπως; Το πρώτο (ακροδεξιό) εθνικιστικό (και κατά δήλωση κιόλας) κόμμα ιδρύεται στη Βουλγαρία το 2005 και αμέσως κερδίζει στη Βουλή 21 έδρες από σύνολο 240, δηλαδή σχεδόν το 9% των εδρών. Το κόμμα αυτό κερδίζει σταθερά τέτοιο ποσοστό στη Βουλή μέχρι και σήμερα, έχοντας υπόψη ότι εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν και άλλα εθνικιστικά κόμματα, στα οποία οι ψήφοι διασπείρονται. Προσφάτως, πριν από μερικούς μήνες, μαζί με τη μαζική είσοδο Σύρων μέσω Τουρκίας, ιδρύθηκε και το πρώτο ναζιστικό κόμμα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Ας σημειωθεί, από άποψη σημειολογίας ότι η λέξη εθνικιστής/εθνικισμός στη Βουλγαρία δεν έχει πια σχεδόν καθόλου αρνητική φόρτιση. Θεωρείται σαν ισοδύναμο του πατριώτης/πατριωτισμός.
Εάν δεν μεταναστεύσεις και εάν δεν είσαι «υπερήφανος πατριώτης» θα μπορούσες να ελπίζεις βέβαια και στην εξέγερση. Στο τέλος Ιανουαρίου πέρσι, αρχικά στη Σόφια και εν συνεχεία σε παραπάνω από 30 πόλεις της χώρας, ο εξαθλιωμένος κόσμος (για πρώτη φορά μετά το 1997) βγήκε στους δρόμους. Η αρχική διαμαρτυρία δεν ήταν εναντίον του πολιτικού καθεστώτος αλλά εναντίον των υψηλών λογαριασμών της ηλεκτρικής ενέργειας. Εν συνεχεία ήρθε η συνειδητοποίηση/ανάμνηση (όπως εγώ είχα ξεχάσει τη Νομισματική Επιτροπή μέχρι το 2008) ότι η παραγωγή και η διανομή ενέργειας είναι εξ ολοκλήρου σε ιδιωτικά χέρια και ότι απουσιάζει ικανός κρατικός μηχανισμός, ο οποίος να ρυθμίζει τη δίψα του ιδιώτη-μονοπώλη για το κέρδος. Κάτω από την πίεση του δρόμου η κυβέρνηση παραιτείται, το κυβερνών –μέχρι προσφάτως– κόμμα ξανακερδίζει τις πρόωρες εκλογές, αλλά δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και παραμένει στην αντιπολίτευση.

Η σοσιαλιστική (κατ’ όνομα) κυβέρνηση προτείνει, και η Βουλή ψηφίζει, για πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας (εδώ συμπεριλαμβάνεται η καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος) ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα της βουλγαρικής πολιτικής και οικονομικής ζωής. Αμέσως ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και κάτω από την πίεση του δρόμου η Βουλή ακυρώνει την απόφασή της. Από τότε –το καλοκαίρι του 2013– μέχρι και σήμερα, στη Σόφια τουλάχιστον– κάθε βράδυ για μερικές ώρες υπάρχει διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για παραίτηση της κυβέρνησης, νέες εκλογές και αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το εφεύρημα της Βουλγαρίας είναι οι αντιδιαδηλώσεις, διαδηλώσεις εναντίον των διαδηλωτών, δηλαδή (ενδεχομένως) στήριξη της κυβέρνησης.

Και έτσι έναν χρόνο, κάθε μέρα, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων – διαδήλωση και αντιδιαδήλωση. Αποτέλεσμα; Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι συνεχίζει, λέει μια βουλγαρική παροιμία.
Ποιο καραβάνι: αυτό του ζευγαρώματος της πολιτικής-οικονομικής εξουσίας με τη διαφθορά. Τον Νοέμβριο του 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακυρώνει προενταξιακά κονδύλια ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ λόγω προβλημάτων διαφθοράς, ενώ παγώνει άλλα 340 εκατομμύρια ευρώ. Από τότε πέρασε μια δεύτερη κυβέρνηση, σήμερα είναι τρίτη κατά σειρά, εξαπολύθηκε μεγάλη μάχη εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, συλλήψεις, ρεπορτάζ… Αποτέλεσμα: ούτε μία καταδίκη (σας θυμίζει τίποτε αυτό;), ενώ ο ένας από τους φερόμενους αρχηγούς του οργανωμένου εγκλήματος ήταν υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ελπίζω αυτό να ΜΗ σας θυμίζει τίποτε… στο μέλλον! Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η Βουλγαρία παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες 28 χώρες της Ε.Ε. με ιδιαίτερη αναφορά στο δικαστικό σύστημα.

Και τελευταίο προσωπικό παράδειγμα: φιλική μου οικογένεια, συμφοιτητές μου από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, δηλαδή ανώτατης εκπαίδευσης. Σήμερα εκείνη είναι υπάλληλος στο Πρωτοδικείο της Σόφιας, εκείνος μηχανικός με ιδιωτική επιχείρηση, με κόρες 17 και 20 ετών, μαθήτρια στην τελευταία τάξη της μέσης εκπαίδευσης και φοιτήτρια στο 2ο έτος σε κρατικό πανεπιστήμιο. Οικογενειακό εισόδημα: 10 φορές υψηλότερο από τα όρια της φτώχειας – 1.000 ευρώ τον μήνα περίπου. Για εξυπηρέτηση στεγαστικού δανείου (καινούριο διαμέρισμα 100 τετραγωνικών περίπου, σε όχι ιδιαίτερα ακριβή περιοχή της Σόφιας) πηγαίνει το 1/4 περίπου του εισοδήματος. Για τα δίδακτρα των παιδιών (ακόμη και στα κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν δίδακτρα) και γενικώς έξοδα σε σχέση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών: άλλο ένα 1/4 του οικογενειακού εισοδήματος. Το υπόλοιπο μισό πάει σε τρόφιμα, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο, διαδίκτυο, συγκοινωνίες. Εάν συμβεί κάτι έκτακτο, αναβάλλουν την πληρωμή κάποιου λογαριασμού. Σας θυμίζει πλέον κάτι αυτό;

Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι πέρσι εναντίον της παρούσας κυβέρνησης, όταν ευγενικά στο δικαστήριο τους συμβούλεψαν ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου δεν θα ήταν καλό κάμερες και φωτογράφοι να τους εντοπίσουν κάπου. Το ίδιο συνέβη και σε άλλη φίλη μου, υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού. Σ’ εμένα τουλάχιστον, που είμαι δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα, αυτό δεν μου θυμίζει ακόμη τίποτε εδώ.

Άλλη τέτοια οικογένεια, άνω του μέσου επιπέδου συνταξιούχοι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι γονείς μου: ανώτατης εκπαίδευσης με προϋπηρεσία 42 και 38 ετών, με σύνταξη ο καθένας 2 φορές μεγαλύτερης της κατώτατης, δηλαδή 150 ευρώ περίπου, Αυτό σημαίνει 300 ευρώ οικογενειακό εισόδημα. Δεν έχουν κανένα δάνειο, μένουν σε ιδιόκτητο σπίτι. Με τιμές πρώτης ανάγκης ελληνικές ή λίγο χαμηλότερες, υπολογίστε εσείς ποιες ανάγκες ηλικιωμένων μπορεί να εξυπηρετήσει οικογενειακό εισόδημα των 300 ευρώ. Η ηλικιωμένη οικογένεια της Βουλγαρίας ενδεχομένως να μη σας θυμίζει κάτι εδώ… ακόμη.

Βάσει όλων αυτών των σκέψεών μου αναρωτιέμαι: γίναμε όντως Βουλγαρία;
Τείνω να απαντήσω: όχι… ακόμη. Αλλά βρισκόμαστε… σε καλό δρόμο!

  Μάγια Στογιάνοβα 


http://www.chronosmag.eu/ 

Το συγκλονιστικό κείμενο της Ειρήνης Τριανταφύλλου και το ερώτημα προς τους Έλληνες

Στο δυστύχημα στα Μάλγαρα, όπου έχασαν τη ζωή τους δύο νεαρές φοιτήτριες αναφέρεται ο Guardian

Στέφανος Νικήτας

Με τον τραγικό θάνατο της 23χρονης φοιτήτριας Ειρήνης Τριανταφύλλου στο δυστύχημα των Μάλγαρων με το ΚΤΕΛ το οποίο συγκρούστηκε με ένα φορτηγό αναφέρεται σε δημοσίευμα της η Βρετανική Guardian.

Το άρθρο τιτλοφορείται "Λίγοι άκουσαν μια νεαρή Ελληνίδα, πριν πεθάνει. Θα την ακούσουμε τώρα;" και υπογράφεται από τον αρθρογράφο Alex Andreou ο οποίος μιλά για το φρικτό τροχαίο όπου βρήκαν τραγικό θάνατο η Αγγελική Γρανίτσα, 21 ετών, και η Ειρήνη Τριανταφύλλου, 23 ετών και τραυματίστηκαν άλλα 22 άτομα.

"Την Τετάρτη, ένα πούλμαν που μετέφερε μια ομάδα νεαρών φοιτητών, κατά μήκος ενός ελληνικού αυτοκινητόδρομου κοντά στα Μάλγαρα, συγκρούστηκε με ένα φορτηγό. Πολλοί τραυματίστηκαν, δύο νέες γυναίκες έχασαν τη ζωή τους. Η Αγγελική Γρανίτσα, 21 ετών, και η Ειρήνη Τριανταφύλλου, 23 ετών. Όσο φωτεινότερο είναι το κερί, τόσο βαθύτερο φαίνεται το σκοτάδι που ακολουθεί, όταν σβήσει".

"Η Ειρήνη, έγραψε ένα δοκίμιο για την κατάσταση στην Ελλάδα, όταν ήταν 18 ετών, ακριβώς πριν χτυπήσει η κρίση, το οποίο δημοσιεύθηκε σε μια τοπική εφημερίδα. Λίγοι την άκουγαν ενώ ήταν ζωντανή. Θα την ακούσουμε τώρα;", αναφέρει ο Andreou.

Το κείμενο της Ειρήνης:

Τα όνειρά μου είναι η προϋπόθεση ή η βάση - αν θέλετε – της επανάστασής μου. Αφήστε με λοιπόν, να ονειρεύομαι.. Εξάλλου η πραγματικότητα που μου προτείνετε δεν είναι και τόσο δελεαστική.

Όλοι μας, αλλά κυρίως όλοι σας, παγιδευμένοι στις υπερβολικές απαιτήσεις των καιρών, στις υπέρμετρες φιλοδοξίες, στον υπερκαταναλωτισμό, έχουμε ξεχάσει την αξία και την δύναμη που κρύβει μέσα του το χάδι, ο ζεστός λόγος, η κουβεντούλα με το φίλο. Πότε επικοινωνήσατε τελευταία φορά με ένα φίλο σας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που μιλήσατε χωρίς ενδοιασμούς για όσα σας απασχολούν; Ανθρώπους που νοιάζονται για σας δεν μπορεί παρά να έχετε, όμως επιστήθιους φίλους που μπορείτε να τους εκμυστηρευτείτε τις ανησυχίες σας, τα προβλήματά σας, δεν έχετε. Πολλές φορές - και έχετε δίκιο σ' αυτό - η διάθεση να μοιραστείτε μυστικά έχει αποβεί εις βάρος σας. Οι σύγχρονοι ρυθμοί δεν επιτρέπουν τέτοιου είδους ανοίγματα, όχι μόνο λόγω έλλειψης χρόνου αλλά κυρίως γιατί η εμπιστοσύνη "επερίσσευσε".

Γίνατε εσωστρεφείς, θέλοντας να προφυλαχθείτε από τα προβλήματα τρίτων, γιατί είναι τόσα τα δικά σας, που δεν μπορείτε να σηκώστε κι άλλο βάρος. Γίνατε ένα μοναχικό άτομο που ψάχνετε φιλίες μέσω ηλεκτρονικών δρόμων. Η φιλία απόκτησε το δικό της e-mail στο ίντερνετ!

Εργασία και εγκλεισμός στο σπίτι κατά τις εργάσιμες ημέρες και διασκέδαση με φορτσαρισμένη ιλαρότητα το Σαββατόβραδο, αυτό είναι το πρόγραμμά σας. Α, ξέχασα, θέλετε να βελτιώσετε την εξωτερική σας εμφάνιση και καταφεύγετε σε γυμναστήρια και ινστιτούτα αδυνατίσματος, αυτοαναιρώντας την προσπάθειά σας με υπερκατανάλωση φαγητού και οινοπνευματωδών ποτών.

Δεν χαρακτηρίζεστε από συνέπεια και αλληλεγγύη απέναντι σε φίλους και συγγενείς. Παγιδεύεστε στον απομονωτισμό του προσωπικού σας συμφέροντος, ζώντας μόνοι ακόμα και μέσα στις συντροφιές. Έχετε περιορίσει τις πολιτικές και συνδικαλιστικές σας δραστηριότητες, στις αναγκαίες και ωφελιμιστικές.

Και μέσα σ' όλη αυτή τη σύγχυση, βρίσκετε χρόνο και διάθεση παίρνοντας και το κατάλληλο ύφος να μας κριτικάρετε, με την «αγωνία» και το «ενδιαφέρον» ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σας.

Για σας είμαστε οι καλοπερασάκηδες, οι οκνηροί, οι χωρίς προβληματισμούς νέοι, το δυσοίωνο αύριο στα χέρια του οποίου δεν θέλετε να παραδώστε τον κόσμο (από πότε γίνεται παράδοση και παραλαβή του χάους;).

Για σας αγνοούμε την ιστορία μας, δεν έχουμε ιδανικά αλλά έχουμε βαπτίσει ιδανικό τον υλικό ευδαιμονισμό μας. Για σας δεν αντιμετωπίζουμε με τον δέοντα σεβασμό τις εθνικές επετείους, δε γνωρίζουμε τα ιδανικά της γενιάς του Πολυτεχνείου ή τα γνωρίζουμε τυπικά και θεωρητικά, για να γράψουμε καλή έκθεση, αν και όταν μας ζητηθεί από σας.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα και τις λιβελογραφικές κορόνες σας, επιτρέψτε μου να ονειρεύομαι.

Ονειρεύομαι μια γειτονιά, στενό δρομάκι και ζεστοί άνθρωποι. Χαμόγελα και πίκρες και χέρια που σ' αγκαλιάζουν και κάνουν περισσότερα τα πρώτα και λιγότερες τις δεύτερες.

Ονειρεύομαι να «μάθω γράμματα, να γίνω άνθρωπος» όπως λέει και η γιαγιά μου. Να μάθω γράμματα, για να ανοίξει το μυαλό μου και τα μάτια της ψυχής μου και μ' αυτά να αντικρίζω τον κόσμο και τον άνθρωπο.

Ονειρεύομαι να ασκήσω το επάγγελμα που μ' αρέσει, χωρίς να χρειαστεί να «φιλήσω κατουρημένες ποδιές» ή να περάσω από γραφεία πολιτικών, πολιτευόμενων, γραμματέων και γραμματικών.

Ονειρεύομαι να φτιάξω τη δική μου οικογένεια και να μεγαλώσω τα παιδιά μου με τις αρχές και τις αξίες που οι δικοί μου γονείς έδωσαν σε μένα, για να στηρίξω πάνω σ' αυτές την ψυχή μου, το μυαλό και τη ζωή μου.

Ονειρεύομαι να έχω δίπλα μου ανθρώπους αληθινούς, που θα μ' αγαπάνε και θα τους αγαπώ ελεύθερα και κατ' επιλογήν μου.

Ονειρεύομαι να μην ντρέπομαι ως πολίτης, να μη σκύβω το κεφάλι, αλλά να φιλοκαλώ μετ' ευτελείας και να ζω άνευ καχυποψίας.

Ονειρεύομαι να χρησιμοποιώ τη γλώσσα για να λέω «τα σύκα - σύκα και τη σκάφη - σκάφη» και όχι να «κρύβω λόγια".

Ονειρεύομαι μ' αυτές τις συντεταγμένες να δημιουργήσω το δικό μου κόσμο, τον μικρό και μέγα.

Έχω κλείσει τα αυτιά μου στα κατηγορώ, στη δήθεν συμπάθεια, στη δήθεν επαναστατική διάθεση και ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια και δουλεύω - δουλεύω, για να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.

Η επανάστασή μου έχει αρχίσει...Την ακούτε;;"

(Πηγή: The Guardian)

http://news247.gr/

Τα πάντα γνωρίζουν οι Αμερικανοί για το χαμένο Μπόινγκ. Του Γ. Δελαστίκ*

Θέατρο παίζει η αμερικανική μυστική υπηρεσία ηλεκτρονικής παρακολούθησης όλου του πλανήτη, η διαβόητη NSA, όταν τηρεί σιγή ιχθύος για το τι ακριβώς έχει γίνει με το χαμένο Μπόινγκ των μαλαισιανών πολιτικών αερογραμμών με τους σχεδόν τριακόσιους επιβάτες. Θέατρο παίζει και η αμερικανική κυβέρνηση φυσικά, η οποία έχει ενημερωθεί πλήρως για τα πάντα που αφορούν το αεροπλάνο αυτό, του οποίου η τύχη υποτίθεται ότι αγνοείται. 

Νοτίως της ινδικής υποηπείρου, νοτιότερα των Μαλδίβων Νήσων, βρίσκονται τα νησιά των Βρετανικών Εδαφών του Ινδικού Ωκεανού. Στο νότιο τμήμα αυτού του νησιωτικού συμπλέγματος, κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, με τις κοντινότερες ακτές να απέχουν χιλιάδες και χιλιάδες μίλια, βρίσκεται η κολοσσιαίας στρατιωτικής σημασίας αμερικανική αεροναυτική βάση στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία. 

Από τη βάση αυτή οι ΗΠΑ ελέγχουν ολόκληρη τη νότια Ασία από τη Σαουδική Αραβία ως την Ινδία και τη Μαλαισία, τις ανατολικές ακτές όλης της Αφρικής και την Αυστραλία! Από εκεί ξεκινούν με απόλυτη ασφάλεια τα αμερικανικά βομβαρδιστικά για να πλήξουν στόχους σε οποιαδήποτε χώρα της περιοχής που προαναφέραμε, αν αυτό διατάξει η Ουάσιγκτον. Λόγω της τεράστιας στρατιωτικής σημασίας της αμερικανικής βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία και της έλλειψης δυνατότητας λειτουργίας επίγειων σταθμών επιτήρησης της περιοχής εκ μέρους των ΗΠΑ, η ηλεκτρονική σάρωση του Ινδικού Ωκεανού από τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους της NSA είναι απείρως πυκνότερη από όσο θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος αδαής, παρατηρώντας έναν απέραντο ωκεανό σχεδόν εντελώς άδειο από νησιά. 

Χωρίς να παριστάνουμε τον ειδικό, είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να πετούσε όχι έξι - επτά ώρες, αλλά ούτε ένα λεπτό ένα θηριώδες Μπόινγκ και να μην έχει εντοπιστεί από τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους της NSA! Οχι σήμερα, αλλά πριν από δέκα και πλέον χρόνια η διακριτική ικανότητα των δορυφόρων κατασκοπείας είναι τόσο μεγάλη ώστε από το Διάστημα μπορούν να διαβάσουν την... πινακίδα κυκλοφορίας οποιουδήποτε αυτοκινήτου κινείται σε οποιονδήποτε δρόμο οποιασδήποτε πόλης ή χωριού της Γης! Είναι απολύτως αδύνατον να πετάξει αεροσκάφος στην περιοχή και να μην είναι πλήρως καταγεγραμμένη ανά δευτερόλεπτο η πτήση του από την NSA. Τα στρατιωτικά μέσα ανίχνευσης ιπτάμενων αντικειμένων δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τα ραντάρ της πολιτικής αεροπορίας που απλώς λαμβάνουν το ειδικό σήμα που εκπέμπει διαρκώς κάθε αεροσκάφος που μεταφέρει επιβάτες για να αποφεύγονται τα ατυχήματα στον αέρα.

Τα στρατιωτικά μέσα κατασκοπείας εντοπίζουν τα αεροσκάφη οπτικά, λόγω αντανάκλασης κυμάτων, από τις θερμικές ανωμαλίες διαφοράς θερμοκρασίας ενός κινητήρα εν λειτουργία με τους -60 βαθμούς θερμοκρασίας του αέρα σε αυτά τα ύψη και με άλλες, πολύ πιο σύγχρονες μεθόδους που αποτελούν κρατικά μυστικά και φυσικά δεν είναι γνωστές στους δημοσιογράφους ή στους επιστήμονες που δεν εργάζονται στις αντίστοιχες κρατικές υπηρεσίες. Αναφέρουμε αυτές τις λεπτομέρειες για να θεμελιώσουμε τον ισχυρισμό μας ότι οι Αμερικανοί γνωρίζουν τα πάντα για την πτήση και την τύχη του μαλαισιανού Μπόινγκ. Γιατί δεν αποκαλύπτουν τι έγινε; Τι προσπαθούν να κρύψουν; Δεν γνωρίζουμε.
Το βέβαιο είναι ότι καλλιεργούν σκοπίμως τη σύγχυση θέτοντας σε κυκλοφορία πληθώρα σεναρίων, τα περισσότερα των οποίων είναι ηλίθια. Μας προξένησε ομολογουμένως πολύ μεγάλη εντύπωση η διοχετευθείσα πληροφορία ότι το μαλαισιανό Μπόινγκ πετούσε έξι - επτά ώρες προς τα δυτικά, πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό και ότι είτε ακολούθησε βόρεια διαδρομή προς το Καζακστάν (πράγμα απολύτως αδύνατο χωρίς να εντοπιστεί από την ινδική αεράμυνα), είτε πέταξε σε νότια διαδρομή. Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία. Νότια βρίσκεται η... αμερικανική βάση του Ντιέγκο Γκαρσία!

Αν όντως είχε σημειωθεί οιασδήποτε μορφής αεροπειρατεία στο μαλαισιανό Μπόινγκ και οι αεροπειρατές δεν απαντούσαν στις απαιτήσεις προσδιορισμού της ταυτότητας του αεροσκάφους και επιπλέον ακολουθούσαν πορεία προς τον Νότιο Ινδικό Ωκεανό προσεγγίζοντας θεωρητικά τον εναέριο χώρο της αμερικανικής βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία, η πιθανότερη εκδοχή είναι τραγική: δεν αποκλείεται καθόλου να έχει καταρριφθεί από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη! Η στρατιωτική λογική δεν επιτρέπει ταλαντεύσεις σε τέτοιες περιπτώσεις!

Δεν είναι δυνατόν πάντως ένα επιβατικό αεροπλάνο να πετάει εκτός πορείας επί έξι ώρες και να μην έχει πλαισιωθεί από πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ ή άλλων χωρών για να δουν τι συμβαίνει και να το αναγκάσουν να προσγειωθεί εκεί που θα του υποδείκνυαν, καταρρίπτοντάς το αδίστακτα αν αρνηθεί να συμμορφωθεί. Συνέβη όντως αυτό ή κάτι άλλο; Αγνοούμε.

 

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

Τι θα ψηφίσουν της γης οι κολασμένοι;

Όλοι σχεδόν οι δημοσκόποι ομολογούν ότι οι μετρήσεις της κοινής γνώμης είναι πλέον ελάχιστα αξιόπιστες . Ελάχιστοι απαντούν στα ερωτηματολόγια των εταιρειών και ακόμη λιγότεροι δηλώνουν τι θα ψηφίσουν. Κοντά στις 350.000 νοικοκυριά δεν ερωτώνται καν επειδή τα τηλέφωνά τους έχουν κοπεί, λόγω αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών. Χιλιάδες άλλοι αρνούνται να μιλήσουν στις εταιρείες δημοσκοπήσεων επειδή τις θεωρούν μέρος ενός συστήματος το οποίο αποστρέφονται. Φοβούνται ότι η δημοσκοπική ψήφος τους θα αλλοιωθεί ότι θα χρησιμοποιηθεί ως υλικό για πολιτικά παιχνίδια.

Στις δημοσκοπήσεις δεν απαντούν συνήθως εκείνοι που έχουν πληγεί καίρια από την κρίση, όσοι έχουν περιθωριοποιηθεί ή τείνουν να περιθωριοποιηθούν. Αντιθέτως, είναι σχετικά πρόθυμοι να απαντήσουν όσοι δεν έχουν πληγεί από την κρίση ή όσοι έχουν πληγεί τόσο, ώστε να μην βρεθούν στο περιθώριο. Εκείνο λοιπόν που θα κρίνει τις επόμενες εκλογές, τις τοπικές, τις ευρωεκλογές, τις εθνικές, είναι πόσοι και κυρίως ποίοι θα πάνε να ψηφίσουν, ποιος θα είναι ο λαός που θα σταθεί μπροστά στις κάλπες.

Θα πάνε να ψηφίσουν όσοι και όσες δεν απαντούν στις δημοσκοπήσεις; Κι αν πάνε, τι θα ψηφίσουν; Σίγουρα πάντως δεν θα ψηφίσουν τα κόμματα που τους κατέστρεψαν. Δεν θα βγει ο άλλος από το σπίτι του, για να ψηφίσει τους δημίους του, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ούτε καν τη ΔΗΜΑΡ που συγκυβέρνησε μαζί τους επί ένα χρόνο. Αν πάει στην κάλπη ο πληγωμένος, θα πάει για να τιμωρήσει, ουδείς βέβαια γνωρίζει τι χρώμα θα λάβει αυτή η τιμωρία. Το φάσμα είναι τεράστιο, από το πολύ κόκκινο, μέχρι, δυστυχώς, το πολύ μαύρο.

Η τιμωρία είναι σοβαρό κίνητρο, η τιμωρία είναι ευγενές κίνητρο. Στις δημοκρατίες ο δια της ψήφου εξοστρακισμός των πολιτικά ενόχων έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από τις εξεταστικές και τα ειδικά δικαστήρια. Ισχυρό κίνητρο λοιπόν η τιμωρία αλλά όχι αρκετό. Για να συμμετάσχει στις εκλογές ο απελπισμένος, πρέπει να πεισθεί ότι η ψήφος του θα έχει πρακτικό αποτέλεσμα ότι θα αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο. Πρέπει κάποιος να του εγγυηθεί ότι δεν θα ξαναστερηθεί τη δουλειά, τη σύνταξη, την τροφή, το ρεύμα, το νερό, την περίθαλψη, την εκπαίδευση, τη διασκέδαση, την τέχνη. Ότι δεν θα κοιμάται με τον φόβο της κατάσχεσης, της δίκης, της φυλακής, με τον φόβο του εφόρου, του τραπεζίτη, του τοκογλύφου.

Κάποιος πρέπει να πείσει της γης τους κολασμένους ότι θα κόψει το λαιμό του, για να τους δώσει πίσω τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους, όχι ως ελεημοσύνη, αλλά ως στοιχειώδες δικαίωμα. Να εγγυηθεί μεγαλοφώνως, χωρίς να νοιάζεται για τους νεοφιλελέδες και τους άλλους μισανθρώπους που θα τον κατηγορήσουν για λαϊκισμό. Λαϊκισμός είναι όταν λες ψέματα.

Πηγή: avgi.gr

Αγοράζω ψήφους με τρία κατοστάρικα τον έναν

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Οι διαρροές και τα ρυάκια που είναι πάντα πρόθυμα να τις μεταφέρουν έλεγαν μέχρι προχθές ότι ο Σαμαράς δεν πρόκειται να κάνει πίσω στις πιέσεις της τρόικας, ότι θα μοιράσει οπωσδήποτε στον λαό 70% του πρωτογενούς πλεονάσματος, δηλαδή πάνω από 2 δισ. ευρώ. Οι γραμμές απέναντι στην τρόικα ήταν κατακόκκινες, τις έβλεπες και νόμιζες ότι είχαν γραφτεί με αίμα, ώσπου ανακοινώθηκε η συμφωνία και αποδείχτηκε ότι το αίμα ήταν μαρμελάδα φράουλας. Τα 2δισ. της μοιρασιάς έγιναν 500 εκατομμύρια κι αν δεν έχουν αλλάξει δραστικά τα πράγματα από τότε που πήγαινα σχολείο, νομίζω ότι το 2.000 είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το 500. Τέσσερις φορές λιγότερα απ' όσα υποσχόταν μοιράζει ο Σαμαράς κι αντί να πάει να κρυφτεί σε τέσσερα λαγούμια, εμφανίσθηκε στην τηλεόραση νικητής και τροπαιούχος.

Νικητή και τροπαιούχο τον εμφάνισαν τον Σαμαρά και τα ρυάκια: «Πέτυχε τη διανομή του πλεονάσματος ο πρωθυπουργός απέναντι στην τρόικα», έγραψε η ιστοσελίδα του Πρώτου Θέματος, «Σαμαράς: υποσχεθήκαμε ότι θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση», έγραψε το ηλεκτρονικό "Βήμα". Αν είχανε οι καλόγεροι του Μεσαίωνα το "Βήμα" και το "Θέμα", δεν θα βάφτιζαν ψάρι το σκέτο κρέας, θα βάφτιζαν ψάρι το κοκορέτσι, να το βλέπει ο λαός να γυρίζει στη σούβλα και να νομίζει ότι κολυμπάει στα ορμητικά νερά του ποταμού.

Αφαίρεσαν από τους πολίτες και την οικονομία το 25% του ΑΕΠ, πάνω από 75 δισ. ευρώ, και τώρα επιστρέφουν σε ένα εκατομμύριο πολίτες 500 εκατομμύρια ευρώ, ούτε καν το 1% δεν μας δίνουν πίσω οι ερίφηδες. Για να κατασκευάσουν το πλεόνασμά τους, έκοψαν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, έκλεισαν σχολεία και νοσοκομεία, διέλυσαν τα ασφαλιστικά ταμεία, έβαλαν φόρους επί δικαίους και αδίκους, απέλυσαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, έκλεισαν εκατοντάδες χιλιάδες μαγαζιά, κατέσχεσαν μισθούς, συντάξεις και σπίτια, αποστράγγισαν τις δημόσιες επενδύσεις, καταδίκασαν έναν ολόκληρο λαό στη φτώχεια, την ύφεση, την ανεργία και τώρα έρχονται να πετάξουν ένα ξεροκόμματο στο 10% των πιο φτωχών.

Κι αυτά τα διακόσια - τριακόσια ευρώ θα δοθούν μια φορά, υπό μορφήν, λέει, δώρου του Πάσχα. Η ελεημοσύνη του πλεονάσματος θα δοθεί άπαξ, τα μέτρα που έφεραν το πλεόνασμα θα μείνουν διά παντός. Θα ξοδευτεί το τρακοσάρι σε μια μέρα και θα μείνουν πίσω οι πετσοκομμένοι μισθοί, οι συντάξεις της πείνας, οι φόροι, οι κατασχέσεις, τα σχολεία χωρίς καθηγητές, τα νοσοκομεία με τους ελάχιστους και απλήρωτους γιατρούς, θα μείνει ο κλειστός ΕΟΠΥΥ και οι μαραμένες δομές της ψυχικής υγείας.

Η μεγαλύτερη ντροπή για τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τα παπαγαλάκια τους είναι ότι θεωρούν τον λαό τους εξωνημένο. Θεωρούν ότι οι κατεστραμμένοι θα εξαγοραστούν με ένα ξεροκόμματο, ότι για τρακόσια ευρώ θα πάνε στην κάλπη και θα ψηφίσουν τους δημίους τους. Για να τους πείσουν ολότελα, θα τους δώσουν να πιούν και φρέσκο γάλα δέκα ημερών.

http://www.avgi.gr/

Αν Βαρδινογιάννης και Λάτσης πλήρωναν τις οφειλές τους..

Λέμε «αν» γιατί οι οφειλές τους δεν πρόκειται να πληρωθούν, μιας και η κυβέρνηση Σαμαρά ψήφισε χθες στα μουλωχτά μια τροπολογία γι αυτόν και μόνο το λόγο. Μια τροπολογία που οι συγκυβερνώντες αγχωμένα επιχειρούν εδώ και καιρό, με διάφορα τερτίπια και τεχνάσματα, να ψηφίσουν χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι.
Είναι οι ίδιοι που με τη χαρακτηριστική επίπλαστη θλίψη επικαλούνται την αναγκαιότητα επιβολής και των πιο σκληρών οικονομικών μέτρων σε μισθωτούς και συνταξιούχους για τη «σωτηρία της πατρίδας».

Συγκεκριμένα, οι εταιρείες «MOTOR OIL» και «Ελληνικά Πετρέλαια» (ΕΛΠΕ), των κ.κ. Βαρδή Βαρδινογιάννη και Σπύρου Λάτση αντίστοιχα,  ΔΕΝ πρόκειται να πληρώσουν προς το δημόσιο ποσά που συνολικά υπερβαίνουν τουλάχιστον το 1 δις ευρώ, για πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν. Και λέμε «τουλάχιστον» γιατί αυτό το -γενναία προς τα κάτω στρογγυλοποιημένο- ποσό προκύπτει μόνο από ελέγχους που έγιναν για τα έτη 2010-2011. Μάλιστα, αν γίνουν διευρυμένοι έλεγχοι σε όλες του αυτού είδους εταιρείες, τα έσοδα που ενδεχομένως θα προέκυπταν για το δημόσιο υπολογίζεται ότι θα μπορούσαν να αγγίξουν τα 15 δις ευρώ.

Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες για τη σκανδαλώδη τροπολογία που ψηφίστηκε χθες στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο UNFOLLOW: Ο κυβερνήτης Β. Βαρδινογιάννης και η κυβέρνηση των υποτακτικών (επεισόδιο 2)

Ας «λαϊκίσουμε» όμως τώρα, όπως θα 'λεγε και ο μέσος θιασώτης του νεοφιλελευθερισμού.
Ας υιοθετήσουμε προς στιγμήν, χάριν της μνημονιακής ατζέντας και των αντίστοιχων συσχετισμών, τη λογική ότι τα χρέη που μας προσάπτουν είναι δίκαια και πρέπει να πληρωθούν από τις τσέπες μας με τον ένα ή άλλο τρόπο, και ας δούμε ποιά μνημονιακά μέτρα θα γλιτώναμε αν οι κ.κ. Βαρδινογιάννης και Λάτσης πλήρωναν τις οφειλές τους προς το δημόσιο.

Αφήνουμε στην άκρη το προαναφερθέν ποσό των 15 δις, του οποίου η εξοικονόμηση θα κάλυπτε οικονομική τρύπα που αντιστοιχεί σε μέτρα ενός ολόκληρου μνημονίου, μιας και αυτό προκύπτει μόνο από υπολογισμούς.
Θα πάρουμε μόνο αυτό το γενναία, επαναλαμβάνουμε, στρογγυλοποιημένο προς τα κάτω 1 δισεκατομμύριο ευρώ που -συν τοις άλλοις- η χθεσινή ψηφισθείσα τροπολογία στέρησε από τα ταμεία του Δημοσίου. Δεν θα πάμε πολύ πίσω, θα σταθούμε μόνο στα μέτρα του μνημονίου (βαπτισθέν ως «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016») που ψήφισε η κυβέρνηση Σαμαρά, άμα τη εκλογή της, το Νοέμβριο του 2012.

Περικοπές στους μισθούς (μνημόνιο Σαμαρά)

Αν, λοιπόν, πλήρωναν οι κ.κ. Βαρδινογιάννης και Λάτσης το οφειλόμενο 1 δις €, θα μπορούσαν να αποφευχθούν:

• οι περικοπές στα ειδικά μισθολόγια, ύψους 130,4 εκ. € 
• η κατάργηση των δώρων στον δημόσιο τομέα, ύψους 430,6 εκ. €
• οι μειώσεις των μισθών στους ΟΤΑ, ύψους 54,9 εκ. €

Δηλαδή, θα μπορούσε να μην στερηθεί το συνολικό ποσό των 615,9 εκ. € από εκατοντάδες οικογένειες εργαζόμενων που τα έχουν ανάγκη και θα έμενε και ένα μπουρμπουάρ στους κ.κ. Βαρδινογιάννη και Λάτση της τάξεως των 384,1 εκ. €.

Περικοπές στις συντάξεις (μνημόνιο Σαμαρά)

Αν πάλι το οφειλόμενο 1 δις € διατίθονταν για να μην επιβαρυνθούν οι συνταξιούχοι, θα μπορούσαν για παράδειγμα:

• να μην αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 έτη (μέτρο που απέφερε 631 εκ. €)
• να μην πειραχτούν οι παροχές εφάπαξ (μέτρο που απέφερε 247,3 εκ. €)

Δηλαδή χιλιάδες συνταξιούχοι θα είχαν συνολικά 878,3 εκ. € επιπλέον για τις ανάγκες τους και το μπουρμπουάρ στους κ.κ. Βαρδινογιάννη και Λάτση θα ανέρχονταν στα  121,7 εκ. €.

Περικοπές σε κοινωνικές παροχές και στην Υγεία (μνημόνιο Σαμαρά)

Σε περίπτωση που το οφειλόμενο 1 δις αφιερωνόταν για την αποφυγή των περικοπών στις κοινωνικές παροχές και στην Υγεία,  τότε

• δεν θα στερούνταν τα κοινωνικά επιδόματα το συνολικό ποσό των 210,5 εκ. € (δηλαδή από συντάξεις ανασφάλιστων ηλικιωμένων, οικογενειακά επιδόματα, ειδικά επιδόματα ανεργίας κλπ)
• 82 εκ. € θα  παρέμεναν στο ταμείο για τις αποζημιώσεις μετακίνησης ασθενών 
• δεν θα περικόπτονταν 455 εκ. € από την υγειονομική περίθαλψη (φάρμακα, λειτουργικές δαπάνες νοσοκομείων κλπ.) 

Και αν συμπεριλαμβάναμε και την αποφυγή των περικοπών στην Εκπαίδευση (122,6 εκ. €) και στις ΔΕΚΟ (248,7 εκ. €), τότε δεκάδες χιλιάδες πολίτες, άποροι, οικογένειες, ασθενείς, μαθητές κλπ., δεν θα υφίσταντο τις ανέχειες που βιώνουν σε αυτό το βαθμό σήμερα. Βέβαια για τους κ.κ. Βαρδινογιάννη και Λάτση, στην περίπτωση αυτή, δεν θα έβγαινε μπουρμπουάρ γιατί το συνολικό ποσό θα ανέρχονταν περίπου στα 1,1 δις €. Αλλά, όσο να 'ναι, με λίγη καλή θέληση, μια χρυσή τομή θα μπορούσε να βρεθεί.

Όλοι οι παραπάνω αριθμοί είναι από τον Προϋπολογισμό του 2013 που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά. Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο και με άλλα παραδείγματα για μνημονιακά μέτρα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αν πλήρωναν αυτοί οι κύριοι τις οφειλές τους -όπως για παράδειγμα την αποφυγή της μείωσης των φορολογικών επιστροφών στους αγρότες- αλλά το σταματάμε εδώ γιατί πιστεύουμε ότι αυτά αρκούν για να γίνει κατανοητό για πόσο κορόιδα έχουν οι κυβερνώντες και οι ολιγάρχες τους κοινούς θνητούς.

Επίσης, έχοντας πάντα υπόψιν το χαρισμένο -συμβολικό- 1 δις., αξίζει να αναφερθεί  ότι, σύμφωνα με τον Σίμο Κεδίκογλου, με το κλείσιμο της ΕΡΤ εξοικονομήθηκαν 100 εκ. €. Ενώ οι595 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, που ξημεροβραδιάζονται εδώ και μήνες στους δρόμους, απολύθηκαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να εξοικονομηθούν 2,5 εκ. €.


Αυτά τα ολίγα και καλή ψήφο.



http://1.bp.blogspot.com/

Αι Ειδοί του Μαρτίου

απο την Ευγενία Λουπάκη 

“Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ώ ψυχή...κι όσο εμπροστά προβαίνεις, τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι”
(Κ.Π.Καβάφης Μάρτιαι Ειδοί)

“Ο κόσμος πεινάει”, αλλά τα μεζεδοπωλεία και τα μπαράκια ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Στο Χαλάνδρι π.χ. δεν μπορείς να περπατήσεις Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, απ’ τον συνωστισμό. Τα στέκια αλληλεγγύης γεμίζουν, αλλά γεμίζουν και τα σκέτα στέκια. Με “κόσμο” που προφανώς δεν πεινάει ή δεν πεινάει ακόμα ή απλώς πεινάει εκείνη τη στιγμή και θέλει να φάει και να πιει. Και να διασκεδάσει και να ξεχαστεί. Οπως όλοι μας, εξάλλου. Η ζωή του “κόσμου” αυτού, σίγουρα χειροτέρεψε, όπως όλων μας, αλλά δεν έφτασε ακόμα στο σημείο να θέλει να πηδήξει απ’ το παράθυρο. Και τί σκέφτεται άραγε ο “κόσμος” αυτός για το μέλλον του; Εχει ελπίδες και πού τις εναποθέτει; Στους αγώνες του και στη χειραφέτησή του; Σε κάποιο κόμμα και σε κάποιον ηγέτη; Και - κυρίως- τί σκέφτεται, ο κόσμος που δεν “πεινάει” για τον κόσμο που “πεινάει”; Νοιώθει αλληλεγγύη ή ανακούφιση, που είναι ο “άλλος” στη γωνία; Πέρασε η εποχή του κοινωνικού αυτοματισμού; Κατάλαβαν όλοι τώρα, ότι η δαιμονοποίηση των γιατρών, των καθηγητών, των δημοσίων υπαλλήλων, είχε στόχο τους πάντες;;;

Στα κομμωτήρια, δεκάδες περιοδικά, σαν να μην πέρασε μια μέρα...κλειδαρότρυπες για την προσωπική ζωή κάθε ιλλουστρασιόν τηλεπερσόνας, καταναλώνονται αδηφάγα. Στις μικρές οθόνες τρομπάρεται αδιάκοπα το life style και το μακιγιαρισμένο χαμόγελο, η σαχλαμάρα και το κουτσομπολιό. Και σε κάτι συζητήσεις τυχαίου δείγματος -καφενείου τίς λέγαμε παλιότερα- προβάλει εφιαλτικά ένας Αρτεμίδωρος, με την προειδοποίηση στο χέρι.

Δεν έγινε τυχαία η Ελλάδα πεδίον φρικτού πειράματος, που ακόμα συνεχίζεται. Όσοι επαναπαύονται στην υπεροχή των ιδεών και στο δίκαιο των αγώνων, ας ανησυχούν. Το Παλιό αρνείται να παραδώσει και μεταμφιέζεται συνεχώς σε Καινούργιο. Και δεν ξορκίζεται με την αστείρευτη εξυπνάδα μας και με τις λοιδωρίες μας. Οχι τόσο διότι έχει το μηντιακό σύστημα στο πλευρό του, αλλά διότι έχει κοινό έτοιμο και βαθειά χαλασμένο. Και ανάμεσα στον κόσμο που δεν πεινάει, αλλά και ανάμεσα στον κόσμο που πεινάει. Κοινό διεφθαρμένο ως το κύτταρο, που προσδοκά μόνο το προσωπικό άντε και οικογενειακό του βόλεμα. Οπως ακριβώς έμαθε τόσα χρόνια, να ζει δηλαδή, “κατόπιν ενεργειών” του κομματικού-κυβερνητικού παράγοντα, αδιαφορώντας πλήρως για το παρόν των άλλων και το μέλλον του συνόλου. Ονειρεύονται τις τζιπούρες που ΄χασανε, τη Μύκονο που φεύγει, την πισίνα που σκεπάστηκε για να μη φορολογηθεί...αλλά και τη θεσούλα στο Δημόσιο, και τη μεταθεσούλα και την επιδότηση άνευ αντικειμένου. Δεν έχει τίποτα να τάξει σ’ αυτούς η Αριστερά και το ξέρουν, αν και προσπαθούν φιλότιμα δι’ αντιπροσώπων. Δεν έχουν τίποτα να δώσουν αυτοί στην Αριστερά κι ελπίζω να το έχει αντιληφθεί κι αυτή. Πριν φθάσει στο Καπιτώλιο...

απο την Αυγή
http://stokokkino.gr 

Eκθεση- σοκ του ΟΟΣΑ για την φτώχεια στην Ελλάδα -Το 18% δεν έχει χρήματα ούτε για τρόφιμα

• Το 17,9% των Ελλήνων -ποσοστό διπλάσιο σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα- δεν διαθέτει αρκετά χρήματα ούτε για να αγοράσει τρόφιμα, κάτι που δεν παρατηρείται ούτε στις χώρες με χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, όπως η Βραζιλία και η Κίνα! Αυτό αποκαλύπτει η Έκθεση του ΟΟΣΑ (Society at a Glance 2014), αναδεικνύοντας τις τεράστιες απώλειες εισοδήματος των Ελλήνων στο διάστημα 2007- 2012. Είναι ενδεικτικό ότι η μέση απώλεια ανά άτομο υπολογίζεται στις 4.400 ευρώ, απώλεια που είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των χωρών των ΟΟΣΑ και 4 φορές μεγαλύτερη από τα μέσα επίπεδα των χωρών της Ευρωζώνης!

 

Η εικόνα αυτή οφείλεται στην «έκρηξη» των ποσοστών ανεργίας, ειδικά στους νέους, όπως επίσης στο στρεβλό σύστημα κοινωνικών παροχών που μπορεί να «απορροφούσε» το 30% των δημόσιων δαπανών, αλλά δεν είχε στόχευση σε εκείνους είχαν πραγματικά ανάγκη. Είναι επίσης ενδεικτικό του τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα, ότι σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, μόνο η χώρα μας μαζί με την Ιταλία δεν έχει πρόβλεψη για Εθνικό Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα!

 

Αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία για την απασχόληση, καθώς οι οικογένειες χωρίς εργασία έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, καθώς ο 1 στους 5 ενηλίκους ζει σε νοικοκυριό όπου κανείς δεν εργάζεται! Προβληματισμό πρέπει να προκαλεί, επίσης, η επισήμανση του ΟΟΣΑ ότι η οικονομική ανάκαμψη δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα βάλει γρήγορά τέλος στη κοινωνική κρίση, καλώντας τις ελληνικές Αρχές να λάβουν μέτρα για τη κάλυψη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, κυρίως των μακροχρόνια ανέργων και των φτωχών νοικοκυριών.

 

 

 

iefimerida.gr-Φωτογραφία: Fosphotos-Γιώργος Παππούς

Να ακυρωθεί ο διαγωνισμός του Ελληνικού!

Γράφει ο Ν. Χατζηνικολάου

Ενα από τα πλέον κρίσιμα «στοιχήματα» της χώρας μας στην προσπάθειά της να ανακάμψει οικονομικά και να σταθεί πάλι στα πόδια της είναι η προσέλκυση κεφαλαίων και η πραγματοποίηση σημαντικών επενδύσεων, που θα της δώσουν αναπτυξιακή ώθηση, δημιουργώντας ταυτόχρονα νέες θέσεις εργασίας. 

Η έκταση του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού, που αποτελεί ένα από τα πλέον αξιόλογα ακίνητα στην Ευρώπη, έχει αναμφίβολα όλες τις προϋποθέσεις προκειμένου να αποτελέσει ισχυρό «μαγνήτη» για όσους ενδιαφέρονται να μπουν δυνατά στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για «φιλέτο» εξαιρετικά μεγάλης αξίας, πάνω στη θάλασσα και μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πολύ επικερδή επιχείρηση, συμβάλλοντας παράλληλα -μαζί με ορισμένα ακόμη έργα- στην ποιοτική αναβάθμιση της υποβαθμισμένης σήμερα παραλιακής ζώνης της Αττικής σε τουριστικό προορισμό υψηλού κύρους.

ΛΟΓΙΚΑ, λοιπόν, θα ανέμενε κανείς από τις κυβερνήσεις που χειρίστηκαν το θέμα τα τελευταία χρόνια, καθώς και από το καθ’ ύλην αρμόδιο ΤΑΙΠΕΔ, να φροντίσουν με όλους τους τρόπους να προκαλέσουν το ευρύτερο δυνατό επενδυτικό ενδιαφέρον, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό τις προϋποθέσεις για σκληρό ανταγωνισμό των υποψηφίων «μνηστήρων», ώστε να επιτευχθεί όχι μόνο το υψηλότερο δυνατό τίμημα, αλλά και η πραγματοποίηση ενός μεγάλου έργου πνοής, που θα συμβάλει αποφασιστικά στην ενδυνάμωση της οικονομίας μας, με όρους σεβασμού του περιβάλλοντος και βελτίωσης της ζωής των περιοίκων. Για παράδειγμα, είναι απολύτως βέβαιο ότι η έκταση του Ελληνικού επαρκεί και για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου που ζητούν οι κάτοικοι των γύρω περιοχών και για την υλοποίηση των επιχειρηματικών σχεδίων, τα οποία την καθιστούν επενδυτικά ελκυστική.

ΑΝΤΙ, όμως, να συμβεί αυτό που κάθε Ελληνας πολίτης θεωρεί αυτονόητο, οι κυβερνήσεις μας από τον Σεπτέμβριο του 2010, επί ημερών Γιώργου Παπανδρέου, που εμφανίστηκε ο πρώτος υποψήφιος επενδυτής μέχρι και σήμερα, «φρόντισαν» με τις πράξεις και με τις παραλείψεις τους να «διώξουν» όλους τους ισχυρούς ομίλους από το εξωτερικό, που διεκδικούσαν την έκταση. 

Οι συνεχείς, απαράδεκτες τροποποιήσεις των όρων του διαγωνισμού, οι «γκρίζες ζώνες» και οι ασάφειες στο σχέδιο σύμβασης, αλλά και η απροθυμία των αρμοδίων να επιλύσουν εκ των προτέρων τα νομικά και πολεοδομικά προβλήματα που ταλάνιζαν την επένδυση και να δημιουργήσουν έτσι ένα στοιχειώδες πλαίσιο «ασφάλειας» για τον αγοραστή οδήγησαν τελικά τους οκτώ από τους εννέα συνολικά ενδιαφερομένους στην έξοδο. Με τον τρόπο αυτό, μετά από τέσσερα χρόνια διεργασιών από τρεις κυβερνήσεις και τέσσερις διοικήσεις του ΤΑΙΠΕΔ, απέμεινε μία μόνο δεσμευτική προσφορά, αυτή της Lamda Development του ομίλου Λάτση, που ήταν και ο πρώτος που είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον. Με έναν, δηλαδή, ενδιαφερόμενο ξεκίνησε η διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος και με έναν κατέληξε...

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι αυτή είναι μια εξόχως αρνητική και επιζήμια για τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών εξέλιξη. Δεν μπορεί ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία της χώρας, που αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ελπίδες αναθέρμανσης της οικονομικής δραστηριότητας στην Αττική, να εκποιηθεί χωρίς πραγματικό ανταγωνισμό. Ποιος θα πιστέψει σε λίγες μέρες, που θα ανοίξει ο φάκελος με την οικονομική προσφορά του μοναδικού υποψήφιου επενδυτή, όσο «καλή» και αν είναι αυτή, ότι πρόκειται για την καλύτερη που θα μπορούσε να επιτύχει η χώρα σε έναν ανοικτό διαγωνισμό, σε πραγματικές συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού; 

Ποιος θα πιστέψει ότι όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια και «έδιωξαν» επιχειρηματικούς κολοσσούς από τη Βρετανία, την Αμερική, το Κατάρ, το Ισραήλ, που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για το έργο, ήταν... τυχαία; Ακόμη και αν πράγματι ήταν, μάλλον κανείς... Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερον ότι το συμφέρον της χώρας, αλλά και το πολιτικό συμφέρον των κυβερνώντων, καθώς και το συμφέρον και της διοίκησης του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, επιβάλλει την ακύρωση του παρόντος διαγωνισμού και την προκήρυξη νέου, στον οποίο πρέπει να εξασφαλιστεί η συμμετοχή πολλών και δυνατών υποψηφίων. Κάθε άλλη «λύση» θα είναι προβληματική. Και θα την «ακυρώσει» η ζωή...

http://www.enikos.gr/

 

ΗΠΑ και ΕΕ "χαιρετούν"... ναζιστικά!

1)  Ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Το 1977 ανέλαβε την πανίσχυρη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ ενώ υπήρξε και ο  κορυφαίος Σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής του Ομπάμα. Θεωρείται ένας από τους «μάγους» της αμερικανικής διπλωματίας και ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς στον τομέα των διεθνών σχέσεων. Πρόκειται για έναν από τους ανθρώπους που επί δεκαετίες επηρεάζουν τη διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στο εξόχως κατατοπιστικό βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα», που εκδόθηκε τη δεκαετία του ’90, αναλύει  τη στρατηγική των ΗΠΑ ώστε να κατοχυρώσουν μια «ηγεμονία νέου τύπου» κατά τον 21^ο αιώνα (σσ: ηγεμονία που σύμφωνα με τον Μπρζεζίνσκι περνάει μέσα από τον έλεγχο της «Ευρασίας»). Γράφει ο Μπρζεζίνσκι:

«Για την Αμερική, το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Ευρασία (…). Η Ουκρανία (είναι) νέος και σημαντικός χώρος στην ευρασιατική σκακιέρα, είναι γεωπολιτικός άξονας (….) αν η Ρωσία διατηρούσε τον έλεγχο της Ουκρανίας, θα μπορούσε να επιδιώξει να είναι ο ηγέτης μιας ισχυρής ευρασιατικής αυτοκρατορίας (…). Από αυτή την άποψη, η Ουκρανία είχε κρίσιμη σημασία (…) οι Αμερικανοί πολιτικοί κατέληξαν να περιγράφουν την αμερικανο-ουκρανική σχέση ως ‘’στρατηγική σχέση εταίρων’’ (…) χωρίς την Ουκρανία θα σήμαινε τελικά ότι η Ρωσία θα ‘’ασιατοποιούνταν’’ (…) . Καθώς η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ επεκτείνονται, η Ουκρανία θα είναι τελικά σε θέση να επιλέξει αν επιθυμεί ή όχι να γίνει μέλος αυτών των οργανισμών (…). Αν και κάτι τέτοιο θα χρειαστεί χρόνο,δεν είναι πολύ νωρίς για τη Δύση (…) να συνεχίσει να υποδεικνύει τη δεκαετία 2005 – 2015 ως λογικό χρονικό πλαίσιο στο οποίο θα αρχίσει η προοδευτική ένταξη της Ουκρανίας (…). Πράγματι, ο ρόλος του Κιέβου ενισχύει το επιχείρημα ότι η Ουκρανία είναι το κρίσιμο κράτος (…)»(Zbigniew Brzezinski, «Η Μεγάλη Σκακιέρα», εκδόσεις «Λιβάνη»).

   Ορισμένοι πίσω από την ανάλυση των γεωστρατηγικών εξελίξεων θέλουν να βλέπουν «συνωμοσιολογίες». Και βλέπουν «συνωμοσιολογίες» ειδικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν παρά κανονικές – κανονικότατες – συνωμοσίες. Και πραξικοπήματα. Και ευθείες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Όπως η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ στην Ουκρανία, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη.  

   Σε κάθε περίπτωση ο Μπρζεζίνσκι υπήρξε «προφητικός» σε όλα. Ακόμα και στο χρόνο: Η δεκαετία 2005 – 2015 την οποία (από το 1997 που εκδόθηκε το βιβλίο του) υποδείκνυε ως «λογικό χρονικό πλαίσιο» για να προωθήσει η Δύση της ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στο άρμα της, είναι ακριβώς η περίοδος τόσο των «πορτοκαλί Επαναστάσεων» όσο και των πρόσφατων γεγονότων. Εκείνο για το οποίο δεν είχε μιλήσει ο Μπρζεζίνσκι – αφού εδώ ισχύει η ρήση του δικού μας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ότι στην «πολιτική γίνονται πράγματα που δεν λέγονται» - είναι ότι οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι θα έφταναν στο σημείο και τόσο ανοιχτά να αξιοποιούν και να ενισχύουν ακόμα και το ναζισμό (!), όπως πράττουν στην Ουκρανία, ως πολιτικό παράγοντα για την ευόδωση των γεωστρατηγικών επιδιώξεων του ευρω-ατλαντισμού…

*

   2) Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 21/12/2010 και για δεύτερο συνεχόμενο έτος, υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο καταδίκασε την ηρωοποίηση όσων συμμετείχαν στις φασιστικές λεγεώνες των «Βάφεν SS». Το ψήφισμα καταδίκασε τις δημόσιες εκδηλώσεις δικαίωσης του ναζιστικού παρελθόντος και του ναζισμού, την ανέγερση μνημείων προς τιμήν των ναζί και των συνεργατών τους, τη βεβήλωση ή καταστροφή μνημείων προς τιμήν των αγωνιστών κατά του φασισμού και του ναζισμού, την παράνομη εκταφή ή μεταφορά των σορών των θυμάτων της φασιστικής θηριωδίας. Το ψήφισμα υπερψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών (129) του ΟΗΕ.

   Ξέρετε ποιοι ήταν εκείνοι που - για δεύτερη συνεχόμενη φορά - καταψήφισαν το ψήφισμα; Οι ΗΠΑ… Και ξέρετε ποιους είχαν στο πλευρό τους οι ΗΠΑ; Την ΕΕ! Τα κράτη – μέλη της ΕΕ επέλεξαν να… απέχουν από την ψηφοφορία!

   Η ΕΕ – θυμίζουμε - είναι εκείνος ο οργανισμός που πρωτοστατεί στη θεωρία των «δυο άκρων», που παρακολουθεί σε μια σειρά κράτη – μέλη της να συγκυβερνούν φασίστες, που δέχεται στους κόλπους της κράτη στα οποία οι κυβερνήσεις ανεγείρουν μνημεία υπέρ των ναζί (πχ Λετονία) και που προΐσταται της χυδαίας παραχάραξης της Ιστορίας προσπαθώντας να φέρει σε πέρας την ανιστόρητη συκοφαντία εξίσωσης του ναζισμού με τον κομμουνισμό…

*

   3) Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία δεν αποτελούν φυσικά «νίκη της δημοκρατίας» των δήθεν «επαναστατών» όπως περιγράφεται από τα ΜΜΕ των ΗΠΑ και της ΕΕ.  Πρόκειται για επικίνδυνη εξέλιξη, προϊόν – επαναλαμβάνουμε – της ιμπεριαλιστικής επέμβασης της Δύσης στην Ουκρανία. Με τη βοήθεια των ΗΠΑ και της ΕΕ (και πάνω στο έδαφος που καλλιέργησε το κλεπτοκρατικό καθεστώς του Γιανουκοβιτς) στην Ουκρανία έχουν αναρριχηθεί οι ναζιστές και κάθε λογής φασιστικό κατακάθι.

Ο τύπος της φωτογραφίας, με τον οποίο συνεργάζεται ο προσωρινός πρωθυπουργός της Ουκρανίας, λέγεται Όλεχ Τιαγκνιμπόκ. Είναι ο αρχηγός του ναζιστικού κόμματος «Σβόμποντα»…

   Αυτή τη στιγμή:

   α) Προσωρινός πρωθυπουργός της Ουκρανίας, είναι ο Γιατσένιουκ. Ο Γιατσένιουκ που προχτές έγινε δεκτός από τν Ομπάμα , προέρχεται από το κόμμα της Τιμοσένκο το οποίο χρόνια τώρα συνεργάζεται με το ναζιστικό κόμμα «Σβόμποντα» («Ελευθερία»), το οποίο προηγουμένως ονομαζόταν «Εθνικοσοσιαλιστικό»…

Ο ναζί  Τιαγκνιμπόκ, το 2010,  κατά την διάρκεια της «αδελφοποίησης» του ναζιστικού του κόμματος με το φασιστικό κόμμα του Λεπέν...

   β) Η κυβέρνηση του Γιατσένιουκ έχει παραδώσει τη θέση του Γραμματέα της Εθνικής Ασφάλειας και της Εθνικής Επιτροπής Άμυνας της Ουκρανίας (RNBOU) στον Αντρίι Παρούμπι. Πρόκειται για τον συνιδρυτή του ναζιστικού κόμματος «Σβόμποντα». Παράλληλα η κυβέρνηση του Γιατσένιουκ φρόντισε να παραδώσει τη θέση του Αναπληρωτή Γραμματέα της Εθνικής Ασφάλειας και της Εθνικής Επιτροπής Άμυνας της Ουκρανίας (RNBOU) στον Ντμίτρο Γιάρος. Αυτός είναι οεπικεφαλής του λεγόμενου «Δεξιού Τομέα», δηλαδή των παραστρατιωτικών ναζιστικών «ταγμάτων εφόδου» που δρουν στην Ουκρανία. Με τους διορισμούς αυτούς οι ναζί στην ουσία ελέγχουν τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, την υπηρεσία Ασφαλείας και την Υπηρεσία Πληροφοριών…

Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Stefan Fule, αρμόδιος για θέματα «διεύρυνσης της ΕΕ και ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας», έχοντας στο πλευρό του τον ναζί  Τιαγκνιμπόκ. Στο φόντο η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

   γ) Η κυβέρνηση του Γιατσένιουκ παρέδωσε τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας στον Ολεχ Μαχνίτσκι. Αυτός ο κύριος που ελέγχει πλέον τη Δικαιοσύνη στην Ουκρανία, είναι στέλεχος του κόμματος «Σβόμποντα», δηλαδή του ναζιστικού κόμματος…

    Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφάλειας, η Κάθριν Άστον, έχοντας στο πλευρό της τον προσωρινό πρωθυπουργό Γιατσένιουκ και τον ναζί Τιαγκνιμπόκ…

   Αυτές είναι οι εξελίξεις στην Ουκρανία που δικαιώνουν το λαό της Κριμαίας να τοποθετείται με απόλυτο τρόπο απέναντι στο φασισμό. Εξελίξεις στις οποίες πρωτοστατεί η ΕΕ (για την οποία κάποιοι ισχυρίζονται ότι μπορεί να μεταμορφωθεί και να γίνει «φιλολαϊκή»…) είναι η επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ που προωθεί το διχασμό του λαού της Ουκρανίας, ο οποίος αδύναμος να διαδραματίσει αυτόνομο ρόλο προτάσσοντας τα δικά του ταξικά συμφέροντα, διαιρείται καθώς στοιχίζεται πίσω από τις λυκοσυμμαχίες του ευρωατλαντισμού, από τη μια, και της Ρωσίας, από την άλλη, που μάχονται μεταξύ τους με «λάφυρο» - όπως θα έλεγε ο Μπρζεζίνσκι – την Ουκρανία.

*

   4) Παρατήρηση πρώτη: Οι τελευταίοι που μπορούν να ποζάρουν σαν υπέρμαχοι της «εθνικής κυριαρχίας» οποιουδήποτε, να μιλάνε για «αδιαίρετο κράτος» κλπ είναι οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Αυτοί, δηλαδή, που μεταξύ άλλων, διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου…

   Παρατήρηση δεύτερη: Το δικαίωμα των εθνών για την αυτοδιάθεσή τους είναι αναπαλλοτρίωτο και αναφαίρετο (σσ: από την άποψη, δε, των εξελίξεων που ζούμε, το ομότιτλο βιβλίο του Λένιν «Για το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης των Εθνών – εκδόσεις ‘’Σύγχρονη Εποχή’’», που γράφτηκε πριν από 100 ακριβώς χρόνια, αποκτά και πάλι δραματική επικαιρότητα).  Όσον αφορά την άσκηση αυτού του δικαιώματος δεν πρέπει να ξεχνάμε δυο πράγματα: Αφενός, ότι «με το σύνθημα του ‘’εθνικού πολιτισμού’’ η αστική τάξη όλων των εθνών (και της Ρωσίας, σημείωνε ο  Λένιν) ασκεί στην πράξη πολιτική διαίρεσης των εργατών και εξασθένισης της δημοκρατίας και παζαρεύει σαν έμπορος με τους τσιφλικάδες το ξεπούλημα των λαϊκών δικαίων και της λαϊκής ελευθερίας». Αφετέρου, ότι το «πώς», το «γιατί», το «αν» θα γίνει η άσκηση αυτού του δικαιώματος, αλλά και το «πότε» η άσκησή του έχει προοδευτικό ή όχι χαρακτήρα, σχετίζεται άμεσα με το ιστορικό πλαίσιο, με το κοινωνικό περιβάλλον και με το ταξικό πρόσημο που καθορίζει τις εξελίξεις. Και τούτο διότι αλλιώς τίθεται το «εθνικό ζήτημα» για τα καταπιεζόμενα στρώματα της κοινωνίας και αλλιώς για τους καταπιεστές που προσδίδουν στο εθνικό ζήτημα χαρακτήρα αντιδραστικού εθνικισμού, παγιδεύοντας τους λαούς σε εθνικιστικά, διχαστικά διλήμματα, στη βάση εθνοτικών, γλωσσικών και θρησκευτικών ιδιαιτεροτήτων, με στόχο να προωθήσουν τα δικά τους ταξικά και κρατικά συμφέροντα.

   Παρατήρηση τρίτη: Ο Φρόυντ γράφει κάπου ότι «οι θρησκευτικές διαφορές είναι ο ναρκισσισμός των μικρών διαφορών». Κατ’ αναλογία το εθνοτικό ζήτημα μετατρέπεται σε εθνικισμό και σε εφαλτήριο σύγκρουσης όταν το «έθνος» των εργαζομένων κάθε κράτους είναι αδύναμο ή έχει ηττηθεί  σε τέτοιο βαθμό από το «έθνος» της άρχουσας τάξης, ώστε να μπορεί η τελευταία να βαφτίζει «εθνική» την ταξική και ιμπεριαλιστική της σύγκρουση με την άρχουσα τάξη του άλλου κράτους. Από αυτή την άποψη, η Κριμαία, και συνολικά η Ουκρανία, πολύ φοβόμαστε, ότι είναι μόνο η αρχή…    

*  

   Διευκρίνιση: Σε προηγούμενο σημείωμα της στήλης εκ παραδρομής αναφέρθηκε ότι ο εικονιζόμενος στο μέσο της φωτογραφίας είναι ο Ουκρανός συνεργάτης των Γερμανών ναζί την περίοδο της Κατοχής, ο Στέφαν Μπαντέρα. Πρόκειται για τον Ρέινχαρντ Γκέλεν, τον Γερμανό ναζί εγκληματία πολέμου, με τον οποίο συνεργαζόταν ο φασίστας Ουκρανός δοσίλογος Μπαντέρα (ο «ήρωας» δηλαδή των σημερινών ναζί που κυβερνούν στην Ουκρανία…). Ο Γκέλεν, που υπό την ηγεσία του διαπράχτηκαν τερατώδη εγκλήματα στο Ανατολικό Μέτωπο και που ως αξιωματικός της αντικατασκοπείας της Βέρμαχτ βοήθησε πολλούς ναζί να διαφύγουν στην φασιστική Ισπανία του Φράνκο, τη Λατινική Αμερική ή τη Μέση Ανατολή, μετά τον πόλεμο βρήκε άσυλο στις ΗΠΑ. Οι Αμερικάνοι ήταν αυτοί που εξασφάλισαν στον Γκέλεν την επιστροφή του στη Γερμανία, όπου από τη δεκαετία του ’50 του ανατέθηκε να δημιουργήσει και να διευθύνει την Bundesnachrichtendienst (BND), την γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών! Όπως βλέπετε, οι σχέσεις με τους ναζί, τόσο της «χώρας της ελευθερίας», των ΗΠΑ, όσο και της «δημοκρατικής Ευρώπης», έχει παρελθόν...

email: mpog@enikos.gr

http://www.enikos.gr/

Ομολογία... αποτυχίας στις προβλέψεις του ΔΝΤ για την Ελλάδα

Ομολογία αποτυχίας για τις προβλέψεις της “ελληνικής διάσωσης” διαπιστώνει άλλη μια φορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), καθώς παραδέχεται ότι εξέδωσε υπερβολικά αισιόδοξες οικονομικές προβλέψεις για την πορεία των επιχειρήσεων “σωτηρίας” τα τελευταία χρόνια.

Οι ορκωτοί ελεγκτές δήλωσαν ότι οι προβλέψεις του ΔΝΤ «έτειναν να είναι υπεραισιόδοξες σε υψηλού προφίλ περιπτώσεις», όπως το πρόσφατο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. Στο πρόγραμμα – ρεκόρ για την ελληνική διάσωση, για παράδειγμα, οι προβλέψεις ανάπτυξης έδωσαν τη δυνατότητα στα στελέχη του ΔΝΤ να δηλώσουν ότι το χρέος της χώρας είναι βιώσιμο, τον πρώτο καιρό του προγράμματος. Όμως εντέλει οι ιδιώτες επενδυτές υποχρεώθηκαν να υποστούν ζημίες για τα κρατικά ομόλογα που κατείχαν, ώστε να μην χρεοκοπήσει η χώρα.

Τα σχόλια του γραφείου ανεξάρτητων εκτιμήσεων (Independent Evaluation Office) του ΔΝΤ, δίνουν «τροφή» στις επικρίσεις ορισμένων οικονομολόγων που επικρίνουν τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ.

Η ομάδα ελεγκτών αναφέρει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το ΔΝΤ υποβάθμισε τις προβλέψεις του χαμηλότερα, μέσα σε λίγους μήνες μετά την αρχική πρόβλεψη.

«Θα πρέπει να ενισχύσουμε περαιτέρω την δυνατότητα μάθησης του ταμείου, μεταξύ άλλων μαθαίνοντας από τα λάθη του παρελθόντος», σχολίασε εγγράφως η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Πηγή: enet.gr

Οι υστερικές καθαρίστριες...

Μια δημοσιογράφος της Athens Voice και του STAR υψώνει επιτέλους τη φωνή της κατά του αίσχους που διαπράττουν καθημερινά οι απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίες έχουν το θράσος να εναντιώνονται στις αποφάσεις της κυβέρνησης για τη σωτηρία της πατρίδας, σπέρνοντας εδώ και μήνες τον φόβο και τον τρόμο πέριξ του υπουργείου.

Αυτό θα πει ο δημοσιογράφος να αποκαλύπτει την αλήθεια, μαχόμενος για το δίκιο των αδικημένων, των αδυνάτων και των μη προνομιούχων. Οι γύρω καταστηματάρχες, η αστυνομία, ο Γιάννης Στουρνάρας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρήκαν επιτέλους μια φωνή να τους στηρίξει.
 

Πηγή: https://www.facebook.com/katerina.panagopoulou...
 

Το ενδιαφέρον τους για τη δημοσιογράφο αναμένεται σύντομα να εκφράσουν ο ΣΚΑΪ και το Mega Channel.

UPDATE: Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω... ρεπορτάζ άρεσε φυσικά και στον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού, κ. Γιώργο Μουρούτη:

Πηγή: Jungle Report