«Μικρή» ΔΕΗ – Μέγα σκάνδαλο!

Γιατί ξεπουλιέται η ΔΕΗ; Για να έχει ο λαός… φτηνό ρεύμα; Αυτή είναι η αγωνία της τρόικας; Να έχει ο λαός φτηνό ρεύμα; Γι’ αυτό με το που πάτησε το πόδι της στην Ελλάδα έθεσε - ήδη από το πρώτο Μνημόνιο - ως «προαπαιτούμενο» των περίφημων δόσεων την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ; Αυτή είναι η αγωνία και του ΔΝΤ που στην τελευταία του έκθεση απαίτησε την επίσπευση των διαδικασιών του ξεπουλήματος; Να έχει ο λαός φτηνό ρεύμα; Ο λόγος που οι πολυεθνικοί κολοσσοί έχουν βγάλει τα μαχαίρια ποιος θα κατασπαράξει τη ΔΕΗ, από τις γερμανικές «RWE» και «EON» μέχρι την ιταλική«Edison» και τις γαλλικές «EDF» και «Gaz De France – Suez», είναι η αγωνία τους να έχει φτηνό ρεύμα ο ελληνικός λαός;

   Κάτι μας λέει ότι άλλοι είναι οι λόγοι του ξεπουλήματος. Όπως, για παράδειγμα, ότι σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα του Α’ τριμήνου 2014, ο τζίρος της ΔΕΗ άγγιξε το 1,5 δισ. ευρώ και τα προ φόρων, τόκων κλπ κέρδη (EBITDA) της επιχείρησης ανήλθαν στα 309 εκατ. ευρώ. Ο λόγος που έχουν πέσει σαν τα κοράκια πάνω από το σώμα της ΔΕΗ είναι, για παράδειγμα, ότι σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα χρήσης 2013, ο κύκλος εργασιών της ΔΕΗ ανήλθε στα 6 δισ. ευρώ! Ότι τα κέρδη (EBITDA) την ίδια περίοδο εκτινάχτηκαν στα 987 εκατ. ευρώ! Ο λόγος είναι πως όταν αποβιβάστηκε η τρόικα στην Ελλάδα, ήξερε πως σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα του έτους 2009 τα προ φόρων κέρδη της ΔΕΗ ήταν 993,1 εκατ. ευρώ και ο κύκλος εργασιών της 6,030 δισ. ευρώ.

   Αυτός είναι ο λόγος που η ΔΕΗ τεμαχίζεται, κομματιάζεται και – στην πραγματικότητα – χαρίζεται σε μεγάλους «επενδυτικούς» ομίλους: Τα 6 δισ. ευρώ που κατ’ έτος ανέρχεται ο τζίρος της εταιρείας και τα οποία θέλουν να ξεκοκαλίσουν εγχώριοι και ξένοι όμιλοι.

   Γιατί θέλει η κυβέρνηση και τα κόμματα που την απαρτίζουν να ξεπουλήσουν τη ΔΕΗ; Γιατί τους πιέζει η τρόικα; Μα ήδη από το 2004, τότε που ούτε τρόικα υπήρχε, ούτε Μνημόνια, στα προεκλογικά τους μάλιστα προγράμματα, διαφήμιζαν τα εξής:  «Τα τελευταία χρόνια έχουμε ακολουθήσει "επιθετική" πολιτική στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων, τόσο στις μετοχοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων όπως ο ΟΤΕ, ο ΟΠΑΠ, η ΔΕΗ, η ΕΧΑΕ, τα ΕΛΠΕ (...)» (Προεκλογικό πρόγραμμα ΠΑΣΟΚ, 2004, σελίδα 12).

   Αυτά έγραφαν, αυτά ομολογούσαν, γι' αυτά τα πεπραγμένα τους πανηγύριζαν, αυτά είχαν συμπεριλάβει στο προεκλογικό τους πρόγραμμα.  Ήδη από το 2004! Και επαναλαμβάνουμε ότι τότε ούτε τρόικα υπήρχε, ούτε δημόσια χρέη, ούτε ελλείμματα στην πολιτική επικαιρότητα. Τι υπήρχε, όμως, και τότε και σήμερα;Υπήρχαν και υπάρχουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

   Υπήρχαν και υπάρχουν τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και η επιθυμία τους να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στον τομέα της ενέργειας και γενικά στο δημόσιο τομέα της οικονομίας. Ως εκ τούτου, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, έχουν δίκιο όταν λένε πως δεν είναι το ΔΝΤ, δεν είναι η ΕΕ, δεν είναι η ΕΚΤ που τους «αναγκάζουν» να γίνονται ξεπουληματίες του τόπου. Ο... εαυτός τους είναι που τους «αναγκάζει»! Οι άνθρωποι έχουν το ξεπούλημα στο πολιτικό DNAτους. Και είναι τόσο περήφανοι γι' αυτό που το διαλαλούσαν και προεκλογικά !

   Μήπως, όμως, το ξεπούλημα (σσ: ιδιωτικοποίηση το λένε αυτοί) μπορεί να επιφέρει κάποια οφέλη στο δημόσιο ταμείο, ειδικά στην δύσκολη συγκυρία που περνάει η Ελλάδα, με το τόσο υψηλό δημόσιο χρέος;

   Μα εδώ έρχονται να απαντήσουν τα αποτελέσματα του προηγούμενου ξεπουλήματος που συντελέστηκε υπό την κωδική ονομασία «μετοχοποίηση». Από τις αρχές του 2001 ξεκίνησε και ως τα τέλη του 2003 ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της λεγόμενης «μετοχοποίησης» της ΔΕΗ που έφτασε στο 49% των μετοχών της. Ιδού τι συνέβη:

• Το ελληνικό δημόσιο από την πώληση του 49% των μετοχών της ΔΕΗ σε ιδιώτες το 2001-2003, εισέπραξε 1,8 δισ. ευρώ.
• Ναι, αλλά την ίδια περίοδο, τα καθαρά κέρδη (μετά από φόρους, τόκους και αποσβέσεις) της ξεπουλημένης κατά το ήμισυ ΔΕΗ ΑΕ ήταν 2,4 δισ. ευρώ!!

   Τι έκανε, δηλαδή, η τότε κυβέρνηση του Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών τον κ. Παπανδρέου και υπουργό Πολιτισμού τον κ.Βενιζέλο; Ξεπούλησε τη μισή ΔΕΗ, εξασφαλίζοντας σίγουρα κέρδη σε αυτούς που την ξεκοκάλισαν, έσοδα που τελικά πήγαν στις τσέπες των ιδιωτών και όχι στα δημόσια ταμεία. Εκτοτε η «συνετή» και «νοικοκυρεμένη» αυτή πολιτική, συνεχίζεται. Ακάθεκτη. Και παράλληλα συνεχίζεται το ψεύδος ότι με αυτή την πολιτική - την πολιτική του ξεπουλήματος - «μειώνεται το δημόσιο χρέος». Στο μεταξύ, βέβαια, το δημόσιο χρέος αυξάνει. Ακάθεκτα, κι αυτό…

    Αυτό που ετοιμάζονται να διαπράξουν με τη λεγόμενη «μικρή ΔΕΗ» είναισκάνδαλο μεγατόνων:

   α) Παραδίδουν στα ιδιωτικά συμφέροντα μεγάλο μέρος σημαντικότατων υποδομών ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας.

   β) Βγάζουν στο σφυρί δέκα μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και μεγάλος μέρος των κοιτασμάτων λιγνίτη που αντιστοιχούν σε κοιτάσματα 450 εκατομμυρίων τόνων!

   γ) Κόβουν από τη ΔΕΗ το 30% του σώματός της, το πιο προσοδοφόρο, και το παραδίδουν στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

   δ) Μαζί παραδίδουν έτοιμες υποδομές, το δικαίωμα στον «επενδυτή» να παράγει και να διανέμει ρεύμα, να προχωρά στην εξόρυξη λιγνίτη, και

   ε) ταυτόχρονα με όλα αυτά του παραδίδουν και εξασφαλισμένο πελατολόγιο που αντιστοιχεί στο 30% της ηλεκτρικής ενέργειας που πουλά η ΔΕΗ! Με άλλα λόγια: Έτοιμη περιουσία, έτοιμη δουλειά, έτοιμη «μπίσνα»…

    Εδώ οφείλεται, λοιπόν, η «έγνοια» τους για τη ΔΕΗ. Το βλέμμα τους είναι στραμμένο στον τεράστιο τζίρο της εταιρείας, λόγω της στρατηγικής της θέσης στην ελληνική οικονομία, και όχι φυσικά στην «εξυπηρέτηση» του καταναλωτή, που ήδη πληρώνει το ρεύμα χρυσάφι και αύριο θα το πληρώνει πολύ ακριβότερο.

   (Παρένθεση - γιατί στο σημείο αυτό πρέπει να είμαστε σαφείς): Όποιος υπερασπίζεται τον δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ δεν μπορεί να υπερασπίζεται την σημερινή και τάχα «δημόσια» ΔΕΗ. Άλλωστε είναι αυτή η σημερινή ΔΕΗ, η τάχα «δημόσια»,  που αγοράζει από ιδιώτες ρεύμα σε τιμή ακριβότερη απ' ό,τι το παράγει η ίδια. Είναι αυτή η ΔΕΗ, η σημερινή και τάχα «δημόσια», που πουλάει το ρεύμα με προνομιακό τιμολόγιο σε κεφαλαιοκράτες με ενεργοβόρες βιομηχανικές δραστηριότητες, την ώρα που ο λογαριασμός του ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά έχει μετατραπεί σε «κεφαλικό φόρο»! Είναι αυτή η ΔΕΗ, η σημερινή και τάχα «δημόσια» που, την εποχή των μαγκαλιών, κόβει το ρεύμα σε χίλια νοικοκυριά και επιχειρήσεις την ημέρα!

   Αυτό που σήμερα μας παρουσιάζουν σαν «δημόσια» ΔΕΗ δεν είναι παρά ένας δυνάστης. Που κάνει πλάτες στους «μεγάλους» και χαρατσώνει τους μικρούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση «ΠΕΣΙΝΕ». Το σκάνδαλο κράτησε για πάνω από 3 δεκαετίες! Το 1975 αποκαλύφθηκε ότι η ΠΕΣΙΝΕ έπαιρνε το ρεύμα από τη ΔΕΗ στο 1/3 του κόστους! Είναι ενδεικτικό ότι η πρώτη ανατιμολόγηση ακόμα και αυτού του «συμβολικού» ποσού της τιμής του ρεύματος στην ΠΕΣΙΝΕ, από το 1963 που άρχισε να λειτουργεί η πολυεθνική, έγινε το 1993, δηλαδή μετά από τριάντα χρόνια.  Με πρόχειρους υπολογισμούς, η συσσωρευμένη ζημιά δεκαετιών που προκάλεσε η πολυεθνική στη χώρα, ξεπερνά, στην προ ευρώ εποχή, τα 100 δισ. δραχμές...

   Μιλάμε, επομένως, για μια πραγματικά δημόσια ΔΕΗ, ενταγμένη σε μια οικονομική πολιτική που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού, που θα αποτελεί εργαλείο μεγέθυνσης του κοινωνικού οφέλους και όχι του ιδιωτικού, ατομικού, καπιταλιστικού κέρδους. Τέτοια ΔΕΗ δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε. Και με ό,τι κάνουν σήμερα, επιδιώκουν μέσα στο αντικοινωνικό πλαίσιο που ήδη λειτουργεί η ΔΕΗ, να οδηγήσουν τα πράγματα στα ακρότατα αντικοινωνικά τους όρια, με την παράδοση ακόμα μεγαλύτερης πίττας του τομέα της ενέργειας απευθείας στο μεγάλο κεφάλαιο, μέσω της λεγόμενης «απελευθέρωσης». Για τα κέρδη των λίγων. Εκεί αποβλέπει είτε το πλήρες ξεπούλημά της, είτε η περαιτέρω υπονόμευσή της.

   Και κάτι ακόμα: Οι ιδιωτικοποιήσεις, λένε οι κυβερνώντες, λειτουργούν προς το συμφέρον του καταναλωτή…

• Ε, τότε, γι’ αυτό, μάλλον, την περίοδο της «ευημερίας», από τους  Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά, όταν πια η ΔΕΗ δούλευε υπό το καθεστώς της ιδιωτικοποίησης του 49% των μετοχών της, οι αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος ξεπέρασαν μέσα στην τριετία το 25%...
• Γι’ αυτό και σήμερα, η μετοχοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ έχει επιβάλλει περίπου 15 ανατιμήσεις (!) στα τιμολόγια της από το 2008 και μετά που έχουν οδηγήσει σε αύξηση των τιμών κατά 44%...
• Γι’ αυτό, μάλλον, οι κάτοικοι του Βερολίνου και του Αμβούργου έχουν ξεσηκωθεί από τις αυξήσεις 21% της τιμής του ρεύματος μέσα σε δυο χρόνια και ζητούν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενάντια στην ιδιωτικοποίησή του…
• Γι’ αυτό, μάλλον, ο λαός της Βουλγαρίας ξεσηκώθηκε πέρσι και ανέτρεψε την κυβέρνηση Μπορίσοφ με αίτημα την εθνικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας, η ιδιωτικοποίηση της οποίας είχε ως αποτέλεσμα αύξηση της τιμής του ρεύματος κατά 140%...
• Γι’ αυτό, μάλλον, η ιδιωτικοποίηση στη Βρετανία οδήγησε 3,5 εκατομμύρια νοικοκυριά σε «ενεργειακή φτώχεια», οι εταιρείες (σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα) κέρδισαν μεταξύ 9 – 11 δισ. ευρώ αλλά οι καταναλωτές έχασαν περί τα 5 δισ. ευρώ, η τιμή του ρεύματος αυξήθηκε από το 1997 έως το 2008 κατά 68% και συνεχίζει να αυξάνεται 8% ετησίως κατά μέσο όρο, και γι’ αυτό, «τελικά, μετά από 20 χρόνια ιδιωτικοποίησης, η «Ofgem» (η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας της Βρετανίας), που ήταν ανέκαθεν ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής της ιδιωτικοποίησης «αναγνώρισε πέρυσι κι επισήμως πως το μοντέλο της ιδιωτικοποιημένης αγοράς ενέργειας δεν δουλεύει…»(carnagio.wordpress.com/2012/11/)

email: mpog@enikos.gr

Tags: ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.enikos.gr/

Mad Awards: Όταν σβήνουν τα φώτα εμφανίζεται η διαπλοκή

Αντιμέτωποι με την αδιαλλαξία του επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή, που εδώ και 2,5 χρόνια δεν τους καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που τους οφείλει, οι απολυμένοι εργαζόμενοι των καταστημάτων Metropolis προχώρησαν σε μια ακόμη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το χώρο απονομής των βραβείων MAD χθες Τρίτη στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας.

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε μπροστά από την κεντρική είσοδο της διοργάνωσης με τη συνδρομή αλληλέγγυων από πρωτοβάθμια σωματεία και συλλογικότητες. Με συνθήματα, παλμό, τρικάκια και μοίρασμα κειμένων κατήγγειλαν για μια ακόμη φορά την εργοδοτική ασυδοσία του Ανδρέα Κουρή και το καθεστώς ασυλίας στο οποίο τυγχάνει και του παρέχεται απλόχερα από πολιτικούς παράγοντες, επιχειρηματίες, αλλά και από την ίδια τη Δικαιοσύνη, όπως αναφέρουν.

«Αυτό το καθεστώς ασυλίας που αγκαλιάζει τον υπόδικό για χρέη και προς το Δημόσιο Ανδρέα Κουρή γίνεται παραπάνω από αισθητό κάθε φορά που διαδηλώνουμε έξω από τα σόου που διοργανώνει με την υπερβολική παρουσία κάθε λογής  αστυνομικών δυνάμεων που, αντί να σπεύσουν να τον συλλάβουν για τις παρανομίες που διαπράττει, φροντίζουν να τον προστατεύουν. Μόνο που αυτή τη φορά η αστυνομική παρουσία ξεπέρασε τα όρια αφού ανάμεσα στους αστυνομικούς με πολιτικά που επόπτευαν τη διαδήλωσή μας υπήρξε και ένας που φορούσε μπλούζα χρώματος μπλε με το λογότυπο της ertopen. Ο συγκεκριμένος αστυνομικός παρακολουθούσε σε μικρή απόσταση τόσο την προσυγκέντρωσή μας έξω από το σταθμό του ΗΣΑΠ στο Φάληρο χώνοντας το πρόσωπό του σε διερχόμενο περιπολικό για να συνομιλήσει με το πλήρωμά του και στη συνέχεια παραβρέθηκε και στη διαδήλωσή μας έξω από το ΣΕΦ. Θεωρούμε επιβεβλημένο να καταγγείλουμε αυτό το γεγονός, δεδομένου ότι με αυτή την παραποίηση και το καμουφλάρισμα του συγκεκριμένου αστυνομικού οργάνου στην  πράξη αμαυρώνεται και συκοφαντείται ο επίμονος αγώνας των συναδέλφων μας της ΕΡΤ», αναφέρουν σε έγγραφη καταγγελία τους και επισημαίνουν ότι υπήρχε ισχυρή παρουσία ανδρών security που φορούσαν μαύρες μπλούζες δίχως τα διακριτικά της εταιρίας στην οποία εργάζονται.

Κι όλα αυτά, ενώ λίγες ημέρες πριν ανακοινώθηκε η επέκταση του καναλιού MAD στην Αλβανία με την έναρξη λειτουργίας του MAD Albania, στις 16 Ιουνίου μετά τη λειτουργία του στη Βουλγαρία και στην Κύπρο. Αυτή η επέκταση αποδεικνύει όπως εξηγούν οι απολυμένοι του ομίλου Κουρή, ότι «για τον Ανδρέα Κουρή λεφτά υπάρχουν και με το παραπάνω. Αλλά μόνο για να επεκτείνει τις μπίζνες του και να θησαυρίζει περισσότερο. Με τα λεφτά που οφείλει σε εμάς και σε άλλους. Πατώντας πάνω σε πτώματα και πετώντας στην ανέχεια και την εξαθλίωση τους εργαζόμενούς του».

http://www.koutipandoras.gr/

Μονόδρομος

Άρθρο του Μάκη Νοδάρου στην Ελευθεροτυπία

Το να είσαι σήμερα δημοσιογράφος και να κάνεις δημοσιογραφική έρευνα, αντί να κάθεσαι στην αναπαυτική καρέκλα κάποιου γραφείου Τύπου και να απολαμβάνεις την παχυλή αργομισθία σου, θεωρείται από τους περισσότερους του σιναφιού μας... σκέτη τρέλα.

Η εποχή που ζούμε και η οικονομική εξαθλίωση που βιώνουμε όλοι μας, εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παλικαρισμούς. Ειδικά στο επάγγελμά μας που συνεχώς απαξιώνεται και οι συνθήκες εργασίας γίνονται ολοένα δυσκολότερες σε όλα τα επίπεδα.

Αν έχεις, λοιπόν, μέσα σου το «μικρόβιο» του ρεπόρτερ, και με βάση τις οικονομικές συγκυρίες, έχεις δύο δρόμους να διαλέξεις. Εκείνον του συμβιβασμού με τα πρόσωπα της εξουσίας, που με βάση τον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας θα πρέπει να κρίνεις και να ελέγχεις και μάλιστα πολύ αυστηρά.

Κι εκείνον του μοναχικού αγώνα για την ανάδειξη της αλήθειας. Εναν δρόμο στρωμένο με τα αγκάθια της λάσπης, της περιθωριοποίησης και αποκλεισμού από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ.

Για κάποιον από εμάς που σέβεται στοιχειωδώς το επάγγελμά του, τους αναγνώστες του και έχει μέσα του αξιοπρέπεια, ο δεύτερος δρόμος είναι... μονόδρομος, όσο δύσκολος κι αν είναι.

Πολλοί κατά καιρούς με ρωτάνε αν αξίζει τελικά να τρέχω ακόμη στα δικαστήρια για τα θέματα που κατά καιρούς βγάζω στην εφημερίδα. Κι αν είναι σωστό να γίνομαι στόχος, μαζί με την οικογένειά μου, κυκλωμάτων διαφθοράς και εγκληματικών οργανώσεων που συναλλάσσονται με την εξουσία στη Δυτική Ελλάδα.

Η απάντηση είναι: Ναι, αξίζει τον κόπο. Και δεν είναι τα λιγοστά χρήματα που παίρνω από τη δουλειά μου, τα οποία με μεγάλη δυσκολία μού φτάνουν για να ζήσω την οικογένειά μου. Είναι η γλυκιά ικανοποίηση της δημοσιοποίησης των στοιχείων που οι άλλοι δεν θα τολμούσαν ποτέ να αναδείξουν. Είναι το: «Καλημέρα φίλε, προχώρα και μη μασάς» που ακούω σχεδόν καθημερινά από γνωστούς και αγνώστους στο δρόμο. Είναι ο καλός λόγος που ακούω, από σημαντικούς και καταξιωμένους στο επάγγελμά μας τίμιους συναδέλφους μου, που πορεύονται παράλληλα έχοντας την ίδια τρέλα...

http://www.koutipandoras.gr/

Ποιοι δεν θα πληρώσουν έκτακτη εισφορά για το 2014 (Κατηγορίες)

Νέες διευκρινίσεις για τους φορολογούμενους που εξαιρούνται από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το οικονομικό έτος 2014 έδωσε το υπουργείο Οικονομικών. Η απαλλαγή αφορά κυρίως μακροχρόνια ανέργους, άτομα με αναπηρία και απολυμένους.

Μακροχρόνια άνεργοι

Στη σχετική εγκύκλιο αναφέρεται πως για την ομοιόμορφη εφαρμογή της απαλλαγής από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης σε όλες τις κατηγορίες των ανέργων και για λόγους ίσης φορολογικής μεταχείρισης, ζητήθηκαν και χορηγήθηκαν στην Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ηλεκτρονικά αρχεία των μακροχρόνια ανέργων που είναι εγγεγραμμένοι κατά την 31η Ιανουαρίου 2014 στους καταλόγους των ταμείων ανεργίας, καθώς και όσων λάμβαναν επίδομα ανεργίας κατά την ίδια ημερομηνία.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο, ως μακροχρόνια άνεργοι νοούνται όσοι είναι εγγεγραμμένοι για τουλάχιστον 12 συνεχόμενους μήνες, δηλαδή για το παρόν οικονομικό έτος πριν και κατά την 31/01/2013.

Στις περιπτώσεις που τα παραπάνω ηλεκτρονικά αρχεία δεν είναι ορθώς ενημερωμένα και τελικά οι φορολογούμενοι επιβαρύνθηκαν με την εισφορά θα δύνανται να προσέλθουν στην αρμόδια ΔΟΥ μετά τη λήψη του εκκαθαριστικού σημειώματος και να υποβάλουν αίτηση για διαγραφή του ποσού.

Επισημαίνεται ότι, προκειμένου να απαλλαγεί ένας άνεργος από την επιβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το οικονομικό έτος 2014, οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται αθροιστικά είναι οι εξής:

1) Να λαμβάνει κατά την 31/01/2014 επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ, το ΓΕΝΕ ή το ΕΤΑΠ - ΜΜΕ ή να είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο των ανέργων των παραπάνω οργανισμών για τουλάχιστον 12 συνεχόμενους μήνες, ούτως ώστε να χαρακτηρίζεται μακροχρόνια άνεργος. Στις περιπτώσεις αυτές προσκομίζει βεβαίωση από τον εκάστοτε Οργανισμό.

2) Να δηλώσει υπεύθυνα ότι δεν έχει κατά το φορολογικό έτος 2014 πραγματικά εισοδήματα που προέρχονται από ακίνητα, κινητές αξίες, εμπορικές ή γεωργικές επιχειρήσεις, ελευθέριο επάγγελμα και επιπλέον μέχρι την ημερομηνία της αίτησης ούτε από μισθωτές υπηρεσίες. Το γεγονός αυτό θα ελεγχθεί κατά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης του φορολογικού έτους 2014 (που θα υποβληθεί κατά το 2015).
Διευκρινίζεται ότι, στην έννοια του πραγματικού εισοδήματος, για τις ανάγκες εφαρμογής αυτής της εξαίρεσης, δεν περιλαμβάνονται τα εισοδήματα που προσδιορίζονται με βάση τις αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης και την ετήσια δαπάνη απόκτησης περιουσιακών στοιχείων.

Άτομα με κινητικές αναπηρίες

Εξαιρούνται από την επιβολή της εισφοράς, για όλα τους τα εισοδήματα, οι κινητικά ανάπηροι με ποσοστό αναπηρίας από 80% και άνω, συνεπώς και όσοι έχουν βαριά κινητική αναπηρία 80% ακριβώς.
Σημειώνεται ότι, τα άτομα με κινητική αναπηρία 80% ακριβώς, εξαιρούνται μόνο από την εισφορά και όχι από την επιβολή του φόρου εισοδήματος. Το γεγονός αυτό πρέπει να δηλώνεται υπεύθυνα, από τον ίδιο τον φορολογούμενο, στους κωδικούς 913-914 του Ε1.

Απολυμένοι

Η αποζημίωση λόγω λύσης εργασιακής σχέσης δηλώνεται στους κωδικούς 657-658 του Πίνακα 6 της δήλωσης, προκειμένου κατά την εκκαθάριση να μην υπολογιστεί εισφορά για αυτά.
Τα εφάπαξ των ταμείων πρόνοιας και των ασφαλιστικών οργανισμών δηλώνονται στους κωδικούς 781-782 του πιο πάνω πίνακα και καθόσον δεν αποτελούν εισόδημα επίσης δεν υπάγονται σε εισφορά αλληλεγγύης.

http://www.topontiki.gr/
 

Οι τραπεζίτες βγάζουν γλωσσίτσα στα Ταμεία

Η αρχή έγινε πριν από περίπου τρεις εβδομάδες. Εκεί που είχαμε μάθει στο θρίλερ και το γκροτέσκο, το ΔΝΤ σε μια μέρα συνεδρίασε, τα ζύγισε και αποφάσισε έγκριση δόσης 3,5 δισ. ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση έγνεψε, όπως πάντα, συγκαταβατικά το κεφάλι της. Το ΔΝΤ βέβαια ζήτησε τον πατέρα του και τη μάνα του με την έγκριση της δόσης, αλλά ποιος θα έλεγε κιχ αν μπροστά στα μούτρα του κουνούσαν τρία-τέσσερα δισεκατομμυριάκια; Οι τραπεζίτες πάντως σίγουρα όχι, όπως και οι κυβερνητικοί υπάλληλοί τους.

Το ΔΝΤ ζήτησε γρήγορες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, απελευθέρωση προϊόντων και επαγγελμάτων, άρση εμποδίων στον ανταγωνισμό σε τομείς κλειδιά και αναμόρφωση της αδειοδότησης των επενδύσεων, και περαιτέρω μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας.

Όπου δημόσια διοίκηση βλέπε απολύσεις, όπου απελευθέρωση προϊόντων και επαγγελμάτων βλέπε πτώση μισθών και τιμών προϊόντων, όπου άρση εμποδίων στον ανταγωνισμό βλέπε έκπτωση εργοδοτικών εισφορών, εργατικών δικαιωμάτων και ολοκληρωτική ισοπέδωση της αγοράς εργασίας.

Ταυτόχρονα οι άγιοι δανειστές έλεγαν στην έκθεσή τους πως τα κόκκινα δάνεια θα βαρέσουν… κόκκινο το επόμενο διάστημα, αλλά όλα θα πάνε καλά αν οχυρώσουμε και πάλι τις τράπεζες ώστε να είναι έτοιμες αν σκάσουν τα δάνεια.

Κι επειδή οι Ελληνάρες κάνουμε σκέψεις για απορρόφηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας από την Τράπεζα της Ελλάδος, μην κάνουμε καμιά πλάκα και απορροφήσουμε και τα 11 δισ. ευρώ που έχει κάβα το ΤΧΣ. Οι τράπεζες θα πρέπει να οχυρωθούν με νέο πρόγραμμα κύριοι. Αμάν πια με την μανία σας να τρώτε τα έτοιμα.

Με τι ψυχή οι Έλληνες τραπεζίτες να πούνε κουβέντα για το πρόγραμμα, την ώρα που ο Στουρνάρας κανονίζει όσα σπιτάκια κι επιχειρήσεις ορέγονται να μπορούν να τα κατασχέσουν, όσα δεν τους κάνουν κέφι να τα πουλάνε σε stress funds και ξένες τράπεζες, και όσοι “κόκκινοι” ξεμείνουν, τα δάνειά τους να καλυφθούν από ένα γενναίο, νέο πρόγραμμα;

Όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα.

Ταυτόχρονα, διαβάζουμε πως τα Ασφαλιστικά Ταμεία έχασαν μέσα στην κρίση περί τα 20 δισ. ευρώ. Έχασαν τα κακόμοιρα. Έπαιξαν και έχασαν.

Πραγματικά, αυτά τα έρημα τα ταμεία πρέπει να είναι πολύ γκαντέμικα. Πολύ γκίνια βρε αδερφέ μου.

Παίζουν στο χρηματιστήριο, χάνουν. Παίζουν δομημένα ομόλογα, χάνουν. Έρχεται η κρίση, τα χτυπάει κι αυτή και πάλι χάνουν.

Εν μέσω κρίσης, οι τράπεζες έχουν πάρει σε ρευστό, κρατικές εγγυήσεις και άλλες μορφές ενισχύσεων πάνω από 211 δισ. ευρώ, για να μην καταρρεύσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Καταρρέουν οι φορολογούμενοι, για να μην καταρρεύσει το καθεστώς που τους κρατάει κάτω.

Τα ασφαλιστικά ταμεία, που μαζεύουν το χρήμα και το βιος του εργαζόμενου για μια ζωή, ώστε στα τελευταία χρόνια της ζωής του να ζήσει αξιοπρεπώς χωρίς να δουλεύει, έχουν απώλειες 20 δισ. ευρώ και σήμερα αναζητούν 2 δισ. για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά αυτό είναι πρόβλημα των φορολογούμενων.

Το κράτος υπάρχει για να προστατεύει την περηφάνια των τραπεζιτών, κι όχι των ηλικιωμένων. Περήφανα γηρατειά, last year.

Πάντως, αυτά τα ταμεία από κάπου πρέπει χάνουν. Δεν ξέρω αν έχουν αφήσει καμιά πόρτα ή κανένα ταμείο ανοικτό.

Αν και τώρα που το σκέπτομαι, μάλλον έχουν αφήσει και τα ταμεία, και τις πόρτες ανοικτές. Μπάτε σκύλοι αλέστε.

Και τι σκύλοι. Γερμανικά ποιμενικά.

Απορώ πάντως, αν είναι τόσο εύκολο να ανοίγουν τρύπες στα ασφαλιστικά ταμεία, που έχει πρόσβαση ένας περιορισμένος αριθμός ανθρώπων, πόσο δύσκολο είναι να ανοίξουμε τρύπες στις τράπεζες τους;

Φαντάσου την έκπληξη στα μούτρα τους αν ένα ωραίο πρωί, μαζευτούμε όλοι απ’ έξω και ζητάμε να σηκώσουμε τις καταθέσεις μας.

Εκεί να δεις τρύπες στα ταμεία και για πότε θα μείνουν οι τράπεζες με τη γλωσσίτσα έξω.

 http://rebeliskos.wordpress.com/

Eurobank: Ένα σκάνδαλο μεταμφιεσμένο σε success story

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Η Eurobank είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της ελληνικής εφευρετικότητας. Το όνομά της είναι από μόνο του ένα πραξικόπημα.[1] Πέρα από τη σημασιολογία ωστόσο και ερχόμενοι στις πρόσφατες εξελίξεις, η Eurobank είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα των δαιμόνιων προσπαθειών του ελληνικού κατεστημένου να εξαπατήσει τους έλληνες και ευρωπαίους φορολογούμενους και στη συνέχεια να διακηρύξει ένα λαμπρό ελληνικό success story, εβδομάδες πριν τις ευρωεκλογές. (Έχετε ήδη δει την άλλη συνιστώσα αυτής της καμπάνιας, γνωστής και ως πρωτογενές «πλεόνασμα»...)
Ας ξεκινήσουμε με έναν ζοφερό λογαριασμό [2] της δημόσιας συμμετοχής, προκειμένου να μείνουν ανοιχτές οι πόρτες της Eurobank και να συνεχίσουν να λειτουργούν τα ΑΤΜ της, μετά από την πλήρη και απόλυτη πτώχευση της τράπεζας. Καθώς οι ιδιοκτήτες της δεν συνέβαλαν ούτε ένα ευρώ στη σωτηρία της και κανένας ιδιώτης επενδυτής δεν τόλμησε να συμβάλει στην ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας, το πτωχευμένο ελληνικό κράτος ενεπλάκη και χάρισε στην Eurobank απλόχερα χρήματα, τα οποία οι έλληνες φορολογούμενοι δανείστηκαν από το ευρωπαϊκό αρχικό κεφάλαιο διάσωσης, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Εν ολίγοις:

Πέντε δώρα στη Eurobank

1. Το 2013 το ελληνικό κράτος ήταν ο μόνος αγοραστής της εσπευσμένης έκδοσης μετοχών. Μέσω του ελληνικού EFSF (το επονομαζόμενο Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας-ΕΤΧΣ), το κράτος επένδυσε 5,8 εκατομμύρια ευρώ, πληρώνοντας 1,54 ευρώ ανά μετοχή και κατά συνέπεια αποκτώντας το 95% των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας.
2. Το κράτος αγόρασε επιπλέον προνομιούχες μετοχές αξίας 1,25 δισεκατομμυρίων ευρώ.
3. Το κράτος παραχώρησε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στη Eurobank, αφού είχε χορηγήσει 4,06 δισεκατομμύρια στο ΤΤ για να καλύψει το «χρηματοδοτικό κενό» του και ακόμα 550 εκατομμύρια νέων κεφαλαίων για την ανακεφαλαιοποίησή του.
4. Για να «συνδράμει» τη Eurobank να απορροφήσει τη μικρή χρεοκοπημένη λόγω διαφθοράς Proton Bank, το κράτος δώρισε στη Eurobank 760 εκατομ. για να καλύψει το «χρηματοδοτικό κενό» και ακόμα 550 εκατομ. ως νέο κεφάλαιο.
5. Επιπλέον 760 εκ δωρήθηκαν, πάλι από το κράτος, στη Eurobank, για τους σκοπούς τής κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού μιας άλλης μικρής τράπεζας (Aspis) που ανέλαβε η Eurobank.

Λεφτά υπάρχουν;

Συνολικά, το χρεωκοπημένο ελληνικό κράτος παρέδωσε στη Eurobank το σύνολο των 13,3 δις ή το 7,3% του ΑΕΠ. Λίγους μήνες αργότερα, στη νέα έκδοση μετοχών που έγινε πριν περίπου δύο εβδομάδες, αποκαλύφθηκαν τα εξής, με την έγκριση της κυβέρνησης και της τρόικας:
1. Το κράτος δεν επιτράπηκε να συμμετέχει (μέσω του ΕΤΧΣ) στη νέα έκδοση μετοχών.
2. Οι ιδιώτες επενδυτές επιτράπηκε να αγοράσουν τις νέες μετοχές με 80% έκπτωση από την τιμή που το κράτος είχε πληρώσει για τις μετοχές μόλις πριν λίγους μήνες -πλήρωσαν ένα ευτελές 31 σεντς ανά μετοχή, όταν το κράτος είχε καταβάλει 154 σεντς ανά μετοχή.
3. Η τιμή που πληρώθηκε ανά μετοχή από τους ιδιώτες επενδυτές (31 σεντς/μετοχή) ήταν, όχι μόνο πολύ χαμηλότερη από την τιμή που είχε πληρώσει το κράτος λίγους μήνες νωρίτερα, αλλά επίσης χαμηλότερη ακόμα κι από την τιμή  εισαγωγής στο Χρηματιστήριο Αθηνών κατά τον χρόνο έκδοσης των μετοχών.  
4. Για να καλύψει τα νώτα της, η κυβέρνηση πέρασε μια νομοθετική πράξη στο Κοινοβούλιο, το οποίο, αναίσχυντα, χορήγησε διαρκή ασυλία από δίωξη γι’ αυτό το θέμα στο συμβούλιο του ΕΤΧΣ -για το ότι συμφώνησε, ενάντια στα συμφέροντά του, να μη συμμετάσχει στη νέα έκδοση μετοχών.
Ως αποτέλεσμα της νέας έκδοσης μετοχών, οι ιδιώτες επενδυτές (περιλαμβανομένων των συνήθων αμοιβαίων αντισταθμιστικών κεφαλαίων) πλήρωσαν 2,86 δισ. και απέκτησαν 65% μιας τράπεζας, στην οποία το ελληνικό κράτος είχε τόσο πρόσφατα συνεισφέρει 13,3 δισ. Δεδομένου ότι η κρατική χρηματοδότηση στη Eurobank έχει απομειωθεί στο 35% των μετοχών, οι οποίες υποτιμήθηκαν ως αποτέλεσμα αυτής της πώλησης φωτιά, το υπόλοιπο μετοχικό κεφάλαιο της κυβέρνησης έχει πέσει σε μόλις 2 δισ.
Για να ανακεφαλαιώσουμε, το κράτος διέσωσε τη Eurobank με ένα κόστος για τους έλληνες και ευρωπαίους φορολογούμενους, με τουλάχιστον 13,3 δισεκατομ. ευρώ. Λίγους μήνες αργότερα παρέδωσε τα κλειδιά της τράπεζας σε μια κοινοπραξία που αποτελείται από τους υφιστάμενους ιδιοκτήτες και ξένα (κυρίως αντισταθμιστικά) κεφάλαια, κρατώντας μετοχικό κεφάλαιο 2 δισεκατομμυρίων.

Υπήρχε άλλος δρόμος

Θα μπορούσε το κράτος να είχε δράσει διαφορετικά, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την τράπεζα και χωρίς να επιβαρύνει με επιπλέον 10 δισ. επιπλέον χρέους το δύσμοιρο έλληνα φορολογούμενο, ο οποίος τώρα δεν έχει εναλλακτική (εξαιτίας της αφερεγγυότητάς του/της), παρά να μεταφέρει κάποιες από τις απώλειες σε άλλους ευρωπαίους φορολογούμενους (μέσω της αναπόφευκτης αναδιάρθρωσης χρέους που αναμένεται πολύ, πολύ σύντομα);
Μια λύση, που επιπλέον συνάδει με τις δεσμεύσεις λόγω του σχεδίου διάσωσης της Ελλάδας, θα ήταν το κράτος να επενδύσει το ίδιο 2,86 δισ. ευρώ που προήλθαν από τη νέα (2014) έκδοση μετοχών, αντλώντας το από τα εναπομείναντα δάνεια που το ελληνικό κράτος έχει ακόμα αποταμιευμένα στο ΕΤΧΣ. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος θα είχε διατηρήσει τον έλεγχο της τράπεζας και ο φορολογούμενος θα είχε ωφεληθεί πλήρως από οποιαδήποτε ανάκαμψη μεσοπρόθεσμα. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση διοχέτευσε 13,3 δισ. στη Eurobank και δεδομένης της δικής της πρόβλεψης για βελτίωση τιμών των τραπεζικών μετοχών, πληρώνοντας επιπλέον 2,86 δισ. για να διατηρήσει τον έλεγχο και να αποσβέσει την τεράστια επένδυσή της, θα αποτελούσε προτεραιότητα για μια ενάρετη κυβέρνηση που βάζει τα συμφέροντα των πολιτών πάνω από εκείνα των τραπεζιτών.
Είναι ενδιαφέρον να δούμε ένα επιχείρημα που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση, για να μην το κάνει αυτό και, αντίθετα, να προχωρήσει σε τόσο βαθύ κούρεμα και με τόσο απρεπή βιασύνη, στην επένδυση στη Eurobank. Το επιχείρημά τους ήταν ότι, επειδή οι τράπεζες Πειραιώς και Alpha επέστρεψαν σε ιδιωτική ιδιοκτησία, «η διατήρηση της Eurobank σε δημόσια ιδιοκτησία για λίγο περισσότερο χρόνο, θα κατέστρεφε τη φήμη της στην αγορά!»
Μπορείτε να φανταστείτε τη Royal Bank of Scotland, να την ξεφορτώνεται η βρετανική κυβέρνηση σε αμοιβαία αντισταθμιστικά κεφάλαια, με τεράστιο κόστος για το βρετανό φορολογούμενο, ώστε να αποφύγει το στίγμα της δημόσιας ιδιοκτησίας; Ειλικρινά, εγώ δεν μπορώ.

Ευθύνη έναντι των...τραπεζών

Ένα άλλο συναρπαστικό, μέσα στην θρασύτητά του, επιχείρημα για την υποστήριξη της πώλησης φωτιά της Eurobank, είναι ότι η απώλεια του κράτους (περισσότερα από 10 δισ. ευρώ) είναι της ίδιας τάξης με την απώλεια της Eurobank  στο PSI του 2012, από το οποίο η τράπεζα έχασε 9,4 δισ. Σαφώς, η ελληνική κυβέρνηση δεν κατανοεί την έννοια των αμετάκλητων δαπανών και δεν έχει καμμία αίσθηση ότι η πρωταρχική ευθύνη της είναι έναντι των πολιτών της και όχι έναντι των τραπεζιτών (οι οποίοι, εξάλλου, επέλεξαν να εφοδιαστούν με κρατικά ομόλογα πριν το 2012).
Σε μια τελική σημείωση, που απευθύνεται στους ιρλανδούς αναγνώστες μου, μπορεί να ενδιαφέρεστε να σημειώσετε ότι οι επενδυτές στους οποίους δόθηκαν τα κλειδιά της Eurobank από την ελληνική κυβέρνηση, περιλαμβάνονται οι Fairfax, WLR (ενδιαφερόντων του Wilbur Ross), Fidelity [σ.τ.μ. εταιρίες επενδύσεων και συμμετοχών] κλπ. Με άλλα λόγια, οι σημαντικότεροι μέτοχοι στην Τράπεζα της Ιρλανδίας, από την οποία αποκόμισαν μια ωραία απόδοση του 280%. Υπό αυτή την έννοια, το ιρλανδικό και το ελληνικό success story του σχεδίου διάσωσης αρχίζουν να ενώνονται.

Σημειώσεις:
[1] Έχοντας προβλέψει πριν από όλους στην Ευρώπη, ότι το κοινό νόμισμα της Ευρώπης θα έπρεπε να ονομάζεται «ευρώ», η πανούργα εφοπλιστική ελληνική οικογένεια, καταχώρησε το όνομα της νεογέννητης τράπεζάς της πριν η ΕΕ μπορέσει να αποκλείσει την ονομασία μιας ιδιωτικής τράπεζας όπως το επίσημο νόμισμα.

[2] Αυτό το άρθρο βασίζεται σε έρευνα του Ηλία Καραβόλια.
Από το: http://yanisvaroufakis.eu/
2014/05/04/eurobank-another-scandal-re-packaged-as-part-of-the-greek-success-story/#more-5523

Μετάφραση: Ελισάβετ Πετρίδου

Πώς στήθηκε η μεγάλη απάτη στο υπ. Ανάπτυξης - Ποια πρόσωπα εμπλέκονται

«Βιομηχανία» κατάρτισης και διάθεσης πλαστών εγγυητικών επιστολών, αλλά και προσφοράς μη εγκεκριμένων επιστολών, τις οποίες κατέθεταν εταιρείες και ιδιώτες στο υπουργείο Ανάπτυξης ή στις Περιφέρειες, προκειμένου να συμμετάσχουν σε επενδυτικά αναπτυξιακά προγράμματα, αποκαλύφθηκε από έρευνα της Οικονομικής Αστυνομίας. 

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, στην υπόθεση μέχρι στιγμής έχει προκύψει η εμπλοκή 17 ατόμων, τα οποία δραστηριοποιούνταν στις επίμαχες εταιρείες, ως μέλη διοικητικών συμβουλίων ή ως νόμιμοι εκπρόσωποι και διαχειριστές, ενώ σχηματίστηκε μια ογκωδέστατη δικογραφία (άνω των 40.000 σελίδων), που προέκυψε από τη μελέτη στοιχείων για τις δραστηριότητες των εμπλεκομένων.

Όπως ανακοίνωσαν σήμερα ο διευθυντής της Οικονομικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Απόστολος Αλαμάνας, μαζί με τον εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ, Χρήστο Παρθένη, την μεγάλη κομπίνα είχαν στήσει δύο διαφορετικά κυκλώματα, που αποτελούνταν από συνολικά έξι εταιρείες διαμεσολάβησης (τρεις το καθένα) και δραστηριοποιούνταν από το 2011.

Η Οικονομική Αστυνομία ερευνά την υπόθεση εδώ και περίπου έξι μήνες, έπειτα από καταγγελίες του υπουργείου Ανάπτυξης, σύμφωνα με τις οποίες, κάποιες εγγυητικές επιστολές που είχαν υποβληθεί με τους φακέλους για χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων, δεν φαίνονταν και πολύ «καθαρές».

Με την υποβολή της δικογραφίας στον Οικονομικό Εισαγγελέα, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος των 17 ατόμων και παραγγέλθηκε η διενέργεια κύριας ανάκρισης, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για τέσσερις από τους εμπλεκόμενους.

Συνελήφθησαν τρεις από αυτούς, ηλικίας 30, 53 και 59 ετών, οι οποίοι με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος τους, οδηγήθηκαν στον ανακριτή.

Οι ποινικές διώξεις είναι σε βαθμό κακουργήματος και αφορούν τα αδικήματα της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, της πλαστογραφίας, της απάτης και της παράβασης της νομοθεσίας περί καταχραστών του Δημοσίου.

Πώς στήθηκε η κομπίνα

Σύμφωνα με τον Ταξίαρχο Αλαμάνα, επίμαχες εταιρείες πλαστογραφούσαν εγγυητικές επιστολές ή παρείχαν άλλες που φέρονταν ότι προέρχονταν από τράπεζες του εξωτερικού, που δεν περιλαμβάνονται στην λίστα της Τράπεζας Ελλάδος, τις οποίες οι ενδιαφερόμενοι κατέθεταν στις αρμόδιες υπηρεσίες για να ενταχθούν στα χρηματοδοτικά προγράμματα, που επιδοτούνταν από το ΕΣΠΑ.

Τις εγγυητικές αυτές επιστολές τις παρείχαν με μεγάλα κέρδη σε άτομα ή εταιρείες που δεν είχαν την περιουσιακή επιφάνεια για να πάρουν νόμιμη επιστολή από κάποια τράπεζα, οι οποίοι, ανάλογα με το ποσό, πλήρωναν προκαταβολικά τους πλαστογράφους.

Στη συνέχεια, όπως επισημαίνεται από την ΕΛΑΣ, οι επενδυτές κατέθεταν τις εγγυητικές επιστολές είτε στο υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, για ποσά άνω των 2.000.000 ευρώ, είτε σε άλλους φορείς του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, όπως Περιφερειακές Ενότητες της επαρχίας, πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.λπ., πετυχαίνοντας την εκταμίευση μεγάλων χρηματικών ποσών για την υλοποίηση σχετικών αναπτυξιακών προγραμμάτων.

Αποτέλεσμα της δράσης αυτών των εταιρειών ήταν να ζημιώνεται το ελληνικό Δημόσιο με ποσά πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Απάτη δεκάδων εκατομμυρίων

Μέχρι στιγμής έχει προκύψει και για τις έξι εταιρείες ότι μόνο προς το υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας κατέθεσαν πλαστές ή μη εγκεκριμένες εγγυητικές επιστολές ύψους 18.240.000 ευρώ.

Με τη διαδικασία αυτή θα εκταμιεύονταν άμεσα υπερπολλαπλάσια χρηματικά ποσά για αναπτυξιακά προγράμματα, από τον κρατικό προϋπολογισμό ή σε κάποιες περιπτώσεις από κοινοτικές επιδοτήσεις.

Εκτός από το παραπάνω όμως, ενδεικτικά αναφέρεται ότι μια από τις τρεις εταιρίες του ενός κυκλώματος έλαβε αμοιβές για την κατάρτιση και προμήθεια των εγγυητικών επιστολών, που ανέρχονται στο ποσό των 1.528.102,74 ευρώ, ενώ η συνολική αξία των εγγυητικών επιστολών που εξέδωσε υπερβαίνει το ποσό των 30.000.000 ευρώ.

Όσον αφορά την εγκληματική δράση των άλλων τριών εταιρειών διαπιστώθηκε ότι κατήρτισαν και κατέθεσαν απευθείας στο υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας πλαστές εγγυητικές επιστολές, με σκοπό την εκταμίευση χρηματικών ποσών από διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα και συγκεκριμένα:
• Η μία εταιρεία αιτήθηκε τη χορήγηση προκαταβολής από το υπουργείο, με σκοπό εκταμίευση ποσού χρηματοδότησης από εγκεκριμένο επενδυτικό πρόγραμμα. Για το λόγο αυτό κατέθεσε ως δικαιολογητικό πλαστή εγγυητική επιστολή ύψους 4.730.000 ευρώ, που φερόταν να έχει εκδοθεί από ξένη τράπεζα.
• Η δεύτερη εταιρεία αιτήθηκε τη χορήγηση προκαταβολής από το υπουργείο, με σκοπό εκταμίευση ποσού χρηματοδότησης ύψους 4.350.000 ευρώ από εγκεκριμένο επενδυτικό πρόγραμμα. Στον σχετικό φάκελο, ως δικαιολογητικό, συνυποβλήθηκε πλαστή εγγυητική επιστολή ύψους 4.345.000 ευρώ, η οποία και πάλι φερόταν ότι έχει εκδοθεί από ξένο τραπεζικό ίδρυμα.
• Η τρίτη εταιρεία αιτήθηκε τη χορήγηση προκαταβολής από το υπουργείο, με σκοπό εκταμίευση ποσού χρηματοδότησης ύψους 9.240.000 ευρώ και πάλι από εγκεκριμένο επενδυτικό πρόγραμμα. Στον σχετικό φάκελο, ως δικαιολογητικό, συνυποβλήθηκε πλαστή εγγυητική επιστολή ύψους 9.240.000 ευρώ, η οποία και στην περίπτωση αυτή φερόταν να έχει εκδοθεί από ξένο τραπεζικό ίδρυμα. Σημειώνεται ότι η εταιρεία για την εξυπηρέτηση με την συγκεκριμένη επιστολή, φέρεται να εισέπραξε από τον επενδυτή 120.000 ευρώ.

Τα προγράμματα χρηματοδότησης, για τα οποία οι κατηγορούμενοι χορηγούσαν πλαστές εγγυητικές επιστολές, αφορούσαν κυρίως επιδοτήσεις για ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, αγροτικές καλλιέργειες και προγράμματα πληροφορικής.

Η έρευνα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, προκειμένου να διακριβωθεί πλήρως το εύρος της παράνομης δραστηριότητας των επίμαχων εταιρειών, των εμπλεκομένων προσώπων και η τυχόν συμμετοχή τους σε συναφείς δραστηριότητες.

Η εμπλοκή του Δ. Τζιώτη

Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, η εταιρεία Blue Riviera Α.Ε., πρόεδρος και διευθυντής της οποίας είναι ο Δημήτρης Τζιώτης, πριν από δύο περίπου μήνες ζήτησε τη χορήγηση προκαταβολής από το υπ. Ανάπτυξης με στόχο την εκταμίευση ποσού χρηματοδότησης από εγκεκριμένο επενδυτικό πρόγραμμα κατασκευής ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων στην Κρήτη.

Ως δικαιολογητικό κατέθεσε πλαστή εγγυητική επιστολή συνολικού ποσού 4.730.000 ευρώ που φερόταν να έχει εκδοθεί από την βρετανική τράπεζα Lloyds. Τελικά η εκταμίευση του ποσού «πάγωσε» την τελευταία στιγμή καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη η έρευνα της Οικονομικής Αστυνομίας.
Μιλώντας στον Ελεύθερος Τύπο ο Δ. Τζιώτης είπε ότι έχει πέσει θύμα απάτης, ζητώντας την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.

«Η έρευνα ξεκίνησε και συνεχίζεται, εμείς αυτό που ζητάμε είναι πλήρης διαλεύκανση της υπόθεσης. Έχουμε βοηθήσει σε όλα τα επίπεδα και οι αστυνομικές αρχές επιτελούν πολύ καλά το έργο τους… Ζητούμε την πλήρη αποκατάσταση του ονόματός μας» δήλωσε χαρακτηριστικά.

The Press Project

  

Εδώ οι 180, εκεί οι 180, πού είναι οι 180...

Το τελευταίο όνομα που συζητείται στο παρασκήνιο ως πιθανή πρόταση της κυβέρνησης για την προεδρία της δημοκρατίας είναι αυτό του βουλευτή Επικρατείας της ΔΗΜΑΡ Σπύρου Λυκούδη. Η ιδέα πίσω από αυτό το σενάριο αναφέρεται στη δυσκολία που θα έχουν οι βουλευτές του κόμματός του να μην τον υπερψηφίσουν αλλά και στο άλλοθι που θα δοθεί σε αρκετούς από τους ανεξάρτητους να στηρίξουν την υποψηφιότητα ενός πολιτικού από την ανανεωτική αριστερά που έχει υψηλή δημοτικότητα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.

Αλλά όλα αυτά προϋποθέτουν ότι ο πρώην γραμματέας της ΔΗΜΑΡ θα δεχτεί να παίξει το ρόλο και ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ θα προτάξουν το ειδικό του γενικού, που είναι το αν θα γίνουν πρόωρες εκλογές ή όχι. Είναι προφανές, με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής, ότι πολλά θα εξαρτηθούν από το κλίμα, αν δηλαδή θα υπάρχει το φθινόπωρο η εικόνα μιας κυβέρνησης που αντέχει ή εκείνη ενός συστήματος εξουσίας που πέφτει. Στη δεύτερη περίπτωση, δύσκολα βουλευτές εκτός ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα επιλέξουν να δώσουν σωσίβιο στην κυβέρνηση, παρά το όποιο άγχος υπάρχει σε προσωπικό επίπεδο για τη διατήρηση της βουλευτικής έδρας.

Σύμφωνα με την εκλογική αριθμητική, για να εκλεγεί πρόεδρος από την παρούσα Βουλή με 180 ψήφους όπως απαιτείται, τότε θα πρέπει τουλάχιστον ένα κόμμα, ή η ΔΗΜΑΡ ή οι ΑΝΕΛ να υπερψηφίσουν, τουλάχιστον κατά πλειοψηφία. Διαφορετικά, είναι εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο όσες ψήφοι υπολείπονται, δεδομένου ότι η κυβερνητική πλειοψηφία μετρά 155, να βρεθούν αποκλειστικά από ανεξάρτητους βουλευτές. Ετσι, τα διάφορα σενάρια που συζητούνται στην αθέατη πλευρά επικεντρώνονται στο πώς μπορεί να εγκλωβιστούν η ΔΗΜΑΡ ή οι ΑΝΕΛ, που δεν έχουν αντικειμενικούς λόγους να θέλουν πρόωρες εκλογές, αφού τα ποσοστά τους βρίσκονται σε πτώση και μάλιστα για το κόμμα του Φώτη Κουβέλη στις ευρωεκλογές υπήρξε συντριβή στα όρια της φυσικής εξαφάνισης.

Αλλά μπορεί η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕΛ να μην επιθυμούν πραγματικά κάλπες εδώ και τώρα, όμως η αντικυβερνητική στάση τους δεν επιτρέπει τέτοιου είδους κυβιστήσεις, που αν γίνουν μπορεί να έοχυν πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος το οποίο θα αποτυπωθεί στις προσεχείς κάλπες. Γενικώς, είναι μπερδεμένο. Και από τη στιγμή που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας μίλησε για Τσιριμώκους, έγινε ακόμη πιο μπερδεμένο. Γιατί και να το σκέφεται θετικά κάποιος από εκείνους που "παίζουν" ως πιθανοί υποψήφιοι, θα πρέπει να έχει απολύτως δεμένο το 180 για να το τολμήσει. Διαφορετικά, και θα χάσει και θα έχει απέναντί του τον πιθανό νικητή των εκλογών την επόμενη μέρα.

Πριν κυκλοφορήσει το όνομα του Σπ. Λυκούδη, είχε προηγηθεί συζήτηση για το ενδεχόμενο να προταθεί ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής για τη διαδοχή του Κ. Παπούλια. Εκτιμήθηκε ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα δεσμεύονταν οι ΑΝΕΛ και όλοι οι ανεξάρτητοι που προέρχονται από το χώρο της δεξιάς. Μόλις όμως το είπε δημόσια ο Γ. Τραγάκης, ο Ευ. Αντώναρος, κυβερνητικός εκπρόσωπος επί πρωθυπουργίας Καραμανλή, έσπευσε να "τιτιβίσει" την απορία του, "τον Καραμανλή τον ρώτησαν;", εκφράζοντας έτσι την ενόχλησή του για τη σχετική σεναριολογία.

Κατά καιρούς ακούγεται το όνομα της Επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη, ενώ υπάρχει και μια σχολή σκέψης στο εσωτερικό της κυβέρνησης που λέει ότι πρέπει να προταθεί πρόσωπο που συνδέεται με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Μ. Γλέζος ή ο Ν. Κωνσταντόπουλος, για να έρθει σε δύσκολη θέση η αξιωματική αντιπολίτευση.

Οι αισιόδοξοι στο εσωτερικό της κυβέρνησης λένε ότι κανένας βουλευτής δεν θέλει να χάσει την έδρα του χωρίς να ξέρει αν θα την ξανακερδίσει και αυτό σημαίνει ότι τελικά θα βρεθούν οι 180. Οι απαισιόδοξοι ή ρεαλιστές, αναλόγως οπτικής, αντιτείνουν ότι δεν φτιάχνονται μεγάλες πλειοψηφίες γύρω από την πρόταση μιας κυβέρνησης σε αποδρομή, ειδικά εφόσον αυτό δεν είναι απλώς ορατό αλλά πεντακάθαρο.

http://tvxs.gr/

Οι εκλογές θα γίνουν το πολύ Οκτώβριο και θάναι ...μέρα μεσημέρι

Η εικόνα της κυβέρνησης είναι η αναμενόμενη. Χάος, αντικρουόμενα συμφέροντα, διαφορετικές πολιτικές, εμφύλιος που με το ζόρι καλύπτεται, βιασύνη για παραγραφές και σβήσιμο ιχνών μαζί με υποσχέσεις στους δανειστές (που κράτησαν προεκλογικά ζωντανό το ...success story) ότι δεν έκαναν λάθος που τους στήριξαν. 

Τι τους κρατάει; Μα αποκλειστικά ο σχεδιασμός για απόκτηση με κάθε μέσο των 180 απαραίτητων ψήφων για εκλογή ΠτΔ από αυτήν την βουλή και παράταση δυο χρόνων ακόμη για την συγκυβέρνηση. 

Παρά την αναμενόμενη κατάρρευση των εσόδων από τέλη Ιουλίου; Παρά την μείωση των εξαγωγών; Παρά την ανεργία σταθερή σε επίπεδα εμπόλεμης ζώνης; Παρά την όξυνση της ανθρωπιστικής κρίσης;

Ναι, παρά τα παραπάνω - ποιος νοιάζεται; Άλλωστε αυτά τα γνωρίζουν εκείνοι καλύτερα όπως και η τρόικα που σηκώνει τους τόνους, ετοιμάζοντας παράλληλα το νέο δάνειο/μνημόνιο. Το σωληνάκι του ορού για το ντόπιο πολιτικό σύστημα δεν θα κοπεί - ασχέτως της τύχης των ιθαγενών... 

Γιατί ο γερμανικός οικονομικός εθνικισμός, παρά την πλήρη αποτυχία του "προγράμματος"  δεν αντέχει αμφισβήτηση εκ των έσω στις επιλογές του - ειδικά από διεφθαρμένους λαούς του Νότου. Θα κάνει ότι μπορεί για να μην έρθουν στην εξουσία προοδευτικές και αριστερές δημοκρατικές δυνάμεις που θα διαπραγματευτούν για την χώρα τους και όχι για μια χούφτα συμφέροντα. (Φυσικά, αν παρ΄όλα αυτά έρθουν, οι γερμανοί είναι οι πρώτοι που θα συμβιβαστούν "ανακαλύπτοντας" λογική και ρεαλισμό στον αντίπαλο - έτσι είναι οι σοβαροί πολιτικοί).

Επιστρέφουμε όμως στους 180.
Το τοπίο είναι ρευστό - διασπάσεις και αποστασίες γίνονται αλλά όχι απόλυτα ελεγχόμενες και κυρίως όχι επαρκείς. Οι γνωστοί πρόθυμοι εκδηλώθηκαν ήδη αλλά δεν φτάνουν. Η ΔΗΜΑΡ αντιστάθηκε στην πρόταση υποψηφιότητας του Φώτη Κουβέλη και ομηρείας των βουλευτών της στο "σχέδιο". Οι ΑνΕλλ επίσης. Το σχέδιο με την διάσπαση της ΧΑ μόνο αιφνιδιαστικά μπορεί να πραγματοποιηθεί. Το Ποτάμι διαμορφώνει ανεξάρτητη αντιβενιζελική πορεία.

Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει γρήγορα και αιφνιδιαστικά, συνδυαζόμενο με υποσχέσεις των δανειστών για μέτρα βιωσιμότητας του χρέους που θα συζητηθούν με μια αναβαπτισμένη πλειοψηφία των "μνημονιακών". Χρόνος δεν υπάρχει έως την άνοιξη του 2015 όταν όλα χειροτερεύουν καθημερινά - νούμερα και ανθρωπιστική κρίση.

Μια λύση απομένει. Να έρθει κοντά η προεδρικά εκλογή. Να δοκιμαστεί άμεσα το "σχέδιο" πριν φθαρεί από τις εξελίξεις.

Να ανοίξουν το ζήτημα τον Οκτώβριο ίσως και νωρίτερα (αν δεν έχουν ήδη καταρρεύσει...) - τυπικά μπορούν - επικαλούμενοι ταυτόχρονα ως αιτία του επείγοντος τις ενδείξεις ανάκαμψης από τα όποια έσοδα από τον φετινό τουρισμό -που φτάνουν το φθινόπωρο στην αγορά / τα επικαλέστηκαν και πέρυσι - και την ανάγκη/αναμονή των υπό την Μέρκελ ευρωπαίων να συνεχίσουν εκείνοι την "αναπτυξιακή" συνεργασία μαζί τους και την διαπραγμάτευση για την βιωσιμότητα του χρέους.

Δεν θα επικαλεστούν φυσικά την αποτυχία τους στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
Θα επικαλεστούν ότι ανήκουν στις "δυνάμεις του ευρώ", δαιμονοποιώντας όσο μπορούν ακόμη τους "άλλους", τους "τσαβικούς", τους "λαϊκιστές" που τολμούν να ζητούν συμψηφισμό των γερμανικών αποζημιώσεων, κούρεμα ή ακόμη και την εφαρμογή της "Μετριοπαθούς Πρότασης" των τριών οικονομολόγων και άλλων τόσων πρώην πρωθυπουργών...και να προκαλούν έτσι την οργή του Σόιμπλε και το ...grexit.

Το καλοκαίρι είναι γεμάτο ...μαξιλάρια* που ρωτιούνται και αναρωτιούνται . Όποια και αν είναι η απάντηση που θα υιοθετηθεί θα αφορά το πολύ άμεσο μέλλον και σε κάθε περίπτωση, αιφνιδιαστικές εξελίξεις στην ασταθή καλοκαιρινή βιαστικά σχεδιασμένη ισορροπία μετά το καταθλιπτικό για την συγκυβέρνηση αποτέλεσμα των εκλογών.

Το σίγουρο είναι ότι οι εκλογές θα γίνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ή αφορμή άμεσα, αυτό το φθινόπωρο - και θάναι μέρα μεσημέρι για τον καθημαγμένο λαό μας που δεν έχει άλλη ελπίδα από την προοδευτική αλλαγή.

Όλοι ήδη άλλωστε γι αυτές ακριβώς προετοιμάζονται.

ΑΣ

(*κατά Χαρίλαο για όσους όσες θυμούνται)

http://aristeristrouthokamilos.blogspot.gr/

«Έξω αλήτες από την κρεβατοκάμαρα»!

Ακολουθεί σχόλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνιστικής Οργάνωσης «Ξεκίνημα»:

"Είναι γνωστό πως ο «κύριος» Μάκης Τριανταφυλλόπουλος έχει στηρίξει την «δημοσιογραφική» του καριέρα σε 3 βασικά πράγματα: κρυφές κάμερες, εκβιασμοί και συνομωσιολογίες (Δείτε ενδεικτικά ορισμένα σχετικά άρθρα του «Ιού» εδώ). Δεν έχει διστάσει στο παρελθόν να επιχειρήσει να «καταστρέψει» τις ζωές ανθρώπων (Σ. Κορκολής, Μ. Ασλάνης) προκειμένου να ανεβάσει τα νούμερα τηλεθέασης της εκπομπής του επενδύοντας στα πιο ταπεινά ένστικτα τμημάτων της κοινωνίας, επιβεβαιώνοντας έτσι και τον τίτλο της: Ζούγκλα.

Την τελευταία περίοδο «φωτογράφισε», μέσω της εκπομπής του, τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων στις πρόσφατες εκλογές, ως πρωταγωνιστή ενός «ροζ» βίντεο που μια ομάδα φοιτητών (σύμφωνα με τον «κύριο» Τριανταφυλλόπουλο) του παρέδωσε (αφιλοκερδώς; – αυτό δεν μας το διευκρίνισε ο «κύριος» Τριανταφυλλόπουλος).

Ο «κύριος» Τριανταφυλλόπουλος έσπευσε μάλιστα να μας ενημερώσει μέσω του site του πως προχωρά σ’ αυτόν τον εκβιασμό «για να μην τον εκβιάσουν αύριο από ξένες πρεσβείες ή επιχειρηματικά συμφέροντα». Με λίγα λόγια τον εκβίασε «για το καλό του έθνους»...

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για τον εν λόγω κύριο, για την συνεργασία του στο πρόσφατο παρελθόν με τον Θ. Αναστασιάδη, «κομιστή» του DVD με το οποίο εκβίαζαν τον Ζαχόπουλο (για «το καλό του έθνους» μάλλον...) την ξεδιάντροπη προώθηση της Χρυσής Αυγής μέσα από το site του (ακόμη και με γελοίες online «δημοσκοπήσεις» που δείχνουν τους ναζί στο 60-70% χωρίς κανένας εισαγγελέας να παρεμβαίνει) για τα άπειρα σκάνδαλα πολιτικών που ΘΑ μας αποκάλυπτε «φωτογραφίζοντας» τους για να τα ξεχάσει την επόμενη μέρα (γιατί άραγε;…) και βέβαια για την σάπια, ελεεινή «κουλτούρα της κλειδαρότρυπας» που πρώτος αυτός εισήγαγε στην Ελλάδα. Όμως σ’ αυτό το σχόλιο θέλουμε να σταθούμε αλλού.

Υπάρχει ένα και μοναδικό πράγμα που πρέπει να απασχολεί όσον αφορά τις σεξουαλικές σχέσεις: αν ότι ερωτικό συμβαίνει μεταξύ ατόμων γίνεται με συναίνεση και είναι μεταξύ ενηλίκων.

Οποιαδήποτε επιλογή, οτιδήποτε κάνει οποιοσδήποτε στο κρεβάτι του, είτε αυτό αφορά ετεροφυλόφιλους είτε ομοφυλοφίλους είτε κάτι τρίτο, είτε τα όσα επιλέγει να κάνει κανείς θεωρούνται «συνηθισμένα» ή όχι, εξτρεμιστικά ή όχι, κ.λ.π., κ.λ.π., δεν αφορούν κανέναν άλλον! Απολύτως κανένα!

Η ίδια μάλιστα η ιδέα ότι στην ζωή μας δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε από το να κοιτάμε από τις «κλειδαρότρυπες» είναι απλά θλιβερή και μας υποβιβάζει όλους και όλες σαν προσωπικότητες.

Ο Γ. Σακελλαρίδης πρέπει να έχει την πλήρη, τολμηρή, μαχητική συμπαράσταση του συνόλου της Αριστεράς και κάθε κίνησης ή πρωτοβουλίας που έχει έστω στοιχειώδη προοδευτικά χαρακτηριστικά.

Κάθε αριστερή συλλογικότητα, κάθε προοδευτικός χώρος, κάθε δημοκρατικός άνθρωπος οφείλει να βροντοφωνάξει: Δεν έχετε καμιά δουλειά στην προσωπική ζωή κανενός! Έξω αλήτες από την κρεβατοκάμαρα και την ιδιωτική ζωή του κόσμου! Δεν θα μας γυρίσετε πίσω στον Μεσαίωνα"!

http://www.koutipandoras.gr/

Δεν είναι αυτό που νομίζεις

Του Κώστα Βαξεβάνη

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο απατημένος ή η απατημένη σύζυγος πιάνει στα πράσα το έτερον ήμισυ, το οποίο ορκίζεται «αγάπη μου δεν είναι αυτό που νομίζεις». Ζούμε ακριβώς την περίοδο «δεν είναι αυτό που νομίζεις». Μια ομάδα αδίστακτων πολιτικών, μαφιόζοι του διπλανού βουλευτικού εδράνου που είναι έτοιμοι να τσιμεντάρουν την ίδια τη Δημοκρατία και να την πετάξουν στη θάλασσα, πόσο μάλλον τους ανθρώπους που την υπερασπίζονται, έχουν φορέσει πρόχειρα το ακριβό σακάκι, σκουπίζονται από τα σημάδια των αποδείξεων και προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν συμβαίνει τίποτα από όσα βλέπουμε. 
Μάρτυς τους η Όλγα η Τρέμη και ο Γιάννης ο Πρετεντέρης, δεν συνέβη τίποτα από όσα υποθέτεις, αφού άλλωστε δεν τα δείχνει ούτε η τηλεόραση. Ακόμη κι αν κάτι συνέβη, κάτι αθώο και ανολοκλήρωτο, ήταν για να καταλάβουν όλοι προς τα που στρέφεται η πραγματική αγάπη. 
Η αλήθεια είναι πως πολλά από τα πολιτικά προβλήματα, αν τα μεταφέρεις στη σφαίρα των προσωπικών εμπειριών, γίνονται όσο γελοία μπορεί να είναι για παράδειγμα η εικόνα του Σαμαρά με μισοκατεβασμένα τα παντελόνια να επιμένει πως «δεν συνέβη τίποτα κακό». Χαράτσια, φόροι, περικοπές, αναγκαιότητες, σωτηρίες και στη γωνία αμήχανος ο Βενιζέλος να ψελλίζει «να σου εξηγήσω». 
Είναι αλήθεια επίσης πως ο απατημένος μερικές φορές απορρίπτει την ίδια την εξαπάτηση που είδε με τα μάτια του γιατί απλώς δεν θέλει να πιστέψει πόσο εύκολα εξαπατήθηκε και πόσο έφταιξε. Αλλά για να ξαναγυρίσουμε στην πολιτική, τα πράγματα πλέον είναι οριακά, και οι εξαπατημένοι ξέρουν πολύ καλά πόσο εξαπατήθηκαν. Είναι κάπου εκεί, που η βαλκανική πονηριά που χτίστηκε σε εργολαβίες για δρόμους και για κανάλια, παραδίδει τα όπλα. Είναι η στιγμή που έρχονται οι τεχνοκράτες. Άσπιλοι, αμόλυντοι, κολλαριστοί και κυρίως έτοιμοι. 
Η κλασική απάτη, μετασχηματίζεται στο παραμύθι των τεχνοκρατών. Ήρθαν για να τα αλλάξουν όλα, επιστρατεύοντας τις γνώσεις που απέκτησαν σε ακριβά Πανεπιστήμια, για να υπηρετήσουν τις ανάγκες με αντικειμενικότητα. Βέβαια, η αντικειμενικότητα των τεχνοκρατών είναι αντιστρόφως ανάλογη του μισθού που παίρνουν στην Τράπεζα όπου είχαν καταθέσει εκτός από παχυλούς μισθούς και τους πανεπιστημιακούς τίτλους, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από το κοινό. Άλλωστε στην εκπομπή στην τηλεόραση, ο τεχνοκράτης αποκαλείται ως «κύριος καθηγητής» και όχι ως μισθοδοτούμενος του τραπεζίτη ή της πολυεθνικής. 
Στην Ελλάδα, το θερμοκήπιο των τεχνοκρατών έθρεψε όλη την Σημιτική πασοκική χλωρίδα. Δίπλα στους σκαπανείς τους βαθέως ΠΑΣΟΚ, τον Άκη, τον Σμπώκο, τον Τσουκάτο, τον Πανταγιά, τον Μαντέλη, τον Παπαντωνίου, μερικές δεκάδες σοβαροφανείς κύριοι με γυαλιά και αποστειρωμένο ύφος, έχτισαν με επιμέλεια το οικοδόμημα του νεοφιλελευθερισμού και των αγορών. Ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη δεν ήταν τίποτα άλλο από νεοφιλελευθερισμός με βαλκανική διαπλοκή, ο οποίος εμφανίστηκε ως εκσυγχρονισμός μόνο και μόνο επειδή κατηγορούσε τον λαϊκισμό του αντρεϊκού ΠΑΣΟΚ και φάνηκε να στέκεται στον αντίποδα του «Τσοβόλα δώστα όλα». 
Όταν ήρθε η ώρα, ο νεοφιλελευθερισμός πέταξε το φθαρμένο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ που γύρναγε ξαναμμένο από τα μπουζούκια και φόρεσε τα γυαλιά του Παπαδήμου και την κοψιά του Γκίκα Χαρδούβελη. 
Σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια μετασχηματισμού, ο Σαμαράς πρόσφερε πρόσφατα την τηλεοπτική συμβολή της Παπακώστα, του Γιακουμάτου και του Ντινόπουλου και μια κυβέρνηση που μπορεί ακόμη να λέει χωρίς ντροπή «δεν είναι αυτό που νομίζεις». 


http://www.koutipandoras.gr/

Η χώρα είναι υπό κατάρρευση.

Του Γιώργου Δελαστίκ

Aνατριχίλα αισθάνεται κανείς όταν βλέπει οποιοδήποτε οικονομικό στοιχείο να δημοσιεύεται για τη χώρα μας.
Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ομοσπονδία των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσω­πικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής - ΠΟΠΟΚΠ) προκαλούν ρίγος. Αν συνεχιστεί η μνημονιακή πολιτική, αποκλείεται σε λίγο τα Ταμεία να έχουν λεφτά να πλη­ρώνουν συντάξεις! Μόνο για φέτος, το 2014, το έλλειμμα του ΙΚΑ υπολο­γίζεται σε 807,9 εκατομμύρια ευρώ, του ΟΑΕΕ των επαγγελματιών σε 462,7 και του ΟΓΑ σε 181,3 εκατ. ευρώ, ενώ του γιγαντιαίου ΕΤΕΑ για τις επικουρικές συντάξεις σε 274 εκατομμύρια. Μαζί με μικρότερα ασφαλιστικά ταμεία, το σύνολο του ασφαλιστικού ελλείμματος φαίνεται ότι θα υπερβεί τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Δυστυχώς, αυτό είναι το λιγότερο.

Η κυβέρνηση άρπαξε 12 δισεκατομμύρια ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία μέσω του «κουρέματος» των ομολόγων. Με τις αποφάσεις της για τις μειώσεις μισθών, τους στέρησε άλλα 3 δισεκατομμύρια και ακόμη 7 δισ. ευρώ μέσω της εκτόξευσης σε πρωτοφανή ύψη της ανεργίας. Στα 22 αυτά δισεκατομμύρια πρέπει να προστεθεί 1,3 δισ. λόγω της μείωσης εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων και 1 δισ. από την περικοπή των κοινωνικών πόρων. Χώρια η εισφοροδιαφυγή, οι «ευέλικτες μορφές εργασίας» κ.λπ. Πώς να επιβιώσουν;

Πανηγυρίζει ο Κ. Μητσοτάκης. Μειώθηκε από το 2010 μέχρι σήμερα το μισθολογικό κόστος του ελληνικού Δημοσίου κατά 35% -δηλαδή κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ- διαλάλησε σε ημερίδα, απευθυνόμενος στους γενικούς διευθυντές που είναι αρμόδιοι για τη δημόσια διοίκηση στις 28 χώρες - μέλη της ΕΕ. Εξίσου πανηγυρικά διακήρυξε ότι στο διάστημα αυτό μειώθηκε κατά 250.000 ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα. Προφανώς είναι «ασήμαντη λεπτομέρεια» για τον υπουργό ότι οι απολύσεις αυτές συνέβαλαν στην εκτόξευση της ανεργίας, στην κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, στην αποσάθρωση του Δημοσίου.

Χωρίς προειδοποίηση θα βουτάει η κυβέρνηση τους μισθούς και τις συντάξεις όσων χρωστούν στην Εφορία! Και τις καταθέσεις τους, εννοείται. Αν φυσικά έχουν. Με τον τρόπο αυτόν θα καλύπτει τις οφειλές τους. Αυτό αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακυρώνοντας προηγούμενη απόφασή του που είχε κρίνει αντισυνταγματικό αυτόν τον τρόπο δράσης.

Εξαλλοι κατά του ΔΝΤ δικαστές της χώρας μας. Αιτία η έκθεση του ΔΝΤ, όπου αναφέρεται ότι όποια απόφαση δικαστική στην Ελλάδα ακυρώνει κάποια μείωση μισθών ή κάποιο φορολογικό χαράτσι προκαλώντας μείωση εσόδων, θα οδηγεί την κυβέρνηση σε συμφωνημένη με την ΕΕ και το ΔΝΤ βάσει του Μνημονίου «λήψη μέτρων συμψηφισμού». Δύο εφέτες - μέλη του ΔΣ της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων δήλωσαν ότι αυτή η αναφορά «εκφράζει αφενός την απαξίωση από τους δανειστές μας της ελληνικής Δικαιοσύνης και αφετέρου τρομοκρατεί την ελληνική κοινωνία για την περίπτωση προσφυγής Ελλήνων πολιτών στη Δικαιοσύνη».

Εχει απόλυτο δίκιο η Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία στην Ευρώπη, όσο υπάρχουν Μνημόνια. Για την προώθηση των Μνημονίων, το 2011 στις Κάνες, πίσω από κλειστές πόρτες, αποφασίστηκε να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας, χωρίς εκλογές, ένας τραπεζίτης της επιλογής του κ. Μπαρόζο, ο κ. Παπαδήμος» τόνισε μιλώντας στη Διάσκεψη Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Κοινοβουλίων της ΕΕ. Είπε την αλήθεια.

ethnos.gr

Οδηγούν πάλι την Αργεντινή προς τη χρεοκοπία

Απέρριψε αμερικανικό δικαστήριο την αίτηση της Αργεντινής να ανταλλάξει τα ομόλογα που είχαν εκδοθεί με τον αμερικανικό δίκαιο με άλλα τα οποία διέπονται από το δίκαιο της Αργεντινής. Την πρόταση είχε κάνει ο υπουργός Οικονομικών της χώρας σε μια προσπάθεια να απεγκλωβιστεί η Αργεντινή από την πίεση των funds που είναι γνωστά ως «γύπες» και πιέζουν να εισπράξουν την ονομαστική αξία των ομολόγων τα οποία εκείνοι αγόρασαν σε εξευτελιστική τιμή.   Σύμφωνα με την απόφαση που οδηγεί την Αργεντινή στο να ικανοποιήσει τους γύπες ή στο να οδηγηθεί σε νέα χρεοκοπία, η πρόταση που έκανε ο υπουργός Άξελ Κίσιλοφ "παραβιάζει τις αποφάσεις" του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης και "η Δημοκρατία της Αργεντινής δεν έχει το δικαίωμα να υλοποιήσει αυτήν την πρόταση".   Στις αρχές της εβδομάδας το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αρνήθηκε να εξετάσει την υπόθεση, ουσιαστικά επικυρώνοντας την απόφαση που είχε εκδόσει το δικαστήριο της Νέας Υόρκης με την οποία υποχρεωνόταν η Αργεντινή να αποπληρώσει 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια στα κερδοσκοπικά κεφάλαια NML Capital και Aurelius Management.   Η πρόεδρος της χώρας Κριστίνα Κίρτσνερ ζητούσε από την αμερικανική δικαιοσύνη μια "δίκαιη και αμερόληπτη" διαπραγμάτευση σε αυτήν τη δικαστική διαμάχη.   Η Κίρχνερ άφησε περιθώρια για την εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης με αυτά τα κεφάλαια, κάτι που μέχρι τώρα αρνιόταν.   "Θέλουμε να τιμήσουμε το 100% των πιστωτών μας, το 92,45 που επαναδιαπραγματεύτηκαν το χρέος το 2005 και το 2010 και τους υπόλοιπους που δεν το έκαναν. Τους ζητάμε μόνο δίκαιους όρους", τόνισε.   Μετά την κατάρρευση της οικονομίας της το 2001 η Αργεντινή αποπληρώνει σταδιακά το χρέος της, ύψους περίπου 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Πληρώνει όμως το χρέος σε όσους συμφώνησαν να αποπληρωθούν σε αναδιαρθρωμένα ομόλογα, κουρεμένα δηλαδή, ενώ αρνείται την πληρωμή των –κυρίως-κερδοσκοπικών κεφαλαίων που είναι το υπόλοιπο 7%.   

 Πηγή: www.lifo.gr