Ή στραβός είν’ ο γιαλός ή τον ξεπουλάμε

Του Νίκου Σαραντάκου

Πολλά θέματα θα μπορούσε να διαλέξει κανείς για το άρθρο τούτου του μηνός, και ομολογώ πως στην αρχή φλερτάρισα με την ιδέα να γράψω για μια λέξη μουντιαλική, αλλά αντιστάθηκα στον πειρασμό και, αφού έχουμε μπει στο καλοκαίρι, διάλεξα κι εγώ ένα θέμα καλοκαιρινό, και ειδικότερα μια λέξη που συνδέεται με κάτι που αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός για μεγάλο ποσοστό συμπατριωτών μας και που πρόκειται να γίνει ακόμα πιο άπιαστο σε περίπτωση που ευοδωθούν τα κυβερνητικά σχέδια· θα το καταλάβατε, εννοώ τη λέξη «αιγιαλός», που αποτελεί το αντικείμενο του νομοσχεδίου για την «οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας», ένα νομοσχέδιο που έχει δεχτεί τα πυρά της αντιπολίτευσης αλλά και πολλών βουλευτών της συμπολίτευσης.

Η λέξη αιγιαλός είναι αρχαία, μάλιστα πανάρχαιη αφού αναγνωρίστηκε στις μυκηναϊκές πινακίδες της Γραμμικής Β. Στην Ιλιάδα (4.422) ο Όμηρος μιλάει για τον πολυθόρυβο γιαλό (αιγιαλώ πολυηχέι). Είχαν μάλιστα και μια παροιμία οι αρχαίοι, «αιγιαλώ λαλείς», μιλάς στον βρόντο θα λέγαμε σήμερα. Φαίνεται περίεργο, αλλά κατά πάσα πιθανότητα ο αιγιαλός ετυμολογείται από ένα κατοικίδιο ζώο, αφού, σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία προέρχεται από συγχώνευση σε μία λέξη της αρχαίας φράσης «εν αιγί αλός» (στην ακροθαλασσιά, αλς είναι η θάλασσα), όπου «αίγες», δηλαδή κατσίκες λέγονταν τα ορμητικά κύματα.

Μάλιστα, ο Αρτεμίδωρος ο Δαλδιανός (η Δάλδις είναι πόλη της Λυκίας), που έγραψε ονειροκριτικά συγγράμματα,  εξηγούσε: «και γαρ τα μεγάλα κύματα αίγας εν τη συνηθεία λέγομεν». Αυτό μπορεί να μας παραξενεύει λίγο στην αρχή, αν όμως σκεφτούμε ότι και σήμερα τα κύματα τα λέμε «προβατάκια» δεν είναι και τόσο περίεργο. Μάλιστα, ίσως η παρομοίωση με τα σαφώς πιο άταχτα και ευκίνητα κατσίκια να είναι πιο εύστοχη. Από την ίδια παρομοίωση πρέπει να πήρε το όνομά του και το Αιγαίο πέλαγος, το πολυκύμαντο, ενώ βέβαια από τη ρίζα της αίγας δεν έχουμε μόνο τα αιγοπρόβατα, τον αίγαγρο, τον αιγόκερο και τον αιγοβοσκό, αλλά και την αιγίδα, την κατσικοπροβιά που ενίσχυε την ασπίδα του Δία, από το δέρμα της αγαπημένης του Αμάλθειας, που μας έχει δώσει μεταφορικά την έκφραση «υπό την αιγίδα» που χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις κτλ. που γίνονται με την υλική ή ηθική υποστήριξη κάποιου φορέα.

Από τον αιγιαλό λοιπόν, που μέσα στα χρόνια έχασε δυο συλλαβές, την αρχική του και άλλη μία από τη συνίζηση, φτάσαμε, ήδη στα βυζαντινά χρόνια, στον σημερινό γιαλό, που είναι λέξη δίφατση, αφού σημαίνει και τις δυο πτυχές του ίδιου πράγματος, τόσο το κομμάτι της θάλασσας που εκτείνεται κατά μήκος της ξηράς, όσο και το κομμάτι της ξηράς που εκτείνεται κατά μήκος της θάλασσας. Η άκρη του γιαλού, η ξηρά στις παρυφές της θάλασσας, είναι το ακρογιάλι, που το λέμε και περιγιάλι, που προέρχεται από το ελληνιστικό «παραιγιάλιος» (παραθαλάσσιος) και παρασυνδέθηκε με την πρόθεση «περί».

Η λέξη «γιαλός» είχε και μια σύντομη διεθνή σταδιοδρομία, αφού στα τουρκικά yalι είναι η ακτή (δάνειο από κάποιον τύπο «γιαλή») αλλά έτσι ονομάστηκαν επίσης τα αρχοντικά που έχτιζαν στον Βόσπορο και στα Πριγκιποννήσια οι πλούσιοι της Πόλης, κάποιοι από αυτούς Ρωμιοί. Τα γιαλιά ήταν ξύλινες επαύλεις πάνω στον γιαλό, και η λέξη «γιαλί» πέρασε, έστω και σε περιορισμένη χρήση, στα ελληνικά ως είδος αντιδανείου.

Μεγάλη η παρουσία του γιαλού στη δημοτική ποίηση και στις παροιμίες. Κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι, κόρην αγαπώ· γιαλό γιαλό πηγαίναμε κι όλο για σένα λέγαμε, δυο πασίγνωστοι στίχοι. Κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό, δηλαδή τις καλές πράξεις πρέπει να τις κάνει κανείς χωρίς να τις διαλαλεί και χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Και βέβαια, ή στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, ειρωνική παροιμία για τον πεισματάρη που δεν θέλει να παραδεχτεί πως έχει χαράξει λάθος πορεία και θεωρεί εξίσου πιθανή κάποια σπανιότατη γεωγραφική ανωμαλία που τον εμποδίζει να φτάσει στον προορισμό του.

Στην Ερωφίλη του Χορτάτζη υπάρχει ο στίχος «χτίζει πύργους στο γιαλό, περβόλια στον αέρα» σαν ένδειξη της ανεκπλήρωτης υπόσχεσης, αλλά από τότε η οικοδομική τεχνολογία έχει κάνει προόδους. Με το καινούργιο νομοσχέδιο που βρίσκεται στα σκαριά, όχι μόνο πύργοι αλλά και μεγαθήρια θα χτιστούν πάνω στον γιαλό – έχουμε δει άλλωστε τα χαΐρια της Ισπανίας. Για να μη γίνει απρόσιτη ακόμα και αυτή η πιο απλή καλοκαιρινή ψυχαγωγία, για να μη βλέπουμε τη θάλασσα πίσω από τις περιφράξεις των μεγαλοξενοδόχων, πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αρμενίζουν στραβά.

Αυγή via Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία

http://sarantakos.wordpress.com/

Κουράγιο, Πετράν!

Χθες, 6 Ιουλίου 2014, ανακοινώθηκε κι επισήμως το διαζύγιο του Πέτρου Κωστόπουλου από τη Τζένη Μπαλατσινού, ένα διαζύγιο που ουσιαστικά αφήνει ορφανή την ελληνική showbiz και το εγχώριο βλαχολάιφσταϊλ.

Mετά τη σύλληψή του τον περασμένο Νοέμβριο, το τελευταίο εν ζωή μέλος του Τρίο Μούτζες βρίσκεται για ακόμα μια φορά αντιμέτωπο με το βρώμικο πρόσωπο του νεοφιλελεύθερου Κράτους που υπακούει τυφλά στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Πετράν και η Τζένη δεν είναι πια μαζί. Το άσχημο Κράτος δεν άντεξε την λαμπερή ομορφιά τους κι αποφάσισε να τους χωρίσει. Ο σοσιαλιστής πλεϊμπόι, που επί 30 χρόνια υπηρέτησε το όραμα και τα ιδανικά του Ανδρέα Παπανδρέου, χτυπιέται τώρα αλύπητα από τη συμμορία Σαμαρά-Βενιζέλου που έχουν βάλει στόχο την ανάδειξη του φασίστα Γιώργου Λιάγκα σε απόλυτο ρυθμιστή της πρωινής τηλεοπτικής ζώνης.

Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της ΙΜΑΚΟ βρίσκονται από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του Πετράν διεκδικώντας τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που τους χρωστάει, αφού σε περίπτωση διαζυγίου η Τζένη είναι αποφασισμένη να του πάρει μέχρι και τα σώβρακα σε διατροφή.

Η ανοιχτή συνέλευση του Τρίο Μούτζες καλεί κάθε ρομαντική ψυχή αυτής της χώρας να συνειδητοποιήσει το βάρος της ευθύνης που της αναλογεί, ώστε να μην έχουμε άλλα αντιδημοκρατικά διαζύγια στο ελληνικό starsystem. Ένα like ή comment κάτω από μια φωτογραφία του όμορφου Πετράν είναι αρκετά.

Στηρίζουμε τον Πέτρο και δηλώνουμε "παρών" στη Σιωπηλή Διαμαρτυρία Κατά Του Χωρισμού Κωστόπουλου-Μπαλατσινού την Κυριακή 13 Ιουλίου στις 11:30 μπροστά από το άγαλμα του Αγνώστου Στρατιώτη (https://www.facebook.com/events/1451329881786858/). Θα μοιράσουμε αντρικές πασμίνες και θα ταΐσουμε τα περιστέρια με παντεσπάνι σοκολάτας.

Όταν άκουσα ότι χώρισε η Ρούλα δεν έκανα τίποτα.
Μετά έμαθα ότι χώρισε ο Πετράν. Δεν έκανα τίποτα.
Όταν χωρίσω εγώ ποιος θα βρεθεί να με υπερασπιστεί;

Το διαζύγιο Κωστόπουλου-Μπαλατσινού είναι υπόθεση όλων μας.

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΕ ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΣΤΗ SHOWBIZ ! ! !

ΚΟΥΡΑΓΙΟ, ΠΕΤΡΑΝ...

by The Three Mooges

Ο Κροκοδειλάκιας

Τρομοκρατημένη είναι η φιλήσυχη κοινωνία του Ρεθύμνου μετά την εμφάνιση ενός κροκόδειλου μήκους 2 μέτρων που εθεάθη να κάνει γυμνισμό στο Φράγμα των Ποταμών αφήνοντας σε κοινή θέα το τσουτσούνι του.

Ο κροκόδειλος έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον όχι μόνο των κατοίκων της περιοχής αλλά και κυνηγών τεράτων από ολόκληρο τον κόσμο που υποστηρίζουν ότι το γιγάντιο ερπετό είναι μακρινός ξάδερφος της Νέσι, του τέρατος του Λοχ Νες, που ταξίδεψε από τη μακρινή Σκωτία μέχρι τη χώρα μας για να δοκιμάσει φούντα από τα Ζωνιανά.

Την ίδια στιγμή, το Μέγαρο Μαξίμου κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ για τοποθέτηση του κροκόδειλου στην περιοχή με προφανή στόχο να πλήξει τον τουρισμό και το success story του Αντώνη Σαμαρά, ενώ η Κουμουνδούρου κάνει λόγο για μελετημένο σχέδιο της Κυβέρνησης, ώστε να αποσπαστεί η προσοχή της κοινής γνώμης από άλλα φλέγονται ζητήματα, όπως το διαζύγιο Κωστόπουλου-Μπαλατσινού που συζητιέται αυτήν την ώρα στο θερινό τμήμα της Βουλής.

Από τη μεριά τους, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, με τη Ραχήλ Μακρή να υποστηρίζει ότι οι αεροψεκασμοί σε συνδυασμό με τα χημικά στα ανοιχτά της Κρήτης και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ μπορεί να μεταλλάξουν το DNA του κροκόδειλου και να τον μετατρέψουν σε δεινόσαυρο ή Γκοτζίλα.

Μάλιστα, η εμφάνιση ενός δεύτερου κροκόδειλου τις τελευταίες ώρες στην περιοχή ενισχύει την άποψη της Χρυσής Αυγής ότι πρόκειται για ζευγάρι μοχθηρών μεταναστών που διέσχισαν τη Μεσόγειο κολυμπώντας με σκοπό να γεμίσουν τη χώρα μας αλλοδαπά κροκοδειλάκια.

Υπό το βάρος των πιέσεων, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ντύθηκε Indiana Jones και κατέβηκε στην Κρήτη με την υπόσχεση να σκοτώσει το θηρίο και να το κάνει τσαντάκια και μπλουζάκια Lacoste, ενώ ο διεθνής Τύπος του έχει ήδη αποδώσει το προσωνύμιο "Ο Κροκοδειλάκιας".

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Η κεντρική φωτό είναι από προσωπικό ρεπορτάζ που έκανα το σαββατοκύριακο στην Κρήτη. Ερπετά, αιλουροειδή και γιαγιάδες συνυπάρχουν αρμονικά στο νησί αλλά χρειάζονται τη βοήθειά μας για να μην εξαφανιστούν εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης - μαντινάδες, μπαλωθιές κτλ.)

Υιοθετήστε τον αδέσποτο κροκόδειλο στέλνοντας μήνυμα στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges


http://thethreemooges.blogspot.gr/

Φοροδιαφεύγουν οι τέσσερις στους πέντε πλούσιους, την ώρα που τα χρέη «πνίγουν» τους υπόλοιπους Έλληνες

Αγανάκτηση προκαλεί η φοροδιαφυγή που «ζει και βασιλεύει» στα πλούσια εισοδήματα, όπως αποκαλύπτεται από το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ). Την εποχή, μάλιστα, που πολλοί πολίτες αδυνατούν,πλέον, να πληρώνουν φόρους και «χαράτσια».

Τουλάχιστον 1.200 φάκελοι που αφορούν υποθέσεις φοροδιαφυγής από μεγαλόσχημους οδεύουν στο γραφείο της νέας Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνας Σαββαΐδου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν, μόνο ένας στους πέντε πλουσίους που ελέγχονται έχει κάνει δήλωση με ειλικρίνεια και έχει φορολογηθεί για τα πλήρη εισοδήματά του, όπως αναφέρει το newmoney.gr.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι χάθηκαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια εξαιτίας της απραξίας των μνημονιακών κυβερνήσεων που ασχολήθηκαν μόνο με τους μικρούς φοροφυγάδες. Πολύτιμος χρόνος χάθηκε επειδή τα CD «χάνονταν» στον δρόμο και κανείς δεν άγγιζε τους πάνω από 2.000 μεγαλόσχημους της λίστας Λαγκάρντ ή τους 24.000 της λίστας των εμβασμάτων που είχαν βγάλει πάνω από 10 δισ. ευρώ ζεστό χρήμα από τη χώρα.

Τους τελευταίους μήνες ολοκληρώθηκαν 500 έλεγχοι φορολογουμένων μεγάλου πλούτου (έναντι μόλις 50 στα προηγούμενα δύο χρόνια). Τα στοιχεία που φτάνουνν στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) δείχνουν ότι από τους ελέγχους που ολοκληρώθηκαν ή βρίσκονται στο τελικό στάδιο πριν καθαρογραφούν το ποσοστό φοροδιαφυγής φτάνει στο ιλιγγιώδες 80%.

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τα στοιχεία του newmoney.gr :

■ 400 έλεγχοι αφορούσαν σε εμβάσματα προς το εξωτερικό. Ούτε οι 100 όμως δεν ήταν ειλικρινείς!

■ 100 έλεγχοι αφορούσαν σε offshore. Βρέθηκε ότι μόνο οι 20 πλήρωναν τους φόρους τους (15% επί της αντικειμενικής αξίας τους) για τα ακίνητα που διατηρούν στη χώρα μας.

■ Οι διαφυγόντες φόροι που έχουν καταλογιστεί ξεπερνούν τα 150 εκατ. ευρώ, δηλαδή 300.000 ευρώ και άνω κατά μέσο όρο για κάθε ελεγχόμενο. Τα 130 εκατ. ευρώ προέρχονται από ελέγχους για τα εμβάσματα που έφευγαν στο εξωτερικό και άλλα 25 εκατ. από φόρους ακινήτων που κρύβονταν στις offshore.

Τι έχει προηγηθεί:

■ Τον Αύγουστο του 2012 αποκαλύφθηκε ότι άλλαζε χέρια η λίστα Λαγκάρντ χωρίς να ξεκινά ο έλεγχός της.

■ Συγκροτήθηκε το ΚΕΦΟΜΕΠ (μέσα του 2013).

■ Αλλαξε ο νόμος για να επιτρέπεται στη φορολογική διοίκηση ο μερικός έλεγχος (Δεκέμβριος 2013).

■ Αντέδρασαν οι οικονομικοί εισαγγελείς και ανέθεσαν στο ΚΕΦΟΜΕΠ μέρος των ελέγχων που είχε αναλάβει το ΣΔΟΕ (Φεβρουάριος 2014).

■ Αλλαξε η ηγεσία στο ΚΕΦΟΜΕΠ (Απρίλιος 2014).

Οι έλεγχοι αυτοί γίνονται ηλεκτρονικά, με ειδικό λογισμικό και αλγόριθμους που βγάζουν σχεδόν αυτοματοποιημένα τα αποτελέσματα, χωρίς να υπάρχουν περιθώρια ανθρώπινης παρέμβασης ή συνδιαλλαγής με τον ελεγκτή.

Τι πληρώνουν

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεύθυνσης Πολιτικής Εισπράξεων του υπουργείου Οικονομικών, μέχρι τέλος Μαΐου είχαν ολοκληρωθεί 202 έλεγχοι, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες από τη ΓΓΔΕ, τον Ιούνιο έκλεισαν άλλοι 200. Αυτοί οι έλεγχοι σε έχοντες και κατέχοντες είναι και οι μόνοι που αποδίδουν πραγματικά έσοδα στο Δημόσιο. Από τους πρώτους 202 ελέγχους βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα 19,4 εκατ. ευρώ (περίπου 100.000 ευρώ κατά μέσο όρο για κάθε ελεγχόμενο). Μέχρι τον Μάιο εισπράχθηκαν τα 13,6 εκατ. ευρώ (ή 67.326 ευρώ κατά μέσο όρο) από κατασχέσεις λογαριασμών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων, ενώ 15 υποθέσεις στάλθηκαν στον εισαγγελέα.

Tα συνήθη «υποζύγια» (όλοι οι υπόλοιποι δηλαδή) αδυνατούν πλέον να τα βγάλουν πέρα με τα χρέη που τους φόρτωσε η υπερφολόγηση. Παρότι ασκήθηκαν 1.202 αγωγές και διώξεις σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, οι μικρομεσαίοι πληρώνουν ό,τι μπορούν και μόνο για παλαιά χρέη τους (προ του 2014), αλλά δημιουργούν νέα επειδή δεν μπορούν να πληρώνουν τους τρέχοντες φόρους. Ετσι βρίσκονται στον αέρα τα 11 δισ. ευρώ που υπολογίζει να εισπράξει η κυβέρνηση στο β’ εξάμηνο του 2014 (από φόρους εισοδήματος, ακινήτων κ.λπ.) και γι' αυτό απειλείται με οικονομικό και πολιτικό ναυάγιο αν δεν βρει λεφτά εκεί όπου πραγματικά υπάρχουν, δηλαδή στη μεγάλη φοροδιαφυγή.

http://www.koutipandoras.gr/

Der Spiegel: Ήταν μοιραίο λάθος η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα

Δεν υπάρχει πρακτικά θετική επίπτωση από τη μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, αναφέρει το γερμανικό οικονομικό περιοδικό «Der Spiegel» και επισημαίνει ότι, αντιθέτως, η ανεργία αυξήθηκε από το 25% στο 28% μετά την περικοπή του, αν και εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στο 25-26% ως το τέλος του έτους.

Με αφορμή την έγκριση σήμερα από το γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της εισαγωγής του κατώτατου μισθού στη Γερμανία (8,50 ευρώ την ώρα) από την 1.1.2015, το περιοδικό διερευνά τι συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου το μέτρο εφαρμόζεται ήδη.

Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρει ότι στην Ελλάδα ο μικτός μηνιαίος κατώτατος μισθός μειώθηκε το 2012 από 751,39 ευρώ σε 586,08 ευρώ και εκτιμά ότι δεν υπήρξε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, καθώς η ανεργία συνέχισε να αυξάνεται, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε περαιτέρω και κλείνουν καταστήματα και μεσαίες επιχειρήσεις.

Όπως τονίζεται στο ρεπορτάζ, ο κατώτατος μισθός για νέους κάτω των 25 ετών είναι 510,94 ευρώ και περισσότεροι από το 58% των νέων είναι άνεργοι. Επιπλέον, όπως επισημαίνεται, οι άνεργοι λαμβάνουν επίδομα ανεργίας μόνο για ένα έτος. «Η συμμόρφωση με τον κατώτατο μισθό στην πράξη δεν ελέγχεται. Ως εκ τούτου, πολλοί Έλληνες εργάζονται μόνο για ένα μέρος του νόμιμου μισθού. Άλλοι είναι εγγεγραμμένοι ως εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης, εργάζονται όμως με πλήρη απασχόληση» καταλήγει η αναφορά στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Spiegel, οι 21 από τις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν το σύστημα του κατώτατου μισθού, που κυμαίνεται από ένα ως έντεκα ευρώ την ώρα. Πρωτοπόρος είναι το Λουξεμβούργο που εφάρμοσε το σύστημα ήδη το 1944 και σήμερα ο κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 11,10 ευρώ την ώρα, για τους ανειδίκευτους εργάτες. Για τους ειδικευμένους αυξάνεται κατά 20%, ενώ για όλους αυξάνεται μαζί με την εξέλιξη του βασικού μισθού.

Στη Γαλλία, ο κατώτατος μισθός θεσπίστηκε το 1950 και ανέρχεται στα 9,53 ευρώ, με εξαιρέσεις για τους νέους, τους μαθητευόμενους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ενώ στην Ολλανδία, όπου ο κατώτατος μισθός κυμαίνεται μεταξύ 448,55 και 1270,90 ευρώ, σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση, εξαιρούνται οι μαθητευόμενοι. Σε μια από τις φτωχότερες χώρες της ΕΕ, την Ρουμανία, ο κατώτατος μισθός κυμαίνεται περίπου στα 209,3 ευρώ για 168 ώρες εργασίας.

http://www.koutipandoras.gr/

Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης κλείνει, και με εισήγηση της συζύγου Χαρδούβελη

Η ιστορική Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης αποτελεί ουσιαστικά παρελθόν, καθώς η διοίκηση ανήγγειλε στους εργαζομένους της, την πρόθεσή της να κλείσει τα δύο από τα τρία εναπομείναντα εργοστάσιά της. Η ανακοίνωση αυτή έρχεται να ταράξει τα νερά του success story της κυβέρνησης Σαμαρά, καθώς ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, που έχει αναλάβει την εξυγίανση της χώρας, κρίνει πως το κλείσιμο των εργοστασίων είναι προς όφελος της Οικονομίας. Το αξιοσημείωτο είναι πως τη μελέτη που εισηγήθηκε το κλείσιμο της ΕΒΖ την εκπόνησε εταιρία συμβούλων στην οποία η σύζυγος του κ. Χαρδούβελη εκτελούσε χρέη αναλύτριας.

Η εταιρία συμβούλων «Kantor» είχε αναλάβει την εκπόνηση αρκετών μελετών για έργα της κυβέρνησης Σαμαρά αλλά και για μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας. Μια από αυτές ήταν και η μελέτη για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία, όπως λέει στο koutipandoras.gr ο πρόεδρος των εργαζομένων, Ευάγγελος Μπιμπισίδης, εκπονήθηκε και παρουσιάστηκε στη διοίκηση τον περασμένο Μάρτιο, συμπτωματικά τον ίδιο μήνα που η σύζυγος του Γκίκα Χαρδούβελη υπέβαλε την παραίτησή της από την εταιρία. Η Σούζαν Μπετζιάν βρισκόταν δοκιμαστικά στην εταιρία από τον Ιανουάριο, ενώ είχε πραγματοποιήσει ανάλυση πάνω στη Διεθνή Αγορά Ζάχαρης.

Πολλά ερωτηματικά εγείρονται όχι μόνο από αυτή την περίεργη σύμπτωση, αλλά και από το γεγονός ότι η διοίκηση της εταιρίας δεν γνωστοποίησε ποτέ το περιεχόμενο της μελέτης στους εργαζομένους, παρά μόνο ανακοίνωσαν πως οι συμβουλές της Kantor θα ακολουθηθούν κατά γράμμα.
“Μας είπαν πως προχωρούν με βάση τη μελέτη της Κάντορ”, δήλωσε ο κ. Μπιμπισίδης. “Μας είπαν πως θα υπάρξει αναστολή λειτουργίας στα δύο εργοστάσια και πως υπολογίζουν ανάκαμψη της εταιρίας σε 5 χρόνια. Το αν θα επαναλειτουργήσει κάποιο από τα εργοστάσια, θα εξαρτηθεί από την παραγωγή των αγροτών την επόμενη χρονιά. Όμως, ποιος αγρότης θα καλλιεργήσει τεύτλα δίπλα σε ένα κλειστό εργοστάσιο; Κανείς”, συμπληρώνει ο πρόεδρος των εργαζομένων.

Τα σχέδια της εταιρίας περιλαμβάνουν ακόμη την μετακίνηση των μισών εργαζομένων στο τελευταίο εργοστάσιο στο Πλατύ, ενώ οι υπόλοιποι θα μείνουν -άκουσον άκουσον- στα μέρη τους, ώστε να συντηρούν τα δύο κλειστά εργοστάσια!

Το μεθοδικό κλείσιμο μιας υγιούς εταιρίας

Με μια σωρεία αποφάσεων από το 2006 έως και σήμερα, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης έφτασε από μια υγιής και κερδοφόρα επιχείρηση που κάλυπτε τις ανάγκες Ελλάδας και Βαλκανίων σε ζάχαρη, να καταντήσει μια πτωχευμένη εταιρία που οδεύει προς την κάλαθο των αχρήστων.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, το κλείσιμο των εργοστασίων έρχεται ως συνέπεια των εξευτελιστικών τιμών που έδωσε, για άλλη μια χρονιά, στους αγρότες η ΕΒΖ, με αποτέλεσμα να μην καλλιεργηθούν πολλά στρέμματα. Συνολικά, φέτος καλλιεργήθηκαν 78.000 στρέμματα τεύτλων, από τα 428.000 στρέμματα που καλλιεργούνταν το 2005, όταν η εταιρία διαχειριζόταν και τα 5 εργοστάσιά της.

Κλείνει τα εργοστάσιά της, ξανά

Μέσα στην τελευταία 10ετία, η ΕΒΖ έκλεισε τα εργοστάσιά της σε Λάρισα και Ξάνθη, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, ώστε αυτά να μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης. Τα σχέδια δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Αυτή τη στιγμή, το εργοστάσιο στη Λάρισα χρησιμοποιείται ως συσκευαστήριο για εισαγόμενη ζάχαρη, ενώ το εργοστάσιο της Ξάνθης φιλοξενεί... αράχνες. 

Στα τρία εργοστάσια (Ημαθία, Σέρρες, Ορεστιάδα) και συνολικά στην εταιρία, φέτος απέμειναν να εργάζονται 265 εργαζόμενοι από τους 1.300 που απασχολούνταν περίπου πριν από 10 χρόνια. Επίσης, έχει συρρικνωθεί στο ελάχιστο και ο αριθμός των εποχιακών εργαζομένων που σε φουλ ρυθμούς παραγωγής έφτανε περίπου τους 800 εργαζόμενους.
Τον περασμένο Μάρτιο, κηρύχθηκε άγονος και ο τρίτος διαγωνισμός για την πώληση του 82,3% της ΕΒΖ που ανήκει στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ, κάτι που δείχνει την επιδίωξη των πολυεθνικών να αγοράσουν την ποσόστωση της εταιρίας υποβάλλοντας μια εξευτελιστική προσφορά.

Κλείσιμο “ψηφίζει” και η Πειραιώς

Η ΕΒΖ ήταν μια από τις λίγες μακροχρόνια επικερδείς επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Θυγατρική της ΑΤΕ, κάλυπτε τη ζήτηση ζάχαρης σε Ελλάδα και Βαλκάνια με την παραγωγή της επί σειρά ετών, μέχρι το 2006. Βάσει των τότε κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνδιαμόρφωσαν και υλοποίησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, η Ελλάδα εκχώρησε σχεδόν το 50% της εθνικής ποσόστωσης σε ζάχαρη, με αποτέλεσμα σήμερα η ποσόστωση να είναι 158.000 τόνοι, από 300.000 που ήταν πριν και αντιστοιχούσε στις ανάγκες της χώρας.

Αν και θυγατρική της ΑΤΕ, η ΕΒΖ υποχρεωνόταν να δανείζεται από τη μαμά εταιρία και μάλιστα με το σχεδόν παράλογο επιτόκιο του 12%. Όταν η ΑΤΕ εξαγοράστηκε σκανδαλωδώς από την Τράπεζα Πειραιώς έναντι πινακίου φακής, τα χρέη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, ύψους 137 εκ. ευρώ (42 εκατομμύρια περισσότερα από όσα έδωσε η Πειραιώς για να ολόκληρη την ΑΤΕ), πέρασαν στον τραπεζικό κολοσσό. 

Σήμερα, και η Πειραιώς προκρίνει τη λύση της αδρανοποίησης των εργοστασίων, προκειμένου να μειωθούν τα αυξημένα λειτουργικά κόστη της βιομηχανίας που σύμφωνα με την εταιρία έχουν εκτινάξει το κόστος παραγωγής στα 900 ευρώ τον τόνο όταν οι τιμές πώλησης έχουν πέσει κάτω από τα 500 ευρώ.

Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι ένα μόνο παράδειγμα εταιρίας που εξωθείται στον εργασιακό Μεσαίωνα και την ανέχεια με μεθοδικές κινήσεις, ώστε να καταντήσει έρμαιο των ξένων επενδυτών. Την ίδια στιγμή οι κυβερνώντες διατείνονται την πλασματική ανάπτυξη μιας Ελλάδας που παραπαίει.

http://www.koutipandoras.gr/

Αν ο Σαρκοζί είχε τηλεφωνήσει στον Βενιζέλο, θα ‘χε γλιτώσει τη φυλακή

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Το περίφημο «όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, οι κουτόφραγκοι έτρωγαν βαλανίδια» των ένδοξων εποχών του Μακεδονικού Αγώνα, τότε που με μπροστάρη τον Σαμαρά κατατροπώναμε τους γυφτοσκοπιανούς, ισχύει μέχρι σήμερα, με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις. Οι κουτόφραγκοι συνεχίζουν να τρώνε βαλανίδια, μόνο που τώρα τα αγοράζουν από τα ντελικατέσεν εξήντα ευρώ το βαζάκι, το οποίο βαζάκι εμείς οι Έλληνες το ανακαλύψαμε κι αυτό. Εμείς δεν χτίζουμε πλέον Παρθενώνες, εμείς πουλάμε τους Παρθενώνες που είχαμε κτίσει παλιά, και έχει αξία ο Παρθενώνας, γιατί είναι απέναντι από το σπίτι του Άκη.

Εν πάση περιπτώσει, εμείς οι Έλληνες δίνουμε ακόμη τα φώτα μας στους Ευρωπαίους, και εκτός από τα φώτα μας, τους δίνουμε εσχάτως και τα εργοστάσια, τους λιγνίτες, τα ποτάμια μας, για να φτιάχνουν τα φώτα μας από μόνοι τους.

Είμαστε πρωτοπορία εμείς, αλλά οι άλλοι δεν το έχουνε καταλάβει, δεν το έχουν καταλάβει ούτε οι Γάλλοι, που συλλάβανε τον Σαρκοζί επειδή πήγε, λέει, να επηρεάσει τη Δικαιοσύνη. Αν μας είχανε πάρει ένα τηλέφωνο, θα τους λέγαμε εμείς τα κόλπα μας τα ζόρικα και δεν θα διέσυραν ολάκερο πρώην σύζυγο της Κάρλα Μπρούνι.

Εμείς στην Ελλάδα φτιάχνουμε νόμους περί ευθύνης υπουργών για να αθωώνουμε τους εαυτούς μας που είμαστε υπουργοί. Οι υποθέσεις μας εμάς των υπουργών, χάρη στον νόμο που έχουμε φτιάξει από μόνοι μας, πάνε στους εισαγγελείς και οι εισαγγελείς τις στέλνουν υποχρεωτικά στην Βουλή, όπου έχουμε την πλειοψηφία και τις γράφουμε τις υποθέσεις μας στο χιόνι. Αν είμαστε πρώην υπουργοί και δεν έχουμε πλέον την πλειοψηφία, οι αντίπαλοί μας, που έχουν την πλειοψηφία, τις γράφουν κι εκείνοι τις υποθέσεις μας στο χιόνι, διότι ξέρουν πως, όταν ξαναέρθουμε στα πράγματα, θα γράψουμε κι εμείς στο χιόνι τις δικές τους υποθέσεις. Κι αν στριμωχτούμε πολύ, αν καταφτάσουν στην Βουλή αριθμοί που παραπέμπουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς και οφσόρ, σηκώνεται ο αρχηγός μας και λέει «αφήστε τις βλακείες, αυτοί είναι αριθμοί τηλεφώνων και μην τολμήσει κανείς να τηλεφωνήσει, γιατί θα ξυπνήσει τον παππού».

Κι άμα βρεθούν στοιχεία που λένε ότι κάποιος υπουργός μας, όταν ήταν σκέτος βουλευτής, έπαιρνε λεφτά από επιχειρηματίες για να κάνει ερωτήσεις προς όφελός τους, τη δίνουμε την υπόθεση στον υπουργό μας της Δικαιοσύνης για να την κρύψει στο μαγικό συρτάρι του. Είναι μαγικό το συρτάρι του υπουργού της Δικαιοσύνης, χωράει ολόκληρα ναυπηγεία, κι αν βγουν παρ' ελπίδα τα ναυπηγεία από το συρτάρι και φτάσουν μετά από 74 ημέρες στην Βουλή, τότε εμείς την κλείνουμε αμέσως την Βουλή και τα παραγράφουμε τα ναυπηγεία.

Με αυτά και μ' αυτά, οι υποθέσεις των δικών μας πολιτικών δεν φτάνουν ποτέ στη Δικαιοσύνη, οπότε δεν έχουμε ανάγκη να επηρεάσουμε την Δικαιοσύνη, όπως έκανε ο Σαρκοζί. Διότι, γατάκια, όταν εμείς χτίζαμε μπουζουξίδικα με συνθεσάιζερ και έκο, εσείς οι βάρβαροι βάζατε τις τραγουδιάρες σας να ουρλιάζουν χωρίς μικρόφωνα στις σκάλες των Μιλάνων.

 avgi.gr

Η συντεχνία των υποταγμένων

Στην κοινή συνείδηση υπήρχε εδώ και χρόνια μία μεγάλη συντεχνία και μία υπο-συντεχνία της. Ήταν η συντεχνία των δημοσίων υπαλλήλων και η υπο-συντεχνία των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. Ελπίζω σε αυτό να συμφωνούμε όλοι. Έρχονται, λοιπόν, οι τρεις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και ως άλλοι Ζορό του αδικημένου ιδιωτικού τομέα, θέλουν να ξεμπερδεύουν με τις συντεχνίες του Δημοσίου προς όφελος, όπως λένε, της αγοράς.

Ξεκίνησε, λοιπόν, η κυβέρνηση των πασοκοΛοβέρδων το ξεκλήρισμα των συντεχνιών του Δημοσίου και το ολοκληρώνει πάλι μία κυβέρνηση των δεξιοΛοβέρδων, με το ίδιο ζηλευτό πάθος. Κι εδώ αρχίζουν τα περίεργα. Ξαφνικά, μαθαίνουμε ότι συντεχνίες δεν υπάρχουν μόνο στο Δημόσιο αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες στον ιδιωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση ανακαλύπτει τη συντεχνία των φαρμακοποιών, των μικρών διαγνωστικών κέντρων, των περιπτεράδων, των αρτοποιών, των φορτηγατζήδων, των ταξιτζήδων, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, των ναυτεργατών, των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των μικροπωλητών, των βιομηχανικών εργατών που απολύονται σωρηδόν και κλωτσηδόν των…, των…, των…

Όλες αυτές οι επαγγελματικές ομάδες βαφτίζονται συντεχνίες με τεράστια ευκολία από την κυβέρνηση και τα ιδιόκτητα ΜΜΕ της, οπότε ξαφνικά η κοινωνία των εργαζομένων σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα μετατρέπεται σε ένα σύνολο αμαρτωλών συντεχνιών. Το οποίο, μάλιστα, δε δικαιούται ούτε να ομιλεί, ούτε να αντιδρά, ούτε να διεκδικεί. Δικαιούται μόνο να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τον χαρακτηρισμό της «βλαπτικής για τη σωτηρία της χώρας» συντεχνίας. Α, ναι, και να νιώθει ενοχές για τα πάντα. Να νιώθει ενοχές όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντά της, διότι το συμφέρον είναι διαβολικό, κακό, απεχθές και παράνομο.

Νομίζω ότι και σε αυτό συμφωνούμε οι περισσότεροι. Δεν προσπαθώ να περιγράψω κάτι καινούριο, ούτε να εξηγήσω για ποιο λόγο θα έπρεπε όλοι μαζί, ενωμένοι και δίχως διαχωρισμούς «Δημόσιου – Ιδιωτικού τομέα» να παλέψουμε τουλάχιστον για τα βασικά. Όπως έγραψα και σε μία φίλη, μας έτυχε να ζήσουμε στην κοινωνία όπου οι Εφιάλτες είναι περισσότεροι από τους Σπαρτιάτες. Ως εκ τούτου, ανθρωποφαγία μετ’ απολαύσεως.

Ο λόγος που γράφω γι’ αυτή την παραγωγή «συντεχνιών» είναι για να δούμε ποιοι μας χαρακτηρίζουν «συντεχνία» όλους εμάς. Λοιπόν, πρόκειται για το πολύ 100 οικογένειες που επί δεκαετίες εναλλάσσονται σε βουλευτικά έδρανα, κυβερνητικές καρέκλες και πρωθυπουργικά γραφεία.

100 οικογένειες που από τον παππού στον εγγονό είναι αφορολόγητοι εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβοι δημοσίων έργων, μιντιάρχες, τραπεζίτες, πετρελαιάδες. 100 οικογένειες που ελέω Θεού, διορισμών, εκβιασμών, διαπλοκής και άνευ ενδοιασμών δημιούργησαν εδώ και δεκαετίες την πολιτική και οικονομική ελίτ του τόπου. Είναι τυπικοί φεουδάρχες. Είναι οι μόνιμοι κάτοικοι του νεολουδοβίκειου παλατιού. Αυτοί όλοι δεν είναι «Ιδιωτικός Τομέας». Είναι ΤΟ κράτος. Είναι το Δημόσιο μέσα στα στομάχια τους. Είναι τα δημόσια έσοδα υλικά για τις βίλες και τις πισίνες τους.

Ιδού φίλες και φίλοι η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ! Κι αν θέλετε και τις υπο-συντεχνίες της, είναι εκείνες των ρουφιάνων της και των μαντρόσκυλών της. Των λακέδων που πληρώνονται για τη βρώμικη δουλειά. Δηλαδή να χώνουν τις βρώμικες χερούκλες τους μέσα στα μυαλά μας και να τα ρυθμίζουν έτσι ώστε να βλέπουμε γύρω μας διάφορους εχθρούς πλην του πραγματικού. Κι εκείνους που φροντίζουν να χτυπήσουν με γκλομπ όποιο κεφάλι προσπαθήσει να σκεφτεί.

Καθώς εμείς, λοιπόν, παράγουμε τον πλούτο που θα απολαύσουν οι 100 ή κυνηγάμε ελπίδες για ένα μεροκάματο των 10 ευρώ, οι 100 οικογένειες ενδυναμώνουν τη συντεχνία τους. Διότι σε αυτή την περίπτωση, η υπεράσπιση και αύξηση των συμφερόντων τους είναι Θεού θέλημα, αυτονόητο, ηθικό και καλύπτεται από χίλιους νόμους.

Είμαστε εκπαιδευμένα σκυλιά που όποτε θέλει η συντεχνία, μας πετάει το μπαλάκι στο δάσος κι εμείς τρέχουμε να το φέρουμε για ένα «μπράβο». Συχνά μαλώνουμε μεταξύ μας για το ποιος θα πιάσει πρώτος το μπαλάκι. Σκοτωνόμαστε σαν τα σκυλιά. Δαγκωνόμαστε. Και διασκεδάζει μαζί μας η συντεχνία των 100. Η συντεχνία των κυρίαρχων.

Ο πίνακας στο μουσείο της ελίτ είναι περιγραφικότατος. Είμαστε οι γελωτοποιοί τους. Και η σκέψη ότι όλο αυτό το σκηνικό, καθώς και τους ρόλους μας, το στήνουμε εμείς ψηφίζοντας, είναι ένας καλός λόγος για να σε στείλει ψυχιατρείο. Στην πτέρυγα των εθελοντικά υποταγμένων.

 
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

 

Θα πάω στην Κρήτη με τον Ταρζάν

 Πανικός έχει προκληθεί στην Κρήτη, μετά από την εμφάνιση ενός κροκόδειλου δυο μέτρων στο Φράγμα Ποταμών στο Ρέθυμνο, ενώ υπάρχουν φόβοι πως υπάρχουν και άλλοι κροκόδειλοι που δεν έχουν κάνει ακόμα την εμφάνισή τους, γιατί οι κροκόδειλοι είναι δειλοί, όπως δηλώνει ξεκάθαρα και το όνομά τους.

Αίσθηση έχει προκαλέσει το γεγονός πως οι Κρητικοί δεν πάνε στην τουαλέτα γιατί φοβούνται μήπως πεταχτεί μέσα από την χέστρα κάνας κροκόδειλος και τους δαγκώσει.

Αρχικά, υπήρξε η υποψία πως κάποιος είχε στην κατοχή του τον κροκόδειλο και δεν ήξερε τι να τον κάνει, οπότε αποφάσισε να τον αφήσει ελεύθερο, και αυτό είναι απόλυτα λογικό γιατί αυτό θα κάναμε όλοι αν είχαμε έναν κροκόδειλο δύο μέτρων: θα του χαρίζαμε την ελευθερία του.

Στη συνέχεια, όμως, αποκαλύφτηκε πως ο κροκόδειλος μεταφέρθηκε στην Κρήτη από Τούρκους πράκτορες που θέλουν να πλήξουν τον ελληνικό τουρισμό, ο οποίος -πριν την εμφάνιση του κροκόδειλου- αναμενόταν να ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια τουρίστες.

Σύμφωνα με πράκτορες της ΕΥΠ, οι Τούρκοι σκοπεύουν να κατακλύσουν την Κρήτη και τα άλλα ελληνικά νησιά με κροκόδειλους, ανακόντα, κόμπρες, λιοντάρια, ύαινες, ελέφαντες, ιπποπόταμους και πολικές αρκούδες, ενώ σχεδιάζουν να περικυκλώσουν τα ελληνικά νησιά με χιλιάδες μεγάλους λευκούς καρχαρίες και φάλαινες δολοφόνους.

Ήδη, έχουν εμφανιστεί τα πρώτα λιοντάρια στην Οία της Σαντορίνης, αλλά δεν προκάλεσαν πανικό στους τουρίστες, αφού κοιτούσαν όλοι το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα και κανείς δεν πήρε χαμπάρι πως τα λιοντάρια έφαγαν δέκα Γιαπωνέζους και τριάντα φωτογραφικές μηχανές.

Το σατανικό σχέδιο της Τουρκίας -για καταστροφή του ελληνικού τουρισμού- φαίνεται να φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, αφού οι τουρίστες όχι μόνο δεν ακυρώνουν τις κρατήσεις τους στην Ελλάδα αλλά όλο και περισσότεροι ψάχνουν τρόπο για να κάνουν σαφάρι στην Κρήτη και στην Μύκονο.

Η παρουσία των άγριων ζώων στην όμορφη χώρα μας έχει διχάσει τους Έλληνες, αφού κάποιοι ζητούν να εξολοθρευθούν τα άγρια ζώα σαν παράνομοι μετανάστες, ενώ οι οικολόγοι ζητούν να εκκενωθεί εντελώς η Κρήτη από Έλληνες και τουρίστες, ώστε να μπορέσουν οι κροκόδειλοι να ζήσουν ελεύθεροι και να αναπαραχθούν με την ησυχία τους.

Εγώ θα πάρω τα βουνά, θα πάω στον Ψηλορείτη,

τώρα που με κροκόδειλους γέμισε όλη η Κρήτη.

(Σήμερα Δευτέρα 7 Ιουλίου, στις 21:15, οι Θεσμοφοριάζουσες στην Ρόδο, στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου.)

http://pitsirikos.net/

ΣΥΡΙΖΑ εναντίον ΣΥΡΙΖΑ

Του Βασίλη Μουλόπουλου

Υποψιάζομαι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάσχει από πολιτική υψοφοβία. Μια ασθένεια της πολιτικής, ένα είδος ιλίγγου, που εκδηλώνεται με αυτοκαταστροφικές τάσεις κάθε φορά που η πολιτική και εκλογική επιρροή του αυξάνεται.

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει στην εξουσία, τόσο αναπτύσσει φοβικά σύνδρομα απέναντί της. Πολλοί λένε ότι η εξουσία φθείρει αυτόν που την έχει. Ορισμένοι αντιτείνουν πως φθείρει αυτόν που δεν την έχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμπεριφέρεται σαν να πιστεύει πως διαφθείρει αυτόν που ετοιμάζεται να την πάρει, πριν να την κατακτήσει. Και αυτό είναι πολιτική σχιζοφρένεια. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τον νέο κύκλο αντιπαραθέσεων που άνοιξε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Για να εξηγηθώ ίνα μην παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω πως η άσκηση της εξουσίας, η δομή και η λειτουργία του κόμματος, οι πολιτικές συμμαχίες, το πρόγραμμα διακυβέρνησης δεν είναι θέματα που πρέπει να συζητηθούν. Πως δεν πρέπει να υπάρξουν αντιπαραθέσεις, διαφορετικές απόψεις, για τόσο καίρια ζητήματα. Το αντίθετο. Αλλά όλο αυτό δεν μπορεί να γίνεται μέσα σε ένα κλίμα μιζέριας, μεμψιμοιρίας και σύγκρουσης μηχανισμών. Ούτε πρέπει να υπάρχει η εικόνα "ο καλός ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του κακού ΣΥΡΙΖΑ".

Πίστευα πως, αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν νικητής στις ευρωεκλογές, αυτό θα λειτουργούσε ως καταλύτης για να ολοκληρωθεί η ενοποίηση, η πολιτική σύνθεση και κυρίως η συλλογική λειτουργία του κόμματος. Η περίφημη "ωρίμανση του ΣΥΡΙΖΑ". Πως οι συνιστώσες, οι τάσεις, οι υποτάσεις, οι ομάδες και οι παρέες θα "μηδένιζαν το κοντέρ" για να κάνουν όλοι μαζί το μεγάλο άλμα: την κατάκτηση της εξουσίας -για πρώτη φορά στην Ιστορία- από τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Και ότι μόνο η εκλογική αποτυχία θα μας γυρνούσε πίσω στο "προπατορικό αμάρτημα" των αλυσιδωτών διαιρέσεων και ομφαλοσκοπήσεων. Συνειδητοποιώ ότι υποτίμησα μια πραγματικότητα: η ριζοσπαστική Αριστερά αδυνατεί να λειτουργήσει με κανόνες τόσο κοινότοπους.

Να πέσουν στην εσωστρέφεια, να τσακωθούν, να μιζεριάσουν μετά από μια ήττα είναι ικανοί οι πάντες. Το δύσκολο είναι να το κάνεις μετά από μια νίκη, και μάλιστα ιστορική.

Η προοπτική, η πρόκληση να αναλάβει την εξουσία αποδεικνύεται πως είναι η πλέον προσφιλής "αιτία πολέμου" σε όλα τα επίπεδα, από τις Ο.Μ. και τις κλαδικές ώς τις Νομαρχιακές Επιτροπές, την Κεντρική Επιτροπή και την Πολιτική Γραμματεία.

Πιστεύω πως μάλλον χρήζει ψυχολογικών ερευνών το φαινόμενο ότι, ενώ η ψυχή, η ιδέα, η πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συλλογικότητα, δεν χάνουμε την ευκαιρία να συλλέγουμε διαφωνίες, έριδες, αμοιβαίες καχυποψίες και αναθέματα, εσωτερικούς εχθρούς. Και το κάνουμε, οφείλω να σημειώσω, με πλήρη αφιλοκερδία.

Ουδείς κερδίζει κάτι, εκτός από ζημίες. Προσωπικές και συλλογικές.

http://www.avgi.gr/

40 χρόνια μετά, οι συνταγματάρχες Σαμαράς-Βενιζέλος. Του Σ.Κούλογλου

Η επιστράτευση των απεργών της ΔΕΗ αποτελεί κλιμάκωση μιας αντιδημοκρατικής εκτροπής σε εξέλιξη: συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δι’ ασήμαντη αφορμή, επιστρατεύσεις απεργών, άρνηση εφαρμογής δικαστικών αποφάσεων όταν δεν συμφέρουν την κυβέρνηση, ξετσίπωτος προπαγανδιστικός πόλεμος που θυμίζει δικτατορικά καθεστώτα, αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής επειδή δεν υπήρχε για το καλοκαίρι «σημαντικό κοινοβουλευτικό έργο». Και να φανταστεί κανείς ότι η τελευταία επιστράτευση γίνεται ακριβώς επειδή η κυβέρνηση επιδιώκει να περάσει από τα θερινά τμήματα έναν νόμο στρατηγικής σημασίας, που θα σφραγίσει την ενεργειακή πολιτική της χώρας για τα επόμενα χρόνια. 

Δεν υπάρχει τίποτα ανεξήγητο για τον κατήφορο: από την πρεμιέρα της Χιλής το 1973 ως την τελευταία χώρα όπου εφαρμόστηκαν, τα νεοφιλελεύθερα μέτρα δεν μπόρεσαν να επιβληθούν χωρίς τον παράλληλο βιασμό των κοινοβουλευτικών κανόνων και της ίδιας της δημοκρατίας. Γιατί είναι αδύνατον οι πολίτες να δεχθούν αδιαμαρτύρητα την περικοπή του εισοδήματος τους, την διάλυση του κοινωνικού κράτους ή την παραχώρηση σε ιδιωτικά συμφέροντα της δημόσιας περιουσίας, που έχει δημιουργηθεί με το δικό τους μόχθο. Απλούστατα στην Ευρώπη και το πειραματόζωο Ελλάδα, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές εφαρμόζονται δεκαετίες μετά από την Λατινική Αμερική, όπου απέτυχαν παταγωδώς. 

Για την ακρίβεια, ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, τον βομβαρδισμό του προεδρικού Μεγάρου στο Σαντιάγκο και την δολοφονία του Σαλβαδόρ Αλλιέντε, το ξεκίνημα δηλαδή του λατινοαμερικανικού πολύχρονου εφιάλτη, κατέρρεε η δικτατορία στην Ελλάδα. Η ιδεολογία του τότε καθεστώτος ήταν ο αντικομουνισμός, του σημερινού ο νεοφιλελευθερισμός. Τότε, οι συνταγματάρχες εκτελούσαν διεθνή συμβόλαια γεωπολιτικού χαρακτήρα, όπως ήταν ο διαμελισμός της Κύπρου. Σήμερα οι Σαμαράς Βενιζέλος εκτελούν διεθνή συμβόλαια οικονομικών δολοφόνων, όπως είναι η υποδούλωση της χώρας σε αδιέξοδες δανειακές συμβάσεις ή η παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας, από την ΔΕΗ μέχρι τις παραλίες. 

Φυσικά οι περιπτώσεις διαφέρουν: η απριλιανή χούντα επιβλήθηκε με τα τανκς, η σημερινή κυβέρνηση ψηφίστηκε και διατηρεί μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παρ' ότι διαφορετικά καθεστώτα, υπάρχουν όμως και ομοιότητες: την περίοδο Ιωαννίδη, όσο δηλαδή το καθεστώς των συνταγματαρχών έχανε κάθε λαϊκό έρεισμα, τόσο η καταπίεση και η ξεδιαντροπιά μεγάλωναν. Μια ανάλογη ατμόσφαιρα ζούμε σήμερα, όπου δεν τηρούνται πλέον ούτε τα προσχήματα περί «μεταρρυθμίσεων» που ακούγαμε τα προηγούμενα χρόνια. Το 1974, όσο πλησίαζε το τέλος του, το καθεστώς γινόταν πιο αδίστακτο και επικίνδυνο και σήμερα δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες: προκειμένου να διασωθούν πολιτικά και ποινικά, οι σημερινοί «συνταγματάρχες», αυτοί που δεν ντρέπονται να επιστρατεύουν απεργούς, θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να διατηρηθούν στην εξουσία. 

Οι  καταγγελίες Πανούση για «τις συναλλαγές με όλα τα μέσα» που γίνονται ώστε να προσελκυστούν βουλευτές είναι απλώς ενδεικτικές για ότι πρόκειται να ακολουθήσει. Γι' αυτό και η συλλογή υπογραφών από 120 βουλευτές για το δημοψήφισμα για την ΔΕΗ , δεν είναι απλώς μια απαραίτητη κίνηση για την διαφύλαξη της δημόσιας περιουσίας. Αποτελεί ασπίδα προστασίας της δημοκρατίας και γι' αυτό το ΚΚΕ, που μετά τις δικές του συγκεντρώσεις αποφάσισε να προτείνει και το .. δικό του δημοψήφισμα, πρέπει να το ξανασκεφτεί σοβαρά. 

http://tvxs.gr/

Τι αλλάζει από 1η Ιουλίου με την ασφάλιση των αυτοκινήτων

Σε ισχύ μπαίνει από αύριο 1η Ιουλίου το νέο πλαίσιο που διέπει την ασφάλιση των αυτοκινήτων σύμφωνα με διατάξεις που προβλέπονται σε πρόσφατα ψηφισμένο νόμο.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με το dikaiologitika.gr από την 1 Ιουλίου, τίθεται σε εφαρμογή από όλες τις ασφαλιστικές εταιρείες ο Ν. 4261/14, που προβλέπει ότι ο ασφαλισμένος θα πρέπει να καταβάλει το κόστος του ασφαλίστρου μέχρι τη λήξη του, χωρίς πλέον να έχει την δυνατότητα αποπληρωμής του έως και 30 ημερών μετά.

Έτσι πλέον η έναντι τρίτων ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης του κυρίου ή κατόχου αυτοκινήτου για ατυχήματα, από την κυκλοφορία αυτού αρχίζει μόνον με την καταβολή ολόκληρου του οφειλομένου ασφαλίστρου στον ασφαλιστή, πριν από την οποία απαγορεύεται η παράδοση του ασφαλιστηρίου στον ασφαλισμένο ή τον λήπτη της ασφάλισης.

Η ασφαλιστική εταιρεία μπορεί να αντιτάξει τη λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης, έναντι του ζημιωθέντος τρίτου μετά την πάροδο 16 ημερών από την επομένη της ημερομηνίας που ορίζεται με το ασφαλιστήριο ότι λήγει η ισχύς της, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ή ενημέρωση του λήπτη της ασφάλισης ή/και του ασφαλισμένου.

Ο νόμος για τα ανασφάλιστα οχήματα, προβλέπει αυστηρές διοικητικές και ποινικές, για όσους ιδιοκτήτες δεν φροντίσουν να ανανεώσουν η να ασφαλίσουν έγκαιρα το αυτοκίνητο τους .

Ενόψει εφαρμογής του παραπάνω νόμου, η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, εφιστά την Προσοχή των μελών της, τονίζοντας ότι, εφόσον παρανομούν και εντοπιστούν από τις Αστυνομικές Αρχές ως παραβάτες, θα πληρώσουν υψηλά πρόστιμα έως και 750 ευρώ.

Ακόμη κυρώσεις για τους κατόχους οχημάτων, όπως αφαίρεση των πινακίδων, της άδειας ικανότητας του οδηγού και της άδειας κυκλοφορίας για 10 μέρες, αφαίρεση των πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας για δύο χρόνια σε περίπτωση ατυχήματος ή για 3 χρόνια, σε περίπτωση υποτροπής.

Ενημερώνουμε επίσης τους καταναλωτές μέλη μας και μη ότι, επιβάλλεται πρόστιμο με πράξη της Αστυνομικής Αρχής ως εξής

α)Για τα επιβατικά 500 ευρώ

β) Για τα δίκυκλα 250 ευρώ

γ)Προβλέπεται και φυλάκιση από 2 μήνες μέχρι 1 χρόνο και χρηματική ποινή μέχρι 3.000 ευρώ σε περίπτωση εμπλοκής σε ατύχημα.

Τέλος, ως Ένωση που γνωρίζει ότι τα περισσότερα νοικοκυριά, βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία, λόγω κρίσης και ανεργίας, συνιστά στους χρήστες οχημάτων τη μη κυκλοφορία αυτών όταν δεν είναι εφοδιασμένα με ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

news247.gr